` F A N F I C R O O M | SEVENTEEN ♡

ตอนที่ 24 : - 24 : sexy back | seungcheol x soonyoung。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 427
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    2 ม.ค. 60

SEXYBACK | SEUNGCHEOL x SOONYOUNG
AU / nc – 20 / romantic

 

 

 

 

 

I think it's special what's behind your back.

 

 

 

 

 

ไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ผมหลงรักแผ่นหลังของเขาจนอยากเก็บไว้เชยชมเพียงคนเดียว ...  

 

 

นัยน์ตาเรียวชี้ละสายตาจากจอโทรทัศน์ขนาดกว้างที่ฉายภาพยนตร์ประจำสัปดาห์เพื่อมองไปยังใครบางคนที่เดินเข้ามาในห้องนอนในเวลานี้ ร่างหนาในชุดสูทสีดำสวมทับเสื้อเชิ้ตเนื้อดีสีขาวสะอาดพร้อมกางเกงสแล็คสีดำเดินเข้ามาภายในห้อง ฝ่ามือหนายกขึ้นปลดกระดุมคอเสื้อเพียงหนึ่งเม็ดเพื่อคลายความอึดอัดรอบลำคอหนา นัยน์ตากลมมองมายังร่างเล็กกว่าในชุดนักเรียนมอต้นที่กำลังนั่งทำหน้ามุ่ยมองหน้าอยู่ ก่อนจะยกยิ้มส่งมอบไปให้เด็กน้อยใบหน้าน่ารักที่นั่งอยู่ตรงโซฟา

 

กลับมานานแล้วเหรอ ? ”

 

สักพักแล้วครับ

 

แล้วกินอะไรรึยัง ? ” เสียงทุ้มเอ่ยถามในขณะที่หยุดยืนอยู่ใกล้โทรทัศน์จอกว้างพร้อมถอดชุดสูทสีดำที่สวมใส่มาตลอดทั้งวันร่นจากไหล่หนาลงไปที่แผ่นหลังกว้าง ถอดออกและแขวนไว้บนราวแขวนเสื้อโค้ท มือหนาพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นจนถึงข้อศอกพร้อมกระตุกชายเสื้อให้หลุดพ้นออกมาจากกากเกงสแล็ค ในเวลานี้สภาพของคนที่แก่กว่าเรียกได้ว่าดูผ่อนคลายเป็นที่สุดแล้ว

 

ผมต้มรามยอนกินเมื่อกี้แล้ว

 

เป็นอะไรไปหืม ? ” ใช่ว่าคนตัวหนาจะไม่ได้สังเกตถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับคนตัวเล็กเสียเมื่อไหร่ เขาสังเกตเห็นใบหน้างอง้ำที่ดูท่าทางไม่พอใจอะไรบางอย่างตั้งแต่เดินเข้ามาแล้ว เพียงแต่ไม่รู้ว่าสาเหตุที่แสดงท่าทีแบบนี้มันเกิดจากอะไรกันแน่

 

เปล่านี่ครับ ผมไม่ได้เป็นอะไร

 

งอนอะไรอารึเปล่า ? ” คนที่เอ่ยแทนตัวเองว่าเป็นคุณอาอย่าง ชเวซึงชอล ถามคำถามที่คาใจออกมา ซึ่งนัยน์ตาเรียวสวยทำเพียงแค่เบือนมองเพียงชั่วครู่ ก่อนจะเบือนกลับไปสนใจภาพยนตร์ตรงหน้าต่อราวกับว่าคนข้างกายไม่มีตัวตนภายในห้องนี้ เพียงเท่านี้ชเวซึงชอลก็เดาได้อย่างถูกต้องยิ่งกว่าซื้อหวยเลยว่า

 

 

ควอนซูนยองกำลังงอนเขาอยู่ ...

 

 

ผมมีสิทธิ์อะไรงอนคุณอาด้วยเหรอครับ ? ” ซูนยองเอ่ยยอกย้อนคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ปกครองของเขา แม้คำพูดจะเอ่ยออกมาด้วยความเย็นชาก็จริง แต่คนฟังกลับสัมผัสได้ถึงความตัดพ้ออย่างชัดเจน

 

ชเวซึงชอลและควอนซูนยอง พวกเขามีความสัมพันธ์ฉันอาหลาน เพราะซึงชอลมีศักดิ์เป็นน้องชายแท้ๆของคุณพ่อของเขา แน่นอนว่าคนตัวเล็กกว่ารู้จักและสนิทชิดเชื้อในระดับหนึ่งเมื่อครั้งยังเป็นครอบครัวสุขสันต์ แต่เพราะคนเป็นคุณอาเดินทางไปต่างประเทศเพื่อทำธุรกิจอยู่บ่อยๆเลยทำให้ความสนิทสนมลดลงไปมาก และการโคจรกลับมาเจอกันอีกครั้ง มันเกิดขึ้นเพราะครอบครัวของซูนยองมีจุดจบที่ไม่ค่อยดีนัก พ่อและแม่ของเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุระหว่างเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว จึงทำให้ลูกชายคนเดียวของตระกูลควอนไม่มีผู้ปกครองคอยดูแล และมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะสามารถช่วยเหลือและพอจะนึกถึงได้เป็นคนแรก ก็คงมีเพียงคุณอาที่เคยเห็นค่าหน้าค่าตาอยู่บ่อยครั้งอย่างซึงชอล แน่นอนว่าพอเขารู้ข่าวสุดสลดใจเช่นนั้นก็คงทำอะไรเพื่อช่วยพี่ชายและพี่สะใภ้ไม่ได้มาก นอกจากจัดงานศพให้ทั้งคู่ และรับเลี้ยงลูกชายของพี่ชายสุดที่รักมาดูแล จนต้องเลื่อนสถานะจากคนแปลกหน้าในอดีตเป็นผู้ปกครองของควอนซูนยองไปโดยปริยาย

 

 

แต่ไม่ได้หมายความว่าการเป็นผู้ปกครองและเด็กในปกครองนั้น จะเลื่อนสถานะเป็นอย่างอื่นไม่ได้หรอกนะ

 

 

งอนหนักเหมือนกันนะเราน่ะ

 

ผมบอกแล้วไงว่าผมไม่ได้งอน ! ซูนยองเอ่ยท้วงเสียงแข็งขึ้นมาทันทีที่ฝ่ามือหนาแสนอบอุ่นวางลงบนศีรษะทุยของตนด้วยความหงุดหงิด ดวงตาเรียวตวัดมองคนข้างกายอย่างขุ่นเคือง ยิ่งนึกถึงสาเหตุที่ทำให้อารมณ์ร้อนแบบนี้ก็ยิ่งอยากจะตีตัวเองให้เจ็บ ทั้งๆที่พยายามไม่นึกถึงแล้วแท้ๆ แต่อีกฝ่ายกลับจี้จุดอ่อนได้เป็นอย่างดีราวกับว่ารู้ใจกันมานาน

 

หึ

 

“ … ”

 

แอบดูอาคุยกับฮันนาเหรอ ? ”

 

สิ้นเสียงทุ้มเอ่ยถึงบุคคลที่สามที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้ความหงุดหงิดกระจายอยู่รอบดวงใจ ซูนยองก็รีบลุกขึ้นยืนเตรียมจะเดินหนีทันที เขาไม่อยากหัวเสียกับเรื่องไร้สาระพรรค์นั้น อันที่จริงเขาแยกแยะออกว่าอะไรเป็นอะไร เขาแยกแยะมันได้ดีในทุกเรื่อง แต่กลับเรื่องนี้คงต้องยกเว้นเอาไว้ ยิ่งเห็นพฤติกรรมในวันนี้ซูนยองยิ่งทำใจไม่ได้เสียเท่าไหร่เพราะเขาไม่เคยทำมันได้เลย

 

 

ควอนซูนยองไม่เคยทำใจเรื่องของคุณอาชเวซึงชอล และอดีตภรรยาอย่าง คิมฮันนา ได้เลย

 

 

เปล่า ครั้นจะเดินหนีก็ทำไม่ได้ เพราะฝ่ามือหนาของคุณอากลับรั้งข้อมือของเขาเอาไว้ แม้จะพยายามขืนข้อมือให้หลุดออกจากพันธนาการก็เห็นว่าจะยากเสียหน่อยเพราะแรงของคนตัวโตกว่ามีมากกว่าหลายเท่า นัยน์ตากลมคมจ้องมองคนตัวเล็กด้วยแววตาจริงจังจนคนโดนมองต้องหลบสายตาไปมองทางอื่นแทน

 

เปล่าแล้วจะหนีทำไม

 

“ … ”

 

เคยบอกแล้วไงว่ากับฮันนามันจบไปนานแล้ว

 

มันเป็นเรื่องจริงที่เรื่องของเขากับฮันนามันจบไปนานแล้ว ซึงชอลหย่ากับอดีตภรรยาไปเมื่อตอนที่รับอุปการะเลี้ยงดูซูนยอง อดีตภรรยาไม่ได้ชอบพอในตัวของเด็กในปกครองของเขาเท่าไหร่ พวกเขาทะเลาะกันบ่อยขึ้น และเรื่องที่นำมาทะเลาะกันส่วนมากก็เป็นเรื่องของซูนยองทั้งสิ้น และจนความอดทนที่มีมานานหมดลง เขาก็เลือกที่จะอยู่ข้างหลานของเขาที่สูญเสียครอบครัวไป และเป็นฝ่ายที่ขอหย่ากับอดีตภรรยาของเขา เรื่องทุกอย่างมันจบลงไปเมื่อสี่ปีที่แล้ว ในวันนี้ที่ซึงชอลได้เจอกับฮันนาอีกครั้งก็เพราะว่าสาวเจ้าต้องการมาเชิญให้อดีตสามีอย่างเขาไปร่วมงานแต่งงานครั้งใหม่ของเจ้าตัว ก็เท่านั้น

 

แต่ดูเหมือนเด็กน้อยของเขาจะไม่เข้าใจเจตนาที่แท้จริงของเขาเสียเท่าไหร่

 

 

เหอะ

 

ซูนยองสบถออกมาอย่างหยาบคายพร้อมกรอกตามองบนใส่ ด้วยท่าทีแสนหยาบคายแบบนั้นทำให้คิ้วหนาของคนเป็นอากระตุกด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะกระตุกข้อมือดึงให้ร่างเล็กลงมานั่งบนตักแกร่งของเขา ร่างเล็กพยายามดิ้นเพื่อจะลงไปจากตัก แต่ยิ่งพยายามก็เหมือนลูกไก่ที่ดิ้นอยู่ในกำมือที่ไม่มีวันคลายมือเสียมากกว่า ซึงชอลใช้มืออีกข้างโอบรอบเอวเล็กของหลานเอาไว้ ส่วนมืออีกข้างก็พยายามรวบข้อมือทั้งสองข้างที่พร้อมจะทุบลงไหล่กว้างได้ทุกเมื่อ นัยน์ตาคมมองใบหน้าน่ารักที่มีพวงแก้มยุ้ยอยู่หน่อยๆด้วยแววตาไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด

 

 

เพราะชเวซึงชอลไม่เคยสอนพฤติกรรมหยาบคายแบบนั้น และมั่นใจว่าที่โรงเรียนก็คงไม่ได้สอนเช่นกัน

 

 

ใครสอนให้ทำท่าทางแบบนั้นกับอาครับ ? ”

 

“ … ”

 

ควอนซูนยอง ซึงชอลกดเสียงให้ต่ำลงจนติดจะเยือกเย็น ทำให้คนโดนตำหนิรู้สึกกลัวและรู้สึกผิด เด็กน้อยของเขาคงรู้สึกผิดแล้ว สังเกตจากอาการก้มหน้าชิดอกไม่ยอมมองตาเขาอย่างเคยนั่น ร้อนให้คนตำหนิต้องโน้มใบหน้าเข้าไปมองดวงตาเรียวชี้ใกล้มากขึ้น

 

ไม่มีใครสอน

 

พูดเพราะๆ

 

ไม่มีใครสอน .. ครับ

 

แล้วไปเอานิสัยนี้มาจากไหน

 

“ … ”

 

ซูนยอง

 

คิมมินกยู ... ครับ คนตัวเล็กสารภาพผิดที่ไปเลียนแบบนิสัยหยาบคายจากเพื่อนร่วมชั้นออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ใบหน้าน่ารักเริ่มเบะลงจนคล้ายจะร้องไห้ออกมาในวินาทีนั้น ริมฝีปากเล็กเบะออกอย่างนึกน้อยใจ ดวงตาเรียวเริ่มคลอหน่วยด้วยหยดน้ำใสที่พยายามกลั้นไม่ให้มันไหลออกมา ซูนยองกลัวเวลาที่ซึงชอลดุเขา กลัวท่าทีเย็นชาที่มักจะเกิดขึ้นเมื่อลูกน้องในบริษัทประพฤติตนไม่ดี ควอนซูนยองกลัวว่าชเวซึงชอลจะไม่รักตัวเอง แต่เขากลับทำพฤติกรรมแย่ๆที่คุณอาของเขาไม่ชอบลงไปแล้ว

 

ทำตัวไม่น่ารักเลยนะแบบนั้นน่ะ

 

ใช่ดิ ผมมันไม่น่ารักอย่างเธอคนนั้นนี่ ! ผมทำอะไรมันก็ไม่ดีสักอย่างหรอก ! ทันทีที่ได้ยินเสียงทุ้มเอ่ยตำหนิถึงปมด้อยของตัวเอง ความอดทนของซูนยองก็หมดลง ใบหน้าน่ารักจากที่เบะลงเพราะความกลัวก็หงิกงอเพราะไม่พอใจชัดเจน และนั่นก็ทำให้ซึงชอลยกมือเสยผมอย่างไม่สบอารมณ์ มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ร่างเล็กโวยวายตัดพ้อในเรื่องนี้ แต่เมื่อเรื่องนี้ถูกหยิบเป็นประเด็นทีไรมันต้องมีเรื่องชวนปวดหัวเข้ามาพ่วงต่อทันที

 

ก็เคยบอกแล้วไงว่าอย่าเปรียบเทียบตัวเองกับฮันนา

 

ก็แล้วทำไมล่ะ ทำไมผมจะเปรียบไม่ได้ อ่อใช่ดิ เขามันเป็นแฟนออื้อออ!!

 

ไม่ใช่แค่ควอนซูนยองที่หมดความอดทนเท่านั้น ชเวซึงชอลก็ไม่ใช่คนที่อดทนได้ทุกสถานการณ์เช่นกัน และยิ่งคนตัวเล็กในอ้อมกอดเอ่ยวาจาโวยวายด้วยความตัดพ้อออกมาแบบนั้น วิธีเดียวที่ซึงชอลจะสามารถใช้ปิดปากคนตัวเล็กได้ ก็มีอยู่แค่วิธีเดียวคือ การปิดปากด้วยปาก

 

ฝ่ามือหนาที่รวบข้อมือเล็กเอาไว้ผละออกเพื่อกดคางมนให้ลงต่ำ ริมฝีปากหนาประกบทาบลงมาบนอวัยวะเดียวกันของซูนยองที่เอ่ยต่อล้อต่อเถียงจนไม่มีโอกาสได้เอ่ยต่อจนจบ ซึงชอลขบเม้บริมฝีปากเล็กเบาๆ ย้ำซ้ำๆ ก่อนจะส่งลิ้นหนาเข้าไปในโพรงปากเล็กแสนหวานที่มักจะมีความหวานซุกซ่อนเอาไว้เสมอสำหรับเขา เสียงครางหวานดังอื้ออึงอย่างขัดขืน พยายามหลบลิ้นร้อนของอีกฝ่าย แต่ต่อให้พยายามเท่าไหร่ ท้ายที่สุด เพราะความร้ายกาจและความช่ำชองในเรื่องนี้ของคุณอาก็ทำให้คนตัวเล็กโอนเอนตามการชักนำจนได้ นัยน์ตาเรียวหลับลงรับสัมผัสอ่อนโยนจนเกือบร้อนแรงจากรสจูบที่คุณอาของเขามอบให้ ฝ่ามือที่เป็นอิสระยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของคุณอาเอาไว้แน่นพร้อมเบียดร่างให้เข้าใกล้อีกฝ่ายมากขึ้น แน่นอนว่าควอนซูนยองไม่ได้ประสีประสาชำนาญเหมือนคนอายุมากกว่า แค่ลิ้นเล็กพยายามเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของซึงชอล เพียงเท่านั้นก็สามารถทำให้เจ้าของตักหนาพึงพอใจไม่ใช่น้อย และริมฝีปากของเขาก็ผละออกจากเรียวปากเล็กอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนประทับจูบเน้นย้ำลงบนริมฝีปากแดงช้ำอีกครั้ง

 

เด็กในปกครองของเขาหมดสิ้นความร้ายกาจไปแล้ว...

 

ความสัมพันธ์ของชเวซึงชอลและควอนซูนยองอยู่ในสถานะซับซ้อนมาเมื่อสามปีที่แล้ว หลังจากที่ซึงชอลเลิกกับฮันนา และได้ใช้ชีวิตคลุกคลีกับหลานชายของเขา มันผิดที่ตัวเขาคิดไม่ซื่อกับหลานชายเพียงเพราะหลานชายต้องการให้สอนเรื่องจูบ ซึงชอลยินยอมสอนเรื่องนั้น จูบแรกของควอนซูนยองเป็นของชเวซึงชอล ทันทีที่ริมฝีปากพวกเขาจรดแตะกัน ราวกับว่ามีกระไฟฟ้าแล่นเข้าสู่หัวใจคล้ายว่าสปาร์กกันอย่างน่าประหลาด แน่นอนว่าพวกเขาไม่เคยมีอะไรล่วงเกินกันไปมากกว่าจูบ เพราะความเป็นผู้เยาว์ของซูนยองยังค้ำคอเอาไว้ ถึงแม้จะไม่เคยได้ล่วงเกินอะไร แต่ชเวซึงชอลรู้ว่าควอนซูนยองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน แค่ไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้ออกมาก่อน

 

 

ควอนซูนยอง

 

“ ... ” นัยน์ตาเรียวไม่กล้าแม้แต่จะช้อนมองร่างหนาที่เขาใช้เป็นเบาะนั่งตักเลยสักนิด ยิ่งเมื่อได้รับสัมผัสวาบหวามเช่นนั้นแล้ว ซูนยองแทบอยากแทรกแผ่นดินหนีไปเลยด้วยซ้ำ

 

ฟังอาบ้างสิ ซึงชอลประคองใบหน้าน่ารักพร้อมดันให้ซูนยองหันมามองตนเองชัดๆ

 

“ ... ”

 

อาเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าให้เชื่อใจ

 

อ.. อื้อ

 

อาบอกแล้วไงว่าอากับฮันนาจบกันไปนานแล้ว

 

“ ...”

 

เชื่อใจอาหน่อยสิ เรื่องฮันนามันคืออดีต ตอนนี้อาก็มีแค่เราคนเดียวนี่ไง สิ้นถ้อยคำแสดงความเป็นเจ้าของกลายๆ ใบหน้าน่ารักที่ขึ้นริ้วแดงระเรื่อก็ยิ่งเพิ่มระดับสีมากขึ้น กลีบปากบวมช้ำเพราะรสจูบเม้มลงอย่างเคอะเขิน

 

“ ... ”

 

ไม่พอใจอะไรให้บอก สงสัยอะไรให้ถาม อย่าทำแบบนี้ อาไม่รู้หรอกนะถ้าเราไม่บอก

 

ท ... ทำไม กว่าที่เสียงใสจะค้นหาเสียงของตัวเองได้ก็ใช้เวลานานอยู่พอสมควร พอได้เปล่งเสียงออกมา เสียงหวานกลับสั่นอย่างเขินอาย

 

หืม ? ”

 

อ .. อาให้เธอกอดทำไม

 

“ ... ”

 

อาก็รู้ ... ผมไม่ชอบให้ใครยุ่งกับอา ไม่ชอบให้ใครกอดอา ไม่ชอบให้ใครสัมผัสอา

 

“ ... ”

 

ไหนอาเคยบอกว่า .. อาจะไม่ให้ใครแตะต้องตัวเพราะเก็บเอาไว้ให้ผมคนเดียวไง

 

อ๋า ..

 

พอได้ล่วงรู้สาเหตุของการทะเลาะกันในครั้งนี้ ซึงชอลก็ถึงกับร้องออกมา เมื่อนานมาแล้วหลังจากที่ซูนยองเสียจูบแรกให้เขา โอเคถึงเจ้าตัวจะไม่ได้สารภาพออกมา แต่การที่บอกให้เขาสัญญาว่าจะหวงเนื้อหวงตัวไม่ให้ใครมาแตะต้องแบนั้น มันก็เหมือนพันธะสัญญาบางอย่างที่ผูกมัดพวกเขาเอาไว้ และเขาก็ให้สัญญาไปเป็นเรียบร้อยว่าถ้าถึงเวลานั้น ควอนซูนยองจะได้สัมผัสเขาได้แค่เพียงคนเดียวและเต็มฐานะอย่างแน่นอน ทว่าดูเหมือนว่าวันนี้จะเผลอทำผิดสัญญาไปนิดหน่อย เพราะคิมฮันนาเผลอตัวกอดซึงชอล ทั้งๆที่เขาพยายามถอยออกแล้วก็ตาม เขารู้แล้วว่าเด็กน้อยในอ้อมกอดแอบมองอยู่บนห้องนอนขนาดกว้างห้องนี้ตลอด แม้กระทั่งตอนที่คิมฮันนาโผกอดเขาในฐานะเพื่อนที่ดีต่อกัน

 

ชเวซึงชอลรู้ดีว่า ควอนซูนยองหลงใหลในร่างกายของเขามานานแค่ไหน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แผ่นหลังกว้างของเขาที่เจ้าตัวมักชอบซบนักหนา

 

ฝ่ามืออุ่นหนายกขึ้นลูบไล้โครงหน้าหวานของเด็กในความปกครองอย่างแผ่วเบา ส่งรอยยิ้มบางๆอย่างเอาอกเอาใจให้เด็กน้อยที่มุ่ยหน้า ก่อนจะเอ่ยขอโทษและอธิบายในสิ่งที่เกิดขึ้นให้คนบนตักฟังด้วยความใจเย็น

 

อาขอโทษนะ

 

“ ... ”

 

ฮันนาก็แค่กอดอาในฐานะเพื่อนเท่านั้น กอดครั้งสุดท้ายน่ะ

 

แต่ผมไม่พอใจ

 

แล้วจะทำยังไงล่ะหืม ? ”

 

ผมอยากล้างรอยมือนั่นทิ้งด้วยมือของผมเอง

 

สิ้นเสียงใสที่ประกาศออกมา ชเวซึงชอลแทบขบกรามเอาไว้อย่างอดกลั้นในถ้อยคำจริงจังที่เด็กน้อยของเขาเอ่ยออกมาให้เจตนามันดูเป็นไปในแง่แบบนั้น เชื่อเถอะว่าอายุของซึงชอลและซูนยองไม่ได้เรียกว่าใกล้เคียงกันเลยด้วยซ้ำ แถมเด็กคนนี้ยังอยู่ในฐานะผู้เยาว์เท่านั้น อายุยังไม่ผ่านสิบห้า ขืนทำอะไรเลยเถิดลงไป ข้อหาพรากผู้เยาว์มันก็กระแทกโดนหน้าผลักให้เขาต้องเข้าไปสำนึกผิดในคุกอย่างแน่นอน แต่ดูเหมือนหลานของเขาไม่คิดแบบนั้นเลยสักนิด แถมยังใช้มือสาละวนอยู่บนเสื้อเชิ้ตขาวสะอาดของเขาเพื่อรอคำอนุญาตอีกต่างหาก

 

 

ยิ่งไม่คิดแบบนั้น ยิ่งจะทำให้ความอดทนไม่ล่วงเกินคนน่ารักที่ชเวซึงชอลสะสมมาตลอดสี่ปีพังลงเอาดื้อๆ

 

 

อย่าทำให้อาต้องหมด .. ความอดทนสิ ควอนซูนยอง

 

ซึงชอลปรามเสียงเข้ม นัยน์ตาจ้องมองเด็กน้อยที่ยังวุ่นวายอยู่บนแผ่นอกของเขาไม่หยุด สันกรามคมขบกันแน่นมือมือเล็กวนเวียนอย่างอ้อยอิ่งคล้ายยั่วยวนปลุกอารมณ์ให้ปะทุ เขากำลังโดนเด็กน้อยที่อายุห่างกันไปสิบกว่าปีเล่นงานเข้าให้แล้ว ถ้าหากควอนซูนยองเด็กน้อยของเขาอายุบรรลุนิติภาวะ ป่านนี้เขาจะไม่ยอมให้เด็กคนนี้อยู่เหนือเพื่อคุมเกมเขาเด็ดขาด แต่นี่เขากลับพลาดท่าให้กับฤทธิ์แสบของเด็กน้อยที่อายุไม่บรรลุนิติภาวะขึ้นมาเสียได้

 

ทำไมล่ะครับ ? ”

 

อายังต้องดูแลเรา ยังต้องทำงานเลี้ยงเราอยู่นะ

 

“ ... ”

 

เรายังเด็กอยู่ หยุดคิดเรื่องนั้นซะ อือ .. แล้วก็หยุดขย่มตักอาได้แล้ว

 

เสียงครางทุ้มดังขึ้นเมื่อควอนซูนยองเริ่มอยู่ไม่สุข ไม่ใช่แค่มือเท่านั้น แต่เป็นสะโพกมนที่ยกขย่มดิ้นยุกยิกไปมา มันยิ่งทำให้ส่วนหวงแหนของคนเป็นอาเริ่มรู้สึกตัวมากขึ้น ซูนยองที่เห็นคุณอาของตนกำลังข่มความรู้สึกก็ยกยิ้มไร้เดียงสาก่อนจะวาดท่อนแข็งโอบกอดรอบคออีกฝ่ายไว้แน่น นัยน์ตาเรียวก้มมองใบหน้าหล่อคมคายของคุณอาด้วยแววตารักใคร่มากเกินกว่าที่ความสัมพันธ์ผู้ปกครองและเด็กในปกครองจะมอบให้

 

ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่คุณอา

 

“ ... ”

 

ถ้าไม่มีใครบอกออกไป ... ก็ไม่มีใครรู้นี่ครับ ? ”

 

 

 

ให้ตายเถอะ ใครสอนให้ควอนซูนยองมายั่วเขาแบบนี้นะ !!

 

 

สิ้นเสียงหวาน ชเวซึงชอลรั้งใบหน้าสวยให้ก้มลงมารับรสจูบทันทีโดยไม่รอให้อีกฝ่ายตั้งตัว ริมฝีปากหนายังคงป้อนจูบให้เด็กน้อยสลับกับขบเม้มเรียวปากนิ่มหยุ่นที่แดงช้ำอย่างอ่อนโยน ปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากหวานเพื่อควานหาความหวานภายในปากอีกครั้งราวกับไม่พออิ่ม มือหนายกขึ้นลูบไล้พวงแก้มนิ่มยุ้ยที่สัมผัสกี่ครั้งก็ยังรู้สึกดีให้คนที่ได้ชื่อว่าเป็นหลานได้รู้สึกเคลิบเคลิ้มไปตามอารมณ์ ซูนยองที่โดนปลุกปั้นอารมณ์เพราะรสจูบหลับตาลงร้องอือ ริมฝีปากเล็กพยายามกอบโกยรสจูบที่อีกฝ่ายมอบให้เท่าที่ตนจะทำได้ ท่าทางแสนเงอะงะนั้นไม่ได้ทำให้คนแก่กว่ารู้สึกแปลกใจ ในเมื่อไม่ได้บ่อยนักที่พวกเขาจะแตะต้องกันอย่างลึกซึ้งเช่นนี้ ท่อนแขนที่โอบกอดรอบคออยู่แล้วยิ่งโอบแน่นมากขึ้น โครงหน้าสวยเอียงตามมือหนาที่ปรับองศาให้อย่างเป็นธรรมชาติ

 

และดูเหมือนมือเล็กจะรอเวลานี้มานาน เพราะนิ้วเรียวเล็กเริ่มค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตเนื้อผ้าดีสีขาวสะอาดทีละเม็ดอย่างอ้อยอิ่ง ในขณะที่สายตายังคงมองดวงตากลมหวานที่เชยมองเขาด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แตกต่างจากทุกครั้ง จากหนึ่งเม็ดก็เพิ่มเป็นเม็ดที่สองและสาม ยิ่งปลดมากเท่าไหร่ สาปเสื้อแหวกให้เห็นแผ่นอกแกร่งชัดมากขึ้นเท่านั้น แต่แทนที่ว่าคนอายุมากกว่าจะต้องเคอะเขินในการกระทำแสนเย้ายวนของเด็กน้อย กลับกลายเป็นว่าซึงชอลต้องหลุดยิ้มกับความเขินอายของคนก่ออารมณ์ขึ้นมามากกว่า เพราะในตอนนี้ ดวงหน้าน่ารักเริ่มก้มไม่ยอมมองหน้ากันตรงๆเหมือนเมื่อสักครู่ พวงแก้มยุ้ยเริ่มซับสีระเรื่อมากขึ้นราวกับกระดาษดูดซับน้ำสีแดง ริมฝีปากบวมช้ำเม้มเอาไว้อย่างเขินอาย ท่าทีเขินอายของควอนซูนยองยิ่งทำให้อารมณ์ดิบภายในกายที่ถูกปลุกมันยิ่งพลุกพล่านมากกว่าเดิม

 

หยุดตอนนี้ยังทันนะซูนยองอ่า

 

“ … ”

 

อาไม่ได้เป็นคนอ่อนโยนเหมือนคนอื่นๆ ยิ่งถ้ากับคนที่ทำให้อามันเขี้ยวได้ขนาดนี้แล้ว อาจะไม่หยุดหรอกนะ ซึงชอลเอ่ยออกมาอย่างตรงไปตรงมา เพราะเขาไม่อยากพรากผู้เยาว์อย่างรุนแรง และไม่อยากฝืนใจอีกฝ่ายหลังจากนี้ อันที่จริงเรื่องแบบนี้มันไม่สมควรเกิดขึ้นในเวลานี้เลยด้วยซ้ำ ถ้าทุกอย่างหยุดลงตอนนี้ พวกเขาก็แค่แยกย้ายไปจัดการตัวเองก็เท่านั้น แต่ถ้าควอนซูนยองเลือกที่จะเดินหน้าต่อ

 

ชเวซึงชอลมั่นใจเลยว่าพรุ่งนี้หลานชายสุดที่รักของเขาจะไม่ได้ตื่นมาลุกเดินในห้องแน่ๆ

 

...

 

อาให้เวลาคิดสิบวิน

 

ม .. ไม่คิดแล้วศีรษะทุยส่ายปฏิเสธในข้อเสนอของร่างหนา และในที่สุดนัยน์ตาเรียวที่พยายามหลบสายตามาตลอดก็สบเข้ากับดวงตากลมคมของคนอายุมากกว่าเสียที แววตาของซึงชอลฉายแววกึ่งจริงจังและหยอกเล่นจนคนตัวเล็กไม่สามารถเดาอะไรได้เลย

 

หืม ?

 

จะช้าหรือเร็ว .. ผมก็อยากเป็นของอาอยู่ดี

 

พูดจาน่ารักแบบนี้ อาไม่ออมมือให้หรอกนะเด็กน้อย

 

ซึงชอลเอ่ยดังขึ้นในขณะที่มือเล็กค่อยๆถอดเสื้อเชิ้ตให้หลุดจากไหล่กว้างร่นไปด้านหลัง เผยให้เห็นร่างกายที่แข็งแรงในทุกสัดส่วนชัดเจนเต็มตา ยิ่งกระจกเงาสะท้อนด้านหลังเผยให้เห็นสิ่งดึงดูดสายตาสำหรับควอนซูนยองชัดมากขึ้น ควอนซูนยองถึงกับหลุดยิ้มออกมาเมื่อได้ทอดมองสิ่งที่ดึงดูดหัวใจ ดวงตาเรียวพยายามละสายตาจากแผ่นหลังขาวมาวางสายตาที่แผ่นอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ และนั่นก็ยิ่งทำให้คนสมยอมต้องเขินอายอีกครั้ง แต่ก็อย่างว่า เขินอายไปก็คงต้องพ่ายแพ้ ต้องสละสิ่งที่เขารักไปให้คนอื่นแน่ๆ

 

และร่างเล็กของเด็กมัธยมต้นเริ่มเบียดแนบชิดแผ่นอกเปลือยเปล่าของผู้ปกครองในนาม มือบางโอบรอบคอจนฝ่ามือไพล่ไปด้านหลังอีกคนเอาไว้แน่นพร้อมลูบไล้แผ่นหลังแสนหวงแหนอย่างนึกอยากครอบครอง ใบหน้าน่ารักซบลงบนบ่าแข็งแรงเอียงใบหน้าเล็กน้อยพร้อมกระซิบบางอย่างใกล้ใบหู และพรมจูบอย่างแผ่วเบาที่หลังใบหูอย่างเย้ายวน นั่นจึงเป็นจุดตัดขาดความอดทนของชเวซึงชอลอย่างเป็นทางการ

 

 

 

ผมยอมให้แรงเท่าที่ใจอาอยากเลยครับ

 

 

 

 


(cut scene : ไปตามล่าหาได้ในทวิตเราและแท็ก #pnn17fic นะฮับอิอิ)

 

 

 

 

 

 

 

" เป็นไงบ้างซูนยอง ไหวไหม ? "

 

" อ .. อือ .. ซูนไหว แต่ตอนนี้ซูนอยากนอน "

 

" งั้นเรานอนนะ เดี๋ยวอา" พอรู้ว่าเด็กน้อยของเขาต้องการพักผ่อน ด้วยความเป็นอาที่ควรรับผิดชอบต่อการกระทำ เขาเลยคิดว่าจะจัดการทำความสะอาดร่างกายซูนยองให้เรียบร้อยก่อน เพียงแค่จะผละออกจากร่างเล็ก มือเรียวกลับคว้าเข้าที่ข้อมือหนาทันที

 

" ... "

 

" หืม ? "

 

" ... อยากให้อาซึงชอลนอนกับซูน "

 

...

 

นะนะ

 

ยิ่งดวงตาเรียวส่งสายตาเว้าวอนแบบนั้น ซึงชอลจำต้องยอมพับโปรแกรมที่จะทำความสะอาดร่างกายคนตัวเล็ก และแทนที่ด้วยการดึงผ้าห่มผืนหน้ามาห่มร่างเปลือยเปล่าของพวกเขา ก่อนจะล้มตัวนอนลงข้างๆร่างเล็ก ท่อนแขนโอบรั้งเอวคอดให้เข้ามาใกล้กัน ซูนยองขยับตัวเข้าไปใกล้อย่างลำบาก และศีรษะทุยซุกเข้าไปในแผ่นอกแกร่งของคุณอาที่คาบเกี่ยวสถานะคนรักทันที

 

พอใจกับผลงานล้างรอยมือรึเปล่าหืม ?

 

อื้อ แค่อาเป็นของซูนแค่นี้ก็พอใจแล้ว

 

ฮ่ะๆ ถ้าพอใจแล้วก็นอนได้แล้วนะ

 

... ซูนยองไม่ตอบ แต่กลับตอบกลับด้วยภาษากายอย่างการพยักหน้าเบาๆตอบรับเท่านั้น ท่อนแขนเล็กโอบกอดร่างหนาเอาไว้ก่อนจะหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า และเข้าสู่ห้วงนิทราเป็นที่เรียบร้อย มือหนายกขึ้นลูบกลุ่มผมนิ่มอย่างเอ็นดู ใบหน้าน่ารักของซูนยองยังคงสะท้อนอยู่ในกรอบสายตาของคนอายุมากกว่าเสมอ ซึงชอลยกรอยยิ้มอ่อนโยนจางๆ ก่อนก้มหน้ากระซิบอะไรบางอย่างใกล้ใบหูของคนตัวเล็กที่อยู่ในห้วงนิทราอีกครั้ง

 

อารักซูนยองนะ .. อ่าไม่สิ ...

 

“ … ”

 

 

 

ชเวซึงชอลรักควอนซูนยองมากนะครับ

 

 

 

 

 

ถึงจะไม่มีแรงบอกแต่ ควอนซูนยองก็รักชเวซึงชอลเช่นกันนะ ... J

 

 

 

 

 

 

 

           

FIN.





- 170102 -


สวัสดีตอนที่ยี่สิบสี่และสวัสดีปีใหม่2017ด้วยค่ะ 

นี่คือฟิคพรากผู้เยาว์ที่จะพาคนแต่งและคนอ่านเข้าคุกอย่างสมบูรณ์แบบ T_T

ให้คุณอาซึงชอลและคุณหลานซูนยองแฮ่กกันแบบนี้ คุกคุกคุกคุกคุกแน่นอน

เรื่องของเรื่องคือเราอยากแต่งฟิคแผ่นหลังพี่ซึงชอล ไม่มีอะไรมาก 555555555555555555

แก่นสารไม่ได้มีเกี่ยวกับแผ่นหลังเลย โฟกัสผิดจุดแต่ที่แน่ๆคือกร๊าวใจจนเหนื่อยแล้วฮือ 

ขอขอบคุณที่เข้ามาอ่านด้วยน้า ช่วยคอมเม้นต์ให้กำลังใจกันหน่อยนะฮึก

ติดตามและให้กำลังใจกันได้เสมอ ทั้งทางคอมเม้นต์ แฮชแท็ก(ที่แปะไว้หน้าหลัก) -> #pnn17fic

หรือว่าจะเมนชั่นมาพูดคุยก็ได้นะครัชชช ; w ;

อยากได้คอมเม้นต์อยากอ่านคอมเม้นต์ ขอหน่อยนะขอหน่อย


แล้วเจอกันตอนถัดไป สวัสดีค่ะ !


 

(c) Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

168 ความคิดเห็น

  1. #77 PraewaStephanie (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:55
    พิโรตรวจบัตรรีดเดอร์ก่อนอ่านมั้ยคะ55555555555 เกรงว่าไม่ทันเเล้ว เพราะอ่านจบไปเเล้ว มันกร๊าวใจมาก เห็นเรทนี่ก็สัมผัสได้เเล้วว่าบาปเเน่นอน ยิ่งอาหลานนี่ไม่ต้องพูด คุกกันหมดนี่แหละค่ะ ซูนยองก็ร้ายกาจมากจนต้องเลื่อนไปดูอายุอีกรอบ เอ๊ะ ทำไมเด็กขนาดนี้เเต่เเซ่บจังนะ55555555 กรี๊ดเเรงมาก ทำไมคุณหลานขี้อ่อยเเบบนี้ รุกเเรงมาก คุณอาตั้งตัวมะทันนนน คาดว่าพี่โรเเต่งเรื่องนี้จบคงล้างบาปยาวๆเลยใช่มั้ยคะเนี่ย5555555 
    #77
    0
  2. #76 iceicebabyy. (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 17:11
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยตุนยองยั่วมาก ไม่ไหวแล้วฮือออออออออ คุณอาก็เซ็กซี่มากๆ เลยค่ะฮืออออ ชอบซึงชอลลุคแดดดี้แบบนี้มากๆ ยิ่งตอนปลดกระดุมเสื้อในตอนแรกนี่ยิ่งดีเลยค่ะ T_T /ข่วนผนัง
    #76
    0
  3. #75 NNRMAY (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 16:02
    ซูนยองลูกกกกกกก ไปยั่วอาเขาแบบนั้นแล้วอาจะทนไหวได้ไงคะ หื้มมมมม ร้ายนะเรา555555 ชเวซึงชอลคะ เตรียมตัวเข้าคุกได้เลยนะคะ
    #75
    0
  4. #74 จียอง (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 13:05
    ชเวซึงชอลพรากผู้เยาว์ไปเรียบร้อยแล้ววววววว
    *ตะโกนให้โลกรู้*
    แต่อย่างว่า เด็กมันก็ทำตัวใสๆยั่วออกมาแบบรู้ๆกันอยู่ อิอิ
    #74
    0
  5. #73 JinJin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 12:25
    ความบาปนี้... ฮรืออออออ

    ไม่พลากผู้เยาว์ เพราะ สมยอม 555555

    ยัยซูนนนน อ่อยอะไรขนาดนั้นนน งื้อออออ
    #73
    0
  6. #72 ถ่อว (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 11:21
    น่านนนนน!!!พรากผู้เยาว์เต็มที่นะคุณอา อ่านแล้วกร๊าวใจอะไรขนาดนี้ ฮือออแอแ ความดีงาม
    #72
    0
  7. #71 ลานัม (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 11:00
    โอ้ยยยยยยยยยยย คัทนี่มานนนนน!!!! ไม่เบามือเลยทั้งคู่อื้อหือ จะมาเขินอะไรตอนหลังอ่ะหนูน้อยซูน ไม่ต้องเขินแล้วเฮร้ยยยยย รูัสึกถึงเสียงตับๆรุนแรงมาก55555555 โอ้ยเขินนนนนนนน พี่ช่อนคนพรากผู้เยาว์ไม่ต้องมาพูดว่าสมยอมพี่แหละกาม55555555 พี่นั่นแหละทนไม่ได้ ถูกล้างมือไปกี่รอบล่ะ ฮอลลลล
    #71
    0
  8. #70 มังคุด (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 10:54
    บาปปปปปปปปป~~ กรี๊ดดดดดดกด รับพรปีใหม่กันถ้วนหน้าค่า 55555

    เซ็กซี่เร้าใจทั้งอาหลาน หนูซูนน่ารักมากลูก เเต่ช่างยั่วละเกิน

    สนุกมากค่า
    #70
    0
  9. #69 ลานัม (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 10:51
    โอ้ยพี่โรรรรรรร ก่อนอื่นเลยไม่คิดว่าพี่ช่อนจะเป็นอาละซูนเป็นหลาน คือแบบอั่กกกกกกกก ละซูนคือแบบคนขี้หึงคนขี้หวงอ่ะะ งอแงได้มุมิน่ารักกกน่าจับฉีก555555555 เห็นอาอยู่กับแฟนเก่าที่ก็ทำใจมะได้ แหนะะ พออ่านลงมาละเจอว่าจูบแรกซูนของพี่ช่อนก็แบบ.... นั่นไง ไปสอนอะไรให้หลาน แปลว่าก่อนหน้านี้พี่เป็นคนแบบนี้ช่ะ โหหหหห ล้างมือล้างจริงๆ ล้างมันทั้งตัวทั้งใจเลย เด็กเอ้ยเด็กได้มาจากใครก็อานั่นแหละ ฮรือออออ /////// คือทรศมันงี่่เง่าเดี๋ยวจะกลับมาเม้นส่วนคัทให้ ความดีงาม ความแผ่นหลัง ฮุกกกกกก
    #69
    0
  10. #68 mookputh (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 09:51
    ทำไมเด็กอายุยังไม่แตะ15ถึงได้แก่แดดแก่ลมแบบนี้!! พี่จะเป็นลม

    จะต้องแซ่บอะไรเบอร์นี้คะ ละนี่ถ้าจะส่งคุณอาเข้าคุกนี่ต้องเรือนจำสถานเดียว ส่วนคนเขียนต้องอัซคาบัน คุกมากกกกกกก
    (แต่ก็กร๊าวมากเช่นกัน) ไปเถอะ ไปอัซคาบันพร้อมสลิเลย

    ปล. ก่อนไปเราจะไปผัดข้าวกับซื้อโอเลี้ยงให้ตัวนะ
    #68
    0
  11. #67 leejann (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 09:29
    เพิ่งเคยอ่านคุ้ปซูนครั้งแรก
    ตอนแรกคิดว่าจะอ่านไม่ได้

    แต่เปล่าเลยกรี้ดหนักมาก
    คุ้ปละมุน ดีต่อใจจีจี
    ยัยนี่ขี้อ่อยไปนะ
    #67
    0
  12. #66 sxcteen (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 00:40
    ยัยซูนยั่วเหลือเกิน ฮือออออ คัทซีนกร๊าวใจมากเพคะ อ่านแล้วใจเต้นแรงแง๊ เขินนนนนน -/- เลือดหมดตัวแล้วด้วยยยย
    #66
    0
  13. #65 bbell2iiam (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 00:38
    เขิน!!!! อ่านตอนนี้จะนอนหลับได้ยังไงหล่ะ ฮือออออ ยัยเด็กขี้อ่อยยยยย ยัยเด็กตาชี้ โอ้ยยย คุณอากินบ่อยๆเลยย ฮือออ เขินอ่าาาา
    #65
    0