` F A N F I C R O O M | NO.MERCY ♡

ตอนที่ 2 : - 02 : insomnia | changkyun x kihyun 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 มี.ค. 58

 

INSOMNIA | CHANGKYUN x KIHYUN
pg – 15 / romantic

 

 

 

 

 

 

 

นอนไม่หลับ ...

 

 

 

แม้จะพยายามข่มตานอนจนเกร็งเปลือกตา นับแกะจนล้นฟาร์ม เปลี่ยนท่านอนที่คิดว่าจะนอนสบายที่สุดมานานเท่าไหร่ แต่ทว่าเมนโวคอลหมายเลขหนึ่งอย่าง ยูกีฮยอน ก็ไม่รู้สึกว่าจะง่วงเลยสักนิด นึกอิจฉา แชฮยองวอน ที่นอนหลับสบายเพียงแค่ศีรษะแตะหมอน นัยน์ตาเรียวมองรุ่นน้องที่นอนบนเตียงฝั่งตรงข้ามกำลังเข้าสู่ห้วงนิทรา ก่อนจะตวัดมองเตียงชั้นล่างที่มีพี่ใหญ่อย่าง ชยอนู นอนหลับอยู่ รวมถึง วอนโฮ ที่นอนใต้เตียงของเขาเช่นกัน

 

 

 

ทุกคนเข้าสู่ห้วงนิทราหมดแล้ว แต่ยกเว้นยูกีฮยอนคนนี้ ...

 

 

 

ทั้งๆที่เมื่อตอนกลางวันมีซ้อมทั้งร้องเพลงและเต้นเกือบจะข้ามวัน สมาชิกทุกคนต่างเหนื่อยล้าจนจะสลบคาห้องซ้อม แต่ความเหนื่อยล้าไม่ได้ทำให้ยูกีฮยอนรู้สึกอ่อนเพลียจนนอนหลับไป ซ้ำร้ายมันกลับทำให้กีฮยอนต้องนอนลืมตามองเพดานปริบๆเสมือนเด็กน้อยที่นอนไม่หลับเพราะขาดคนกล่อมนอนอย่างไรอย่างนั้น

 

ใบหน้าน่ารักซุกลงกับหมอนสีชมพูสดใสพร้อมดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมโปงเพื่อสงบสติอารมณ์ที่ทำให้เขานอนไม่หลับแบบนี้ สติของกีฮยอนแทบฟุ้งซ่านทุกครั้งที่สาเหตุบ้าบอไร้เหตุผลเข้ามาแทรกระบบความคิดในเวลานี้

 

 

 

... การนอนไม่หลับในครั้งนี้มันมีสาเหตุ .. สาเหตุใหญ่เสียด้วย ...

 

 

 

" แกะหนี่งตัว ... แกะสองตัว ... แกะสามตัว ... อ้าาา ! จะนับแกะใหม่ให้ไปนอนทับตัวเก่าตายอะไรนักหนาเนี่ยยยยย " ได้แต่สบถกับตัวเองเบาๆเพื่อไม่เป็นการรบกวนกับรูมเมทอีกสามคนที่กำลังวิ่งเล่นในความฝันไปแล้ว ร่างเล็กลุกขึ้นนั่งบนเตียงของตัวเองอย่างหงุดหงิด

 

 

 

จิตใจของกีฮยอนกำลังกระวนกระวายจนเจ้าของนึกรำคาญ มือเล็กยกมาแตะบริเวณหน้าอกด้านซ้ายของตนเองที่สัมผัสได้ถึงจังหวะรัวประหนึ่งกำลังโดนครูผู้ฝึกซ้อมในค่ายทหารสั่งให้เขาวิ่งรอบบริเวณพื้นที่ของบริษัทสิบรอบ หากแสงสว่างมากพอก็คงเห็นว่าใบหน้าน่ารักกำลังขึ้นสีจางๆอย่างน่ารักน่าเอ็นดูไม่หยอก รวมถึงริมฝีปากสีสวยที่ถูกขบเม้มสะกดกลั้นอารมณ์

 

 

 

เพราะเหตุการณ์เมื่อตอนเย็นมันยังคงวนเวียนกรอซ้ำไปมาอยู่ไม่จางหาย ... เหตุการณ์ที่ทำให้ความเป็นของตัวเองหายไป

 

 

 

' จะว่าไปแล้ว ... พี่น่ารักดีนะ '

 

' ห้ะ ? หมายถึงใคร ? '

 

' ผมหมายถึงพี่นั่นแหละ ยูกีฮยอน '

 

 

 

เสียงทุ้มดูมีเอกลักษณ์เมื่อยามที่ได้ยินเมื่อตอนเย็นยังคงค้างคาอยู่ในโสตประสาท ยิ่งทำให้ใบหน้าน่ารักของกีฮยอนเริ่มขึ้นสีมากขึ้น อารมณ์ภายในอกเริ่มปะทุจนอยากระเบิดออกมาเสียให้ได้

 

ว่าแล้ว กีฮยอนก็หย่อนขาเล็กออกจากบริเวณเตียงพร้อมค่อยๆหย่อนตัวลงจากเตียงอย่างแผ่วเบา นัยน์ตาคมเหลือบมองรูมเมทอีกสามคนที่ยังนอนหลับไม่รู้สึกรู้สาอะไรก็ได้แต่ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเบาๆ ก่อนจะเดินย่องออกจากห้องนอนของตัวเองเพื่อหาหนทางสงบจิตสงบใจและหนทางที่จะทำให้ง่วงนอนไวขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หนีเสือปะจระเข้ .. ไม่สิ่ หนีเสือก็เจอเสือเลยนี่แหละ ...

 

คำนิยามเดียวที่สามารถให้ได้ในเวลานี้ เหมือนว่าตลอดเวลาตั้งแต่เกิดเรื่อง กีฮยอนพยายามหลบหน้าอีกฝ่ายที่ก่อเรื่องกับเขาไว้เมื่อตอนเย็น แต่ทว่าตอนนี้กลับเจอคู่กรณีกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่เรียกได้ว่าเพิ่งอาบน้ำเสร็จ สังเกตจากหยดน้ำที่เกาะบนกลุ่มผมสีน้ำตาลเข้มเส้นหนา เสื้อยืดสีเข้มที่เคยสวมใส่เมื่อตอนซ้อมถูกเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดสีขาวสะอาดพร้อมกับกางเกงสามส่วนสีน้ำตาลอ่อน สาบานได้ว่ายูกีฮยอนคนนี้ไมได้ตั้งใจจะมอง แต่กลายเป็นว่าเขาเผลอสังเกตคนตรงหน้าโดยไม่รู้ตัวเสียแล้ว พอดีกับที่นัยน์ตาเรียวสบเข้ากับดวงตาคมของร่างเล็ก และเป็นกีฮยอนที่เบือนสายตาหลบหนีอีกฝ่ายอย่างช่วยไม่ได้

 

 

 

" ... "

 

" ... อ .. เอ่อ " ความรู้สึกกระอั่กกระอ่วนเกิดภายในอก หากบอกว่าการอยู่กับพี่ชยอนูว่าอึดอัดแล้ว ต้องบอกเพิ่มเติมอีกว่า อยู่กับรุ่นน้องตรงหน้านี่น่าอึดอัดยิ่งกว่า

 

" พี่ยังไม่นอนใช่ไหม ? " เสียงทุ้มมีเสน่ห์ของคู่กรณีที่อายุน้อยสุดในวงอย่าง อิมชางกยูน หรือที่คุ้นเคยในชื่อ ไอเอ็ม เอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความเงียบที่ปกคลุมไปทั่วห้อง ร้อนให้คู่สนทนาหันมามองด้วยความสงสัยในการเริ่มต้นบทสนทนาที่เกิดขึ้นจากคนที่พูดน้อยที่สุดในทีม

 

" ห .. ห้ะ "

 

" งั้นพี่รอผมสักครู่จะได้ไหม "

 

" .. "

 

" ไม่ตอบถือว่าตกลงนะ เดี๋ยวผมมา " และร่างสูงก็เดินก้าวเข้าไปในห้องครัวขนาดย่อมที่อยู่ถัดจากห้องนั่งเล่นทันที ทิ้งให้ร่างเล็กของคนเป็นพี่ได้แต่ยืนนิ่งด้วยความงุนงง

 

 

 

กีฮยอนนิ่งไปได้สักพัก สติก็ถูกดึงกลับมาทันทีที่ได้สัมผัสกลิ่นหอมหวานละมุนพร้อมกับได้ยินเสียงช้อนสแตนเลสกระทบกับแก้วกระเบื้อง ชางกยูนเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมคนเครื่องดื่มสีน้ำตาลเข้มภายในแก้วมัคสีเทาที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นและควันอุ่นๆลอยขึ้นมา ก่อนจะเดินตรงมาหาร่างเล็กของกีฮยอนแล้วยื่นแก้วโกโก้อุ่นให้อีกฝ่าย

 

 

 

และเขาก็เอื้อมมือไปรับแก้วโกโก้อุ่นๆในมือหนานั้น ..

 

 

 

" พี่นอนไม่หลับเหรอ ? "

 

" อื้อ ดึกดื่นขนาดนี้แล้วทำไมยังไม่นอนอีก " กีฮยอนเอ่ยถามพลางยกแก้วมัคสีเทาที่บรรจุโกโก้ขึ้นจรดริมฝีปากเรียวพร้อมดื่มไปเพียงสองอึกและหย่อนตัวนั่งลงกับพื้นห้อง

 

" ผมก็เหมือนกับพี่นั่นแหละ " ชางกยูนหย่อนตัวนั่งลงกับพื้นห้องในระยะที่ห่างจากร่างเล็กพอสมควร

 

" ... "

 

" นอนไม่หลับน่ะ "

 

" รสชาติโกโก้ที่นายชงอร่อยใช้ได้นะ " กีฮยอนเอ่ยชมชางกยูนโดยไม่คิดอะไร ในขณะที่มือยังคงคนโกโก้ภายในแก้ว รสชาติโกโก้อุ่นภายในแก้วมัคใบสีเทามันช่างขมปนหวานคละคลุ้งกันในโพรงปาก รสชาติที่พอได้ลิ้มรสแล้วรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นกว่าเมื่อสักครู่ และรอยยิ้มจางที่ไม่ค่อยเผยออกมาบ่อยๆก็ปรากฏให้เห็นบนใบหน้าหล่อของชางกยูน

 

" ขอบคุณสำหรับคำชมครับ "

 

 

 

และความเงียบก็ปกคลุมภายในห้องนั่งเล่นอีกครั้ง ใบหน้าน่ารักก้มงุดมองโกโก้สีเข้มภายในแก้วราวกับจะหาส่วนผสมอย่างไรอย่างนั้น ในขณะที่ชางกยูนกำลังนั่งเล่นมือตัวเองเหมือนรู้สึกอยากพูดอะไรสักอย่างแต่พูดไม่ได้

 

 

 

ผงที่พี่ให้ผมกินบ่อยๆนั่นมันคืออะไรเหรอ ? ล่วงเลยมาเกือบสิบนาที ในที่สุดก็เป็นฝ่ายคนเป็นน้องที่เอ่ยขึ้นมาเพื่อทำลายบรรยากาศอีกครั้ง

 

อ .. อ๋อ เจ้าผงวิเศษน่ะนะ

 

มันคืออะไรเหรอพี่ ? เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยความสงสัยเพราะบ่อยครั้งที่คนเป็นพี่จะชอบเรียกให้เขาไปกินผงสีเหลืองอ่อนๆนั่นตลอดทุกครั้งที่จะร้องเพลง

 

มันคือผงวิเศษนั่นแหละ ผงวิเศษ ... กินแก้เจ็บคอเฉยๆ

 

" แล้วพี่คิดว่าการแข่งขันรอบที่จะถึงนี้จะเป็นยังไงต่อไป ? "

 

" ไม่รู้สิ่ แต่พี่จะเอาชนะให้ได้ ยังไงพี่ก็จะต้องได้เดบิวต์ แค่นั้นแหละ " กีฮยอนไหวไหล่อย่างไม่ใส่ใจกับคำตอบ

 

" ผมก็เช่นกัน "

 

" นายจะสู้จูฮอนได้รึไง หมอนั่นเก่งมากนะ "

 

" แล้วพี่ไม่คิดว่าผมก็เก่งบ้างเลยเหรอ ? " ชางกยูนหันหน้ามองใบหน้าน่ารักของกีฮยอนด้วยแววตาน้อยอกน้อยใจ แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ยอมเงยหน้าจากแก้วมัคสีเทาในมือ ซ้ำยังจะฝังเล็บลงในแก้วให้ได้อย่างนั้น

 

" .. ก็ "

 

" อ่อลืมไป พวกพี่ไม่มีใครชอบผมอยู่แล้วนี่ เพราะผมเข้ามาในเวลาที่ทุกคนกำลังเสียใจที่พี่มินกยูน พี่กวางจี พี่ยูซู ออกไป " แผ่นหลังกว้างพิงเข้ากับผนังพร้อมถอนหายใจ เพราะเขารู้ดีว่ามันเป็นเรื่องที่แย่ถ้าหากสูญเสียคนในทีมไปแล้วจู่ๆก็มีใครคนใหม่เข้ามา เป็นเขาก็คงจะรู้สึกเช่นนั้นเหมือนกัน

 

" ไม่ใช่แบบนั้นหรอกหน่า ... "

 

" หรือพี่จะเถียงผมว่าครั้งแรกที่พี่เจอหน้าผมพี่ไม่ได้รู้สึกไม่ชอบหน้าผมล่ะ ? " นัยน์ตาเรียวหรี่มองพี่ชายคนน่ารักอย่างนึกจับผิด จนกีฮยอนต้องรีบบอกปัดเปลี่ยนเรื่องไป เพราะยิ่งอีกฝ่ายต้อนมา เขาก็จะถูกต้อนจนมุมและพ่ายแพ้แน่ๆ

 

 

 

... เพราะยูกีฮยอนกำลังรู้สึกว่าตนพ่ายแพ้ต่อชางกยูนอย่างไร้เหตุผลที่สุด ...

 

 

 

" พอเลยพอ นั่นมันอดีต โอเคไหมล่ะ ? "

 

" ตอบคำถามผมมาก่อนสิ่ "

 

" ไม่ตอบแล้วจะทำไมล่ะ " นัยน์ตาคมตวัดมามองน้องชายในทีมที่จ้องมองเขาก่อนหน้านี้ และใบหน้าเจ้ากรรมดันขึ้นสีอย่างห้ามไม่ได้เมื่อสบเข้ากับดวงตาคมเหมือนเหยี่ยวของอีกฝ่าย

 

" ก็ไม่ทำไมหรอก ไม่ตอบก็ไม่ตอบ ชางกยูนไหวไหล่ใส่รุ่นพี่ก่อนจะเงยหน้ามองเพดานด้วยสายตาที่ไร้จุดหมาย บางทีเรื่องบางเรื่องเขาก็อยากจะปล่อยวาง แต่บางเรื่องทำให้ตายอย่างไรก็ปล่อยวางไม่ได้จริงๆ

 

 

 

... โดยเฉพาะเรื่องของการแข่งขันและ .. เรื่องของพี่ชายคนน่ารักข้างๆกายคนนี้ ...

 

 

 

เห้อ .. ก็ไม่ได้คิดว่านายไม่เก่งสักหน่อย

 

 

 

ในที่สุดความเงียบของชางกยูนก็ต้อนให้ร่างเล็กพูดความเห็นของตัวเองออกมาจนได้ ที่คนเขาพูดกันว่าความเงียบมักจะเอาชนะทุกสิ่ง ในเวลานี้ยูกีฮยอนเข้าใจมันอย่างสุดซึ้งเลยทีเดียว เจ้าเด็กนี่มันใช้ความเงียบเข้าสู้ได้ถูกวิธีจริงๆ

 

 

 

“ .. หืม ?

 

พี่รู้ว่านายเก่งและสามารถเอาชนะจูฮอนได้ก็จริง แต่จูฮอนน่ะคือปีศาจเชียวนะ รู้จักไหม ปี – ศาจ น่ะ กีฮยอนหันหน้ามาบอกน้องชายคนเล็กของทีมพร้อมสะกดคำว่าปีศาจพร้อมบอกให้อีกฝ่ายได้รับรู้ความน่ากลัวและความกระหายแห่งชัยชนะของจูฮอน

 

คิดว่าผมจะกลัวแล้วถอยหลังกลับงั้นเหรอ ? ... พี่คงคิดผิดนะ

 

...

 

ผมมาไกลเกินกว่าจะถอยหลังได้แล้ว

 

พี่ก็ไม่ได้คิดว่านายจะถอยกลับไปสักหน่อย แค่บอก ... ด้วยความเป็นห่วงแค่นั้นเอง ปลายประโยคเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนแทบจะไร้เสียง กีฮยอนหันหน้าหลบหนีสายตาจริงจังของชางกยูนที่ส่งมอบมาให้

 

 

 

... ยูกีฮยอนเกลียดสายตาจริงจัง เกลียดใบหน้าที่นิ่งสงบ เกลียดน้ำเสียงทุ้มต่ำ เกลียดทุกอย่างที่เป็นอิมชางกยูน ...

 

... เพราะมันกำลังทำให้เขารู้สึก หวั่นไหว ’ …

 

 

 

พี่กีฮยอน เสียงทุ้มของชางกยูนเอ่ยดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง เรียกให้เจ้าของชื่อหัวหน้าไปมองต้นเสียงพร้อมเลิกคิ้วขึ้น

 

.. อะไร

 

เรื่องที่ผมบอกเมื่อตอนเย็นน่ะ ... เพียงเกริ่นประเด็นบทสนทนาที่สามารถเบี่ยงเบนความสนใจชั้นดีออกมา ใบหน้าน่ารักก็ขึ้นสีระเรื่อชวนน่ามองอย่างง่ายดาย เหตุการณ์เมื่อตอนเย็นที่เกิดขึ้นหวนกลับมาฉายซ้ำอีกครั้งหนึ่ง ครั้งนี้กลับทำให้ใบหน้าน่ารักร้อนผ่าวจนต้องยกมือบางขึ้นมาพัดไล่ความร้อนแก้เคอะเขิน

 

“ … ”

 

ผมจริงจังนะ

 

 

 

ด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมและสายตาที่ส่งมายังคงติดความจริงจังอย่างเสมอต้นเสมอปลาย สายตาที่สามารถดึงดูดให้เขามองไม่วางตา นัยน์ตาคมของกีฮยอนจ้องมองลึกเข้าไปในแววตามั่นคงของชางกยูน เขาสัมผัสได้ถึงความจริงจังและจริงใจที่อีกฝ่ายมีต่อถ้อยคำที่พรั่งพรูออกมาว่ามันเป็นจริงทุกอย่าง ไร้คำโกหกหลอกลวงหรือการกระทำที่แสร้งปั่นหัว

 

การกระทำมักจะไปไวกว่าความคิดเสมอ นานเท่าใดที่ทั้งสองนั่งจ้องมองกันก็ไม่อาจรู้ได้ แต่ทว่าระยะห่างที่เคยทิ้งไว้กลับย่นระยะลงจะกลายเป็นว่าทั้งสองนั่งติดกันโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าหล่อของชางกยูนโน้มเข้าใกล้เรื่อยๆจนไร้ช่องว่างระหว่างใบหน้าหล่อได้รูปและใบหน้าน่ารักที่สัมผัสตรงหน้า เพียงลมหายใจร้อนพรูลงมากระทบผิวเนียนน่าสัมผัสแลกเปลี่ยนกับลมหายใจร้อนที่เริ่มติดขัดของคนตัวเล็กกว่า นัยน์ตาคมประกายระริกหลุบตาลงรอรับสัมผัสโดยอัตโนมัติ เรียกรอยยิ้มหล่อจรดมุมปากของร่างสูง และทุกอย่างก็ถูกหยุดเวลาลงเมื่อริมฝีปากหนาของน้องเล็กผู้อวดดีประกบทับริมฝีปากนิ่มหยุ่นละลายของเมนโวคอลหมายเลขหนึ่งคนน่ารักของทีมอย่างนุ่มนวล มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมโอบเอวเล็กให้กระชับมากขึ้น อีกข้างนั้นยกขึ้นมาประคองโครงหน้าน่ารักของอีกฝ่ายไว้ให้เข้ากับองศาของตน ความนุ่มหยุ่นของริมฝีปากแดงฉ่ำที่มาพร้อมกับรสหวานปนขมแต่ไม่ละทิ้งความละมุนของโกโก้ร้อนที่เขาเพิ่งชงให้ร่างเล็กของคนเป็นพี่ดื่มไปก่อนหน้านี้กำลังผสมผสานอยู่ภายในโพรงปากของอีกฝ่ายอย่างไม่รู้ตัว

 

จนแล้วจนเล่าความหวานหอมนั้นก็ยังไม่หมดไป ใจของชางกยูนอยากจะลิ้มรสให้หมดความหวานที่ยั่วยวนใจ หากแต่ถ้ายังขืนจูบต่อเนื่องไปอีกนิด รุ่นพี่คนน่ารักคงได้เป็นลมหมดสติแน่ ชางกยูนค่อยๆผละออกจากริมฝีปากนุ่ม เมื่อถูกอีกฝ่ายผละออกแล้วกีฮยอนก็รีบเก็บอากาศหายใจเข้าปอดลึกๆ

 

ใบหน้าน่ารักที่ขึ้นริ้วแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดขับกับผิวขาวเนียนของกีฮยอน ชวนให้คนเป็นน้องเล็กของทีมที่มองอยู่ยกรอยยิ้มขึ้นมาได้ไม่ยาก มือเล็กยกขึ้นมาพัดใกล้ใบหน้าตัวเองแก้อาการขวยเขินอีกครั้ง และเป็นชางกยูนที่ยกยิ้มอย่างพึงพอใจกับท่าทีน่ารักของพี่ชายที่พ่วงตำแหน่งเมนโวคอลตรงหน้า

 

 

 

 

 

เฮ้ ชางกยูน ! นายไปสอนท่าเต้นให้พี่กีฮยอนที เสียงทุ้มต่ำของจูฮอนเอ่ยดังขึ้น เรียกให้น้องเล็กที่เข้ามาใหม่แต่มากความสามารถต้องถอดหูฟังที่เปิดเพลงเสียงดังออกจากหูเพื่อที่จะฟังคำสั่งของรุ่นพี่อีกครั้ง

 

พี่ว่าอะไรนะครับ ?

 

ฉันบอกว่าให้ไปสอนท่าเต้นให้พี่กีฮยอนที

 

อ่าว ? ทำไมเป็นผมล่ะ ?

 

ซอกวอนมันสอนเต้นไม่เก่งตอนนี้กำลังซ้อมร้องเพลงอยู่มั้ง พี่วอนโฮกำลังคุยเรื่องการวางไลน์เต้นกับฉันอยู่ มีแต่นายที่ว่าง ไปสอนพี่กีฮยอนด้วย จูฮอนเอ่ยออกมาเป็นลำดับให้คนเป็นน้องใหม่ฟังจนเข้าใจแล้วว่ามีแต่ตัวเขาเองที่ว่างเท่านั้น ชางกยูนพยักหน้าเบาๆตอบรับคนเป็นรุ่นพี่

 

 

 

เขาเคยเล่าให้รุ่นพี่แร๊พเปอร์หมายเลขหนึ่งของทีมหลังจากเปิดใจภายในห้องซ้อมร้องเพลงแสนคับแคบนั่นว่าเขาแอบชอบกีฮยอนมาก ในตอนแรกจูฮอนเข้าใจว่าเป็นเรื่องอำเล่นก็ได้แต่หัวเราะร่วนกับความคิดประหลาดของรุ่นน้อง แต่ทว่าด้วยสายตาที่จริงจังของชางกยูนแล้ว จูฮอนก็เริ่มเข้าใจแจ่มแจ้งว่าคนเป็นน้องก็คงรู้สึกชอบพอจริงๆ

 

จูฮอนยังใจดีแนะนำให้รู้อีกว่ายูกีฮยอนคนน่ารักของทีมยังโสดอยู่ และที่สำคัญในเวลานี้การซ้อมเพลงของทีมดันมีท่าเต้นและคนน่ารักที่เขาแอบชอบดันไม่ถนัดเรื่องการเต้นมาแต่ไหนแต่ไร นั่นก็เป็นโอกาสที่ดีซึ่งมันค่อนข้างจะเข้าทางเขาอีกเช่นกัน เพราะถ้าหากเป็นปกติแล้วเวลาเต้นไม่ได้ พี่ใหญ่ของทีมอย่างชยอนูมักจะสอนกีฮยอนเป็นการส่วนตัว แต่เพราะครั้งนี้เป็นการแยกทีมและแยกทั้งสองให้ห่างกันจึงทำให้วิกฤตนี้เป็นโอกาสที่ดีของอิมชางกยูน

 

 

 

ฉันหวังว่านายจะใช้โอกาสของฉันให้เป็นประโยชน์ล่ะ อิมชางกยูน

 

โอเคครับ

 

 

 

ไม่รู้ว่าจูฮอนคิดอยากให้เขาช่วยหรือเปิดหนทางให้เขาได้ใกล้ชิดกับรุ่นพี่คนน่ารักของทีม แต่อย่างไรก็ขอขอบคุณในใจร้อยครั้งก็แล้วกันนะครับ ...

 

 

 

ไหนใครบอกว่าพี่เต้นไม่เก่ง ผมว่าพี่เรียนรู้ไวอยู่นะ

 

 

 

หลังจากซ้อมเต้นมาเป็นเวลาเกือบสามชั่วโมง ร่างทั้งสองร่างที่เหงื่อท่วมตัวได้นั่งพักอยู่มุมหนึ่งของห้องซ้อมเต้น เสียงหอบเล็กๆดังมาจากร่างเล็กที่ไม่คุ้นเคยกับการเต้นที่ต้องใช้พลัง ใบหน้าน่ารักเต็มไปด้วยเหงื่อไคล ไม่ต่างกับคนสอนท่าเต้นจำเป็นที่รู้สึกเหนียวตัวไม่น้อย มือเล็กเอื้อมไปหยิบน้ำดื่มที่วางตั้งไว้ใกล้ตัวขึ้นมาดื่มก่อนจะส่งไปให้ร่างสูงที่กระหายน้ำไม่ต่างกันได้ดื่ม

 

 

 

ไม่จริงอ่ะ นายอย่ามามั่วให้กำลังใจพี่เลย ให้พี่ยืนร้องเพลงเฉยๆยังรู้สึกดีกว่า กีฮยอนส่ายหน้าไปมาไม่ยอมรับในสิ่งที่คนเป็นน้องชื่นชม

 

พูดจริงก็หาว่าไม่น่าเชื่อถืออีก

 

แล้วมันน่าเชื่อตรงไหนล่ะ

 

น่าเชื่อตรงที่ผมไม่เคยโกหกใครไง ร่างสูงเอ่ยออกมาตามความจริง ทว่าศีรษะทุยที่กลุ่มผมนิ่มลู่ลงมาปรกหน้าได้แต่ส่ายไปมาเป็นเชิงว่าเรื่องนี้ช่างไร้สาระพร้อมกับยกรอยยิ้มเหนื่อยล้าให้รุ่นน้อง

 

‘ … ไร้สาระจริง ฮ่ะๆๆ

 

ปกติพี่ทำตัวแบบนี้กับคนอื่นรึเปล่า ? จู่ๆคำถามประหลาดพรั่งพรูออกมาจากปากของคนที่เงียบที่สุดในทีมเพราะโดนกีดกันให้สร้างไมตรีสัมพันธ์กับคนในทีม สร้างความงุนงงให้กับคนถูกถามเป็นอย่างมาก

 

ห้ะ ? หมายถึงยังไงเหรอ ? กีฮยอนมองหน้าชางกยูนด้วยความสงสัย ใบหน้าน่ารักเหวอลงยิ่งทำให้คนมองรู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังแกว่งไปมาไม่คงที่ แต่นั่นก็เรียกให้ความกล้าที่จะพูดความในใจมีมากขึ้นจนสามารถเอ่ยออกไปโดยไม่คิดว่าคนฟังจะรู้สึกเขินมากน้อยเพียงใด

 

' จะว่าไปแล้ว ... พี่น่ารักดีนะ '

 

' ห้ะ ? หมายถึงใคร ? '

 

' ผมหมายถึงพี่นั่นแหละ ยูกีฮยอน '

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นอนตักได้ไหมอ่ะ ? เสียงหวานเอ่ยถามร่างสูงที่นั่งคลายขัดสมาธิแล้วยืดขาออกมาเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยล้าพร้อมกับนัยน์ตาคมที่มองเจ้าของตักที่ยังคงมองเขาอยู่

 

ง่วงแล้วดิ่ ?

 

ก็นิดหน่อยอ่ะ ในตอนนี้เปลือกตาของกีฮยอนเริ่มหย่อนคล้อยลงคล้ายคนเริ่มง่วงนอน มือเล็กยกขึ้นมาป้องปากหาวเบาๆพร้อมพัดหน้าไปมาราวกับไล่ความง่วงให้หายไป

 

งั้นก็นอนสิ่ เพียงแค่คำอนุญาตของชางกยูน กีฮยอนก็ล้มตัวนอนตักหนาของคนเป็นน้องพร้อมหลับตาพริ้มลงและยกยิ้มหวานให้อีกฝ่ายทันที

 

ขอบใจนะ

 

สบายเลยสิ่พี่อ่ะ

 

มากกกกกกก กีฮยอนพยักหน้าตอบรับเบาๆก่อนจะยกมือกอดอกหลับตาคล้ายว่าจะนอนหลับเต็มที่ ท่าทางน่ารักของยูกีฮยอนยิ่งทำให้คนเป็นน้องเล็กของทีมถึงกับระบายยิ้มออกมาไม่หยุดหย่อน เป็นเรื่องที่หาได้ยากที่จะเห็นคนเงียบขรึมอย่างไอเอ็มยกยิ้มให้ใคร

 

พี่กีฮยอน ...

 

หือ .. เสียงหวานเริ่มเจือปนความง่วงงุนเอ่ยตอบรับก่อนที่จะเริ่มเข้าสู่ห้วงนิทราผล็อยหลับไป

 

... ผมชอบพี่นะ

 

...

 

 

 

ร่างสูงก้มมองคนน่ารักที่ตอนนี้เข้าสู่ห้วงนิทราอย่างเต็มรูปแบบ แผ่นอกบางกระเพื่อมขึ้นลงอย่างคงที่ นัยน์ตาคมน่าจ้องมองหลับตาพริ้มเผยให้เห็นแพขนตาหนาเรียงตัวสวย จมูกโด่งรั้นที่เชิดขึ้นเล็กน้อยจนน่าบีบเบาๆให้หายหมั่นเขี้ยว จรดริมฝีปากแดงฉ่ำที่บวมช้ำเพราะการกระทำที่เพิ่งผ่านมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเผยอออกเล็กน้อย กลายเป็นว่ายูกีฮยอนใช้ตักของอิมชางกยูนเป็นหมอนหนุนนอนหลับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

 

 

หลับไปแล้วซะงั้น ... ไหนบอกว่านอนไม่หลับไง

 

... ฮื่อ ร่างเล็กขยับตัวยุกยิกหาท่านอนที่คิดว่านอนสบายที่สุด ก่อนจะหยุดเคลื่อนไหวแล้วเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง และนั่นคือความผิดพลาดสำหรับยูกีฮยอนที่ไม่ได้รับรู้ถึงสัมผัสอันอ่อนโยนที่ประทับลงบนพวงแก้มเนียนนิ่มของตนจากเจ้าของตักหนา

 

 

 

ฝันดีนะครับ นางฟ้าของผม

 

 

 

 

 

 

 

 

END.

 



 

 

 
- สวัสดีค่ะ !
เรื่องที่สองคลอดมาติดๆตามประสาคนเห่อคลังฟิค 55555
รอบนี้ขอจับคู่ให้น้องใหม่อย่างชางกยูนมาแกว่งหัวใจพี่กีฮยอนคนน่ารักซักนิดนึง
แต่งไปแต่งมากลัวไม่สนุก เพราะไม่ค่อยเห็นโมเม้นต์คู่นี้ด้วยแง
กลัวรีดเดอร์จะเฉยๆถ้าอ่านเรื่องนี้ ไม่ว่ากันโน้ะ ; 3;
รอบหน้าเดี๋ยวจะแต่งให้แซ่บกว่านี้นะก้ะะะ
ติดตามและให้กำลังใจได้เสมอน้า ได้ทั้งทางคอมเม้นต์ ทวิตเตอร์ และแฮชแท็กอิสอิส
แล้วก็ทักมาคุยกันทางทวิตเตอร์ได้เช่นกันน้า
 
 
เจอกันตอนหน้าค่ะ !
อย่าลืมคอมเม้นต์ ติดแท็กให้กำลังใจหรือบอกฟีดแบ็คหลังการอ่านด้วยน้าอิ้อิ้
ขอบคุณค่ะ :-} ! 
 

B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

82 ความคิดเห็น

  1. #79 PraeKyungDO (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 00:23
    น่ารักกกกก งื่ออออ เขินเลยค่ะ คนพี่น่ารัก คนน้องก็ละมุนจัง ;/////;
    #79
    0
  2. #68 Noina21 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 13:26
    ชอบบบบ เขินแทนกีฮยอนเลย >////<
    #68
    0
  3. #59 benzji  (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2558 / 17:18
    ชอบออลกีนะ คือชอบฮยองวอนกับกีฮยอนแล้วมาเจอไอเอ็มกับกีฮยอนนี่สลบเลย
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องสนุกๆมาให้อ่านนะคะ น่ารักมากเลย ฮือ ชอบมาก ชอบไอเอ็ม TT♥
    #59
    0
  4. #54 เซียวหยาวเด็กแคส (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 08:56
    ชางกยูนแกมันร้าย แต่ละมุนมาก ชอบบบบบบบบบ>/////////////<
    กีฮยอนคนน่ารักนอนไม่หลับ แต่มาหลับที่ตักชางกยูน หวานนน
    โมเม้นน้อยมิเป็นไร ใช้มโนเข้าสู้5555555
    #54
    0
  5. #30 m.zslt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 03:31
    ฮืออออออออออออออ กีฮยอนนี่มันกีฮยอนจริงๆ น่าร้ากกกกกกกกกกกกก ฮืออออออออออออออออ
    ชอบไอเอ็มนะ แต่แบบไม่ค่อยคิดถึงว่านางจะมีมุมน่ารัก ละมุนๆแบบนี้อ่ะ โฮรวววววว อ่านละเขินนนนนนนนนน
    #30
    0
  6. #27 อีน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 17:32
    ชอบบบบบ งื้ออออ

    น่ารักกกก เราคิดภาพออกกกก
    #27
    0
  7. #22 Airini (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:06
    ปกติชอบI.Mกับกีฮยอนแต่ไม่เคยเอามาจิ้น พออ่านแล้ว เห้ย! มันก็ใช่นี่หว่าา

    จากที่ไม่เคยมองสองคนนี้เป็นคู่กัน ผมนี่จิ้นเลยคับ!5555555555555

     
    #22
    0
  8. #15 T X X X. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:09
    แกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    แกกกกกกกกกกกกโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    คือโดยส่วนตัวแล้วไม่ค่อยเตะตากับสองคนนี้เวลาอยู่ด้วยกันน

    แต่นี่มันแบบ คือนึกสายตานังชางกยูนออกเลยอ่ะ เวลามันมอง

    ว้อยยยยยยยยยยยย เขินตัวจะแตก



    บ้าอ่ะ บ้าาาาาาาา

    นี่กรีดร้องประหนึ่งตัวเองเป็นกีฮยอน ฮ่าาาาา

    คือชอบที่ใช้เรื่องในโนเมอร์ซี่นี่แหละ แบบ ถ้ากล้องยังถ่ายอยู่

    อาจจะได้เห็นโมเม้นนี้กันจริงๆ ก็เป็นได้ คึคึคึคึ / วางถุงกาวลงก่อนนะ



    เขียนน่ารักมากกกกกกก คำก็เรียบลื่นน เห็นภาพอย่างแรง ฮอลลลลล

    เก่งงงงง เยี่ยยยยม !



    เราจะรอชางกยูนอีกนะ เอามาอีกกกก แงงงงงงงงง

    พฮืออออออออ เด็กบ้าาา - / - 
    #15
    0
  9. #5 C92H94 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 02:14
    ชอบมาก ตั่ลล้ากมากก กีฮยอนขี้อ่อยงี้ใครจะทนนน งื้ออ
    #5
    0
  10. #4 Spriteprite (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:10
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฟิน เขิน และตัวบิดมากกกกกก

    ชอบ แอมฮยอน มาก -////////////-

    ละมุนมากเลยค่ะไรท์ อ่านแล้วทำให้นึกถึงโมเม้น(อันน้อยนิด)ของสองคนนี้

    แต่อานุภาพความฟินมันแรงมากนะเออ 555555555

    นี่เก็บฟิคของไรท์ไว้ในคลังแสงของตัวเองเรียบร้อย แต่งแอมฮยอนบ่อยๆ นะคะไรท์

    จะคอยติดตามค่ะ ^^
    #4
    0
  11. #3 =mewdyo= (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:03
    ระเบิดตัวววว
    เป็นคู่ที่รีเควสพอดี -///-
    ที่แท้จูฮอนก็เป็นคิวบิกสื่อรักนี่เอง โอ้ยย 5555555

    โมเม้นมีน้อยไม่ใช่ปัญหา ไม่อาจทำลายแรงมโนของเราได้ค่ะ

    #3
    0