` S H O R T F A N F I C R O O M | G O T 7 ♡

ตอนที่ 16 : { O S } COTTON CANDY : 솜사탕 {Yugyeom x Bambam} 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 403
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    31 พ.ค. 57



 

 

{ COTTON CANDY : 솜사탕 }

pairing ; Yugyeom x Bambam
author ; pinnathero
genre ; little romantic

type ; PWP

rate ; pg-15




 

 

 



(หมายเหตุ : 귀여 (So Cute) / Byul : http://youtu.be/oxf7bxpz-yM )

 

 

 

warning ; แม่ยกยูคแบมคงรำคาญที่เราไม่ยอมแต่งซักที เราเลยจัดฟิคยูมแบมให้หนึ่งเรื่อ แท็กฟิคเรื่องนี้ #ยูคแบมสายไหม นะคะงืมงืม (มีแท็กแตกต่างมันทุกเรื่องไม่เบื่อรึไงนะฮือ)

 

warning 2 ; อย่าตกใจว่าทำไมพล็อตฟิคเรื่องนี้แอบไปคับคล้ายคับคลากับฟิคเรื่องนึง ... เรื่องนี้เราแอบเอาพล็อตฟิคเจอาที่เราเคยแต่งประมาณ 50 เปอร์เซ็นต์มาดัดแปลงค่ะ เอาของเก่ามาเล่าใหม่ไม่งอนนะคะ ไม่ดราม่าใส่นะ ฟิคนั่นเราแต่งเองแหละคริ (y)

 

 

 

 

 

 











 

 

 

 

 

 

 

 

 

กรอบแกรบ กรอบแกรบ ....

 

 

 

 

 

เสียงถุงพลาสติกที่เสียดสีกันดังมาตั้งแต่หน้าประตูหอพักจนร่างของเจ้าของเสียงประหลาดเดินเข้ามาอยู่กลางห้องก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดดัง หากแต่มันหยุดส่งเสียงเมื่อแขนเล็กผละออกจากถุงที่อยู่ในอ้อมกอดมาเป็นเวลานานทั้งหมดเพื่อปล่อยบางสิ่งบางอย่างตกลงกับพื้นพร้อมๆกัน

 

 

 

 

 

... ถุงขนมสายไหมสิบถุง ...

 

 

 

 

 

ถุงพลาสติกเรียวยาวที่ภายในเต็มไปด้วยขนมน้ำตาลเกล็ดสีต่างๆที่ละลายและถูกปั่นให้กลายเป็นกลุ่มก้อนหลากหลายสีสดใสพันติดกับแท่งไม้ทรงกระบอกเรียวเล็ก ไม่ว่าจะสีฟ้า ชมพู เหลือง ขาว และม่วง ขนมที่เรียกกันว่า สายไหม ถูกกองไว้อยู่กลางห้องแบบกระจัดกระจาย พร้อมร่างเล็กของเด็กหนุ่มชาวต่างชาติหน้าตาน่ารักเจ้าของท่าแอกโยต่างๆนานาอย่าง แบมแบม กำลังนอนแผ่อยู่ด้วยความเหนื่อยอ่อน

 

 

 

ทุกการกระทำล้วนอยู่ในสายตาของคนตัวโตที่กำลังเดินออกมานั่งดูโทรทัศน์ที่ห้องนั่งเล่นอย่าง คิมยูคยอม อยู่เสมอ

 

 

 

 

 

" แบกอะไรมาเนี่ยแบมแบม " เสียงทุ้มเอ่ยถามสมาชิกที่นอนแผ่ราบไปกับพื้น ก่อนที่คนโดนถามจะลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิพร้อมอธิบายเหตุการณ์ที่กำเนิดเจ้าขนมสายไหมกองโตนี่ให้เพื่อนสนิทตัวหนา

 

" ก็เมื่อกี้ฉันออกไปข้างนอกมา เจอนูน่าเขาเอาขนมสายไหมมาให้ตอนระหว่างที่ฉันออกไปซื้อขนมที่มินิมาร์ทใกล้ๆนี้อ่ะ ก็เลยแบกมาวางไว้นี่ไง "

 

" แล้ว ? " ยูคยอมเลิกคิ้วสงสัย เพราะเขาไม่เข้าใจว่า แล้วยังไงต่อ แบกมาแล้ว เอามาวางแล้ว ได้นั่งพักแล้ว แต่ยังทำหน้ามุ่ยอยู่เช่นนี้ ดูแล้วมันไม่สอดคล้องกันเท่าไหร่นะ

 

" มันเยอะอ่ะ ฉันกินไม่หมด " ใบหน้าน่ารักเบ้ลงทันตาเห็นพร้อมกับผลักถุงขนมสายไหมออกห่างจากตัวทันที

 

เดี๋ยวนายก็เก็บเอาไว้ให้ฮยองเขากินก็ได้นี่นา ไม่เห็นจำเป็นต้องเครียดเลย ยูคยอมหย่อนตัวลงนั่งข้างๆคนตัวเล็กกว่าพร้อมยีผมเบาๆด้วยความเอ็นดูอย่างที่ทำทุกๆครั้ง

 

 

 

แต่พวกฮยองไม่กินขนมสายไหมนะยูคยอม อย่าลืมสิ่

 

 

 

แบมแบมตวัดสายตามองเพื่อนสนิทที่อายุเท่ากันเพื่อให้เจ้าตัวนึกขึ้นมาให้ได้ว่าพวกฮยองทุกคนตั้งแต่มาร์คฮยองจนถึงยองแจฮยองไม่ได้ชอบกินขนมหวานกันมากนัก ด้วยหลากหลายสาเหตุไม่ว่าจะเป็นกลัวฟันผุ กลัวอ้วน หวานไปแล้วแสบคอจะร้องเพลงไม่ได้ และอื่นๆอีกมากมายที่เหล่าฮยองเคยพูดถึงกำลังโถมมาให้หัวในคนตัวเล็กแทบอยากจมตัวเข้าไปในกองขนมสายไหมตรงหน้านี้

 

 

 

เออว่ะ ... แล้วจะทำยังไงดีอ่ะ ? แล้วเขาก็กำลังจะขุดหลุมฝังตัวเองอย่างเป็นทางการ เมื่อหันไปมองใบหน้าน่ารักที่กำลังมองมาทางเขา ดวงตากลมโตกำลังสบตามองดวงตาเรียวคมพร้อมกระพริบตาปริบๆ ทำเอาก้อนเนื้อภายในอกของคนมองเต้นผิดไปหนึ่งจังหวะ

 

นายรักฉันไหมยูคยอมอา ...

 

ม ... มันเกี่ยวอะไรกับขนมสายไหมนี่ด้วยเล่า แบมแบมอ่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ยูคยอมอ่า ... ช่วยฉันหน่อยสิ่ นะนะนะนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

โธ่ถังงง .... งานเข้าแล้วไงคิมยูคยอม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

อร่อยไหม ? แบมแบมเอ่ยขึ้นพลางโบกไม้ที่มีก้อนสายไหมสีชมพูผ่านใบหน้าหล่อของเพื่อนสนิทไปมาพร้อมหัวเราะเบาๆอย่างชอบใจเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทในวงอย่างยูคยอมกำลังงับสายไหมเข้าไปอีกคำอยู่

 

นายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบกินของหวาน

 

แต่ถ้าฉันกินคนเดียว วันพรุ่งนี้ฉันต้องปวดฟันแน่ๆ นายจะทนเห็นเพื่อนสนิทของนายปวดฟันได้เหรอ หือ ?

 

... นายก็รู้ดี ไม่เห็นจำเป็นต้องถามเลย ยูคยอมเอ่ยเบาๆก่อนจะก้มหน้าก้มตาละเลียดกินขนมสายไหมไม้ที่หนึ่งให้หมดไป

 

 

 

 

 

... ใช่ เขาคงทนไม่ได้ถ้าแบมแบมเจ็บป่วยหรือเป็นอะไรขึ้นมา ถ้ามันจะเกิดขึ้นมาจริงๆ ให้มันเกิดที่ตัวเขาจะดีกว่า ...

 

 

 

 

 

เหลืออีกตั้งหลายถุงเลยเนี่ย กินให้หมดนะยูคยอมอ่า แบมแบมรีบหยิบถุงขนมสายไหมที่เพิ่งเตะออกไปไกลตัวมาไว้กับมือพร้อมยื่นให้เพื่อนสนิทคนหล่อทันที

 

นายจะบ้าเหรอ กินให้หมดภายในวันเดียวเนี่ย เบาหวานถามหาพอดีสิ่ ยูคยอมเหวอไปชั่วครู่ก่อนจะบ่นใส่คนตัวเล็กกว่าแต่ก็ยังหยิบถุงขนมสายไหมขึ้นมาพร้อมหยิบขนมเกล็ดน้ำตาลฟูฟ่องที่หวานนุ่มลิ้นเข้าปากต่อไปเรื่อย

 

ไม่เป็นไรหรอกหน่า กินแค่นี้เองเบาหวานไม่ถามหานายหรอก เบาหวานไปซ้อมเต้น มันไม่รู้หรอกว่านายกินของหวาน แบมแบมเอ่ยถ้อยคำกวนประสาทก่อนจะหัวเราะกับมุกแป้กของตัวเอง ในขณะที่อีกฝ่ายได้แต่ส่ายหัวเอือมระอา

 

ความจริงนายก็เหลือเก็บไว้ให้แจ็คสันฮยองก็ได้นี่ ฮยองเขาชอบกินทุกอย่างอยู่แล้ว ยิ่งนายเอาไปให้ฉันว่าฮยองเขาคงเอ็นดูนายขึ้นไปอีกขั้นแน่ๆล่ะเชื่อดิ่ หากฟังแบบผิวเผินก็เหมือนว่าพูดทั่วๆไปไม่มีอะไร หากแต่ลองฟังดูดีๆแล้วลองคิดตามเล่นๆดู ก็จะรู้ทันทีว่า ...

 

 

 

 

 

... คิมยูคยอมกำลังหึงแบมแบมกับแจ็คสันฮยองอยู่ดีๆนี่เอง ...

 

 

 

 

 

โหยคิมยูคยอม กว่าแจ็คสันฮยองจะกลับมาฉันว่าคงไมได้เอาให้ฮยองเขากินแล้ว ตอนนั้นฉันคงนอนหลับไปแล้วมั้งน่ะ แบมแบมเอ่ยพลางยักไหล่อย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรใส่เพื่อนสนิทที่กำลังแกะถุงขนมสายไหมถุงที่สี่

 

นายก็ช่วยฉันกินบ้างสิ่แบมแบมอ่า ฉันปวดปากไปหมดแล้วนะ

 

นายไม่สงสารฉันเหรอยูคยอม ฉันเห็นแล้วยังไม่อยากกินเลยอ่ะ แบมแบมมองหน้าอีกฝ่ายด้วยแววตาอ้อนวอน หากแต่ครั้งนี้กลับไมได้ผลอย่างที่ควรจะเป็น

 

นายควรจะสงสารฉันมากกว่านะ ตอนนี้ฉันปวดปากไปหมดแล้ว มาช่วยฉันกินเลย แค่ถุงเดียวก็ได้ หรือว่า ... นายจะแบ่งครึ่งกับฉัน ? ยูคยอมเอ่ยยิ้มพร้อมยื่นถุงขนมสายไหมให้อีกฝ่ายที่กำลังคิดหนักอยู่ว่าจะหลบหลีกหาทางหนีทีไล่อย่างไรดี

 

 

 

... ถ้ากินคนละถุงก็คงต้องทนความหวานที่ต้องคาในปากหลายชั่วโมง แต่ถ้ากินคนละครึ่งกับยูคยอม .. มันติดอยู่กับไม้อ่ะ บิดออกมาไว้ในมือไม่ได้อีก จะทำยังไงดีล่ะ ...

 

 

 

มือเล็กจับไปที่กลุ่มผมนิ่มพร้อมขยุ้มมันแรงๆอย่างคนเสียสติ พอนึกถึงวิธีกินสายไม้คนละครึ่งในหัว ใบหน้าน่ารักก็กิดริ้วแดงระเรื่อประดับบนใบหน้าน่ารักนั้นอย่างห้ามไม่ได้ ความจริงความคิดพิเรนทร์นี้ไม่ควรจะมาอยู่ในหัวของคนอย่างแบมแบมเลยซักนิด แต่เมื่อเงยหน้ามองเรียวปากบางของเพื่อนสนิทที่กำลังเคี้ยวขนมสายไหมอยู่มันก็อดไม่ได้ที่จะต้องคิดแบบนั้น

 

 

 

... แบมแบมคนลามก ! นายลามกตั้งแต่เมื่อไหร่กันห้ะ ! ...

 

 

 

เป็นอะไรไปอ่ะแบมแบม ? มือหนาสะกิดเข้าที่ไหล่บอบบาง ทำเอาเจ้าของไหล่บางนั้นถึงกับสะดุ้งโหยงพร้อมหันหน้ามามองต้นเหตุทันทีด้วยใบหน้าที่ตื่นตกใจราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้ว่าตนคิดอะไรอยู่

 

ห้ะ ?

 

นายจะกินแบบไหนอ่ะ คนละถุงหรือว่าคนละครึ่ง

 

 

 

 

 

คนละถุงดีกว่านะ ฉันไม่อยากแย่งนายกินมันเท่าไหร่ ว่าแล้วก็รีบหยิบถุงพลาสติกที่มีขนมสายไหมสีเหลืองมาไว้ในมือพร้อมแกะมันออกมาเพื่อจะได้กินสะดวก มือเล็กถือแท่งไม้อย่างสั่นพลางพิจารณามองขนมสายไหมที่เกาะอยู่บนแท่งไม้ด้วยความลำบากใจ เขาจะต้องทนความหวานที่แตกอยู่ในปากไปเรื่อยๆทั้งวันเชียวนะ เขาทำมันไม่ได้ แต่จะให้กินคนละครึ่งกับยูคยอม เขาก็ทำไม่ได้เช่นกัน

 

นายคิดว่ามองแบบนี้ไปอีกซักสามวันแล้วมันจะหมดรึไงกันแบมแบมอ่า มานี่เลยๆ มือหนาคว้าไปที่มือบางที่กำไม้สายไหมแน่นมากุมไว้กับมือ ก่อนจะหันก้อนสายไหมไปจ่อที่เรียวปากอิ่มของอีกคน ดวงตากลมเบิกโตพร้อมใบหน้าน่ารักที่กำลังขึ้นสีแดงระเรื่อทันที ไม่รู้เป็นเพราะตกใจหรือเขินอายที่ใบหน้าหล่อเหลาคนตรงหน้ายื่นเข้ามาใกล้พร้อมพยักเพยิดไปที่สายไหมในมือราวกับรู้ว่าเขากำลังจะคิดตุกติกไม่กินขนมสายไหมตรงหน้าหรือว่า

 

 

 

.... รู้สึกเขินที่มือหนากำลังกุมมือของเขาเอาไว้กันนะ ?

 

 

 

เรียวปากอิ่มค่อยๆอ้าปากงับก้อนสายไหมสีหวานที่คนเป็นเพื่อนสนิทกำลังป้อนให้พอดีคำอย่างจำใจ สุดท้ายเขาก็ต้องกินมันจนได้ รสชาติของมันช่างหวานนุ่มลิ้นอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าเขาจะไม่ชอบกินขนมหวานมากเท่าไหร่ แต่พอได้ลิ้มลองมันแล้วกลับติดใจอย่างบอกไม่ถูกเช่นกัน ดวงตากลมโตหลุบลงพลางงับไปเรื่อยๆให้มันหมดๆไปจนไม่ได้ลืมตาสังเกตเลยว่าเพื่อนสนิทตัวโตกำลังโน้มใบหน้าหล่อลงมางับขนมสายไหมก้อนเดียวกับตัวเองอยู่เช่นกัน

 

ดวงตากลมของแบมแบมลืมขึ้นมาเพราะรู้สึกได้ถึงความผิดปกติว่าขนมสายไหมในมือมันหมดเร็วผิดปกติ คนตัวเล็กรู้ตัวเองดีว่าเขาไม่ค่อยงับมันเข้าไปครั้งละมากๆ เรียกได้ว่าละเลียดกินเลยจะง่ายกว่า แต่ทำไมขนมสายไหมในมือดูเหมือนจะหมดลงไปไวมากจนน่าใจหาย ร้อนให้คนน่ารักต้องลืมตาขึ้นมามองดู พอลืมตาแล้วก็แทบผละออกจากไม้และมือหนาของอีกคนไม่ทันเพราะตอนนี้ก้อนขนมสายไหมเจ้าปัญหาดันละลายในโพรงปากของคนตัวหนาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หากแต่ใบหน้าหล่อของยูคยอมกลับอยู่ห่างจากใบหน้าของตนไม่ถึงหนึ่งเซน สามารถสัมผัสรับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่กำลังผสมผสานเพื่อแลกเปลี่ยนกันอยู่ มือใหญ่ของเพื่อนสนิทโอบร่างเล็กไว้พร้อมรั้งร่างของเพื่อนสนิทชาวไทยให้เข้าไปใกล้อีก จนท้ายที่สุดแล้ว ... ริมฝีปากอิ่มของแบมแบมก็ถูกเรียวปากอุ่นของคิมยูคยอมประกบทาบให้สัมผัสกันทันที

 

ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อด้วยความเคอะเขิน ก้อนเนื้อภายในอกสีสตรอเบอรี่กลับเต้นถี่จนจับจังหวะมันไม่ได้ แท่งไม้สายไหมที่ถืออยู่ก็ถูกปล่อยจนตกหล่นจากมือได้ไม่ยาก ตอนนี้มือเล็กแทบไม่มีแรงแม้แต่จะหยิบจับหรือทำอะไรเลยที สาบานได้ว่านายกันต์พิมุกต์คนนี้เป็นคนมีแรงเยอะพอสมควร หากแต่ตอนนี้กลับเหมือนว่าแรงภายในที่สะสมไว้ของเขาถูกไปออกไปหมดทางริมฝีปากเรียวที่กำลังลุกล้ำเข้ามา สิ่งที่คนตัวเล็กทำได้มากสุดในตอนนี้คือแค่เอื้อมมือไปกำเสื้อยืดสีดำของเพื่อนสนิทตัวโตตรงหน้าไว้แน่นพร้อมหลับตาลงรับสัมผัสอันอ่อนโยนนั้น ลิ้นหนาพยายามสอดผ่านเรียวปากอิ่มเข้าไปในโพรงปากเล็กนั้นจนริมฝีปากอิ่มเผยอออกเล็กน้อยทำให้ลิ้นร้อนสามารถเข้าไปกวาดต้อนความหวานหอมภายในโพรงปากนั้น

 

ความหวานภายในโพรงปากเพื่อนสนิทที่ยังคงหลงเหลือความหวานของขนมสายไหมที่เพิ่งกินไปอยู่บ้าง หากแต่ความหวานนั้นมันหวานกว่าทุกครั้ง อาจเป็นเพราะความหวานของขนมสายไหมกำลังคละคลุ้งกับความหวานหอมภายในปากที่มีอยู่เดิมแล้ว กลับทำให้ความหวานนี้ละมุนกว่าขนมหวานใดๆที่เคยกินมาตลอดทั้งชีวิต จนพึงพอใจแล้วยูคยอมก็ค่อยๆจูบเม้มกลีบปากอิ่มเบาๆจนบวมช้ำก่อนจะค่อยๆผละออกอย่างอ้อยอิ่ง ดวงตาเรียวคมมองใบหน้าของเพื่อนสนิทที่ได้แต่เสมองเบือนใบหน้าน่ารักที่แดงระเรื่อหนีไม่กล้าสบตาทันทีหลังจากถูกปล่อยให้เป็นอิสระ

 

 

 

 

 

เป็นไง ขนมสายไหมอร่อยไหม ? เสียงทุ้มของคนตัวโตเอ่ยพร้อมรอยยิ้มสดใสที่ประดับบนใบหน้า ทำเอาคนน่ารักแทบหลบสายตาที่กำลังทำให้หัวใจของเขาแกว่งแทบไม่ทัน

 

มันหวานไป ...

 

แต่ฉันว่าสายไหมถุงนี้อร่อยกว่าถุงที่ผ่านมาเลยนะ  มือหนาเอื้อมไปที่มุมปากอิ่มที่เปรอะเปื้อนเศษน้ำตาลจากขนมสายไหมพร้อมเช็ดมันออกอย่างแผ่วเบา

 

... คิมยูคยอม แบมแบมเอ่ยขึ้นมาพร้อมเงยหน้ามองเพื่อนสนิทตัวหนาที่กำลังมองเขาอยู่ก่อนหน้านี้ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออกว่าเจ้าตัวกำลังคิดอะไรอยู่

 

ว่าไงเหรอ ?

 

 

 

 

 

... ที่นายทำลงไปเมื่อกี้ .. นายคิดอะไรกับฉันรึเปล่า ? ดวงตากลมมองผ่านเข้าในดวงตาเรียวคมที่ดูมั่นคง อบอุ่น ซื่อตรงจนทำให้หัวใจดวงน้อยๆของคนมองกลับรู้สึกอุ่นวาบในหัวใจ มันช่างรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก จะรู้สึกดีมากไปกว่านี้ถ้าหากความรู้สึกนี้มันตรงกันเหมือนจิ๊กซอว์ที่เจอคู่ของมัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แล้วนายคิดว่าฉันจะห่วงนายไปทำไมทั้งๆที่คนอื่นมีให้ห่วงก็เยอะแยะ

 

...

 

ฉันจะตามหึงนายกับแจ็คสันฮยองทำไมทั้งๆที่ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย

 

ยูคยอมอ่า ...

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉันจะทำมันลงไปทำไม ถ้าไม่ใช่เพราะฉันคิดเกินเลยกับนายไปแล้วน่ะ ... แบมแบม

 

 

 

 

 

คิมยูคยอมมมมม !!! คนนิสัยไม่ดี นายกล้าคิลฉันใช่ไหม แบมแบมคนนี้ขอระเบิดตัวตายเถอะ !!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-FIN .xoxo


:) Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #262 davichii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2557 / 17:45
    น่ารักกกมากกกกกกกก 
    #262
    0
  2. #180 m.zslt (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2557 / 02:31
    โฮยยยยยยยยย น้องคยอมมมมมมม น่ารักกกกกกกกก
    แต่นางก็ฮอตด้วย กรี้ดดดดดดดดด -//////-
    ในความเป็นจริงก็ช่วยเป็นแบบนี้ที ครึ่งนึงก็ยังดีนะ555555555
    #180
    0
  3. #172 T_GOTCHA (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 14:18
    ถ้าความจริงน้อวยูคเราจู่ดจมแบบนี้บ้างก็ดีสิ่ ; ;
    #172
    0
  4. #152 ถั่วบ้าของพี่อน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 18:26
    O<-<
    ยูคคนฉวยโอกาส!! 55555555 ยู
    คร้ายกาจอ่ะ อยู่ๆ ก็จู่โจมเฉย
    โอ๊ย หวานมากกกกก พี่ชอบตอนที่ยูคบอกว่า "ฉันจะทำแบบนั้นทำไม ถ้าไม่ได้คิดเกินเลยกับนายไปแล้ว"
    คือเขิน ฆ่าพี่เถอะลูก โฮก
    ยูคแบมมาบ่อยๆ นะน้องโร ไม่บังคับนะ แต่ต้องมาบ่อยๆ นะ (นี่ไม่บังคับ 5555)
    #152
    0
  5. #151 ploy_pat ^^ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 16:15
    อ่าาา สายไหมหวานเลี่ยนละเกินนนนน 555555555
    แบมน่ารักจัง โอ๊ย kill me~~ ><
    #151
    0
  6. #148 natty (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 00:49
    อร้ายยยย มันหวานละมุน

    นุ่มลิ้นมากเลยยย >//<

    ยูคดูอบอุ่นมากก แบมถึงกับระทวยเลยทีเดียว 555

    ชอบๆค่ะ ^^

    แล้วแต่งมาอีกน้า
    #148
    0