` F A N F I C R O O M | SEVENTEEN ♡

ตอนที่ 13 : - 13 : 야채 크래커 | wonwoo x soonyoung 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 มิ.ย. 59

야채 크래커 | WONWOO x SOONYOUNG

AU / pg – 17 / romantic

 

 

ps.เพลงไม่เกี่ยวอะไรกับฟิคเลยแต่ฟังไปพลางๆได้นะอิอิ

 

 


/ ฟิคแก้บนเรื่องที่1/2 : methodมากกว่านก /



 

 

... ควอนซูนยองไม่ชอบกินผักทุกชนิด ทุกอย่างที่มีผักซูนยองจะไม่กิน

โดยเฉพาะ แครกเกอร์รสผัก

ควอนซูนยองยิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่เลยล่ะ

 

 

 

 

 

กินอะไรนักหนาน่ะ จอนวอนอู เสียงใสเอ่ยขึ้นเมื่อเหลือบตามองร่างสูงที่นั่งหยิบขนมแครกเกอร์รสผักแผ่นบางออกมาใส่ปากตัวเองแล้วเคี้ยวกร้วมมาร่วมสองชั่วโมง ก่อนจะเลื่อนสายตาลงไปมองเศษซองขนมที่หน้าตาคล้ายกันนับสิบกว่าซองกองกระจัดกระจายกันอยู่บนพื้นห้อง

 

หือ ? ”

 

หยุดกินได้แล้ว เดี๋ยวงานก็ไม่เดินหรอก

 

ควอนซูนยอง เอ่ยออกมาอย่างหน่ายใจ แน่ล่ะ เขาเห็นคนตัวหนานั่งกินขนมนั่นมาตั้งแต่สองชั่วโมงที่แล้วก็จริง แต่นั่นยังไม่ได้นับหลังมื้อกลางวันเลยนะ แต่ทว่าคนโดนปรามกลับไม่สนใจ ยังคงหยิบแครกเกอร์แผ่นบางเข้าปากตัวเองเรื่อยๆอยู่เหมือนเดิม ไม่มีท่าทีว่าจะจับคัตเตอร์สีดำที่วางอยู่ใกล้ๆมือสักที

 

แค่นี้เอง สบายมาก

 

แต่นายเคี้ยวเสียงดังจนฉันชักรำคาญแล้วนะ !

 

ซูนยองกัดฟันพูดออกมาอย่างเหลืออด จะไม่ให้โมโหได้ยังไงในเมื่อเขานัดวอนอูมาที่บ้านของตัวเองเพื่อปั่นงานไฟนอลโปรเจ็กต์ที่เดธไลน์กำหนดไว้ว่าเป็นวันมะรืนนี้เพราะคิดว่าทำที่บ้านน่าจะสะดวกกว่าไปทำที่มหาวิทยาลัย ทว่างานกลับไม่เดินถึงไหนเพราะคนข้างกายยังคงมัวแต่หยิบขนมใส่ปากแต่มือไม่ทำงานปล่อยให้ซูนยองทำอยู่คนเดียวเหมือนเดิม แถมยังทำหน้าซื่อเชิญชวนให้เขากินขนมอีก

 

 

ไม่โมโหก็โคตรพ่อพระเลยล่ะ ให้ตายสิ่ ...

 

 

นายไม่ลองกินดูเหรอ อร่อยนะ

 

จอนวอนอู ฉันจะปั่นงาน ถ้านายจะไม่ช่วยก็กลับบ้านไปเลยไป ! ร่างเล็กเอ่ยออกมาอย่างหมดความอดทน ก่อนจะนั่งขัดสมาธิหันไปสนใจกระดาษสำหรับทำโมเดลบ้านที่วางอยู่ตรงหน้าโดยไม่หันมามองร่างสูงที่ยังคงทำหน้ามึนหยิบแครกเกอร์รสผักของโปรดของเจ้าตัวใส่ปากเคี้ยวกร้วมเหมือนเดิม บางทีก็อยากให้คนข้างกายได้สำนึกบ้างว่านี่คือโปรเจ็กต์คู่ไม่ใช่โปรเจ็กต์เดี่ยวที่เขาจะต้องมานั่งทำเองแล้วกินคะแนนไปฟรีๆแบบนี้

 

 

 

จอนวอนอู ก็ยังคงเป็นจอนวอนอูคนบื้อที่ไม่เคยรู้ใจควอนซูนยองเลย ...

 

 

 

ผ่านไปร่วมชั่วโมงกว่า งานโปรเจ็กต์คืบหน้าไปเพียงนิดหน่อย มันไม่น่าแปลกใจอะไรในเมื่อคนทำมีอยู่แค่คนเดียว อีกอย่างควอนซูนยองเองก็ไม่ใช่แฮร์รี่ พอตเตอร์ที่จะเสกให้งานเสร็จภายในสามวินาทีได้เสียหน่อย นัยน์ตาเรียวเล็กตวัดมองร่างหนาที่ยังคงนั่งหยิบขนมกินอยู่แบบนั้น ซูนยองเริ่มแสดงท่าทีไม่พอใจออกมาให้เห็นชัดมากขึ้น ร่างเล็กละมือจากงานก่อนจะยืนขึ้นแล้วเดินผ่านคนไม่ช่วยงานเพื่อไปหยิบขวดน้ำเปล่าในตู้เย็นมาไว้ในมือ ซูนยองเดินกลับมานั่งที่เดิมโดยไม่ลืมที่จะยกเท้าเล็กเตะเข้าที่หน้าขาอีกคนหนึ่งทีแล้วนั่งลงหันหลังให้อีกคนที่เริ่มมองหน้ามามองมากกว่าตอนที่สนใจแครกเกอร์รสผักในมือนั่น

 

 

ควอนซูนยองกำลังงอนอยู่ ...

จอนวอนอูรู้ดี

 

 

 

กินไหม ? ” วอนอูหยิบขนมแครกเกอร์รสผักออกมาจากซองแล้วยื่นให้ร่างเล็กที่นั่งหันหลังให้อยู่

 

ไม่

 

งอนเหรอ ? ”

 

ฉันไม่ได้งอน นัยน์ตาเรียวตวัดมามองวอนอูที่ยื่นขนมมาตรงหน้าก่อนจะดันให้อีกคนถอยห่างไป วอนอูรีบเอาแครกเกอร์ที่อยู่ในมือใส่เข้าไปในปากทันที

 

งอนเห็นๆ ทว่านิ้วหนายื่นมาจิ้มพวงแก้มเนียนนิ่มที่เริ่มพองออกมาโดยไม่รู้ตัวของคนตัวเล็กกว่า ซูนยองยกมือปัดมือของวอนอูที่มาวุ่นวายบนใบหน้าของเขา ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสะบัดคล้ายคนหงุดหงิดอย่างชัดเจนมากขึ้น

 

บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้งอน

 

งอนก็บอกว่างอนดิ่ แม้จะรู้ว่าซูนยองเริ่มโกรธเข้าให้จริงๆแล้วๆ แต่วอนอูก็ยังใจเย็นแถมเท้าแขนข้างหนึ่งเอาไว้ที่ข้างคนตัวเล็ก ใบหน้าหล่อยื่นเข้ามาใกล้ใบหน้าน่ารักของคนขี้งอนจนนัยน์ตาเรียวแทบเบิกขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนจะถอยตัวออกมาเล็กน้อย ไอ่ที่ว่างอนมันก็เห็นๆอยู่ยังจะมีหน้ามาถามอีกนี่นะ ไม่เข้าใจจริงๆว่าวอนอูดูไม่ออกหรือต้องการให้พูดเพื่อแทงใจดำตัวเองกันแน่

 

ไม่ได้งอน

 

สรุปว่างอนฉันใช่ไหม ถ้ายังพูดว่าไม่งอนอีก ฉันจะจูบจนกว่านายจะยอมพูดเลยนะ ควอนซูนยอง เสียงทุ้มต่ำเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง พร้อมกับจดจ้องดวงตาเรียวเล็กที่เริ่มเสมองไปทางอื่น มือหนาข้างที่ว่างยกมาประคองใบหน้าเล็กให้หันมามองเต็มตา แน่นอนว่าควอนซูนยองไม่สามารถหลบสายตาไปมองอย่างอื่นได้นอกจากต้องจ้องใบหน้าหล่อชวนให้หัวใจเต้นผิดจังหวะตรงหน้าเท่านั้น

 

“ … ไรวะ ปล่อยดิ่วอนอู

 

หนึ่ง ...

 

“ … ”

 

สอง ... ใบหน้าหล่อนิ่งโน้มเข้ามาใกล้อีกนิดจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่รดปะทะกันจนแยกไม่ออกว่าลมหายใจนั้นเป็นของใครกันแน่

 

“ ... ”

 

ส ..

 

เอองอน ! งอนมากด้วยจอนวอนอู ! นายสนใจแต่ไอ่แครกเกอร์ในมือ สนใจมันมากกว่างานโปรเจ็กต์และฉัน !

 

ซูนยองพรั่งพรูคำพูดในใจออกมาทั้งหมดพร้อมดันใบหน้าหล่อที่ยังคงเข้าใกล้ให้ออกห่าง ทำเอาคนอารมณ์นิ่งอย่างจอนวอนอูถึงกับหัวเราะในความน่ารักของควอนซูนยอง ซูนยองรู้ดีว่าตอนนี้ใบหน้าของเขามันร้อนและแดงมากแค่ไหนถึงทำให้อีกคนหัวเราะออกมาได้ แต่ใครมันจะไปชินชากับสิ่งที่เพิ่งเจอได้ล่ะ คนตรงหน้าจะเข้ามาในรูปแบบไหนใครจะรู้

 

 

เพราะซูนยองไม่เคยรู้ถึงวิธีการรับมือจอนวอนอูที่ทำให้เขาใจสั่นได้ทุกครั้งเลยน่ะสิ่ ...

 

 

 

ตอนนี้ไม่สนใจแครกเกอร์แล้วไง " มือหนาคว้าเข้าที่ต้นแขนเรียวพร้อมกับรั้งให้ร่างเล็กที่นั่งข้างเซมานั่งอยู่บนตักแกร่ง พร้อมกับโอบรอบเอวเล็กเอาไว้ กลายเป็นว่าควอนซูนยองกำลังนั่งมองใบหน้าหล่ออยู่บนตักแกร่งของร่างหนาตรงหน้าแทนการนั่งหันหลังเหมือนเมื่อสักครู่

 

ปล่อยเลยนะวอนอู ฉันจะปั่นงาน งานไม่เสร็จสักทีเนี่ย

 

เรื่องงานเดี๋ยวฉันทำให้ ไม่กี่ชั่วโมงเสร็จแน่นอน

 

ไม่ต้องมายุ่งเลยนะ ! ทีเมื่อชั่วโมงก่อนไม่เห็นจะอาสาทำ มัวแต่กินขนมบ้าบอนั่นอยู่ได้ มือบางผลักเข้าที่แผ่นอกแกร่งแรงๆจนเกือบเซแต่ยังดีที่วอนอูทรงตัวได้ทันจึงไม่ได้ล้มตัวเพื่อเปิดโอกาสให้อีกฝ่ายหนีไป

 

หึงฉันกับแครกเกอร์เหรอไง

 

วอนอูยกยิ้มประดับบนมุมปากเมื่อเห็นท่าทีคนตัวเล็กในอ้อมกอดที่กำลังเคอะเขินอยู่ ใบหน้าน่ารักขึ้นสีระเรื่อน่ามองแม้ว่าเรียวปากเล็กสีแดงจะยังคงเบ้ลง ไหนจะนัยน์ตาเรียวเล็กที่ไม่ยอมสบตาจังๆกับมือเล็กที่ยังคงทุบเข้าที่หน้าอกของเขาเบาๆนั่นอีก เขารู้ดี รู้มาตลอดว่าควอนซูนยองชอบการที่เป็นคนสำคัญที่สุด ต้องเป็นหมายเลขหนึ่งในทุกๆเรื่องเท่านั้น และที่ทำเป็นโวยวายไม่พอใจนั่นมันไม่ได้มีอะไรไปมากกว่าการที่ควอนซูนยองไม่พอใจอยู่เรื่องเดียว

 

 

เพราะทั้งวันนี้จอนวอนอูสนใจแครกเกอร์ผักมากกว่าควอนซูนยอง ... มันคือประเด็นนี้แหละ

 

 

ฉันจะหึงแครกเกอร์ทำบ้าอะไรล่ะ ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้ ... อุ้บ

 

ยังไม่ทันที่ซูนยองจะเอ่ยจบประโยค ริมฝีปากหนาโน้มลงมาประทับทาบลงบนเรียวปากเล็กนิ่มที่กำลังจะพูดคำที่เขาเพิ่งสร้างกฎเอาไว้ ก่อนจะค่อยๆขบเม้มริมฝีปากเล็กที่ยังคงนิ่มหยุ่นคล้ายเยลลี่ไม่มีเปลี่ยนและลิ้มรสความหวานภายในโพรงปากเล็กนั้นเมื่อช่องว่างระหว่างพวกเขาหมดลงจนไม่มีอะไรแทรกผ่านได้ มือหนายังคงประคองโครงหน้าเล็กเอาไว้อย่างอ่อนโยน ในขณะที่มืออีกข้างยังคงกอดรอบเอวเล็กเอาไว้ไม่ปล่อย ส่วนร่างเล็กในอ้อมกอดก็หลุบตารับสัมผัสอ่อนโยนที่ร่างหนามอบให้จนเผลอไผลยกท่อนแขนเล็กโอบกอดรอบลำคอแกร่งที่ชอบลูบไล้บ่อยๆ จนแล้วจนเล่าเมื่อได้ลิ้มรสความหวานหอมจากริมฝีปากเล็กจนพอใจแล้ว คนตัวโตกว่าค่อยๆผละออกจากริมฝีปากนุ่มอย่างอ้อยอิ่ง ส่วนร่างในอ้อมกอดเมื่อถูกอีกฝ่ายผละริมฝีปากออกไปแล้วก็รีบหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อเติมเต็มอากาศที่หายไปหลังจากเพิ่งแลกลมหายใจกันไป

 

บอกแล้วนะว่าอย่าพูดว่าไม่ได้งอน

 

อ .. ไอ่บ้า ! ก็ไม่ได้จะพูดว่าไม่ได้งอนซักหน่อย เห้ย ! พอรู้ว่าตัวเองเผลอพูดคีย์เวิร์ดออกไป มือเล็กก็รีบยกปิดปากทันที ทำเอาคนมองได้แต่ขำเบาๆกับท่าทีลนลานของร่างเล็กบนตัก ก่อนจะยกมือขึ้นมายืดพวงแก้มนิ่มเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว

 

.. แครกเกอร์ผักมันอร่อยนะ นายควรจะลองกิน

 

แต่ฉันเคยกินและเคยบอกไปแล้วนะว่าถ้านายหาแครกเกอร์อย่างอื่นกินบ้าง ฉันก็อาจจะกินด้วย ซูนยองเคยบอกวอนอูแล้วว่าให้ลองหาแครกเกอร์รสอื่นกินบ้าง เช่นรสเกลือ หรือรสจืด หรืออะไรก็ได้ที่ไม่ใช่รสผักกลิ่นไม่พึงประสงค์นี่ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายไมได้สนใจในตัวเลือกที่เขาหยิบยื่นให้และยังคงกินแต่แครกเกอร์รสผักอย่างเดิม

 

แต่ฉันชอบแครกเกอร์ผักมากนี่นา มันอร่อย

 

ไม่เห็นจะอร่อย ฉันไม่ชอบกินผักนายก็รู้

 

แต่ฉันชอบกินผักนะ ... ที่จริงแล้วยังไงฉันก็ชอบกินบางอย่างมากกว่าแครกเกอร์ผักอยู่ดี

 

 

ใบหน้าหล่อยกยิ้ม แววตาประกายวับจนคนมองรู้สึกเหมือนมีลางสังหรณ์แปลกๆที่มันไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่ คิ้วสวยขมวดลงฉับเมื่อนึกขึ้นได้ว่าบางทีวอนอูอาจหมายถึงขนมถุงอย่างอื่นที่เขามักจะสั่งห้ามไม่ให้กินอยู่ตลอดก็เป็นได้ ที่ซูนยองไม่อยากให้วอนอูกินแต่ขนมเพราะวอนอูชอบบ่นให้ฟังอยู่เป็นประจำว่าปวดท้องนั่นนี่ โอเคยอมรับก็ได้ว่าเป็นห่วงคนตัวหนามาก แต่อีกฝ่ายก็ยังทำตัวให้เขาเป็นห่วงอยู่แบบนี้แล้วมันจะได้อะไรล่ะ

 

 

นอกจากได้เป็นห่วงหนักกว่าเดิม

 

 

ชอบกินอะไร อย่าบอกนะว่าขนมถุงอีกแล้วน่ะ

 

ซูนยองอ่า ไม่รู้เหรอว่า ...

 

“ … ”

 

 

 

 

 

จอนวอนอูชอบกินควอนซูนยองมากที่สุดน่ะหืม

 

 

 

ว่าจบ ใบหน้าหล่อก็เริ่มโน้มเข้าใกล้ใบหน้าน่ารักอีกครั้งก่อนจะค่อยๆประทับริมฝีปากตั้งแต่หน้าผากมน เลื่อนลงมาที่เปลือกตาคู่บาง ปลายจมูกรั้น และจรดริมฝีปากลงบนริมฝีปากเล็กนิ่มที่เขาสามารถครอบครองได้เพียงผู้เดียวเท่านั้นอีกครั้งและอีกครั้ง มือหนาสอดเข้าในเสื้อยืดสีฟ้าอ่อนพลางลูบไล้ผิวกายเนียนนิ่มลื่นมือ และครั้งนี้เขาได้ยินเสียงครางหวานหูจากร่างเล็กที่เริ่มดิ้นไปมาอยู่บนตักหนา พอได้ยินเสียงครางหวานกับท่าทางที่อีกฝ่ายแสดงออกมาก็ยิ่งทำให้อารมณ์ดิบที่เขาระงับมันไว้ด้วยแครกเกอร์ผักนับสิบถุงต้องขาดสะบั้นลง

 

 

สารภาพก็ได้ว่าที่จอนวอนอูเอาแต่สนใจแครกเกอร์ผักนั่นเป็นเพราะว่าเขาไม่มีความอดทนมากพอที่จะไม่กินควอนซูนยองที่นั่งทำงานโดยไม่รู้ตัวเลยว่าทุกอิริยาบถนั่นมันช่างยั่วอารมณ์ดิบของเขา แถมยังมานั่งทำงานด้วยกันเพียงสองคนแล้ว สติของจอนวอนอูยิ่งมีน้อยกว่าปกติ

 

 

และตอนนี้มันก็หมดลงแล้ว สติที่พยายามระงับนั่น ...

 

 

 

อย่าคิดว่าทำอย่างนี้แล้วฉันจะหายโกรธที่นายไม่ช่วยงานนะ

 

เดี๋ยวฉันง้อด้วยงานฉบับสมบูรณ์เลย แต่ตอนนี้ขอกินก่อนนะ ... ซูนยองอ่า

 

 

 

และจอนวอนอูคนร้ายกาจก็เริ่มกินสิ่งที่เขาชอบมากที่สุดทันที ...

 

 

 

 

 

 

 

           

FIN.








- 160611 -

สวัสดีตอนที่สิบสามค่ะ

เราบนเอาไว้ว่าถ้าคะแนนวิชาmethodได้นกเราจะแต่งเรื่องนี้ ... และเราก็ได้มันมากกว่านก

ฟิคแก้บนเรื่องที่หนึ่งเลยคลอดออกมาให้อ่านแล้วเย้ ; - ;

มีความชอบคู่วอนซูนพอๆกับคู่มินซูนเลย เคมีเขาเข้ากันได้ดีสำหรับคู่เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ ฮิ้ง

แต่เนื้อหาสาระของฟิคก็ยังป่วงเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนแปลง แฮ่

เอาเป็นว่าขอขอบคุณที่เสียเวลาเข้ามาอ่านด้วยน้า อย่าลืมคอมเม้นต์ให้กำลังใจกันหน่อยนะฮึก

ติดตามและให้กำลังใจกันได้เสมอ 

ทั้งทางคอมเม้นต์ แฮชแท็ก #คู่รักแครกเกอร์ผัก / #pnn17fic 

หรือว่าจะเมนชั่นมาคุยก็ได้นะครัชชช ; w ;

 

 

เจอกันตอนถัดไป สวัสดีค่ะ !

 

(c)              Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

168 ความคิดเห็น

  1. #156 UBLOCK (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 20:23
    โอยยยย ใจพี่นี่บางไปเล้ยยยยยยย แครกกงแครกเกออาร้ายยยยย อินูมันจะกินน้องซูนอย่างเดียวแหละะะ ฮืออออ ใจพี่บางเหลือเกิน
    #156
    0
  2. #30 ( ̄ˇ ̄)♡ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 18:53
    คนบ้าาาา จะมากินแบบนี้ไม่ได้นะ แว่กกกก -/-
    #30
    0
  3. #29 pearpairmai_ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 19:13
    โอยยยยยยยยยยโอยยยยยยยยยยยยยย มีความหึงวอนูกับแครกเกอร์ แต่ก็นะ วอนูไม่ได้ชอบกินแครกเกอร์มากที่สุดสินะ เพราะวอนูน่ะชอบ... ฮือ ชอบกินซูนยอง แอร้ย ;-;
    #29
    0