สาวสวยสุดเซ่อกับหนุ่มเซอร์สุดเท่ - สาวสวยสุดเซ่อกับหนุ่มเซอร์สุดเท่ นิยาย สาวสวยสุดเซ่อกับหนุ่มเซอร์สุดเท่ : Dek-D.com - Writer

    สาวสวยสุดเซ่อกับหนุ่มเซอร์สุดเท่

    โดย Hiyono-chan

    เรื่องรักเศร้าๆ

    ผู้เข้าชมรวม

    448

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    0

    ผู้เข้าชมรวม


    448

    ความคิดเห็น


    11

    คนติดตาม


    1
    เรื่องสั้น
    อัปเดตล่าสุด :  21 เม.ย. 50 / 16:30 น.


    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ


      วันๆที่ผ่านไปไม่อาจลบเลือนความจำที่แสนเจ็บปวดของฉัน ความทรงจำในวันนั้นที่ฉันต้องเสียใจกับสิ่งที่ได้รับมา เรื่องนี้เป็นอดีตที่เจ็บปวดมันเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว ฉันเรียนอยู่ม.2/2 มีแฟนอยู่ม.2/4 เขาป๊อปปูล่าห์มากเลย เขามาขอคบฉัน แล้วเราก็คบกันจนกะทั่ง ม.2 เทอมสุดท้าย ฉันรู้มาว่าเขามีผู้หญิงอื่นซึ่งเป็นเด็กมหาลัยและเขาก็อยู่ด้วยกัน เขามาขอโทษฉัน บอกเรื่องที่ฉันได้ยินนั้นเป็นเรื่องจริง ฉันเสียใจ เจ็บปวดและทรมาน แต่ก็ทำได้แค่ปล่อยคนที่เรารักไป และจากนั้นฉันก็ไม่เคยคบใครเลยอีกสักคน

      กริ๊งงงง

      ฉันคิดอะไรของฉันเนี่ยฉันคิดในใจ เราน่าจะลืมไปแล้วนี่แต่ทำไมมันตามหลอกหลอนเราความทรงจำที่เราอยากลืม ลืมออกไปให้หมด

      "มิอุ ! วันนี้เป็นเวรทำความสะอาดอะ มิอุช่วยทำแทนฉันหน่อยนะ พอดีฉันมีเดทกะเรย์อะ แลล้วพรุ่งนี้จะเลี้ยงไอติมน้า เพื่อนร๊าก....ขอบใจมาก ไปละ" มินามิพูดและรีบวิ่งออกจากห้องเรียนทันที

      "เดี๋ยวเซ่ !! มินามิ ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงเลยนะ" ไม่ทันซะแล้ว ยัยมินามิวิ่งลงไปซะละ ยัยนั่นวิ่งเร็วจิงๆ ฉันเลยต้องทำใจทำความสะอาดแทน ฉันเดินไปหยิบไม้กวาด

      "วันนี้ไม่ใช่เวรทำความสะอาดเทอนี่" เขาพูดขึ้น

      "ฉันมาทำแทนมินามินะ" ฉันพุด

      "ยัยนั่นหนีเวรทำความสะอาดอีกแล้วหรอ" เขาพูดขึ้นอย่าโกธรนิดๆ

      "ก็คงอย่างนั้นอะ" ฉันพูด(น่ากลัวชะมัดเวลาโกธร)

      "เทอกลับบ้านไปเถอะ เด๋วชั้นทำเอง" เขาพูด

      "อือ..แต่ชั้นช่วยจะได้เสร็จเร็วกว่ามั้ย" ฉันพูด(สุภาพบุรษ)

      ฉันบอกแต่เขาไม่ฟัง แถมยังเดินมาแย่งไม้กวาดจากมือชั้นอีก แต่ชั้นก็ไม่ยอมเขา แล้วทำไมฉันต้องมาแย่งไม้กวาดกะเขาด้วยละ !

      "ฉันบอกว่าฉันจะทำเองไงเล่า" เขายังยืนยันว่าเขาจะทำเอง

      "แต่ช่วยกันทำจะได้เสร็จเร็วๆ" ก็ชั้นอยากช่วยนิ

      เราก้อแย่งไม้กวาดกันอยู่สักพัก แต่ชั้นก็ต้องจำใจยอมละ ไม่งั้นเวรไม่เสร็จแน่

      "งั้นชั้นกลับและน้า..บะบายจ้า" ฉันพูด หมอนั่นแรงเยอะอะสู้มะไหว

      "อือ..บาย" เขาพูดและยิ้มอย่าผู้ชนะ

      ตั้งแต่วันนั้นมาฉันกะเขา เราก็คุยกันมากขึ้น เขามักจะเข้ามาคุยกับฉันหรือไม่ก็ซื้อขนมมาให้เสมอ เขาทำตัวปกติ หารุไม่ใจฉันได้ไปอยู่ในมือเขาแล้ว แต่ชั้นกับเค้าคงเปนได้แค่เพื่อน เฮ้อชั้นอกหักอีกแล้วละมั้ง ชั้นเคยคิดที่จะไม่รักใครอีกแล้ว แต่ใจชั้นก็รักเรียวเข้าเต็มๆ

      เวลา 5 โมงเย็น ฉันกำลังจะกลับบ้าน พอดีเดินสวนกับอาจารย์ท่านหนึ่งเข้า อาจารย์วานให้ฉันเอาเอกสารไปให้ห้อง 101 ฉันจึงเอาเอกสารไปส่งให้ แล้วคนที่รับเอกสารก็คือเขาคนนั้นนะเอง ฉันตกใจมาก ทำอะไรไม่ถูก จึงเอาเอกสารวางไว้หน้าห้องแล้ววิ่งหนีไป

                     วันต่อมา เขา(เรียว)ก็เดินมาหาที่ห้อง ฉันตกใจมาก ไม่นึกว่าเขาจะมาหาฉันที่ห้อง เขาของฉันคุยกับเขาแค่ 2 คน เราเลยเดินไปคุยกันที่ดาดฟ้า จู่ๆ เค้าก็ถามฉันว่า "ฉันชอบเขาจิงรึเปล่า" ฉันไม่รู้จะตอบพี่เขายังไงก้เลยตตอบไปว่า "คะ ฉันชอบเทอนะเรียว" เรียวจับมือชั้นขึ้นมาแล้วบอกว่า "ใช่..มีคนที่ชอบอยู่แล้ว" ฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้นอยู่ดีน้ำตาก็ไหล "แต่คนที่ชอบของเรานะยืนอยู่ตรงหน้าแล้วไงนี่" ฉันยิ้มหลังจากร้องไห้ "เพื่อนเรียวบอกว่ามิอุมีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่ไม่นึกว่าจะเปนผม" นับแต่นั้นมาฉันกะเรียวก็คบกันมา 3 ปีแล้ว เรียวเสมอต้นเสมอปลายตลอดมา น่ารักไม่เปลี่ยน มิอุดีใจนะคะที่ได้รู้จักเรียว 
                                                       T ~

      นี่ ๆ เ ท อ เ ข้ า ม า บ ท ค ว า ม เ ร า ไ ด้

      วิ น า ที แ ล้ ว น ะ

      ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

      loading
      กำลังโหลด...

      ความคิดเห็น

      ×