[Fan fiction] Primo and his Decimo ( one shot )

ตอนที่ 1 : [OS1] : พบเจอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    19 ก.ย. 63

! One Shot !

#G27 #GiottoxTsuna

 

“พบเจอกัน”

 

'เดซิโม่...'

เสียงๆหนึ่งดังขึ้นมา

'เสียงที่คุ้นหู...เสียงของใครกัน'

'ตื่นเถิดเดซิโม่...ซาวาดะ สึนะโยชิ'

เสียงๆนี้มัน เสียงของท่านรุ่นที่1นี่นา ทำไมกันล่ะ ทำไมเราถึงได้ยินเสียงของท่านกันล่ะ

"ลืมตาขึ้นมาเถิดเดซิโม่ ตอนนี้เช้าแล้ว"

สึนะค่อยๆลืมตาของตนขึ้นช้าๆ ตรงหน้าปรากฏร่างหนาของใครซักคนขึ้น ผมสีเหลืองทอง ผ้าคลุมสีดำ เข็มกลัดมากมาย ถุงมือที่มีสัญลักษณ์ของวองโกเล่แฟมมิลี่

"ท..ท่านรุ่นที่1.."

"อรุณสวัสดิ์เดซิโม่ ดีใจที่ได้พบกันอีก"

พรีโม่ยิ้มอย่างอ่อนโยนให้สึนะที่พึ่งตื่น น้ำเสียงอ่อนโยน และสายตาที่อบอุ่นเช่นนี้ ไม่ผิดแน่ ท่านผู้นี้คือรุ่นที่1 'วองโกเล่พรีโม่'

"คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ"

สึนะถามออกไปด้วยความสงสัยแบบสุดขีด

"ทางนี้เองก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่าตื่นขึ้นมาก็อยู่ที่นี่แล้ว"

พรีโม่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆยิ้มออกมา

"แต่ก็ชั่งมันเถอะ ไหนๆก็มาแล้ว อยากจะใช้เวลาอยู่กับเดซิโม่ซักหน่อย"

"เอ้ะ..กับผมหรอครับ?"

สึนะชี้ไปที่ตนเองพร้อมกับเอียงคอถาม ท่าทางของสึนะมันทำให้พรีโม่อดยิ้มออกมาไม่ได้

ไม่ว่าสึนะจะทำอะไร สำหรับพรีโม่แล้วล้วนน่าเอ็นดูเป็นที่สุด จะหาว่าพรีโม่นั้นพูดเกินจริงก็ได้ แต่สำหรับพรีโม่นั้นล้วนเป็นเรื่องจริง พรีโม่เฝ้าคอยวันที่จะได้พบกับสึนะมาตลอด อยากใช้เวลาร่วมกัน แม้ในเวลาสั้นๆ

"น่ารักเสียจริงนะ"

พรีโม่หลุดปากพูดความจริงจากใจของตนออกมา พรีโม่สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าตนพูดอะไรออกไป ก่อนจะรีบหันไปแก้ตัว

"เอ่อ...เดซิโม่...คือเมื่อกี้----"

สิ่งที่พรีโม่เห็นคือหน้าของสึนะที่ขึ้นสีแดงระเรื้อเพราะคำพูดของเขา เพียงมองแค่ไม่กี่วิการตอบสนองนั้นก็ทำให้หัวใจของพรีโม่เต้นแรงราวกับว่ามันจะระเบิดออกมา

'อ่า...น่ารักเสียจริงเดซิโม่'

ด้วยความลืมตัว พรีโม่ค่อยๆขยับใบหน้าของตนเข้าไปใกล้ๆใบหน้าของสึนะ ใบหน้าของทั้งสองใกล้กันจนรับรู้ได้ถึงลมหายใจของกันและกัน เพียงชั่วพริบตาริมฝีปากของพรีโม่ก็ประกบเข้ากับริมฝีปากอมชมพูของสึนะแล้ว

"อื้อ..."

สึนะครางในลำคอเบาๆ ในตอนนี้พรีโม่รู้ดีว่าตนกำลังทำอะไรอยู่ พรีโม่รู้ทุกอย่าง ว่าตนกำลังทำอะไร

พรีโม่ผละออกทำให้เห็นใบหน้าสีแดงระเรื้อของสึนะอีกครั้ง สึนะหอบหายใจด้วยความเหนื่อย

สีหน้าแบบนั้นมันทำให้พรีโม่แทบอดใจไม่ไหว

"อึก..."

พรีโม่กลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขาพยายามอดกลั้นมันเอาไว้ เขาสัญญาว่าจะไม่ทำให้เด็กคนนี้กลัว จะไม่ทำให้เด็กคนนี้เสียใจ

"รุ่นที่----"

"จ็อตโต้...ต่อไปนี้เรียกเราว่าจ็อตโต้เถอะนะ เดซิโม่"

"จ็อต..โต้...ซัง"

พรีโม่ได้ยินเช่นนั้นจึงฉีกยิ้มออกมา เขาขยับใบหน้าของตนไปซุกที่เส้นผมของเดซิโม่เบาๆ

ความอบอุ่นของพรีโม่มันทำให้สึนะรู้สึกอุ่นใจ โดยที่ไม่รู้ตัว สึนะโอบกอดพรีโม่ด้วยมือเล็กทั้งสองก่อนจะซุกหน้าของตนไว้ที่อกแกร่ง

พรีโม่ตกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พลักออกกลับโอบกอดสึนะไว้ด้วยซ้ำ ภาพที่เห็นตรงหน้าตอนนี้คือภาพของคนสองคนที่กำลังโอบกอดเพื่อมอบความอบอุ่นให้กันและกัน

"เดซิโม่..."

พรีโม่เอ่ยเรียกอีกคนเบาๆ พรางใช้มือหนึ่งลูบที่หัวเบาๆ เขารับรู้ความรู้สึกของเด็กคนนี้ทุกอย่าง

"เหนื่อยมากเลยสินะ...เดซิโม่"

น้ำตาสีใสของร่างเล็กค่อยๆไหลออกมาอย่างช้าๆ

"ไม่ต้องห่วง..ต่อไปนี้เราจะอยู่ข้างๆเจ้าเอง"

พรีโม่จับใบหน้าของสึนะให้เงยขึ้นเบา เขาบรรจงประกบจูบลงที่ริมฝีปากบางของอีกคนช้าๆ จูบในครั้งนี้เต็มไปด้วยความอบอุ่นและอ่อนโยน

เขาขอสัญญาว่าจะดูแลเด็กคนนี้ด้วยชีวิตที่เขามี ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ถ้าเพื่อให้เด็กคนนี้มีความสุข

.

.

.

.

.

.

.

"เราจะยอมทำเพื่อเธอ...เดชิโม่"

 

END. OS 1

 

[Hitori Time]

สวัสดีค่ะทุกคน ! เป็นยังไงบ้างคะ โอเคกันรึเปล่า ? ทางนี้พึ่งหัดแต่ง ผิดพลาดยังไง ขออภัยไว้ ณ ที่นี้เลยนะคะ แล้วพบกันใหม่ใน OS ที่สองนะคะ สำหรับวันนี้ สวัสดีค่ะ !

 

[ อย่าลืมคอมเม้น เพื่อเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ <3 ]

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Ting0616563257 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 22:10

    รออ่านตอนต่อไปนะคะ^_^

    #3
    0