` F A N F I C R O O M | NO.MERCY ♡

ตอนที่ 5 : - 05 : happy birthday | wonho x kihyun 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 มี.ค. 58


 

HAPPY BIRTHDAY | WONHO x KIHYUN
pg – 15 / romantic

 

 

 

 

 

 

 

... สุขสันต์วันเกิดนะ วอนโฮอ่า ...

 

 

 

สุขสันต์วันเกิดนะพี่วอนโฮฮฮฮฮฮฮ ”  

 
 

 

เสียงดังจากรุ่นน้องในวงดังขึ้นมาหลังจากที่ร่างหนาของพี่รองของวงเดินเข้ามาภายในตึกซ้อมของเทรนนี่ประจำค่าย ขนมเค้กก้อนโตพรั่งพรูไปด้วยสตรอเบอรี่ลูกใหญ่พร้อมกับครีมสดที่ฟูฟ่องสวยงามอยู่บนตัวก้อนเค้ก บนหน้าเค้กนั้นเขียนข้อความมาตรฐานของเค้กวันเกิด แต่ที่ขาดไม่ได้สำหรับเค้กวันเกิดคือ เทียนวันเกิดหลากหลายสีที่ปักลงบนหน้าเค้กอย่างเป็นระเบียบ ขนมเค้กก้อนนั้นถูกยื่นมาตรงหน้าเจ้าของวันเกิดจนคนถูกกระทำถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย

 

 

 

ใช่แล้วล่ะ วันนี้วันที่ 1 มีนาคม วันเกิดของผม ชินโฮซอก หรือ วอนโฮที่ทุกๆคนรู้จักนั่นแหละ

 

 

 

อ .. โอ้ ขอบคุณมากนะ ... ขนมเค้กนี่ของพี่เหรอ ?

 

ใช่แล้ว ! มันคือเค้กที่ผม ฮยองวอน และจูฮอนรวมเงินซื้อให้พี่เลยนะมูดเมกเกอร์อย่าง อีมินฮยอก เอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างร่าเริง เรียกให้ใบหน้าเหวอของพี่รองของวงถึงกับยกยิ้มออกมาในเวลาต่อมา

 

น่ากินเชียว

 

แหงล่ะพี่ ขนมเค้กร้านแพงๆที่อยู่ใกล้หอพักนั่นแหละ เงินเกือบหมดตัวแล้วเนี่ยพี่

 

เลิกฟังพี่มินฮยอกพล่ามเถอะ อธิษฐานดิ่พี่ เร็วเข้าๆ เสียงแหบต่ำของ อีจูฮอน เอ่ยเล็ดลอดออกมาจากมาส์กปิดปากสีดำพร้อมส่งสายตาใจจดใจจ่อรออให้เจ้าของทำตามที่ตนบอก

 

เป่าเลยพี่วอนโฮ เป่าเลยๆ

 

 

 

เสียงติดจะหวานของ แชฮยองวอน ที่ถือถาดเค้กสตรอเบอร์รี่ครีมสดคะยั้นคะยอให้เจ้าของวันเกิดรีบเป่าเทียนวันเกิดเสียที เพราะเอาจริงๆแล้วเขารู้สึกอยากลิ้มลองรสชาติของเค้กก้อนนี้เสียเต็มประดา เนื่องจากดันไปได้ยินลูกค้าหลายๆรายในร้านเค้กพูดกันเป็นเสียงเดียวกันว่าเค้กก้อนนี้อร่อยที่สุดในร้าน

 

 

 

แชฮยองวอนคนนี้ก็แค่อยากลองชิม ไม่ได้มีจุดประสงค์อื่นใดเลยนะ .. จริงๆ

 

 

 

ฟู่ ~

 

 

 

ขอบคุณมากนะสำหรับขนมเค้ก หลังจากพ่นลมออกมาจากเรียวปากเพื่อดับเทียนวันเกิด ร่างหนาก็เอ่ยขอบคุณน้องๆทั้งสามคนที่ลงทุนซื้อขนมเค้กให้

 

ส่วนนี่ของขวัญจากผมนะ หวังว่าพี่จะชอบมัน อิมชางกยูน หรือ ไอเอ็ม ยื่นถุงกระดาษสีเข้มให้วอนโฮอย่างเงอะงะ สาบานได้ว่าเขาไม่เคยมอบของขวัญให้กับใครๆมาก่อนเลยจริงๆ

 

... ว้าว เสื้อยืดเหรอ ขอบคุณมากนะมักเน่ของพี่ มือหนาเอื้อมไปยีกลุ่มผมสีเข้มของน้องเล็กในวงอย่างหมั่นเขี้ยว จนมือเรียวยกขึ้นไล่ตีมือของพี่ชายขี้แกล้งพัลวัน

 

วอนโฮ นี่ของขวัญสำหรับฉัน พี่ใหญ่ของวงอย่าง ซนฮยอนอู หรือ ชยอนู แตะบ่าหนาเล็กน้อยก่อนจะยื่นกล่องของขวัญสีขาวที่ถูกห่อไว้เป็นอย่างดีให้กับอีกฝ่าย และวอนโฮก็ยื่นมือไปรับกล่องของขวัญชิ้นนั้นมาอย่างง่ายดาย

 

ขอบคุณนะชยอนู

 

ไม่เป็นไรหรอก เรื่องเล็กน้อย เสียงทุ้มตอบกลับไปพร้อมส่งยิ้มเล็กน้อยมอบให้เจ้าของวันเกิดที่ยิ้มร่าเริงพลางกวาดสายตามองรอบห้อง ทว่าเขาก็พบสิ่งผิดปกติที่รู้สึกเหมือนว่าขาดอะไรไปบางอย่างขึ้นมา วอนโฮจึงอดไมได้ที่จะเอ่ยถามสมาชิกในวงด้วยความสงสัยพลางกวาดสายตามองอีกครั้ง

 

 

 

แล้วกีฮยอนล่ะ ?

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 “ นายมาหลบอะไรตรงนี้ล่ะกีฮยอน ? เพียงเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นมาภายในห้องซ้อมร้องเพลง ใบหน้าน่ารักรีบหันมามองต้นเสียงทันทีจนคอแทบหัน นัยน์ตาเรียวมองแขกที่ไม่ได้รับเชิญที่บังอาจเข้ามารบกวนเขาเพียงชั่วครู่ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

 

โธ่ จูฮอน ฉันตกใจหมดเลยนะ

 

ทำไมไม่ไปร่วมอวยพรวันเกิดพี่วอนโฮล่ะ ? ไม่ว่าเปล่า ร่างของแร็พเปอร์หมายเลขหนึ่งของวงหย่อนตัวนั่งลงข้างๆร่างอวบเล็กที่เท้าคางกดแป้นคีย์บอร์ดที่เชื่อมเข้ากบคอมพิวเตอร์

 

ก็เห็นคนเยอะเลยขี้เกียจไปยืนแถวนั้น

 

หึ .. อยากอวยพรเป็นคนสุดท้ายก็บอกดิ่วะ มาขี้เกียจอะไรล่ะ ?

 

ย๊า ! อย่ามั่วได้ไหมล่ะ ? กีฮยอนหันมาแหวใส่จูฮอนทันทีที่อีกฝ่ายสันนิษฐานตามที่เจ้าตัวรู้สึก แต่ทว่าสิ่งที่ปฏิเสธมันก็ไม่ได้บดบังสีระเรื่อที่ฉายขึ้นมาบนพวงแก้มเนียนเลยสักนิด

 

หรือจะโกหกบอกว่าหาของขวัญให้ไม่ทันล่ะ ได้ข่าวว่าไปซื้อก่อนเพื่อนเลยนี่ จูฮอนยักไหล่เล็กน้อยอย่างน่าหมั่นไส้ ก่อนที่จะโดนหมัดเล็กๆของกีฮยอนชกเข้าที่ต้นแขนหนาอย่างแรงสองที

 

ทำมาเป็นพูดดีไป

 

คิดว่าเบ้ปากแบบนี้แล้วน่ารักรึไงล่ะ ? มือหนาบีบเข้าที่ปากของพี่ชายคนสนิทเบาๆจนมือลเกต้องยกขึ้นมาตีเข้าที่มือฉาดใหญ่

 

กวนประสาทว่ะจูฮอน

 

หึ เขินก็บอกว่าเขินดิ่วะ ทำมาเป็นหลบ กลัวโดนคนแซวรึไง

 

 

 

ใบหน้าน่ารักเสมองไปทางอื่นเพื่อหลบซ้อนใบหน้าของตนเองไม่ให้อีกฝ่ายรับรู้ถึงความรู้สึกที่กำลังแสดงออกมาผ่านสายตาจนชัดเจนเกินไป มือเล็กยังคงกดแป้นคีย์บอร์ดอย่างไม่สนอกสนใจคนที่นั่งอยู่ข้างกาย

 

ยูกีฮยอน เมนโวคอลหมายเลขหนึ่งของวงกำลังรู้สึกสับสนกับความรู้สึกของตัวเองที่ตีตื้นขึ้นมาตอกย้ำความชัดเจน เรื่องที่เขารู้สึกพิเศษกับพี่รองคนหน้าตาดีของวง ความรู้สึกพิเศษแบบที่ไม่ใช่เหมือนคนรักกันมอบให้ แต่ก็ไม่ได้เหมือนเพื่อนที่มอบความรู้สึกให้เช่นกัน ไม่ได้มีใครที่จะรู้เรื่องราวเหล่านี้ได้มากเท่าอีจูฮอนที่นั่งสลอนหน้าอยู่ข้างๆ หากแต่การที่จูฮอนรับรู้เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ไม่เข้าท่าเหมือนกันเพราะเจ้าตัวมักจะหยิบยกประเด็นนี้มาพูดคุยให้เขารู้สึกใบหน้าเห่อร้อนเสียให้ได้

 

 

 

ความรู้สึกที่มันน้อยกว่าแฟน แต่มากกว่าเพื่อนนี่มันต้องนิยามว่าอย่างไรกันล่ะ ?

 

ความรักมันเข้าใจยากแบบนี้เองน่ะเหรอ ?

 

 

 

มือเล็กกำถุงกระดาษใบใหญ่เอาไว้ในมือด้านขวาที่พยายามหลบซ่อนสายตาอยากรู้อยากเห็นของจูฮอนเสียแน่น สมองของเขากำลังประมวลผลว่าควรจะเดินไปให้ของขวัญเปนคนสุดท้าย หรือจะแสร้งทำเป็นลืมไปดี

 

 

 

รีบเอาไปให้ก็แล้วกันนะ ก่อนที่พี่วอนโฮจะกลับหอแล้วจะไม่มีโอกาสได้เอาให้อีก

 

 

 

หันหน้ามาหมายจะส่งสายตาค้อนให้เจ้าคนพูดมากอีกที ทว่าเจ้าของเสียงแหบต่ำจอมกวนประสาทก็หายไปจากห้องซ้อมร้องเพลงเสียแล้ว ทิ้งให้กีฮยอนตบตีกับความคิดตัวเองภายในห้องสี่เหลี่ยมที่เล็กแคบอยู่อย่างนั้น ก้อนเนื้อภายในอกเต้นระรัวจนแทบเป็นบ้า เขาอยากจะเอามันออกมาบีบให้หยุดเต้นแต่ก็ทำไม่ได้ ในเมื่อเสียงหัวใจมันฟ้องอาการอย่างเห็นได้ชัด และเขาก็ยอมรับและเข้าใจในอาการของมันดี

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 “ อ .. เอ่อ ..

 

อ้าวกีฮยอน หายไปไหนมาทั้งวันน่ะ ? วอนโฮเอ่ยทักคนตัวเล็กที่เดินเข้ามาหาตนหลังจากที่เขาเองก็ตามหาอีกฝ่ายมาเกือบทั้งวันแต่ทว่าไม่มีท่าทีจะพบเจอเลย

 

อ .. อ่อ ออกไปข้างนอกมาน่ะ ยูกีฮยอนกำลังโกหก ... เขาไมได้ออกไปไหนไกล เขายังนั่งโง่ๆอยู่ภายในห้องแคบๆนั่นทว่าอีกฝ่ายไม่เจอเขาก็เป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว

 

 

 

... เพราะเขาล็อกประตูห้องและปิดไฟเสมือนว่าไม่ได้มีคนใช้ห้องซ้อมร้องเพลงไงล่ะ ...

 

 

 

ถึงว่าละทำไมไม่เจอนายเลย แม้จะไม่รู้ว่าสิ่งที่กีฮยอนพูดนั้นจะเป็นเรื่องโกหก แต่รอยยิ้มอ่อนโยนยังคงประดับอยู่บนใบหน้าหล่อนั้นเสมอไม่เปลี่ยนแปลง ทำเอาคนโกหกได้แต่หัวเราะแห้งเท่านั้น

 

ฮ่ะๆ

 

วันนี้วันเกิดฉันนะ ..

 

...

 

หวังว่านายจะ ...

 

อ่ะ นี่ของขวัญของนาย ! ”

 

 

 

ไม่ทันที่ร่างสูงจะพูดอะไรจบ เสียงหวานกลับเปล่งขึ้นมาเสียงดังพร้อมกับใบหน้าน่ารักที่ก้มลงต่ำไม่ยอมสบตาคนฟัง นัยน์ตาเรียวหลุบลงต่ำมองกับพื้นพลางเสมองไปข้างทาง พวงแก้มเนียนแดงปลั่งที่เจ้าของนั้นยังคงสะท้อนอยู่ภายในดวงตาเรียวกลมอย่างชัดเจน มือเล็กที่กำหูหิ้วถุงกระดาษเอาไว้แน่นยื่นไปตรงหน้าเจ้าของวันเกิดที่ยังยกยิ้มจางๆอยู่ และร่างหนาเจ้าของวันเกิดก็รับของขวัญจากมือเล็กนิ่มนั้น

 

 

 

เขินเป็นบ้า ...

 

 

 

นึกว่าจะลืมซะแล้ว

 

ป .. เปล่าหรอก ริมฝีปากเล็กยู่ลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงทุ้มที่ดูเหมือนน้อยใจอย่างเห็นได้ชัด

 

หึ .. อยากอวยพรเป็นคนสุดท้ายรึไงล่ะ ? วอนโฮยังคงต้อนให้กีฮยอนจนมุมและบอกไปตามสิ่งที่คิดในใจ ทว่าเขาคงพลาดอะไรบางอย่างไป

 

 

 

พลาดที่ไม่รู้ว่ายูกีฮยอนน่ะใจแข็งไม่ต่างอะไรกับก้อนหินเลยทีเดียว

 

 

 

เปล่า อย่าหลงตัวเองให้มากนักเลย .. ก็แค่ไม่ว่างมาแฮปวันเกิดแค่นั้นเอง ไหล่เล็กยักขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่ใส่ใจกับท่าทีแสดงออกอย่างชัดเจนว่าน้อยใจของวอนโฮเท่าไหร่ แต่ก็แค่ชั่ววูบเท่านั้นที่จะเห็นท่าทีจากคนตรงหน้า

 

ถ้านายเปิดใจให้กว้าง ... ด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาของวอนโฮ ทำให้คนฟังไม่สามารถฟังออกอย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายกำลังพูดอะไรออกมา กีฮยอนจึงตีสีหน้าสงสัยกับคำพูดของอีกฝ่าย ทว่าใบหน้าหล่อกลับส่ายไปมาเป็นการปฏิเสธก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง

 

หือ ?

 

เปล่า .. จะบอกว่าถ้านายตอบว่าอยากแฮปเป็นคนสุดท้าย ฉันคงจะดีใจกว่านี้

 

เพราะฉันไม่อยากให้นายดีใจไปมากกว่านี้ไง เดี๋ยวนายอกแตกตายก่อนแล้วใครจะไปรับผิดชอบได้ล่ะ

 

แต่ยังไงก็ขอบใจนะ ... สำหรับของขวัญวันเกิด .. วอนโฮขอบคุณร่างเล็กผู้เป็นเมนโวคอลประจำวงอีกครั้งก่อนจะเปิดดูสิ่งของภายในถุงกระดาษใบนั้น

 

“ … ”

 

อืม ... เสื้อผ้า หมวก รองเท้า .. แบบเดียวกันกับนายเลยนี่ ? ชุดคู่เหรอ ? ด้วยความสงสัยที่ปิดไม่มิด น้ำเสียงเจือปนด้วยความดีใจเอ่ยถามร่างเล็กออกมา และคำถามนั่นก็ยิ่งทำให้ใบหน้าน่ารักเริ่มเห่อร้อนวูบวาบไปอีก ก่อนจะรีบหันหลังเดินหนีออกห่างร่างสูงโดยไม่รอให้อีกฝ่ายเอ่ยอะไรเพิ่มเติม

 

บ้าดิ่ ! ”

 

...

 

เอ่อ ... แต่ก้าวออกจากจุดที่ยืนไปไม่กี่ก้าว ก่อนที่จะก้าวออกจากประตูห้องไป สองเท้าเล็กกลับหยุดยืนอยู่ตรงหน้าประตูโดยที่ไม่หันหลังมา กีฮยอนคนนี้จะไม่ยอมหันหน้าไปมองคนที่อายุเพิ่งอีกหนึ่งปีที่กำลังยิ้มจนตาจะปิดให้เขินเล่นหรอกนะ หัวใจของเขาไม่แข็งแรงพอที่จะมองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังเปล่งออร่าความหล่ออย่างเต็มที่แบบนั้นจริงๆ

 

 

 

ยูกีฮยอนกำลังกลัวใจตัวเองขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

 

 

 

...

 

 

 

... สุขสันต์วันเกิดนะ วอนโฮอ่า

 

 

 

 

 

 

 

 

END.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
- สวัสดีค่ะ !
สวัสดีเดือนมีนาคม ...
สุขสันต์วันเกิดพี่วอนโฮคนหล่อของเราค่าาาา <3
เฉลิมฉลองวันเกิดพี่วอนโฮด้วยฟิคซึนซึนซักเรื่องหนึ่ง
คู่นี้อาจจะดูไม่หวานฟรุ้งฟริ้งแบบคู่อื่นๆที่ผ่านมา ก็คู่นี้มันซึนในสายตาเราง่ะ
แต่พยายามอย่างมากในการทำให้ออกมาดีให้ได้นะคะ
หวังว่าจะไม่โกรธที่เราแต่งแอบจืดไปนิดนึงแบบนี้โน้ะ T_T
ยังไงก็ขอขอบคุณที่เข้ามาอ่าน + เม้น โน้ะ ; w ;
ติดตามและให้กำลังใจได้เสมอน้า ได้ทั้งทางคอมเม้นต์ ทวิตเตอร์ และแฮชแท็กอิสอิส
แล้วก็ทักมาคุยกันทางทวิตเตอร์ได้เช่นกันน้า
 
 
เจอกันตอนหน้าค่ะ !
อย่าลืมคอมเม้นต์ ติดแท็กให้กำลังใจหรือบอกฟีดแบ็คหลังการอ่านด้วยน้าอิ้อิ้
ขอบคุณค่ะ :-} ! 

 
。SYDNEY♔
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

82 ความคิดเห็น

  1. #80 PraeKyungDO (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 00:31
    ยัยกีซึนมากกกกกกกกกกกกกกก
    #80
    0
  2. #31 m.zslt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 03:40
    วอนโฮอ่าาาา กรี้ดดดดดดด เขินเบยแงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    น่ารักมากอ่ะ ฮรอววววววววววววววววววววว
    #31
    0
  3. #29 08XYZ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 15:33
    ชอบๆ ติดตามน้าาา

    อยากได้ wonho x changkyun ♡
    #29
    0
  4. #26 JUNEPWTD (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 21:48
    เม้นๆๆๆ สนุกมาก ชอบคู่นี้ รอติดตามต่อตอนหน้านะไรต์
    #26
    0