(re-write) ` F I C G O T 7 | PINOCCHIO LIAR ♡「BMARK」

ตอนที่ 1 : - CHAPTER 1 : ซับซ้อน 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,076
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    7 ธ.ค. 57








- CHAPTER 1 : ซับซ้อน

 

 

 

... เพราะพี่เหมือนพินอคคิโอที่ซ่อนจมูกยาวยืดของพี่ไม่เคยได้หรอก

ฉะนั้น ถ้าพี่โกหก ผมจะรู้ทันทีว่าพี่ โกหก ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" อ้าวแจบอม มากินข้าวได้แล้วลูก " เสียงของคุณนายอิมดังขึ้นมาเมื่อหันไปมองก็พบว่าลูกชายของตนเจ้าของใบหน้าหล่อคมคายที่รับกับกลุ่มผมสีดำที่จัดทรงให้ดูดีในชุดนักศึกษามายืนกอดอกพิงประตูห้องครัวรอได้สักพักแล้ว

 

" ผมก็นึกว่าแม่จะรอให้ผมหิวตายซะแล้ว "

 

" โธ่ๆ ลูกรัก แม่ไม่ให้ลูกหิวตายหรอกจ้ะ ... แล้วพี่มาร์คล่ะลูก " สตรีวัยกลางคนชะเง้อมองหาลูกชายอีกคนที่ยังไม่มีวี่แววว่าจะลงมาทานอาหารเช้าเลยแม้แต่เงา

 

" ม .. มาแล้วครับแม่ ขอโทษครับที่ลงมาช้า " ร่างบอบบางเจ้าของผมสีเทาควันบุหรี่ที่เข้ากับผิวขาวเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตสีโอล์ดโรสอ่อนที่ถูกทับอีกชั้นด้วยเสื้อกั๊กไหมพรมสีเหลืองอ่อนและกางเกงสแล็คสีเข้มกำลังเดินลงมาจากบันไดอย่างรวดเร็วพร้อมจัดการกับทรงผมอย่างลวกๆ

 

" ไม่เป็นไรจ้ะ แล้วทำไมแจบอมไม่รอพี่ก่อนล่ะ น่าจะลงมาพร้อมๆกัน "

 

" ก็พี่เขาไล่ให้ผมลงมาก่อนอ่ะ เขาไม่ให้ผมรอ " ว่าไปอีกอย่าง สายตาคมก็เหลือบมองร่างของพี่ชายด้วยแววตาอย่างที่มาร์คจะรู้เพียงคนเดียวเท่านั้น และเมื่อคนถูกกล่าวหาเห็นมัน เขาก็ต้องก้มหน้างุดซ่อนใบหน้าหวานที่เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อบนพวงแก้มนั้น

 

" ไม่เป็นไรหรอกครับแม่ เพราะผมจะแต่งตัวเลยบอกให้น้องลงมากินข้าวก่อนน่ะครับ "

 

" เอ้อแล้วเรื่องที่ว่าตอนเย็นลูกจะกลับดึกเพราะมีสังสรรค์ของอาจารย์ในคณะ ใช่วันนี้รึเปล่าจ้ะ ? " คนเป็นแม่หันหลังไปจัดจานอาหารมื้อเช้าจึงไม่ได้เห็นสายตาคมกริบของลูกชายคนเล็กนั้นตวัดมาคาดคั้นคนพี่พร้อมเอ่ยคำถามด้วยลมปากให้ร่างบางอ่านปากแล้วให้ตอบ

 

 

 

 

 

' ทำไมไม่บอกผมว่าพี่มีนัดตอนเย็น '

 

' ขอโทษ ฉันบอกนายไม่ทัน '

 

 

 

 

 

" อ่ะ .. อ่อ ใช่ครับ พอดีที่คณะเขาจัดฉลองต้อนรับอาจารย์ใหม่น่ะครับ ผมเลยต้องไป "

 

" แต่ผมไม่ให้ไป "

 

" ทำไมล่ะแจบอม พี่มาร์คเขาต้องไปสิ่ลูก เขาเพิ่งได้เป็นอาจารย์ใหม่นะ " แม้แม่จะเอ่ยเอ็ดลูกชายคนเล็กที่ดื้อแพ่งไม่ยอมให้พี่ชายของตนไปสังสรรค์งานแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเธอจะหันมามองลูกชายทั้งสองเลยซักนิด

 

" ก็ผมหวง " แจบอมหันไปมองมาร์คด้วยแววตาที่แสดงให้รู้ว่าเขาหวงอีกฝ่ายมากจริงๆ หวงจนไม่อยากให้ใครเข้ามายุ่งวุ่นวายนอกจากเขาเท่านั้น จนมาร์คได้แต่ถอนหายใจเบาๆเมื่อรู้ว่าตนจะไม่ได้ไปเข้าร่วมงานสังสรรค์อีกครั้ง

 

เขาปฏิเสธเลี่ยงการฉลองต้อนรับอาจารย์ใหม่มาสองครั้งแล้วด้วยเหตุผลต่างๆนานาที่ดูงี่เง่าอย่างบอกไม่ถูก

 

 

 

 

 

' ผมไม่ว่างวันนี้น่ะครับ พอดีน้องชายรถเสียให้จะให้ผมไปรับ'

 

' ผมขอโทษนะครับแต่วันนี้ผมเหนื่อยมาก สงสัยเพราะเพิ่งเดินทางจากต่างจังหวัดกลับมา '

 

 

 

 

 

ทุกเหตุผลที่อ้างโกหกออกไปนั้นเป็นเพราะมาร์คต้วนรู้ดีว่าถ้าเขาเกิดตกลงแล้วอิมแจบอมไม่รู้เรื่องนี้ขึ้นมา บทลงโทษที่ได้รับมันอาจจะสาหัสจนเขาแทบจะตื่นไม่ไหวแน่ๆ

 

 

 

และครั้งนี้ก็คงต้องปฏิเสธอีกอย่างนั้นเหรอ ...

 

 

 

 

 

" เราก็หวงพี่ชายไม่เลิกนะแจบอมอ่า ลูกโตแล้วนะ ลูกต้องปล่อยให้พี่เขาไปงานสังสรรค์ มีสังคมใหม่ๆได้แล้ว "

 

" ก็เพราะผมหวงไง "

 

" ... "

 

" เพราะผมหวงพี่มาร์ค ผมจะรู้ทันทีถ้าพี่ทำอะไรหรือพี่ ... โกหกผม "

 

" เห้อ เจ้าลูกชายขี้หวง ไปกินข้าวได้แล้ว " คุณนายอิมสั่งให้คนรับใช้ยกอาหารมื้อเช้าตามออกมาก่อนจะเดินนำออกมาจากครัวก่อนพร้อมยีกลุ่มผมสีดำสนิทและกลุ่มผมสีเทาควันบุหรี่ของลูกชายอย่างหมั่นเขี้ยวหนหนึ่งแล้วเดินหายเข้าไปในห้องรับประทานอาหารพร้อมสาวรับใช้

 

 

 

 

 

" ทำไมพี่ไม่บอกผมว่าวันนี้พี่จะไปงานเลี้ยง ? " มือหนากำเข้าที่ข้อมือเล็กนั้นพร้อมเอ่ยคั้นถามคำถามที่ถูกถามออกไปด้วยลมปากอีกครั้ง หากแต่คราวนี้เขาเปล่งเสียงออกมาให้ได้ยินชัดเจนเต็มสองหู

 

" ฉันขอโทษ ฉันกำลังจะบอกแล้ว แต่ ... "

 

" แต่อะไร ? "

 

" เมื่อคืนฉันกำลังจะบอกนายแล้วแต่นายก็เข้ามาทำอย่างว่ากับฉันเกือบทั้งคืนแล้วฉันจะบอกตอนไหนได้ล่ะ " มาร์คต้วนเอ่ยออกมาก่อนจะเบือนใบหน้าน่ารักหนีเพื่อซ่อนริ้วแดงระเรื่อที่ขึ้นสีอีกครั้งเมื่อหวนนึกถึงเหตุการณ์ที่มักจะเกิดขึ้นทุกคืน

 

" หึ " แจบอมยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะยื่นใบหน้าหล่อเข้าไปใกล้คนเป็นพี่จนทั้งคู่สามารถรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของกันและกันได้

 

" จ .. แจบอม "

 

" ผมจะให้พี่ไปงานนี้ก็ได้ "

 

" จริงนะ ? "

 

" แต่ผมจะไปส่งพร้อมนั่งรอในรถ "

 

" ก็ได้ "

 

" ก็ผมบอกแล้วไง ... "

 

" ... "

 

" เพราะผมหวงพี่ ผมจะรู้ทันทีถ้าพี่โกหกผม " ใบหน้าหล่อเลื่อนเข้ามาใกล้ใบหูนิ่ม ก่อนจะเอ่ยประโยคที่มาร์คต้วนรู้สึกกลัวขึ้นมา

 

" ... "

 

 

 

 

 

" แล้วถ้าพี่โกหกผม ... พี่ก็คงจะรู้นะว่ามันจะไม่เบาเหมือนที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ " แล้วอิมแจบอมก็ก้าวเดินผ่านร่างบอบบางตรงไปยังห้องรับประทานอาหารทันที

 

 

 

 

 

ทิ้งให้คนเป็นพี่ชายยืนนิ่งจมอยู่กับความรู้สึกหวั่นไหวและสั่นกลัวตรงนั้น ริมฝีปากเรียวถูกกัดเม้มมันจนสีซีดก่อนจะถูกคลายออกเมื่อเจ้าของได้สติกลับคืนมา

บางทีการที่แจบอมเปลี่ยนไปเป็นคนแบบนี้ก็คงเป็นความผิดของเขาเองที่ตามใจน้องชายตั้งแต่เด็กมากไป และเพราะเหตุการณ์ในครั้งนั้นจึงทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

 

 

 

โดยเฉพาะความรู้สึก

 

 

 

 

 

 

... บางที่มาร์คต้วนก็อยากจะรู้ให้แน่ใจว่า อิมแจบอมจะรู้สึกอะไรบางอย่างที่มันมากกว่าที่คนเป็นพี่น้องกันรู้สึกบ้างไหม ? ...

 

 

 

... เพราะมาร์คต้วนคนนี้ กำลังรู้สึก ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 " การเรียนปีสามเป็นยังไงบ้างแจบอม ? " เสียงทุ้มของชายหนุ่มวัยกลางคนเจ้าของร่างสูงโปร่งที่คาดว่าลูกชายคนเล็กคงได้รับส่วนนั้นมาเต็มๆเอ่ยขึ้นพร้อมตักข้าวต้มร้อนกลิ่นหอมกรุ่มเข้าปากพอดีคำ เพราะพ่อของพวกเขาไม่ค่อยมีเวลาว่างเหมือนแต่ก่อน ด้วยตำแหน่งประธานบริษัทสินค้าส่งออกค้ำเอาไว้ ส่วนมากแล้วจะเกิดขึ้นไม่บ่อยที่พ่อของเขาจะมานั่งร่วมโต๊ะอาหารด้วย

 

 

 

แล้ววันนี้ก็คงเป็นส่วนน้อย เพราะพ่อของเขามาร่วมโต๊ะอาหารมื้อเช้า

 

 

 

 

 

" ก็ดีอ่ะครับ "

 

" จริงเหรอมาร์ค แจบอมมันเรียนดีจริงๆเหรอ ? " ประธานชเวเอ่ยถามลูกชายอีกคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกัน แจบอมเงยหน้ามองมาร์คเพียงครู่เดียวเท่านั้นก่อนจะก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ แต่คนที่ต้องตอบคำถามของผู้เป็นพ่อสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่แตะอยู่บนหน้าขาของเขา

 

 

 

... แจบอมแตะเท้าลงมาที่หน้าขาของมาร์คต้วน ...

 

 

 

" เอ่อ .. ผมไม่ได้เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของแจบอมเลยไม่รู้อะไรมากหรอกครับพ่อ ผมสอนแค่เซคที่แจบอมลงเรียนเศรษฐศาสตร์แรงงานเท่านั้นเองครับ " มาร์คตอบตามความเป็นจริงที่เกิดขึ้นซึ่งหลักฐานมันก็มีอยู่จริงจากทั้งมหาวิทยาลัยและตัวลูกศิษย์ที่อยู่ตรงหน้า

 

 

 

 

 

ลูกศิษย์ ...

 

 

 

ฟังไม่ผิดหรอก นอกจากจะเป็นพี่น้องกันแล้ว มาร์คต้วนและอิมแจบอมก็ยังเป็นอาจารย์ลูกศิษย์กันอีกด้วย

มาร์คต้วนเป็นอาจารย์ใหม่ที่เพิ่งเข้ามาสอนรายวิชาเศรษฐศาสตร์แรงงานและกำลังคนที่แจบอมลงเรียนวิชานี้แทบทุกตัวจนจะปัดเป็นวิชาโทได้แทนอาจารย์คนเก่าที่ออกไป ด้วยเหตุผลที่ว่าเขาจบคณะเศรษฐศาสตร์เกียรตินิยมอันดับหนึ่งและกำลังเรียนต่อปริญญาโท ทางมหาวิทยาลัยจึงเชิญให้เขาไปสอนนักศึกษาในมหาวิทยาลัยที่ตนจบไป

ส่วนอิมแจบอมเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สามคณะเศรษฐศาสตร์ สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศที่พ่วงตำแหน่งเดือนคณะและเดือนสาขาเพราะรูปร่างหน้าตาและความสามารถล้วนๆ

ทั้งมหาวิทยาลัยไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาเป็นพี่น้องกัน แม้ว่าทุกคนจะรู้ว่าทั้งสองต่างมีพี่มีน้อง แต่ก็ไม่ได้แสดงตัวออกไปว่าเขาเป็นพี่เป็นน้อง เพราะถ้าหากแสดงตัวชัดเจน นักศึกษาคนอื่นก็อาจจะเพ่งเล็งมายังตัวอาจารย์ที่ลำเอียงให้คะแนนน้องชายมากกว่าทั้งๆที่ความจริงเจ้าตัวเก่งด้านนี้ หรืออาจจะเพ่งเล็งที่ตัวนักศึกษาที่ไปทำวิธีไหนที่ทำให้อาจารย์ให้คะแนนพิศวาสเยอะก็เป็นได้

 

 

 

 

 

เรื่องพี่น้องจึงเป็นความลับสำหรับที่บ้าน

แต่เรื่องความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งนั้น ...

 

 

 

เป็นความลับสำหรับคนสองคน

 

 

 

 

 

" แล้วน้องเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ที่เราสอนในคาบดีไหมล่ะ ? "

 

" ก็พอใช้ได้ครับ ไม่ได้เก่งมากเหมือนเด็กเกียรตินิยม แต่ก็ไม่ได้แย่มากจนอายหน้าเพื่อนในเซคเท่าไหร่ "

 

" ดีแล้วล่ะ ถ้าแจบอมมันไม่ตั้งใจเรียน ก็ลงโทษมันได้เลยนะ อย่าไปสนใจ ถึงเดี๋ยวนี้เห็นหน้ามันนิ่งกวนประสาทแบบนั้นก็เถอะ " คุณพ่อเอ่ยขำๆให้ลูกชายคนโตคลายเครียด ซึ่งลูกชายก็ทำได้แต่ยกยิ้มบางๆเท่านั้น

พ่ออ่ะ อย่าใจร้ายกับผมมากนักดิ่

แล้วแกเคยเห็นพ่อใจดีรึไงห้ะ ประธานชเวเอื้อมมือไปเขกศีรษะลูกชายเบาๆหนึ่งทีจนลูกชายคนเล็กได้แต่มุ่ยหน้าใส่แล้วก้มหน้าก้มตาทานอาหารต่อ

 

" แล้วมาร์คล่ะ ลูกทำงานเป็นยังไงบ้างช่วงนี้ ? " คุณนายอิมหันไปถามลูกชายคนโตเรื่องงานที่ทำอยู่

นักศึกษาในเซควิชาเศรษฐศาสตร์แรงงานเยอะพอสมควรครับ แต่อีกเซคหนึ่งที่ผมสอนวิชาเศรษฐศาสตร์การเมืองไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ โดยรวมแล้วนักศึกษาก็ตั้งใจเรียนดีครับแม่

ตอนแรกแม่ก็สงสัยตั้งนานว่าลูกเรียนเศรษฐศาสตร์แล้วรัฐศาสตร์เกี่ยวอะไรด้วย ตอนนี้ก็เริ่มเข้าใจแล้วล่ะ ฮ่ะๆ

อะไรหลายๆอย่าง นานๆไปเดี๋ยวก็เข้าใจเองน่ะครับแม่

 

วันนี้เรามีเรียนอะไรบ้างฮึ แจบอม ? เมื่อคุณนายอิมพูดคุยกับมาร์คเสร็จก็หันไปถามลูกชายคนเล็กต่อทันที

มีเรียนภาษาอังกฤษสำหรับเศรษฐศาสตร์กับเศรษฐศาสตร์แรงงานครับ

อย่างนี้ก็ได้เจอพี่มาร์คน่ะสิ่ลูก

ก็ .. ใช่ครับ

แล้วนี่มีเรียนกันกี่โมงล่ะ ให้พ่อไปส่งไหม ? ประธานชเวเอ่ยขึ้นหลังจากทานอาหารบนโต๊ะพร่องไปเยอะพอสมควร ลูกชายทั้งสองคนเงยหน้าจากชามข้าวต้มมองพ่อของพวกเขา และเป็นแจบอมที่เป็นคนตอบคำถามของพ่อ

ไม่เป็นไรครับพ่อ เดี๋ยวผมกับพี่มาร์คไปด้วยกันเนี่ยแหละ ยังไงก็ไปมหาลัยเดียวกันอยู่แล้ว

เอาอย่างนั้นเหรอ ?

ไม่เป็นไรครับพ่อ ผมไปกับน้องก็ได้ครับ พ่อจะได้ไปทำงานไวๆด้วย และเป็นมาร์คที่ช่วยตอบอีกคนจนคนเป็นพ่อพยักหน้าตามใจลูกชายทั้งสองก่อนจะเดินออกไปขึ้นรถที่เตรียมไว้เพื่อไปทำงานโดยที่มีแม่เดินไปส่งหน้าบ้าน

 

 

 

 

 

... เหลือเพียงสองพี่น้องที่นั่งทานข้าวด้วยความเงียบ ไม่พูดไม่จาอะไรอีก แม้จะรู้สึกอึดอัดมากก็ตามที ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จอดตรงนี้ก็ได้แจบอม เสียงทุ้มเอ่ยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบตลอดการเดินทางจากบ้านถึงมหาวิทยาลัย รถสปอร์ตคันสวยจอดอยู่หน้ามหาวิทยาลัยซึ่งห่างจากประตูอยู่ประมาณหนึ่งร้อยเมตรเห็นจะได้

ขอบคุณนะที่ไม่ได้บอกพ่อว่าผมสอบวิชาเศรษฐศาสตร์ได้เกรดซี มือเรียวสวยที่กำลังปลดเข็มขัดนิรภัยชะงักเมื่อน้องชายเอ่ยเรื่องที่พูดเมื่อเช้านี้

 

 

 

... อิมแจบอมสอบวิชาเศรษฐศาสตร์แรงงานได้เกรดซี แต่เขาเลือกที่จะเลี่ยงตอบคำถามนั้นโดยการบอกกว้างๆไปว่าแจบอมเรียนอยู่ในระดับปานกลาง ...

 

 

 

อืม ไม่เป็นไรหรอก มันเป็นวิชาของพี่นี่

แล้วจะไม่ให้ผมเข้าไปส่งในมหาลัยแล้วเดินไปพร้อมกันรึไง แจบอมหันหน้ามามองคนเป็นพี่ด้วยสายตาที่คนมองก็ยังบอกไม่ถูก ทุกอย่างมันทับซ้อนกันจนเขาไม่อยากคิดแยกแยะอะไรทั้งสิ้นอีก

ไม่ล่ะ เดี๋ยวเพื่อนๆนายและนักศึกษาคนอื่นจะเข้าใจผิดเอาได้

ทั้งๆที่ความจริงก็เป็นอย่างที่พวกเขาเห็นน่ะเหรอ ? และร่างสูงก็พูดถ้อยคำตอกย้ำความจริงขึ้นมา ใบหน้าหวานเบือนหนีไปอีกทางทันที

อย่าลืมสิ่แจบอม เราไม่ควรทำอะไรไปมากกว่านี้ สถานะของเรามันซับซ้อนมากเกินว่าจะแยกได้ว่าอะไรเป็นอะไร

...

แล้วคนที่เริ่มต้นมันไม่ใช่นาย ..

...

แต่เป็นพี่เอง

...

 

 

 

 

 

ตั้งใจเรียนนะ แล้วเจอกันในคาบ

 

 

 

 

 

ร่างบอบบางเปิดประตูรถพร้อมลุกออกจากรถเพื่อเดินเข้าไปในมหาวิทยาลัยเหมือนที่นักศึกษาบางคนทำอยู่เป็นประจำโดยที่ไม่ได้หันหลังไปมองรถคันสวยที่ยังคงจอดอยู่หน้าประตู มือเรียวกระชับสายสะพายกระเป๋าเอาไว้แล้วเดินเข้ารั้วมหาวิทยาลัย นักศึกษาที่เห็นเขาก็ต่างโค้งทักทายอาจารย์เหมือนอย่างที่นักศึกษาควรทำ และเขาก็โค้งตอบกลับไปเบาๆ ระหว่างเดินทางเข้าไปในตึกของคณะเศรษฐศาสตร์ นักศึกษาสาวที่อยู่บริเวณนั้นต่างก็เขินม้วนตัวไปมา บ้างก็ปิดหน้า บ้างก็แสดงท่าทีขวยเขินออกมา

 

 

 

 

 

ยังฮอตในหมู่นักศึกษาสาวไม่เปลี่ยนเลยนะมาร์คต้วน

 

เฮ้ ! แจ็คสัน ใบหน้าน่ารักหันไปมองเจ้าของเสียงแหลมแปร่งๆนั้นก็พบว่าร่างหนาที่ความสูงไล่เรี่ยกับเขาแต่ต่างกันตรงที่สไตล์กำลังยืนฉีกยิ้มให้อยู่ มาร์ควิ่งเข้าไปกอดชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเพื่อนสนิทเพื่อนตายอย่าง แจ็คสันหวัง อาจารย์สอนรายวิชาจิตวิทยาเบื้องต้นที่เพิ่งสอบบรรจุเข้ามาไม่นานมานี้ด้วยความคิดถึงหลังจากที่ไม่ได้เจอกันมาประมาณสามปีได้

น้อยๆหน่อย กอดฉันมากระวังหวั่นไหวขึ้นมานะเว่ย แจ็คสันดันร่างบางออกเล็กน้อยหลังจากกอดกันได้สักพักก็กลัวว่านักศึกษาจะเข้าใจผิดกันไปใหญ่

ให้มันได้อย่างนี้สิ่ คงอย่างฉันจะหวั่นไหวกับนายไปเพื่ออะไรล่ะ รู้จักกันนานขนาดนี้แล้ว

ขนาดฉันว่าสนิทกับนายมานานยังไม่หวั่นไหว แต่นายหวั่นไหวกับน้องชายของแกที่เห็นมาตั้งแต่เกิดเนี่ยนะ ?

“ … ” รอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้ามาร์คต้วนกลับจางลงทันทีก่อนจะตามมาด้วยความเงียบจนคนเป็นเพื่อนสนิทรู้สึกใจคอไม่ดี

แล้วแจบอมมันไม่มาเรียนรึไง ?

ก็ .. มานะ

            อะไร เงียบเชียวนะ อย่าบอกนะว่าเรื่องจริงน่ะ

            “ เรื่องจริงอะไร

            “ เรื่องจริงที่ว่านายเริ่มชอบน้องชายตัวเองน่ะ แม้จะเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องความสัมพันธ์อันซับซ้อนของเขา แจ็คสันก็ยังให้เกียรติด้วยการเอ่ยถึงเรื่องนี้ด้วยน้ำเสียงที่เบาจนได้ยินเพียงแค่สองคนเท่านั้น

            “ อือ ..

            หือ ?

 

 

 

 

 

 

            “ อือ .. ฉันเริ่มหวั่นไหวกับแจบอมเข้าแล้วว่ะ

 

 

 

 

 

... และเป็นมาร์คต้วนเองที่เผลอตกหลุมความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนยากเกินกว่าจะแก้มันได้ ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

To Be Cont.




- งู่ยๆ สวัสดีอย่างเป็นทางการอีกครั้งค่า
หลังจากที่ห่างหายไปนานเป็นเดือนๆ ไม่โกหกๆ ไปเรียนจีจีเน้ T 3T
ไฟนอลเทอมหนึ่งจะสิ้นสุดลงในวันที่ 16 ธันวาคม 2557 นี้แบ้ววววว
จะได้แต่งฟิคให้อ่านตามสัญญาแบ้วเย้เย้ !!!

กลับมาแต่งฟิคครั้งนี้รับรู้ถึงสกิลการแต่งที่ดูถดถอยลงไปเยอะเอาเรื่อง เสียใจง่ะ
เริ่มเรื่องมาก็ดราม่าแล้ว อัลไลลลลลลล T A T 
เรื่องนี้จะไม่จบดราม่าแน่นอนสัญญาเลย
แต่งดราม่าไม่เก่ง ไม่ชอบชีวิตดราม่า ฮริ้ง
แต่เราจะพยายามแต่งต่อไปนะครัช
ติดตามและให้กำลังใจได้เสมอน้า ได้ทั้งทางคอมเม้นต์ ทวิตเตอร์ และแฮชแท็กอิสอิส

ไว้เจอกันอาทิตย์หน้ากับตอนที่สองค่ะ !
อย่าลืมคอมเม้นต์ ติดแท็กให้กำลังใจหรือบอกฟีดแบ็คด้วยน้าอิ้อิ้



B E R L I N ❀
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

250 ความคิดเห็น

  1. #234 meaw meaw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 22:38

    ขอกรี๊ดก่อนได้มั๊ยคะ ขอบBMark มากๆเลย

    ชอบฟิคผิดบาปแบบนี้ด้วยอ่ะ อร๊ายยยยยย

    #234
    0
  2. #205 TSENSET (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2558 / 22:41
    พี่น้องร่วมสายเลือดกันจริงป่ะ?ทำไม....เฮ้ยยยย ซับซ้อนนนนน มาร์คชอบน้องตัวเองอ่ะ><
    #205
    0
  3. #184 L-mine (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 21:48
    ซับซ้อนได้อีก หลายสถานะเกิ้นนนนน
    #184
    0
  4. #179 RK CYP (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 11:39
    นามสกุลไม่เหมือนกัน หนูโอเคค่าา
    #179
    0
  5. #166 AAAA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:04
    บีมาร์คที่รอคอยยยย ความสัมพันธ์ซับซ้อนมากๆ สู้ๆน้า
    #166
    0
  6. #163 [ 김세현 ] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2558 / 05:39
    หืออ ทำไมมาร์คโกหกเจบีไม่ได้อ่ะ
    #163
    0
  7. #158 Dreammy Smile (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:31
    คู่แรร์ ฮันน่อวววว -///-
    #158
    0
  8. #140 *l3el2 BeRrY* (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2558 / 23:44
    ซับซ้อนสุดอะไรสุด . พี่น้องกันด้วยนะเหวยยยย นี่คิดทางไม่ดราม่าไม่ออก แต่เราเชื่อคนง่าย คนเขียนบอกไม่ เราก็จะไม่ ฮืออออ แต่เราสัมผัสได้อ่ะ ว่ามันจิดราม่า งิงิ
    #140
    0
  9. #119 Mookku ยิ้มม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 18:40
    หืมมมมมม บีมาร์ค ดาร์กมากค่ะ นี่พี่น้องกันนะ พี่น้องกัน ร้อนแรงมาก เสียวเลยนั่งอ่านข้างๆแม่ 5555 ชอบมากกกก ดาร์กแต่ชอบนะ
    #119
    0
  10. #93 ぃ Libppk ◦ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2558 / 03:15
    เหยยยยยยยยยยยพี่น้องกัน อีกทีนะพี่น้องกันเฮือกกกกกกกก จะจบยังไงเนี่ยไรต์เค้าไม่อยากคิด น่าติดตามมากเขียนดีมากโลยยยยยยยยสนุกฝุด เป็นบีมาร์คเรื่องแรกที่เราอ่านเลยนะะะ ชอบๆๆสู้ๆนะคะะะะ
    #93
    0
  11. #76 buahae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 12:37
    บีมาร์คของเก๊าาาา ดีใจที่เจอเรื่องนี้ ฮืออออ เหมือนงมเข็มในดงโคลนเลย ดีใจจจ >♡<





    เฮ้เรื่องราวซับซ้อน แลดูน่าติดตาทค้นหา แจบอมร้อนแรงมากในความรู้สึก



    ติดตามต่อค่ะ
    #76
    0
  12. #47 BenzBB (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 21:45
    นานๆทีจะเจอบีมาร์คคค

    งื้อพี่รักน้องคืออัลไล ><

    ฟินไปตามๆกัน ไม่ดราม่านะ 5555555555
    #47
    0
  13. #36 MololySJ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 12:21
    บีมาร์ค กรี๊ดตามหายากมากกกกก มีให้อ่านสักที สู้ๆนะไรท์
    #36
    0
  14. #27 inspiritPloyINFINITE (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 23:58
    เปิด​เรื่องมาก็น่ากลัวเลยอ่ะ... ฮรืออออออออออ ทั้งเศร้า จุก หน่วงมากกกกกก  ทำไมต้องเปิดเรื่องให้ดื​อ​รา​ม่าขนาดเนนนนนนนนน้!!??

    คือบี๋เรื่อง​นี้เฬวใช่มะ? โอ้ยยยยย พ่อคนดาร์ค พ่อคนชิค..ดีนะหล่อ ให้อภัยได้ ♥

    สงสารมัคบันนี่อ่ะ ทำอะไรก็ไม่ได้..อินังบี๋ขู่ตลอด หึ!!
    เราเชียร์พี่มัคคึนะ *ชูป้ายไฟ*

    ชีวิตของตัวละครสอง​คนนี้ซับซ้อนดีนะ...

    ....ชอบเรื่องนี้ละนะ ฮริ้งงงงงงงงง~~
    #27
    0
  15. #18 NaMo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 22:56
    พี่บี คิม

    พ่อ ชเว

    พี่ต้วน ต้วน ?

    พี่ต้วนกับพี่บี ไม่ได้เป็นพี่น้องแท้กันแน่ๆ
    #18
    0
  16. #15 Nu'Belle Love P'Mark (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 12:50
    ซับซ้อนอยากรุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #15
    0
  17. #9 Mmmmmmm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2557 / 01:45
    เห้ยยย อะไรคือเปิดเรื่องมาก็cutเลย ต้องไปหาอ่านตรงไหนเนี่ย55555

    อูยยย รอคนแต่งbmarkมานานแล้วว อย่าทิ้งกันไปไหนนะ งื้ดๆ

    ชอบจริงๆ รู้สึกแบบผช.เสน่ห์แรงกล้าสองคนมาคู่ มันช่างดีงามมม

    แถมบีเนียร์บ้างก็ได้อยู่นะ อิอิ



    รู้สึกขัดๆนิดหน่อยตอนตัวเองเรียกพี่มาร์คว่าร่างบอบบาง55555 โอเคบางจริงๆ ยอมรับก็ได้

    อาจจะเพราะไม่ได้อ่านบีมาร์คนานแล้ว555



    โอ้ยย อัพบ่อยๆน้า เค้ารออยู่
    #9
    0
  18. #8 fronqinf (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 21:54
    เปิดด้วยฉากร้อนแรง งูล ; 333;

    พี่บีเหมาะ(?)กับลุคผู้ชายร้อนแรงจริงๆง่ะ

    คือหน้าแบด ดูหล่อโฉดๆเป็นทุนเดิม55555555555555555555555555555

    พี่มาร์คดูซื่อๆใสใส แต่ทำไมบางคำพูดงี้ชวนให้คิดว่าพีมาร์คเหมือนจะมีอะไรแอบแฝงในความใสเลย

    คิดไปเองมั้ย555555555555555555 

    แล้วก็พี่กับน้อง ฮือ จะไม่ดราม่าใช่มั้ย... พี่มาร์คก็หวั่นไหวด้วยแล้ว แจบอมจะหวั่นไหวบ้างรึยังคะ หวงเขาขนาดนี้

    แง รอนะเคิ้บ 



    #8
    0
  19. #7 _bbabyy_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 20:59
    ชอบๆๆๆๆๆๆๆไม่คิดว่าจะมีคนแต่งบีมาร์คแล้วฮืออออ ปริ่มTvT รอนะคะะะะะะะ ไรต์สู้ๆ
    #7
    0
  20. #6 shadow (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 17:55
    ความรักต้องห้าม บวกกับเป็นคู่บีมาร์คอีก ต้องรีบเข้ามาแจมอย่างรวดเร็ว

    เจบีกับคาแรคเตอร์ผู้ชายร้อนแรง หวงแรง ใช่มากเลย

    โดยเฉพาะตอนให้มาร์คไปงานเลี้ยงได้แต่จะเป็นคนไปส่งและรอในรถ อะโหว ถ้านี่เป็นมาร์คคงระทึกตลอดงาน555

    รอติดตามเรื่องนี้นะคะ ดีใจมากจริงๆที่เจอฟิกบีมาร์ค ถึงจะมีไม่เยอะ แต่อ่านแล้วมีความสุขทุกเรื่องเลย
    #6
    0
  21. #5 ahr (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 01:50
    น้อยใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ ,____,

    คือไหนคัตไหนอะไรยังไง ตามอ่านตรงไหน พึ่งเปิดมาเจอละนี่รีบอ่านรีบนอน 5555 ชอบคู่นี้นะชอบคู่แปลก -..-

    ไมคิดว่าจะฟินได้แบบไม่คิดว่าอ่านแล้วจะนึกภาพออกง่ะ แต่นี่น้อยใจแจบอมเลยบอกเลยยย

    สอบเสร็จละกลับมาอัพนะคะ เราตั้งสติได้แล้วจะไปโวยวายในทวิตแจ้ :)
    #5
    0
  22. #4 12Dongy*Minny13 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2557 / 01:33
    โหยยยย เปิดมาก็มีฉาก Cut เลยทีเดียว สมกับเป็นอิมแจบอม ชายหนุ่มที่ร้อนแรง >////< แต่ว่า ทำไมต้องให้เค้าเป็นพี่น้องกันอ๊าาาาาาา นี่มันอุปสรรคตัวใหญ่มว้ากกกกกกก จุดเริ่มต้นของดราม่ารึเปล่าคะเนี่ย T______T แค่เริ่มประวัติตัวละครมา เจอพล็อตนี้เข้าไป คนอ่านขอทำใจเลยอะ แต่พล๊อตน่าสนใจตรงที่ เราอยากดูแจบอมจับผิดมาร์คค่ะ ยิ่งถ้าเค้าลงโทษกัน ยิ่งน่าสนใจเข้าไปใหญ่ 555555555555555 ไม่มีอะไรหยุดยั้งความหื่นของเราได้ ตั้งแต่ได้เห็นท่าควงเอวของแจบอม TvT จะติดตามฟิคของไรเตอร์ทุกอาทิตย์นะคะ ดีใจมากๆ ไม่ค่อยเจอฟิคยาวบีมาร์ค ยิ่งช่วงนี้อยู่ๆก็มีโมเมนท์มาโบร้มๆ เหมือนอาณาจักรแม่ยกบีมาร์คอย่างเรารุ่งเรืองขึ้นเลย 5555555555 เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์นะคะ >____<
    #4
    0
  23. #3 L`Jg (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 08:07
    เรื่องนี้เจฟน่ากลัวจุง เหมือนคนล่วงรู้ทุกอย่าง 55555 เนื้อเรื่องน่าติดตามคะ เราชอบมาก อัพบ่อยๆนะคะไรท์ เราจะรอ แต่มาร์คกะเจฟนี่จะเป็นพี่น้องกันจริงอ่ะ? แล้วเขากะลังเล่นอะไรกัน แลิวเจฟนี่รักพี่มาร์คบ้างไหมมม กริ๊ดดดดด อดใจไม่ไหว อยากอ่านต่อแบ้วววว
    #3
    0
  24. #1 yingxi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 02:09
    วะเฮ้ย! พี่มาร์คนี่ยังไง หวั่นไหวกับน้องตัวเองเรอะ

    รักต้องห้ามนี่ไม่ใช่แนวเราจริง อ่านทีไรน้ำตาจะไหลตามตัวละครไปทุกที มันอึดอัดแทน (อันนี่เรียกว่าอินจัด)

    ก็คงต้องรอดูกันต่อไปว่าพี่มาร์คนี่ยังไงกับแจบอมกันแน่ โอ้ย ไม่อยากให้เศร้าเลยจริงจริงนะ TAT
    #1
    0