` F A N F I C R O O M | SEVENTEEN ♡

ตอนที่ 34 : (sf) 10 이유 : 10 Reasons Why I Hate You : #itsten2x ( 2 / 4 )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 176
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 พ.ค. 60

‘IT’S 10.10’ FICTION PROJECT

10 이유 : 10 Reasons Why I Hate You

soonyoung x jihoon。| #itsten2x )




/ 2 / 4 /


 

 

 

 

 

2

 

ควอนซูนยองเป็นคนขี้แกล้ง

 

 

เห้ยจีฮุน นายทำการบ้านมาไหมวะ ? 

 

คำถามเดิมๆหลุดออกมาจากปากของเพื่อนร่วมห้องที่นั่งอยู่ด้านหน้าจีฮุนในทุกเช้า มันกลายเป็นเรื่องปกติที่อีจีฮุนจะต้องเจออยู่ตลอดเวลาสามเดือนตั้งแต่ที่เข้ามาเรียนที่นี่ และด้วยความไม่อยากมีปัญหากับเจ้าถิ่นมาก เพราะไม่อยากให้เรื่องไปถึงหูคุณพ่อคุณแม่ แม้ว่าถ้าเจอเหตุการณ์แบบเดียวกันที่โรงเรียนเก่า เขาไม่เกรงกลัวแน่นอนถ้าจะต้องมีการลงไม้ลงมือเมื่อโดนทำร้าย แต่ที่นี่มันต่างกัน และการเป็นเด็กดี ไม่มีปัญหากับคนรอบข้างคือสิ่งที่ควรทำมากกว่า

 

 

รอให้ชินที่ชินทางมากกว่านี้ก่อนเถอะ เดี๋ยวเจออีจีฮุนแน่ !

 

 

อะนี่ วันหลังลองทำเองบ้างดิจุนฮวี ถึงจะบ่นออกไปอย่างนั้น แต่มือเรียวสวยกลับหยิบสมุดการบ้านวิชาคณิตศาสตร์ที่สอดเอาไว้ใต้โต๊ะยื่นให้เพื่อนคนจีนตัวสูงโปร่งอย่าง มุนจุนฮวี ที่แบมือขอสมุดการบ้านอยู่ดี

 

ก็ลองทำเองแล้วแต่ก็ยังทำไม่ได้อยู่ดี

 

“ ...แหงล่ะ ก็ไม่เคยเปิดสมุดการบ้านเลยนิ เสียงใสเอ่ยเบาๆกับตัวเอง ร้อนให้คนยืมสมุดการบ้านที่ได้ยินแว่วๆต้องรีบหันมามองด้วยความสงสัย

 

เมื่อกี้นายว่าอะไรนะ ? ”

 

อ๋อเปล่าๆ จะบอกว่ารีบลอกรีบคืนนะ ฉันรออยู่นี่

 

อ่อ โอเครอแป๊บนะ

 

ต้องขอบคุณความซื่อของเพื่อนคนนี้ที่น่าจะหูไม่ค่อยได้ยินชัด หรือไม่ก็ฟังสำเนียงปูซานไม่ค่อยรู้เรื่อง ไม่อย่างนั้น จีฮุนคงเละเป็นศพในห้องแน่ๆ ความจริงแล้วการใช้ชีวิตในห้องเรียนห้องนี้มันก็ไม่ได้ดีจนวิเศษ แต่ก็ไม่ได้แย่จนทนอยู่ไม่ได้ บางครั้งมันก็ยังดี แต่บางครั้งก็น่ารำคาญจนอยากระบายลงไปในสมุดไดอารี่ของเขาเสียเหลือเกิน

 

 

ว่าแล้วก็เอาไดอารี่มาจดหน่อยดีกว่า ...

 

 

มือสวยล้วงเข้าไปใต้โต๊ะเรียนอีกครั้งเพื่อควานหาสมุดโน้ตเล่มเล็กของเขาที่เพิ่งเอาออกมาวางใต้โต๊ะ แต่ทว่าควานหาเท่าไหร่ก็ไม่มีทีท่าว่าปลายนิ้วจะสัมผัสเข้ากับสมุดโน้ตเล่มเล็กที่คุ้นเคยเลยสักนิด จีฮุนที่ชะงักมือเริ่มรู้สึกใจหายวาบ ก่อนจะรีบเอียงหน้าก้มมองไปยังใต้โต๊ะเพื่อกวาดสายตามองหน้าสมุดไดอารี่ นัยน์ตาเรียวสวยเบิกกว้างอย่างตกใจเมื่อเริ่มตระหนักรับรู้ได้แล้วว่าของสำคัญในชีวิตมันหายไปจากที่ๆควรอยู่ พยายามหาทั้งใต้โต๊ะ และในกระเป๋าเป้ของตัวเอง แต่ก็ไม่มีสมุดไดอารี่คู่ใจวางอยู่เลย

 

เห้ย !!!! ”

 

เป็นอะไรไปอะจีฮุน ?จุนฮวีที่กำลังลอกการบ้านหันมามองเพื่อนตัวเล็กที่ดูท่าทางลุกลี้ลุกลนแปลกๆ ทำเอาคนถามต้องลุกลี้ลุกลนตาม

 

นายพอจะเห็นสมุดสีขาวเล่มเล็กๆบ้างไหมจุนฮวี

 

ไม่นะ ไม่เห็นเลย ทำไมเหรอ สมุดหายเหรอ

 

อื้อ สมุดหาย ทำยังไงดี

 

ก้านนิ้วเรียวสวยขยุ้มกลุ่มผมของตัวเองอย่างหงุดหงิด ถ้ามันตกอยู่ในบ้านเขาก็คงไม่ได้กังวลอะไรมากมายขนาดนี้ แต่ถ้ามันตกหายในห้องเรียน ยิ่งถ้าเป็นมัธยมต้น 2 ห้อง A แล้ว อีจีฮุนอาจจะไร้เพื่อนไปตลอดกาลเลยก็ได้ อย่าว่าแต่มีเพื่อนเลย มีโอกาสได้หายใจอยู่ตอนนี้ก็นับว่าเป็นบุญแล้ว

 

เฮ้ ! จีฮุน

 

อะไร ?ใบหน้าน่ารักติดหงุดหงิดเงยขึ้นมามองเพื่อนร่วมห้องคนหน้ามึนที่นั่งอยู่ข้างๆจุนฮวีอย่าง จอนวอนอู ด้วยความหงุดหงิดใจ

 

นั่นใช่สมุดโน้ตของนายรึเปล่า ใต้โต๊ะเล่มนั้นอะ ?

 

นัยน์ตาเรียวมองไปตามนิ้วยาวของเพื่อนที่ชี้ไปยังจุดหนึ่งที่เขาคุ้นตาเป็นอย่างดี ใต้โต๊ะตัวหนึ่งที่ที่หนังสือวางอยู่ไม่สูงมาก แต่จากมุมหลังห้องก็พอจะมองเห็นสมุดโน้ตปกสีขาวเล่มเล็กได้อย่างชัดเจน พอรู้ว่าสมุดของเขาอยู่ใต้โต๊ะก็พอโล่งใจที่มันไม่ได้หล่นหายไปไหน แต่ครั้นสายตาตวัดมองเจ้าของโต๊ะเรียนตัวนั้นว่าเป็นใครที่ใจดีเก็บสมุดของเขาเอาไว้ อีจีฮุนแทบอยากสบถทั้งภาษาถิ่นและคำหยาบคายออกมาให้หมดเท่าที่จะนึกได้ ยิ่งเห็นดวงตาเรียวชี้หรี่มองมาอย่างร้ายกาจพร้อมยักคิ้วกวนประสาทส่งกลับมาให้ จีฮุนก็แทบหมดความอดทน ร่างเล็กลุกขึ้นยืนพรวดเดียว พร้อมตวาดเสียงดังลั่นด้วยความโมโหจนเพื่อนทุกคนสะดุ้งเฮือก

 

ย๊า ควอนซูนยอง !!!! ”

 

อ้าว ว่าไงจ๊ะอีจีฮุนตัวน้อย

 

ขโมยของคนอื่นแบบนี้มันจะมากเกินไปแล้วนะเว้ย !! ” คนตัวเล็กผละออกจากโต๊ะเรียนของตนแล้วเดินตรงไปที่โต๊ะกลางห้องเรียนที่เป็นตำแหน่งที่นั่งของคู่อริตลอดกาลอย่างควอนซูนยองโดยไม่รอช้า มือเล็กคว้าหมับเข้าที่คอเสื้ออีกคนทันทีด้วยความโมโห

 

อ้าวนี่ของนายเหรอ ?ซูนยองหยิบสมุดไดอารี่สีขาวใต้โต๊ะมาไว้ในมือพร้อมชูไปมา ราวกับกำลังล่อเหยื่อให้ติดกับดัก พอจีฮุนหมายจะเอื้อมมือหยิบสมุด ซูนยองก็เอื้อมแขนให้ไกลกว่าเดิม ทำให้คนแขนสั้นกว่าคว้าของรักของหวงของตัวเองไม่ได้

 

ไอ้หัวขโมยคืนสมุดฉันมาเดี๋ยวนี้นะ !!! ”

 

ใครขโมย ? แล้วก็ปล่อยมือออกจากคอเสื้อเดี๋ยวนี้

 

มีสิทธิ์สั่งฉันรึไง ! ”

 

สิทธิ์ความเป็นหัวหน้าห้องไง เอามือปล่อยจากคอเสื้อฉันได้แล้วมือหนาปัดมือเล็กที่กำคอเสื้อนักเรียนให้หลุดออก ก่อนตวัดสายตามองคนตัวเล็กที่ยืนปั้นหน้าโมโหด้วยแววตาเย็นชาเพียงครู่เดียว แล้วหันไปใส่ใจกับหนังสือการ์ตูนภายในมือแทน โดยที่มือข้างที่ว่างอีกข้างกำลังถือสมุดไดอารี่แกว่งไปมาอยู่

 

แอบเปิดอ่านรึยัง ?

 

ขอบคุณสักคำยังไม่มี รู้งี้เอาไปซ่อนไว้บนตู้ล็อกเกอร์ดีกว่า

 

นายอ่านมันแล้วใช่ไหม ?! ”

 

เอ้ อ่านแล้วรึยังนะ เมื่อกี้ได้เปิดอ่านรึยั

 

จะลีลาอะไรมากมายวะ ก็ตอบมาดิว่าอ่านแล้วหรือยังไม่ได้อ่าน !! ”

 

จีฮุนตวาดใส่หัวหน้าห้องอย่างหมดความอดทนเพราะลีลาขี้แกล้งของซูนยองยิ่งทำให้เขาเริ่มร้อนรนในใจ เพราะถ้าหัวหน้าห้องอ่านเนื้อหาในสมุดไดอารี่แล้ว เขากลัวว่าคนตรงหน้าจะเอาไปบอกเล่าให้คนอื่นๆฟัง แต่คนโดนถามที่ไม่ได้สนใจในความกังวลนั้นกลับแสดงท่าทางแค่ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ

 

แล้วทำไมฉันต้องบอกล่ะว่าอ่านแล้วหรือยังไม่ได้อ่าน ?

 

“ … ”

 

แอบเขียนนินทาอะไรไว้ข้างในรึไง

 

ถ้าไม่ได้อ่านก็ดี ยังดีที่ยังรู้มารยาท มือเล็กรีบคว้าสมุดไดอารี่ในมือของคุณหัวหน้าห้องออกมากอดแนบอก ก่อนจะหันหลังก้าวเดินจากโต๊ะกลางห้องออกมา แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงทุ้มเอ่ยดังไล่หลังมาราวกับจะกลั่นแกล้งอีกครั้ง

           

วันหลังเก็บสมุดให้มันดีๆหน่อย เดี๋ยวคนก็รู้หรอกว่านินทาอะไรในนั้นเยอะแยะ

 

ย๊า !!! ”

 

หยุดโวยวายแล้วไปนั่งที่ได้แล้ว อีจีฮุน

 

ควอนซูนยองตัวแสบแสร้งทำเสียงเข้มตำหนิคนตัวเล็กที่หันมาตวาดใส่อีกครั้ง นัยน์ตาเรียวคมมองคนตัวเล็กที่เดินกระฟัดกระเฟียดกลับไปนั่งประจำที่ของเจ้าตัว ก่อนจะหันกลับมาทางเดิมเพื่อกลั้นขำ ทั้งๆที่อยากจะหลุดหัวเราะตั้งแต่ตอนที่เจ้าตัวโวยวายจากหลังห้องแล้วก็ตาม

 

อยากจะถามเพื่อนคนอื่นว่าตอนเห็นหน้าหงุดหงิดของอีจีฮุน รู้สึกตลกจนอยากหลุดขำกันบ้างไหม ใบหน้าน่ารักจิ้มลิ้มที่ปั้นหน้าถมึงทึงเหมือนยักษ์โดยที่มันไม่ได้เข้ากับหน้าตาน่ารักนุ่มนิ่มนั่นเลยสักนิด ไหนจะใบหูเล็กที่แดงฉ่าเพราะความโกรธนั่นอีก ดูยังไงก็ตลกสิ้นดี เขาก็พอรู้ตัวดีว่าเพื่อนตัวเล็กคนนั้นเกลียดเขามากแค่ไหน ถึงเขาอยากจะขำที่ได้เห็นท่าทางโมโหตลกของเพื่อนตัวเล็กแบบนั้น

 

 

 

แต่เอาเข้าจริง อีจีฮุนตอนโมโหก็น่ารักเอาเรื่องอยู่นะ

 


 tbc.

 

 

-


☆ IT's 10.10 with HOSHI B'DAY☆ 

SOONHOON Fiction Project

10 นักเขียนและ 10 เรื่องราวของควอนซูนยอง


-


"สิบเหตุผลของเขา"

เดินทางมาถึงเหตุผลที่สองกันแล้ว

ต้องขอฝากโปรเจคของ @2SOONHOON_TH ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ

ติดตาม พูดคุย ให้กำลังใจได้ทางแท็กโปรเจค #itsten2x นี้เลยน้า

แล้วเจอกันตอนต่อไป สวัสดีค่ะ !



(c)              Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

168 ความคิดเห็น