` S H O R T F A N F I C R O O M | G O T 7 ♡

ตอนที่ 17 : { S F } A GIRL IN LOVE : 나도 여자인데 {ํYugyeom x Mark ft.Jackson} 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 580
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 มิ.ย. 57




 

 

{ A GIRL IN LOVE : 나도 여자인데 }

pairing ; Yugyeom x Mark ft.Jackson
author ; pinnathero
genre ; little romantic

type ; AU,PWP

rate ; pg-15




 

 

 



(หมายเหตุ : 나도 여자인데 (A Girl In Love) / SISTAR19 : http://youtu.be/mfoDwZU0l18 )

 

 

 

warning ; อยากมีแท็กกับเขาซักเรื่อง สกรีมเรื่องนี้แท็ก #ยูคมาร์คอกอล ในทวิตด้วยน้า อยากอ่านง่ะ ขอบคุณนะก้ะ T_T  

 

warning 2 ; พล็อตเรื่องกิ๊กก๊อกไม่ว่ากันนะ ชื่อเรื่องและเพลงอาจจะไม่เข้ากับพล็อต ก็ไม่ว่ากันโน้ะ T w T 

 

 

 

 

 

 











 

 

 

 

 

 

 

 

... 그리 바보같이 눈치가 없는데 (없는데)

เว คือรี พาโบกัทอี นุนชีกา ออบนึนเด (ออบนึนเด)

ทำไมถึงได้งี่เง่า ไม่รู้เอาซะเลยว่าฉันคิดยังไง

 

나도 여자인데

นาโด ยอจาอินเด

ฉันเป็นผู้หญิงนะ

 

사랑한다고 수백 번을 말해야

นอล ซารังฮันดาโก ซูแพค พอนึล มันแฮยาแฮ

ต้องให้พูดว่ารักเธอเป็นร้อยครั้งหรอ
 

 

정말 이건 아니잖아 답답해 죽겠어...

ชองมัล อีกอน อานีจานา ทับดับแฮ ชุคเคทซอ

แบบนั้นมันไม่ใช่นะ อึดอัดจะตายอยู่แล้ว

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

บานประตูห้องพักถูกเปิดออก เผยให้เห็นร่างบอบบางที่ดูเหมือนผู้หญิงอยู่รำไร ใบหน้าน่ารักที่ไม่ว่าจะทำท่าทางอย่างไรก็ดูดีมีเสน่ห์เสียทุกครั้ง บัดนี้กลับงอง้ำลงทันทีที่เดินกลับเข้ามาในหอพักที่แชร์ร่วมกันกับรูมเมทตัวสูงโปร่ง ดวงตากลมคู่สวยเหลือบมองเจ้าของห้องอีกคนเพียงชั่วครู่ก่อนจะเดินหยิบผ้าเช็ดตัวคู่กายพร้อมเข้าไปในห้องน้ำทันทีโดยไม่พูดไม่จาอะไร ยิ่งทำให้ใบหน้าหล่อของคนเป็นเพื่อนยิ่งแสดงอาการงุนงงออกมาอย่างเห็นได้ชัด

 

 

 

มาร์คเป็นอะไรไปอีกวะ ?เสียงทุ้มเอ่ยพึมพำกับตัวเองเบาๆ หากแต่ลืมไปเสียสนิทว่าตนเองกำลังคุยโทรศัพท์กับใครบางคนอยู่ ปาร์คจินยอง ยกหูโทรศัพท์ออกมาเพื่อดูเวลาที่โทรออกซึ่งตอนนี้ก็ปาไปประมาณสิบกว่านาทีแล้ว ก่อนจะนำโทรศัพท์แนบกับหูเหมือนเดิม

 

( พี่มาร์คเป็นอะไรไปเหรอพี่จินยอง ? )

 

ไม่รู้ดิ่ เห็นตั้งแต่เข้ามาหน้ามันก็งอเป็นก้นลิงแล้ว อารมณ์ไม่ดีอะไรมาแน่ๆอ่ะ

 

( ผมว่านะ ... )

 

หือ ?

 

 

 

 

 

( ... พี่มาร์คเห็นผมเมื่อตอนกลางวันแน่ๆ ) และบทสนทนาเกี่ยวกับเรื่องสาเหตุที่ มาร์คต้วน เด็กหนุ่มผมแดงหน้าตาน่ารักที่เดินหน้างอนั้นก็ถูกหยิบยกมาเป็นประเด็นสนทนาทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

... แต่ก็คงไม่ได้รู้ว่า คนตัวบางผมแดงกำลังแอบฟังที่เพื่อนสนิทคุยโทรศัพท์ในห้องน้ำอยู่เหมือนกัน ...

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

มาร์คย่อตัวลงเพื่อนั่งลงกับพื้นกระเบื้องห้องน้ำเบาๆ ก่อนที่หยดน้ำใสกลั่นตัวออกมาจากดวงตาพร้อมปล่อยมันลงมาตามแรงโน้มถ่วงนั้นหลังจากที่ภายในหัวกำลังครุ่นคิดเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ริมฝีปากบางถูกเรียวฟันสวยขบเม้นจนเกิดเป็นรอยฟันบางๆ มือบอบบางยกขึ้นปาดหยดน้ำตาที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดไหลเลยแม้แต่น้อย น้ำตาที่พรั่งพรูออกมานั้นไม่ได้เกิดจากความเสียอกเสียใจ น้อยเนื้อต่ำใจหรือคิดว่าตนสำคัญตัวเองผิด หากเกิดมาจากความหงุดหงิดโมโหแต่ไม่สามารถระบายออกมาได้ต่างหาก

 

 

 

 

 

... บางทีเขาก็ไม่ควรจะไปเห็นฉากบ้าบอคอแตกที่ถูกจัดเตรียมขึ้นเพื่อใช้แสดงในนิทรรศการงานวิชาการที่โรงเรียนจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำไป ...

 

 

 

 

 

 

 

 

เฮ้มาร์ค ! ’ เสียงตะโกนของ อิมแจบอม เพื่อนสนิทคนหนึ่งของเขาดังมาจากเวทีการแสดงที่ถูกจัดตั้งในหอประชุมได้เรียกสติของร่างบางที่กำลังเดินเหม่อลัดตึกหอประชุมเพื่อที่จะไปอาคารที่จัดงานด้านภาษาต่างประเทศเพราะอากาศข้างนอกช่างไม่เป็นใจต่อการเดินทางต้องหันมามองด้วยใบหน้าเหลอหลา

 

ทำไมเหรอแจบอม ?เท้าเล็กทั้งสองข้างถูกสั่งให้เดินก้าวเข้าไปหาเพื่อนที่กำลังยืนจัดโพเดียมที่ตั้งไว้หน้าเวทีให้สวยงามอยู่ทันทีทั้งๆที่ภายในหัวสมองนั้นกำลังคิดหนักเรื่องงานนิทรรศการที่ตนจะต้องจัดเหมือนกัน

 

นายไม่มานั่งดูชมรมของฉันซ้อมการแสดงบนเวทีก่อนเหรอ ?แจบอมเท้าคางเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่กำลังยืนกอดหนังสือสารานุกรมภาษาอังกฤษเอาไว้แน่น

 

อ๋า ... ชมรมของพวกนายก็ต้องแสดงเหมือนกันนี่ ?

 

ใช่ๆ นายมานั่งดูแจ็คสันแสดงก่อนสิ่ หมอนั่นยอมขึ้นแสดงบนเวทีให้ดูเชียวนะเหมือนเพื่อนสนิทคนนี้จะยิงโดนถูกจุด พอเอ่ยถึงเพื่อนสนิทที่สุดอีกคนหนึ่งของมาร์คอย่าง แจ็คสันหวัง แล้ว ต่อให้งานยุ่งรัดตัวแค่ไหน มาร์คต้วนจะต้องนั่งดูแน่ๆ เพราะอิมแจบอมรู้ว่ามาร์คชอบดูการแสดงที่ดูสมจริงเกินเหตุของแจ็คสันมาก

 

โอเคๆ ฉันนั่งดูได้แป๊บเดียวเท่านั้นนะว่าแล้วก็หย่อนตัวนั่งที่เก้าอี้ที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้กับแขกผู้มีเกียรติที่จะมาดูการแสดงของพวกเขาพร้อมมองไปยังเวทีที่ตอนนี้นักแสดงเริ่มออกมาทีละคนสองคนแล้ว พอเจอคนที่รู้จักท่อนแขนเล็กก็ยกขึ้นจนสุดแขนพร้อมโบกมือให้กับนักแสดงบนเวทีเพื่อทักทาย

 

 

 

 

 

... และเผลอโบกมือให้กับร่างที่ดูคุ้นตาอยู่สม่ำเสมอก็โผล่มาอยู่บนเวทีอันกว้างใหญ่นี้ด้วยเช่นกัน

 

 

 

 

 

คิ้วสวยเริ่มขมวดลงพร้อมลดมือลงทันทีที่เห็นร่างหนาที่สัดส่วนความสูงนั้นช่างมากกว่านักแสดงทุกคนบนเวทีกำลังยืนแสดงอยู่บนเวที ด้วยสัดส่วนร่างกายที่ดูใหญ่เทอะทะยิ่งทำให้การแสดงบนเวทีดูแปลกๆจากทุกครั้งที่เคยดูแม้ว่าเจ้าตัวจะพยายามทำให้ร่างกายดูพลิ้วไหวด้วยท่าทางที่ถูกหยิบยกมาจากการเต้นสตรีทแดนซ์ก็ตาม เขาสัมผัสได้ว่าดวงตาเรียวตี่นั่นกำลังมองมาทางเขาเหมือนกำลังเยาะเย้ยว่าเรื่องแบบนี้ใครๆก็ทำได้ คิ้วสวยของร่างหนาบนเวทีกระตุกขึ้นลงสองทีเป็นชิงยั่วโมโห นับว่าเป็นเรื่องที่ดีที่เจ้าเด็กนั่นได้โลดแล่นบนเวทีของชมรมการแสดง แต่ความจริงแล้วมันเป็นการแสดงที่ค่อนข้างแย่ในสายตาของมาร์คต้วน ก็แน่ล่ะสิ่ เจ้าของร่างหนานั่นไม่ได้อยู่ชมรมการแสดงแต่แรกเหมือนแจ็คสันหวังเพื่อนสนิทของเขาซักหน่อยนึง

 

 

 

 

 

... หากแต่ คิมยูกยอม เด็กหนุ่มชั้นมอปลายปีที่หนึ่ง เจ้าของร่างหนาเทอะทะนั่นกลับอยู่ชมรมสตรีทแดนซ์ต่างหากล่ะ ...

 

 

 

 

 

เป็นความจริงตามข่าวลือที่ลือกันทั่วโรงเรียนว่า มาร์คต้วน รุ่นพี่มอปลายปีสามไม่ขี้หน้าเด็กหนุ่มมอปลายปีหนึ่งที่ชื่อ คิมยูกยอม อย่างออกหน้าออกตาจนถึงขั้นเกือบเคยมีเรื่องทะเลาะวิวาทใส่กันแล้ว ความจริงแล้วมันก็ไมได้ดูรุนแรงถึงขั้นนั้น แม้เขาได้เห็นเด็กคนนั้นครั้งแรกก็ไม่รู้สึกชอบพอมากเท่าไหร่ก็จริง แต่ก็ไม่เคยถึงขั้นทะเลาะวิวาทตามข่าวลือที่ดังไปทั่ว ก็แค่เกือบถีบร่างสูงโย่งนั่นตกบันไดเพราะเจ้าเด็กบ้านั่นบังอาจมาเหยียบเท้าเขาแรงๆจนนิ้วเท้าของเขามันชาไปหมด ไหนจะอยากชกให้หน้าโขกกับราวระเบียงของตึกเรียนเพราะเจ้าเด็กบ้านี่ดันมายียวนกวนประสาทเขา ทำลอยหน้าลอยตาจนอารมณ์รำคาญแทบพุ่งปรี๊ดจนปรอทจะแตก ดีที่แจบอมดึงมือเอาไว้ทัน ไม่อย่างนั้นใบหน้าหล่อกวนประสาทนั่นก็อาจจะพังจนความนิยมลดก็เป็นได้

 

 

 

แจบอม

 

หือ ?คนถูกเอ่ยเรียกชื่อเดินมาหาเพื่อนสนิทผมแดงที่กำลังนั่งจ้องการแสดงบนเวทีด้วยใบหน้าไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นักด้วยความสงสัย

 

เด็กคนนั้นทำไมมาอยู่บนเวทีของนายได้ ?

 

คนไหนวะ ... อ๋อ ยูกยอมอ่ะนะ ?

 

...

 

แจ็คสันชวนเจ้าเด็กนั่นมาแสดงด้วยน่ะ เห็นว่าจะโชว์เซอร์ไพร์สอะไรซักอย่าง เออจะว่าไป ... เจ้าเด็กนี่มันก็ดังในโรงเรียนเราพอตัวนี่ อาจจะเรียกมาแสดงเพื่อเรียกเรทติ้งการแสดงบนเวทีของชมรมล่ะมั้ง

 

คนอื่นก็มีเยอะแยะทำไมต้องเอาหมอนี่ด้วยล่ะ ?

 

ก็แจ็คสันสนิทกับยูกยอมนี่หว่า ดูนายถามเข้า ทำอย่างกับยังไม่เลิกไม่ชอบขี้หน้าเจ้าเด็กนั่นเลยนะแต่ทว่าเสียงพูดคุยของเพื่อนผมสีเทากลับไม่เข้ามาในหูอีก เมื่อจู่ๆสติที่แทบจะไม่มีอยู่แล้วของมาร์คต้วนกลับถูกดึงออกไปจนหมดเมื่อเจอเหตุการณ์ที่ทำให้ใบหน้าสวยแทบชา

 

 

 

 

 

... คิมยูกยอมจูบแก้มแจ็คสันหวัง ...

 

 

 

 

 

นี่คงเป็นเซอร์ไพร์สที่แจ็คสันพูดถึงแน่ๆ แต่ทว่ามันกลับเซอร์ไพร์สจนหัวใจของคนดูรอบซ้อมก่อนแสดงแทบหยุดเต้น แม้คนด้านบนเวทีจะเป็นคนที่ตัวเขาเองไม่ค่อยชอบหน้าเสียเท่าไหร่ อาจจะทำไปเพราะอยากเอาชนะเขาขึ้นมาแบบกะจะเอาให้น้อคเอ้าท์ แต่การกระทำเช่นนี้กลับทำให้ดวงตากลมเบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าร่างสูงใหญ่โน้มใบหน้าลงมาให้เท่าระดับแก้มเนียนของเพื่อนสนิทตัวเล็กกว่าเขาพร้อมบรรจงทาบริมฝีปากลงกับพวงแก้มนั้นเบาๆ มือบางที่กำสันหนังสือเล่มหนาก็กำมันแน่นเข้าไปอีก ริมฝีปากบางสีแดงสดถูกกลีบปากด้านบนเม้มมันเอาไว้ แจบอมที่รู้สึกถึงลางไม่ดีแปลกๆก็รีบเดินไปหน้าเวทีพร้อมโบกมือไล่ให้นักแสดงสองคนที่ทำประเจิดประเจ้อบนเวทีให้ลงไปจากเวทีเสียก่อน แต่ก็ช้ากว่ามาร์คที่ตอนนี้กำลังลุกจากเก้าอี้พร้อมเดินหนีไปเสียแล้ว

 

 

 

 

 

มาร์ค ! จะไปไหนน่ะมาร์คหยุดก่อนสิ่ ! ’ แม้แต่เพื่อนสนิทอย่างแจ็คสันก็รั้งคนตัวบางเอาไว้ไม่ทัน ใบหน้าของสองเพื่อนสนิทที่อยู่ในที่เหตุได้แต่ขมวดคิ้วสงสัยกับท่าทีของเพื่อนของตน

 

มาร์คเป็นอะไรไปวะแจ็คสัน กูไม่เข้าใจ

 

กูเองก็ยังไม่เข้าใจเลย เห็นหน้างอตั้งแต่เห็นยูกยอมบนเวทีแล้วแจ็คสันที่เพิ่งวิ่งลงมาหาแจบอมได้แต่ยักไหล่ไม่เข้าใจพอๆกัน

 

กูว่าบางทีมาร์คคงหวงมึงอ่ะ มันเคยปล่อยมึงไปจิ๊จ๊ะกับสาวที่ไหนล่ะ พอเจอแบบนี้มันคงโมโหแหละมั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

... หวงบ้าอะไรล่ะ อย่างมาร์คเนี่ยนะจะหวงคนอย่างแจ็คสัน หวงคนอย่างยูกยอมยังจะน่าเชื่อซะกว่าอีก ...

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

วันงานนิทรรศการงานวิชาการในโรงเรียนก็มาถึง ทุกคนต่างมีหน้าที่การทำงานในบูธของแต่ละคนแตกต่างกันไป ไม่ว่าจะอยู่เฝ้าโครงงาน จัดเกม เฝ้าฐาน การแสดง และอื่นๆอีกมากมายทำให้ในวันนี้ภายในโรงเรียนจึงดูวุ่นวายเป็นพิเศษ โดยเฉพาะบริเวณหอประชุมของโรงเรียนที่ตอนนี้มีนักเรียนมากหน้าหลายตามานั่งรอชมการแสดงที่ชมรมการแสดงได้จัดขึ้นมา หากแต่ครั้งนี้ร่างบอบบางเจ้าของใบหน้าน่ารักและกลุ่มผมแดงนิ่มกลับไม่ได้มานั่งดูด้วยเหมือนเมื่อวาน เนื่องจากเขาอาสามาเฝ้าห้องจัดนิทรรศการของสาระภาษาต่างประเทศและอีกเหตุผลที่มันยังวนเวียนอยู่ภายในหัวของเขา ...

 

 

 

 

 

... เขาไม่อยากดูอะไรที่มันน่าเบื่อ ซ้ำซาก จำเจ ...

 

 

 

 

 

หลากหลายประเด็นเหตุผลที่ทุกคนหยิบยกมาว่าทำไมมาร์คต้วนถึงไม่มาดูเพื่อนสนิทแสดงงานสำคัญงานสุดท้ายบนเวทีในวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นเพราะไม่ว่าง ขี้เกียจมาดู ไม่ถูกกับนักแสดงตามข่าวลือที่ว่า และอื่นๆอีกมากมาย จนคนที่ถูกพาดพิงนั่งฟังจนรู้สึกรำคาญ มือเรียวบางหยิบเฮดโฟนในกระเป๋าเป้สีแดงสดออกมาสวมครอบหูไว้แล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะต่อ เขาไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังพวกรุ่นน้องแอบซุบซิบข่าวลือบ้าบอนั่นเท่าไหร่ แต่เพราะเขานอนฟุบโต๊ะเฝ้าในห้องนิทรรศการที่ภายในห้องดูเงียบสงัดเป็นพิเศษจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ได้ยินเสียงเหล่านั้น

 

 

 

... ใช่ เขาไม่ชอบนักแสดงบนเวทีในวันนี้ โดยเฉพาะ เด็กบ้าที่ชื่อ คิมยูกยอมอะไรนั่น ...

 

 

 

พี่มาร์คๆแรงสะกิดจากปลายนิ้วเรียวเรียกสติให้คนที่เพิ่งจะเข้าสู่ห้วงนิทราต้องลุกขึ้นมานั่งให้เรียบร้อยพร้อมขยี้ตามองต้นตอที่ทำให้เขาต้องตื่น ดวงตากลมที่เพิ่งลืมตาพบว่าร่างของรุ่นน้องคนสนิทที่เคยพูดคุยกันตอนวันงานกีฬาสียืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้ากลมอิ่มของเธอดูตื่นๆเหมือนว่ากำลังเจอปัญหาอะไรบ้างอย่าง มือบางจึงลดเฮดโฟนที่ครอบหูอยู่ลง

 

หือ ? ... ว่าไงจีมิน

 

พี่มาร์คช่วยอะไรหนูหน่อยได้ไหมอ่ะ ?เสียงใสของคนเป็นรุ่นน้องเอ่ยขึ้นพร้อมเว้าวอนคนเป็นรุ่นพี่ที่กำลังทำหน้างุนงงใส่

 

...

 

ช่วยหนูหน่อยสิ่ นะนะนะนะนะ

 

ช่วยอะไรอ่ะ ?พอได้ยินประโยคสวรรค์จากคนเป็นพี่ ใบหน้ากลมอิ่มที่ดูตื่นๆก็กลับยกรอยยิ้มร้ายกาจขึ้นมาทันทีพร้อมโน้มใบหน้าไปใกล้ๆใบหูบางพร้อมกระซิบในสิ่งที่จะขอร้อง

 

คืองี้ พี่มาร์ค ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร่างหนาที่ความสูงเกินกว่าวัยเดินเข้ามาในตึกที่จัดงานนิทรรศการของสาระภาษาต่างประเทศ ใบหน้าหล่อหันมองไปทางซ้ายขวาราวกับว่ากำลังมองหาใครอยู่ เท้าทั้งสองข้างก้าวเดินยาวๆเพื่อตามหาใครบางคนที่ตอนนี้คงอยู่ตัวคนเดียว เพราะทุกคนในตึกนี้ต่างไปรวมตัวกันที่หอประชุมกันหมดแล้ว ความจริงแทบจะไม่ต้องเดือดร้อนแทนด้วยซ้ำ อาจจะดีเสียอีกที่ไม่เห็นหน้ารุ่นพี่คนที่ไม่ชอบหน้าตน หากแต่สมองของเขาถูกสั่งการให้ออกตามหารุ่นพี่ตัวบางที่น่าจะได้รับหน้าที่ให้เฝ้าห้องจัดนิทรรศการในอาคารแห่งนี้โดยไม่รู้ตัว เขายอมสละเวทีที่จะต้องขึ้นแสดงต่อจากนี้เพื่อออกตามหาใครบางคนในตึกแห่งนี้

 

ภายในตัวอาคารที่จัดนิทรรศการสาระภาษาต่างประเทศช่างเงียบสงบแตกต่างจากภายนอกอาคารและตามตึกอื่นๆ จึงง่ายต่อการตามหาใครบางคนที่วนเวียนอยู่ภายในสมอง ก่อนที่สองเท้าจะหยุดเดินทันทีที่เห็นใครบางคนอยู่ในห้องที่จัดงานวิชาภาษาอังกฤษ ใครบางคนที่แสนคุ้นตาอยู่เสมอกำลังยืนให้เด็กหนุ่มที่อายุมากกว่าเขาไปหนึ่งปีที่ยิ่งกว่าคุ้นเคยกำลังจับมือถือแขนอยู่เช่นนั้น ภายใต้ใบหน้าหล่อของคนเป็นรุ่นน้องที่นิ่งสงบจนน่ากลัว แต่มือหนากำมือเข้าหากันแน่น ยิ่งเห็นคนที่คุ้นเคยอยู่ทุกวันกำลังส่งยิ้มให้ก็ยิ่งหงุดหงิดไปอีก

 

 

 

 

 

พี่มาร์คชอบผมจริงๆเหรอ ?ใบหน้าหล่อแบบชนชาวมกโพเผยรอยยิ้มกว้างพร้อมคว้ามือนิ่มข้างหนึ่งของคนเป็นพี่มาจับพร้อมเขย่าสองสามที

 

ก็ ...นิ้วเรียวสวยของรุ่นพี่ยกขึ้นเกาแก้มเบาๆ ก่อนจะส่งยิ้มไปให้อีกฝ่ายเหมือนแจกให้กับทุกๆคน

 

 

 

ถ้าเขารู้ก่อนหน้านี้ว่าเขาต้องมาเป็นคู่เดทของชเวยองแจ เพื่อนในห้องของเจ้าหนูจีมินถึงสามเดือน เขาคงจะปฏิเสธไปแบบไม่คิดไตร่ตรองใดๆแน่นอน แต่เด็กสาวได้แต่นั่งอ้อนวอนให้เขาลองดูใจกับเด็กหนุ่มมอปลายปีสองอย่างชเวยองแจที่แอบชอบเขามานานถึงสามเดือนแล้วแถมยังพร่ำเพ้อใส่หูไม่หยุดหย่อนอีกต่างหาก อันที่จริงเขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องตอบตกลงหรืออะไร หากเพราะจีมินดันเอาเรื่องไม่น่าจะมีใครรู้มาขู่เขาจนได้นี่สิ่ มาร์คต้วนคนหล่อคนนี้เลยต้องจำใจเป็นคู่เดทให้เด็กหนุ่มที่ชื่อยองแจไปประมาณสามเดือนเผื่อปิดปากจีมินไม่ให้แพ่งพรายเรื่องราวบ้าๆนั่นออกไป ...

 

 

 

 

 

... เรื่องความลับของคิมยูกยอม ...

 

 

 

 

 

งั้นเราลองมาดูๆกันไปก่อนไหมล่ะครับ ?

 

ก็ ... เอางั้นก็ได้เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มน่ารักที่กำลังทำให้คนแอบมองอยู่ที่ประตูห้องแทบเดือดจนควบคุมอารมณ์ไม่ได้ เขาเริ่มจะหงุดหงิดขึ้นมาเมื่ออยู่ๆอีกฝ่ายถูกเด็กหนุ่มโผกอดเอาไว้แนบแน่นแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาก็ต้องอดทนและเลี่ยงตัวออกไปจากห้องนั้นในที่สุด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

... มันจะไม่จบแค่นี้แน่ๆ ต้วนอี้เอิน ...

 

 

 

 

 

... โดยไม่ได้มองเห็นสายตาที่ทอดมองจากภายในห้องที่มาจากคนเป็นรุ่นพี่ที่ไม่ได้มีแม้แต่แววตาที่ฉายความหมั่นไส้อิจฉาหรือรอยยิ้มเยาะเย้ยอยากเอาคืนเหมือนทุกครั้งเลยแม้แต่น้อย ...

 

 

 

... หากแต่ ดวงตากลมกลับกำลังฉายแววตาของคนที่กำลังสับสนไม่แน่ใจอยู่เช่นนั้น ไม่มีที่ว่าร่างหนาจะหันมามองเลยซักนิด ...

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

พี่ดูเหม่อๆจังนะตั้งแต่ผ่านงานนิทรรศการมาน่ะ มีอะไรในใจรึเปล่าครับ ? ” เด็กหนุ่มนักเรียนมัธยมปลายปีสองที่มีสถานะความสัมพันธ์เทียบเท่ากับคู่เดทฆ่าเวลาของมาร์คต้วนอย่าง ชเวยองแจ เอ่ยถามขึ้นหลังจากที่อดทนอดกลั้นไม่ถามให้อีกฝ่ายรู้สึกรำคาญ

 

 

 

ยองแจสังเกตดูพฤติกรรมของคู่เดทมาได้ซักพักหนึ่งแล้วเพราะเขารู้สึกได้ว่ารุ่นพี่ที่เขาแอบชอบอย่างมาร์คต้วนมีอาการเหม่อลอยผิดปกติจากเดิม ยิ่งผ่านวันงานนิทรรศการของโรงเรียนมาได้อาทิตย์กว่า อาการเหม่อลอยก็มีเพิ่มมากขึ้น

หากไม่เหม่อลอยก็อาจจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเล่นในขณะที่เขาชวนอีกฝ่ายคุยเรื่องทั่วๆไป หรือไม่ก็เหมือนพึมพำใส่โทรศัพท์มือถือ เหมือนความใส่ใจของมาร์คที่มีต่อยองแจจะเริ่มลดลงไม่เหมือนอาทิตย์ก่อนตอนลองดูใจกันใหม่ๆ จนร่างอวบของคนเป็นรุ่นน้องเริ่มรู้สึกระแวงไปมากกว่าเดิม

 

 

 

เปล่าๆนี่ ฉันสบายดีๆ ร่างบอบบางกว่าก้มลงมองแก้วพลาสติกที่บรรจุน้ำอัดลมสีเข้มที่ชอบดื่มเป็นประจำเต็มแก้วพลางใช้หลอดดูดสีใสคนของเหลวภายในเล่นไปมา เพื่อหลีกเลี่ยงที่จะตอบคำถามต่างๆที่อีกฝ่ายพร้อมจะยิงมาทุกเมื่อ

 

 

 

ช่วงนี้ยอมรับว่าเขาหงุดหงิดมาก ยิ่งผ่านพ้นวันงานนิทรรศการของโรงเรียนไป เขาก็รู้สึกหงุดหงิดที่มักจะได้ยินข่าวที่ดังจนเป็นทอล์คออฟเดอะทาวน์ของโรงเรียน เดินไปทางไหนไม่ว่าจะในห้องเรียน ห้องสมุด มุมที่เงียบสุดๆของโรงเรียน หรือแม้กระทั่งห้องน้ำ เขาก็ได้ยินข่าวนี้อยู่ทั่วทุกทิศ แม้จะทำเป็นไม่ใส่ใจแต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ใส่ใจเพราะเรื่องนี้มันเกี่ยวกับคู่กรณีทั้งสองคนที่เกี่ยวโยงถึงเขาอยู่เล็กน้อง ข่าวลือที่ดังไปทั่วโรงเรียนนั้นก็ว่าด้วยเรื่องของ ...

 

 

 

 

 

... คิมยูกยอมจูบแจ็คสันบนเวทีระหว่างแสดงละครของชมรมการแสดงในวันงานนิทรรศการของโรงเรียนแบบไม่มีมุมกล้องใดๆ ...

 

 

 

 

 

แต่ผมว่าหมู่นี้พี่ดูแปลกไปนะ จริงๆ ... พี่ชอบมองไปที่สนามบาสฯตลอดเลย ชอบใครในสนามบาสฯรึไง ? ” ยองแจชี้นิ้วหัวแม่มือไปข้างหลังที่เผยให้เห็นสนามบาสเกตบอลปูพื้นด้วยซีเมนต์สีเขียวแดงขนาดใหญ่ของโรงเรียนที่ตอนนี้มีผู้คนจำนวนหนึ่ง คาดว่าเป็นกลุ่มหัวโจกของโรงเรียนที่เข้าไปเล่นในสนามบาสฯ เป็นประจำของกลุ่มนี้ที่จะยึดพื้นที่สนามบาสฯของโรงเรียนในช่วงกลางวันเพื่อเล่นบาสฯผ่อนคลายความเครียดและเหนื่อยล้าจากการเรียนมาครึ่งค่อนวัน ในกลุ่มที่เล่นบาสเกตบอลในสนามนั้นประกอบไปด้วยกลุ่มเด็กปีหนึ่งปีสองจากชมรมกีฬาและชมรมเต้น หนึ่งในผู้คนกลุ่มนั้นก็มีคู่อริของเขาอยู่ด้วย

 

 

 

 

 

... เจ้าเด็กบ้าคิมยูกยอม

 

 

 

 

 

เปล่านี่ยองแจอ่า เจ้าของกลุ่มผมสีแดงส่ายหัวไปมาปฏิเสธทันควัน แต่ทว่าอีกฝ่ายังคงต้อนคำถามใส่ร่างบอบบางกว่า

 

พี่ชอบใครในกลุ่มนั้นเหรอ ? ” ยองแจจ้องหน้าอีกฝ่ายเขม็ง เขาคงยอมไม่ได้หากรุ่นพี่ตัวบางจะไปชอบใครคนใดคนหนึ่งในวงบาสเกตบอลนั่น

 

 

 

 

 

... ก็คนพวกนั้นเป็นเพื่อนของเขาเกือบทั้งหมดเลย

 

 

 

 

 

" ... "

 

ผมไม่รู้ว่าพี่คิดอะไรอยู่หรอกนะ แต่ถ้าพี่มีอะไรก็บอกผมได้เสมอนะ เข้าใจไหมครับ ? ” ยองแจเอื้อมมือไปจับกับมือบอบบางพร้อมกระชับฝ่ามือโอบอุ้มมืออีกฝ่ายไว้แน่นและค่อยๆบรรจบทาบริมฝีปากฝากไว้บนหลังมือนิ่มนั้นไว้ มาร์คได้แต่ยกยิ้มเจื่อนๆให้คนเป็นรุ่นน้องกว่าหนึ่งปีเล็กน้อย

 

 

 

 

 

แต่ ... สายตาก็ยังคงแอบมองไปหา ใครคนหนึ่ง ในสนามบาสฯที่ตอนนี้ ... ก็กำลังแอบมองเขาอยู่ตลอดเช่นกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ร่างสูงโปร่งที่อยู่ในสนามบาสในคราแรกกำลังก้าวเดินเข้าไปหาร่างทั้งสองร่างที่กำลังนั่งสนทนากันอยู่ที่โต๊ะทานอาหารภายในโรงอาหาร ใบหน้าหล่อดูนิ่งผิดปกติ ไม่มีใบหน้าที่ฉายแววกวนประสาทหรือเยาะเย้ยเหมือนวันก่อนๆ ยิ่งทำให้ร่างบอบบางถึงกับรู้สึกแปลกๆขึ้นมา ในขณะที่เด็กหนุ่มตาตี่ได้แต่มองด้วยความสงสัย

 

 

 

 

 

พี่ยองแจ

 

อ้าว ยูกยอม ? นายมาทำอะไรตรงนี้อ่ะ ไม่ไปซ้อมเต้นต่อเหรอ ? ” เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น ดวงตากลมของคนเป็นรุ่นพี่กลับฉายแววไม่พอใจใครอีกคนที่เข้ามาแทรกการสนทนาก่อนจะหันหน้าหนี มือหนาของยูกยอมคว้าจับไปที่ท่อนแขนเล็กก่อนจะออกแรงดึงเบาๆให้ร่างบอบบางลุกขึ้นแล้วเดินตามตนออกมา

 

ฉันขอยืมตัวคู่เดทของพี่สักครู่แล้วกัน

 

" เห้ยได้ยังไงวะ ! "

 

 

 

 

 

" อ้อ ... "

 

" ? "

 

 

 

 

 

 

 

 

" ถ้าพี่ไม่อยากเจ็บตัวแบบอาการเกือบสาหัสทุกๆวัน ผมแนะนำให้พี่หยุดยุ่งกับพี่มาร์คแบบถาวรจะดีกว่านะ แล้วผมจะไปเคลียร์กับพวกแก็งค์อันธพาลนั่นให้เอง " แล้วร่างหนาของคิมยูกยอมและร่างบอบบางของมาร์คต้วนก็เดินออกจากบริเวณโต๊ะภายในโรงอาหารทันที

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

มือหนาที่จับท่อนแขนเล็กยังคงจับเอาไว้พร้อมดึงให้อีกฝ่ายเดินตาม ก่อนจะผละออกเมื่อร่างหนาพาร่างบอบบางเดินมาถึงห้องเก็บของที่อยู่ข้างในสุดของอาคารที่พวกเขาเรียน ยูกยอมเดินไปล็อคกลอนประตูห้องให้เรียบร้อย ดวงตาเรียวคมจับจ้องไปยังร่างบางของรุ่นพี่ที่ยืนกอดอกทำหน้ามุ่ยใส่อยู่

 

 

 

 

 

" พี่มาร์ค "

 

" อะไร " ใบหน้าหวานงอง้ำลงทันตาเมื่อเห็นว่าร่างสูงโย่งของรุ่นน้องเริ่มเดินเข้ามาใกล้ชิดตนมากขึ้น

 

" ที่พี่ทำเมื่อกี้มันหมายความว่าไง ? "

 

" แล้วนายมายุ่งอะไรกับพี่ ? " ดวงตากลมเหลือบมองร่างของคนเป็นรุ่นน้องก่อนจะหันหน้าหนีอีกฝ่าย ครั้งนี้กลับไม่มีการปะทะกันให้หนวกหูหรือเจ็บตัว ไม่มีการตั้งแง่ตั้งทิฐิใส่กัน ไม่มีสายตาที่คอยจิกกัดด้วยความไม่พอใจกัน

 

 

 

 

 

มีเพียงแค่หนึ่งคนที่กำลังน้อยใจและอีกคนหนึ่งที่กำลังลงทุนง้อคนงอนอยู่เท่านั้น

 

 

 

 

 

ทำไมพี่ต้องคบกับชเวยองแจ ?! ”

 

อย่ามายุ่งนะ ! ” ใบหน้าน่ารักมุ่ยลงเข้าไปอีกเมื่อจู่ๆร่างสูงโย่งเอ่ยคำถามที่เขาไม่อยากตอบมากนัก

 

" พี่เป็นอะไรไป ทำไมต้องหน้างอใส่ผมด้วยล่ะ "

 

" พี่ไปทำหน้างออะไรใส่นายตอนไหน ? สำคัญตัวเองผิดแล้ว คิมยูกยอม " มือบางผลักไปที่แผ่นอกแกร่งจนเจ้าของแผ่นอกแทบเซถอยหลังไปสองก้าว ก่อนที่มาร์คจะรีบเดินเอี้ยวตัวหนีจากอีกฝ่าย แต่ก็ช้ากว่ารุ่นน้องจอมกวนประสาทเสมอ มือหนาคว้าข้อมือบางเอาไว้พร้อมดึงเข้าร่างบางของรุ่นพี่เข้ามาสู่ในอ้อมกอดอุ่นและแข็งแรงของตนเอาไว้แน่น

 

 

 

 

 

... ข่าวลือที่สร้างขึ้นมาทุกอย่าง ล้วนเป็นเรื่องหลอกลวงทั้งสิ้น ...

 

 

 

 

 

ใบหน้าหล่อเกยลงมาบนไหล่เล็กจนริมฝีปากเรียวชิดติดอยู่ข้างพวงแก้มนิ่มที่ไม่ว่าจะแตะต้องด้วยมือใหญ่หนา จมูกโด่งเป็นสันหรือริมฝีปากกี่ครั้งก็ไม่ลดความนุ่มลง ริมฝีปากร้อนประทับลงบนแก้มนิ่มเบาๆ ก่อนจะจุดรอยยิ้มแต้มบนใบหน้าจนคนในอ้อมกอดรู้สึกว่ามันช่างเป็นใบหน้าที่น่าหมั่นไส้

 

เขาจงใจสร้างข่าวลือที่ว่าตัวเองไม่ถูกกับรุ่นพี่ตัวบางหน้าตาน่ารักตรงหน้าเพื่อที่จะปิดบังหัวใจและสถานะของตัวเอง เพราะถ้าทุกคนในโรงเรียนรู้ว่าคิมยูกยอมคนนี้แอบชอบรุ่นพี่ผมแดงอย่างมาร์คต้วน แน่นอนว่าแฟนคลับที่ชื่นชอบและติดตามผลงานการเต้นของเขาอาจจะมาทำร้ายคนตัวบางตรงหน้าเป็นได้ เขาเคยได้ยินมาจากกลุ่มแฟนคลับว่าไม่อยากให้ตัวเขามีคนรักเพราะถ้ามีพวกเธอจะไม่ยอมแน่ๆ และก็มีวิธีเดียวเท่านั้นที่จะทำให้ร่างบางปลอดภัยได้คือ ... การที่เขาถูกคนน่ารักตรงหน้าประกาศว่าไม่ถูกชะตาด้วย

 

 

 

 

 

" เด็กบ้า ... ฮึก ... " มือเรียวบางกำอกเสื้อที่ปกปิดแผ่นอกหนาที่ดูกำยำแต่ซ่อนรูปนั้นเอาไว้ ใบหน้าน่ารักก้มลงซ่อนหยดน้ำตาที่กำลังกลั่นตัวออกมาพบปะโลกภายนอกที่ดูกดดันนั้นไว้ไม่ให้อีกฝ่ายมองเห็นด้านอ่อนแอของตน

 

" พี่ร้องไห้ทำไม หืม ? "

 

" เด็กนิสัยไม่ดี ไอ่เด็กบ้า ! " มาร์คกำมือพร้อมชกลงที่ไปแผ่นอกหนาแรงๆจนมือที่ใหญ่จนกอบกุมมือบอบบางนั้นจนมิดภายในมือข้างเดียวของเด็กหนุ่มต้องรีบคว้ามือบางเอาไว้พร้อมกุมมือเล็กนั้นเอาไว้

 

" อี้เอินอ่า เป็นอะไรไป ... "

 

" ปล่อย ! " มาร์คพยายามสะบัดมือออกจากพันธการที่แสนอบอุนจากฝ่ามืออุ่นนั้นแม้จะรู้ดีว่าพละกำลังของตนไม่ได้มากเท่ารุ่นน้องตัวโต เรียกได้ว่ามีแรงเพียงแค่หนึ่งส่วนแปดของเด็กบ้าพลังก็เป็นได้

 

" ไม่ปล่อย "

 

" บอกให้ปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะ !? "

 

" บอกผมมาก่อน ไม่งั้นนอกจากผมจะไม่ปล่อยพี่แล้ว ... ผมจะจูบพี่ " ใบหน้าหล่อเหลาค่อยๆโน้มลงมาใกล้จนเหลือเพียงช่องว่างเล็กๆให้ลมหายใจได้เคลื่อนตัวผ่านเท่านั้น ก่อนจะเป็นฝ่ายของคนเป็นพี่ที่เบือนหน้าหนีพร้อมเอ่ยเหตุผลที่ทำให้ร่างหนาเข้าใจขึ้นมาทันที

 

 

 

 

 

" แต่นายจูบแจ็คสันไปแล้ว ! "

 

 

 

 

 

 

 

 

... โป๊ะเช้ะ ...

 

 

 

 

 

 

 

 

ริมฝีปากนิ่มถูกเรียวฟันสวยกัดมันไว้เพื่อกลั้นเสียงสะอื้นที่เริ่มจะดังขึ้นเข้าทุกที ดวงตากลมที่คลอหน่วยด้วยหยดน้ำตาตวัดมองใบหน้าหล่อที่ยังคงยกยิ้มกวนประสาทใส่ มือบางข้างที่เป็นอิสระยกขึ้นมาปาดหยดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างลวกๆ ก่อนจะพยายามเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เป็นปกติที่สุด

 

 

 

กับแจ็คสัน ... หมอนั่นนิสัยดีนะ ถึงมันจะดูเกรียนก็เถอะ ...

 

...

 

แต่ถ้านายชอบแจ็คสันจริงๆ .. หมอนั่นคงทำให้นายมีความสุข .. อื้ออออ ! ”

 

 

 

 

 

มาร์คกำลังเอ่ยถ้อยคำตัดพ้อที่เอ่อล้นอยู่ภายในใจออกมาแต่ทว่าเสียงทุ้มนุ่นที่เอ่ยก็เงียบลงไปเมื่อยูกยอมโน้มใบหน้าหล่อลงไปชิดกับใบหน้าน่ารักของมาร์ค เว้นระยะห่างไว้เพียงไม่ถึงหนึ่งเซนติเมตร ก่อนที่พื้นที่ว่างนั้นจะถูกปิดสนิททันทีที่ริมฝีปากร้อนของเด็กหนุ่มประกบทาบลงบนริมฝีปากนิ่มที่พร่ำบ่นคำตัดพ้อเบาๆ มือหนาข้างหนึ่งค่อยๆเอื้อมโอบเอวอวบไว้พร้อมค่อยๆรั้งเอวบางให้ขยับเข้าใกล้มากขึ้น ส่วนอีกข้างนั้นยกขึ้นมาประคองโครงหน้าเรียวของคนน่ารักเอาไว้ให้เข้ากับองศาการเอียงใบหน้าเพื่อมอบจูบอ่อนโยนของตน ความนุ่มหยุ่นราวกับเยลลี่ที่มาพร้อมกับรสหวานที่ยังคงมีความซ่าอ่อนๆของน้ำโคล่าที่ร่างเล็กเพิ่งดื่มไปก่อนที่เขาจะนำลิ้นร้อนเข้ามานั้น กำลังผสมผสานอยู่ภายในโพรงปากของอีกฝ่ายอย่างไม่รู้ตัว

 

จนแล้วจนเล่าความหวานหอมนั้นก็ยังไม่หมดไปซ้ำยังเพิ่มมากขึ้นไปอีก ริมฝีปากหนาค่อยๆเล็มเรียวปากเล็กเบาๆสลับกับหยอกเล่นลิ้นเล็กที่มีปฏิกิริยาตอบกลับอย่างชำนาญไม่ต่างกัน คนเป็นน้องค่อยๆผละออกจากริมฝีปากนุ่มอย่างอ้อยอิ่งเมื่อถึงจุดที่พึงพอใจและถึงจุดที่เริ่มหมดอากาศหายใจสำหรับคนในอ้อมกอด รุ่นพี่ตัวเล็กกว่าเมื่อถูกอีกฝ่ายผละออกแล้วก็รีบหายใจเอาอากาศเข้าปอดลึกๆ

 

ใบหน้าหวานเผยรอยริ้วสีแดงระเรื่อที่ขับกับพวงแก้มขาวเนียนนิ่มของมาร์คนั้นชวนให้อีกฝ่ายที่มองอยู่ยกรอยยิ้มขึ้นมาได้ไม่ยาก

 

 

 

 

 

อี้เอินหึงผมกับเพื่อนตัวเองเหรอเนี่ยหืม ? ยูกยอมยื่นหน้าเข้าไปใกล้พร้อมฉีกรอยยิ้มหล่อและดวงตาเรียวที่หยีลงตามรอยยิ้ม

 

นายอย่ามามั่วนะ

 

ก็จริงนี่นา อี้เอินไม่ยอมบอกรักผมซักที ... ผมก็เลยงัดไม้ตายออกมาเล่น ก็ไม่คิดว่าจะโหดร้ายขนาดนี้อ่ะ ท่อนแขนแกร่งค่อยๆยกร่างบอบบางขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะวางร่างบางลงให้ฝ่าเท้าเล็กของรุ่นพี่วางอยู่บนหลังเท้าหนาของตน พร้อมโอบกอดเอวบอบบางเอาไว้หลวมๆ ในขณะที่เจ้าของกลุ่มผมสีแดงค่อยๆเอื้อมมือไปจับที่บ่าแกร่งเอาไว้กันพลัดตกลงจากเท้าหนาที่ย่ำขึ้นลงช้าๆนั้น

 

 

 

 

 

... ราวกับว่าพวกเขากำลังเต้นรำกันอยู่ ...

 

 

 

 

 

ถ้พี่บอกนาย นายไม่กลัวพวกแฟนคลับนายมารุมกระทืบพี่รึไง ?

 

ใครกล้ากระทืบอี้เอินเดี๋ยวผมจะไปกระทืบมันกลับ คอยดูดิ่ ... ผมไม่สนด้วยว่าแฟนคลับจะลดลงเพราะผมปกป้องแค่คนๆเดียว แค่อี้เอินไม่หายไปไหนก็ดีกว่าเป็นหลายเท่าแล้ว

 

ให้มันจริงเถอะ

 

แล้วทำไมพี่ถึงคบกับพี่ยองแจ ประชดผมรึไง ? เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบถามคนเป็นพี่ที่อยู่ในอ้อมกอดของตนเบาๆ จนคนโดนยิงคำถามถึงกับเบือนหน้าหนีทันที

 

...

 

พี่มาร์ค

 

จีมินบอก ..

 

หือ ?

 

จีมินบอกว่า ยองแจชอบพี่มานานแล้ว เขาขอแค่ให้พี่ไปเป็นคู่เดทของยองแจเพียงแค่สามเดือนก็เท่านั้นเอง มาร์คเอ่ยสารภาพเหตุผลที่คบกับยองแจออกมาเบาๆยิ่งกว่าพึมพำให้ตัวเองฟัง ดีที่ว่าในห้องนี้ไม่มีคนอยู่และยูกยอมก็ตั้งใจที่จะฟังเป็นอย่างดีเลยได้ยิ่งทุกถ้อยคำอย่างชัดเจน

 

 

 

 

 

โธ่ นึกว่าคบประชดผมซะอีก กำลังจะบอกว่าขนาดผมพี่ยังไม่บอกรักแล้วนับประสาอะไรกับคู่เดทสามเดือน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นอนึน เว คือรอคเค มารึล แฮโด มลลา ...

 

หือ ?

 

เว คือรี พาโบกัทอี นุนชีกา ออบนึนเด ... จู่ๆคนน่ารักอย่างมาร์คต้วนที่ไม่ค่อยชอบร้องเพลงเท่าไหร่ก็เปล่งเสียงร้องเพลงออกมาเบาๆพร้อมกับเขย่งตัวให้ริมฝีปากเรียวของตนชิดติดข้างใบหูหนา รอยยิ้มหวานประดับบนใบหน้าน่ารักยิ่งทำให้คนเป็นน้องอยากจะจับฟัดเสียให้หายน่ารัก หากแต่ความน่ารักของคนตรงหน้าก็ไม่มีท่าทีจะลดลงง่ายๆเสียนี่สิ่

 

...

 

นาโด ยอจาอินเด ...

 

พี่มาร์ค ...

 

 

 

 

 

นอล ซารังฮันดาโก ซูแพค พอนึล มันแฮยาแฮ ... ชองมัล อีกอน อานีจานา ทับดับแฮ ชุคเคทซอ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พี่ไม่ต้องบอกผมก็ได้ ผมจะบอกรักพี่เป็นร้อยพันครั้งเอง จะบอกจนพี่เบื่อเลยคอยดูสิ่ สิ้นเสียงทุ้มของเด็กหนุ่มรุ่นน้อง ร่างหนาก็โถมเข้าหาอีกฝ่ายพร้อมประกบริมฝีปากนุ่มเล็กนั้นอย่างโหยหาอีกครั้งโดยที่ท่อนแขนเล็กทั้งสองข้างยกขึ้นโอบอีกฝ่ายทันทีพร้อมจูบตอบอย่างชำนาญและเต็มใจเสียมากกว่าเดิม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คาบบ่ายนี้ขอลักพาตัวต้วนอี้เอินให้มาโดดเรียนด้วยกันซักนิดซักหน่อยแล้วกันนะ

 

 

 

 

 

 

 

-FIN .xoxo


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #342 bammark9397 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 14:10
    กรี้ดดด ยูคมาร์ค น้องมารคน่ารักกก
    #342
    0
  2. #308 Nu'Belle Love P'Mark (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 21:33
    ยูคละมุนอ่ะ -//////////////-
    #308
    0
  3. #276 yatsuhigolammurye (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 03:20
    นานทีจะได้อ่านยูคมาร์ค ตอนนี้เหมือนอ่านได้ทุกที่ที่มียูค555
    น่ารักงาาา ละมุนไปอีกแบบ ตอนแรกนี่มาร์คกับแจ๊คอ่ออ ไปๆมาๆ อ๋อ เป็นงี๊นี่เอง ฮิ้วววว
    ปกป้องสุดตัวยองแจหนูปกินน้ำใบบัวบกได้แล้วลูก 
    หวานๆๆๆๆ น่ารักจังง่าาา ยูคแบบนี้เท่ไม่เบาเล๊ย
    #276
    0
  4. #259 gaemgaem (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2557 / 14:13
    เขินนนนน อ่านกี่รอบก็เขินนน เขิน กรร๊ดดดดดด ขอยูคมาร์คอีกนะคะ 5555555555
    #259
    0
  5. #246 Prayy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 12:18
    อ่าววว ยองแจจจจจจ๊ น่าสงสารรรร 5555

    ยูคเท่อ่าาา >
    #246
    0
  6. #204 fronqinf (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 00:15
    พี่บีนี่เหมือนมีแผนการอะ เหมือนจะจงใจชวนเล่อะ5555555555555555555555
    พี่มาร์คเห็นเซอร์ไพร์สทีนี่หัวใจแทบหยุดเต้นเลยมั้ยคะ T _ T
    เต้นหนืดๆเลยมั้ย โอ้ย คนดีของเลา เลาอยากจะปลอบ
    พี่มาร์คคนดีเลยหน้ามืด(?)ไปตกลงคบกับมนุษย์เหนียงเลยอะ... #เมนยองแจอย่าถีบเลา 55555555555555555555
    ฝันเล็กๆของเด็กหนุ่มตัวไม่เล็กอย่างเชวยองแจเกือบเป็นจริงละ แต่ดูถ้าจะไม่ได้คบครบสามเดือนง่อว ._.

    ยูคมาร์คเรื่องนี้ดูหึงโหด(?)กันทั้งคู่55555555555555555555 แต่คิมกยอมคือผู้พิชิตสันติสุขข่ะ
    โมเม้นต์บอกรักนี่น่ารักจังง่อ ; 3; นาโด ยอจาอินเด เพราะอยู่กับกยอมแล้วรู้สึกเป็นสาวน้อยใช่มั้ยฮือ 

    #204
    0
  7. #185 m.zslt (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 15:52
    คิดว่าคู่นี้ไม่ธรรมดา แต่ไม่คิดว่าจะคบกันอยู่
    กรี้ดดดดดดดดดดดด นี่คิดแค่อาจจะแอบชอบกันเฉยๆเองนะ
    ส่วนคนที่น่าสงสารคงจะเป็นยองแจ 55555555555555555555555
    #185
    0
  8. #162 shadow (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2557 / 01:57
    ก็ว่าเหมือนประชดกันไปประชดกันมา

    ดูเป็นการเกลียดกันที่แปลกมาก ที่จริงรักกันอยู่นี่เอง

    #162
    0
  9. #156 BBY. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 00:32
    น่าร๊ากกกกกก เขินตัวบิดเลยค่ะนี่สารภาพ TAT แง๊

    คือบั่บ นี่ว่าละว่าสองคนนี้ต้องมีซัมติงไรแต่แรก นางแบบดูลับๆล่อๆ (แหงสิแกก็นี่ฟิคยูคมาร์ค ก๊าก) คือแบบอี้เอินขี้น้อยใจมากไรมาก ทั้งๆที่ตัวเองน่ะไม่ยอมบอกรักเค้าเองแท้ๆป่าวคะ ๕๕๕๕๕๕ ละคือพาร์ทที่น้องยูคหึงแบบไม่ไหวร๊าวว ละลากน้องต้วนไปเคลียร์คือแบบบบ พี่จิกหมอนน จิกผ้าห่ม จิกทึ้งผมตัวเองแบบกระจุยกระจาย ๕๕๕๕ น่ารักม๊ากก เขินตัวบิดเลยค่ะพูดจริงๆ แฟนคลับน้องหมีที่ไม่ยอมให้เป็นแฟนกะคนไหนนี่หมายถึงแค่สาวๆปะคะ ถ้ารู้ว่าเป็นแฟนกะพี่มาร์คน่าจะโอเค ดิฉันมีความเชื่อว่าในตัวผู้หญิงทุกคนต้องมีเชื้อสาววายไม่มากก็น้อย ๕๕๕๕๕ จริงๆนี่ว่าต้องมีคนจิ้นยูคมาร์คแบบ คู่แค้นแสนรัก ไรงี้แน่เลยค่ะ เผลอๆมีฟิคไปอีก แต่สองคนไม่รู้ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ นั่ลลั๊กกก



    น้องหมีก็หวานมาก ติสท์มาก อยู่ดีๆนางก็ชวนคนพี่เต้นรำในห้องให้คนอ่านเขินเล่น ละยังจะบังคับโดดเรียนต่ออีก? ทำอะไรคะ? (อ่อ ซ้อมเต้นรำต่อ.. ก๊าก) สุดท้ายน้องมาร์คก็ยอมสารภาพจนได้ หงิงง มะต้วนคนปากแข็งง 



    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ น่ารักมากจริงๆ ;-; ขอเช็ดน้ำตาแห่งความปลื้มปริ่มแปบ รอติดตามผลงานอยู่เรื่อยๆเลยนะคะ :D



    #156
    0
  10. #155 ploy_pat ^^ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 18:43
    มิน่าล่ะ ทำไมตอนจะคบกะนุ้งกวา ถึงได้บอกว่าปิดความลับยูค
    ยูคแกก็เล่นแรงไป๊ แต่ก็นะ ถ้าไม่ใช้ไม้นี้คงไม่ได้ฟังคำว่ารักจากปากอี้เอินหรอก 5555555
    ยองแจจ๋าาาา หนูยังมีเรากะแจ็คสันนะ 555555
    #155
    0
  11. #154 bakana (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 00:16
    โง่ยยยยเขิงมากอ่ะ>.
    #154
    0
  12. #153 holicimmika (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2557 / 21:41
    ว้ากกกกกกกกกกกก อี้เอินขี้งอนนนนนนนนนน
    คนนึงงอนได้น่ารักอีกคนก็ง้อได้น่ารักกกกก
    คนหล่อกับคนสวยมันเป็นของคู่กันอ่ะเนอะะะ
    ยองแจไม่เป็นไรนะลูก มาเป็นแฟนพี่มาาาาาา :3
    #153
    0