(re-write) ` F I C G O T 7 | PINOCCHIO LIAR ♡「BMARK」

ตอนที่ 12 : - CHAPTER 12 : สัญญาใจ 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    27 ม.ค. 58

 








- CHAPTER 12 : สัญญาใจ

 

 

 

... ขอสัญญาด้วยหัวใจว่าจะรักและจะไม่ทอดทิ้งความรักไปแม้ว่าจะเจอเรื่องร้ายแค่ไหน ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อยากกินอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า ?

 

ไม่รู้สิ่ แล้วนายอยากกินอะไรรึเปล่าล่ะ ?

 

พี่คิดดิ่

 

นายนั่นแหละคิด พี่ยังไงก็ได้อยู่แล้ว

 

 

 

 

 

หลังจากที่ใช้เวลาอยู่ในห้องสมุดร่วมสามชั่วโมงโดยไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า มาร์คก็นั่งอ่านหนังสือไป ส่วนแจบอมที่เผลอนอนหลับไปก็ตื่นขึ้นมาพร้อมเดินไปทำงานกับจินยองที่โต๊ะถัดจากโต๊ะที่เขาอาศัยมานอนหลับเพียงสามตัว ก่อนที่ทั้งสองตัดสินใจออกจากห้องสมุดไปหาอะไรลงท้อง ในขณะที่จินยองก็ขอตัวเลี่ยงออกไปก่อน พวกเขาไม่ได้สงสัยว่าเพราะอะไรหลังจากที่เห็นว่าร่างหนาของคนรักของจินยองมายืนรอหน้าห้องสมุดแล้ว และมาร์คกับแจบอมก็ออกจากมหาวิทยาลัยเพื่อเดินทางไปยังย่านอาหารที่ตั้งอยู่ใกล้กับบริเวณมหาวิทยาลัย

 

 

 

 

 

พี่อ่ะคิดเลย หัดเลือกกิน กินเยอะๆบ้างจะได้โตกว่าผมมือหนาถือวิสาสะเอื้อมไปยีกลุ่มผมของพี่ชายที่เดินอยู่ข้างกายอย่างหมั่นเขี้ยว มาร์คพยายามเอี้ยวตัวหลบแต่สุดท้ายก็หลบไม่พ้นเสียที

ย๊าา .. อยากแกล้งพี่สิ่ ! ถึงพี่จะตัวเล็กกว่านายแต่อายุพี่ก็โตกว่านายนะแจบอมอ่ามาร์คโวยวายพลางยกมือปัดมือหนาให้ละออกจากศีรษะพัลวัน จนท้ายสุดก็เป็นแจบอมที่ยอมผละมือออกจากกลุ่มผมสีเทานิ่มพร้อมนำท่อนแขนกอดอกตนเอง

 

แล้วยังไงล่ะ ? แต่จะว่าไปพี่ตัวเล็กแบบนี้ก็ดีนะ

 

ตรงไหน ?นัยน์ตากลมหรี่ลงด้วยความสงสัย เมื่อครู่ยังบอกว่าอยากให้เขาตัวโต ตอนนี้กลับเปลี่ยนใจไม่อยากให้เขาโตแล้วเสียอย่างนั้น

 

เวลาก้มตัวกอดโน้มหน้าจูบมันง่ายได้องศากำลังดี

 

บ้าไปแล้ว

 

ก็มันจริงนี่

 

... นายเปลี่ยนไปเยอะนะแจบอม มาร์คเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาก่อนจะบอกอีกฝ่ายถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์คืนนั้น

 

แล้วมันดีหรือว่าไม่ดีล่ะ

 

มันก็ดี .. แต่ว่า ..

 

ผมบอกแล้วไงว่าผมรักพี่ ผมคงจะเป็นคนแย่มากที่สุดถ้ายังทำตัวไม่ดีใส่พี่ทั้งๆที่บอกรักพี่ไปแล้วแจบอมเอื้อมมือจับไหล่บางของพี่ชายพร้อมหันร่างบอบบางให้มาเผชิญหน้ากับตน นัยน์ตาคมส่งแววตาจริงจังไปให้อีกฝ่ายที่เริ่มเสมองไปทางอื่นเพราะความไม่คุ้นชินที่ต้องประจันหน้ากับน้องชายใกล้ๆเช่นนี้

 

แต่เมื่อก่อนไม่เห็นนายเป็นแบบนี้

 

เมื่อก่อนผมยอมรับว่าผมยังเป็นคนคิดอะไรไม่ได้ เอะอะใช้แต่อารมณ์ ทำร้ายจิตใจพี่ แต่ตอนนี้ผมโตขึ้น เริ่มคิดอะไรหลายๆอย่างได้แล้วไง

 

แล้วถ้าวันไหนที่นายกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกล่ะ ?

 

มันจะไม่มีวันนั้นอีกแล้ว เชื่อผมสิ่

 

อะไรมันก็ไม่แน่ไม่นอนเสมอไปนะ แจบอมอ่า ..มาร์คสบตาเข้ากับนัยน์ตาคมราวกับนกเหยี่ยวด้วยแววตาไหววูบ ทุกครั้งที่ปล่อยใจไปตามเหตุการณ์แสนหวานมากเท่าไหร่ เขาก็มักจะระมัดระวังจิตใจของเขาไม่ให้หลงจนเกินไปมากเท่านั้น

 

สนใจแต่ปัจจุบันก่อนดีกว่าไหม หืม ?

 

...

 

อนาคตจะเป็นยังไงก็ปล่อยมันไปก่อนเถอะ มันเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

 

...

 

ตอนนี้พี่รู้แค่ว่าผมรักพี่เหมือนคนทั่วๆไปคนหนึ่งก็พอแล้ว แค่นั้นมันก็ดีแล้วไม่ใช่รึไงกันหืม ?

 

.. อือ

 

ผมหิวแล้วพี่มาร์ค เราไปกินร้านนั้นดีกว่าไม่ว่าเปล่า แจบอมยกมือโอบไหล่บางของพี่ชายเดินเข้าไปในร้านอาหารญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ตรงหน้าทันทีเพื่อเปลี่ยนเรื่องก่อนที่มันจะกร่อยขึ้นมาอีกครั้ง และคนเป็นพี่ชายก็ตามใจน้องด้วยกันเดินตามโดยที่ไม่เอ่ยถามยืดเยื้อหรือทำตัวอิดออดอะไรอีก

 

 

 

 

 

แต่อย่างไรก็ตามเขาก็ยังวางใจเชื่อไม่ได้หากน้องชายของเขายังไม่รับรู้ความจริงที่เกิดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่แจบอม ...เสียงใสเอ่ยออกมาแผ่วเบาเมื่อเห็นว่าอดีตคนรักของตนเดินโอบไหล่พี่ชายเข้ามาในร้านอาหารที่ชเวยองแจกับอีซึงฮุนมานั่งรับประทานอาหารมื้อเย็นกันอยู่ ใบหน้าเรียวของอาจารย์หนุ่มหันไปมองตามสายตาของยองแจก็พบเหมือนที่คนตัวเล็กกว่าเห็น

 

เราไหวไหม ยองแจ ? อยากออกจากร้านไปกินที่อื่นรึเปล่า ?

 

ไม่เป็นไรครับพี่ .. ผมไหวแม้ปากจะบอกว่าเขาไหวเขาโอเค แต่ความจริงลึกๆแล้ว หัวใจของเขายังทำใจได้ไม่ดีเท่าไหร่ มันคงจะดูแย่ถ้าหากจะหนีความจริงไปเรื่อยๆแล้วเมื่อไหร่ที่เขาจะทำใจได้เสียที

 

อ้าว ... ยองแจ .. อาจารย์ซึงฮุน ”  เสียงทุ้มดังขึ้นใกล้โต๊ะของพวกเขา ใบหน้าอวบน่ารักเงยขึ้นมามองต้นเสียงที่กำลังยืนอยู่ที่โต๊ะของเขาสลับกับร่างบอบบางของคนที่ร่างหนารักที่ยืนอยู่ด้านหลัง มือเล็กวางตะเกียบลงกับชามทันที

 

... สวัสดีครับพี่แจบอม

 

อืม ... มากินข้าวร้านนี้เหมือนกันเหรอ ?

 

ค .. ครับ แต่เดี๋ยวผม ..แม้ใจหนึ่งจะยังอยากอยู่ต่อเพราะไม่อยากทำร้ายจิตใจอาจารย์หนุ่มที่นั่งฝั่งตรงข้าม แต่ปรอทความกลัวตัวเองที่จะได้รับความเจ็บปวดมันก็พุ่งขึ้นมามากกว่าหลายเท่า มือเล็กกำลังจะคว้ากระดาษเช็ดปากขึ้นมา แต่ทว่ามือหนาของซึงฮุนกลับจบรั้งไว้ไม่ให้อีกฝ่ายหยิบมันขึ้นมาได้

 

คุณกำลังรบกวนการทานอาหารมื้อเย็นของพวกเราอยู่รู้ตัวรึเปล่า ?

 

ขอโทษทีนะซึงฮุน .. แจบอม นายควรจะหยุดก่อกวนพวกเขาแล้วไปหาอะไรกินได้แล้วมาร์คเอ่ยขอโทษอดีตคนรักที่กลายมาเป็นเพียงแค่เพื่อนร่วมงานอย่างซึงฮุนก่อนจะดึงท่อนแขนแกร่งให้เดินผละออกมา แต่ร่างหนากลับไม่ขยับเขยื้อนร่างกายเลยแม้แต่น้อย

 

ผมไม่ได้มารบกวนการทานอาหารมื้อค่ำของอาจารย์หรอกครับ

 

หมายความว่ายังไง ?

 

ผมรู้สึกผิดที่ทำให้ยองแจเจ็บ ผมก็แค่จะมาดูว่ายองแจอยู่กับอาจารย์แล้วจะเจ็บมากเหมือนที่อยู่กับผมรึเปล่า ?

 

ผมไม่เคยทำอะไรให้ยองแจเจ็บปวดเหมือนที่คุณทำกับเด็กคนนี้หรือทำกับเพื่อนผมที่ยืนอยู่ด้านหลังของคุณซึงฮุนหรี่ตามองเด็กหนุ่ม

 

ก็ดีแล้วครับ ผมอยากจะบอกว่าแค่อย่าทำร้ายรุ่นน้องคนนี้แบบที่ผมทำก็พอ ถ้าอาจารย์ชอบยองแจจริงๆ

 

... พี่แจบอมเสียงใสเอ่ยขึ้นมาอย่างแผ่วเบา ใบหน้าน่ารักเริ่มคลอหน่วยด้วยหยดน้ำตาที่เริ่มกลั่นตัวออกมา แต่ทว่าก็ต้องตกใจกว่าที่จู่ๆร่างหนาของอิมแจบอมกลับดึงให้เขาลุกขึ้นจากที่นั่งพร้อมลากออกมาจากร้านอาหารตามคนเป็นรุ่นพี่ จนเมื่อเดินมาถึงมุมหนึ่งของย่านร้านอาหารที่เงียบพอที่จะพูดคุยเป็นการส่วนตัวแล้ว มือหนาก็ปล่อยออกจากท่อนแขนอวบของเด็กหนุ่มผมบลอนด์ทันที

 

พี่ขอโทษที่ทำให้อาหารมื้อนี้ของนายกร่อยไป

 

ไม่เป็นไรครับ .. ผมก็อิ่มแล้วล่ะ

 

พี่ขอโทษสำหรับทุกอย่างที่เกิดขึ้นจริงๆ พี่รู้สึกแย่ที่นายเอาแต่หลบหน้าพี่แบบนี้แจบอมมองร่างอวบเล็กที่ก้มหน้าไม่สบตากับตน

 

“ .. ค ... ครับ

 

แต่เราสองคนยังคงเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันได้ใช่ไหม ?แม้มันจะเป็นถ้อยคำที่ดูเห็นแก่ตัวสำหรับคนฟัง แต่ในเมื่อคนเคยรักหยิบยื่นสถานภาพที่มั่นคงมาให้ตรงหน้าอีกครั้ง ดีกว่าการที่เดินผ่านกันไปมาราวกับคนไม่รู้จัก ดีกว่าการที่ต้องเจ็บปวดเพราะการกระทำของอดีตคนรัก ชเวยองแจอาจจะดูเหมือนคนโง่ แต่ถ้าได้มีความสัมพันธ์ฉันใดฉันหนึ่งกับอิมแจบอมแล้ว เขาก็ยอมทุกอย่าง

 

“ … ครับ

 

ขอบคุณมากนะน้องชาย ที่ไม่รังเกียจพี่แจบอมคว้าร่างอวบเข้ามาในอ้อมกอดแข็งแรงของตน ยองแจที่รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่แทรกผ่านเข้าไปในใจก็ถึงกับปล่อยหยดน้ำตาที่กลั้นเอาไว้ มือเล็กกำชายเสื้อเชิ้ตของอดีตคนรักที่เลื่อนตำแหน่งเป็นพี่ชายที่รู้ใจเอาไว้แน่น

 

ฮึก .. ข .. ขอบคุณเหมือนกันครับ .. อึกก ที่ยังให้ผมเป็นน้องชาย

 

ถ้าซึงฮุนทำอะไรนายก็บอกพี่นะ ถึงพี่จะไม่ใช่พี่ที่ดีเพราะเคยทำร้ายนายมาก่อน แต่พี่ก็จะจัดการคนที่ทำตัวเหมือนพี่ให้นายเอง

 

ฮึกกกก .. ขอบคุณมากครับ

 

ไม่หรอก เรื่องแค่นี้ น้องชายพี่ขออะไรพี่ก็ให้ได้หมดอยู่แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

แต่นั่นก็ไม่ใช่สำหรับคำขอที่เขาต้องการให้กลับไปเป็นคนรักเหมือนเดิม เพียงแค่นี้ชเวยองแจก็ยอม เพียงแค่พี่น้องก็ยังดี ...

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอโทษแทนแจบอมด้วยนะซึงฮุน อาหารมื้อนี้ของนายเลยไม่อร่อยสิ่นะใบหน้าน่ารักก้มลงด้วยความรู้สึกผิด แต่ทว่าใบหน้าเรียวของซึงฮุนกลับส่ายหน้าปฏิเสธไปมา ในขณะที่แจบอมและยองแจไปเคลียร์เรื่องส่วนตัวข้างนอกร้าน มาร์คและซึงฮุนก็กำลังเคลียร์เรื่องส่วนตัวในร้านอาหารเช่นกัน

 

ไม่หรอกมาร์ค มันก็ต้องมีสักวันแหละที่จะมีการเคลียร์เรื่องแบบนี้ อย่างน้อยเรื่องของพวกเราก็จบลงไปด้วยดีแล้วนะ

 

ขอโทษนะซึงฮุน

 

เพราะฉันไม่ใช่พระเอกคนดีที่จะทนเห็นนายไปรักกับคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันได้ ฉันเลยขอถอยจะดีกว่าซึงฮุนพยักหน้ากับคำพูดของตัวเองก่อนจะคีบปลาดิบเนื้อฉ่ำน้ำเข้าปากอีกหนึ่งคำ ราวกับว่าบทสนทนานี้ไม่ได้มีความตึงเครียดแต่อย่างใด ต่างจากมาร์คต้วนที่กำลังนั่งกำมือประสานกันอย่างหนาแน่น

 

นายคงจะไม่โกรธฉันใช่ไหม ?

 

ไม่หรอกมาร์ค ฉันไม่มีสิทธิ์โกรธอะไรนายได้หรอก จริงๆนะนัยน์ตาเรียวสบมองดวงตากลมที่ฉายแววประกายความเจ็บปวดอยู่อย่างชัดเจน มือหนาผละออกจากตะเกียบพร้อมเอื้อมไปลูบกลุ่มผมสีเทาคันบุหรี่นิ่มตรงหน้าอย่างแผ่วเบา

 

...

 

คนที่มีสิทธิ์โกรธนายได้ก็คงมีแค่อิมแจบอมเท่านั้นแหละ

 

...

 

ตอนนี้ฉันกับยองแจกำลังจะไปได้ดี ฉันดูแลเด็กคนนั้นได้ดีกว่าตอนที่ดูแลนายอีกนะอีซึงฮุนก็ยังคงเป็นอีซึงฮุน ยังคงสรรหาเรื่องที่จะพยายามทำให้เขาหัวเราะไม่มีเปลี่ยน แต่ทว่าสถานการณ์นี้มันใช้กับมุกตลกของอีกฝ่ายไม่ได้เสียเท่าไหร่

 

ก็ดีแล้วล่ะซึงฮุนอ่า

 

นายเองก็เถอะ เมื่อไหร่จะบอกความจริงไปเสียทีซึงฮุนเอ่ยถามอีกฝ่ายอย่างตรงไปตรงมา เพราะเขารู้ดีว่าความลับมันไม่เคยมีอยู่จริงบนโลกใบนี้

 

... ไม่รู้สิ่

 

มาร์ค นายฟังฉันนะเสียงทุ้มแหลมที่ติดจิงจังเรียกให้ใบหน้าน่ารักเงยขึ้นมองเพื่อรับฟังในสิ่งที่อีกฝ่ายจะพูดได้อย่างไม่ยาก

 

“ … ”

 

ฉันไม่รู้ว่าความลับของนายคืออะไร แต่ฉันเคารพการตัดสินใจในคำพูดของนายเสมอ เมื่อไหร่ที่นายเจ็บปวดหลังจากที่บอกความจริงแล้ว บ้านฉันที่ปูซานพร้อมจะเป็นสถานที่พักใจ และฉันก็พร้อมจะเป็นที่ปรึกษาสำหรับนายเสมอ

 

“ … ขอบคุณมากนะซึงฮุนอ่า

 

ถือว่าฉันทำให้นายในฐานะเพื่อนร่วมงานก็แล้วกันนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ในยามค่ำคืนที่อากาศเย็นสบายไม่หนาวเหน็บจนเกินไป ร่างสองร่างกำลังเดินอยู่บนถนนที่มุ่งหน้าเข้าไปในตัวหมู่บ้านของพวกเขา วันนี้แจบอมไม่ได้เอารถสปอร์ตคู่ใจออกมาด้วย เป็นผลทำให้พวกเขาต้องเดินกลับบ้านกันอย่างช่วยไม่ได้ ระหว่างที่เดินเข้ามาภายในตัวสวนหย่อมของบ้านหลังใหญ่ มือหนาเอื้อมไปจับมือเล็กที่กวัดแกว่งไปมาพร้อมประสานข้อนิ้วเข้าด้วยกันอย่างหนาแน่น นัยน์ตากลมช้อนมองคนเป็นน้องชายที่กระทำการน่าขวยเขินนี้

 

 

 

 

 

เดี๋ยวพ่อแม่ก็รู้หรอก ปล่อยเถอะแจบอม

 

เขาไม่รู้หรอก เชื่อผมสิ่ยิ่งพูดมือหนาก็ยิ่งกระชับฝ่ามือเล็กเอาไว้แน่น จนทำเอาใบหน้าน่ารักเสมองไปทางอื่นพร้อมเอ่ยถ้อยคำบางอย่าออกมาอย่างแผ่วเบา

 

แต่เรา ...

 

เป็นพี่น้องกัน .. ใช่ ผมกับพี่เป็นพี่น้องที่แท้จริง ผมไม่ควรทำอะไรแบบนี้ใช่ไหม ?แจบอมผละมือออกจากมือเล็กนั้นเมื่อคนเป็นพี่มักจะตอกย้ำในสถานะที่แท้จริงอยู่เสมอ บางทีเขาก็ไม่พอใจที่พระเจ้าสร้างให้พวกเขาเป็นพี่น้องกัน สร้างชะตาให้พวกเขารักกันเกินกว่าความรักฉันพี่น้อง แต่จะทำอย่างไรได้ จะให้เขาไปชอบคนอื่นทั้งๆที่ในใจมีเพียงแค่พี่ชายตัวบางที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างนั้นเหรอ ?

 

“ … ”

 

ผมรู้ว่าผมเป็นแค่น้องชายของพี่ ผมทำอะไรมากไม่ได้ ผมรักพี่อย่างชัดเจนไม่ได้ ที่ผ่านมามันเป็นเรื่องต้องห้ามสำหรับความสัมพันธ์แบบนี้

 

...

 

แต่จะให้ผมทำยังไงได้ ในเมื่อผมรักพี่ไปแล้ว ผมไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเราจะเป็นพี่น้องกันหรือไม่ได้เป็น ผมสนใจแค่ว่าผมรักพี่ และหวังว่าพี่จะรักผม

 

.. จ ... แจบอมอ่า

 

ผมเปลี่ยนทุกๆอย่างเพื่อพี่เชียวนะ ผมในเมื่อก่อนเปลี่ยนไปเป็นอีกคนเพราะพี่ พี่รู้ใช่ไหม ?นัยน์ตาคมจดจ้องใบหน้าน่ารักของพี่ชายด้วยแววตาสื่อความหมาย มือหนาเอื้อมประคองโครงหน้าเรียวอย่างทะนุถนอมเพื่อให้ดวงตากลมโตนั้นหันมาสบกับตน

 

“ … ”

 

แต่พี่เชื่อผมเถอะนะ .. ผมขอสัญญาด้วยสัญญาใจเลย

 

...

 

ผมสัญญาด้วยหัวใจว่าผมจะรักและจะไม่ทอดทิ้งความรักที่มีต่อพี่ไปแม้ว่าจะเจอเรื่องร้ายแค่ไหน ผมจะอยู่เคียงข้างพี่

 

ฮึกก ..เพียงแค่ได้ยินถ้อยคำสัญญาที่ไม่อาจเป็นไปได้จากเรียวปากของอีกฝ่าย หยดน้ำใสที่เอ่อล้นอยู่ภายในใจก็ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว เพราะเขาไม่อาจรู้ว่าถ้าบอกความจริงไปแล้ว อิมแจบอมจะรักษาคำสัญญาที่พูดอยู่ตอนนี้ได้หรือไม่ ถ้าเกิดหากรักษาไม่ได้ก็ไม่ควรจะพูดออกมา ..

 

 

 

... เพราะมันทำให้หัวใจที่มีความหวังของมาร์คต้วนแหลกสลายได้ในพริบตา ...

 

 

 

ผมจะไม่ทำร้ายพี่แบบเมื่อก่อนอีก

 

...

 

ผมสัญญา

 

 

 

 

 

ว่าจบ ร่างหนาก็คว้าร่างของพี่ชายเข้ามาโอบกอดไว้แน่น ใบหน้าหวานซบลงแผงอกแกร่งของน้องชายเอาไว้พร้อมปล่อยหยดน้ำตาออกมา ไม่รู้ว่าดีใจที่ได้ยินหรือเสียใจที่ได้ยิน ความรู้สึกหลากหลายกำลังทำให้เขาสับสนไปหมดทุกอย่าง และกว่าที่เขาจะแยกแยะความรู้สึกได้ มือเล็กที่วางแน่นิ่งกับลำตัวก็ยกขึ้นโอบกอดตอบกลับอีกฝ่ายไป ก่อนจะเอ่ยถ้อยคำที่เขาตัดสินใจแน่วแน่แล้ว

 

 

 

 

 

แจบอมอ่า .. ฮึก ..เสียงทุ้มหวานปนสะอื้นเอ่ยเรียกเจ้าของอ้อมกอดเบาๆให้ได้ยินเพียงสองคนเท่านั้น เรียวปากเล็กขบเม้มอย่างชั่งใจ ก่อนจะตัดสินใจไม่หวนกลับไปจมอยู่ในความสับสนภายในใจอีก

 

หืม ?

 

มีบางอย่างที่นายจะต้องรู้เอาไว้ ..

 

...

 

 

 

 

 

 

พี่ไม่ใช่ .. ฮึก ... พี่ชายที่แท้จริงของนายอย่างที่ .. นายเข้าใจมาตลอด แจบอมอ่า ...

 

 

 

 

 

 

 

 

To Be Cont.

 

 




- งู่ยๆ อะโลฮ่าตอนที่สิบสองครัชชชชช !!!
เราพยายามเรียกเรทติ้งให้กลับขึ้นมาเหมือนเดิมด้วยการแต่งเพิ่มอีกตอน TOT
อยากได้คอมเม้นต์ อยากได้แฮชแท็ก อยากได้ยอดวิวมากจีจีแน้ ฮือฮือฮือ
เราจะรีบแต่งก่อนที่จะไม่มีเวลาแต่งอย่างจริงจัง อย่าทิ้งเราไปน้า

ในที่สุดปมแรกก็โผล่ออกมาแล้วววว อั้ยยะ !
มาร์คต้วนกับแจบอมไม่ใช่พี่น้องจริงๆ เหมือนว่ามันจะดีใช่มั้ย ?
แต่มันมีอะไรที่ไม่ดีมากกว่านี้น่ะสิ่ฮือฮือ
เรามาลุ้นกันต่อว่าจะเป็นเพราะอะไรอิสอิส
ติดตามและให้กำลังใจได้เสมอน้า ได้ทั้งทางคอมเม้นต์ ทวิตเตอร์ และแฮชแท็กอิสอิส
ทักมาคุยกันทางทวิตเตอร์ได้เช่นกันน้า



ไว้เจอกันกับตอนที่สิบสามค่ะ !
อย่าลืมคอมเม้นต์ ติดแท็กให้กำลังใจหรือบอกฟีดแบ็คหลังการอ่านด้วยน้าอิ้อิ้
ขอบคุณค่ะ :-} !
 

 


B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

250 ความคิดเห็น

  1. #245 meaw meaw (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 02:57

    แล้วความลับก็เปิดเผยออกมาแล้ว

    ทีนี้ก็มาลุ้นกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น

    #245
    0
  2. #213 fern (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 16:38
    คุ่บีมาร์คเปนอะไรที่หายากและเกินความคาดหมาย แต่ชอบนะ ชอบมากๆๆๆๆๆด้วย มาอัพต่อบ่อยๆนะเค้าชอบจิงๆ
    #213
    0
  3. #197 rewko_cyp (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 16:17
    เย่เฮทททททท ไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆด้วยย ><
    #197
    0
  4. #173 fronqinf (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:17
    พี่ไม่ใช่พี่ชายที่แท้จริง....... แต่พี่เป็นพ่อนาย! เดี๋ยวๆ เจ้โรบอก ไปตรงนู้นนะ555555555555555 โอ้ยยยๆๆๆๆๆๆๆ ปมแรกค่อนข้างทำให้ดีใจจจจจจจ แง ไม่ใช่พี่น้องกันแล้วนะเอ็งงงง ดีจังเลยยย สำหรับคนอ่านนะนาย555555555555555 พี่บีดูให้ใจไปสุดๆกับพี่มาร์คจริงๆ พี่มาร์คนี่กลัวมากๆ แบบ แต่นางจะรับได้มั้ย แบบว่าพี่มาร์คโกหกมาตลอดอะไรแบบนี้ อิมแจบอมควรจะดีใจนะงูล มันจะเป็นความรักที่ถูกต้องแล้วเว่ยยย ;_; แล้วอีกสองปมที่เหลืแจะหน้าตาและใจความเป็นยังไง ตอนนี้ค่อยๆจะเฉลยทีละอันแล้ว ปล.แตงหลงความดีของอ.เค้าไวไวนะหนู ไม่อยากให้แกเสียใจซ้ำซ้อนนนนนน
    #173
    0
  5. #157 มีหมี่มี่มี๊หมี (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 18:02
    ติดตามมมม
    #157
    0
  6. #156 pvyizy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 16:38
    มีเงื่อนงำอัลไลอีกกกก กรีดร้องงงงงง ไม่อยากให้ดราม่าเลยค่ะ สงสารทั้งคู่เลย ;-;
    #156
    0
  7. #155 Nu'Belle Love P'Mark (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 10:49
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    พี่มาร์คพูดออกมาแล้ววววววววววววววว
    #155
    0
  8. #154 D'soul (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2558 / 00:10
    ย๊าห์!!!! พี่มาร์คเผยความลับออกมาอย่างนึงแล้ว ลุ้นตัวโก่งเลย

    พี่แจบอม เห็นใจยองแจจริงๆใช่มั้ย สงสารแจอ่ะ ะซึงฮุน ดูแลแจของเค้าดีๆน้าาา
    #154
    0
  9. #153 *l3el2 BeRrY* (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 11:21
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    ความลับเผยออกมาอย่างนึงแล้วข่าาาาาาาาาาา

    งู่ยงู่ยยยยยยยยยยยย , ผมนี่ลุ้นมากว่าพี่มาร์คจะบอกมั๊ย

    เหลืออีกสองอย่าง นี่รออย่างใจจดใจจ่อ

    คืออ่านแล้วรู้สึกได้อ่ะ ว่าแจบอมรักพี่มาร์คคนเดียว tt

    สงสารน้องยองอีกแล้ว T_______________T

    ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวให้จารย์ซึงฮุนดูแล อิสอิส

    โอ่ยยยยยยยยย เราอยากรุ้ความลับสองสามละอ่ะะะ

    งี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด นี่ฟินไปสามบ้านแปดบ้าน

    ไม่ใช่พี่น้องล้าว ฮรี่ ๆ ~~~~ ดีจวายยยยยยยย <3

    มาต่อไวไวนะคุณคนเขียน สู้ ๆ ค่ะ :'D
    #153
    0
  10. #152 Opqrts. (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 10:52
    อ่ะ อ่าววว จะดีใจก็ดีใจไม่ออกเลยไรต์ทิ้งไว้แบบนี้5555 แจบอมละมุนแล้วมันน่ารักจังวุ้ย -..-
    #152
    0
  11. #147 Babiem92 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 04:19
    เคลียร์กันหมดแล้วเนอะ แล้วก็เคลียร์ปมแรกไปแล้ว คิดแล้วว่าไม่ใช่พี่น้องแน่ๆ
    แล้วเหลือปมอื่นๆอีก คิดว่าต้องร้ายแรงหรือสะเทือนใจแน่ๆ จนทำให้แจบอมต้องหวั่น
    ฮืออออ ทรมานเอินได้เกือบทุกตอนเลย สงสารกันบ้างนะ น้ำเล็ดแล้ววววว
    ตัวยิ่งนิดนึงอยู่แบกรับอะไรตั้งมากมาย TTTTT เป็นห่วงจริงๆเลยยย แง
    #147
    0
  12. #146 L`Jg (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 00:50
    กำลังจะหงุดหงิดเลยว่าปมไวนักหนาไม่มาสักที 5555555556 ปมแรกมากแล้วเย้!! แต่เหลืออีกปมหรือสองปมนิ แง๊ ไม่ว่าปมอะไรก็ช่าง รักษาสัญญาด้วยนะแจบอม
    #146
    0
  13. #143 12Dongy*Minny13 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 00:18
    กรี๊ดดดดดดดดดด ปมแรกมันเฉลยออกมาแล้ววววววว
    เอ๊ออออ ไม่ใช่พี่น้องที่แท้จริงนี่ก็ดีมากแล้วค่ะ อย่างน้อยก็ไม่ผิดศีลธรรมทั้งนั้น เรายอมรับตรงนี้ได้ T_____T
    แต่ปมต่อไปที่น้องมาร์คกังวลมากๆว่าจะทำให้แจบอมเกลียดนี่มัน....คือหนูคงไม่ได้ไปฆ่าพ่อแม่น้องหรอกใช่มั้ยลูก 
    ครอบครัวที่อยู่กันตอนนี้คือครอบครัวของแจบอมใช่ปะ งั้นตัดไปเลยเนอะ ข้อสันนิษฐานนี้
    เพราะถ้าเป็นงั้นจริง แจบอมคงไม่มีทางรักน้อมาร์คลงแน่นอนอะ มันยากมากกกก
    ว่าแต่มันคืออะร้ายยยยยยย ทำไมกังวล กลัวอะไรมากมายขนาดนั้น อึดอัดมากค่ะ คนอ่านอึดอัดละเกิน ฮอลลลล
    ยิ่งแจบอมก็เป็นคนอารมณ์ร้ายได้มากอย่างที่เห็น นี่ก็กลัวจะทำร้ายน้องมาร์คจนบอบช้ำ
    โถ แม่คนน่ารักบอบบางของพี่ หนูต้องเข้มแข็งนะลูก แจบอมรักหนูมาก ถ้าจะเกลียดมากพี่ก็สงสารหนูจริงๆค่ะ
    เอาใจช่วยให้หนูอดทนนะ หนูก็อดทนมาได้นานขนาดนี้ อดทนอีกนิดจะเป็นอะไรไป เพื่อความรักที่สดใสค่ะ
    พี่เชื่อว่าไรเตอร์จะแต่งให้ความรักของหนูสดใสแน่นอน 5555555555555555

    จะพิมพ์ว่ารอตอนต่อไปให้ไรเตอร์นี่ก็แบบ เพิ่งอัพด้วยอะ เราเข้ามาอ่านเร็วไปสินะคะ กรั่กๆๆ
    ความจริงคือเรามาอ่านทีเดียว 3 ตอนรวด เพราะตอนจบ True or Dare นี่กลัวมันจะมีดราม่าแล้วค้าง
    ก็เลยปล่อยไว้ยาวๆเลย สรุปว่า มาอ่านทีเดียว 3 ตอนรวดนี่ค้างหนักกว่าเก่าอีก เวรกรรมของคนอ่านจริงๆ =___=
    งั้นจะอดทนรออาทิตย์หน้าค่ะ ไรเตอร์สู้ๆนะคะ ขอบคุณมากที่แต่งเพิ่มให้ พยายามเข็นฟิคเข้านะคะ
    อย่าให้ชีวิตน้องมาร์คมืดมนนานไป น้องเหมาะกับความสดใสค่าาา >____<
    #143
    0
  14. #139 baka_bunny (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 23:34
    ไอเรื่องไม่ไช่พี่น้องกันจริงๆอันนี้เดาไว้ตั้งแต่แรกและคิดว่าไม่ใช่เหตุผลที่มัคกังวล ตอนนี้เราอยากรู้ปมที่ทำให้มัคเป็นกังวลมากกกกกกกกกว่า แงงงงงงง ตอนต่อไปจะบอกใช่ไหมมมม สงสารมัคไม่อยากให้มัคเครียดดดดด บอกบี๋ไปเลยถ้าบี๋โกรธก็ง้อบี๋หน่อย บี๋ใจดีบี๋ใจอ่อนเค้ารู้!!!!!
    #139
    0