` S H O R T F A N F I C R O O M | G O T 7 ♡

ตอนที่ 27 : { O S } CHOOSEY LOVER : 까다롭게 연인 {Jackson x Mark} 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 488
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 ส.ค. 57



 

 

{ CHOOSEY LOVER : 까다롭게 연인 }

pairing ; Jackson x Mark ft. Jaebum x Jinyoung
author ; pinnathero
genre ; little romance

type ; AU,PWP

rate ; pg-15, nc-17 (a bit)




 

 

 



 

(หมายเหตุ : Choosey Lover / DBSK : http://youtu.be/Mt3KQ6D6cdM)

 
 

warning ; สกรีมเรื่องนี้แท็ก #เอินเอินดึงดูด ในทวิตด้วยนิดนึงน้า
 

warning 2 ; เอาฟิคเก่ามาหากินใหม่อีกรอบก่อนจะหาเวลาว่างเคลียร์ฟิคดองให้จบ ฮิ้ง จะได้ไม่ลืมกันโน้ะ ; 3 ;

 

 

                                                     

 

 

 











 

 

 

 

 

 

 

( แดกเหล้าอีกแล้วเหรอวะ วันๆมึงจะไม่ทำอะไรแล้วใช่ไหม ไอ่แจ็ค ! )

 

" กูกราบเถอะจินยอง มึงอย่าบ่นให้มากได้ไหม กูโทรมาชวนมึงก็ดีแค่ไหนแล้ว " ร่างหนาที่ถูกปลายสายบ่นอย่าง แจ็คสันหวัง เริ่มพูดเสียงเนือยๆติดจะรำคาญเมื่อปลายสายบ่นเรื่องที่เขาไปเที่ยวกลางคืนตามร้านเหล้าบาร์เบียร์ต่างๆนานาอย่างซ้ำๆซากๆจนน่าเบื่อ

 

 

 

 

 

... เขาก็แค่อยากกินเหล้าแก้เซ็งแค่นั้นแหละ แจ็คสันหวังใช้ชีวิตผูกติดกับเครื่องดื่มสีสวยที่เรียกว่าสุราไปแล้ว เอาใครมาหุบปากให้หยุดดื่มก็คงทำได้ยาก ...

 

 

 

 

 

 

แจ็คสันก็ได้แค่คิดถ้อยคำห่ามๆไว้ในใจเท่านั้น พลางกลอกตาไปมาด้วยความเบื่อหน่ายเมื่อยังคงได้ยินเสียงเพื่อนรักอย่าง ปาร์คจินยอง บ่นซ้ำซากไม่หยุด บางทีเขาก็คิดผิดที่คบกับมักเพียงเพราะไลฟ์สไตล์เกือบจะตรงกัน ครั้งหนึ่งเขาเคยคิดว่าจะมีใครที่เผลอหลงทางชีวิตเข้ามาผูกพันกับคนปากเสียพูดมากบ่นหยิบย่อยอย่างไอ่หมอนี่บ้าง หลายๆคนที่เดินผ่านเข้ามาในชีวิตของจินยองผ่านมาเพียงไม่นานก็ผ่านออกไปเพียงเพราะทนความจู้จี้จุกจิกไม่ได้ แม้ว่าฝ่ายนั้นจะเป็นคนเข้ามาขอคบเพื่อนซี้ของเขาเองแท้ๆ

 

 

 

... เว้นแต่ อิมแจบอม รุ่นพี่ในคณะศิลปกรรมศาสตร์คนหล่อชิคมาดนิ่งคนนึงก็แล้วกัน ที่ยังทนอยู่กับไอ่บ้าขี้บ่นได้ทั้งๆที่ฝ่ายนั้นมีสิทธิ์ที่จะทอดทิ้งเพื่อนของเขาได้เพราะไม่ได้เป็นคนมุ่งตรงมาจีบแต่เป็นคนโดนเพื่อนสนิทของเขาจีบ ...

 

 

 

 

 

( เออ แล้วมึงจะไปกินที่ไหน ? ที่ร้านเดิม ? ) แม้จะบ่นออกไปอยู่ยาวพอสมควร แต่เรื่องนี้ปาร์คจินยองก็ไม่อยากพลาดเสียเท่าไหร่ ปลายสายเอ่ยถามคำถามขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้น้ำเสียงดูจะโอนเอนยอมในความดื้อของเพื่อนแบบสุดจะทน

 

" กูไม่กินร้านเก่า กูเบื่อแล้ว ... เพิ่งขับรถผ่านเมื่อคืนก่อน เห็นร้านใหม่ที่น่าสนใจ ว่าจะไปโดนซักหน่อยว่ะ "

 

 

 

( ร้านอะไรของมึงอีกล่ะรอบนี้ )

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

เพียงก้าวเข้ามาภายในร้านที่ภายนอกดูมืดราวกับไม่มีแสงไฟใดๆ แต่ทว่าภายในร้านนั้นกลับมีดวงไฟสลัวหลากหลายสี ที่กำลังระยิบระยับแกว่งเล่นสีไปมาให้ดูสวยยิ่งกว่าดิสโก้บอลทั่วๆไปที่เขาเคยพบผ่านจากหลายๆร้าน เสียงเพลงที่ดังอึกกะทึกอย่างต่อเนื่องด้วยทำนองที่คับคล้ายคับคลากับเพลงป๊อปเกาหลีที่เป็นเพลงยอดฮิตในปัจจุบัน เดี๋ยวก็เป็นเพลงบีทส์หนัก เดี๋ยวก็เป็นเพลงที่มีบีทส์เบาๆ บริเวณพื้นที่กว้างกลางร้านมีหนุ่มสาวมากหน้าหลายตาบ้างก็โยกย้ายตามจังหวะเพลงอย่างสนุกสนานไปกับเสียงดนตรีเหมือนกับว่าชีวิตกำลังถูกปลดปล่อยจากความตึงเครียดด้วยหลากหลายสาเหตุ บ้างก็นั่งดื่มน้ำสีอำพันหรือเครื่องดื่มหลากหลายสีอย่างเพลิดเพลิน พูดคุยเฮฮาพบปะสังสรรค์เสียงดัง จึงไม่แปลกใจเสียเท่าไหร่ที่สถานที่แห่งนี่จะเป็นผับบาร์ชื่อดังที่มีวัยรุ่นหนุ่มสาวมาท่องเที่ยวยามราตรีมากมาย รวมถึงดารานักร้องที่ชอบมาท่องเที่ยวเป็นการส่วนตัวกันไป แต่เหตุผลที่แจ็คสันหวังเลือกที่จะก้าวเข้ามาในร้านชื่อดังแห่งนี้ ไม่ใช่เป็นเพราะมาตรฐานที่วัดระดับเอาไว้สูงจากหลากหลายแหล่งข้อมูลไม่ว่าจากการเล่าปากต่อปากหรือผ่านทางสื่อโฆษณา แต่เป็นเพราะ

 

 

 

 

 

... ที่นี่ .. มีบางสิ่งบางอย่างกำลังดึงดูดหัวใจและอารมณ์ดิบของเขา ...

 

 

 

 

 

" มึงจะไปนั่งไหน ? " จินยองเอื้อมมือสะกิดอีกฝ่ายทันทีที่ก้าวเข้ามาในร้านตามคนเชิญชวนที่ตอนนี้สายตาคมกริบราวกับนกเหยี่ยวและจุดสนใจไม่ได้อยู่ที่เพื่อนอย่างเขาแล้ว

 

" เออ มึงตามกูมาก็พอ ...

 

กูก็ตามมึงตลอดตั้งแต่ลงจากรถมาแล้วเนี่ย

 

เออว่าแต่ มึงบอกแจบอมแล้วเหรอวะว่ามึงออกมา หมอนั่นจะไม่ว่ามึงรึไงถ้ารู้ว่ามึงหนีเที่ยว " แจ็คสันเอ่ยถามพร้อมก้าวเท้าเดินไปที่มุมๆหนึ่งที่สามารถมองเห็นจุดหนึ่งที่มีคนกลุ่มเล็กๆกำลังโยกย้ายไปตามจังหวะเพลงราวกับว่าคุ้นเคยกับสถานเริงรมย์แห่งนี้อยู่มากพอสมควรถึงขนาดที่ว่าจับจังหวะบทเพลงที่จะถูกเปิดได้เป็นอย่างดี ก่อนจะหย่อนทิ้งร่างของตนลงบนโซฟากำมะหยี่สีแดงเข้มโดยที่ไม่ละสายตาไปจากกลุ่มคนเล็กๆนั้นเลยแม้แต่น้อย

 

" เออคงไม่ว่าอะไรกูหรอกมั้ง กูโกหกไปว่ากูอยู่บ้านกำลังจะนอนแล้ว "

 

" หึ ระวังนะมึง "

 

" เห้ยเชี่ยแม่ง มุมนี้ดีใช่ย่อยนะมึง แสดงว่าเคยมาแล้วอ่ะดิ่ ? " ร่างโปร่งเอ่ยปัดเรื่องของตนก่อนจะแซวอีกคนกลบเกลื่อนประโยคที่เพื่อนตัวดีกำลังจะทำให้เขากลัวไปมากกว่านี้ พลางควงสาวสวยที่เพิ่งเจอกันที่หน้าร้านเข้ามานั่งบนโซฟาข้างๆกันด้วย

 

 

 

 

 

... ใช่ย่อยนะปาร์คจินยอง ลองให้อิมแจบอมเข้ามาเห็นมึงควงสาวจะๆก่อนเถอะ งานนี้คงมีเคลียร์ยาวแน่ ...

 

 

 

 

 

" บ่อย " นิ้วเรียวยกขึ้นกวักเรียกบริกรที่ประจำการอยู่บริเวณนั้นเล็กน้อย บริกรในร้านนี้ทุกคนรู้ดีว่าเมื่อเจ้าพ่อคาสโนว่าอย่างแจ็คสันหวังมาจะต้องปรนนิบัติบริการลูกค้าอย่างเขาอย่างไรถึงจะได้รับความพึงพอใจและเม็ดเงินที่มากมายอย่างทุกๆครั้ง

 

 

 

เขาเป็นคาสโนว่าชื่อดังคนหนึ่งที่มีข่าวฉาวไว้เยอะน่ะสิ่ ... แล้วยังไงล่ะ ?

 

 

ทุกคนก็รู้จักเขาดีน่ะสิ่

 

 

 

 

 

" รับอะไรดีครับคุณแจ็คสัน ? " บริกรหนุ่มหน้าหล่อเอ่ยถามออเดอร์จากลูกค้าระดับวีไอพีอย่างสุภาพ

 

" มึงจะเอาอะไร จินยอง ? " ร่างหนาพยักเพยิดถามอีกฝ่ายที่นั่งคุยกับสาวสวยอย่างจีบปากจีบคออยู่ ใบหน้าน่ารักที่ไม่เหมาะกับการควงสาวหันมามองเพื่อนสนิทพร้อมทำท่าทีคิดหนัก

 

" มึงสั่งอะไรมากูแดกหมด " ด้วยคำตอบที่สิ้นคิดหลุดออกมาจากปากเพื่อนสนิท ทำเอาอีกฝ่ายส่ายหัวไปมาเบาๆและหันหน้าไปสั่งบริกรหนุ่มต่อ

 

" เอาซอมบี้มาหนึ่งที่กับ ... เอาอย่างโต๊ะนั้นที่คนหน้าสวยนั่นกำลังดื่มอีกหนึ่งแล้วก็แล้วกัน "

 

" เลมอนมาร์ตินี่เหรอครับ ? "

 

" นั่นแหละ แบบที่คนๆนั้นดื่มเลย "

 

" งั้นรอสักครู่นะครับ " กล่าวเสร็จ บริกรหนุ่มนั้นก็ขอตัวไปแจ้งออเดอร์ให้กับบาร์เทนเดอร์ประจำร้าน ตอนนี้สายตาของเขากำลังมองหนุ่มร่างบอบบางที่กำลังหัวเราะคิกคักให้กับเพื่อนๆที่ลุกเต้นไปมาอยู่ใกล้ๆ เพียงแค่เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าน่ารักนั่นก็ทำเอารอยยิ้มที่หาได้ยากจากคาสโนว่าหนุ่มต้องเผยขึ้นมาประดับบนใบหน้า

 

 

 

... ทั้งๆที่เขายิ้มเจ้าเล่ห์เป็นประจำแท้ๆ แต่คนๆนี้กลับทำให้พ่อคาสโนว่าหนุ่มยิ้มออกมาเป็นธรรมชาติได้ ...

 

 

 

 

 

" เหี้ยแล้วววว ! " ร่างโปร่งที่มัวแต่ก้มหน้ากดอะไรบางอย่างบนจอโทรศัพท์มือถือเครื่องสวยอยู่นั้นก็รีบเงยหน้าจากจอโทรศัพท์ที่เพิ่งส่งเสียงข้อความเตือนดังเมื่อสักครู่นี้ด้วยใบหน้าที่แตกตื่นผิดปกติ

 

" อะไรของมึง ปาร์คจินยอง ? "

 

" ชิบหายแล้วดิ่ พี่แจบอมกำลังจะมาเที่ยวที่นี่ กูโกหกไปแล้วไงว่ากูอยู่บ้าน ซวยแล้วไงมึงงง " ร่างโปรงลุกลี้ลุกลนก้นไม่ติดโซฟา แม้ว่าสาวสวยข้างกายจะยังคลอเคลียซุกไซร้ซอกคอขาวนั้นอยู่ข้างๆ

 

" นั่นมันเรื่องของมึงไม่ใช่เรื่องของกู " ใบหน้าหล่อคมคายเบือนหน้าหนีไปรับเครื่องดื่มที่บริกรหนุ่มเดินเข้ามาเสิร์ฟตามออเดอร์ แต่แล้วสายตาเจ้ากรรมดันไปสบกับหนุ่มร่างบอบบางที่เป็นเป้าหมายของเขา

 

 

 

 

 

ใบหน้าน่ารักขึ้นสีระเรื่อแข่งกับกลุ่มผมสีน้ำตาลแดงที่เข้ารับกับผิวและใบหน้ายิ่งทำให้ดูน่ารักขึ้นไปอีกกำลังยกยิ้มให้เพื่อนของตนที่กำลังดึงแขนเชิญชวนให้ไปออกจังหวะสนุกด้วยกัน ก่อนจะก้มหน้าแล้วลุกขึ้นเดินไปเต้นกับเพื่อนๆอย่างสนุกสนาน และนั่นกำลังทำให้คิ้วหนาสวยกำลังกระตุกเข้าอย่างจังหนึ่งที

 

 

ร่างที่ดูบอบบางจนลมพัดก็แทบจะปลิวกำลังโยกร่างกายเต้นพลิ้วไปตามจังหวะเพลงราวกับว่าตนชำนาญในการเต้นตามไนท์คลับมากในระดับหนึ่ง กลุ่มผมนิ่มสีน้ำตาลแดงสะบัดไปตามแรงโยกศีรษะเล็กนั้น รอยยิ้มที่ดูน่ารักน่าหยิกมันตรึงอยู่ภายในจิตใจของเขา สะโพกมนส่ายไปมาตามเพลงอย่างสนุกสนานไปกับเสียงเพลง ร่างหนาจิบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รสเปรี้ยวหวานที่ไม่ใช่เครื่องดื่มสไตล์ของเขาอย่างช้าๆพลางนั่งมองร่างที่กำลังเต้นอยู่กลางร้านอย่างไม่วางตา

 

 

 

 

 

... nothing comes close but you’re Choosey lover

どんな刺激もかないやしない

nothing comes close but you’re Choosey lover

Hey gotta make you mine

 

(ไม่มีใครดึงดูดผมได้เท่าคุณ... แต่เอาใจยากเหลือเกิน

ไม่เป็นไรหรอก ถึงมันจะท้าทายแค่ไหนผมก็ไม่เกี่ยง

ไม่มีใครดึงดูดผมได้เท่าคุณ... คุณช่างเอาใจยาก

เฮ้! อยากให้เธอเป็นของฉันจัง) ...

 

 

 

 

 

 

บทเพลงของบอยแบนด์ชื่อดังอย่าง ' ทงบังชินกิ ' ดังขึ้นมาเป็นรายการเพลงต่อไป ร่างเล็กที่โยกย้ายตัวเองก็หยุดเต้นลงย่างกระทันหันเมื่อมีชายหนุ่มโต๊ะข้างหน้าเดินเข้ามาทำท่าทีประหลาด ไม่ว่าจะใบหน้าที่โน้มลงมาเพื่อพูดคุยกันอย่างใกล้ชิดเกินเหตุ เขามองเห็นถึงแววตาที่สั่นระริกเต็มไปด้วยความกลัว ริมฝีปากเรียวเล็กเม้มเข้าหากันแน่น มือที่เอื้อมไปจับแขนเล็กนั้นอย่างถือวิสาสะราวกับว่าจะชวนไปนั่งโต๊ะแล้วดริงค์ด้วยกัน ยิ่งทำให้เสียงโห่จากโต๊ะที่ชายหนุ่มคนดังกล่าวส่งเสียงเชียร์ดังมากยิ่งขึ้น ร่างเล็กได้แต่ส่งยิ้มแหยพร้อมสะบัดท่อนแขนเล็กให้หลุดออกจากพันธนาการอันน่ากลัวนั้น ก่อนจะกระซิบเอ่ยอะไรบางอย่างกับเพื่อนของตนที่ยืนเต้นอยู่ข้างๆและเดินออกจากวงเต้นเพื่อเดินไปที่ห้องน้ำทันที คาสโนว่าหนุ่มที่เห็นเหตุการณ์ตลอดตั้งแต่ต้นจนจบก็ทำท่าจะลุกบ้าง

 

 

 

 

 

" มึงจะไปไหนไอ่แจ็ค ! อยู่กับกูก่อนดิ่วะ ถ้าพี่แจบอมมาเห็นกูอยู่คนเดียว กูก็ซวยดิ่ !? " ร่างโปร่งของเพื่อนสนิทที่ลากมาด้วยเอ่ยเสียงดังแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดดังอึกทึก แต่ดูเหมือนว่าพ่อคนชวนกลับไม่สนใจในคำสั่งของเพื่อนสนิทเลยแม้แต่น้อย

 

" กูจะไปเข้าห้องน้ำ เดี๋ยวมา " แจ็คสันลุกขึ้นก้าวฉับตรงไปที่จุดหมายปลายทางในความคิดทันที ... ห้องน้ำชายที่ห่างจากตนไม่ถึงสองร้อยเมตรนั่น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

" ... จ .. แจ็คสัน ! " ร่างเล็กเงยหน้ามองอีกคนผ่านบานกระจกขนาดใหญ่ตรงหน้าอ่างล้างมือที่ตนกำลังก้มหน้าง่วนอยู่กับการล้างมือ ก่อนจะหันใบหน้าหวานไปมองบุคคลในกระจกที่ยืนกอดอกพิงผนังห้องน้ำอย่างตกใจ

 

" ตกใจอะไรพี่มาร์ค ? " เสียงทุ้มนิ่งเอ่ยขึ้น มือใหญ่กดล็อคกลอนประตูห้องน้ำที่พวกเขากำลังอยู่กับตามลำพัง ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปใกล้ๆในขณะที่คนตัวเล็กกว่าเดินถอยหลังไปชนกับอ่างล้างมืออย่างไม่ได้ตั้งใจ

 

" น .. นายตามพี่เข้ามาทำไม ? " ร่างเล็กเอ่ยถามเสียงสั่น ใช่ว่าเขาจะซื่อจนไม่รู้ว่าคนตัวหนาเดินตามตนเข้ามาทำไม แต่บางทีลึกๆแล้วก็อยากคาดหวังว่าอีกฝ่ายอาจจะแค่เข้ามาทำธุระส่วนตัวแล้วออกจากห้องน้ำแห่งนี้ไป ทำเหมือนกับว่าต่างคนต่างไม่รู้จักกันและกัน

 

แสดงว่ารู้อยู่แล้วสิ่นะว่าผมตามมา

 

อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง แจ็คสันหวัง

 

" ตามแฟนตัวเองเข้ามามันผิดมากรึไง ? มาร์คต้วน " แจ็คสันที่ยืนประชิดตัวค่อยๆโน้มใบหน้าหล่อเข้าใกล้ พร้อมปล่อยรดลมหายใจร้อนลงที่แก้มเนียนนุ่มของมาร์คอย่างหนักหน่วง ดวงตากลมหลับตาพร้อมย่นลำคอหนีสัมผัสที่ร้อนผ่าวนั้น

 

 

 

 

 

 

มาร์คต้วน ชายหนุ่มรุ่นพี่ที่อายุอานามห่างกันเพียงแค่ปีเดียว แต่กลับมีใบหน้าที่หวานและอ่อนเยาว์ ยิ่งกลุ่มผมสีน้ำตาลแดงนั้นกลับทำให้คนตัวบางตรงหน้าดูเปล่งประกายมากทีเดียว ชายหนุ่มที่เต้นโยกย้ายจนมีคนมาขอจีบเมื่อสักครู่นี้นั่นแหละ ...

 

 

 

 

 

... แฟนของแจ็คสันหวังคนนี้ล่ะ ! ...

 

 

 

 

 

 

เพราะอย่างนี้แหละที่เขาบอกกับจินยองว่า ... ที่นี่ช่างมีอะไรที่น่าสนใจยิ่งกว่าสถานเริงรมย์ร้านอื่นเป็นไหนๆ ร้านนี้ไม่ได้ขายเครื่องดื่มราคาถูก ไม่ได้เปิดเพลงโดนใจตามสไตล์เขา ไมได้มีคนน้อยแบบร้านอื่นๆ แต่สิ่งที่น่าสนใจที่สุดของการมาสถานเริงรมย์แห่งนี้คือ

 

 

 

 

 

 

' เพราะเขาจะได้จับตาดูแฟนของเขาที่ชอบแอบหนีมาเที่ยวกลางคืนอย่างเต็มตาไง '

 

 

 

 

 

 

แจ็คสันหวังเป็นถึงคาสโนว่าชื่อดังที่ใครๆก็ต่างรู้จักดี แต่เหตุใดถึงมาคบหาดูใจกับชายหนุ่มคนธรรมดาที่ไมได้โด่งดังในสายตาใครได้อย่างไร ?

 

 

 

ก็ไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรที่ดึงดูดใจสำหรับหลายๆคนมากเสียเท่าไหร่หรอก เพราะพวกเขาคบกันมาตั้งนานแล้ว นานมากกว่าสี่ปีได้ เพียงแต่ว่า เพราะรุ่นพี่คนตัวบางไปเรียนต่างประเทศ แล้วด้วยความที่นิสัยของเขาเป็นคนขี้เหงาและเบื่อง่ายมากเวลาที่ไม่มีอะไรมาก่อกวนใจหรือจุดความสนใจ เลยทำให้ตัวของเขาเผลผันตัวเป็นคาสโนว่าอย่างไม่รู้ตัว ยอมรับว่าเขาเป็นคนเลวที่ใจโลเล คบคนอื่นไปทั่วทั้งๆที่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว แต่ทุกครั้งที่คบกับสาวๆ ไม่ว่าเธอจะเป็นวัยรุ่นคนรวย ดารา นางแบบ นักศึกษา ยันนักเรียนม.ปลาย เขาไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงเหล่านี้เกินเลยซักนิดเดียว แม้ว่าเธอเหล่านั้นจะขอให้เขามีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเพื่อผูกมัดทางกายและใจด้วยก็ตาม

 

 

 

 

 

" เอาหน้าออกไปนะ ... แจ็คสัน ! " ใบหน้าหวานหันหน้าหนีอีกฝ่ายที่ได้แต่หัวเราะเบาๆในลำคอ ก่อนจะเชยคางคนตัวเล็กให้หันหน้ามามอง ดวงตาคบกริบจ้องมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเกรี้ยวโกรธอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่าจะมองเห็นแววตาสั่นกลัวเล็กน้อยจากดวงตากลมโของอีกฝ่ายอยู่ก็ตาม

 

" รู้ตัวรึเปล่าว่าทำอะไรลงไป ? "

 

" แล้วผมไปทำอะไรให้คาสโนว่าชื่อดังอย่างแจ็คสันหวังโกรธล่ะครับ ? " ร่างเล็กยังยอกย้อนราวกับว่าไม่กลัวในสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้แม้ความเป็นจริงนั้นเขากำลังพยายามซ่อนความกลัวนั้นไม่ให้อีกฝ่ายเห็น ร่างหนาจับข้อมืออีกคนไว้แน่นจนใบหน้าหวานเริ่มเหยเก แม้จะพยายามใช้แรงทั้งหมดที่มีดึงมือหนาออกจากข้อมือเล็กนั้นแต่เหมือนกันว่าพลังทุกอย่างกลายเป็นศูนย์

 

" หึ ... พี่กะจะเต้นยั่วผู้ชายคนนั้นรึไง ? "

 

" แล้วทำไมพี่จะทำไม่ได้ ทีนายยังคั่วสาวมากหน้าหลายตาได้เลย ไปมีอะไรกันแล้วรึยังก็ไม่รู้ ทำไมพี่จะทำอย่างที่นายทำบ้างไม่ได้ ! " ร่างเล็กเอ่ยเสียงดังจนแทบจะกลายเป็นตะคอกใส่หน้าเพราะเริ่มเจ็บที่ข้อมือที่ถูกพันธนาการโดยมือหนาของคนรักอย่างแจ็คสัน

 

" แล้วยังไง ? พี่เลยกะจะจับผู้ชายคนนั้นมาคั่วเล่นว่างั้นสิ่ ? " อารมณ์คุกรุ่นเริ่มปรากฎขึ้นหลังจากที่โดนคนตัวเล็กย้อนใส่อย่างรุนแรง

 

" แล้วนายมาแคร์อะไรพี่ล่ะ ? เอาเวลาไปแคร์สาวสวยคนอื่นๆดีกว่าไหม ? เห็นว่าต่อคิวรอนายเยอะเป็นหางว่าวเลยนี่ !?! "

 

" อ๋อ ที่ไล่กันเพราะจะได้จับผู้ชายคนนั้นสะดวกมากขึ้นสิ่นะ ! "

 

" ก็ใช่ไง ! พี่กะจะจับเขาได้แล้วแท้ๆ หน้าตาเขาก็หล่อใช่ย่อ ... อื้อออออ ! " ยังต่อล้อต่อเถียงกับอีกคนไม่จบก็ถูกปิดปากด้วยริมฝีปากของคนตัวโตกว่าพร้อมมือหนาที่ช้อนร่างโปร่งให้นั่งบนเคาท์เตอร์อ่างล้างมืออย่างหมิ่นเหม่

 

 

 

ร่างแข็งแกร่งช่วงชิงลิ้มรสความหวานจากริมฝีปากบางของคนเป็นพี่อย่างดุเดือด ลิ้นร้อนพยายามเปิดโพรงปากเรียวที่เม้มสนิทอ่างชำนาญ มือหนาค่อยๆจับประคองใบหน้าหวานไว้ให้รับกับองศา แม้มือเล็กทุบตีไหล่อีกคนอย่างรุนแรงแต่ก็ไม่ได้ทำให้แจ็คสันต้องผละออกแต่อย่างไร และเป็นมาร์คต้วนเองที่เผลอเผยอริมฝีปากเพื่อตักตวงอากาศหายใจ การกระทำที่ผิดพลาดนั้นกลับทำให้ลิ้นร้อนของอีกฝ่ายเข้าไปในโพรงปากหวานได้อย่างง่ายดาย ลิ้นหนากวาดต้อนไปทั่วโพรงปาก ก่อนจะหยอกเล่นกับลิ้นเล็กที่พยายามหลบหนีลิ้นร้อน แต่การหลบหนีก็ไม่สำเร็จเพราะในตอนนี้หัวสมองขาวโพลนไปหมด มือเล็กที่ทุบตีอย่างรุนแรงกลับกลายเป็นกำไหล่หนาเอาไว้แน่น แจ็คสันค่อยๆผละริมฝีปากออกช้าๆ ก่อนจะซุกไซร้ซอกคอขาวต่อทันที ใบหน้าหวานเผลอเงยหน้ารับความรู้สึกวาบหวามที่อีกคนกำลังก่อพร้อมโอบรอบคอแกร่งของอีกฝ่ายเอาไว้ เรียวปากร้อนขบเม้มจนคอขาวผ่องเป็นรอยสีกุหลาบจางๆไปทั่วคอ เสียงครางเบาๆช่างหวานจับใจคนฟังยิ่งนัก และก่อนที่อารมณ์จะพาไปมากกว่านี้ ร่างหนาก็ต้องผละออกอย่างเสียดาย มองอีกคนที่ตอนนี้ใบหน้าหวานกำลังแดงซ่านและเผลอถ่างขาออกอย่างไม่รู้ตัว ไม่รู้ว่าเขินหรือโกรธหรือสมยอมกันแน่

 

 

 

" ไปห่างๆพี่เลยนะ ! ไม่ต้องมายุ่ง !? "

 

" หึ แต่มือพี่ยังกำไหล่ผมเอาไว้แถมยังอ้าขาเชิญชวนผมขนาดนี้เนี่ยนะ ? " เหลือบตามองมือเล็กที่ยังกำไหล่หนาไว้แน่นพร้อมเลื่อนสายตาลงไปที่ระหว่างขาเรียวที่ถูกอ้า เขามองเห็นว่าส่วนกลางลำตัวของคนตัวบางถูกจุดอารมณ์จนติดเข้าให้แล้ว ร่างบางที่ถูกอีกฝ่ายมองด้วยสายตามีเลศนัยก็เงยหน้ามองคนตรงหน้าด้วยความไม่พอใจก่อนที่จะรีบผละออก แล้วเดินหนี แต่ทว่าก้าวไปได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องหยุดเมื่อคนตัวหนากว่าได้สวมกอดคนตัวเล็กแน่นจากทางด้านหลัง

 

“ … ”

 

" ขอร้องล่ะ ... อย่าทำแบบนี้เลยนะอี้เอิน แค่นี้ผมก็หึงพี่มากพอแล้ว ... "

 

" นายกำลังจะพูดอะไร ? "

 

" ถึงแม้ว่าผมจะเลิกเป็นคาสโนว่าให้พี่ไม่ได้อย่างที่เคยบอกไว้ แต่ผมก็ไม่เคยมีอะไรกับใครเลยจริงๆ "

 

" ... "

 

" ผมควงคนไม่ซ้ำหน้า แต่ผมก็ไม่ได้รักใครมากเท่าพี่เลยจริงๆนะ "

 

" ... "

 

" เราเป็นแฟนกันนะอี้เอินอ่า ... เชื่อใจผมอีกสักครั้งได้ไหม ? ผมจะเลิกเป็นคาสโนว่าให้พี่จริงๆก็ได้ แต่ขอเถอะนะ .. อย่าทำแบบนั้นอีก อย่ายุ่งกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่ผม ได้โปรดเถอะ "

 

" พี่เชื่อใจนายจนไม่รู้จะเชื่อยังไงแล้ว ... " คนตัวเล็กหันหน้ามาเผชิญกับอีกคน

 

" ... "

 

" เพราะพี่เชื่อใจนายคนเดียวมาตลอดและเชื่อแทบจะตลอดชีวิต ไม่ว่านายจะโกหกพี่กี่รอบก็ตาม พี่ก็ยังเชื่อนาย ...

 

“ … ”

 

พี่เลยอยากจะถามว่า พี่มีสิทธิ์ที่จะต้องเชื่อใจนายอีกครั้งไปทำไมครับ ? ในเมื่อพี่ก็ยังคงเชื่อใจนายเสมอ ... "

 

" พี่มาร์ค ... " ร่างของคนเป็นน้องกอดคนตัวเล็กแน่นจนแทบจะแยกออกห่างไม่ได้ ทำเอาอีกฝ่ายน้ำตาคลอเบ้า

 

“ … ”

 

ผมรักพี่มากนะ

 

" พี่รักนายมากเหมือนกัน แจ็คสัน ... ต่อจากนี้นายต้องมีแค่พี่คนเดียวนะ "

 

 

 

 

 

ผมยอมถอดเขี้ยวถอดเล็บฝากไว้ให้พี่ตอนนี้ยังได้เลย ที่รัก

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

" อ่ะ ... อื้ออ ... พ .. พี่แจบอม ... ฮื่ออ " ร่างโปรงบางเอ่ยเสียงกระเส่าหลังจากที่ถูกร่างสูงหุ่นสมส่วนอย่างอิมแจบอม คนที่ตนโกหกออกไปคำโตนั้นคว้าเข้าที่ท่อนแขนเรียวพร้อมลากให้ตนเดินออกจากร้านแล้วขึ้นรถก่อนจะขับรถออกจากร้านไปยังเส้นทางกลับบ้าน แต่ทว่ากลับจอดรถอยู่ที่ริมข้างทางที่ไร้ผู้คนสัญจรผ่าน พอจอดรถสนิทแล้ว คนเป็นรุ่นพี่ก็ดันเบาะรถสีครีมลงและทำโทษ (?) คนโกหกตัวดีทันที

 

" ว่าไงครับหืม ? " ผละริมฝีปากออกจากติ่งไตสีสวยของอีกคน และเอ่ยถามร่างเล็กที่ตอนนี้ใบหน้าแดงระเรื่อซะจนอยากจะจับปล้ำมันซะตรงนี้เลยทีเดียว ตอนนี้ร่างเล็กน่ารักตรงหน้าแจบอมตอนนี้เหลือเพียงแค่กางเกงเดฟตัวสวยเท่านั้นที่ยังไม่ได้ปลดเปลื้องออกจากร่าง ใบหน้าน่ารักขึ้นสีระเรื่ออย่างไม่ยากเมื่อพบว่าคนบนร่างยังคงจนจ้องแผ่นอกบางที่ยังคงเหลือร่องรอยรักสีกุหลาบจางๆอยู่

 

" ม .. ไม่เอาแล้ว .. อ้ะ ... พี่จ ... แจบอม ..." ใบหน้าแดงระเรื่อเบือนหนีอีกคน อีกฝ่ายก็ได้แต่หัวเราะเบาๆ

 

" จินยองโกหกพี่ก่อนทำไม ? " ก้มลงซุกไซร้ฝากรอยรักไว้ทั่วตัวอีกคนอย่างโหยหา สร้างความรู้สึกเสียววาบให้กับจินยองอย่างมากเมื่อร่างสูงเริ่มดูดดุนขบเม้นติ่งไตคนเป็นรุ่นน้องอีกครั้ง

 

 

 

" ก ... ก็แจ็คสันมัน .. อ้ะ ! ... อื้อออ ... " มือเรียวกำกลุ่มผมคนตัวสูงแน่นเพื่อระบายอารมณ์ที่อัดแน่นและบรรยายไม่ออกเมื่อมือหนาเริ่มซุกซนจับส่วนอ่อนไหวของเขาแน่น แต่ริมฝีปากก็ยังวนเวียนบนตัวเขาอย่างช่ำชอง ลิ้นร้อนลากลงมาวนที่สะดือของอีกคนราวกับว่าจะกลั่นแกล้ง เสียงครางหวานดังอย่างกระเส่าติดจะหอบเล็กน้อยมันชวนให้อยากแกล้งมากกว่าทำโทษซะแล้ว

 

 

 

" แล้วไหนจะควงสาวสวยนั่นให้พี่เห็นอีก ? พี่ว่านะ ... คืนนี้ได้อธิบายให้พี่ฟังยาวแน่ ... ปาร์คจินยอง "

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-FIN .xoxo

 

 



สวัสดีผู้อ่านทุกคนทั้งที่ติดตามและหลงทางมานะคะ ' ^ '


ห่างหายจากการแต่งฟิคมาประมาณเกือบครึ่งเดือนได้ ...
ไม่คิดถึงกันหรอกใช่มั้ยคะ ; 3 ;
เพิ่งผ่านพ้นช่วงกิจกรรมวันไหว้ครูเลยขอลงฟิคกรุบกริบซักหน่อยให้พอหอมปากหอมคอ
... ขุดฟิคเก่ามาขายใหม่อีกตามเคย OTL
เรื่องนี้ไม่มีอะไรมาก ไม่มีแม้แต่สาระแก่นสารเลยซักแอ่ะ y_y
ช่วงนี้การบ้านเยอะทับหัวแบนได้ แต่จะหมั่นมาอัพบ่อยๆเท่าที่มีเวลานะคะ (y)


เอาเป็นว่าขอบคุณที่ติดตามกันมาถึงตอนนี้นะคะ 
สามารถพูดคุยทักทายติชมฟิคเราทางทวิต (.) ได้เลยน้า เย้เย้


ไว้เจอกันใหม่ในตอนต่อไปโน้ะ อย่าลืมอ่านเสร็จเม้นด้วยนะคะ
พลีส พลีส พลีส พลีส พลีส พลีส T . T

รักคนอ่านทุกคนเหมือนเดิมไม่สร่างซานะคะฮิฮิฮิ <3

 

 

 
:) Shalunla

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #278 fronqinf (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 21:10
    เฟมือนจะหื่นแต่จาร์คมันมุ้งมิ้งอะเจ้้้้้ แง
    นึกว่าแจ็คสันหวังจะมาตกเหยื่อ 
    มาโดนตกสินะคะ.. 555555555555555555555555555555
    พี่มาร์คถือว่าเอาคืนได้เจ็บแสบ แค่เต้นก็มีคนมาจีบให้จสได้หึงละ 
    พ่อคนสเน่ห์แรง พ่อคนฟีโรโมนฟูฟ่อง งือ
    บีเนียร์ตอนจะจบแย่งซีนมาก5555555555 โหย พี่บีทำไมหึงหื่นฟระะ
    แต่จินยองควงสาวนี่ต้องจัดหนักๆ เคลียร์กันอย่างอ่อนโยนนะงุงิ...


    #278
    0
  2. #277 Babeqx (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 11:14
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยพ่อคาสโนว่ายอมถอดเล็บถอดเขี้ยวออกฝากไว้เลยน้า ฮือเขินง่ะแอบหนีเที่ยวเป็นยังไง.. เจอดีเลยนะเอินๆ คู่ลีเนียร์ก็อีกจะจัดการกันยังไงดีน้า
    #277
    0
  3. #275 yatsuhigolammurye (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 02:59
    แจ๊คทำให้ได้อย่างที่สัญญานะ อิ้เอินเขาให้โอกาสแกนะ 
    หวานมากบอกเลย ตอนแรกนึกว่าจะจีบไปๆมาๆ เอ้าเป็นแฟนกันแล้ว งอนๆกันอยู่ซะงั้น
    จินยองคงได้อธิบายข้ามคืนอ่ะ ดูท่าพี่แจบอมจะไม่ยอกง่ายๆแหงม
    #275
    0
  4. #274 LooknamTK (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2557 / 22:46
    โอ๊ยย แจ้คพยายามเข้านะ 555555555 หยุดให้ได้นะ มีของล้ำค่าอยู่กับตัวอยู่แล้วก็อย่าทำให้มันหายไปล่ะ ส่วนเนียร์น้อยของเขาาา โดนจับได้เลยอ่ะ 55555555 พี่บีอย่าแกล้งเนียร์น้อยดิ กร๊ากกกกกกกก
    #274
    0
  5. #272 หยดหมึกสีแห้ง (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2557 / 18:37
    รักมาร์คคนเดียวจริงๆนะแจ็ค!!!!
    มาร์คถ้าแจ็คนอกลู่นอกทางอีก หาแฟนใหม่เลย! หึหึหึ
    #272
    0
  6. #270 :shun (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2557 / 17:02
    ชอบแบบนี้ T____________T เขินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    ขุ่นมาร์คไม่ได้ตั้งใจหน้ามันให้เลยยั่วเอง 
    #270
    0