` F A N F I C R O O M | SEVENTEEN ♡

ตอนที่ 30 : - 30 : clothes off | jisoo x jeonghan。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 422
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 ก.พ. 60

CLOTHES OFF | JISOO x JEONGHAN
AU / nc – 18 / romantic - gender bending

 

 

 

 

 

/ warning : fem!jisoo(jisoo) & fem!jeonghan(jeonghyun) /

(หากใจไม่ชิปความเรทสายซี แนะนำให้ปิดหน้าแท็บฟิคตอนนี้ได้เลยค่ะ เราเข้าใจ y_y)

 

 

 

 

ก็บอกแล้วไงว่าอย่าชวนถอดในห้องเรียน มันไม่ดี รู้ไหม ...

 

 

 

ให้ตายเถอะ ฉันขี้เกียจเรียนพละชะมัดเลย

 

ใบหน้าหวานเบะลงเมื่อนึกขึ้นได้ว่าวิชาต่อไปเป็นวิชาพลศึกษา แน่นอนว่า ยุนจองฮยอน เกลียดวิชานี้จนเข้าไส้ เธอไม่ชอบที่จะต้องออกแรงกายเพื่อขยับตัวมากเท่าไหร่นัก แต่จะให้โดดเรียนก็คงจะโดนจับตามองอยู่ไม่น้อย

 

ด้วยห้องเรียนของนักเรียนชั้นมอปลายปีสามตั้งอยู่ชั้นบนสุด จึงทำให้แสงแดดในตอนกลางวันส่องเข้ามามากกว่าปกติ ร้อนให้ร่างสมส่วนต้องนอนราบไปกับโต๊ะเรียนเพื่อหลบแสงแดด แก้มเนียนแนบไปกับช่องว่างระหว่างแขนสองข้างที่จับขอบโต๊ะเอาไว้ พร้อมช้อนตามองคนข้างกาย โดยที่ไม่สนใจอาจารย์ที่กำลังสอนเนื้อหาวิชาภาษาอังกฤษอยู่หน้ากระดานเลยแม้แต่น้อย และท่าทางขี้เกียจแต่ลุกล้ำพื้นที่บนโต๊ะก็ทำให้เพื่อนสนิทเจ้าของกลุ่มผมนิ่มสีน้ำตาลอ่อนที่มัดรวบขึ้นแต่ยังคงไม่ละความสวยสะดุดตาอย่าง ฮงจีซู ถึงกับต้องหันมามอง

 

จะโดดอีกแล้วล่ะสิ

 

รู้ทันอีกแล้วน้า ว้า

 

นี่มันครั้งที่สามที่เธอโดดแล้วนะ เสียงนุ่มของเอ่ยดังขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าคมสวยเจ้าที่เท้าคางมองเพื่อนสนิทอย่างเอือมระอาในความขี้เกียจ

 

อ๋า จีซูอ่า ฉันขี้เกียจจริงๆนี่

 

เธออยากโดนครูฝ่ายปกครองเรียกไปพบรึไง จองฮยอน

 

โธ่ ก็แค่อ้างว่าไม่สบายก็ได้นี่ ไม่ว่าเปล่า ริมฝีปากสีพีชเรียวสวยเบะลงหวังให้เพื่อนสาวข้างกายจะเห็นใจเหมือนทุกๆครั้ง แต่ทว่าครั้งกลับไม่ได้ผลเสียอย่างนั้น เพราะดูท่าทางแล้ว ฮงจีซูคงไม่ยอมให้เธอโดดเรียนไปง่ายๆแน่นอน

 

ไม่สบายแค่วิชาเดียวทุกอาทิตย์เนี่ยเหรอ ? ”

 

ฮื่ออออ จีซูอ่า จองฮยอนรีบผละใบหน้าน่ารักออกจากโต๊ะ แล้วย้ายตำแหน่งมาแนบพวงแก้มเนียนเข้าที่แขนเรียวนิ่มของเพื่อนสนิทเป็นการออดอ้อนแทน อย่างน้อยการจะขอให้โดดเรียนมันจำเป็นต้องงัดมุกออดอ้อนให้ใจอ่อนออกมาใช้สักสองสามมุกบ้างแล้วล่ะ

 

ไม่ต้องเลยจองฮยอน ฉันไม่อยากแก้ต่างให้บ่อยๆหรอกนะ เสียชื่อฉันหมด

 

ลืมไปว่าจีซูเป็นหัวหน้าห้องนี่นะ ไงล่ะ ออกรับหน้าแทนฉันไปกี่รอบแล้ว

 

ก็มากพอจะที่จะเก็บทั้งต้นทั้งดอกเป็นการลงโทษเลยล่ะ ยุนจองฮยอน

 

จีซูฉีกยิ้มหวานที่จองฮยอนมั่นใจว่ามันไม่ใช่รอยยิ้มหวานธรรมดาส่งมาให้ แน่นอนว่าร่างอวบถึงกับต้องหยุดการกระทำแสนออดอ้อนนั้นแล้วหันไปตั้งใจเรียนวิชาภาษาอังกฤษตรงหน้าด้วยความรู้สึกวูบวาบภายในอกแปลกๆ แก้มนิ่มพองลมออกก่อนปล่อยออกมาเล็กน้อย

 

จองฮยอนและจีซูเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่สี่ปีที่แล้ว ถ้าหากให้นับย้อนหลังก็คงตั้งแต่สมัยมัธยมต้นก็ว่าได้ ด้วยความที่อยู่โรงเรียนเดียวกันและเรียนห้องเดียวกัน ขนาดที่ว่าโชคเข้าข้างให้พวกเธอนั่งข้างกันอยู่เสมอ จึงไม่แปลกที่ว่าระดับความสนิทสนมของพวกเธอจะมากจนขนาดที่ว่าไปมาหาสู่กันที่บ้านของอีกฝ่ายบ่อยๆ พ่อแม่ของพวกเธอต่างก็รู้จักกันในระดับหนึ่ง ถึงจะไม่ได้สนิทกันมากด้วยหน้าที่การงานและเวลาที่จะนัดพบกัน ต่อให้เป็นแบบนั้นก็ไม่ได้ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองจางหายไป

 

 

แต่ทว่า กลับมีสิ่งเร้าบางอย่างที่ทำให้ความสัมพันธ์ต้องห้ามปรากฏขึ้นมามากขึ้น

 

 

ความสัมพันธ์ต้องห้ามของพวกเธอนั้นต่างเป็นความลับระหว่างกัน แน่นอนว่าไม่มีใครล่วงรู้ในความลับนั้นนอกจากตัวเองและอีกฝ่าย มันค่อนข้างที่จะล้ำเส้นความเป็นเพื่อนที่ใครต่อใครต่างมองออกไปนิดหน่อย แต่ก็อยู่ในระดับที่ทั้งคู่ต่างยอมรับได้ แม้จะมีเรื่องบางอย่างเข้ามาระงับการต่อล้อต่อเถียงโดยที่ยังหาบทสรุปไม่ได้ก็ตาม และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่จองฮยอนได้รับบทลงโทษจากจีซู เพียงแต่ว่าทุกครั้งที่มีบทลงโทษ ตัวเธอเองกลับไม่ค่อยชินเสียเท่าไหร่ เพราะบทลงโทษที่ไม่รู้ว่าจะมาไม้ไหน ไม่มีทิศทางอารมณ์ที่เดาออก ยิ่งทำให้จองฮยอนทำใจรับมันไม่ค่อยทัน

 

 

อย่างเช่นบทลงโทษแบบหาเศษหาเลยที่กำลังโดนอยู่นี่ ...

 

 

อ .. อ้ะ !

 

นัยน์ตาสวยตวัดมองใบหน้าคมสวยของเพื่อนสนิทที่ทำเหมือนไม่ได้สนใจ มือด้านขวายังคงจดเนื้อหาบนกระดานเหมือนกับคนอื่นๆภายในห้องเรียน แต่ทว่าการกระทำของมืออีกข้างกลับตรงข้าม ...

 

มือข้างซ้ายดันแสดงความเจ้าเล่ห์ตามใจเจ้าของจนอยากจะฟาดลงไปแรงๆ ถ้าไม่ติดว่ามือข้างนั้นกลับกระทำการร้ายกาจกว่าที่คิด นัยน์ตาสวยเลื่อนสายตามองที่ต้นขาขาวเนียนของตนเองที่กำลังถูกมือเรียวบีบคลึงไปมาขึ้นสีระเรื่อด้วยแรงบีบ เธอเกือบพลาดเปล่งเสียงน่าอายออกมาหากไม่ระงับมันด้วยการขบเม้มริมฝีปากเอาไว้ เมื่อฝ่ามือเจ้าปัญหากลับเลื่อนเข้าไปในกระโปรงนักเรียนสีกรมท่าที่สั้นเหนือเข่าเล็กน้อยลึกมากกว่าเดิม จากต้นขาส่วนล่าง มือเรียวค่อยๆลูบไล้ขึ้นมาอย่างเบามือ จนนิ้วเรียวยาวที่ล่วงล้ำเข้าไปใต้กระโปรงเผลอแตะส่วนหวงแหนเข้า ร้อนให้เจ้าของต้องรีบชะงักการกระทำด้วยการจับมืออีกคนเอาไว้แน่น ใบหน้าน่ารักขึ้นสีระเรื่อเพราะความเขินอาย ริมฝีปากสีพีชถูกขบเม้มลงเพื่อกลั้นเสียงน่าอายที่อาจจะเผลอครางออกมา

 

อ .. อื้อ

 

อย่าเสียงดังสิจองฮยอนนา

 

จ .. จะทำอะไร

 

เตรียมบทลงโทษไง

 

หยุด ... เลยนะจีซู จองฮยอนกัดฟันเอ่ยเสียงกระซิบเพื่อไม่ให้เพื่อนที่นั่งรอบๆกายได้ยิน พวกเธอไม่ได้นั่งอยู่หลังสุดของห้อง แต่รอบข้างพวกเธอก็ยังมีเพื่อนนั่งอยู่รอบทิศ แต่โชคดีที่ที่นั่งของยุนจองฮยอนติดกำแพง ไม่อย่างนั้นคงแย่กว่านี้

 

จะให้หยุดจริงๆเหรอ ดูมือตัวเองด้วยสิ จับมือฉันซะแน่นเชียว

 

บ .. บ้า !

 

ฉันบ้าเพราะใครล่ะ

 

และฮงจีซูก็เป็นฝ่ายยอมผละมือออกจากกระโปรงนักเรียนสีกรมท่าที่ดูสวยเมื่ออยู่บนร่างกายของเพื่อนรัก ก่อนจะหันไปตั้งอกตั้งใจเรียนต่อ ทิ้งให้คนสวยอย่างยุนจองฮยอนนั่งหงุดหงิดใจอยู่คนเดียว ถ้าขืนบอกจะโดดเรียน ยุนจองฮยอนคงไม่รอดจากบทลงโทษของฮงจีซูอย่างแน่นอน ให้ตายเถอะ

 

 

 

... แต่ความรู้สึกที่มันปั่นป่วนในร่างกายมันคืออะไรกันล่ะเนี่ย

 

 

 

การเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษดำเนินไปจนท้ายคาบ แม้จะได้ยินเสียงโอดครวญจากนักเรียนภายในห้องดังมากแค่ไหนก็ตาม อาจารย์ยังคงสั่งการบ้านเป็นการปิดคาบเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน และคาบต่อไปกำลังจะเริ่มขึ้นในอีกสิบนาทีข้างหน้า คาบเรียนที่ว่าก็คือ วิชาที่เข้ากันได้ดีกับแสงแดดอย่างวิชาพลศึกษา ในเทอมนี้พวกเธอต้องเรียนว่ายน้ำ แน่นอนว่าหลายคนต่างดีใจที่จะได้คลายร้อนด้วยการเล่นน้ำในสระว่ายน้ำกลางแจ้งขนาดกว้างของโรงเรียนที่ตั้งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกับโรงยิมใหญ่เท่าไหร่นัก

 

 

แต่ความคิดแบบนั้นมันใช้ไม่ได้กับยุนจองฮยอนหรอกนะ

 

 

เอาไง สรุปจะไปเรียนไหม ? ”

 

จีซูหันหน้ามามองเพื่อนรักที่อิดออดไม่ยอมลุกจากที่นั่งของตัวเอง ในขณะที่เพื่อนๆในห้องหลายคนเริ่มทยอยหยิบชุดว่ายน้ำของตนเองจากกระเป๋า และเดินออกจากห้องเพื่อไปเปลี่ยนชุดที่ห้องแต่งตัวใกล้สระน้ำกันทีละคนสองคน ใบหน้าหวานเงยขึ้นมองเพื่อนสนิทอย่างชั่งใจอีกครั้ง และในที่สุด ร่างสมส่วนของคนขี้เกียจลุกขึ้นยืน พลางบิดร่างกายคลายความขบเมื่อยตามร่างกาย

 

เรียนสิ

 

งั้นก็หยิบเสื้อผ้าไปเปลี่ย— ”

 

ยังไม่ทันที่เสียงนุ่มจะเอ่ยจบประโยค ร่างเพรียวที่ละจากการง่วนค้นหาชุดว่ายน้ำก็ถึงกับชะงักถ้อยคำ เมื่อนัยน์ตาเรียวคมมองเห็นเพื่อนสนิทร่างสวยจัดการดึงเสื้อนักเรียนออกจากกระโปรงจนสภาพตอนนี้เรียกได้ว่าหากอยู่ในสภาพนี้แล้วเดินเพ่นพล่านในโรงเรียนก็คงโดนทำโทษฐานแต่งกายผิดระเบียบแน่นอน ก้านนิ้วเรียวสวยค่อยๆปลดเนคไทเส้นยาวลายสก็อตออกจากลำคอสวย และค่อยๆจัดการปลดกระดุมเสื้อนักเรียนสีขาวสะอาดออกทีละเม็ด ตั้งแต่เม็ดบนสุด ไล้มือลงมาที่กระดุมเม็ดที่สอง สาบเสื้อเชิ้ตที่เคยประกบกันอย่างดี ในเวลานี้กลับปริออกจนเผยให้เห็นบราลูกไม้สีชมพูอ่อนที่บดบังทรวงอกสวยขนาดเดียวกันเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ และ ...

 

 

หมับ !

 

 

อ้ะ ! จับมือฉันทำไม จีซู ! ” จองฮยอนตวัดสายตามองร่างเพรียวเจ้าของฝ่ามือเรียวที่กุมพันธนาการรั้งเอาไว้ไม่ให้มือของเธอปลดกระดุมเม็ดต่อไปด้วยความหงุดหงิด ก็ในเมื่ออยากให้เธอไปเรียน แล้วทำไมยังต้องรั้งให้เสียเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าอีก

 

ทำไมไม่ไปเปลี่ยนที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ

 

ขืนรอให้ไปเปลี่ยนที่ห้องเปลี่ยนเสื้อ คงได้เปลี่ยนตอนหมดคาบพอดี เนี่ย เพื่อนก็ไม่อยู่ในห้องกันแล้ว เหลือแค่เราสองคนแล้วเนี่ย ก็เปลี่ยนด้วยกันเลยสิ

 

ยุนจองฮยอน

 

ก็เดี๋ยวมันช้าไง มาๆ เดี๋ยวช่วยเปลี่ยนให้ก็ได้

 

มือบางสะบัดออกจากพันธนาการอุ่น ก่อนจะดึงให้ร่างเพรียวเขยิบเข้ามาใกล้ มือสวยจัดการดึงชายเสื้อนักเรียนที่อยู่ในกระโปรงอย่างเรียบร้อยออกให้อยู่ในสภาพเดียวกัน ก่อนจะหมายเลื่อนมือขึ้นไปจัดการกับเนคไทสีเดียวกันให้ออกจากลำคอ แต่ทว่ายังไม่ทันที่จะปลดเนคไทออก มือทั้งสองข้างของจองฮยอนกลับถูกจีซูรวบเอาไว้อีกครั้ง จีซูผลักร่างของจองฮยอนจนสะโพกชิดติดกับโต๊ะเรียนด้านหลัง สะโพกมนยกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงตรงขอบโต๊ะนักเรียนหลังกว้าง โดยมีท่อนแขนเรียวกักบริเวณเอาไว้ ท่าทางของพวกเธอค่อนข้างล่อแหลมจนหวั่นใจว่าจะมีใครเผลอเดินผ่านเข้ามาเห็นหรือไม่ แต่ในเวลานี้ ทั้งจีซูและจองฮยอนกลับไม่ได้ให้ความสนใจสิ่งรอบข้างเสียแล้ว ใบหน้าสวยคมโน้มเข้าไปใกล้ พร้อมยกยิ้มกรุ้มกริ่มส่งไปให้คนน่ารักที่ช้อนตามองด้วยแววตาสั่นระริก

 

อ่า ฉันรู้แล้วล่ะ ว่ายุนจองฮยอนคงไม่อยากเรียนวิชาพละแน่ๆเลยสินะ

 

อ .. อะไรจีซูอ่า

 

ไม่งั้นจะทำแบบนี้กับฉันเหรอ หืม ?

 

“ … ”

 

 

 

งั้นลองมาโดดเรียนด้วยกันอีกสักคาบเป็นไง


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยืนไหวไหม ?

 

เสียงนุ่มถามพลางค่อยๆประคองร่างอวบของเพื่อนสนิทให้ยืนเป็นปกติ แต่ดูท่าทางแล้วคนตัวเล็กกว่าคงยืนได้ไม่มั่นคง เพราะขาเรียวสวยกลับยังคงยืนสั่นอ่อนๆ ไหนจะมือบางที่ยังคงเกาะแขนของเธอเอาไว้ไม่ปล่อยราวกับกำลังหาที่พยุงกายของเธอเอาไว้ จองฮยอนส่ายหน้าอย่างช้าๆ พลางขบเม้มริมฝีปากเอาไว้ไม่ยอมตอบเพื่อนรัก

 

ทำเอาใบหน้าสวยคมต้องโน้มลงไปประกบริมฝีปากลงเรียวปากสีพีชที่ขมเม้มเอาไว้อย่างเอาใจ ย้ำจูบซ้ำๆอย่างอ่อนโยนจนเรียวปากสวยยอมเผยอออกรับสัมผัสหวาน พร้อมกับดูดดึงริมฝีปากล่างที่บวมช้ำจนมันเกิดเสียงจาบจ้วงน่าอาย และค่อยๆผละออกมามองคนน่ารักที่ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อ ดวงตาสวยไม่ยอมสบตามองใบหน้าเขาอย่างจังๆ แถมยังกลับไปขมเม้มริมฝีปากบวมเจ่อของตนอีกครั้ง แต่ถึงเห็นแบบนั้น ฮงจีซูเองกลับยกรอยยิ้มหวานออกมาอย่างพึงพอใจในท่าทีเขินอายแสนน่ารัก

 

...

 

อย่างอนฉันเลยนะ จองฮยอนนา

 

อ .. อื้อ

 

ไหนๆเราก็โดดเรียนคาบพละแล้ว ...

 

“ … ”

 

 

 

รีบกลับบ้านกันเถอะ ฉันอยากจัดการกับเธอหลายยกจนทนไม่ไหวแล้ว ยังไงวันนี้ก็เหนื่อยหน่อยนะ ยุนจองฮยอนที่รัก

 

 

 

 

 

แม้จะไร้คำตอบ แต่การตอบรับด้วยการพยักหน้าเบาๆมันก็เหมือนเปิดทางให้แล้วล่ะ ... J

 

 

 

 

 

 

 

           

FIN.





- 170219 -


สวัสดีตอนที่สามสิบนะคะ 

อยู่ๆก็ข้ามความละมุนมาเจอความเรทสายซีแบบงงใจ 

อย่าเพิ่งด่าว่าเรากาม สภาวะแวดล้อมเขายัดเยียดมา เราใจบางมากนะอย่าด่าเราเลย ไม่ชอบแค่ปิดไปนะนะ T_T

เป็นฟิคสายซีเรื่องแรกในชีวิตที่เราเคยแต่งและอาจจะเป็นเรื่องเดียวด้วย เราใจไม่สู้จริงๆฮอล

อาจจะบรรยายมึนงงไปบ้างต้องขอโทษนะคะ เพราะเราไม่ชำนาญ gender bending จริงๆ

แต่เราอยากรู้ฟีดแบ็คเรื่องนี้มากเลยจริงๆ แงแอ

ขอขอบคุณที่เข้ามาอ่านด้วยน้า ช่วยคอมเม้นต์ให้กำลังใจกันหน่อยนะฮึก

ติดตามและให้กำลังใจกันได้เสมอ ทั้งทางคอมเม้นต์ แฮชแท็ก(ที่แปะไว้หน้าหลัก) -> #pnn17fic

หรือว่าจะเมนชั่นมาพูดคุยก็ได้นะครัชชช ; w ;


แล้วเจอกันตอนถัดไป สวัสดีค่ะ !


 

 

(c) Porcelain theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

168 ความคิดเห็น

  1. #128 คิมซง (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 00:06
    อ่านจบแล้วพูดได้คำเดียวว่า ร้ายกาจ! คุณจีซูช่างหาบทลงโทษได้ร้ายกาจจริงๆ ค่ะ
    คนอ่านอย่างเราก็ได้แต่กร๊าวใจกันไป ฮือ เพิ่งเคยอ่านแนวนี้เหมือนกัน แต่ว่าโอเคมากเลยค่ะ
    ยิ่งอยู่ในชุดนักเรียนแบบนี้มันช่างเรียกเลือดได้ดีเหลือเกิน โอยยยยย
    การใช้ภาษาโอเคอยู่นะคะ ถึงบางจุดอ่านๆ ไปแล้วเราจะแอบงง (เอ๊ะ) แต่โดยรวมถือว่าเข้าใจง่ายค่ะ
    ถึงจะบอกว่าไม่เคยแต่งแนวนี้ แต่เราว่าคนเขียนทำออกมาได้ค่อนข้างดีเลยค่ะ
    สำหรับเราถ้าเกลาๆ ภาษาอีกนิดทั้งการเรียบเรียงและความถูกต้องของคำ จะเยี่ยมมากเลยค่ะ
    ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านให้ฟินกันนะคะ คู่นี้สำหรับเราแล้วเหมาะกับบทหญิงสาวมากเลย ฮือ
    สู้ๆ นะคะคนเขียน ถ้ามีโอกาสก็หวังว่าจะได้อ่านผลงานแนวนี้อีกนะคะ เย้
    #128
    0
  2. #126 soonxm (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:40
    ฮือขุ่นพระะะะะะอ่านจบแล้วมีแต่คำว่าโอ้โหๆๆ เป็นการลงโทษที่ต้องซับเลือดกำเดากันเลยทีเดียวชอบค่ะชอบ ภาษาอ่านเข้าใจง่ายดีค่ะ สู้ๆนะคะ~
    #126
    0
  3. #125 Kwa_Kwa (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:57
    ไม่ไหวแล้วค่ะกรี๊ดดดดดโอ่ยยยยยยวิ่งไปหยิบทิชชู่มาซับเลือดแทบไม่ทันเลยค่ะโฮกกกกกเขินมากกกกฮงจีซูคนร้ายกาจจจจจจจจร้ายมากกกกโอยยยยจองฮยอนก็แซ่บค่ะแงงงง ชอบภาษาจังค่ะสวยมากๆมากอ่านแล้วไม่งงด้วยแถมเขินมากๆอีกด้วยค่ะฮื่ออออออออฮงจีซูร้่ยกาจจริงๆนะคะดูที่เขาทำกับจองฮยอนสิค่ะกรี๊ดแต่เราชอบค่ะ55555555
    #125
    0
  4. #124 ploypa000 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:46
    จีฮันนี่เหมาะกับgender bendingจริงๆเลยน้า จีซูคนบ้ากรี๊ดดด บรรยายไม่งงนะคะเราอ่านแล้วก็เข้าใจดี ขอจีฮันแบบนี้อีกเยอะๆก็ดีนะคะ55555
    #124
    0