` F A N F I C R O O M | SEVENTEEN ♡

ตอนที่ 26 : - 26 : scratch | mingyu x wonwoo。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 909
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    22 ม.ค. 60

SCRATCH | MINGYU x WONWOO
AU / nc – 20 / romantic-erotic




ps. ระวังกระอั่กเลือด (?) แนะนำให้พกยาดมหนึ่งหลอดไว้ในมือนะฮับ 


 

 

เคยคิดไหมว่าการที่แมวข่วนอะไรก็ตาม อาจจะไม่ใช่เพราะลับเล็บธรรมดาทั่วไป แต่อีกนัยยะหนึ่งก็คงทำเพราะแสดงสัญลักษณ์ความเป็นเจ้าของอยู่ ...  

 

 

 

แว่นตากรอบกลมถูกปลายนิ้วเรียวที่แตะผ้าเช็ดแว่นผืนนุ่มถูวนไปมาเพื่อทำความสะอาดเลนส์แว่นให้ใสจนสามารถมองเห็นชัดเจนก่อนจะถูกเจ้าของสวมกลับเข้าที่เดิม นัยน์ตาเรียวเล็กที่ตอนแรกหยีตาลงเพ่งสายตา ในครานี้กลับปรับสภาพดวงตาให้เป็นปกติได้ดังเดิม ภาพทุกอย่างภายในกรอบสายตาชัดเจนมากยิ่งขึ้น และเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว ร่างบอบบางลุกจากเก้าอี้เบาะหนังสีดำสนิทอันเป็นที่นั่งประจำของ ประธานนักเรียน ประจำโรงเรียนแห่งนี้

 

ใช่แล้วล่ะ จอนวอนอู เด็กมัธยมปลายชั้นปีที่สอง เจ้าของใบหน้าเรียบนิ่งเย่อหยิ่งคล้ายแมวผู้ดีที่มักเชิดหน้าเดินด้วยท่าทีหยิ่งยโส ถูกเลือกให้เป็นประธานนักเรียนทั้งๆที่ตำแหน่งดังกล่าวควรตกอยู่ในมือของรุ่นพี่มัธยมปลายชั้นปีที่สาม เพียงเพราะการกระทำที่เด็ดขาดจนทุกคนในโรงเรียนต่างเกรงกลัว ประกอบกับความคิดและการวางแผนงานกิจกรรมที่เป็นระบบ จึงทำให้คนๆนี้กลายเป็นประธานนักเรียนได้โดยไม่ยาก แน่นอนว่าแม้จะมีคนเลือกให้ร่างโปร่งบางเป็นประธานนักเรียน และชื่นชอบในวิสัยทัศน์การทำงาน แต่มีคนรักก็ต้องมีคนชังเช่นกัน

 

 

แล้วยังไงล่ะ คิดว่าจอนวอนอูคนนี้จำเป็นต้องแคร์คนส่วนน้อยเหล่านั้นด้วยเหรอ ?

 

 

ร่างโปร่งบางเดินไปตามระเบียงชั้นที่สามของตึกสภานักเรียนที่ในเวลานี้ไม่มีสภานักเรียนคนใดอยู่แม้แต่คนเดียว ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจสำหรับเขา เพราะสภานักเรียนทุกฝ่ายลงไปเตรียมงานและสถานที่สำหรับจัดงานฉลองวันคริสต์มาสของโรงเรียนที่จะมีขึ้นในอีกสองวันข้างหน้า และการที่เขากำลังจะเดินลงจากตึกเพื่อมุ่งหน้าไปยังหอประชุมใหญ่ของโรงเรียนนั้นก็เพราะว่า วอนอูจะต้องเข้าไปเช็คความเรียบร้อยของการเตรียมงานว่ามีปัญหาหรือมีอะไรขาดตกบกพร่องไปหรือไม่ จะได้แก้ไขได้ทันท่วงที

 

วอนอูทันทีที่ปลายเท้าทั้งสองข้างหยุดอยู่หน้าประตูหอประชุมบานใหญ่ ชื่อของเขาก็ถูกเรียกโดยร่างสูงโปร่งของคนที่เขาเพิ่งสั่งงานไปเมื่อสองชั่วโมงก่อนว่าให้เข้ามาคุมงานแทน ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากรองประธานนักเรียน อย่าง เหวินจวิ้นฮุย ทันทีที่เจ้าตัวมองเห็นร่างของเขา จวิ้นฮุยรีบเดินเข้ามาหาพร้อมยื่นกระดาษเอกสารสองสามแผ่นมาตรงหน้า ซึ่งมือบางเอื้อมรับมาอ่านรายละเอียดด้านในโดยดี

 

นี่คืออะไร ?

 

ใบสั่งซื้ออุปกรณ์ตกแต่งเพิ่มน่ะ จะขอเบิกงบไปซื้อเพิ่ม นัยน์ตาเรียวภายใต้กรอบเลนส์แว่นตาเบือนมองรองประธานตัวโตที่ยืนอยู่ข้างๆ แววตาที่มองรองประธานไม่ได้ส่อแววหาเรื่องแต่อย่างใด หากแสดงความสงสัยออกมาเท่านั้น

 

เพราะอะไรถึงจะซื้อเพิ่ม ที่ซื้อมาใช้มันยังไม่พออีกเหรอ ?

 

มันน่าจะไม่พอนะ เห็นฝ่ายสถานที่บอกว่าต้องการใช้ของตกแต่งเพิ่ม อันที่จริงมันก็ไม่พอจริงๆนั่นแหละเท่าที่ฉันดูจากพื้นที่จัดงานแล้ว

 

เพียงได้ยินว่าปัญหาทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะ ฝ่ายสถานที่ คิ้วสวยกระตุกขึ้นโดยไม่รู้ตัว นัยน์ตาเรียวตวัดฉับไปมองฝ่ายสถานที่ที่กำลังจัดเตรียมเวทีอยู่ด้านหน้าอย่างขะมักเขม้นในหน้าที่ และในบรรดาฝ่ายสถานที่ที่ทำงานกันเป็นจำนวนหนึ่งนั้น วอนอูกลับมองไม่เห็นใครบางคนที่ควรจะนั่งคุมงานลูกน้องในทีมเลยแม้แต่เงา แม้จะรู้ดีอยู่แล้วว่าอีกสองวันข้างหน้าจะมีงานสำคัญ แต่คนๆนั้นกลับไม่ได้ให้ความสนใจในคำสั่งของเขาราวกับท้าทายอำนาจมืด ยิ่งพูดยิ่งบังคับก็เหมือนออกคำสั่งเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาเสียมากกว่า และเพราะแบบนั้นก็ยิ่งทำให้ความหงุดหงิดยิ่งพุ่งสูงขึ้นไปอีก

 

แล้วคนคุมฝ่ายสถานที่ไปไหน ?

 

นายคิดว่าเด็กนั่นจะไปที่ไหนได้อีก นอกจากสนามบาสจวิ้นฮุยเอ่ยออกมา เมื่อรู้มาจากรุ่นนอกในสังกัดฝ่ายสถานที่ว่าหัวหน้าของพวกเขาหนีไปที่สนามบาสของโรงเรียน ครั้นจะออกไปตามก็ลำบากเพราะงานของเขาเองก็ล้นมือมากพอแล้ว และจวิ้นฮุยเองก็รู้อีกว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าหลังจากที่บอกไปแล้ว ประธานนักเรียนคนตรงหน้าก็คงจะไปตามลากคอกลับมาแน่นอน

 

ทำเหมือนเดิม ?

 

ก็คงแบบนั้น

 

ฝ่ายอื่นมีปัญหาอะไรเพิ่มนอกจากนี้รึเปล่า ?

 

ทุกฝ่ายไม่มีปัญหายกเว้นแค่ฝ่ายดนตรีน่ะ

 

ฝ่ายดนตรีว่าไงบ้าง

 

จีฮุน บอกว่าโดยรวมไม่มีปัญหา จะมีปัญหาก็เรื่องมือกลองที่ยังใส่เฝือกที่แขนอยู่จุนฮวีเอ่ยรายงานความคืบหน้าในส่วนของฝ่ายดนตรีซึ่งมี อีจีฮุน เป็นคนจัดการเรื่องดนตรีภายในงานทั้งหมด

 

ปัญหาของนักดนตรีที่เกิดขึ้นคือ มือกลองที่เมื่อสองวันเกิดดันประสบอุบัติเหตุทำให้กระดูกแขนร้าว ต้องใส่เฝือกเป็นเวลาหนึ่งเดือน ปัญหาเหล่านั้นจึงตกมาอยู่ที่หัวหน้าฝ่ายตัวเล็กที่ต้องแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าให้ทัน เพราะงานจะเริ่มในอีกสองวันข้างหน้านี้แล้ว

 

อือ งั้นฝากจัดการด้วย ถ้าฝ่ายไหนต้องการอะไรก็ตัดสินใจแทนฉันไปเลย แต่ต้องมีเหตุผลตามมาทุกอย่างนะ ส่วนเรื่องใบเบิกงบเอาไปวางไว้ในห้องทำงานของฉันก็แล้วกัน เดี๋ยวฉันจะขอตัวไปจัดการ ไอ่ตัวแสบ ก่อน

 

วอนอูยกมือขึ้นตบบ่าจวิ้นฮุยเบาๆสองที ก่อนจะเดินสวนร่างสูงโปร่งของเพื่อนร่วมงานออกไปจากหอประชุมด้วยมาดนิ่งและเย็นชา ทันทีที่ร่างของประธานนักเรียนออกไปจากบริเวณหอประชุม สมาชิกสภาและแรงงานเกณฑ์ก็แทบสูดลมหายใจกอบโกยอากาศหลังจากที่กลั้นลมหายใจไว้นานสองนานประหนึ่งกลัวว่าหากเผลอทำเสียงดังอาจจะโดนประธานนักเรียนเด็ดหัวเอาได้

 

ฝ่าเท้าที่ถูกรองเท้าห่อหุ้มทั้งสองข้างกระทบกับพื้นจนเกิดเสียง ในเวลานี้ ภายในโรงเรียนเริ่มจางผู้คนลงไปมากเนื่องจากเลยเวลาเลิกเรียนไปนานพอสมควรแล้ว ยิ่งสองเท้าก้าวเข้าใกล้สถานที่อันเป็นจุดหมาย คุณประธานนักเรียนก็เริ่มได้ยินเสียงโหวกเหวกดังมากขึ้นเท่านั้น สองเท้าเล็กก้าวเข้ามาในเขตสนามบาสเกตบอลของโรงเรียนพร้อมกับกวาดสายตามองไปโดยรอบเพียงปราดเดียวเท่านั้น พบว่าภายในสนามบาสเกตบอลที่เปิดสปอตไลท์สาดแสงสว่างเอาไว้ มีนักเรียนอยู่กลุ่มหนึ่งที่ครอบครองพื้นที่ทั้งสนามบาสเกตบอลด้วยการเริ่มเล่นเกมแข่งขันกันตามประสา

 

ก็รู้อยู่ว่าคนที่เขาตามหานั้นเป็นทั้งสภานักเรียนและเป็นนักกีฬาบาสเกตบอลของโรงเรียน การที่อีกฝ่ายจะแอบโดดมาซ้อมกีฬามันก็ไม่ได้แปลกเท่าไหร่ถ้าไม่ใช่ว่าโดดบ่อยจนแทบจะลืมไปแล้วว่าเคยเป็นสภานักเรียนด้วยเหมือนกัน แม้ว่าเขาจะกำชับสั่งงานทุกคนให้ทำตามหน้าที่ แต่กับคนๆนี้มักชอบสร้างความหน่ายใจด้วยการอู้งานบ้าง ไม่เข้าไปคุมงานบ้างตามระเบียบ แต่ครั้นจะปลดออกจากตำแหน่ง เด็กในฝ่ายสถานที่ที่ดูจะผูกพันกับหัวหน้าทีมก็ไม่ยอมให้ทำแบบนั้น สุดท้ายก็ต้องเก็บคนที่เหมือนจะไร้ประโยชน์เอาไว้ในสภาให้เหนื่อยใจเล่นอยู่ดี

 

และไม่ต้องเสียเวลาเดินเข้าไปถามคนเหล่านั้นให้ยุ่งยาก เพราะวอนอูมองเห็นร่างสูงกำยำเจ้าของกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มในชุดนักกีฬาบาสของโรงเรียนกำลังนั่งอยู่ตรงอัฒจันทร์ที่ตั้งไว้สำหรับนั่งเชียร์กีฬาอย่างชัดเจน ที่น่าหงุดหงิดใจคือ คนๆนั้นไม่ได้นั่งอยู่เพียงลำพัง หากแต่มีใครอีกคนที่นั่งหัวเราะสนุกสนานอยู่ข้างๆ ร่างของคนที่นั่งอยู่ข้างกายหนากำลังนั่งซบศีรษะออเซาะอยู่บนไหล่กว้าง ริมฝีปากเรียวยกแสยะยิ้มขึ้นมาอย่างหงุดหงิด ร่างบางสบถออกมาเบาๆอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน และจอนวอนอูควรจะจัดการกับสิ่งที่แสดงให้เห็นอยู่ตรงหน้าเสียที จึงเลือกที่จะเดินตรงไปยังอัฒจันทร์ที่มีคู่กรณีอยู่ทันที

 

 

เขาแค่ต้องจัดการกับสิ่งที่รกหูรกตาสำหรับตัวเอง ผิดด้วยเหรอ ?

 

 

เพิ่งรู้นะ ว่าคำสั่งให้ทำงานของประธานนักเรียนมันไม่สำคัญมากพอจนต้องแอบดอดมาเต๊าะเด็กมอต้นหน้าใหม่แบบนี้น่ะ คิมมินกยู

 

เสียงทุ้มหวานเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ นัยน์ตาเรียวยังคงจ้องใบหน้าหล่อเข้มแต่คงเสน่ห์มัดใจหนุ่มสาวของ คิมมินกยู สภานักเรียนที่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายสถานที่ไม่วางตา ดวงตาคู่เรียวฉายความหงุดหงิดมากขึ้นเมื่อสบตามองประสานเข้ากับแววตาขี้เล่นจากนัยน์ตาคมของเด็กรุ่นน้อง และใช่ว่าคนเป็นรุ่นน้องจะสนใจในท่าทีฉุนเฉียวของคนตรงหน้าเท่าไหร่ ซ้ำร้ายยังยั่วอารมณ์โมโหอีกฝ่ายด้วยการยกท่อนแขนโอบร่างขาวของเด็กมอต้นข้างกายให้ร่างทั้งสองแนบชิดกันมากกว่าเดิม ต่อให้คนทั้งโรงเรียนรวมไปถึงเด็กหนุ่มมอต้นตรงหน้าจะหวาดกลัวในความเยือกเย็นและร้ายกาจของจอนวอนอูแค่ไหน แต่มักจะมีเพียงหนึ่งคนที่จะผกผันแตกต่างจากทุกคนเสมอ

 

 

... คิมมินกยูคือคนๆนั้น

 

 

อ้าวมาแล้วเหรอคุณประธานคนสวย

 

เหอะ ... ขนาดนี้ก็รวมร่างกันไปเลยสิ วอนอูสบถถ้อยประโยคหลังออกมาเบาๆ ก่อนจะปั้นหน้านิ่งมองคนสองคนที่แทบจะสิงร่างรวมกันด้วยแววตาเรียบเฉย แต่ท่าทีเช่นนั้นกลับเรียกรอยยิ้มของคิมมินกยูที่ได้ฉายาว่าเป็นลูกหมาของสภาได้เป็นอย่างดี

 

ว้า ที่มาถึงที่นี่จะมาตามผมไปทำงานหรือว่ามาตามหึงผมกันนะ

 

อย่างฉันน่ะเหรอจะหึงนาย เก็บปากไว้กินข้าวเถอะ

 

จอนวอนอูก็ยังคงเป็นจอนวอนอูอยู่วันยันค่ำ ถึงจะเป็นคนตรงไปตรงมาพูดจาไม่ถนอมน้ำใจด้วยใบหน้าเรียบเฉย แต่ถึงอย่างนั้น คนตัวบางก็ไม่มีทางที่จะบอกออกมาอย่างตรงไปตรงมาหรอกว่าภายในใจรู้สึกนึกคิดอะไร ยิ่งดวงตาเรียวสวยทอดมองมาด้วยความรู้สึกที่เดาไม่ได้แล้ว คนตัวโตกว่าก็ไม่มีทางเดาได้เลยว่าประธานนักเรียนตัวบางกำลังรู้สึกอย่างไรระหว่าง นิ่งเฉยพร้อมที่จะลากคอกลับไปทำงาน กับ หึงหวงแต่แสร้งปากแข็ง

 

 

นอกเสียจาก ต้องเค้นปากให้บอกออกมาด้วยวิธีของคิมมินกยู

 

 

หึงก็บอกว่าหึงดิพี่ ริมฝีปากหนาได้รูปยกยิ้มร้ายกาจขึ้นมา รอยยิ้มชนิดที่ว่าเรียกเสียงกรีดร้องสำหรับสาวๆได้นั่นแหละ และผลที่ได้รับกลับเป็นเสียงหัวเราะในลำคออย่างเหยียดหยัน ท่อนแขนเล็กยกขึ้นกอดอกเอาเรื่องให้รู้ว่าตัวเขาไม่ได้ยอมให้ล้อเล่นแบบนี้

 

หึงทำไม ? เด็กนี่มีอะไรดีให้ฉันรู้สึกแบบนั้นล่ะ มากสุดก็คงเพราะเด็กนี่ยิ้มเยอะกว่าฉัน แถมยังน่าสนใจกว่างานของฉันมั้ง แต่ก็อย่างว่าล่ะนะ สำหรับนายเรื่องอย่างว่ามันสำคัญกว่างานของโรงเรียนอยู่แล้วนี่

 

นี่คือคำพูดของคนปากแข็งที่แอบหึงจริงๆเหรอเนี่ย โห

 

หึงบ้าอะไรวะ ! ฉันตามมาลากคอนายไปทำงานต่างหาก อีกสองวันจะมีงาน งานก็ไม่เดิน ยังมีหน้าโดดมาเต๊าะเด็กอยู่ได้ น่ารำคาญชะมัด ถ้าจวิ้นฮุยไม่บอกอย่าหวังว่าฉันจะถ่อมาถึงที่นี่ให้ยากเลย !! ”

 

อ้าวไหนพี่ว่าพี่ทำงไม่ทันทีเด็กหนุ่มตัวขาวหน้าตาจิ้มลิ้มจะอ้าปากเอ่ยท้วง นิ้วหนาของคนถูกกล่าวหาถึงกับรีบยกแตะเข้าที่ริมฝีปากแดงของเด็กน้อยทันที มินกยูจิ๊ปากส่งเสียงออกมาพร้อมส่ายหน้าเล็กน้อยเพื่อปฏิเสธคำครหาจากประธานนักเรียน

 

พี่ทำงานเสร็จแล้วต่างหาก อย่าไปฟังคุณประธานเลย เขาชอบโกหกแบบนี้ประจำแหละ

 

หน้าอย่างฉันเนี่ยเหรอจะโกหก ? คนอย่างจอนวอนอูไม่เคยโกหกหรอกนะบอกให้รู้ไว้ ! ”

 

งั้นแน่จริงก็อย่าโกหกสิว่าพี่ไม่หึงผมน่ะ กล้าพอรึเปล่า หรือว่าไม่กล้าพูด ?

 

ร่างสูงผละออกห่างจากรุ่นน้องคนจิ้มลิ้มพร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะเดินลงจากอัฒจันทร์มายืนตรงเผชิญหน้ากับคนเป็นรุ่นพี่ที่ปั้นหน้าหงิกใส่ ฝ่ามือหนายกแตะพวงแก้มเนียนละเอียดอย่างคนคุ้นเคยพร้อมส่งรอยยิ้มที่คนตรงหน้ามองว่ามันคือรอยยิ้มของปีศาจส่งมอบมาให้ ในนาทีคิมมินกยูคงลืมไปว่าเขาไม่ได้อยู่กับจอนวอนอูเพียงลำพัง หากแต่ยังมีเพื่อนในทีมบาสและเด็กน้อยที่เขาเพิ่งสอยมาได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วย สายตาทุกคนให้ความสนใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า เกมบาสที่กำลังอุ่เครื่องจนร้อนถูกพักชั่วคราว เพราะทุกคนต่างให้ความสนใจกับการปะทะคารมของประธานนักเรียน และหัวหน้าฝ่ายสถานที่เป็นอย่างมาก ซึ่งเหมือนจอนวอนอูคนที่มักตีหน้ามึนจะรู้ตัวไวกว่า มือบางยกขึ้นปัดมือใหญ่ของมินกยูให้ออกไปจากใบหน้าของตนอย่างแรง

 

 

 

เพี๊ยะ !!!

 

 

 

ฉันว่านายน่าจะรู้นิสัยฉันดีนะว่าฉันไม่ชอบการถูกซักไซ้แบบนี้

 

แต่ชอบให้ซุกไซร้คอถูกรึเปล่าล่ะหืม ?

 

นี่ !!! ” เพียงได้ยินถ้อยคำสองแง่สามง่ามออกจากปากขอองเด็กรุ่นน้อง ประธานนักเรียนถึงกับแหวใส่เสียงดังจนทุกคนยกเว้นคนก่อเรื่องถึงกับสะดุ้ง มินกยูยกยิ้มหัวเราะออกมาเบาๆ ใบหน้าหล่อโน้มเข้าใกล้ใบหน้าน่ารักจนระยะห่างเริ่มน้อยลงไม่ถึงสองคืบ แววตาพราวระยับอย่างคนร้ายกาจยิ่งกระตุ้นให้ความรู้สึกภายในตัวคนมองเริ่มมีปฏิกิริยา ก่อนจะเอ่ยให้ได้ยินเพียงแค่สองคน

 

ความจริงผมว่าพี่เองก็น่าจะรู้นิสัยผมนะว่าผมไม่ชอบให้ใครมาบังคับ

 

...

 

ไม่อยากให้ผมเป็นแบบนี้ ก็ควบคุมผมให้ได้ก่อนสิ

 

อยากให้ควบคุม ? ” นัยน์ตาเรียวช้อนมองใบหน้าหล่อคมคายด้วยแววตาประกายระยับอย่างเจ้าเล่ห์ คิมมินกยูไม่รู้หรอกว่าจอนวอนอูจะวางแผนอะไรเอาไว้ในสมอง แต่ที่แน่ๆ เขาอยากรู้ว่าคนตัวบางตรงหน้าจะสามารถควบคุมเขาด้วยวิธีไหน และจะทำอย่างไรกับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้

 

 

หรือจะเป็นเขาที่ควบคุมได้สำเร็จก่อนกันแน่ อันนี้ก็ไม่ค่อยแน่ใจ

 

 

ความจริง ผมมันพวกรักอิสระไม่ชอบอะไรที่ทำให้ลำบากใจ

 

“ … ”

 

แต่เพราะเป็นพี่ ผมเลยอยากรู้ว่าพี่จะทำให้ผมรู้สึกสนใจที่จะถูกควบคุมมากแค่ไหนก็เท่านั้น

 

สิ้นเสียงทุ้มต่ำที่เอื้อนเอ่ยเงื่อนไข รอยยิ้มสวยผุดขึ้นมาบนใบหน้าน่ารักภายใต้กรอบแว่นตาที่บดบังเอาไว้ นิ้วเรียวยกขึ้นกรีดสันกรามคมแผ่วเบา ใบหน้ายื่นเข้าใกล้โครงหน้าคมเข้มจะริมฝีปากแทบแนบชิดประกบกันระคนท้าทายดวงตาสวยยังคงช้อนมองสบประสานดวงตาคมไม่วางตา เพียงเสียงทุ้มหวานเอ่ยใกล้ชิดริมฝีปากด้วยน้ำเสียงอ้อยอิ่งเย้ายวนเช่นนั้น สาบานด้วยสัตย์จริงว่าอารมณ์บางอย่างเริ่มพลุกพล่านภายในตัวของมินกยูจนเจ้าของต้องขบกรามสะกดกลั้นเอาไว้เข้าให้แล้ว

 

 

และแน่นอน คิมมินกยูคนนี้จะไม่ทำแค่เพียงอดทนอดกลั้นต่ออารมณ์ที่ปะทุภายอยู่ในแน่ๆ

 

 

 

“... แล้วฉันจะควบคุมนาย จนนายไม่กล้าหนีมาเต๊าะเด็กพวกนี้เลย คอยดูนะ คิมมินกยู


 


 

 


(cut scene : ไปตามล่าหาได้ในทวิตเราและแท็ก #pnn17fic นะฮับอิอิ)

 

 

 

 

 

 

 

โห ... หลังมีแต่แผลไปหมด ทำไงดีวะเนี่ย

 

หลังจากที่พวกเขาพักร่างกายที่ผ่านกิจกรรมร่วมรักด้วยการผล็อยหลับไป ตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าเวลาล่วงเลยไปจนถึงสี่ทุ่มแล้ว แน่นอนว่าสภานักเรียนทุกคนต่างแยกย้ายกันกลับหอเป็นที่เรียบร้อย หอประชุมจากที่เคยเปิดไฟสว่างกลับดับมืดสนิท ยกเว้นแต่ร่างของประธานนักเรียนและหัวหน้าฝ่ายสถานที่ที่ยังคงนอนกอดกันบนโซฟารับแขกภายในห้องทำงานของประธานนักเรียนโดยมีผ้าห่มผืนบางปกคลุมร่างเปลือยเปล่าของพวกเขาเอาไว้ แผ่นอกบางกระเพื่อมขึ้นลงหายใจอย่างสม่ำเสมอ แสดงให้รู้ว่าคงกำลังเข้าสู่ห้วงนิทราอยู่จริงๆ เห็นแบบนั้น ท่อนแขนแข็งแรงข้างที่ว่างค่อยๆโอบกอดรอบเอวบางเอาไว้

 

มินกยูเป็นคนตื่นขึ้นมาก่อน ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นกับร่างกายไม่ใช่ความเหนื่อยล้าจากกิจกรรมหรือความขบเมื่อยที่เกิดจากแรงหนุนท่อนแขนแข็งแรง หากแต่เป็นความเจ็บแสบไปทั่วแผ่นหลังกว้างที่เปลือยเปล่า โดยฝีมือของคนตัวเล็กในอ้อมกอดที่เขาเพิ่งกอดกระชับกายให้แนบแน่นขึ้น แผลเล็บข่วนเต็มหลังขนาดนี้อย่าหวังเลยว่าสัปดาห์นี้คิมมินกยูจะได้ใส่ชุดกีฬาบาสลงเล่นในสนาม คงได้ใส่ชุดนักเรียนเล่น และอาจจะโดนซักไซ้ไถ่ถามจากเพื่อนๆที่เห็นเหตุการณ์ในวันนี้เป็นแน่แท้ แต่พอนึกไปอีกนิด ก็รู้สึกว่าแผลเต็มหลังแลกกับลีลาเด็ดของรุ่นพี่ตัวบางที่ได้ชื่อว่าเป็นประธานนักเรียนแสนเย่อหยิ่งก็นับว่าคุ้มแสนคุ้มเสียเหลือเกิน

 

อืออออออ เสียงทุ้มหวานที่แหบพร่าร้องเสียงงืมงำในลำคอเมื่อรับรู้ได้ว่ามีอะไรบางอย่างกำลังรบกวนการนอนของเขาอยู่ บ่งบอกว่าคุณประธานคนหยิ่งของเขาเริ่มรำคาญเต็มทน แต่ก็ใช่ว่าการขยับกายของคนตัวหนาจะทำให้ร่างบางตื่นขึ้นมาได้ เพราะใบหน้าน่ารักกลับซุกซบลงกับแผ่นอกกว้างพร้อมโอบกอดแผ่นหลังเอาไว้

 

ผมรู้นะว่าพี่ตื่นแล้วอ่ะ

 

“ … ”

 

พี่จะบอกได้รึยังว่าพี่หึงผมกับเด็กคนนั้นรึเปล่า หืม ? มินกยูเอ่ยกระซิบใกล้ใบหูเล็กจนเจ้าของถึงกับย่นคอหลบซ่อนใบหู

 

...

 

พี่วอนอู

 

“ … ”

 

วอนอูอ่า

 

... แสดงออกเต็มหลังขนาดนั้นยังไม่รู้อีกรึไง นัยน์ตาเรียวตวัดช้อนมองใบหน้าหล่อคมคายของคนรบกวนการนอนที่โน้มหน้าลงมาช่วงชิงความหอมบนพวงแก้มเนียน ก่อนจะหลบซ่อนความเขินอายด้วยการซุกหน้าเข้าแผ่นอกที่เดิม

 

หึงโหดชะมัด

 

แล้วยังไง ?

 

ก็ไม่ยังไง ก็แค่น่ารักไม่ไหวแยังเอ่ยไม่จบประโยค ใบหน้าน่ารักของคุณประธานเงยขึ้นแตะริมฝีปากบนอวัยวะเดียวกันของคนช่างจ้อไม่หยุดตั้งแต่ตื่นขึ้นมาอย่างอ่อนโยนไร้การลุกล้ำใดๆ และเอ่ยเสียงงึมงำในลำคอแต่หัวหน้าฝ่ายสถานที่กลับฟังออกชัดเจน

 

รู้แล้วน่า ... ย้ำอยู่ได้

 

เขินอยู่เหรอพี่

 

พูดมากว่ะมินกยู พรุ่งนี้อย่าลืมไปคุมงานสถานที่ด้วย ส่วนเรื่องเบิกงบจะเช็คให้อีกที วอนอูกำชับคนตัวหนาในเรื่องหน้าที่ที่ต้องทำในวันพรุ่งนี้ ก่อนหลุบตาลงเพื่อพักผ่อนต่อ ทว่าก็โดนทำลายการนอนเป็นครั้งที่สองเมื่อเด็กแสบแนบริมฝีปากจรดลงบนหน้าผากมนอย่างอ่อนโยนกลับคืน ดวงตาเรียวลืมตาขึ้นมองใบหน้าหล่อคมคายที่มองเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักเบื่ออีกครั้ง

 

รู้แล้วพี่ ไม่โดดงานหรอก เล่นบาสก็ไม่ได้ แผลเต็มหลังขนาดนี้

 

ทำไม ? แผลเต็มหลังไม่ใช่แขนหักสักหน่อย

 

โหพี่ โดนขนาดนี้ผมคงไม่ไปเล่นหรอก ... เออว่าแต่

 

...

 

พรุ่งนี้ผมต้องใส่เสื้อยืดจัดสถานที่ ถ้ามีคนถามถึงแผลที่หลัง จะให้ผมตอบว่าไงดี หืม

 

มินกยูถามรุ่นพี่ทำเป็นคนสร้างรอยแผลพร้อมจดจ้องนัยน์ตาเรียวเล็กด้วยแววตาจริงจังและคาดคั้นขอคำตอบ แน่นอนว่าคำตอบที่จะหลุดออกมาจากเรียวปากแดงช้ำจะเป็นตัวกำหนดทุกอย่างว่าพวกเขาอยู่ในสถานะใด และควรดำเนินชีวิตความสัมพันธ์ประหลาดนี้อย่างไรต่อ แม้ในใจมินกยูแอบคาดหวังอยู่นิดหน่อยว่ามันน่าจะเลื่อนสถานะไปด้านหน้าได้บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้คาดหวังมากจนเกินไป เพราะรู้ดีว่าประธานนักเรียนในอ้อมกอดเป็นคนรักความลับของตัวเองเป็นที่หนึ่ง ไม่ชอบให้ใครก้าวก่ายหรืออยากล่วงรู้เรื่องส่วนตัวไม่ว่าเรื่องใดๆ

 

เพียงแค่ได้ยินคำถามที่หลุดออกมาพร้อมเสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์ จอนวอนอูถึงกับยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะยกแขนโอบลำคอ โน้มใบหน้าเข้าใกล้และกระซิบคำตอบที่เตรียมไว้ให้โดยเฉพาะด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ได้ยินชัดไปถึงหัวใจ

 

ก็ไม่เห็นจะยาก  ...

 

“ … ”

 

 

 

แค่ตอบไปว่า แมวข่วนหลังเพราะหวงเจ้าของชอบเจ้าชู้ ก็แค่นั้นเอง

 

 

 

 

 

จะว่าไปแล้ว คำตอบและรอยยิ้มหวานๆที่ได้กลับมา ก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิดเท่าไหร่นะ ... J

 

 

 

 

 

 

 

           

FIN.





- 170122 -


สวัสดีตอนที่ยี่สิบหกนะคะ 

นี่คือฟิคกร๊าวอกกร๊าวใจที่อัพเกรดเลเวลมากกว่าการพรากผู้เยาว์ฮะ T_T

ความจริงก่อนหน้านี้ไม่ใช่พล็อตนี้แหละ แต่เพราะมันตันจริงๆ เลยต้องเปลี่ยนมาเป็นพล็อตนี้

ปรากฏว่าแซ่บกว่าเดิมอีก ยิ่งเผยความกามเลเวลสูงขึ้นไปอีก 5555555555555555555

ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคที่โดนทวงตั้งแต่ปีที่แล้ว จนตอนนี้ก็แต่งจบแล้วนะจ้ะฮุกฮุก

และแน่นอนว่าสาระแก่นสารมันไม่มีเลย ทอปปิคอะไรก็ไม่มีนอกจากแมวข่วน แฮ่

ขอขอบคุณที่เข้ามาอ่านด้วยน้า ช่วยคอมเม้นต์ให้กำลังใจกันหน่อยนะฮึก

ติดตามและให้กำลังใจกันได้เสมอ ทั้งทางคอมเม้นต์ แฮชแท็ก(ที่แปะไว้หน้าหลัก) -> #pnn17fic

หรือว่าจะเมนชั่นมาพูดคุยก็ได้นะครัชชช ; w ;

อยากได้คอมเม้นต์อยากอ่านคอมเม้นต์ ขอหน่อยนะขอหน่อย


แล้วเจอกันตอนถัดไป สวัสดีค่ะ !


 

(c)              Chess theme
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

168 ความคิดเห็น

  1. #147 chatxxx (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 16:54
    โงยยยยย ไม่ไหวแล้ว แบบว่าทำไมท่านประธานถึงได้ฮอทประหลอดแตกขนาดนี้ แบบว่า โง้ยยย มีความอ้อยสูง ท่านประธานเป็นแมวที่ร้ายเหลือเกิน เซ็กซี่กระซากใจมาก ความหึงโหดนี้ แบบว่า น้องเขาก็อดเล่นบาสไปหลายวัน แล้วเรื่องคำตอบนั้นอีก เจ้าของเจ้าชู้ซะด้วยนะ ฮาาาาาาาาาาา มินกยูก็นะ เจ็บหลังแต่ก็ได้กำไรเห็นๆ นานๆทีพี่เขาจะกระชากใจขนาดนี้นะ 
    #147
    0
  2. #139 Frank_Datayoung (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 17:28
    โอ้โห โคตรดี มันโคตรดี เอ็นซีก็โคตรละเอียด ชอบวอนอูโหมดนี้มากกก ชอบให้ภรรยาเป็นคนคุมค่ะ 5555555555 ชอบมากกกก เราชอบตอนนี้ที่สุดเลย คือชอบคาแรคเตอนูอ่ะ 5555555555
    #139
    0
  3. #108 bararia (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 23:19
    โอ้ยยยยแมวตัวนี้แซ่บเหลือเกินค่ะอ่านไปหายใจแทบไม่ทันเด็ดเผ็ดดีตริงๆ แต่งมินวอนอีกน้าา สู้ๆนะฮับไรท์
    #108
    0
  4. #104 mingss (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 22:08
    หายใจไม่ทันเลยค่ะ ขอยาดมหน่อยยย ขอเลือดเพิ่มด้วยยยย /หึงโหดจังเลยคุณประธาน ประธานมีความแซ่บและเผ็ชเวอร์ ><
    #104
    0
  5. #103 choconaynn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 17:46
    เหนื่อยมากกก เป็นฟิคสั้นที่อ่านแล้วเต็มมาก อยากกราบไรต์มากกก 555 ยอมมม คือเนื้อเรื่องว่ายาวแล้ว ฉากเอ็นซียาวกว่าค่ะะ โห้ววว ซับเลือดมากก นูโคตดโหด โคตรเด็ด แง๊ อิจฉาอิมิงง่ะะะะ มิงก็ชอบยั่วโมโห เป็นไงงง ฮื่อออออ ไม่ไหวแล้ววว ชอบบบบ แต่งมินวอนบ่อยๆนะคะ งื่ออ รอคอยยยยยย
    #103
    0
  6. #101 Moonisprcr (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 01:33
    อ่านแล้วหมดแรงงง แค่ยาดมคงยังไม่พอออ
    #101
    0
  7. #100 Pance Doronjox (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 มกราคม 2560 / 01:10
    ยอมมมมมม ยาวมากกกกอ่านลืมเลยค่ะ โอ่ยยงานดีมากประธานแมวเหมียวหึงโหดกี้สส ชอบอะไรที่เป็นความลับแบบนี้จัง อิ้อิ้
    #100
    0
  8. #98 &#128515; (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 14:57
    โฮ้ะ ไม่รู้จะเริ่มเม้นจากอารมไหนก่อนดี ประธานเงียบมาก ฮื่อ ชอบน้องในลุคนี้ แต่โคตรยั่วเลย อ่านไปกลืนน้ำลายไปหลายรอบเลย ฮื่อ

    มินกยูเจ้าชู้ด้วย คุณประธานเลยจะสยบน้องด้วยอะไรแบบนี้ใช่ไหมคะ ชอบนะ ;//////////;

    เป็นเสือต่อหน้าคนอื่น แต่เป็นแมวต่อหน้ามินกยู บ้าเอ้ย ยั่วๆๆๆๆๆมากๆๆๆ ฮื่อ เขิน

    แต่เหมือนมินกยูจะอยากบอกสถานะให้คนอื่นรู้หรือเปล่า แต่คุณประธานไม่ชอบความวุ่นวายสินะ ยัยเหมียวเอ้ย

    แต่อ่านไปกลืนน้ำลายไปนี้เรื่องจริงสุดๆค่ะ ฮึก ไรเตอร์สู้ๆนะงับ <3
    #98
    0
  9. #97 PraewaStephanie (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 11:18
    คุณประธานนักเรียนเด็ดมากกกกกกกกก กอไก่สักล้านตัว ไม่หึงธรรมดาเเล้วเเบบนี้5555555 อย่างนี้มินกยูจะไปไหนรอดในเมื่อคุณเจ้าของเขามีเเมวเป็นของตัวเองเเล้ว กร๊าวใจมากค่ะพี่โร55555 /กำยาดมเเน่นมาก
    #97
    0
  10. #96 fernkanokwan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 10:53
    ยาดมก็ไม่พอหรอกคะ ขอถังออกซิเจนเลยจะดีกว่า555555
    #96
    0
  11. #94 Foo__ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 09:20
    แมวน้อยหึงโหดมาก ยอมแล้ว55555555555555555 แบบ แบบ -//////////- อ่า... คือหมาว่าร้ายแล้ว แมวร้ายกว่านะคะ55555
    #94
    0
  12. #93 oummy-boice (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 07:43
    แซ่บเวอร์ พริกทั้งสวนยังต้องยอมให้กับคู่นี้
    คุณประธานนักเรียนหึงโหดจริงๆ -.,-
    #93
    0
  13. #92 byunc. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 03:41
    ยอมใจคุณแมวประธาน แค่นี้มินกยูก็หนีไปไหนไม่รอดแล้วววววววว มีซัมติงกันอยู่แต่แรกแล้วนี่นา!
    #92
    0
  14. #91 coiioq.deer (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 02:50
    ตอนแรกคิดว่ามินกยูเป็นต่อนะ กวนขนาดนี้ประธานนร.เราต่อกรไม่ได้แน่ๆ แต่ที่แท้เขามีซัมติงมาก่อนแล้ว โอยยยยยยย ก๊าวมาก ชอบตอนประธานนร.โมโห ลากคอเสื้อให้เดินตามมาเบย แค่นี้ก็รู้แล้วค่ะว่าบ้านนี้ใครใหญ่ ยิ่งคัทนะ ฟกดเ้าสววงง ยอมค่ะ ยอมคุณประธาน แมวยั่วมากๆๆๆ ฮอตมว๊าก คัทยาวมากด้วย จุใจกันไป T/////T สุดท้ายมินกยูก็อยู่ในกำมือวอนอูอยู่ดี เขาไม่ได้ดูเจ้าชู้ไปทั่วอ่ะ เหมือนไปเต๊าะคนอื่น หาเรื่องเรียกร้องความสนใจจากคุณประธานนร.เฉยๆ คราวนี้ก็อย่าไปเต๊าะพร่ำเพรื่อนะคะ แมวหวงเข้าใจมั้ยย
    #91
    0
  15. #90 MyJeonJeon (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 01:39
    หืดหาดมากๆ พี่แมวเวอร์ชั่นยั่วสวาท ฮื่อออออออ //นอนจมกองเลือด
    #90
    0
  16. #88 ThelittleRabby (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 01:33
    กรี้ดดดดดดดดดดด ยาดมรัวๆอ่ะ คุณประธานเผ็ชมาก พริกสิบไร่ เจ้ามิงก็แซ่บเหลือเกิน อ่านละหอบตาม เจ้โรสุดยอด55555555555 //กราบสามทีบีบีสามหลอด ????????????????
    #88
    0
  17. #87 iceicebabyy. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 01:25
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ขอกรี๊ดก่อนเลยค่ะพี่โร ขอบคุณที่แต่งคุณประธานแซ่บๆ ให้นะคะ คุ้มค่ากับบ้านหนึ่งหลังมั่กๆ5555555555555555 ยัยหนูเซ็กซี่สุดๆ ไปเลยค่ะ ร้ายมากด้วย เจ้ามิงก็ทั้งหล่อทั้งน่าหมั่นไส้ในเวลาเดียวกัน ฮื่ออออ แอบหวงแทนยัยหนูเลยค่ะที่ไปสวีทกับคนอื่นเนี่ย(??`) ขอบคุณสำหรับฟิคและคัทดีๆ นะคะ ฮรือ;//-//;
    #87
    0
  18. #86 Kwa_Kwa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 01:22
    โอยยยยยยยยยยยยยยยยยย คุณประธานนักเรียนจอน วอนอูหึงโหดมากเลยค่ะ ฮื่อออออออออ วอนอูเซ็กซี่กระชากใจสุดๆเลยค่ะเผ็ดมาก ยกทั้งสวนพริกให้เขาไปเลยค่ะ โอยยยยยย เขินมากกกกกกก
    มินกยูโดนแมวข่วนไปขนาดนี้แต่ก็คุ้มสุดๆเลยใช่ไหม ฮื่อออออออออออออออออออออออออออ โอยยยยยยเขินค่ะเขินมากกกกกกแมวกับเจ้าของในห้องทำงานช่างดุเดือดอะไรแบบนี้คะ โอยยยยยย ขอยาดมหน่อยค่ะขอทิชชู่มาซับเลือดด้วยค่ะ ฮื่ออออออออ
    #86
    0
  19. #85 Preaw1104 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 01:12
    เด็ดมาก แซ่บมาก พริกสิบเม็ดเลยค่ะ ฮื้ออออแ ฟกกวดวงเงิง้วว้กงเวบเงเวงดว ร้ายทั้งคู่อ่าเอาจริงๆ 555
    #85
    0