` F A N F I C R O O M | NO.MERCY ♡

ตอนที่ 1 : - 01 : just pretend | shownu x kihyun 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 742
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    1 มี.ค. 58


JUST PRETEND | SHOWNU x KIHYUN
pg – 17 / romantic

 

 

 

 

 

 

 

        คำนิยามสั้นๆที่ยูกีฮยอนมีต่อซนฮยอนอู ... ก็แค่อึดอัดใจ

          คำนิยามสั้นๆที่ซนฮยอนอูมีต่อยูกีฮยอน ... ก็แค่ไม่อยากร่วมงานด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คือผมก็สนิทกับทุกคนนะ แต่ ... ผมรู้สึกอึดอัดกับ ... พี่ชยอนู ?  ’

 

 

 

เสียงทุ้มนุ่มที่มักจะได้ยินบ่อยจากการร้องเพลงเอ่ยขึ้นมาหลังจากทางทีมงานสัมภาษณ์ถามถึงความรู้สึกของเมนโวคอลหมายเลขหนึ่งอย่าง ยูกีฮยอน ที่ได้ร่วมงานกับคู่แข่งที่มีความสามารถด้านการเต้นอย่าง ซนฮยอนอู หรือที่ทุกคนเรียกว่า พี่ชยอนู

 

แม้ว่าเขาจะมีนิสัยเข้าหาคนอื่นได้ง่าย เพียงเจอหน้าไม่กี่นาทีก็สามารถพูดคุยได้สบายๆ แต่ทว่ากับพี่ใหญ่ร่างโตที่แสนสุขุมนั้น เขาไม่สามารถเข้าถึงได้ ไม่ว่าจะพยายามมากเท่าไหร่ แต่เพราะความกลัวที่เห็นใบหน้าหล่อนิ่งขรึมนั่นเขาก็ไม่อยากจะเข้าไปทักทายเสียเท่าไหร่

 

 

 

... ยิ่งอยู่ห่างกันมากเท่าไหร่ มันก็ดีมากเท่านั้น ...

 

 

 

คัท ! โอเคครับ เชิญคุณไปพักผ่อนได้เสียงจากหนึ่งในทีมงานที่เป็นมือกล้องเอ่ยตัดฉากเมื่อถ่ายทำฉากได้พึงพอใจกับความต้องการแล้ว และกีฮยอนก็ไม่รอช้าที่จะลุกขึ้นโค้งขอบคุณทีมงานทุกคนก่อนจะเดินออกจากห้องถ่ายทำไป ราวกับว่ารีบไปไหนสักที่

 

 

 

ร่างเล็กที่เดินพ้นจากห้องถ่ายทำก็แทบถอนหายใจไม่ทัน พรั่งพรูลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ มือเล็กยกขึ้นจับเสื้อกันหนาวแขนยาวสีดำที่สวมใส่พร้อมพัดมันเข้าออกราวกับไล่อารมณ์ที่อัดอั้นให้ออกไป เหมือนว่าเมื่อพูดถึงพี่ใหญ่ของทีมแล้วรู้สึกอึดอัดแปลกๆ นัยน์ตาเรียวคมทอดมองห้องซ้อมร้องเพลงประจำที่หลังจากได้มิชชั่นแบทเทิลแบบหนึ่งต่อหนึ่ง เขาก็สิงตัวอยู่ในนั้นกับใครอีกคนมาตลอด

 

 

 

... ใครอีกคนที่เขาเพิ่งบอกไปอยู่ไม่ขาดปากว่าเป็นคนที่ทำให้ยูกีฮยอนคนนี้อึดอัดมากที่สุด ...

 

 

 

กลับมาแล้วเหรอเสียงทุ้มแสนคุ้นหูดังขึ้นภายในห้องซ้อมขนาดเล็กที่สามารถจุคนได้ประมาณสองคน พร้อมกับใบหน้าหล่อสุขุมที่มัวแต่สนใจกับหน้าจอไอแพดสีขาวสะอาดที่วางตรงหน้า ไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองคนที่เข้ามาใหม่สักนิด นัยน์ตาคมเหลือบไปเห็นกล้องตัวหนึ่งภายในห้องซ้อมกำลังอัดคลิปรายการอยู่ก็ถึงกับร้องอ๋ออยู่ภายในใจ

 

ครับ

 

สัมภาษณ์อะไรมาล่ะ ?

 

ก็เรื่องทั่วไป ว่าแต่ฮยองทำอะไรอยู่ ?ว่าแล้วก็นั่งลงที่เก้าอี้ว่างข้างกายหนาของคนเป็นพี่ใหญ่พลางมองในสิ่งที่แสดงอยู่บนหน้าจอไอแพด

 

ก็หาเพลงที่เราน่าจะร้องร่วมกันได้ อย่างน้อยคนละครึ่งทางก็ยังดี

 

อ๋อ ..

 

เพลงนี้เป็นไงบ้างล่ะ ? ” ชยอนูเอ่ยถามคนเป็นน้องในขณะที่นิ้วเรียวยาวแตะสัมผัสที่หน้าจอไอแพดพร้อมกับเสียงเพลงที่ดังขึ้นมาหลังจากที่สัมผัสหน้าจอเพลงปลายนิ้ว กีฮยอนหลับตาลงแล้วฟังบทเพลงที่พี่ใหญ่เลือกเพื่อใช้แข่งขันสักพัก ก่อนจะพยักหน้าเบาๆตอบกลับไป

 

ก็น่าจะเข้าท่าอยู่นะ

 

โอเค

 

 

 

และทุกอย่างก็เข้าสู่บรรยากาศที่เงียบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นภายในห้องซ้อมร้องเพลงแห่งนี้ มีเพียงแค่เสียงลมหายใจที่พรั่งพรูออกมาเป็นจังหวะเท่าที่สามารถยืนยันได้ว่าภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กนี้มีสิ่งมีชีวิตอยู่ ทั้งกีฮยอนและชยอนูต่างใช้เวลาภายในห้องไปกับการท่องโลกอินเทอร์เน็ตเพื่อหาเพลงที่พวกเขาสามารถแสดงบนเวทีแข่งขันด้วยกันได้โดยไม่ปริปากเอ่ยถามอะไรอีก

 

 

 

 

 

 

 

... เรียกได้ว่าเป็นคู่ที่อึดอัดที่สุด แทนที่จะเป็นคู่ที่ดีที่สุดอย่างที่น้องๆในทีมเคยบอกไว้ ...

 

 

 

 

 

 

จนเมื่อกล้องที่ตั้งอยู่ภายในห้องซ้อมร้องเพลงหยุดทำงานลง ไฟสีแดงที่เคยกระพริบเป็นสัญญาณการเตือนว่ากำลังถ่ายอยู่หายไปแล้ว ไม่มีการอัดรายการใดๆสำหรับคู่ของพวกเขา เพียงแค่สิ้นสุดสัญญาณการถ่ายทำรายการ มือหนาที่เคยสัมผัสหน้าจอเลื่อนดูข้อมูลในไอแพดกลับผละลงพร้อมเอื้อมมือหนาไปแตะที่ต้นขาของใครอีกคนที่นั่งอยู่ข้างกายที่กำลังเขียนอะไรบางอย่างในกระดาษ

 

 

 

 

 

 

" อ .. อะไรพี่ ? " ใบหน้าน่ารักหันมามองพี่ใหญ่ของทีมที่ทอดมองมาทางตนเองด้วยสายตาดูนึกคิดอย่างหนักอยู่ตลอดเวลาด้วยความสงสัย เรียวปากเม้มเข้าหากันด้วยความชั่งใจที่จะเดาใจคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นนักเต้นของทีม

 

" เล่นบทแบบนี้เบื่อบ้างไหม ? "

 

" ก็สนุกดีนะ .. ทำตัวอึดอัดใส่พี่น่ะ สนุกดี " กีฮยอนเผยรอยยิ้มหวานยกขึ้นพร้อมกับนัยน์ตาคมที่หยีลงตาม ทำเอาคนมองได้แต่โคลงหัวไปมาอย่างไม่เห็นด้วย

 

" แต่พี่ไม่สนุกด้วยหรอกนะ "

 

" ทำไมอ่ะ ? โอ๋ๆๆ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ่ " ไม่ว่าเปล่า มือเล็กนิ่มที่เคยจับดินสอเขียนอะไรเรื่อยเปื่อยก็เอื้อมไปจับแก้มสากของชยอนูพร้อมบีบยืดมันออกเพื่อทำให้อีกฝ่ายยิ้ม

 

" หยุดยืดหน้าพี่หน่า กีฮยอน "

 

" ยิ้มหน่อยสิ่ยิ้มหน่อยยยยย "

 

" หยุดเลยกีฮยอน หยุดเลยย " ชยอนูโวยวายใส่คนเป็นรุ่นน้องที่ตอนนี้กำลังสนุกสนานกับการทำลายใบหน้าของตนเอง ทว่ามีแต่เสียงหัวเราะสดใสและรอยยิ้มกว้างเท่านั้น ดีที่ว่าห้องนี้เป็นห้องเก็บเสียง ทางทีมงานจึงไม่รู้ว่าพวกเขากำลังหัวเราะหรือทำอะไรอยู่

 

" ฮ่าๆๆๆ ถ้าผมไม่หยุดแล้วจะทำไมล่ะ ? "

 

" ไม่หยุดเดี๋ยวพี่จูบนายเดี๋ยวนี้ล่ะ "

 

 

 

 

 

ชยอนูจับสองมือที่เล่นแก้มของเขาเอาไว้พร้อมกระชับมันอยู่ภายในฝ่ามืออันอบอุ่นนั้น นัยน์ตาเรียวสะท้อนแววตาจริงจังเหมือนตอนคิดจริงจังในเรื่องการแสดงส่งมอบให้นัยน์ตาคมที่มองลึกเข้ามาในดวงตา คนๆนี้มีเพียงแต่ความจริงจังและจริงใจในทุกสิ่งอย่าง สายตาที่บ่งบอกถึงความรู้สึกที่จริงจังไม่ล้อเล่นต่อความรู้สึกของตนเองและอีกฝ่ายนั้นยิ่งทำให้พวงแก้มเนียนขึ้นสีระเรื่อได้ไม่ยาก รวมถึงพลังทั้งหมดแทบหมดไปเพราะสายตาที่จริงจังและทรงพลังของชยอนู

 

 

จากเสียงหัวเราะที่ดังไปทั่วห้องกลับกลายเป็นห้องที่เงียบสงัดอีกครั้ง เรียวปากเล็กเม้มลงเป็นเส้นตรง ก่อนที่จะก้มหน้าหลบซ่อนอาการเห่อร้อนและริ้วสีระเรื่อบนใบหน้าให้พ้นจากสายตาร่างหนา มือเล็กพยายามผละออกจากพันธะอันแข็งแกร่งของพี่ใหญ่ของทีมแต่ทว่ามันแน่นเกินกว่าจะผละออกได้ ครั้นเสียงทุ้มเอ่ยเรียกชื่อเขาอยากแผ่วเบาจนทำให้เผลอเงยหน้าขึ้นมองอย่างไม่ทันตั้งตัว นัยน์ตาคมที่ช้อนมองเบิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อใบหน้าหล่อของคู่แข่งกำลังเลื่อนเข้ามาใกล้จนแทบจะไร้ช่องทางให้อากาศผ่าน เพียงแค่หน้าผากสัมผัสกัน ยูกีฮยอนเกลียดก้อนเนื้อภายในอกที่เต้นระรัวเหมือนคนบ้าคลั่งกำลังนั่งฟังเสียงกลองอย่างไรอย่างนั้น

 

 

 

 

 

 

... เกลียดที่หัวใจมันเต้นรัวไม่เป็นเวล่ำเวลา ...

 

 

... เกลียดที่มันจะทำให้อีกฝ่ายรับรู้ถึงความรู้สึกของเขาโดยไม่รู้ตัว ...

 

 

 

 

 

 

" ด ... เดี๋ยวน้องๆมาเห็นเข้านะ .. " เสียงหวานเอ่ยขึ้นมาเมื่อริมฝีปากหนาเฉียดผ่านเรียวปากของเขาเพียงนิดเดียวเท่านั้น น้ำเสียงที่เปล่งออกมามันช่างแผ่วเบาเหมือนเสียงกระซิบด้วยลมเท่านั้น

 

" แล้วไงล่ะ "

 

ไม่เอานะ ...

 

กีฮยอนอ่า

 

" ไม่ .. ไม่เอาหน่า ! " ร่างเล็กกว่ากลั้นใจใช้แรงที่หลงเหลือทั้งหมดผละออกจากทุกพันธนาการจนสำเร็จ ก่อนจะลุกขึ้นพรวดเต็มความสูงจ้องมองร่างสูงที่นั่งกุมขมับพร้อมถอนหายใจออกมาอย่างชัดเจน

 

" ออกไปเถอะกีฮยอน ..."

 

" ... "

 

" เดี๋ยวทุกคนก็รู้หรอกว่าเราเป็นอะไรกัน "

 

" พี่ชยอนู ... "

 

" .. อย่าลืมสิ่ว่าเราอยู่ด้วยกันแล้วเป็นคู่ที่อึดอัดที่สุดนะ " ชยอนูเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าน่ารักที่มองมาด้วยแววตาไหววูบเพียงชั่วครู่ ก่อนจะหันไปสนใจเรื่องการเลือกเพลงต่อโดยที่ไม่สนใจเสียงปิดประตูที่ดังลั่นกระแทกแก้วหูเลยสักนิด

 

 

 

 

 

 

... เพราะเราเป็นคู่ที่อึดอัดที่สุดในทีม ต้องสำนึกไว้ตลอด .. สิ่นะ ...

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" เป็นอะไรไป กีฮยอนนา ? "

 

 

 

เสียงใสของเพื่อนในทีมที่อายุเท่ากันอย่าง อีมินฮยอก เอ่ยดังขึ้นมากระทบโสตประสาทของคนตัวเล็กให้เงยขึ้นมามองร่างโปร่งที่ไม่ได้รับเชิญที่เดินขึ้นมาบนดาดฟ้าด้วยรอยยิ้มสดใส ก่อนที่จะเบือนหน้าหนีเพื่อนวัยเดียวกันไปมองทิวทัศน์ที่อยู่ตรงหน้า ในเวลานี้เขาต้องการอยู่คนเดียวเพื่อคิดเรื่องอะไรหลายๆอย่างไม่ว่าจะเป็นเรื่องการแข่งขันที่จวนจะเข้ามาอีกไม่กี่วันข้างหน้า รวมถึงเรื่องส่วนตัว แต่ในเมื่อเพื่อนสนิทของเขาเข้ามาแบบนี้ จะไล่ให้ออกไปก็ดูจะเสียมารยาทไปหน่อยจริงๆ

 

 

 

" เปล่า ฉันสบายดี แล้วคิดไงถึงขึ้นมาบนดาดฟ้าล่ะ ? "

 

" ก็ฉันตามหานายทั่วห้องซ้อมแล้วไม่เจออ่ะ ก็เลยคิดว่านายน่าจะขึ้นมาที่นี่ "

 

" ตามหาฉัน ? ตามหาทำไม ? " กีฮยอนถามมินฮยอกที่หย่อนตัวนั่งลงตรงที่ว่างของม้านั่งที่เขานั่งอยู่ก่อนหน้านี้ คิ้วสวยขมวดลงเล็กน้อยเมื่อไม่เข้าใจในสิ่งที่เพื่อนพูด

 

จูฮอนถามหาน่ะ สงสัยเห็นว่าพี่ชยอนูโดนสัมภาษณ์รายการมั้ง

 

เหรอ ? สัมภาษณ์ว่าไงล่ะ .. พี่เขาได้บอกไหม ?กีฮยอนเอ่ยถามมินฮยอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาจนเพื่อนหน้าหวานที่ได้ตำแหน่งหน้าตาของทีมต้องหันหน้ามามอง

 

ทำไมล่ะกีฮยอนนา มีอะไรรึเปล่า ปกตินายก็ไม่สนใจเรื่องของพี่ชยอนูอยู่แล้วนี่ คิดไงถามล่ะ ?

 

เปล่า .. ก็แค่อยากรู้ในฐานะคู่แข่งไง อย่าลืมสิ่ว่าฉันพยายามชนะพี่เขาแทบตายนะ

 

เห็นจูฮอนบอกว่าพี่เขาให้สัมภาษณ์เรื่องการทำงานกับนายอ่ะ พี่ชยอนูบอกว่าถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากจะร่วมงานกับนายที่สุด

 

อือ

 

 

 

พี่ชยอนูบอกไม่อยากทำงานกับเขา ก็พอๆกับที่เขาให้บอกกับทีมงานไปว่าพี่ชยอนูอยู่ด้วยแล้วอึดอัดที่สุดนั่นแหละ ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก ...

 

 

 

ดูนายซึมๆนะกีฮยอน เครียดอะไรรึเปล่า ?มินฮยอกเอ่ยถามเพื่อนที่ดูซึมๆไม่เป็นตัวของตัวเอง ถึงยูกีฮยอนจะเป็นคนเงียบๆแต่ก็ไมได้เงียบมากขนาดนี้ ยิ่งกับเพื่อนสนิทอย่างเขาแล้ว เพื่อนคนนี้ไม่มีทางเป็นแบบนี้แน่ๆ

 

... เครียดหลายเรื่องน่ะ เรื่องซ้อมกับการแสดงอีกไม่กี่วันคือประเด็นหลัก

 

จริงเหรอ ? ปกติฉันไม่เห็นนายเครียดมากแบบนี้นะ ถ้านายเครียดเรื่องพวกนี้นายจะเข้าห้องซ้อมไปพยายามซ้อมร้องเพลงจนคอพังนี่

 

สงสัยฉันคงเหนื่อยมากไปมั้ง

 

เอางี้ดีกว่า ฉันควรเปลี่ยนคำถามเป็น ... นายกับพี่ชยอนูเป็นอะไรกันรึเปล่า ?เพียงแค่คำถามมีตัวแปรเพิ่มขึ้นมา ใบหน้าน่ารักที่ก้มมองพื้นตลอดเวลาถึงกับเงยขึ้นมองใบหน้าหวานของมินฮยอกด้วยแววตาตกใจจนปิดบังไม่มิด เรียวฟันสวยเผลอขบเม้มริมฝีปากโดยไม่รู้ตัว และนั่นก็ยิ่งทำให้เพื่อนสนิทที่พอจะรู้ใจในระดับหนึ่งถึงกับยิ้มออกมาไม่ยาก

 

น .. นาย

 

แค่นี้ฉันก็ดูออกหน่ากีฮยอนนา ไงล่ะ จะบอกเองหรือว่าจะให้ฉันต้อนนายต่อ ?

 

มันไม่มีทางเป็นไปมากกว่านั้นหรอก มินฮยอกอ่ากีฮยอนเอ่ยพร้อมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

 

ทำไมล่ะ ?

 

เพราะเราเป็นคู่ที่อึดอัดที่สุดไงล่ะ อยู่ด้วยกันก็รู้สึกแย่เปล่าๆ

 

ถึงว่าล่ะที่พี่เขาให้สัมภาษณ์แบบนั้น พวกนายดูไม่ค่อยเข้าหากันเท่าไหร่เลยอ่ะ บางทีความอึดอัดอาจจะหายไปถ้านายลองคุยกับพี่เขาดีๆนะ ลองเปิดใจดูสิ่มินฮยอกแนะนำในสิ่งที่อาจจะทำให้คู่แบทเทิลแสนอึดอัดผ่อนคลายลงบ้าง เพราะเขาเองก็ไม่สบายใจถ้าคนในทีมดูไม่เข้าหากันแบบนี้ งานทำงานในอนาคตมันจะลำบากมากขึ้นไปอีกถ้าไม่เริ่มเข้าหากันตั้งแต่วันนี้

 

ไว้ฉันจะลองทำก็แล้วกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

การแข่งขันแบทเทิลจบไปแล้ว ...

 

ยูกีฮยอนชนะซนฮยอนอู .. ในที่สุดเขาก็ชนะพี่ชยอนูตามที่คาดหวังเอาไว้ตลอดตั้งแต่เริ่มรายการมา แถมยังชนะที่หนึ่งในสายโวคอลและได้อัดเพลงร่วมกับรุ่นพี่โซยูและรุ่นพี่กิริบอย แต่นั่นไม่ได้ทำให้กีฮยอนรู้สึกดีใจมากเท่าไหร่ เพราะจากคอมเมนต์ของกรรมการในรอบนี้ที่บอกว่าพวกเขาเป็นคู่แข่งที่แย่ การทำงานเป็นคู่ไม่ได้เรื่อง แสดงเหมือนแบ่งเวทีแล้วโชว์ของใครของมันจนรุ่นพี่เควิลโมโหตวาดใส่พวกเขา และเพราะเหตุการณ์นี้ก็ทำให้พี่ชยอนูพ่ายแพ้ไปอีก เขาไม่สามารถดีใจกับชัยชนะที่พยายามได้เลยแม้แต่นิดเดียว ทุกคนภายในทีมก็ถามคำถามทำนองเดียวกันแทบทุกคนที่ว่า ทำไมเข้าคู่กันไม่ดีเอาเสียเลย ?

 

กีฮยอนรู้ตัวดีว่าผิดที่ไม่ปรับตัวเข้าหาอีกฝ่าย แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเขายอมรับผิดเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เสียหน่อย ในเมื่อพี่ใหญ่คู่แข่งของเขาก็ไม่ยอมเข้าหาเขาเช่นกัน ไหนชอบทำหน้านิ่งๆบึ้งๆเวลาซ้อมด้วยกันอีกเลยทำให้เขาทำงานไม่สะดวกใจด้วยเสียเท่าไหร่ แต่พอคิดไปคิดมา ตัวเขาเองก็รู้สึกผิดมากกว่าที่ไม่ได้ทำตามที่มินฮยอกเคยบอกไว้ แต่ก็รู้สึกโล่งอกเล็กน้อยที่พี่ชยอนูไม่ได้โดนคัดออก

 

 

 

... เพราะถ้าเป็นแบบนั้นยูกีฮยอนคงไม่ให้อภัยตัวเองแน่ๆ ...

 

 

 

นี่มันอะไรกันเนี่ยยยยยย ทำไมเหมือนมีรังสีอึดอัดอยู่ในหอแบบนี้ล่ะจู่ๆหนึ่งในคู่หูแร็พเปอร์อย่างกอนฮี หรือ ชยัปกอน ก็พูดขึ้นมาหลังจากที่เดินเข้ามาในหอเป็นคนสุดท้ายแล้วรู้สึกได้ว่าเหมือนหอพักแห่งนี้มีรังสีอะไรบางอย่างที่ไม่เข้าท่า ด้วยความที่เขามีนิสัยพูดตามในสิ่งที่คิด ชยัปกอนจึงพูดออกมาโดยไมได้สนใจคนในทีมที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นเท่าไหร่

 

รังสีอะไรวะ ?จูฮอน หนึ่งในคู่หูแร๊พเปอร์ถามกลับมา และเพื่อนสนิทที่สุดก็วิ่งไปนั่งข้างพร้อมกระซิบให้ได้ยินเพียงสองคน

 

รังสีมาคุไง มันอึดอัดอย่างเห็นได้ชัดเลยนะเว่ย

 

สงสัยเป็นเพราะคู่นั้นล่ะมั้งจูฮอนเอ่ยพลางพยักเพยิดไปที่คู่ของพี่ใหญ่ของทีมที่ตอนนี้พี่ใหญ่ร่างโตนั่งเบือนหน้าหนีคู่แข่งที่คว้าชัยชนะไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา ในขณะที่คู่แข่งร่างเล็กกำลังนั่งมองพื้นพลางเขี่ยพื้นอย่างคนหมดหวัง

 

 

 

ตั้งแต่กลับมาที่ห้องพัก ไม่มีเสียงพูดคุยจากเมนโวคอลแสนร่าเริงอย่างยูกีฮยอน หรือแม้แต่เสียงทุ้มๆของซนฮยอนอูเลย มีเพียงแค่ความเงียบที่ตั้งแง่ใส่กันแปลกๆ ในตอนแรกทุกคนยังไม่เอะใจอะไร สมาชิกพูดคุยกันปกติเหมือนทุกๆวัน แต่ว่าพอผ่านไปเพียงสิบนาทีเท่านั้น รังสีอะไรบางอย่างก็แผ่ออกมาตามที่ชยัปกอนรู้สึก และเจ้าตัวก็เป็นมนุษย์เสี่ยงตายกล้าพูดความคิดของสมาชิกในทีมออกมาโดยไม่รู้ตัว

 

จากที่ได้ฉายาว่าเป็นคู่ที่อึดอัดที่สุดในทีม ก็ยิ่งจะตอกย้ำฉายาจนสมาชิกในทีมคนอื่นแทบหยุดหายใจเพราะกลัวและอึดอัดตาม แม้ว่าคนที่พ่ายแพ้มายังทำใจได้ไว แต่กับพี่ใหญ่คนนี้ให้ทำใจคงลำบาก เป็นเพราะเขาคาดหวังว่าจะชนะด้วยการแสดงที่มั่นใจ แต่ทว่าการแสดงครั้งนี้เขาทำออกมาไม่เต็มที่ กลายเป็นว่าจากคำชมที่เคยได้รับเมื่อสัปดาห์ก่อนก็กลายเป็นคำติเตียนมากมาย โดยเฉพาะเรื่องการทำงานแสดงบนเวทีเป็นคู่ เลยทำให้เขาทำพลาดไปหลากหลายอย่าง และพ่ายแพ้คนเป็นน้องที่ไมได้มีความสามารถด้านการเต้นที่โดดเด่นเท่าการร้องเพลงอย่างยูกีฮยอนด้วย

 

ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกแย่ รู้สึกแย่ตั้งแต่วันนั้น เขาไม่พูดคุยกับกีฮยอนเลย พูดด้วยก็แทบนับคำได้จนถึงวันนี้ รู้ว่าการกระทำเหล่านี้มันอึดอัด แต่ในเมื่อเขาทำอะไรไม่ได้เพราะตัวเขาก็เป็นแบบนี้ และเพราะความรู้สึกที่ไม่คงที่แม้จะพยายามแค่ไหนก็ตาม

 

 

 

... เขาโดนยูกีฮยอนปั่นหัวใจเล่นฟรีๆแบบนั้น จะไม่ให้รู้สึกอะไรเลยได้อย่างไรล่ะ ...

 

 

 

ฉันขอตัวไปอาบน้ำนะชยอนูเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในห้อง สมาชิกทุกคนหันไปมองพี่ใหญ่ที่เดินออกจากห้องไป ยกเว้นแต่คู่กรณีที่ยังก้มหน้าไม่สบสายตาของคนพูดที่ทอดมองลงมา จนร่างหนาเดินลับออกจากห้องนั่งเล่นไป ใบหน้าน่ารักถึงจะยอมเงยหน้ามองสมาชิกในทีมทุกคน

 

สรุปพวกนายทะเลาะอะไรกัน ?พี่ใหญ่สุดอย่าง วอนโฮ เอ่ยถามกีฮยอนทันทีที่สบโอกาส

 

เปล่าสักหน่อย

 

มาปล่งมาเปล่าอะไรล่ะ เรื่องก็เห็นๆอยู่เนี่ยชยัปกอนเอ่ยขึ้นมาทันที เรียกให้คนที่นั่งข้างอย่าง  แชฮยองวอน ตวัดสายตาไปมองรุ่นน้องที่พูดจาไม่ดูกาลเทศะ

 

กอนฮี กีฮยอนเป็นพี่นายนะ อายุเยอะกว่า จะทำอะไรก็ระมัดระวังปากด้วยและจูฮอนเพื่อนซี้ชยัปกอนก็รีบยื่นมือมาปิดปากเพื่อนทันทีหลังจากได้ยินฮยองวอนตักเตือนด้วยน้ำเสียงเรียบๆแบบนั้น

 

ฉันบอกนายเมื่อวันนั้นแล้วไม่ใช่เหรอกีฮยอนนามินฮยอกทำหน้าเหนื่อยใจกับนิสัยที่ไม่ชอบทำตามที่บอกของเพื่อนสนิท ก่อนจะถอนหายใจกับผลลัพธ์ที่ได้

 

ฉันขอตัวนะกีฮยอนลุกขึ้นยืนพร้อมขอตัวออกไปจากห้องนั่งเล่นเพราะเขาคงทนฟังคำต่อว่าของเพื่อนๆในทีมไม่ได้

 

 

 

ไม่ได้มีแค่เขาที่เป็นฝ่ายผิดคนเดียวเสียหน่อย ทำไมต้องต่อว่าเขาคนเดียวด้วยล่ะ ?

 

 

 

พี่คิดว่าไง ?ฮยองวอนเอ่ยถามวอนโฮที่แชร์ห้องนอนด้วยกัน ราวกับว่าล่วงรู้ในเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ และเขาก็คาดว่าพี่ใหญ่สุดก็คงจะรู้เหมือนกัน

 

คืนนี้คงลำบากถ้าจะนอนในห้อง พี่จะนั่งแต่งทำนองเพลงที่เอาไว้ใช้แข่งรอบหน้า เราจะอยู่เป็นเพื่อนพี่ไหมล่ะ ?

 

เปลี่ยนจากอยู่เป็นเพื่อนเป็นนอนหลับเฝ้าแทนได้ไหมพี่ ฮ่าๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร่างเล็กยืนอยู่หน้าห้องนอนเล็กๆของตัวเองที่แชร์ร่วมกับฮยองวอน พี่วอนโฮ และคนที่ทำให้เขารู้สึกอึดอัดอยู่ถึงวันนี้มาเป็นระยะเวลาเกือบสิบห้านาที เขากำลังชั่งใจว่าจะเดินเข้าไปในห้องนอนทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไรดีหรือจะยืนรอให้คนเป็นพี่เดินออกมาเอง หรือว่าเขาต้องเคาะประตูให้อีกฝ่ายที่อยู่ในห้องมาเปิดประตู ได้แต่ยืนม้วนนิ้วไปมาอย่างใช้ความคิด จะให้เสียฟอร์มไปขอโทษแล้วยอมรับผิดทั้งหมดอย่างนั้นเหรอ ในเมื่อคนผิดมันคือคนตัวโตในห้องนั่นต่างหาก แต่แล้วกีฮยอนแทบสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงจากในห้องนอนที่เขาคิดว่าล็อกกลอนอยู่ดังขึ้นมากระทบโสตประสาท มันดังพอที่จะทำให้เขาดึงสติกลับมา

 

 

 

เข้ามาสิ่ ไม่ได้ล็อกห้อง

 

 

 

บานประตูเปิดออกพร้อมกับร่างเล็กที่เดินเข้ามาเงียบๆ นัยน์ตาเรียวเบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าภาพร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้าเปลือยท่อนบนพาดเสือยืดตัวใหญ่ไว้บนบ่ากว้าง เหลือเพียงกางเกงวอร์มสีเข้มที่ใส่นอนเป็นประจำ เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่สมส่วนตามประสาคนชอบออกกำลังกายและผิวสีเข้มที่ยิงทำให้ร่างกายดูมีเสน่ห์มากขึ้น กลุ่มผมที่สั้นเปียกชื้นจนเห็นได้ชัดว่าเพิ่งสระผมมาถูกผ้าขนหนูสีเข้มปกคลุมอยู่ ใบหน้าหล่อหันมามองร่างเล็กแสนคุ้นเคยที่ยืนนิ่งเผยใบหน้าน่ารักที่ขึ้นสีระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดพร้อมเม้มเรียวปากแดงฉ่ำจนเป็นเส้นตรงอยู่ตรงหน้า พร้อมเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย

 

 

 

...

 

มีอะไรรึเปล่ากีฮยอน ?เสียงทุ้มดังขึ้นภายในห้องขนาดเล็ก เรียกสติให้เมนโวคอลหมายเลขหนึ่งที่ยืนนิ่งต้องเงยหน้ามองพี่ใหญ่ร่างโตตรงหน้า

 

.. ผม

 

...

 

 

 

หมับ !

 

 

 

ผมขอโทษ ..ไม่ว่าเปล่า กีฮยอนเดินเข้าไปสวมกอดพี่ใหญ่ที่ยังคงเปลือยท่อนบนอยู่ทันทีจนลืมท่าทีเคอะเขินที่เกิดขึ้นเมื่อห้านาทีก่อน ใบหน้าน่ารักซบลงแผงอกแกร่งที่หายใจสะดุดอยู่หลายครั้ง และอาการเคอะเขินก็กลับมาอีกครั้งเมื่อสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่ได้ยินชัดเจนมากขึ้นเมื่อไม่มีเสื้อผ้าบดบัง

 

 

 

... ยูกีฮยอนเผลอได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวจนเป็นจังหวะเดียวกันกับเขาเสียแล้วสิ่ ...

 

 

 

ขอโทษเรื่องอะไร ?

 

ทุกเรื่อง

 

...

 

เรื่องที่ผมชนะพี่วันนี้ เรื่องที่ผมทำให้พี่ต้องโดนหลายๆคนต่อว่า เรื่องที่ผมทำให้พี่แพ้ เรื่องที่ผมไม่ยอมเข้าหาพี่แล้วฟอร์มคู่แบทเทิลให้ดีๆเสียงหวานเอ่ยอู้อี้อยู่กับหน้าอกของชยอนู กีฮยอนไม่ยอมเงยหน้ามองเจ้าของอ้อมกอดที่เริ่มยกมือขึ้นกอดตอบอย่างอ่อนโยนสักนิด ซ้ำยังฝังใบหน้าลงจนแทบจะจมเข้ากับแผ่นอกกว้างเสียให้ได้

 

ไม่เป็นไร เพราะพี่ชะล่าใจและพยายามน้อยเกินไปเอง ไม่ผิดที่นายหรอก

 

 

 

เอาเข้าจริงๆ หลังจากที่เขาใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายและความเหนื่อยล้าไปเป็นระยะเวลาหนึ่ง แทนที่จะยังรู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์วันนี้จนไม่อยากพูดกับใครต่อ ทว่าความรู้สึกของเขาก็เริ่มดีขึ้น เขาเริ่มทำใจได้มากขึ้นและตอกย้ำให้นำเอาเหตุการณ์ในวันนี้มาสร้างแรงกระเพื่อมให้พยายามมากขึ้น เขาไม่ควรจะชะล่าใจแบบครั้งนี้อีก การแข่งขันครั้งนี้ให้บทเรียนอะไรมากมายกับซนฮยอนอูคนนี้จริงๆ

 

 

 

ขอโทษ ..

 

หืม ?ชยอนูที่คิดว่าร่างเล็กของรุ่นน้องจะเอ่ยคำขอโทษหมดแล้วกลับแสดงความงุนงงอีกครั้งเมื่อได้ยินคำขอโทษจากเรียวปากเล็ก

 

... ข .. ขอโทษที่วันนั้น .. ไม่ยอมให้พี่จูบยิ่งพูดออกมา เสียงหวานก็ยิ่งแผ่วเบาลง แรงกอดรัดรอบเอวหนาก็เพิ่มมากขึ้น มันเป็นเรื่องที่น่าอายที่จะพูดอะไรแบบนี้ออกมาตรงๆ และกีฮยอนก็ไม่พร้อมจะมองหน้าร่างหนาตรงหน้ามากขึ้นอีก

 

กำลังจะปั่นหัวพี่อีกแล้วรึไง ยูกีฮยอน

 

เปล่านะ

 

อย่าโกหกแล้วแกล้งปั่นหัวพี่ แค่นี้พี่ก็ไม่เป็นตัวของตัวเองพอแล้วนะ

 

เปล่าจริงๆนะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะปั่นหัวพี่ด้วย

 

ไหนว่านายบอกว่าอยู่กับพี่แล้วอึดอัดไง เราเป็นคู่ที่อึดอัดที่สุดไม่ใช่เหรอ ?ชยอนูผละร่างเล็กให้ออกจากอ้อมกอดเพื่อที่จะมองใบหน้าน่ารักที่ขึ้นสีแดงก่ำ แม้กีฮยอนจะยอมผละออกจากอ้อมกอด แต่ทว่าเจ้าตัวกลับไม่เงยหน้ามองอีกฝ่ายเลย

 

นั่นมันก็แค่เสแสร้ง ...

 

เสแสร้ง ?

 

ความจริงผมไม่ได้รู้สึกอึดอัดหรอกนะที่อยู่กับพี่น่ะ ...นัยน์ตาคมเสมองไปทางเตียงนอนของพี่ใหญ่สุดของทีมอย่างวอนโฮเพื่อวางสายตาไม่ให้คนตรงหน้ามองเห็นแววตาไหวระริกของตน

 

...

 

... รู้สึกดีมากกว่าด้วยซ้ำกีฮยอนเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ดีที่ว่าภายในห้องช่างเงียบสงัดมากพอที่ชยอนูจะได้ยินใส่สิ่งที่เมนโวคอลตัวเล็กเอ่ยออกมาจากเรียวปาก

 

ว่าอะไรนะกีฮยอนอ่า พี่ไม่ได้ยิน

 

ไม่พูดแล้ว

 

กีฮยอน ...

 

 

 

และคำตอบที่ได้รับมันช่างเกินคาดสำหรับซนฮยอนอูคนนี้มากทีเดียว เมื่อจู่ๆ ริมฝีปากของเขาได้สัมผัสกับเรียวปากเล็กที่แดงเรื่อจนเขาอยากลองสัมผัสมันสักครั้ง กีฮยอนเขย่งปลายเท้าเล็กน้อยจนใบหน้าน่ารักห่างจากใบหน้าหล่อเพียงไม่กี่เซนติเมตร ก่อนที่จะประทับริมฝีปากลงบนริมฝีปากหนาของชยอนูอย่างแผ่วเบาพร้อมหลุบตาลงเมื่อได้รับสัมผัสตอบกลับจากเจ้าของริมฝีปากหนานั้น

 

ความนุ่มหยุ่นราวกับเยลลี่ยิ่งทำให้ร่างหนาติดใจมันจนแทบโงหัวไม่ขึ้น เขาอยากจะละเลียดชิมมันไปเรื่อยๆนานๆ แต่ก็ต้องสงสารคนเป็นรุ่นน้องที่จะขาดอากาศหายใจเพราะไม่ทันต่อความต้องการของตนเอง ท้ายที่สุดริมฝีปากของชยอนูก็ผละออกอย่างช่วยไม่ได้ ใบหน้าของกีฮยอนแดงซ่านมากกว่าเดิม มือเล็กทั้งสองข้างจับเข้าที่ไหล่กว้างเพื่อเป็นที่พยุงให้ร่างที่แทบจะล้มทั้งยืนยังคงยืนได้

 

 

 

พอใจแล้วใช่ไหม ? ไม่ต้องถามผมซ้ำสองแล้วนะ

 

พอใจแล้วล่ะ

 

 

 

ชยอนูคว้าร่างของกีฮยอนเข้ามาในอ้อมกอดอบอุ่นแม้จะยังไม่ได้สวมใส่เสื้อยืดที่เตรียมจะใส่ และร่างเล็กก็ยินยอมที่จะอยู่ในอ้อมกอดของร่างหนาไปเรื่อยๆพร้อมกับมือเล็กที่กอดตอบอีกฝ่าย รอยยิ้มกว้างและดวงตาหยีลงอย่างที่เกิดขึ้นเป็นประจำผุดขึ้นบนใบหน้าน่ารัก ในขณะเดียวกัน รอยยิ้มที่หาได้ยากสำหรับช่วงสัปดาห์นี้ก็ประดับบนใบหน้าหล่อของชยอนูเช่นกัน เมื่อเขาเข้าใจตรงกันแล้ว มีอะไรที่จะเรียกว่าความอึดอัดอีก

 

 

 

กีฮยอนอ่า

 

หือ ?

 

หลังจากนี้ไปนายช่วยเลิกเสแสร้งเป็นคู่อึดอัดกับพี่จะได้ไหม ?

 

ได้อยู่แล้วศีรษะทุยพยักขึ้นลงเป็นสัญญาณตอบรับในคำขอของพี่ใหญ่และนั่นก็ทำให้รอยยิ้มที่มีความสุขของชยอนูเผยขึ้นมาอย่างเต็มที่จริงๆ

 

กีฮยอนอ่า ..

 

อะไรเหรอพี่ชยอนู ?กีฮยอนเงยหน้าช้อนตามองชยอนูตามเสียงเรียกชื่อรอบที่สองพร้อมยกยิ้มกว้างมอบให้อีกฝ่ายอย่างจริงใจ

 

 

 

พรุ่งนี้ถ่ายเอ็มวีแล้ว .. สู้ๆนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

END.


 

 

 
- สวัสดีอย่างเป็นทางการค่ะ !
ขอต้อนรับกับฟิคเรื่องแรกที่เรื่องแต่งของทีมโนเมอร์ซี่นะคะ เย้
เรื่องแรกขอประเดิมกับฟิคคู่คนแก่ไลน์
พี่ชยอนูกับกีฮโยนี อิอิอิอิอิ
ฟรุ้งฟริ้งตามประสากับคนแข็งทื่อปะทะคนน่ารัก
ดัดแปลงจากโมเม้นคู่แบทเทิล 1:1 ฮือ เห็นแล้วก็เขินและฟินเอ่าะ
ติดตามและให้กำลังใจได้เสมอน้า ได้ทั้งทางคอมเม้นต์ ทวิตเตอร์ และแฮชแท็กอิสอิส
แล้วก็ทักมาคุยกันทางทวิตเตอร์ได้เช่นกันน้า
 
 
เจอกันตอนหน้าค่ะ !
อย่าลืมคอมเม้นต์ ติดแท็กให้กำลังใจหรือบอกฟีดแบ็คหลังการอ่านด้วยน้าอิ้อิ้
ขอบคุณค่ะ :-} ! 

B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

82 ความคิดเห็น

  1. #76 jajaajajaa-PJ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มีนาคม 2559 / 23:36
    ตายอย่างสงบเจ้าค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา



    ฮืออออ อะไรจะฟินปานนั้น
    #76
    0
  2. #46 popzhottest (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2558 / 04:17
    โอ๊ยยยตายยแล้วววววว ทำไมมันฟินอย่างนี้ล่ะค้าาคู้ณณณณ คือมันเหมือนเป็นการถ่ายเบื้องหลังของรายการมาให้ดู ฮือออออ มันประติดประต่อมากเลยค่ะ รู้สึกว่ามันใช่จริงๆ คู่นี้น่ารักมากๆเลย ชอบมากเลย ส่วนตัวเมนกีฮยอนเลยชอบมากๆ >__< ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ
    #46
    0
  3. #44 Princess#Thief (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 12:31
    ฮื้ออออออออออออออ
    เขินแรงมากกกกกกกกกกกก
    ตอนแรกนี่อารมณ์แบบอึดอัดมาก  ยิ่งต่างฝ่ายต่างประชดกัน รู้สึกบีบหัวใจมาก อยากร้องไห้
    ฮื้อออ มันจุกๆ
    แต่สุดท้าย กีฮยอนก็ยอมพี่เขาสินะ แอร๊ยยย
    น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 
    ชอบมากเลย
    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆนะคะ ><
    #44
    0
  4. #39 withbj (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2558 / 19:54
    ระเบิดตัวเองเป็นโกโก้ครั้นเลยค่ะ
    อยากโดนกีฮยอนนากอดแบบนี้บ้างงงง ><
    #39
    0
  5. #38 -impkz- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 21:23
    เขินแก้มแตกกกกกกกกกกก
    #38
    0
  6. #36 Minddy_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 01:20
    ;/////; ง้อววววววว น่ารักมาก
    พี่ชยอนู น้องกีฮยอน เคมีเข้าคู่กันมาก ดีมาก ฟินมาก
    #36
    0
  7. #32 m.zslt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2558 / 22:25
    ง่อวววววววววววววว พี่ชยอนูน่าร้ากกกกกกกกกกกก
    โฮกฮาก ฟินมากเบยยยยยยย -/////////-
    #32
    0
  8. #28 Candysweetkiss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 22:17
    หลังจากที่ได้ดูโนเมอร์ซี่แล้วเห็นบทสัมภาษณ์ก็ตัดสินใจได้เลยค่ะว่าคู่นี้เป็นคู่แรกที่จะปักป้ายชีป

    แล้วพอมาเจอฟิคที่ซัพพอร์ตโมเม้นท์ได้ดีงามแบบนี้ โฮฮฮฮฮฮ อยากร้องไห้ ;;________;;



    ฟิคดีมากกกกกกกกกก

    น่ารักมากกกก แงงงง พี่ชยอนูเกิดมาเพื่อรับบทพระเอกจริงๆสินะคะ หล่อมากก อบอุ่นมาก ฮอตมากก

    ส่วนกีฮยอนนี่แบบ แงงงง หวานนนน ดีงามมมม

    ตกลงคือที่อึดอัดเพราะอะไร เพราะแอบมีใจให้กันสินะ 

    แล้วพี่ชยอนูคืออัลไล ตอบ! จะมาขโมยจูบเค้าตั้งแต่ในห้องซ้อม คนไม่ดี ฮื่ออออ

    แน่จิงทำไมไม่ทำต่อหน้ากล้องเลย #ผิด



    ชอบโมเม้นท์ที่น้องมาง้อ มายืนรอหน้าห้อง แงงง น่ารักกก #ไบแอส

    ในที่สุดก็โดนจนได้สินะยูกีฮยอน #โดนจูบ -///-





    #28
    0
  9. #19 Nuyu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:44
    ชอบมาก ขอบคู่นี้อยู่แล้ว อ่านแล้วยิ่งฟินเวอร์!!!
    #19
    0
  10. #8 pearpairmai_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:58
    อึดอัดมากสินะคู่ชยอกีเนี่ย ._. เพิ่งสบายใจแล้วอ่านฟิคเจาะทุกคำวันนี้แหละครัฟ อ่านแล้วเหมือนแก้มจะแตกเลยเจ้โอ่ย ทำมาเป็นอึดอัดที่แท้ก็มีอะไรในก่อไผ่นี่เอง 'เดี๋ยวทุกคนก็รู้หรอกว่าเราเป็นอะไรกัน' อุ้ปส์ผมนี่อึดอัดจนห้องแทบแตกเลยนะครับ.. ชอบมากแก้มเกือบแตกขาเกือบแดงเลยแหม ใสๆสไตล์คนแก่เนี่ย
    #8
    0
  11. #7 wls (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 / 12:34
    น่ารักกกกกกกก

    ชอบคู่นี้มากๆเลยค่ะ

    ชยอนูเวลาอยู่กับกีฮยอนนี่ น่ารักมากๆเลยค่ะ

    แต่งคู่นี้อีกนะคะ จะรออ่านค่ะ 
    #7
    0
  12. #6 BJCYJDB_iKON (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:22
    ชอบๆๆๆๆๆ
    #6
    0
  13. #2 nin ja ka (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:48
    กรี้ดดดดดดดดดดด ชอบมากx1000000000000>///////< หลงรักคู่มาตั้งแต่ deokspatch ep2 ตอนหยอกแก้มโคตรน่ารักเลย>< แล้วพอเจอคำพูดชยอนูว่า "คู่กับพี่แล้วรู้สึกยังไงเหรอ?" เท่านั้นแหละ ข้าน้อยขอถวายตัวแก่คู่นี้ จะไม่นอกใจด้วย5555 ชอบ>< แต่งมาอีกนะคะ จะรอที่ท่าน้ำทุกวันเลยนะ55 สู้ๆนะ พี่จะเป็นกำลังใจให้^^
    #2
    0
  14. #1 JJANN (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:07
    ชยอนูกีฮยอนเคมีเข้ากันอะ ถึงจะบอกว่าอึดอัดเวลาอยู่ด้วยกัน แต่ทำไมคนดูมองว่ามันน่ารักล่ะ งื้ออออ >< อ่านแล้วนึกภาพตามแล้วยิ่งฟิน โมเม้นดึงแก้มให้ยิ้มนี่แบบ กรี๊ดดดดดด บ้าจริงงงง ต้องกลับไปดู Deokspatch Ep.2 อีกรอบอะ แล้วตอนเลือกเพลงกันอยู่พี่ชยอนูทำไมถึงอยากจูบกีฮยอนอะ 5555 น่ารักอะดิ แอบมีใจให้กันมานานยัง 😂😂😂😂 รอฟิคเรื่องต่อไปนะคะ ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านค่ะ
    #1
    0