` S H O R T F A N F I C R O O M | G O T 7 ♡

ตอนที่ 5 : { S F } B E S T F R I E N D : 친한 친구야 {Jaebum x Jinyoung} (1 / 2) 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    4 มี.ค. 57




 

 

{ B E S T F R I E N D : 친한 친구야 }

pairing ; Jaebum x Jinyoung
author ; pinnathero
genre ; little romantic

type ; AU,PWP

rate ; pg-15




 

 

 

 

 


 

(หมายเหตุ : 에피톤 프로젝 / 에피톤 프로젝트(Epitone Project) : http://youtu.be/UcYC5TELG64 )

 

 

 

warning ; อยากมีแท็กกับเขาซักเรื่อง สกรีมเรื่องนี้ช่วยแท็ก #ตุ๊ดปูซาน ในทวิตด้วยน้า เราอยากรู้ว่าคนอ่านมีความคิดเห็นและฟีลลิ่งอะไร ขอบคุณนะก้ะ T_T

(แท็ก #ตุ๊ดปูซาน มันแอบไปซ้ำกับแท็กของคนอื่นที่โพสต์รูปในทวิตไว้นานแล้วต้องขออภับจริงๆค่ะที่ไม่เช็คเรื่องนี้ให้ดีก่อนฮือ)

 

 

 

 

 











 

 

 

 

 

 

 

 

 

นักเรียนทุกคนนั่งที่ได้แล้วเสียงอาจารย์ประจำชั้นมัธยมต้น ปีสอง ห้องบี ดังขึ้นหลังจากที่ล่วงเลยเวลาพักมาได้ห้านาทีกว่าๆ นักเรียนทุกคนภายในห้องที่กำลังวิ่งไล่จับ นั่งจับกลุ่มคุยกัน ก็ต่างแยกย้ายไปนั่งประจำที่ของตนพร้อมมองไปยังอาจารย์สาวแสนสวยที่หอบหนังสือจำนวนมากมาวางไว้บนโต๊ะพร้อมยืนอยู่ตรงหน้าห้องอย่างตั้งอกตั้งใจ

 

วันนี้เรามีนักเรียนใหม่ที่จะมาใช้ชีวิตร่วมกันกับพวกเราตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปนะ เพื่อนใหม่ของพวกเราเป็นคนต่างจังหวัด อาจจะปรับตัวกับสภาพแวดล้อมได้ช้าซักหน่อย ยังไงก็ช่วยๆแนะนำเพื่อนด้วยก็แล้วกันนะ

 

ค่า / ครับนักเรียนชายหญิงต่างตอบรับอาจารย์กันด้วยน้ำเสียงแจ่มใสพร้อมรอยยิ้มกว้างที่แสดงให้เห็นว่าทุกคนต่างตื่นเต้นกับเพื่อนใหม่มากแค่ไหน

 

ดีมากจ้ะ ... หนูจ๋า เข้ามาเลยจ้ะ

 

 

 

สิ้นเสียงของอาจารย์สาว ภายในห้องก็เริ่มเงียบลง ดวงตาทุกดวงกำลังจับจ้องไปยังประตูด้านหน้าห้องเรียนราวกับว่าจะมีอะไรโผล่มาให้ประหลาดใจ แน่นอนว่าก็ต้องมีเสียงซุบซิบกันเพราะความสงสัยจนทุกอย่างก็เงียบสงบลงทันตาเห็นเมื่อจู่ๆก็มีเด็กหนุ่มร่างหนึ่งเดินเข้ามาในห้องเรียนในสภาพที่ดูอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นพิเศษ ใบหน้าที่น่ารักยิ่งชวนสะกดให้ทั้งเด็กชายและเด็กสาวต่างจ้องมองด้วยความอึ้งในใบหน้าที่ดูน่ารักและหล่อในเวลาเดียวกัน ดวงตาเรียวดูมีเสน่ห์จนเด็กสาวหลายคนต่างเริ่มเอามือปิดหน้าปิดตาตัวเองด้วยความเขิน แต่ด้วยรูปร่างบอบบางที่ไม่เหมาะจะเป็นเด็กผู้ชายนั้นยิ่งทำให้ง่ายต่อการเอ่ยปากแซวของพวกเด็กผู้ชายในห้องมากขึ้นกว่าเดิม รวมถึง ...

 

 

 

 

 

... ทรงผมมัดจุกตรงกลางนั่น เหมือนเด็กบ้านนอกไม่มีผิด ...

 

 

 

 

 

เอ้า แนะนำตัวให้เพื่อนๆทุกคนได้รู้จักเลยจ้ะ อาจารย์ประจำชั้นเอ่ยเรียกสติให้เด็กชายที่กำลังยืนมองเพื่อนๆรอบห้องด้วยแววตาที่ดูประหลาดใจ

 

 

 

อาจจะเป็นเพราะเด็กๆในเมืองนั้นมีใบหน้าที่ดูดีมากกว่าเด็กบ้านนอกอย่างเขา เมื่อเจอสิ่งประหลาดที่ไม่เคยได้เจอจึงเป็นเรื่องที่ปกติของเด็กหนุ่มบ้านนอกคนนี้ที่จะรู้สึกประหลาดอกประหลาดใจไม่น้อย และคาดหวังไว้สูงมากว่าคนในเมืองกรุงจะเป็นมิตรที่กับเขา

 

 

 

ส ... สวัสดีครับ ผมชื่อ ปาร์คจินยอง ข ... ขอฝากตัวด้วยนะครับ แต่ทุกอย่างดูผิดพลาดไปเสียหมดทุกอย่าง ... ด้วยสำเนียงปูซานที่ไม่ค่อยได้ยินในเมืองที่พัฒนาในทุกๆด้านจนเต็มที่แล้วอย่างกรุงโซล จึงทำให้เสียงหัวเราะจากนักเรียนในเมืองกรุงทั้งชั้นดังขึ้นคับห้อง บ้างก็มีการล้อเลียนสำเนียงแปร่งๆนั่น ไหนจะโห่เยาะเย้ยนั่นอีก ยิ่งทำให้คนตัวบางถึงกับหมดความมั่นใจในตัวเองไปไม่น้อย

 

เฮ้ๆ ไอ่เด็กบ้านนอก ที่บ้านนายนิตยสารแฟชั่นเข้าไม่ถึงรึไง ทำทรงผมได้เชยสุดๆเลยว่ะแม่ง ฮ่าๆๆๆเด็กหนุ่มร่างท่วมเอ่ยขึ้นมากลางห้องด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

 

ที่บ้านนอกของนายปลูกแต่ผักสิ่นะ ตัวถึงได้ผอมไม่แข็งแรงเหมือนผู้ชายขนาดนั้นน่ะ

 

เฮ้ ! นายน่ะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่วะ หรือว่าเป็นตุ๊ดเด็ก ฮ่าๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

 

และอื่นๆอีกมากมายที่เด็กหนุ่มปาร์คจินยองได้ยินในวันแรกที่เข้ามาเรียนในกรุงโซล

 

 

ความประทับใจที่มีต่อเพื่อนในเมืองกรุงเริ่มต่ำลงๆจนแทบติดลบไปเสียแล้ว ใบหน้าน่ารักเริ่มมุ่ยลง แต่ไม่มีท่าทีว่าจะร้องไห้แม้แต่นิดเดียว มือเล็กบอบบางนั่นกำแน่นจนเล็บมนแทบจะจิกฝังลงไปในอุ้งมือนิ่มนั้น เสียงเยาะเย้ยล้อเลียนดูถูกเด็กหนุ่มตัวบางเริ่มดังขึ้นๆจนอาจารย์เริ่มคว้าแปรงลบกระดานเคาะลงไปที่กระดานจนเกิดเสียงดัง นักเรียนทุกคนก็กลับมาอยู่ในความสงบได้ในที่สุด

 

 

 

พวกเธอจะเสียงดังกันเกินไปแล้วนะ ! ... จินยองจ้ะ อืม ... หนูนั่งเรียนตรงที่ว่างนั้นได้ไหม ?นิ้วเรียวของอาจารย์สาวชี้ไปยังโต๊ะตัวหนึ่งที่ว่างอยู่ซึ่งตั้งไว้ที่แถวหลังสุดตรงกลางโดยที่โต๊ะอีกตัวที่ตั้งข้างๆนั่นมีเด็กหนุ่มตัวหนาคนหนึ่งฟุบหลับที่โต๊ะเรียนอยู่ กลุ่มผมหนาสีน้ำตาลที่โดนแสงแดดส่องเข้ามากระทบยิ่งทำให้สีผมนั้นช่างสวยสะดุดตาคนตัวบางเสียเหลือเกิน

 

 

 

 

 

แต่ตอนนี้ปาร์คจินยองกำลังเกลียดเด็กเมืองกรุง จึงไม่มีอารมณ์จะมีแสดงท่าทีที่ชื่นชอบในรูปร่างหน้าตาของเด็กมัธยมที่นี่ได้

 

 

 

 

 

ด ... ได้ครับเอ่ยตอบอาจารย์เสร็จก็รีบกระชับสายสะพายกระเป๋าเป้ของตนเดินตรงไปยังเป้าหมายคือโต๊ะเรียนตัวหลังสุดแถวกลางด้านซ้ายมือทันทีโดยไม่สนใจเสียงโห่แซวหรือเสียงซุบซิบของเด็กในห้องแม้แต่นิดเดียว

 

 

 

ความประทับใจของปาร์คจินยองที่มีต่อเด็กกรุงโซลเริ่มกลายเป็นศูนย์ และเขากำลังคิดว่าการสอบระหว่างภาคเรียนที่หนึ่งที่จะมาถึงอีกไม่กี่เดือนนี้เขาจะต้องชวดที่หนึ่งของโรงเรียนมาให้ได้ จะต้องทำให้ทุกคนรับรู้ว่าเด็กบ้านนอกก็ไม่ได้บ้านนอกไปเสียทุกเรื่องหรอก

 

 

 

 

 

โอเคทุกอย่างแล้วนะทุกคน ... งั้นเรามาเริ่มเรียนกันเถอะ เปิดหนังสือไปที่หน้า ...และการเรียนการสอนตามปกติก็เริ่มขึ้น ปาร์คจินยองค้นหาหนังสือเรียนในกระเป๋าเป้ของตนพร้อมเปิดไปตามหน้าที่อาจารย์สั่งโดยที่ไม่สนใจสายตาล้อเลียนของเด็กในห้องเลย

 

 

 

การเรียนทุกอย่างยังคงผ่านไปได้ด้วยดี ถ้าไม่ติดที่ว่าดวงตาเรียวเล็กยังคงลอบมองใครบางคนที่ตั้งแต่เขาเดินเข้ามาในห้องเรียนจนถึงตอนนี้อาจารย์ก็สอนไปได้กลางเรื่องแล้วก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่นเลยแม้แต่น้อย ครั่งจะปลุกเรียกอีกฝ่ายให้ตื่น เดี๋ยวก็โดนหาว่ายุ่งวุ่นวายเรื่องชาวบ้าน แต่จะไม่ปลุกเลยแล้วอีกฝ่ายจะเรียนรู้เรื่องได้อย่างไรกัน

 

 

 

 

 

และความใจดีที่ติดเป็นนิสัยก็ไม่เคยพ่ายแพ้ให้กับความมีทิฐิต่อเด็กเมืองกรุงที่สูงได้หรอก

 

 

 

 

 

นิ้วเรียวเล็กค่อยๆยื่นเข้าไปจิ้มที่ไหล่หนาเบาๆสองสามที แต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆตอบกลับมา จะหยุดจิ้มแล้วหันไปสนใจการเรียนต่อก็อาจจะทำได้ไม่เต็มที่เมื่อยังปลุกอีกคนไม่สำเร็จเช่นนี้

 

 

 

นี่นายๆ ... ตื่นได้แล้วสำเนียงปูซานที่พยายามจะดัดแปลงให้เป็นสำเนียงของคนกรุงโซลแม้ว่ามันจะแปร่งๆไปเสียหน่อย แต่มันก็ฟังเป็นสำเนียงคนกรุงโซลอยู่ไม่น้อยเอ่ยขึ้นเบาๆ พร้อมมือนิ่มทั้งสองข้างกำลังทำหน้าที่เขย่าให้อีกฝ่ายรู้สึกตัวแต่ทว่าอีกฝ่ายก็ยังไม่ลุกขึ้นมา

 

 

 

... ไม่สิ่ .. ไม่ขยับเลยต่างหากล่ะ นอนนิ่งแบบนี้นึกว่าตายไปซะแล้วนะนั่น ...

 

 

 

นายคงอยากนอน ... งั้นฉันไม่ปลุกแล้วนะว่าแล้วก็ผละมือออกจากไหล่หนานั้นก่อนจะหยิบดินสอจดตามที่อาจารย์เขียนไว้บนกระดานต่อไป แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ว่าถ้าไม่ตื่นขึ้นมาเรียนแล้วจะสอบระหว่างภาคได้อย่างไรกัน มือเล็กก็ยังทำหน้าที่จดไปอย่างต่อเนื่องแม้ดวงตาเรียวจะเหลือบมองอีกคนที่นอนฟุบอยู่เป็นระยะ

 

 

 

 

 

หมับบ !

 

 

 

 

 

เห้ย .. ! ” ดินสอคู่ในในมือถึงกับจะร่วงตกลงไปกับพื้น หัวใจเกือบตกลงไปที่ตาตุ่มเมื่อจู่ๆมือหนาของคนที่ฟุบกับโต๊ะจับเข้าที่ข้อมือเล็กไว้แต่ไม่ได้แน่นมากนัก ร่างหนาค่อยๆเงยใบหน้าขึ้นมามองคนตัวบางที่นั่งข้างๆด้วยดวงตาที่หรี่ลงเพื่อปรับโฟกัสจับภาพคนตัวเล็กเพราะเพิ่งตื่น

 

ใบหน้าหล่อเหลาที่เข้ากับทรงผมของคนตัวโตกว่านั้นสะดุดตาคนตัวเล็กกว่าเข้ายิ่งทำให้หัวใจเต้นผิดไปหนึ่งจังหวะ ดวงตาเรียวเล็กกว่าที่ยังคงหยีตามรอยยิ้มที่ผุดขึ้นใบหน้า ยิ่งทำให้ใบหน้าหล่อนั้นดูดีขึ้นมามากกว่านักเรียนในห้องนี้ เรียกได้ว่าหล่อสุดๆในกรุงโซลก็อาจจะเป็นได้ในสายตาปาร์คจินยอง

 

รอยยิ้มที่ปาร์คจินยองรู้สึกชอบ เพราะตั้งแต่เข้ามาในกรุงโซลนี้ เขาไม่เคยเจอรอยยิ้มที่เป็นมิตรเหมือนที่บ้านมาก่อน และจินยองก็รับรู้แล้วว่า คนข้างๆนี้กำลังยิ้มอย่างเป็นมิตรให้กับเขา

 

 

 

 

 

... นี่อาจจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดในกรุงโซลของปาร์คจินยองก็เป็นได้ ...

 

 

 

 

 

อ ... เอ่อคนตัวเล็กกว่าเอ่ยขึ้นหลังจากที่หลุดออกมาจากห้วงมิติพร่ำเพ้อบ้าบอได้ ส่วนคนตัวโตกว่า พอได้สติก็ผละมือออกจากข้อมือเล็กนิ่มนั้น ก่อนจะเกาท้ายทอยด้วยความเขินอาย

 

ขอโทษทีนะ ... ตอนนี้เรียนถึงไหนแล้วอ่ะ ?เสียงทุ้มเอ่ยประโยคแรกตั้งแต่ที่เจอหน้ากันครั้งแรกด้วยความเป็นมิตรกว่าคนในห้อง สายตาของพวกเด็กผู้หญิงในห้องเริ่มมองพวกเขาด้วยความอิจฉา ไหนจะสายตาที่อยากจะกระชากผมจุกของเขาเพราะดันเผลอคุยกับดาราคนโปรดอย่างไรอย่างนั้นอีก

 

 

 

 

 

... บางทีปาร์คจินยองคนนี้ก็ไม่เข้าใจวิถีชีวิตและจิตใจของชนชาวกรุงโซลเสียเท่าไหร่นะ ...

 

 

 

 

 

ม .. ไม่เป็นไรหรอกๆ อ๋อ ตอนนี้ก็เรียนถึงเรื่องวรรณกรรมกรีกน่ะ ใกล้จบแล้วล่ะ

' อ่อ ... ' ร่างสูงพยักหน้าเบาๆเป็นเชิงรับรู้ก่อนจะเสมองไปนอกหน้าต่างเรื่อยเปื่อย ราวกับว่าวิชานี้เป็นวิชาที่ไม่น่าสนใจเท่าไหร่นัก


' เอ่อ ... จะยืมสมุดที่เราจดไปลอกก่อนไหมล่ะ ? ถ้าไม่รังเกียจลายมืออ่านไม่ออกของเราน่ะ ' ในระหว่างที่อาจารย์กำลังสั่งการบ้านอยู่หน้าห้องเรียน มือเล็กก็รีบปิดสมุดจดเนื้อหาทันที ร่างบางกว่ากำลังทำท่ายึกยักชั่งใจอยู่ซักพักก่อนจะยื่นสมุดจดเนื้อหาเล่มที่อยู่ตรงหน้าให้คนข้างๆ

 

' นายจะไม่เอากลับไปอ่านที่บ้านรึไง ? ' 

' อ๋ออ ไม่เป็นไรๆ เราอ่านจากในหนังสือก็ได้ ' ว่าจบก็หันหน้าไปเขียนการบ้านที่อาจารย์สั่งลงในหนังสือทันทีโดยไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่า





... คนตัวสูงกำลังยกยิ้มให้อยู่ ...





' ขอบใจนะ ' เพียงแค่ประโยคขอบคุณที่คนตัวเล็กกว่าไม่คาดคิดว่าจะได้ยินจากปากเด็กเมืองกรุงใจดำ ทำเอามือที่กำลังจดงานอยู่ถึงกับชะงักลง ใบหน้าน่ารักที่กำลังเป็นตัวตลกของนักเรียนในห้องค่อยๆหันมามองใบหน้าหล่อเหลาด้วยความประหลาดใจไม่น้อย





... บางทีคนเมืองกรุงคงจะไม่ใจร้ายเสียทุกคนหรอกมั้ง ...





' ม ... ไม่เป็นไรหรอก

' จินยอง ... ปาร์คจินยอง คือชื่อนายใช่ไหม ? ' ร่างหนาเอ่ยถามชื่อของอีกฝ่าย แม้ว่าเจ้าตัวจะนอนหลับในตอนที่คนตัวเล็กแนะนำตัวเองหน้าชั้นเรียน แต่สำเนียงท้องถิ่นที่ติดหูมาตั้งแต่เริ่มคาบเรียนก็ทำให้เขาจำชื่อของอีกฝ่ายแม้จะไม่ได้ตื่นมาฟังได้อย่างแม่นยำ

 

ช ... ใช่แล้ว ฉันชื่อจินยอง ปาร์คจินยอง

 

 

 

 

 

อิมแจบอม ยินดีที่ได้รู้จักนะ แล้วก็ ...

 

“ ? ”

 

พูดสำเนียงเหมือนอยู่ที่ปูซานเถอะ ฉันไม่ถือสาอะไรหรอก

 

 

 

 

 

 

... ปาร์คจินยองจะขอจดจำชื่อของคนที่แสนดีคนนี้ไปตลอดชีวิตว่าครั้งหนึ่งยังมีคนที่แสนดีที่จะเป็นเพื่อนกับเขาได้บนโลกอันกว้างใหญ่ที่แสนเคว้งคว้างนี้ ...

 

 

 

... อิมแจบอม ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

เห้ยมาดูนี่ดิ่วะ ไอ่ตุ๊ดปูซานแม่งได้ที่หนึ่งของโรงเรียนว่ะแม่ง ! ’ เสียงโหวกเหวกโวยวายดังขึ้นบริเวณหน้าระเบียงห้องประชาสัมพันธ์ของโรงเรียนที่ได้แปะรายชื่ออันดับคะแนนของนักเรียนทุกคนในการสอบระหว่างภาคซึ่งเป็นที่น่าตกใจเป็นอย่างยิ่งสำหรับนักเรียนทุกคนของชั้นมัธยมต้น ปีสอง โดยเฉพาะห้องบี ที่ดันเจอคู่แข่งม้ามืดจากดินแดนปูซานอันไกลโพ้นอย่างปาร์คจินยองเข้าก็ยิ่งพากันอิจฉา หมั่นไส้ และโมโหกันแทบทุกคน แต่ก็ยังมีบางส่วนที่แสดงความชื่นชมยินดีอยู่บ้าง

 

 

 

 

 

ส่วนมากก็ ... พวกผู้หญิงน่ะนะ

 

 

 

 

 

แม่งได้คะแนนเต็มทุกวิชาด้วยว่ะ ได้ไงวะ วิชาวรรณกรรมที่ว่ายาก ไอ่ตุ๊ดปูซานนี่ดันกวาดคะแนนเต็มแบบสบายๆเนี่ยนะ !? ’

 

เธอดูสิ่ จินยองทำคะแนนได้เจ๋งสุดๆไปเลยอ่ะ โหยฉันอิจฉามากเลยอ่ะเธอ ถ้าได้สมองจากจินยองมาซักเสี้ยวหนึ่งนี่คงจะดีไม่น้อยเลยอ่ะ

 

จริงด้วยอ่ะ แต่ดูสิ่ แจบอมตกลงมาเป็นที่สองแบบนี้เขาจะไม่โกรธหรอกเหรอแก เป็นฉันนี่โมโหมากเลยนะ

 

ห่างแค่สองคะแนนเนี่ยนะ ? ไม่อ่ะ เป็นฉันฉันคงปล่อยๆให้เด็กใหม่แซงหน้าไปซักรอยเหมือนอ่อยเหยื่อ ดูเก๋กว่านะ

 

 

 

 

 

และอีกหลากหลายคอมเม้นต์ที่ปาร์คจินยองที่หลบอยู่มุมเสาได้ยินเข้า

 

 

 

 

 

มันเป็นความจริงที่เขากวาดคะแนนได้ทุกวิชา แต่นั่นมันไม่ใช่เพราะคนใจดำอย่างพวกเขารึอย่างไรกันที่ทำให้ต้องงัดไม้ตายออกมาแบบนี้

 

แน่นอนว่าปาร์คจินยองเป็นคนฉลาด เป็นคนเก่ง มีไหวพริบดี ไอคิวสูง อีคิวก็สูงเช่นกัน ขนาดตอนอยู่ที่โรงเรียนเก่าในปูซานเขาก็กวาดคะแนนสอบของโรงเรียนและได้ไปแข่งขันงานวิชาการในระดับจังหวัดตั้งมากมายจนได้รางวัลเป็นชื่อเสียงแก่ครอบครัวและโรงเรียน แต่บางทีพวกเด็กเมืองกรุงคงจะไม่เคยได้ยินข่าวที่ว่ามีเด็กปูซานมาแข่งขันแล้วได้รางวัลไปหลายรายการล่ะมั้ง ?

 

 

 

... บอกว่าบ้านของเขานิตยสารไม่ถึง หัดดูบ้านตัวเองก่อนว่าไฟฟ้าเข้าถึงพอที่จะรับรู้ข่าวสารบ้านเมืองรึเปล่าเถอะ ...

 

 

 

แต่ก็แอบตกใจไม่น้อยกับคะแนนของอิมแจบอมที่ห่างจากคะแนนของเขาไปเพียงแค่สองคะแนนเท่านั้น แสดงว่าคนตัวโตนั่นคงได้ที่หนึ่งของโรงเรียนมาโดยตลอดสิ่นะ

 

 

 

... ไม่น่าหวังดีเอาสมุดจดไปให้ลอกเลยให้ตายสิ่ หมอนั่นคงไม่จำเป็นต้องอ่านที่เราจดบันทึกไปก็สอบได้สบายๆอยู่แล้ว ...

 

 

 

เห้ยไอ่ตุ๊ดปูซาน มานี่ดิ้ ! ” จู่ๆเด็กชายร่างอ้วนท้วมประจำห้องบีที่ใครๆก็พูดปากต่อปากว่าคนๆนี้เป็นหัวโจกประจำห้องก็เอ่ยเรียกคนตัวบางที่ยืนหลบอยู่หลังเสาให้ออกมาซึ่งทุกคนก็หันไปมองคนตัวบางเป็นสายตาเดียวกันหมด

 

แย่แล้วแก จินยองจะโดนมินซูตีไหมเนี่ย / เห้ยทำไงดีอ่ะ จินยองงานเข้าแล้วเนี่ย / ใครก็ได้เข้าไปช่วยจินยองหน่อยเถอะเด็กหญิงที่ยืนอยู่ในเหตุการณ์ต่างซุบซิบพูดคุยกันกึ่งขอความช่วยเหลือแต่ไม่มีใครกล้าดีพอที่จะเข้าไปต่อกรกับเด็กหนุ่มร่างท้วมนามว่า อีมินซู

 

...

 

ไอ่ตุ๊ดปูซาน ฉันบอกให้มานี่ดิ้ ! เรียนเยอะจนหูหนวกรึไงวะแม่ง !? ”

 

ฉันไมได้ชื่อตุ๊ดปูซานนะ ! ” แม้จะยังไม่ออกไปเผชิญหน้าแบบตัวต่อตัวแต่เสียงใสก็ตะโกนออกไปให้คู่กรณีได้ยินว่าเขาก็มีชื่อ ไม่ได้ชื่อว่าตุ๊ดปูซานอย่างที่ใครๆเขาล้อกันด้วย

 

ก็ฉันจะเรียกใครจะทำไมวะ ! หรือว่าอยากโดนลากคอออกมา ไอ่ตุ๊ดปูซานเอ้ย !!! ”

 

แล้วนายเรียกฉันออกมามีอะไร ?พยายามเรียกสมาธิและรวบรวมความกล้าเพื่อให้คนตัวบางได้ทำใจสู้เสือดุร้าย ค่อยๆเดินออกมาจากมุมเสานั้นด้วยความมั่นใจที่มีน้อยนิดแต่ก็พยายามขุดออกมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ร่างอ้วนท้วมนั้นเมื่อเห็นคนตัวเล็กเดินออกมาก็รีบวิ่งไปคว้าคอเสื้อแล้วดึงขึ้นจนคนโดนรังแกหายใจไม่ออก

 

แกโกงข้อสอบใช่ไหมวะ ห้ะ ! หน้าอย่างแกเนี่ยนะจะกวาดเรียบได้หมดทุกวิชาน่ะ แกหลอกยัดใต้โต๊ะเท่าไหร่บอกมาเด้ะ !!!  ”

 

ช ... ช่วยด้วย .. หายใจ ม ... ไม่ออกจินยองพยายามขอความช่วยเหลือจากทุกคนที่ยืนมุงดูเหตุการณ์อยู่ แต่ก็ไม่มีใครออกมาช่วยแม้แต่คนเดียว ซ้ำยังถอยห่างราวกับว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับเหตุการณ์นี้

 

แหกปากไปเยอะๆ ไม่มีใครเขาจะมาเป็นอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยแกหรอกโว้ยยยยยยย

 

ย๊า !!!!!!!! ”

 

 

 

... พวกคนเมืองกรุงใจดำที่สุด จำไว้เลยนะ ! ...

 

 

 

อ้ากกกกกกกกก ! ” ใจเมื่อหาหนทางรอดแทบไม่เจอ ปาร์คจินยองจนใช้ไม้ตายสุดท้ายที่จะเอาชีวิตรอด คนตัวบางอ้าปากกว้างพร้อมกัดลงไปที่ข้อมือหนาที่มีแต่ไขมันด้วยแรงที่มีทั้งหมดจนคนอ้วนท้วมนั้นถึงกับรีบผละมือออกจากคอเสื้อเพื่อไปร้องโวยวายด้วยความเจ็บปวด

 

แฮ่ก แฮ่ก ....แทบเหนื่อยจนจะเป็นลม แม้คนตัวบางจะออกกำลังกายอยู่ทุกวันแต่ใช้แรงเยอะเช่นนี้ก็เหนื่อยง่ายเป็นธรรมดา ร่างเล็กจึงล้มลงไปนั่งกองกับพื้นด้วยความเหนื่อยอ่อน

 

หนอยยยยย ! กล้าดียังไงมากัดฉันวะ แม่งเอ้ยยยยยย !!!! ” มินซูรีบเดินมาพร้อมไม้เบสบอลที่คนมุงเหตุการณ์ถือไว้อยู่ หมายจะฟาดลงที่หัวทุยๆนั่นด้วยความโมโห เพียงแค่เงื้อมือยกขึ้นเพื่อฟาดลงไปเท่านั้น แต่ทว่า ...

 

 

 

 

 

หมับบ !

 

 

 

 

 

แพ้แล้วพาลไม่เปลี่ยนเลยนะ อีมินซู

 

 

 

เหมือนโชคช่างเข้าข้างหรือจะบอกว่าเหมือนนิยายน้ำเน่าก็ไม่อาจจะคิดไปถึงจุดนั้นได้ จู่ๆก็มีมือข้างหนึ่งจับรั้งไว้ได้อย่างหวุดหวิด ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ได้แต่ร้องด้วยความตกใจ จะมีก็แต่ปาร์คจินยองที่ตอนนี้แทบเป็นลมไปเสียแล้ว ใบหน้าหล่อแสยะยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะผลักอีกฝ่ายออกไปได้ด้วยแรงที่เยอะไม่น้อย

 

 

 

ไงอิมแจบอมคนเก่งที่หนึ่ง ไหงตกลงมาที่สองได้ล่ะเนี่ย ทำอะไรถึงพลาดได้ล่ะ

 

ได้ที่สองก็ยังดีกว่าได้ที่หนึ่งร้อยมาสองสมัยแล้วขี้พาลอย่างแกก็แล้วกันว่ะ

 

ไอ้ ... ! ” มินซูเริ่มเลือดร้อนอีกครั้ง แต่ทว่ากลับโดนคนที่มุงดูเหตุการณ์พยายามรั้งร่างท้วมเอาไว้ คนต่อกรกับเจ้าตัวกลับไม่สนใจในความโมโหของมินซู ยังคงพยายามพยุงคนตัวเล็กกว่าให้ยืนทรงตัวขึ้นมาอย่างทุลักทุเล

 

ฉันไม่เสียใจหรอกนะที่จินยองได้ที่หนึ่งน่ะ แต่ฉันดีใจที่แกยังคงได้ที่หนึ่งร้อยไม่เปลี่ยน ต่อให้แกกินสมองปลาวาฬ ตาปลาทูน่า ถ้าแกยังทำตัวแบบนี้ชาติหน้าก็ไม่ฉลาดหรอกว่ะ คงได้แต่โง่ต่อไปแบบนี้นั่นแหละ ... ไปกันเถอะจินยอง

 

 

 

 

 

และอิมแจบอมก็ได้พยุงปาร์คจินยอง เด็กน้อยดินแดนปูซานออกไปจากที่เกิดเหตุทันที ไม่คิดสนใจเสียงซุบซิบนินทาที่กลายเป็นประเด็นในวันข้างหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เป็นไงบ้าง รู้สึกดีขึ้นรึเปล่า ?ร่างสูงยื่นแก้วน้ำหวานสีแดงให้อีกฝ่ายที่กำลังนั่งพักอยู่ที่ม้าหินอ่อนข้างสนามบาสที่ตอนนี้ยังมีรุ่นพี่ใช้สนามอยู่เต็มไปหมด

 

... ขอบคุณนะมือเล็กรับแก้วจากมือหนามาพร้อมดูดน้ำหวานเข้าไปให้ชื่นอกชื่นใจ แจบอมได้แต่ยกยิ้มกว้างก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงข้างๆอีกฝ่ายที่กำลังลูบอกเรียกขวัญตัวเองอยู่

 

นายเจ๋งมากนะที่สู้ๆกับมินซูได้ขนาดนั้นน่ะ เพราะนอกจากฉันแล้ว ก็ไม่มีใครกล้าต่อสู้กับมันได้หรอก

 

ไม่หรอก ฉันแค่ตกใจน่ะ ... รีเฟล็กซ์ชันไงจินยองเอ่ยอย่างถ่อมตน แม้ว่าเขาจะอยู่ในรั้วโรงเรียนนี้มาเกือบครึ่งภาคเรียนแล้วแต่ก็ยังไม่กล้าที่จะวางตัวตามสบายได้อย่างที่อีกฝ่ายบอกเสียที

 

จินยอง ...

 

หืม ?ใบหน้าน่ารักเงยหน้ามองเพื่อนของตนที่เอ่ยเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดผิดปกติด้วยความงุนงง

 

 

 

 

ต่อไปนี้ ถ้าเกิดเรื่องไม่ดีอะไรขึ้นกับนาย ... เรียกชื่อฉันดังๆนะ ฉันจะมาช่วยนายร่างสูงเอ่ยพร้อมสบกับดวงตาเรียวที่กำลังมองมาทางด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล และ ... เป็นห่วง ทำเอาคนมองถึงกับรู้สึกว่าใบหน้าเริ่มร้อนฉ่า ไอร้อนเริ่มปกคลุมเต็มใบหน้า ไหนจะมือที่เริ่มอยู่ไม่สุขมัวแต่พันกันไปมาเวลาที่เขินอายเช่นนั้นอีก

 

 

 

 

 

... แต่ทุกอย่างก็สู้แรงเต้นของก้อนเนื้อสีสตรอเบอร์รี่ภายในที่เต้นระรัวยิ่งกว่าวิ่งขึ้นลงยอดเขาสิบรอบไม่ได้

 

 

 

 

 

โหยย บ้าหน่า ทำอย่างกับพระเอกละครน้ำเน่าจังนะแจบอม ฮ่าๆๆๆคนตัวเล็กหัวเราะเบาๆกลบเกลื่อนใบหน้าที่เขินอายอยู่ พวงแก้มเนียนขึ้นสีจางๆแม้ว่ามองผิวเผินจะไม่เห็น แต่อิมแจบอมก็ยังมองเห็นมันได้อย่างชัดเจน

 

 

 

 

 

ก็นายเป็นเพื่อนฉัน แล้วฉันก็อยากให้เพื่อนของฉันปลอดภัยด้วยยังไงล่ะ

 

ฉ ... ฉัน ... เป็นเพื่อนกับนายได้จริงๆเหรอ ?

 

 

 

 

ได้อยู่แล้ว ปาร์คจินยองเพื่อนรักของฉัน

 

 

 

 

 

 

อยากจะด่าว่าปาร์คจินยองเป็นคนอ่อนไหวง่าย เป็นคนบ้านนอกที่ไม่รู้เล่ห์เหลี่ยมคนเมืองกรุง หรืออะไรก็แล้วแต่เถอะนะ ...

 

 

 

แต่ปาร์คจินยองกำลังตกหลุมรักเพื่อนของตัวเองที่ชื่อ อิมแจบอม เข้าแล้วล่ะ ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

ย๊า ! อิมแจบอมเอาหัวออกไปดิ้ ! ” ร่างบางบ่นออกมาเป็นสำเนียงท้องถิ่น มือบางพยายามผลักหัวของเพื่อนสนิทสมัยมัธยมที่กำลังใช้ตักนิ่มหนุนเป็นหมอนรองอย่างไรอย่างนั้น มันจะไม่น่าบ่นซักคำถ้าไม่ใช่ว่าคนตัวโตกำลังหนุนตักเขานอนตรงลานกว้างใต้ตึกเรียนคณะอักษรฯน่ะนะ

 

 

 

จากเด็กหนุ่มวัยมัธยมต้น ในตอนนี้ก็กลายเป็นวัยรุ่นเต็มตัวเสียแล้ว ปาร์คจินยองและอิมแจบอม นักศึกษาปีสอง คณะอักษรศาสตร์และนิเทศศาสตร์ ที่ยังคงเป็นเพื่อนกันมาตลอดจนตอนนี้เรียกว่าเป็นเพื่อนสนิทที่รักกันมากได้เลยทีเดียว

 

 

 

ไม่เอาหน่าจินยองงงงงงงง

 

โอ้ยยยย ลุกไปได้แล้วแจบอมมม ไปนอนบนกระเป๋าดีๆจะได้ไหมเนี่ย

 

อะไรวะ ก็คนจะนอนอ่ะ เมื่อคืนไม่ได้นอนเพราะใครล่ะ ! ” ว่าจบก็รีบซุกหน้าลงบ่นตักนิ่มนั้นเพื่อนอนหลับพักผ่อนหลังจากที่ไม่ได้นอนมาทั้งคืน ค่อนข้างจะโชคดีที่ช่วงบ่ายทั้งสองคนดันไม่มีเรียน ในตอนแรกคนตัวโตกว่าเรียกร้องจะกลับไปนอนที่หอ แต่เพราะจินยองไม่ยอมกลับหอ อ้างว่าอยากนั่งอ่านหนังสือที่ลานใต้ตึก มันประหยัดค่าแอร์ในหอดี อิมแจบอมก็เลยต้องจำใจนอนเล่นที่ลานใต้ตึกอักษรฯไปโดยปริยาย

 

 

ที่บอกว่าเมื่อคืนไม่ได้นอนหลับ ไม่ใช่อย่างที่หลายๆคนคิดและจินตนาการแน่นอน สาเหตุที่อิมแจบอมไม่ได้หลับไม่ได้นอนนี้เป็นเพราะว่าปาร์คจินยองที่โดนยืมตักหนุนนอนมัวแต่อ่านหนังสือทบทวนแล้วดันเปิดไฟสว่างแทบทั้งคืน แล้วใครที่ไหนมันจะไปนอนได้ สุดท้ายกว่าจะได้นอนก็ปาไปหกโมงเช้า

 

 

 

 

 

... แต่เขาต้องเข้าเรียนตอนแปดโมงเช้านี่น่ะสิ่ มันไม่ตลกเลยนะ

 

 

 

 

 

เห้ยลุกดิ่แจบอม เอากระเป๋าฉันไปหนุนไป เดี๋ยวแฟนแกก็เข้าใจฉันผิดหรอก มือบางเขย่าอีกคนที่ไม่ยอมลุกออกไปจากตัก ดวงตาเรียวเหลือบมอง แฟนสาว ของอิมแจบอมที่กำลังนั่งอยู่ข้างๆคนตัวโตกว่าแต่ไม่มีทีท่าว่าเจ้าของสาวน่ารักคนนี้จะสนอกสนใจเลยแม้แต่น้อย

 

ไม่เป็นไรหรอกค่ะจินยอง ฉันเข้าใจ สาวน้อยน่ารักที่ดูแล้วน่าจะครอบครองตำแหน่งดาวคณะได้อย่างสบายๆอย่าง ปาร์คจียอน นักศึกษาปีหนึ่ง คณะนิเทศศาสตร์ เอ่ยขึ้นพร้อมยิ้มอ่อนโยนตอบกลับคนตัวบางไป

 

ได้ไงครับ เดี๋ยวผมปลุกเจ้านี่ให้ ... เฮ้แจบอม ตื่นได้แล้วโว้ยยยยยยยยย สุดท้ายเส้นความอดทนของปาร์คจินยองก็หมดลง ร่างเล็กกว่าม้วนชีทที่อาจารย์เพิ่งแจกให้ในห้องจดเลคเชอร์ก่อนตะโกนเข้าไปในรูที่อีกด้านแนบกับใบหูหนาของคนขี้เซาจนร่างสูงกว่ารีบกระเด้งขึ้นมาด้วยความตกใจปนกับอาการปวดหูที่เริ่มลุกลามหลังจากที่เจ้าของตักนิ่มเล่นตะโกนเข้ามาในหูเช่นนี้

 

อะไรวะจินยอง แค่นี้ทำเป็นหวงเนื้อหวงตัวนะ

 

จะหวงตัวมันก็ไม่แปลกครับ แต่คุณแจบอมช่วยกรุณาหันหน้าไปดูด้านข้างด้วย แฟนคุณแจบอมมารอตั้งแต่เมื่อไหร่แล้ว นี่จะเสียเวลาให้เธอรอนานอีกเท่าไหร่ครับ หา ? จินยองเอ่ยถ้อยคำแดกดันอีกฝ่ายที่ตำหนิว่าเขาเป็นคนหวงเนื้อหวงตัวทั้งๆที่เป็นเพื่อนกันแท้ๆ

 

 

 

 

 

... ก็ไม่อยากหวงตัวแต่คนที่ทำให้ไม่อยากหวงตัวดันมีแฟนไปแล้วจะให้ทำอย่างไรล่ะ ? ...

 

 

 

 

 

อ้าวจียอน ... มาตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วครับ ? แจบอมเอ่ยพูดคุยกับหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนของตนทันทีที่หันไปเจอเข้า แม้จะรู้อยู่แล้วว่าคนตรงหน้ามักจะชอบทำแบบนี้แต่สาวเจ้าก็พยายามอย่างมากที่จะไม่คิดอะไรและไม่เก็บไปใส่ใจ

 

มาได้ซักพักใหญ่แล้วล่ะค่ะ

 

อ๋ออ ... งั้นเราไปหาอะไรกินที่โรงอาหารกันไหมครับ ? พอดีว่าพี่เริ่มหิวแล้วล่ะ มือหนาเลื่อนไปโอบไหล่เล็กของสาวน้อยที่นั่งข้างๆอย่างแนบแน่น ใบหน้าน่ารักของอิสตรีพยักขึ้นลงเบาๆก่อนที่คนตัวโตกว่าจะพากันลุกขึ้นยืนเต็มความสูงของทั้งสองฝ่าย

 

เห้ยจินยอง วันนี้นาย ... / เออวันนี้ฉันจะกลับไปก่อน จะกลับมาหอก็โทรบอกแล้วกันจะได้เปิดประตูห้องให้ กำลังจะเอ่ยบอกคนตัวบางที่นั่งขีดเน้นข้อความในหนังสือแต่ว่ากลับโดนอีกฝ่ายรู้ทันเสียก่อน

 

 

 

จินยองชิงเอ่ยถ้อยคำตัดคำพูดของแจบอมอย่างรู้ทันเพราะปกติแล้วถ้าหญิงสาวคู่รักของเขามา นั่นหมายความว่าบางทีอิมแจบอมอาจจะไม่กลับมานอนหอก็เป็นได้ และนั่นก็เป็นเรื่องที่เขารู้ดีมาเสมอตั้งแต่ที่แจบอมคบกับจียอน จนตอนนี้ก็เกือบคืบคลานเข้าสู่ปีที่หนึ่งที่ทั้งสองคนคบกันแล้ว ต่างจากจินยองที่ตอนนี้ยังโสดสนิท เพราะมัวแต่นอนเกลือกกลิ้งอยู่บนคานทองที่แข็งแรงเกินไปนี่สิ่

 

 

 

รู้ทันว่ะ

 

 

 

... รู้ไม่ทันอิมแจบอมก็ไม่ใช่ปาร์คจินยอง เพื่อนสนิท ของอิมแจบอมสิ่ ...

 

 

 

ไปได้แล้วไป จียอนรออยู่ ว่าแล้วก็สะบัดมือไล่คนตัวโตพร้อมแฟนสาวให้ออกไปเดทกันตามความต้องการของทั้งสองโดยที่คนตัวบางยังคงนั่งอยู่ที่เดิมพร้อมกับอ่านหนังสือที่เปิดไว้อยู่หลายเล่มอย่างไม่ใส่ใจ

 

 

 

แม้ว่าภายนอกจะดูว่าไม่ใส่ใจเพื่อนของตนมากแค่ไหน แต่ภายในใจกับรู้สึกหงุดหงิดและอึดอัดมากเป็นเท่าตัว ดีใจที่คนที่เขาแอบชอบนั้นได้มีความสุขตามที่ต้องการแต่จิตใจเบื้องลึกของคิดที่คิดเกินเลยกว่าคำว่าเพื่อนนั้น

 

 

 

... มันไม่เคยมีความสุขด้วยเลยแม้แต่นิดเดียว ...

 

 

 

ถ้าถามว่าความจริงแล้วจินยองโสดจริงๆหรือไม่นั้น ... จะบอกว่าโสดก็คงพูดได้ไม่เต็มปากเสียเท่าไหร่ เพราะก็ยังมีคนคอยส่งขนมจีบมาแทบทุกวัน แต่ก็ไม่เคยที่จะตอบรับรักใครและเลื่อนตำแหน่งเป็นคนรักได้เลยแม้แต่คนเดียว ไม่ใช่ว่าเขายังคงรอแจบอมให้หันมาสนใจกันหรอกนะ แต่เพราะแจบอมนั่นแหละที่เข้ามาขัดขวางชีวิตเดทของเขาทุกอย่าง ไม่ว่าจะปฏิเสธแทน พูดจาไม่ดีใส่ฝ่ายที่มาจีบเขา ใส่ร้ายป้ายสีว่าฝ่ายนั้นไม่ดีอย่างไร รวมถึงถือวิสาสะใช้โทรศัพท์ของเขาโทรไปบอกเลิกคนที่มาจีบเขาแทนด้วยอีกต่างหาก

 

ล่าสุดคือเพื่อนสนิทของเขาดันไปหาเรื่องกับคิมยูคยอม รุ่นน้องปีหนึ่งคณะเภสัชฯที่กำลังจะจีบเขาอยู่ ด้วยกันสาดน้ำใส่หน้าแล้วบอกว่าปาร์คจินยองเป็นคนฝากมา พอเขารู้ข่าวจากคนเป็นรุ่นน้องก็แทบจะเป็นลมทันที เขาก็เคยพูดเรื่องนี้กับแจบอมอยู่บ้างแล้วว่าควรจะปล่อยๆให้เขามีแฟนได้แล้วเพราะถ้าหากว่าเจ้าตัวมีแฟนแล้วเขาไม่มีมันก็เสียเปรียบเห็นๆ แต่อิมแจบอมเพื่อนสนิทที่สุดของปาร์คจินยองดันบอกว่า ...

 

 

 

ฉันไม่ให้นายไปมีใครหรอก จะมีใครได้ก็ต้องผ่านการพิจารณาจากฉันก่อน เพราะฉันไม่ไว้ใจคนพวกนั้นที่เข้ามาหานาย

 

 

 

แม้ว่าแจบอมพูดแบบนี้แล้ว ภายในหัวใจก้อนน้อยๆจะรู้สึกเหมือนได้รับการเติมเต็มให้ชุ่มชื้นจนมันพองก็จริง ยอมรับว่าตอนที่ได้ยินประโยคนั้นจากปากคนเป็นเพื่อนสนิท ใบหน้าของเขาแทบยิ้มไม่หุบเลยทีเดียว แถมพ่วงด้วยริ้วแดงระเรื่อที่ประดับให้เห็นอย่างชัดเจนอีก รู้สึกเหมือนมีความหวังขึ้นมาบ้างนิดหน่อย

 

 

 

 

 

แต่สุดท้ายอิมแจบอมก็ดันไปมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วทิ้งให้เขาเป็นคนโสดอยู่คนเดียวเสียอย่างนั้น ...

 

 

 

 

 

อ้าวจินยอง บ่ายนี้ไม่มีเรียนนี่ ยังไม่กลับหอเหรอ เสียงแหลมเป็นเอกลักษณ์จากใครบางคนดังขึ้น ใบหน้าน่ารักหันไปมองตามต้นเสียง ดวงตาเรียวพยายามจับโฟกัสคนที่เดินย้อนแสงเข้ามาก็พบว่าไม่ใช่ใครที่ไหน ...

 

อ้าวซึงฮุนเหรอ ? เรายังไม่กลับน่ะ กำลังอ่านหนังสืออยู่ เดี๋ยวอีกซักพักว่าจะกลับแล้ว คนตัวบางเอ่ยทักทายเพื่อนร่วมคลาสของเขาอย่าง อีซึงฮุน ที่มักจะได้อยู่กลุ่มทำงานด้วยกันเสมออย่างเป็นกันเอง คนตัวสูงกว่ายกยิ้มกว้างจนดวงตาหยีไปตามรอยยิ้มตอบ

 

แล้วนี่อ่านอะไรอยู่น่ะจินยอง ? คนตัวสูงเดินมานั่งข้างๆพร้อมชะโงกหน้าดูสิ่งที่จินยองกำลังอ่านอยู่ด้วยความสงสัย

 

อ๋อ อ่านสรุปของวรรณกรรมยุโรปที่อาจารย์สรุปในห้องเลคเชอร์เมื่อตอนเช้าน่ะ ต้องอ่านทบทวนไว้ก่อนเดี๋ยวตอนสอบจะได้ไม่ต้องตะบี้ตะบันอ่านมัน ฮ่าๆๆ คนตัวบางเอ่ยตอบอีกฝ่ายก่อนจะหยิบหนังสือบางเล่มเก็บใส่กระเป๋าเป้เหลือเพียงแต่วรรณกรรมยุโรปเล่มหนึ่งที่มีปกเป็นภาพวาดคล้ายนิทาน บนปกบางนั้นได้เขียนชื่อเรื่องไว้ว่า De dwergjes van Tuilไว้บนมือเพียงเล่มเดียว

 

แล้วนี่กินอะไรรึยัง ? ร่างสูงเอ่ยถามเพื่อนร่วมคลาสที่ดูท่าทางจะยังไม่ได้เอาอะไรลงท้องแม้แต่อย่างเดียว และก็เป็นอย่างที่คิดไว้เมื่อคนตัวเล็กกว่าส่ายหน้าไปมาเบาๆเป็นเชิงบอกว่าไม่มีอะไรตกลงไปในท้องเลย

 

 

 

มือหนาของซึงฮุนล้วงเข้าไปในกระเป๋าเป้ของตนเพราะค้นหาอะไรบางอย่างก่อนจะหยิบขนมปังชูการ์โทสต์สีเหลืองทองดูหอมน่ากินถุงหนึ่งให้อีกฝ่ายทันที และคนตัวเล็กกว่าที่ตอนนี้กำลังมองขนมปังแสนอร่อยนั้นด้วยแววตาประกายก็รับมันมาตามมารยาทและความหิวที่กระเพาะอาหารเริ่มจะตีรวนประท้วงให้หาอะไรมารองท้องได้แล้ว ท่าทางน่ารักน่าชังที่ใครๆเห็นก็อดเอ็นดูไม่ได้ รวมถึงเพื่อนร่วมคลาสอย่างอีซึงฮุนด้วยเช่นกัน เขาอดไมได้ที่จะเอื้อมมือหนาขึ้นไปยีกลุ่มผมนิ่มสีดำสนิทนั้นด้วยความเอ็นดู และคนถูกยีผมก็ทำได้เพียงแค่ยกยิ้มน่ารักให้อีกฝ่ายก่อนจะแกะถุงขนมปังชูการ์โทสต์กินด้วยความหิวและไม่ลืมที่จะแบ่งมันให้กับเจ้าของด้วยเช่นกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

... ไม่ได้สังเกตเลยว่าคนตัวโตกว่าที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเพื่อนสนิทอย่างอิมแจบอมที่ทิ้งแฟนสาวซึ่งกำลังเดทด้วยกันอยู่ออกมาเพื่อหอบขนมและข้าวมาให้คนตัวเล็กที่ตอนนี้กำลังยิ้มและหัวเราะให้กับคนอื่น ...

 

 

 

... ที่ไม่ใช่เขา กำลังยืนมองเหตุการณ์นั้นด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจเป็นที่สุด ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.- TBC xx.



ปล. ไม่แน่ว่าตอนที่สองซึ่งเป็นตอนจบอาจจะมีจั่วเอ็นซีให้ได้อ่านกัน ตอนรอลุ้นด้วยกันนะ แล้วก็ฝากเรื่องอื่นๆอีกสี่เรื่องที่แต่งไปด้วยนะคะ สำหรับกำลังใจดีๆของเรา เราไม่ต้องการอะไรนอกจากคอมเม้นต์ที่ดีแล้วความประทับใจของคนอ่านที่มีต่อฟิคเราค่ะ (y)

© Tนenpoints!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #338 newexo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2558 / 21:05
    หวงก้างอะแจบอมมมมมมมม อะโถ่ว ใช้คำว่าเพื่อนหลอกล่อจินยองตลอดดด ใจเขาใจเราปะแกร
    #338
    0
  2. #336 pachaaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 18:14
    ง้อชอบอ่าน นี่ใครไม่รํใจตัวเองกันแน้
    #336
    0
  3. #329 horizonx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2558 / 11:16
    งืออออ ชอบมากอะ
    อ่านเต็มอิ่มมากๆเลยค่ะ 
    ออกแนวเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อทั้งคู่แน่ๆเลยยยยย 
    แอบสงสารจินยอง 
    แต่เรื่องนี้ จินยองรักแจบอมได้บริสุทธิ์มากๆจริงๆ 

    ชอบเพลงมากค่ะ ...... แอบรัก........ 
    เหมาะกับอารมณ์นี้มากเลย 
    #329
    0
  4. #302 มายด์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 20:43
    อิมแจบอม ชอบเค้าแล้วมัยไม่จีบอ่ะ ขัดขวางขนาดนี้ เอาจินยองไว้บนหิ้งเถอะค่ะ แหมมมมม

    แล้วไม่ให้เพื่อนรักมีแฟน แล้วตัวเองอ่ะ ไปมีแฟนได้งัยยย คิดถึงความรู้สึกของจินยองบ้างไหมมมมมม

    แล้วเป็นงัยยยย หึงอ่ะดี้ สมมมมมมม

    ขอรักจินยองด้วยคนได้ป่าวววว ^^
    #302
    0
  5. #279 parksoya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 21:39
    เป็นเราเราก็หวั่นไหวกับซึงฮุนนะ แจบอมหนีไปมีแฟนก่อนแล้วกั๊กจินยองไว้แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน
    #279
    0
  6. #266 Zinnia elegans (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2557 / 00:04
    กรี๊ดดดด น่ารักมาก ชอบอ่านเรื่องสไตล์นี้ แล้วยิ่งเป็นพี่บียิ่งเขินนน >///<
    #266
    0
  7. #238 Prayy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 20:24
    แหมมมมมมมม๊ ทำฟอร์มอ่ะแจบอมมมมมมม

    เกือบเสียจินยองไปแล้วนะะะ โอ๊ยยย เขินตัวจะแตกแทนจินยองงงงง 555555
    #238
    0
  8. #91 teddy_ >O< (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 เมษายน 2557 / 20:58
    อยากจะกรี๊ดดังๆ >///////< กรี๊ดดดดดดดดดด น่ารักมาก คือมันแบบฟหกด่าสววกงแสกลจดนกบหลหสะจ อธิบายไม่ถูกอ่ะฮือ T///_///T ละมุนม๊ากกกกกกกกก >< ขอบคุณไรเตอร์นะคะที่เอาความฟินมาแชร์ผ่านตัวหนังสือ ขอบคุณจริงๆ คู่บีเนียร์นี้หายากแบบสุดติ่งเลยจริงๆ
    #91
    0
  9. #84 dairymilkky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 00:44
    น่าร้ากกก แจบอมน่ารักมาก โอยย ฟินนน ไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้เลย ชอบอ่ะไรท์ เอาอีกๆๆ
    #84
    0
  10. #68 portiiz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2557 / 14:29
    พี่บีคนโง่วววววววว กว่าเนียร์นิดนึง 55555555
    นี่สรุปไม่รุตัวว่าชอบเนียร์หรืออย่างไรคะ
    แถมหนีมีแฟนทิ้งเนียร์อีก
    เขาจะมีแฟนก็ไม่ให้มี นี่มันคนประเภทไหนยะ
    เนียร์ออกจะน่ารัก น่าเอ็นดู พี่บีทำตัวดีๆเลนะ
    #68
    0
  11. #55 mymintmaple (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 23:16
    กรี้ดดดดดด >////< เนียร์มัดผมจุกด้วยอ่ะ เฮ้ยยยย ชอบตอนพี่บียิ้มให้ตอนแรกๆอ่ะ มันเป็นอะไรที่ฟินแล้วเพลงแบบอ่าห์ละมุนค่ะ >//w//<
    ไม่ผิดน้าเนียร์ 'เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ' ไง ตัวเองหวั่นไหวไปเลย เค้าอ่านเค้ายังหวั่นไหวเลย 555555555
    ชอบที่พี่บีเห็นหน้าแดงๆของเนียร์ตอนอยู่สนามเบสบอลอ่ะ คือไม่ว่าการกระทำไหนของเนียร์ก็ยังอยู่ในสายตาของพี่บีเสมอ กรี้ดดด 55
    เกือบฟินละ ติดตรงที่พี่บีหนีไปมีแฟนก่อน ซะงั้น ! งื้อออ แล้วมาขวางเนียร์ทำไมล่ะ? ไม่ให้เนียร์มีแฟนแล้วตัวเองชิ่งไปมีทำไม?
    แล้วคือทำร้ายมักเน่ไปมั้ยคะ น้องบริสุทธิ์อยู่นะ สาดใส่น้องแบบนั้นคือ แล้วบอกว่าเนียร์ฝาก พี่บีแกกกกกก -3- เอิ่มมมม..
    เฮ้ยช้ะ!! ซึงฮุนนี่ของเค้า กรี้ดดดดด ชอบน้องเนียร์ชิมิเคอะ? จีบเลยๆๆๆ เฮ้ 555555 น่ารักจังงงงง งื้อออออ >3<
    พี่บี แอ้~ หึงก็บอกค่ะ โถ่วววว โดนซะบ้างเถอะ ชิชะเชอะ 555555 เคลียร์เลยๆๆๆ เคลียร์บนเตียงนะคืนนี้(?) 5555555
    ไรท์คะ เค้าชอบการใช้ถ้อยคำใช้ภาษาของไรท์มากอ่ะ มันละมุนอ่ะ รู้เรื่อง ละไม่เร็วเกินไป ไม่ช้าเกินไป ได้ใจความแบบกระทัดรัดแต่กินใจ ชอบโคตรๆ กรี้ดดดด เค้าขอเป็น FC ไรท์ได้มั้ยคะ? 555555 
    #55
    0
  12. #53 m.zslt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 09:01
    ฮ่อลลลลลลลลลลล  ต้องบอกว่า จินยองคนโง่หรือเปล่า

    ทำไมทำร้ายกันแบบนี้ 5555555555555

    จะพูดก็ไม่พูดไม่บอกกัน ก็เข้าใจผิดกันไปแบบนี้ ชาตินี้จะสมหวังมั้ยละ!!

    ห้ะะะะะะะะ!!! #อินมาก55555555555555555555 

    #53
    0
  13. #52 Sparrow (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 01:36
    โง้ยยยยยยย น่ารักอ่าาาาาา >//////////<



    คิดถึงคู่นี้มากๆเลย



    จินยองใจดีมากกกกกกก อ่อนโยนสุดๆ อย่างงี้ไงแจบอมมันถึงได้ใจ



    ชอบก็บอกไปเด้ กั๊กทำไม นิสัยๆ - - #อินจัด 55555555



    ชอบมากเรื่องนี้ ขอบคุณไรท์มากนะค้าาา 
    #52
    0
  14. #42 fronqinf (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 00:18
    จินย๊องงงงงง โอ้ย นึกภาพกะลาครอบมัดจุุกออกเลอ งุ้งงิ้งมุ้งมิ้งสุด .____.
    หน้าเอ๋อๆ พูดสำเนียงปูซานอีก ลุคนั้นบับโมเอร้มากเลอ ชอบง่ะ ; vvv ;
    พี่บีนี่นิสัยไม่ดีแต่เด็ก ไม่ยอมเรียน ทำไมไม่กลับไปนอนบ้านห๊ะ! < ว่าพี่บีทำไม ถถถถถถถถ
    แต่สุภาพบุรุษมากเล่อะ ช่วยตุ๊ดจากคนอ้วนนิสัยไม่ดี ฮือ ปลื้ม 
    และแล้ว... ความรักของจินยองกเกิดขึ้นตอนนั้น ฮรี่ 


    ละปัจจุบันนี่ทำไม พี่บี ทำไม! มีแฟนทำไม! ทำร้ายจินยองทำไม! #เกิดเป็นพี่บีนั้นผิดเสมอ
    หนีไปมีแฟนละยังทำร้ายจิตใจจินยอง นิสัยไม่ดีๆๆๆๆๆ
    ซึงฮุนคนหล่อของเลาาาา เอาขนมมาให้จินยองกินดั้ว น่าย๊ากกกก 
    พี่บีมาช้าไปอดนะๆๆๆ บาย 

    #สรุปจะว่าแต่พี่บี #พี่บีผิดตลอดกาล
    #42
    0
  15. #38 bynotexo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 22:33
    ทำไมอิพี่บีชิงมีแฟนก่อนเนียร์แล้วคือ...ไม่ให้เนียร์มีแฟน โป้งพี่บี!!!
    หวงเค้าก็บอกดิ รักเค้าก็บอกดิ อย่าทำแบบนี้ -___-!!
    เนียร์ลูกกกก จัดการบีเลยลูกกก เอาให้สะใจจจจ
    รอไรท์อัพนะครับ ^__________^
    #38
    0
  16. #37 มิลค์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 11:29
    สมน้ำหน้าเจบี แบร่!

    ปล.จะรอเอ็นซีอย่างใจจดใจ่อเลยนะคะ -///////-
    #37
    0
  17. #36 Ma 'morn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 05:00
    ต่อด่วนๆๆๆๆๆๆๆเบยนิ ติดตามนะคะไรเตอร์
    #36
    0
  18. #35 Jtotheb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มีนาคม 2557 / 22:45
    โอ้ยยยยยชอบคู่นี้ โหยหาฟิคคูนี้มานานแล้ว

    พี่บีแอบชอบน้องอยู่ก็บอกเค้าไปสิ

    อยากรู้มากเลยไรเตอร์ว่าพี่บีจะสารภาพรักน้องยังไง

    รีบมาอัพต่อน้า เป็นกำลังใจให้ เราชอบคู่นี้มากกกกก
    #35
    0
  19. #33 sunday (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 12:31
    แจบอมอ่าาาา รู้สึกยังกับจินยองทำไมไม่บอกกกก
    #33
    0
  20. #32 ` Kathy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 02:12
    โฮยยยยยคือมาเจอเรื่องนี้ตอนเกือบตีสอง ตาจะปิดแล้วแต่ก็เข้ามาอ่านก่อนเพราะโหยหาคู่นี้มากกก ถูกใจทีสุดเลยแงงงงง
    ทำไมอ่านแล้วจะร้องไห้ สงสารจินยองง้าาาาา แอบรักเพื่อนสนิทแต่เพื่อนไปมีแฟน แล้วพอจินยองจะมีแฟนก็โดนขัดขวาง พี่บีใจร้าย 
    พี่บีคนโง่ไม่รู้ใจตัวเองล่ะสิ เชอะะะะ รออ่านต่อน้าาา ชอบซึงฮุนจังเลยย
    #32
    0
  21. #31 ■เอ็มไอเอ็ม. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 10:55
    กรี้ดดดดดดดด คู่นี่ช่างมีน้อยแท้ อยากอ่านมานานแล้วค่ะ ;w;
    โอ้ยย พี่บี หึงก็บอกมาดิ โด่ว ทำเหป็นหนีไปมีแฟน กลัวห้ามใจไม่ด้รึไง -.,-
    คือคิดว่าชอบตั้งแต่วันแรกที่เจอแล้วล่ะ ธูธธธธ มีปกป้อง 55555555555555
    พอจินยองมีคนมาจีบก็ห้าม หวงล่ะสิ พี่บีคนปากแข็ง
    ขอบคุณที่แต่งฟิคสนุกๆมาให้อ่านนะคะ รอตอนต่อไป~

    #31
    0
  22. #30 Nunniee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 10:19
    ชอบคู่เจเจมากเลยยยยยยยย หาอ่านยากมากก
    สนับสนุนให้ไรท์เเต่งคะ 5555555
    เรื่องนี้เด็กปูซานน่าสงสารรร
    เด็กใรกรุงนี่ใจดำมากเลยนะ มีเเต่เเจบอมสินะที่ใจดีสินะ คิคิ
    ส่วนตอนโตนี่ ทำไมถึงไม่ให้จินยองมีแฟนนฮั่นเเน่หวงใช่ป่าว
    แล้วทำไมตัวเองถึงไปมีแฟนเล่าา -_______-
    จินยองจัดการเลยย อย่าไปยอมม ไปมีแฟนเลยย 55555
    เอ้ย ไม่ใช่ๆ ไปแย่งเลยยย 5555555
    มาต่อไวไวนะค้า สู้ๆค่าไรท์เตอร์ -3-
    #30
    0
  23. #29 LooknamTK (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 05:00
    ยังไงๆแจบอมมี่ ชอบ?? หรือแค่ไม่อยากเสียไปให้ใคร :P จินยองอ่อยเลยลูกกกกกกกกกกก 55555 
    #29
    0
  24. #28 ♡ BGOT.OIL (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 23:54
    ขัดใจเป็นที่สุด !!!

    แจบอม.. แกหนีไปมีแฟนทำไมมมมมมมม

    แล้วที่คอยขัดขวางนี่หวงก้างอ่ะเด้ หึงใช่ป่ะล่ะ ?

    แมนๆ หน่อย ซื่อสัตย์กับความรู้สึก

    ส่วนจินยองน่ะไม่มีอะไรเลย รักพี่ยี่อยู่คนเดียวเนี้ย

    อย่าเข้าใจผิดดดดดดดด



    คือที่จริงก็ใจตรงกันป่ะเออ ขัดใจจจจ 5555
    #28
    0
  25. #27 I love KIM SUHo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 19:49
    หึหึ หึงอะดิ -,,- อิมแจบอมเอ้ย
    #27
    0