` S H O R T F A N F I C R O O M | G O T 7 ♡

ตอนที่ 4 : { O S } A M U S E M E N T P A R K : 놀이 공원 {Jaebum x Youngjae} 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 694
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    2 มี.ค. 57




 

 

{ A M U S E M E N T P A R K : 놀이 공원 }

pairing ; Jaebum x Youngjae
author ; pinnathero
genre ; little romantic & comedy

type ; PWP

rate ; pg-15




 

 

 

 

 

 


(หมายเหตุ : 첫사랑의 멜로디 (First Love's Melody) / 바닐라 어쿠스틱 (Vanilla Acoustic) : http://youtu.be/sf0PYPpBA18 )

 

 

 

warning ; อยากมีแท็กกับเขาซักเรื่อง สกรีมเรื่องนี้ช่วยแท็ก #amusejbyj ในทวิตด้วยน้า เราอยากรู้ว่าคนอ่านมีความคิดเห็นและฟีลลิ่งอะไร ขอบคุณนะก้ะ T_T

 

 

 

 

 











 

 

 

 

 

 

 

 

ไปเที่ยวกันไหมยองแจ ?ลีดเดอร์คนหล่ออย่าง อิมแจบอม เอ่ยถามเมนโวคอลอีกคนของวงอย่าง ชเวยองแจ ที่นอนเล่นโทรศัพท์มือถือเครื่องสวยบนเตียงนอนของตน

 

ไปไหนฮยอง ?แม้ดวงตาเรียวจะได้ละออกจากจอโทรศัพท์มือถือของรูมเมทที่ยืมมาเล่นชั่วคราว แต่เสียงใสก็เอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น

 

 

 

 

 

... แหม จะไม่ให้ตื่นเต้นได้อย่างไรกัน ในทุกๆวันก็มีงานโบ้มใส่จนตัวจะแตก นานๆทีจะได้พักผ่อน ใครจะไม่ดีใจกัน ? ...

 

 

 

 

 

ไปสวนสนุกกันไหมล่ะ ? ช่วงนี้ตั๋วเข้าสวนสนุกลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์พอดี

 

ไปวันไหนอ่ะฮยอง วันไหนๆๆๆคนตัวเล็กกว่ารีบเร่งเร้าขอคำตอบจากคนเป็นพี่ แต่ทว่าอีกฝ่ายยังคงเงียบไม่ยอมตอบจนคิ้วสวยของคนน่ารักเริ่มกระตุกด้วยความไม่พอใจ แต่จะให้ละสายตาไปจ้องอีกฝ่ายก็ใช่เรื่อง นี่กำลังเล่นคุ้กกี้รันจนจะแซงแจ็คสันฮยองได้แล้วเนี่ย

 

ถ้าไม่มานั่งคุยกับฮยองดีๆ ก็ไม่ต้องไปจนแล้วจนรอด เมื่ออีกฝ่ายยื่นคำขาดแบบนี้แล้ว ถ้าหากยองแจไม่ทำตาม ความฝันที่จะได้ออกไปโลดแล่นในสวนสนุกฟรีแบบหนึ่งวันเต็มๆอาจจะต้องพังลงไม่เป็นท่าแน่ๆ มือเล็กกดหยุดเกมชั่วคราวก่อนจะวางโทรศัพท์มือถือไว้ที่หมอน พร้อมลุกขึ้นมานั่งมองคนตัวสูงที่นั่งอยู่ปลายเตียงของเขา

 

โอเคๆ ผมวางแล้วก็ได้ แค่นี้ทำเป็นเข้มนะโธ่ๆๆๆ

 

งั้นวันหลังถ้ายองแจพูดอะไร ฮยองจะไม่ฟังบ้างเอาไหมล่ะ ?แจบอมเริ่มตีหน้าดุใส่อีกฝ่ายจนสุดท้ายคนตัวเล็กต้องเอาหมอนหนุนใบใหญ่มาบังหน้าเพียงแค่ครึ่งเดียวเพื่อหลบสายตาดุดันของอิมแจบอม

 

ไม่เอานะ ไม่ได้นะฮยอง ฮยองต้องฟังผมพูดดิ่ นี่ไงๆๆๆ ผมก็ฟังฮยองแล้วนี่ไง

 

ให้มันจริงเถอะยื่นมือไปเขกหัวทุยๆของคนตัวเล็กหนึ่งที แต่เจ้าตัวกลับโอเวอร์แอคติ้งประหนึ่งเขาเอาค้อนฟาดลงที่หัวอย่างนั้น

 

โอ้ยย ! มันเจ็บนะฮยอง ตีผมอยู่ได้ร่างเล็กทำตาขวางพร้อมปากขมุบขมิบใส่อีกฝ่าย จนคนมองอดไม่ได้ที่จะยื่นมือหนาไปบีบจมูกเล็กนั้นเบาๆด้วยความหมั่นไส้

 

เว่อร์ไปละ ชเวยองแจ

 

แล้วฮยองจะไปวันไหนอ่ะ วันนี้คงไม่ทันแน่เลย นี่ก็จะสิบโมงแล้วเนี่ย ... อะไรฮยองอ่ะ เพิ่งมาคิดได้ทำไมตอนนี้ ทำไมไม่คิดออกตอนเช้าๆ จะได้ไปเที่ยวกันไวๆ โธ่พูดเองเออเองเสร็จสรรพ คนตัวเล็กนั่งกอดอกพยักหน้าบ่นพึมพำอะไรไม่รู้จนลีดเดอร์คนหล่อแทบอยากยกเท้ากุมขมับเสียจริง

 

 

 

 

 

นี่แหละคนที่เห็นแก่เที่ยวมากกว่าเรื่องอื่นๆ ไม่งั้นไม่ใช่ชเวยองแจน่ะสิ่

 

 

 

 

 

แล้วคิดว่าถ้าฮยองนึกได้ตอนหกโมง ฮยองจะปลุกนายให้ตื่นขึ้นมาได้รึไง ?

 

 

 

 

 

... เออว่ะ หกโมงนี่ยังไม่ตื่นหรอกนะ คงกำลังเข้าหลุมภวังค์รอบที่ห้าคงได้ ...

 

 

 

 

 

ไปวันนี้ก็ทันเถอะเมื่อเห็นว่าร่างเล็กนั่งเอ๋อเพราะดันพูดเรื่องจริงออกมา ร่างหนาก็หัวเราะเบาๆพร้อมลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะเดินไปยังตู้เสื้อผ้าที่ใช้แชร์ร่วมกับคนตัวเล็กที่ตอนนี้สติกลับมาแล้วก็รีบนั่งปิดตาเพื่อไม่ให้เห็นเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ ขนาดว่ายังไม่ทันจะได้ถอดเสื้อยืดที่สวมทั่วไปในหอออก เขาก็มองเห็นพวงแก้มเนียนที่แดงระเรื่อด้วยความเขินได้อย่างชัดเจน

 

 

 

 

 

... อะไรกัน ก็เห็นทุกวันทำไมยังไม่ชินนะ ...

 

 

 

 

 

ฮยองเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จยังเนี่ย ไวๆเลยไวๆ อย่ามาชักช้ายืดยาดนะเพราะว่าคนตัวเล็กปิดตาเสียสนิทยิ่งกว่าสนิท เลยไม่ได้รู้เลยว่าคนเป็นพี่กำลังแกล้งอีกฝ่ายอยู่ด้วยการถอดเสื้อยืดออกพร้อมเดินเข้าไปใกล้คนตัวเล็กที่นั่งปิดตาอยู่บนเตียง โน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้าไปใกล้ใบหน้าน่ารักที่กำลังปิดตาอย่างเอาเป็นเอาตายโดยที่ไม่ให้อีกคนจับได้

 

เสร็จแล้วๆ

 

ทำไมฮยองไม่เอาเสื้อไป .. เห้ยยยย ! ฮยองอ้ะ !! ” กำลังปล่อยมือออกจากดวงตาเรียวทั้งสองข้างพร้อมลืมตามองอีกฝ่าย แต่ก็ต้องรีบปิดตาเหมือนเดิมอีกครั้งพร้อมโวยวายใส่คนขี้แกล้งจนฟังไม่รู้เรื่อง ยิ่งเห็นใบหน้าน่ารักแดงระเรื่อขึ้นมากกว่าเดิมก็ได้แต่ขำเบาๆกับความน่ารักที่ไม่ค่อยจะเผยแพร่ให้คนอื่นเห็นนอกจากลีดเดอร์รูมเมทอย่างแจบอม

 

 

 

... ก็เพราะน่ารักแบบนี้ไง เลยไปรักใครไมได้อีก ...

 

 

 

อะไรกัน เห็นทุกวันยังไม่ชินอีกเหรอไง หืม ?ใบหน้าหล่อเหลาคลี่รอยยิ้มที่สามารถทำให้คนเห็นถึงกับเขินจนม้วนตัวได้ แต่ทว่าคนตัวเล็กกลับไมได้มองเพราะปิดตาเสียแน่นแบบนั้นคงมองเห็นหรอกนะ

 

ย๊า !! ใครมันจะไปชินได้เล่า ฮยองคนบ้า ! ฮึ่ยยยยยยยองแจรีบลุกขึ้นเต็มความสูงพร้อมเดินชนคนตัวหนาเพื่อรีบหนีออกไปจากห้องนอนทันที แม้จะได้ยินเสียงหัวเราะที่ดังเต็มห้อง แต่เขาก็ไม่คิดจะหันไปมองแม้แต่นิดเดียว

 

 

 

 

 

... ใครมันจะบ้าไปมองไอ่ฮยองคนผีทะเลนั่นได้เต็มตาเล่า ให้ตายสิ่ แจบอมฮยองคนบ้า ! ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

และในที่สุดทั้งอิมแจบอมและชเวยองแจก็มายืนอยู่ตรงหน้าสวนสนุกที่คนตัวโตบอกว่าตอนนี้ตั๋วเข้าชมนั้นลดราคาห้าสิบเปอร์เซ็นต์ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงจนได้

 

สวนสนุกชื่อดังแถวชานเมืองเป็นประเด็นพูดกันปากต่อปากในเรื่องเครื่องเล่นที่สนุกสุดเหวี่ยง อีกทั้งมีความมหัศจรรย์มากมายที่สวนสนุกอื่นๆไม่มี ด้วยพื้นที่ที่กว้างหลายร้อยไร่ จึงสามารถจัดตั้งเครื่องเล่นที่มีขนาดใหญ่หลายๆอย่างได้สบาย และแม้ว่าสวนสนุกแห่งนี้จะมีอายุมานานตั้งแต่ที่พวกเขายังไม่เกิด แต่ด้วยการควบคุมงานอย่างเป็นระบบและความคิดสร้างสรรค์ของทีมงานที่สร้างสวนสนุกแห่งนี้ จึงไม่แปลกที่สวนสนุกพื้นที่กว้างจะมีอะไรใหม่ๆเข้ามาตลอด ยิ่งทำให้รู้สึกว่าสวนสนุกนี้ไม่มีวันเก่าเลยจริงๆ และยิ่งช่วงนี้เป็นช่วงลดราคาตั๋วเข้าท่องเที่ยวแล้ว ยิ่งไม่ต้องแปลกใจเข้าไปอีกว่าทำไมถึงมีนักท่องเที่ยวจากหลายสารทิศทั่วมุมประเทศเข้ามาชมและเล่นเครื่องเล่นเป็นจำนวนมากกว่าปกติ

 

ร่างเล็กในชุดลำลองประกอบไปด้วย เสื้อยืดแขนยาวลายทางฟ้าขาวมีรูปกบน้อยแปะอยู่กลางเสื้อ กางเกงสามส่วนสีน้ำตาลอ่อน พร้อมรองเท้าผ้าใบคู่ใจ กำลังยืนเงยหน้ามองป้ายสวนสนุกด้วยแววตาประกายหลังจากที่ล่าสุดได้มาเที่ยวชมที่นี่ในฐานะนักท่องเที่ยวตัวน้อยเมื่อสิบสองปีก่อน

ส่วนคนตัวโตกว่านั้น ก็สวมเสื้อยืดสีขาวลายหมีสีน้ำตาล กางเกงยีนส์สีดำสนิท พร้อมรองเท้าผ้าใบสีดำคู่ใจของอีกฝ่าย บนหัวของคนตัวสูงสวมหมวกแก็ปสีดำ การแต่งกายเช่นนี้ไม่ได้ทำให้ความหล่อดูดีของคนตัวโตลดลงและไม่ได้ทำให้ลดการเป็นเป้าสายตาเลยแม้แต่นิดเดียว

 

 

 

ฮยองว่าเราออกมาโดยไม่บอกสมาชิกในวง พวกฮยองเขาจะโกรธไหมอ่ะครับ ?

 

ต่อให้เราชวนพวกเขามา พวกเขาก็จะบอกว่าไม่ไปหรอก ของเล่นไร้สาระ เพราะเจ้าพวกนั้นกำลังแข่งกันเก็บเกี่ยวเวลานอนอยู่น่ะ แจ็คสันน่ะตัวดีเลยล่ะ

 

อ่าว แต่วันนั้นแจ็คสันฮยอง ... ครั้นจะเอ่ยอ้างถึงฮยองร่างเตี้ยสั้นที่เคยพูดไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าอยากมาเที่ยวสวนสนุกกับทุกคนในวง จะได้ไปโดดบันจี้จัมพ์ด้วยกันขึ้นมา ก็ถูกดวงตาเรียวคมของอีกฝ่ายหันมามองเป็นเชิงบอกให้หยุดพูดถึงได้แล้ว และยองแจก็ทำตามโดยดีด้วยกันเปลี่ยนเรื่องคุย

 

เอ้อ ฮยองจะเล่นอะไรก่อนดีอ่ะ ?ร่างเล็กเงยหน้าถามอีกฝ่ายที่กำลังก้มหน้าก้มตาเช็คสภาพกล้องถ่ายรูปที่วันนี้ได้พกติดตัวออกมาด้วย

 

หืม ? แล้วเราอยากเล่นอะไรล่ะ ?ร่างสูงยกยิ้มอย่างอารมณ์ดีให้อีกฝ่ายที่กำลังเขย่าชายเสื้อยืดของเขาอยู่

 

ผมอยากไปดูอควาเรียม ฮยองไปดูกันนะๆๆๆถ้าถามว่าเด็กอนุบาลสามน่ารักแบบไหน อิมแจบอมคงบอกได้เต็มปากว่า ชเวยองแจเป็นแบบไหน เด็กอนุบาลสามก็น่ารักแบบนั้นแหละ แม้จะนิสัยเด็ก แต่เขาก็มั่นใจว่าคนตรงหน้านี้ ถ้าได้จริงจังก็คงจะจริงจังเหมือนผู้ใหญ่ได้เหมือนกัน

 

 

 

 

 

... แต่ประเด็นคือ เขายังไม่เคยเห็นมันน่ะนะ ...

 

 

 

 

 

เอาอีกแล้วเหรอ ? เดี๋ยวเราก็มัวแต่มองปลาฉลามจนไม่สนใจฮยองอีกอ่ะ วันก่อนก็ดูแต่ปลาวาฬในทีวีไม่สนใจฮยองแจบอมเริ่มทำสีหน้าเบื่อหน่าย ที่เขาต้องการให้คนตัวเล็กมาเที่ยวพักผ่อนนี้คือเขาคิดว่า คนเป็นน้องจะชวนไปเล่นม้าหมุนเอย ชิงช้าสวรรค์เอย รถไฟเหาะเอย แต่ที่ไหนได้ ... จะเข้าอควาเรียมก่อน แล้วถ้าได้เข้าไปจริงๆ กว่าจะได้ออกมาก็คงปาไปประมาณสามชั่วโมงได้

 

 

 

 

 

... แบบนี้พาไปอควาเรียมเฉพาะเลยไม่ง่ายกว่ารึไงกัน ...

 

 

 

 

 

ก็น้องปลาน่ารักอ่ะฮยองอ่ะ ชเวยองแจเริ่มใช้โหมดแอกโยล่อลวงหัวใจคนเป็นพี่อีกแล้ว แต่ก็ใช่ว่ามันจะง่ายดายหากจะล่อลวงไปทั้งหัวใจน่ะนะ

 

แล้วระหว่างฮยองกับน้องปลาในตู้อควาเรียม อะไรน่ารักกว่ากัน ? ใบหน้าหล่อโน้มเข้ามาใกล้อีกฝ่ายเพื่อหาคำตอบจนคนตัวเล็กกว่าต้องผงะรีบถอยหลังไปหนึ่งก้าว

 

น ... น้องปลาสิ่น่ารักอ่ะ ! ”

 

งั้นกลับหอกันเถอะ ว่าแล้วก็แสร้งทำเป็นเดินหันหลังเตรียมจะกลับไปทางเดิมที่เดินทางมาโดยไม่สนใจใบหน้าน่ารักที่ยังคงเหวอด้วยความงงแต่เมื่อได้สติครบแล้วก็รีบวิ่งไปดึงอีกคนไว้ทันที

 

ไม่นะฮยองไม่ ผมสัญญาเลยว่าผมจะสนใจฮยองพอๆกับสนใจปลาเล็กปลาน้อยในตู้น้ำนั่นแน่นอน นะฮยองนะมือเล็กพยายามเกาะแขนอีกฝ่ายพร้อมแกว่งไปมาเหมือนเด็กอนุบาลสามจนคนเป็นพี่เริ่มเอือมกับท่าทีที่มีมากไป

 

 

 

บางทีไอ่โมเม้นต์น่ารักมันมีก็ดีไป แต่ควักออกมาใช้มากเกินมันก็น่ารำคาญเป็นไง ผมว่าหลายคนคงเข้าใจผมนะ หวังว่า ...

 

 

 

แต่เรามาสวนสนุกนะยองแจ ไม่ใช่มาอควาเรียม

 

ฮยองอย่าใจร้ายใส่กันดิ้ๆ ยอมน้องนุ่งหน่อยก็ไม่ได้จริงๆเหรอยองแจจิ้มท่อนแขนแกร่งของอีกฝ่ายสองสามทีจนคนตัวสูงเริ่มจิ๊ปากแสดงความรำคาญอย่างเห็นได้ชัด

 

 

 

 

 

... ก็เพราะยอมน้องนุ่งแบบนี้ไง แม่งเลยเอาแต่ใจกันยกวงแบบนี้น่ะ อย่าว่าแต่ยองแจเลย แจ็คสันยังเป็น ...

 

 

 

 

 

ฮยองย้ำอีกครั้งว่าเรามาเที่ยวสวนสนุก ไม่ใช่อควาเรียมอิมแจบอมเริ่มเมคเสียงขรึมใส่อีกฝ่าย แม้ว่าจะรู้ดีว่าชเวยองแจไม่ได้กลัวมันมากมายเท่าไหร่นัก แต่ในสถานการณ์แบบนี้มันก็น่ากลัวจริงๆนั่นแหละ เพราะความน่ากลัวมันพอๆกับตอนซ้อมเต้นในห้องซ้อมแล้วดันเต้นผิดแค่ครึ่งจังหวะเลยล่ะ

 

โอเคๆๆๆ ไม่ไปอควาเรียมก็ได้ใบหน้าน่ารักเริ่มยู่ลงกว่าเดิม แต่ก็ไม่ได้ติดใจเอาความโกรธครอบงำอีกฝ่ายหรอก ก็เข้าใจว่าทุกครั้งที่เขาเข้าอควาเรียมทีไร นิสัยเสียที่ชอบไม่สนใจสิ่งรอบข้างจะเริ่มครอบงำจนคนที่มาเที่ยวด้วยกันมักจะโกรธงอนเอาได้ ความจริงก็อยากสนใจคนข้างกายนะ

 

 

 

 

 

... แต่น้องปลาในตู้มันน่าสนใจกว่าจะให้ทำอย่างไรล่ะ ...

 

 

 

 

 

ดีมากเด็กน้อย ไว้วันหลังจะพาไปอควาเรียมแล้วกันนะครับว่าจบคนเป็นพี่ก็ยกยิ้มกว้างแล้วรีบจับมือเล็กนั้นพร้อมจูงกันเข้าไปในสวนสนุกที่ตั้งอยู่ตรงหน้าทันที โดยที่คนถูกจับมือได้แต่ก้มหน้าก้มตาซ่อนพวงแก้มเนียนที่ขึ้นสีระเรื่อที่ไม่แน่ใจว่าเพราะว่าอากาศร้อนหรือเพราะเขินเจ้าของมือหนาและอบอุ่นกันแน่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

ร้อนไหม ยองแจ ?ร่างสูงของลีดเดอร์ของวงเอ่ยถามคนตัวเล็กกว่าที่ตอนนี้กำลังหรี่ดวงตาเรียวให้เล็กลงเพราะแสงแดดที่จ้ากว่าทุกๆวัน หลังจากที่เล่นเครื่องเล่นหวาดเสียวเสร็จก็ล่อเข้าไปถึงบ่ายสามโมงเสียแล้ว อากาศจะร้อนแบบนี้ก็ไม่แปลกอะไร

 

 

 

พยากรณ์อากาศวันนี้ดันบอกว่าอากาศแจ่มใสจะไม่มีเมฆ แดดจึงจ้าเป็นพิเศษเพราะไร้กลุ่มก้อนเมฆขาวปุยบดบัง และเขาเองก็ลืมหยิบหมวกมาให้อีกฝ่ายใส่เสียด้วย อีกอย่างนี่ก็เป็นเวลานานแล้วที่พวกเขาทั้งสองคนเดินเที่ยวกันแทบจะทุกโซนของสวนสนุก ก็อาจจะมีร้อนและเหนื่อยบ้างประปราย

 

 

 

นิดหน่อยอ่ะฮยองพอคนตัวเล็กตอบเท่านั้น คนเป็นพี่จึงสละหมวกที่ตนใส่ให้อีกฝ่ายได้สวมใส่มันเพื่อปกป้องแสงแดดที่แยงเข้าตามากเกินไปแล้วตัวเองก็รับแสงแดดและเป้าสายตาจากหลายๆคนเข้าอย่างจังๆ

 

ใส่นี่ไปก่อนแล้วกัน ถ้าหลวมก็ปรับให้มันเข้ากับหัวซะ

 

เห้ย แล้วฮยองไม่ร้อนเหรอ ?แม้จะยืมของคนอื่นมาสวมใส่แต่ก็ไม่ได้ใจดำที่จะไม่ถามไถ่อีกฝ่ายเลย แต่ทว่าก็ได้คำตอบกลับมาเพียงแค่รอยยิ้มอ่อนโยนพร้อมใบหน้าหล่อที่ส่ายไปมานั่นแหละ

 

แค่นี้เอง ไปกันต่อเถอะกล่าวด้วยถ้อยคำสั้นๆก่อนจะพาอีกฝ่ายเดินเที่ยวต่อราวกับไม่ได้สนใจอากาศร้อนที่ร้อนเกินกว่าจะทนไหวได้ แม้ว่าคนตัวโตกว่าจะพาคนเป็นน้องเดินเที่ยวไปทั่ว แต่ก็ไม่ได้สังเกตสายตาของคนเป็นน้องที่มองด้วยความรู้สึกผิดและแอบเป็นห่วงเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

 

 

... ช่วงนี้แจบอมฮยองทำงานหนักกว่าทุกคนในวง ถ้าจะป่วยขึ้นมาก็ป่วยเอาดื้อๆ ทั้งๆที่รู้ตัวดีอยู่แล้วยังจะมาทำตัวเท่เพื่อเขาอีกทำไมกัน ...

 

 

 

 

 

ฮยองเดี๋ยวก่อนๆๆๆจู่ๆมือเล็กก็รั้งท่อนแขนแกร่งของคนที่กำลังเดินไปเรื่อยๆเอาไว้จนเจ้าของหันหน้ามามองด้วยความสงสัย หรือว่าบางทีเด็กน้อยมกโพแลนด์จะเหนื่อยเข้าเสียแล้ว

 

มีอะไรเหรอยองแจ ?

 

ฮยองไปส่งผมที่หนึ่งได้รึเปล่าครับ ?เสียงใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับจดจ้องใบหน้าหล่อที่ตอนนี้เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะแดดแรงที่แผดเผาไปทั่วใบหน้าด้วยแววตารู้สึกผิด แม้ว่าจะไม่เข้าใจถึงแววตาของเด็กน้อยมกโพแลนด์ซักเท่าไหร่ แต่ร่างหนาก็พยักหน้าเบาๆเป็นเชิงตกลงไปเสียแล้ว

 

ไปที่ไหนล่ะ ?คนตัวเล็กไม่ต้อง แต่กลับดึงร่างสูงให้เดิมตามตนไปยังร้านค้าที่ตั้งอยู่ตรงหน้าด้วยความเร่งรีบทันที

 

 

 

 

 

 

 

เข้ามาซื้ออะไรในร้านค้าของฝากเนี่ย ยองแจ ?แจบอมเอ่ยถามด้วยความสงสัยเพราะเขาไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องซื้อของฝากออกไปเสียหน่อย เขาสามารถมาเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่ได้เป็นนักท่องเที่ยวต่างแดนต่างจังหวัดที่นานๆทีจะมา แต่คนตัวเล็กกว่าก็ไม่ยอมตอบอีก แถมยังคงดึงแขนอีกคนให้เดินเข้าไปที่ ...

 

 

 

... แผนกหมวก ?

 

 

 

ผมรู้สึกผิดที่ไม่ได้เอาหมวกมา แถมฮยองยังให้ผมยืมอีก เดี๋ยวผมซื้อหมวกให้ฮยองใส่ โอเคนะ ?ยองแจบอกสาระสำคัญที่พาอีกฝ่ายมาที่ร้านค้าขายของฝากให้ลีดเดอร์ได้รับรู้ แม้คนตัวโตจะคิดว่ามันไม่จำเป็นอะไรที่จะต้องซื้อ เพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะเย็นแล้ว แต่เห็นท่าทีของคนตัวเล็กที่เอาใส่ใจเขาบ้างก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

 

 

 

ยอมรับว่าระหว่างที่เดินเที่ยวเล่นกับยองแจโดยไม่มีหมวกสวมบังแดดเลย แจบอมก็รู้สึกหน้ามืดอยากเป็นลมอยู่บางครั้ง แม้ว่าอาการหน้ามืดก็ถามหาเป็นครั้งคราวแต่เขาก็อ้างว่ายืนพักก่อนเพราะเหนื่อย เดินตามคนตัวเล็กไม่ทัน ความจริงแล้วนั้น ... ต่อให้เขาวิ่งตามคนน่ารักตรงหน้าเขาก็ตามทันอยู่แล้ว

 

 

 

เฮ้ ไม่เป็น ... / อย่าปฏิเสธผม แจบอมฮยอง กำลังจะเอ่ยปากปฏิเสธอีกคนเพราะไม่อยากให้เสียเงินกับสิ่งไม่จำเป็นมากนั้น แต่คนตัวเล็กกว่ากลับแย้งขัดคอขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง ทำเอาคนเป็นพี่ได้แต่เงียบให้อีกฝ่ายจัดการทุกอย่างเอง

 

ฮยองเอาหมวกลายหมีก็แล้วกันเนอะ มีหูให้ด้วยอ่ะ น่ารักดีๆว่าแล้วก็เขย่งขึ้นไปหมายจะสวมใส่หมวกให้อีกฝ่าย แต่ทว่าด้วยความสูงที่ไม่ได้มีมากแต่ก็ไมได้ห่างจากคนตัวสูงกว่าเสียเท่าไหร่ มันจึงเป็นไปได้สูงว่าคนตัวเล็กจะอยู่ในอ้อมกอดของลีดเดอร์ได้โดยง่าย

 

ท่อนแขนแกร่งโอบกอดร่างเล็กเอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายล้มลงไป สบตากับเมนโวคอลของวงที่ตอนนี้กำลังหน้าแดงซ่านอยู่ไม่น้อย กระพริบตามองแจบอมปริบๆ พยายามจะตั้งตัวให้ยืนได้เป็นปกติแต่ก็ทำไม่ได้เพราะอ้อมกอดของอีกฝ่ายยังคงรัดแน่นไม่ปล่อย

 

ฮยองไม่ใส่ ฮยองจะให้เราเราใส่แทนฮยอง โอเคนะครับ ?คว้าหมวกลายหมีจากมือเล็กมาไว้ในมือพร้อมถอดหมวกแก็ปสีดำที่ร่างสูงใส่แต่แรกออกและสวมหมวกลายหมีที่คนเป็นน้องบอกกับปากเองว่ามันน่ารัก จัดหมวกที่ใส่ทับหัวทุยๆให้เข้าที่ก่อนจะผละออกจากอีกฝ่ายเพื่อสวมใส่หมวกของตนเองให้เรียบร้อย

 

อ้าวไหงงั้นอ่ะ ?

 

 

 

 

คนน่ารักก็ต้องเหมาะกับของน่ารักสิ่ครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

ตลอดทั้งวันนี้แจบอมและยองแจได้เดินเล่นในสวยสนุกพร้อมเล่นเครื่องเล่นมากมายจนลืมความเหนื่อยล้าจากการทำงานแทบจะทั้งหมด ตั้งแต่เครื่องเล่นสุดหวาดเสียวชวนให้ยองแจอยากอ้วกออกมาเป็นหลายๆรอบพร้อมใบหน้าที่ซีดเพราะกลัวความสูง จนมาถึงม้าหมุนเครื่องใหญ่ที่ตั้งเด่นหรากลางลานกว้างที่ร่างเล็กเล่นไปก็หัวเราะเริงร่าไป ก็ทำให้คนตัวเล็กกว่าถึงกับยิ้มอย่างมีความสุขมาตลอดทั้งวัน

 

พอตกเย็น เท้าทั้งสองคู่ได้มาหยุดยืนที่ชิงช้าสวรรค์ขนาดใหญ่ที่สามารถบรรจุได้เพียงแค่สี่ท่านต่อหนึ่งกระเช้าเท่านั้น แต่ด้วยวงล้อที่กว้างจึงทำให้บรรจุกระเช้าได้มากกว่ายี่สิบกระเช้าในหนึ่งวงล้อ และภายในหนึ่งรอบใช้เวลาหมุนประมาณหนึ่งชั่วโมงพอดี เพื่อแลกกับการรับบรรยากาศและทิวทัศน์ที่สวยงามโดยรอบ ยิ่งทิวทัศน์ตอนเย็นยิ่งเป็นช่วงเวลาที่น่าสนใจไม่น้อย เพราะความงดงามของเมืองใหญ่บวกกับแสงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้า จึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมแจบอมถึงเลือกที่จะขึ้นชิงช้าสวรรค์เป็นเครื่องเล่นสุดท้าย

 

 

 

วันนี้เที่ยวสนุกไหมยองแจ ?

 

สนุกมากเลยฮยอง ไมได้เที่ยวสนุกแบบนี้มานานแล้วนะเนี่ย ความจริงแล้วยองแจกลัวความสูงมาก แต่คนตัวเล็กก็ยังจะแอบชะเง้อมองข้างล่างแล้วก็บอกกลัว สูงเกินไปนะ ขาสั่นแล้ว บลาๆ แต่ดูเหมือนว่าที่ร่างเล็กยังคงลืมตามองโดยรอบและชวนคนตัวโตพูดคุยเรื่องต่างๆได้ทั้งๆที่คนที่กลัวความสูงอย่างชเวยองแจ พอได้ขึ้นที่สูงแล้วจะต้องรีบหลับตาไม่มองรอบๆเลยนั้น อาจจะเป็นเพราะว่า ...

 

 

 

 

 

... ฝ่ามือหนาที่ยังคงจับมือนิ่มเอาไว้แน่น และความอบอุ่นที่แฝงความสบายใจของอีกฝ่าย ก็เป็นได้ ...

 

 

 

 

 

ดีแล้วล่ะที่ชอบ ถ้าไม่ชอบวันหลังฮยองจะไม่พามาอีกแล้ว แม้ว่าลีดเดอร์คนหล่อจะพูดไปอย่างนั้น แต่ก็คงไม่สามารถทำเช่นนั้นได้เพราะหน้าที่ที่ต้องดูแลน้องๆในวงทั้งหมดให้อยู่ดีกินดี ให้มีความสุขกับการทำงานให้มากที่สุด ถ้าตามใจน้องในเรื่องไหนได้ก็จะทำ

 

 

 

แม้ว่าน้องๆบางคนในวงอาจจะพ่วงตำแหน่งความสัมพันธ์ทางหัวใจด้วยก็ตามที

 

 

 

เห้ยได้ไงฮยอง ผมบอกไงว่าสนุกอ่ะสนุก ไมได้บอกเลยนะว่าไม่สนุกอ่ะโธ่ๆๆๆๆ

 

ฮยองล้อเล่นหน่ายองแจอ่า ฮ่าๆๆๆๆ มือหนาข้างที่ยังว่างอยู่เอื้อมขึ้นไปยีกลุ่มผมนิ่มของคนตัวเล็กไปมาอย่างแผ่วเบา จากที่เป็นคนพูดมากมาตลอดทั้งวันก็กลายเป็นคนเงียบสงบไร้การพูดคุยใดๆ ร่างเล็กเมื่อได้รับสัมผัสอ่อนโยนพร้อมบรรยากาศที่เป็นใจ ใบหน้าน่ารักก็ก้มหน้างุดซ่อนพวงแก้มเนียนที่แดงระเรื่อราวกับสีเชอรี่อ่อนๆ เห็นแล้วก็รู้สึกน่าจับฟัดให้หายหมั่นเขี้ยวเสียอย่างนั้น ไหนจะริมฝีปากนิ่มที่เม้มกันไว้เป็นเส้นตรง คนเป็นพี่ก็แทบอยากจะใช้นิ้วมือหนาค่อยๆคลึงให้มันคลายออกจากกันอย่างแผ่วเบา

 

 

 

 

 

 

ยองแจอ่า ...

 

ครับ ? ... อุ้บบ ! ” ร่างเล็กเงยหน้าตอบรับคำของคนตัวโตกว่า แต่ทว่าพอได้เงยหน้ามามองอีกฝ่ายก็เหมือนว่าทุกอย่างแทบหยุดอยู่กับที่ไม่ขยับไหวติงใดๆ ราวกับว่ามีใครมากดรีโมทเพื่อพอสฉากที่น่าจดจำนี้ไว้ก็มิปาน

 

 

 

เมื่อจู่ๆร่างสูงกว่าโน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้าใกล้ใบหน้าน่ารักจนแทบไม่มีช่องว่างให้แม้แต่ลมภายในกระเช้าได้ผ่าน ลมหายใจร้อนรดกันจนไม่สามารถแยกได้ว่าเป็นของใคร ริมฝีปากร้อนประทับเข้ากับริมฝีปากนุ่มที่แม้จะสัมผัสมันเพียงนิดเดียวก็สามารถทำให้เสพติดจนหลงโงหัวไม่ขึ้น แทบยากจะละออกจากริมฝีปากนี้ ริมฝีปากเล็กนิ่มนั้นเผยอออกเพื่อรับลิ้นร้อนที่พยายามดุนดันเข้ามาอย่างแผ่วเบานั้นเข้ามากวาดเก็บความหวานที่หวานตรึงใจไม่มีสิ้นสุด ลิ้นร้อนหยอกกระหวัดกันแม้ว่าลิ้นเล็กจะไม่ชำนาญเท่าอีกฝ่ายแต่ก็พยายามอย่างมากที่จะหยอกล้อเพื่อให้อีกฝ่ายได้พอใจ มือด้านหนึ่งของร่างสูงค่อยๆลูบไล้ไปตามโครงหน้าหวานของคนตัวเล็กพร้อมปรับองศาให้เข้าที่เข้าทาง มืออีกข้างนั้นยังคงกอบกุมมือนิ่มที่ไม่ว่าจะอย่างไร มือเล็กนี้ก็จะยังคงนิ่มน่าสัมผัสอยู่สม่ำเสมอ

 

แม้ว่าจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆแต่คนเป็นพี่ก็ไม่อยากให้เด็กน้อยของเขาขาดอากาศหายใจในกระเช้านี้แน่ แต่ก็อดเสียดายไม่ได้ที่ต้องผละออกจากริมฝีปากนิ่มและหวานฉ่ำเช่นนี้ ริมฝีปากร้อนจึงค่อยๆผละออกอย่างอ้อยอิ่งก่อนจะเลื่อนใบหน้าไปจนจมูกโด่งนั้นตรงกับพวงแก้มเนียนใสที่แดงระเรื่ออยู่พร้อมสูดความหอมเฉพาะตัวจากพวงแก้มนิ่มเข้าไปเต็มอกจนมือเล็กต้องยกขึ้นมาพร้อมดันแผ่นอกแกร่งของแจบอมไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะเตลิดไปมากกว่านี้ ทั้งๆที่เรี่ยวแรงของคนเป็นน้องก็แทบไม่มีเพราะถูกคนเป็นพี่สูบไปจนหมดก็ตามที

 

 

 

ขอบคุณนะครับที่ทำให้ฮยองมีความสุขมากในวันนี้

 

 

 

 

 

ก่อนที่จะได้ยินอะไรจากเรียวปากเล็ก ยองแจก็โผเข้ากอดรอบคออีกฝ่ายที่นั่งตรงกันข้ามไว้เสียแน่น ใบหน้าน่ารักซุกลงกับบ่าแกร่งของร่างสูง ค่อยๆสูดลมหายใจเข้าลึกๆพร้อมเอ่ยพึมพำบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ได้ยินบ่อยๆจากคนตัวเล็กตรงหน้า แต่ก็สามารถทำให้ก้อนเนื้อหัวใจของคนฟังแทบเต้นระรัวด้วยความดีใจ แต่ก็คงสู้ไม่ได้กับอัตราการเต้นหัวใจของคนตัวเล็กที่เป็นคนพูดถ้อยคำเหล่านั้นออกมาได้

 

 

 

 

 

แต่อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่า ... จังหวะหัวใจของอิมแจบอมและชเวยองแจที่เต้นอยู่นั้น ..... เป็นจังหวะเดียวกันก็พอแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณแจบอมฮยองเหมือนกันนะครับ ... ผมรักฮยองนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-FIN .xoxo

★tentativo
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #346 ssomo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 10:19
    อุแหมะ​ น้องพี่น่ารักมากกกกกก​ หวานเจี๊ยบบบ
    #346
    0
  2. #317 yamakawaii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 01:38
    อ่านไปจะบ้าไป
    หวานแบบมดมาได้ทั้งรังเลยนะ
    พี่บีนี่ขี้แกล้งน้องอ่ะ
    แต่ฉากจบบนชิงช้าคือดีอ่ะ โอ๊ยยย 
    มันโรแมนติกมากกก
    #317
    0
  3. #236 Prayy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 20:14
    นั่งไล่อ่านแล้วฟินมากกกกกก พี่บีละมุนเว่อออออออ

    อ่านแล้วอบอุ่นแท้ >< อยากสิงแจจจจ 5555555555555
    #236
    0
  4. #77 heechulnarak (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 03:53
    โอ้ยๆๆๆ เบาหวานขึ้นตา >/////<
    #77
    0
  5. #64 #2KTShaQZ. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 20:29
    ฮืออออออออออ ละมุนไปนะคะ TT
    #64
    0
  6. #50 m.zslt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 22:07
    แงงงงงงงงงงงงงง้ ละมุนละไมจูงงงงงงงงง  อิจยองแจมากนะพูดเลย
    พี่บีคือน่ารักอ้ะะะ อยากได้กลับบ้านจูงงงงง -//-
    #50
    0
  7. #26 nam* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 11:39
    กริ๊ดดดดดด มันเป็นอะไรที่แบบละมุนมากอ้ะ คือน่ารักมากอ้ะ
    โอ๊ยยยย คือชอบบ เอ้ยย คือเขินมากกกก
    กริ๊ดดดดด รักฮยองนะ กริ๊ดดด ชอบบ
    #26
    0
  8. #25 Mr.Taetae (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 01:07
    หดฟเฟก้่่ดา

    ฮืออออออออออออออออออออออออออออออออออออ

    ทำไมพี่ลีดเป็นคนอบอุ่นขนาดเน้ พ่บีคนกากไม่มีอีกแล้ววววววววววววววววว

    อห..... อะไรคืแห่วงน้องจนเอาหมวกให้แถมยังทำงานหนักกว่าทุกคน

    คิดว่าเท่ใช่มห้ายยยยยยยยยยยยยยย ใช่!เท่มากเลยฮือออออออออออออ

    ล่ะแบบอะไรชิงช้าสวรรค์นั้นลวนลามน้องเหรอคะโอ้ยยยยยย แบบฟเฟก้ก่ฟ่

    จูบละมุนละไมแงงงงงงงง พอๆๆๆๆ เวิ่นเยอะะแต่มันฮืออออ

    น่ารักคะโอ้ยยย T^T
    #25
    0
  9. #22 SPM* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 23:02
    เราชอบฟิคน้องโรมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก <ชื่อโรรึเปล่าคะ?? ๕๕>

    นี่แบบ มาอ่านแก้เครียด เครียดหนักกว่าเดิมตรงที่ ความต้องการไม่มีที่สิ้นสุด

    อ่านแล้วอยากอ่านอีก อ่านอีก ไปเรื่อยยยยย และก็เป็นบ้านั่งยิ้มอยู่คนเดียว

    โหยยยยยยยยยยยย พี่เจ้บเป็นคนอบอุ่นมากถึงมากที่สุดอ่ะ นี่พาน้องมาเที่ยวววว

    แล้วน้องนี่เด็กมากๆๆๆๆ เราชอบให้ยองแจเป็นแบบนี้ เอาแต่ใจ ขี้อ้อน แต่เป็นห่วงพี่เจ้บมากถึงมากที่สุด

    หมวกน่ารักก็ต้องคู่กับคนน่ารักกกก อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    อิพี่เจ้บ ฉันเขินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

    แต่เราแอบคิดนะว่าถ้าพี่เจ้บใส่หมวกนั้นมันจะเป็นยังไง ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

    มาถึงตอนจบบนชิงช้าสวรรค์ โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    มันเป็นฉากที่เราชอบจริงๆ บรรยากาศให้มาก และก็ต้องจบกันงี้ ๕๕๕ สมใจแม่ยก

    สรุปง่าย คือชอบมากค่า




    แต่งอีกเยอะๆ น้า พี่ตามน้องโรอยู่ Fighting
    #22
    0
  10. #19 skulferin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 19:02
    คือชอบอ่าาาา น่ารัก ทั้งคู่เลย ฟินมากกกกกก!!
    #19
    0
  11. #18 ownjang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 17:54
    /me วิ่งไปกรีดร้องรัวๆ

    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด
    น่ารักมาก ละมุนละไมมากค่ะ ㅠㅠㅠㅠㅠ
    ฮืออออออ อ่านไปจิกหมอนไปรัวๆ

    เราชอบฉากที่พี่บีชวนน้องไปเที่ยวมากกกกก
    ยิ่งตอนที่น้องไม่ยอมละจากเกมส์แล้วมาคุยกับคนพี่ดีๆนะ
    ฮ้อลลล น่าตีสุด เอาดีๆก็สมควรแล้วล่ะที่พี่เขาจะดุเอา กร้ากกกก


    "ถ้าไม่มานั่งคุยกับฮยองดีๆ ก็ไม่ต้องไป"

    "งั้นวันหลังยองแจพูดอะไร ฮยองจะไม่ฟังบ้างเอามั้ยล่ะ"



    นี่เลยยยยย สองประโยคนี้เลยย ทำให้เรานอนบิดเพราะเขิน กรั่กๆๆ
    คือนึกหน้าอีพี่บีออกเลยอ่ะ จะเหวี่ยงละอ่ะ จะงอแงล่ะ
    น้องสนใจคุ๊กกี้ผีมากกว่าตัวเอง ว้ายยยยย
    /me โดนพี่บีถีบ


    แล้วตอนที่แก้ผ้าให้น้องดูคืออะไร วร้อยยยย น้องยังเด็กนะเฟ้ย
    ต่อให้เห็นเอ็งทุกวันมันก็ไม่ชินหรอกโว้ยยยย คนบ้า ฮือออออ



    ฉากในสวนสนุกคือยองแจดื้อสุด งอแงจะเข้าอควอเรียมสุด
    อีพี่บีเตรียมเหวี่ยงสุด น้องสนใจอย่างอื่นมากกว่าตัวเองอีกล่ะ
    แต่ที่ชอบคือชอบตรงพี่มันไม่โอ๋น้องจนเกินไปนี่ล่ะ
    บอกว่าไม่ก็คือไม่โอเค เด็ดขาด ปราบม้าพยศชื่อยองแจได้อยู่หมัด

    เอาดีๆพี่บีมันก็มีความมุ้งมิ้งงุ้งงิ้งอยู่ในตัวนะ555555555555
    ปากบอกไม่ชอบ หงุดหงิดน้องตอนน้องทำท่าทางน่ารักใส่
    แต่ก็ยอมกันทุกครั้งอ่ะ ตามใจอ่ะ
    คือจุดนี้พี่บีต้องเข้าใจนะ ว่าน้องมันน่ารักมาตั้งแต่เกิด55555555555


    ตอนที่ใส่หมวกให้น้อง รู้สึกพี่บีจะดูใจดีที่สุดละ กร้ากก
    ก็ตอนอื่นเอาแต่ห้ามน้องนั่นนี่นี่หว่า
    แต่ไม่รวมตอนที่แตะอั๋งน้องในร้านหมวกนะ
    อันนั้นเรียกแกล้งน้อง คนถูกกอดมันหูแดงหน้าแดงหมดละนั่น5555555555


    เรื่องบนชิงช้าสวรรค์... *ระเบิดตัวเอง*
    จูบน้องแล้วอ่ะ มาขอด้วยนะเว้ย ทำให้มันถูกประเพณีด้วย
    5555555555555555555
    แต่นี่ชอบตอนที่ยองแจกอดคอพี่บีละกระซิบมากเลยนะ
    ฮืออออ ยองแจดูตัวเล็กเป็นลูกไก่ไปเลย มีซุกหน้ากับบ่าพี่เขาด้วย
    คือน้องมันเขินอ่ะ เขินทั้งโดนจูบ ทั้งคำพูด ทั้งนู่นนี่นั่น
    แต่ก็อยากขอบคุณคนพี่อ่ะ อยากตอบแทนบ้าง
    เขินก็เขิน ่รู้จะทำไง กอดโลดดด
    ㅠㅠㅠㅠㅠ

    อีกอย่างที่ชอบมากๆของเรื่องนี้คือพี่บีแทนตัวเองว่าฮยอง แล้วก็เรียกน้องว่ายองแจ
    เราชอบให้เรียกกันแบบนี้มากกว่าใช้คำว่า ฉันกับนาย นะ ㅠㅠ//////ㅠㅠ


    ปูลู : โอยยยยยเม้นยาวเป็นกิโล ขอโทษนะคะ5555555555555
    เขิียนผลงานเรื่องใหม่มาให้อ่านอีกเรื่อยๆน้า 

    #18
    0
  12. #16 genegn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 17:32
    ฮือๆๆๆๆ อ่านละอยากไปเที่ยวสวนสนุกด้วยคนเลยㅠ.ㅠ พี่บีคนขี้แกล้ง .. แกล้งยองแจแบบนั้นเราก็เขินนะ///_// ตอนยองแจจะไปอวาเรียมคือน่ารักมาก มุ้งมิ้งสุดๆㅜㅜ ฮือๆ พี่บีไม่พาไปเดี๋ยวเราพาไปก็ไดดดดดด้ㅠ3ㅠ ฟิคพี่โรเป็นฟิคที่ละมุนมาก อรั่กก ชอบแบบนี้ ไม่หวานเกินไป ไม่น้อยเกินไป♡♡
    #16
    0
  13. #15 byunkimm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 17:20
    โอ๊ยเขินนนนนนนนนนนนนนนนนน ฟินไปดิ-/////////////////////////- ยองแจเด็กน้อยยยยน่ารักกก
    #15
    0
  14. #13 -flipflop. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 16:33
    ฟหกด่าสวมากกกกกกกกกก ไม่รู้จะเม้นอะไรเลย
    แต่ชอบมากอ่ะ ทั้งพี่บีทั้งน้องแจ . .
    โฮรยยยยย น่่รรักมากมากมากมากอ่ะ
    ฮรืออแแแแแแแแแแ ซารางเงนะไรเตอร์
    (////3////)
    #13
    0