` S H O R T F A N F I C R O O M | G O T 7 ♡

ตอนที่ 11 : { O S } THE AVENGERS MANIA - CAPTAIN AMERICA : 캡틴 아메리카 {Jaebum x Youngjae} 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 เม.ย. 57



 

 

{ CAPTAIN AMERICA : 캡틴 아메리카}

pairing ; Jaebum x Youngjae
author ; pinnathero
genre ; little romantic

type ; AU,PWP

rate ; pg-15




 

 

 



(หมายเหตุ : Anything / Yong Jun Hyung (용준형) feat. G.NA (지나) : http://youtu.be/Eb25iIR2KvE)

 

 

 

warning ; อยากมีแท็กกับเขาซักเรื่อง สกรีมเรื่องนี้ช่วยแท็ก #ฟิคอวจ ในทวิตด้วยน้า เราอยากรู้ว่าคนอ่านมีความคิดเห็นและฟีลลิ่งอะไร ขอบคุณนะก้ะ T_T

 

warning 2 ; สาระไม่มีหน้าตาดีไปวันๆค่ะ แต่งอะไรออกมาไม่รู้เนี่ยเสียใจจัง #ผิด

 

 

 

 

 











 

 

 

 

 

 

 

 

 

' เมื่อชเวยองแจมัวแต่สนใจกัปตันอเมริกาคนหล่อ '

 

 

 

 

 

xx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

" แจบอมฮยองๆๆ เสียงใสสำเนียงท้องถิ่นดินแดนมกโพแลนด์ที่เปล่งออกมาจากเรียวปากเล็กของเด็กน้อยคนหนึ่งที่กำลังวิ่งมาหาคนตัวโตเจ้าของชื่ออย่าง อิมแจบอม ที่กำลังนอนพาดขาไว้ที่พนักแขนของโซฟาแล้วนอนดูโทรทัศน์ที่กำลังถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาเบสบอลของจังหวัดอยู่

 

ว่าไง ยองแจคนเป็นพี่ส่งยิ้มให้กับเด็กน้อยที่วิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาและ ... ยืนบังทีวีอีกต่างหาก ดวงตาเรียวคมยังคงนอนชะเง้อมองจอโทรทัศน์สลับกับเด็กหนุ่มตัวน้อยที่ยืนหายใจหอบแฮ่กอยู่ตรงหน้าไม่หยุด

 

 

 

 

 

ชเวยองแจ เด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักที่ย้ายจากดินแดนทางตอนใต้อย่างเมืองมกโพอันเป็นที่รักของเจ้าตัวเพื่อเรียนต่อในระดับมัธยมตอนต้นที่กรุงโซล อายุน้อยกว่าอิมแจบอมผู้เป็นลูกชายของญาติห่างๆในกรุงโซลอยู่ประมาณสองปีซึ่งหมายความว่า ในตอนนี้ชเวยองแจกำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมตอนปลายปีที่หนึ่ง ส่วนอิมแจบอมกำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมตอนปลายปีสาม

 

เหตุผลที่ยองแจย้ายจากมกโพเพื่อมาเรียนที่โซลไมได้มีอะไรมากนักเพียงแค่คนเป็นน้องดันสอบชิงทุนมาเรียนในตัวเมืองได้แล้วด้วยความต้องการของพ่อแม่ของเจ้าตัวที่อยากให้ลูกได้เรียนที่ดีๆ เลยฝากฝังให้คุณแม่ของอิมแจบอมที่มีศักดิ์เป็นญาติห่างๆคอยดูแลลูกชายของตน และคุณแม่ของคนเป็นพี่ก็โยนงานรับดูแลคนตัวเล็กมาให้เขาอีกทีหนึ่ง ในคราวครั้งแรกที่พบเจอกัน แจบอมก็ไม่ได้มีท่าทีมักจี่คนเป็นน้องเสียเท่าไหร่ เพราะเขากำลังคิดว่าคนเป็นน้องกำลังจะแย่งความรักจากคุณแม่ของเขา สังเกตดูหลายทีตั้งแต่ที่เด็กชายชเวยองแจเข้ามาใช้ชีวิตเป็นสมาชิกคนที่สี่แล้ว คุณแม่ที่รักก็ดูท่าทางจะรักและเอ็นดูคนเป็นน้องจนเขาหมั่นไส้

 

แต่แล้วจู่ๆอะไรไม่รู้ที่หาสาเหตุไม่ได้กลับมาดลใจให้ความรู้สึกของเขาพลิกเปลี่ยนไปเป็นอีกด้านหนึ่งโดยไม่รู้ตัว แม้ว่าจะพยายามหาเหตุผลมานานเท่าไหร่ก็ไม่สามารถตอบคำถามในใจได้ และก็ไม่สามารถตอบมันออกมาได้ด้วยว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ บางทีมันก็ยากเกินกว่าจะทำความเข้าใจกับมันได้

 

 

 

 

 

อย่าไปเข้าใจมันเลยก็แล้วกัน ...

 

 

 

 

 

 “ แม่ฮยองอยู่รึเปล่าอ่ะ ?คนเป็นน้องเอ่ยถามเจ้าของบ้านที่แท้จริง ในขณะที่คนถามได้แต่ชะเง้อมองไปทางห้องครัวที่คุณนายอิมมักจะชอบขลุกตัวอยู่ตรงนั้น แต่ทว่าวันนี้กลับไร้เสียงดังวุ่นวายภายในห้องครัวเลย

 

วันนี้แม่ของฮยองไปเยี่ยมแม่ของยองแจไงล่ะแจบอมตอบอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มแห้งๆ แม้ว่าตอนนี้เริ่มจะยิ้มไม่ออกเมื่อได้ยินเสียงลูกเบสบอลกระทบเข้ากับไม้เบสบอลของแบตเตอร์ฝั่งตรงข้ามที่ตนเชียร์อยู่เข้าให้แล้ว

 

 

 

... ชิบหายแล้ว ทีมตรงข้ามจะทำคะแนนได้แล้ว แล้วยังจะมายืนบังกูตอนนี้อีกนะ โอ้ยยยยยย ...

 

 

 

งั้นดีเลย ... มาดูกัปตันอเมริกากันเถอะ ! ” ว่าแล้วก็ชูกล่องดีวีดีกล่องหนึ่งที่มีรูปชายหนุ่มชาติฝรั่งตาน้ำขาวสวมชุดยอดมนุษย์สีธงชาติอเมริกาพร้อมถือโล่ประจำกายเอาไว้ ด้านบนเขียนระบุไว้ว่า ‘ Captain America : The First Avenger ’ ให้คนเป็นพี่ดู คิ้วเข้มสวยของอิมแจบอมกระตุกหนึ่งทีพร้อมถอดสีหน้าอย่างเห็นได้ชัดเจน

 

นี่ ! ดูอีกแล้วเหรอยองแจอ่า ?

 

ใช่แล้วฮยอง ดูอีกๆ ผมชอบ

 

ชอบอะไร ?

 

ก็ชอบกัปตันอเมริกาไงไม่ว่าเปล่า คนเป็นน้องก็รีบเดินไปเปลี่ยนช่องสัญญาณโทรทัศน์ทันที ทำเอาพี่ชายจำเป็นอย่างแจบอมได้แต่เหวออ้าปากค้างกับการกระทำสุดแสบของชเวยองแจเท่านั้น

 

ก็แล้วทำไมไม่ไปดูที่ห้องตัวเองล่ะ ? ฮยองจะดูเบสบอลเนี่ย

 

ก็เครื่องเล่นที่ห้องเสีย ...คนเป็นน้องตอบออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ราวกับว่านี่เป็นบ้านหลังที่สองของตน ถึงแม้มันจะจริงอย่างที่เห็นอยู่ ... แต่ก็ช่วยเกรงใจเจ้าของบ้านอย่างอิมแจบอมคนนี้หน่อยสิ่โว้ย !

 

แต่ฮยองนั่งดูทีวีอยู่นะ

 

 

 

 

 

ถ้าฮยองให้ผมดูกัปตันอเมริกาที่นี่ ฮยองจะหล่อกว่ากัปตันอเมริกาสองเท่าเชียวนะ ! ”

 

 

 

แม้ใจอยากจะตบหน้าผากดังหนึ่งฉาดใหญ่ที่เริ่มจะพลาดการแข่งขันเบสบอลที่รอคอยมานานก็ตามที การแข่งขันเบสบอลครั้งนี้สำคัญมากเพราะเขาอุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตารอดูและอีกอย่างคือเพื่อนในโรงเรียนก็ได้เข้าร่วมแข่งขันด้วย เขาอยากจะเอาไปแซวเจ้าตัวตอนกลับมาจากการแข่งขัน แต่ทำอย่างไรได้

 

 

 

 

 

 

 

 

... ในเมื่อเด็กน้อยของเขาอยากดูกัปตันอเมริกาอะไรนั่น คนเป็นพี่อย่างเขาก็ต้องยอมตามใจสิ่ จริงไหม ? ...

 

 

 

 

 

พี่ต้องเสียสละให้น้อง ... สิ่นะ เห้อ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

 

ชเวยองแจ

 

...

 

อย่ามัวแต่ดูหนัง กินข้าวด้วย

 

ห้ะ ? ... อือ คนตัวเล็กยอมทำตามที่คนเป็นพี่ชายสั่งแม้ว่ากำลังจะสนุกกับภาพยนตร์ตรงหน้าจนไม่อยากกินอะไรอีก ทั้งๆที่เป็นคนบอกเองว่าให้อิมแจบอมทำอาหารให้กินเองแท้ๆ ...

 

ชเวยองแจ

 

หือ ?ใบหน้าน่ารักของคนเป็นน้องหันหน้ามาทางต้นเสียงแต่สายตาก็ยังคงไม่ละจากจอโทรทัศน์ที่ตอนนี้กำลังฉายภาพยนตร์เรื่องโปรดอย่างกัปตันอเมริกาอยู่ เรียวปากเล็กคาบช้อนเอาไว้พลางแทะมันเมื่อถึงฉากลุ้นระทึก พวงแก้มนิ่มตุ่ยขึ้นมาเล็กน้อยจากการอมข้าวไว้ในปากไม่ยอมเคี้ยว ยิ่งทำให้อิมแจบอมแทบอยากว้ากระบายความหงุดหงิดออกมา

 

 

 

... นิสัยชอบอมข้าวเวลาดูหนังนี่เลิกไม่ได้จริงๆสิ่นะ เดี๋ยวก็ปวดฟัน พอฟันผุก็มาฟ้องมาร้องไห้ใส่อีก ...

 

 

 

อย่าอมข้าว เคี้ยวด้วยคนตัวโตกว่าเท้าคางเอ่ยกับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงยานคางอย่างรำคาญใจ นอกจากจะต้องอดดูการแข่งขันเบสบอลแล้ว ยังต้องมานั่งเฝ้าเจ้าเด็กมอปลายที่ไม่รู้จักโตเสียทีแบบนี้ อิมแจบอมก็ไม่อยากทนหรอกนะ

 

ฮื่ออออยองแจครางเสียงขุ่นเมื่อโดนคนเป็นพี่ตำหนิใส่ คิ้วเรียวสวยขมวดเป็นปมแต่ก็ยังไม่สนใจอีกฝ่าย เจ้าตัวก็ยังอมข้าวไว้อยู่แถมยังแอบตบพื้นเสียงดังเมื่อถือฉากที่กัปตันอเมริกากำลังต่อสู้เกือบชนะแล้วอีกต่างหาก จนอีกฝ่ายทนไม่ไหวจึงเอื้อมมือไปดึงแก้มไปมาให้คนเป็นน้องยอมเคี้ยวข้าวซักที

 

ชเวยองแจ

 

ไม่ต้องมายุ่งกับผม ผมจะดูหนัง

 

เคี้ยวข้าวด้วยสิ่ยองแจ ทำนิสัยแบบนั้นมันไม่น่ารักเลย ให้ตายเถอะแม้แจบอมจะเปิดปากบ่นอีกฝ่าย แต่ก็ยังจะพยายามให้คนเป็นน้องเคี้ยวข้าวต่อ สุดท้ายก็โดนเด็กน้อยจากมกโพแลนด์ตวัดสายตาขวางส่งเข้าให้ แต่ก็ยอมเคี้ยวข้าวแต่โดยดี

 

เออไม่ต้องย้ำมาก ผมมันไม่น่ารักอยู่แล้วนี่ แต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว

 

แล้วทำตัวแบบนี้คิดว่าน่ารักรึเปล่าล่ะ ? ” 

 

ผมจะน่ารักไม่น่ารักมันก็ไม่ได้เกี่ยวกับฮยองหรอก ว่าจบก็ยื่นจานข้าวที่ทานเข้าไปไม่ถึงครึ่งให้คนเป็นพี่แล้วกอดเข่าดูภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่อย่างต่อเนื่องโดยไม่สนใจแจบอมที่มองจานข้าวที่ไม่ได้พร่องลงไปกว่าครึ่งสลับกับคนเป็นน้องที่ตอนนี้กำลังมุ่ยหน้าดูหนังอยู่เลย

 

อะไร นี่กินข้าวไม่หมดอีกแล้วนะ ชเวยองแจเสียงทุ้มเย็นตำหนิอีกฝ่ายแต่ก็ยังคงได้รับการเมินเฉยจากน้องชาย การกระทำเช่นนี้ยิ่งไปกระตุกต่อมโมโหของอิมแจบอมได้ไม่ยาก

 

ก็ไม่หิวแล้ว

 

แต่ฮยองอุตส่าห์ทำให้กินนะ กินให้หมดสิ่

 

ฮยองก็กินต่อดิ่ ผมไม่กินแล้ว

 

นี่มันชักจะเกินไปแล้วนะยองแจ ! นายคิดจะทำอะไรกับทำอย่างนั้นใช่ไหม ? โทษเถอะ นี่มันบ้านของฮยองนะ นายมันแค่คนมาอาศัยชั่วคราวเท่านั้น

 

แล้วยังไงล่ะ ?ชเวยองแจเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ เขาเริ่มจะไม่พอใจที่คนเป็นพี่ขัดอกขัดใจเวลาดูหนังเข้าแล้วล่ะ แม้ว่าเรื่องนี้จะดูบ่อยแล้วแต่แน่นอนว่าไม่มีใครๆก็อยากมีสมาธิดูหนัง ไม่ใช่มาเอ่ยปากต่อว่าตอนนี้ แล้วยิ่งเป็นอิมแจบอม พี่ชายขี้บ่นนี่อีก ... บางครั้งก็ไม่อยากอดทนนักหรอกนะ

 

ย๊า ! ก็เป็นอย่างนี้เสียทุกที !! เวลาดูกัปตันอเมริกาอะไรนี่น่ะ นายดื้อแบบนี้ทุกครั้งเลย ! ฮยองชักจะรำคาญแล้วว่ะ !! วันหลังไม่ต้องดูอีกต่อไปแล้ว !!! ” ความอดทนของคนเป็นพี่เริ่มหมดลงเมื่อเห็นใบหน้าลอยไปมาของอีกฝ่ายที่เริ่มจะกวนประสาทเข้าทุกทีๆจนอดไม่ไหวที่จะตวาดใส่คนเป็นน้องแล้วเตะกล่องดีวีดีกัปตันอเมริกาที่อยู่ใกล้ตัวไปไกลๆพร้อมกับเดินหนีออกไปจากบ้านด้วยความหงุดหงิด ร้อนให้คนบ้าคลั่งกัปตันอเมริกาอย่างยองแจต้องโวยวายแล้ววิ่งไปเก็บมันมาถือไว้ในมือ

 

 

 

 

 

จะไปไหนก็ไปเลยไป ไอ่ฮยองบ้า ! ไอ่ฮยองไม่หล่อ นิสัยแย่ นิสัยไม่ได้ดีเท่ากัปตันแม้แต่เสี้ยวเดียวเลย !!! ”

 

 

 

 

 

เออ ไปแน่ ! รู้ไว้อย่างนึงเถอะชเวยองแจ กัปตันอเมริกาอะไรนั่นของนายน่ะ ไม่มีสิ่งหนึ่งที่ตัวพี่มีหรอก จำไว้ ! ”

 

 

 

 

 

 

 

 

... แต่ก็ไม่เคยจะสนใจหรอกว่าตอนนี้ใบหน้าน่ารักเริ่มเบ้ลงเหมือนคนจะร้องไห้ขึ้นมาเสียแล้ว ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

 

 

ครืนนนน ครืนนนนนน !!

 

ซ่าาาาาา !!

 

 

 

 

 

อิมแจบอมกำลังนั่งซดน้ำอัดลมและซูดเส้นรามยอนกระป๋องอยู่ในมินิมาร์ทใกล้บ้านเพื่อสงบสติอารมณ์ตัวเองหลังจากที่ปล่อยระเบิดลูกใหญ่ไป จู่ๆก็ได้ยินเสียงฟ้าร้องดังขึ้นมาจนน่ากลัว  มือหนาที่กำลังถือส้อมตักเส้นเข้าปากถึงกับชะงัก ใบหน้าหล่อเหลาเงยหน้ามองท้องฟ้าผ่านบานกระจกใส่ของมินิมาร์ทก็พบว่า จากที่ท้องฟ้ายังคงแจ่มใสดี ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มครึ้มได้น่ากลัวแล้ว แถมเม็ดฝนเริ่มตกลงหนักจนแทบมองไม่เห็นสิ่งๆต่างภายนอก แม้ตรงหน้าเขาจะเป็นกระจกใสก็ตาม แต่แล้วความคิดหนึ่งที่แทรกเข้ามาระหว่างที่เขากำลังมองออกไปนอกกระจกก็ผุดขึ้นมา ทำเอาคนตัวโตแทบทิ้งกระป๋องรามยอนแล้ววิ่งออกไปจากมินิมาร์ทเพื่อกลับไปยังบ้านที่มีใครบางคนกำลังอยู่ตัวคนเดียว

 

 

 

 

 

... เขาไม่ลืมหรอกนะว่า ชเวยองแจกลัวฝนตกหนักมากน่ะ ...

 

 

 

 

 

ระหว่างที่แจบอมกำลังวิ่งอยู่บนฟุตบาธเพื่อจะกลับบ้าน เขาเองก็ไม่ได้เอะใจที่จะพกร่มออกมาด้วยจึงทำให้ตอนนี้สภาพเนื้อตัวของเขายิ่งกว่าหมาตกน้ำเสียอีก กลุ่มผมสีเทาเปียกลู่ไปกับใบหน้าคมคาย เสื้อยืดสีขาวเปียกจนเนื้อผ้าบางแนบเนื้อจนเห็นกล้ามเนื้ออ่อนๆ กางเกงยีนส์สีเข้มดูหนักขึ้นไปอีกเมื่อเปียกน้ำ มือหนาลูบหน้าแล้วลูบหน้าอีกพลางวิ่งไปให้ถึงจุดหมายปลายทางที่อยู่ไม่ไกลนัก แม้รู้สึกเหนื่อยที่ต้องวิ่งแต่เพราะ เป็นห่วง ใครบางคน ขาทั้งสองข้างของเขาก็ถูกสั่งให้วิ่งอย่างไม่หยุดหย่อนเสียอย่างนั้น

 

จนสองขาเรียวหยุดลงใกล้ๆประตูหน้าบ้านทันทีที่พบเห็นว่า ...

 

 

 

 

 

ยองแจอ่า ...

 

 

 

 

 

ร่างเล็กที่นั่งชัดเข่าคุดคู้อยู่หน้าประตูบ้านพร้อมโล่กัปตันอเมริกาที่เป็นของเล่นสำหรับเด็กในมือถูกใช้เป็นร่มจำแลงเท่านั้น แต่ขนาดของโล่ไมได้ใหญ่มากนักจึงทำให้แผ่นหลังเล็กเริ่มเปียกมากขึ้น ใบหน้าน่ารักกำลังเบ้ลงอย่างเห็นได้ชัด และถ้าสายตาของเขายังดีและตาไม่ฝาดไป

 

 

 

 

 

... อิมแจบอมเห็นชเวยองแจกำลังร้องไห้อยู่ ...

 

 

 

 

 

ฮึก ... ฮยองบ้า .. หนีไปไหนมา .. ฮืออออออ

 

...

 

ทำไมฮยองใจร้ายปล่อยให้ผมอยู่คนเดียวแบบนี้ ! ฮือออออออออออออออ

 

...

 

ฮยองก็รู้ว่า .. อึก ... รู้ว่าผม ... กว่าที่คนตัวเล็กจะได้พูดอะไรอีก คนตัวหนารีบเดินเข้าไปคว้าร่างเล็กเข้ามาใกล้พร้อมโอบกอดเอาไว้แน่นทันทีโดยไม่รอให้อีกฝ่ายจะได้พูดอะไรต่อ

 

 

 

เพียงแค่ได้อยู่ในอ้อมกอดที่อบอุ่นจริงๆยิ่งกว่าอ้อมกอดที่มโนวาดฝันไว้ว่าจะได้กอดกัปตันอเมริกาเข้า ยองแจก็ได้แต่กระชับกอดอีกฝ่ายไว้แน่น พร้อมปล่อยน้ำตาออกมามากมายจนผสมปนเปไปกับหยดน้ำฝนที่ยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่อง บางทีการที่มัวแต่จดจ้องกับสิ่งที่เป็นไปไม่ได้จนละเลยสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สามารถทำให้มีความสุขได้จริงๆนั้น อาจจะเป็นบทเรียนที่สำคัญอย่างหนึ่งสำหรับเด็กน้อยขี้แยชเวยองแจคนนี้ก็เป็นได้

 

 

 

โอเค ฮยองผิดเองที่ปล่อยให้เราอยู่คนเดียว ฮยองขอโทษ ... ไม่ร้องไห้แล้วนะ แม้จะไม่มีเสียงตอบกลับมา แต่การที่คนในอ้อมกอดพยักหน้ารับเบาๆก็ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดีว่าเด็กน้อยในอ้อมกอดคงจะไม่ดื้อกับอิมแจบอมคนนี้อีก

 

ฮยองห้ามทิ้งผมไปไหนคนเดียวอีกนะ .. ฮึก

 

แล้วทีนี้รู้รึยังล่ะว่าสิ่งหนึ่งที่พี่มีแต่กัปตันอเมริกาไม่มีคืออะไร หืม ? แจบอมก้มลงมองอีกฝ่ายที่เงยหน้าขึ้นมามองตนเช่นกันด้วยแววตาที่กำลังทำให้ภายในจิตใจของคนตัวเล็กกำลังปั่นป่วนไปหมด

 

อ .. อะไรล่ะ ? ยองแจเอ่ยถามกลับไปด้วยน้ำเสียงอ้อมแอม แจบอมที่หัวเราะอยู่ภายในลำคออดไม่ได้ที่จะก้มลงสูดหอมแก้มอีกฝ่ายฟอดใหญ่พร้อมยกยิ้มกว้างที่ทำให้คนมองเผลอยกยิ้มตามอย่างไม่ทันตั้งตัว

 

 

 

 

 

 

 

 

 


กัปตันอเมริกาไม่ได้ปกป้องนาย ไม่ได้กอดนายให้อุ่นเหมือนที่พี่กำลังปกป้องนาย กำลังกอดนายอยู่ตอนนี้หรอกนะจะบอกให้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

... เป็นไงล่ะคุณกัปตันเมกา อิจฉาผมมากล่ะสิ่ ? คึคึคึ ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-FIN .xoxo

TBC in THE AVENGERS MANIA – HULK : 헐크

 

 

Minor!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #347 ssomo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 10:27
    น็อคเอาท์เลยจ้ากัปตันน
    #347
    0
  2. #268 Jark2jae (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2557 / 13:20
    พี่บีอบอุ่น งื้อออออออออ
    #268
    0
  3. #244 Prayy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 23:28
    ชอบยองแจดื้อๆอ่ะ ดูงอแงดี อารมณ์แบบต้องโดนปราบพยศนะ 555555555

    เขินแทนเลยยย งื้ดดดดดดดดด
    #244
    0
  4. #114 ploy_pat ^^ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 10:58
    พี่บีชนะกัปตันอเมริกาเห็นๆนะแจเอ๊ย 5555555
    ตอนแรกนี่ใจกระตุกวูบไปเลย คิดว่าพี่บีจะโกธรแล้วทิ้งน้องไว้คนเดียว
    เห็นแล้วใช่ไหมแจว่าใครสำคัญกะเราที่สุด?? รักษาสิ่งมีค่านี้ไว้ดีๆนะ ^^ #อิน 55555
    #114
    0
  5. #113 HiperGing (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 23:30
    อ่าาาา~ ยองแจเด็กขี้แย จุดนี้ใครๆก็อิจฉาพี่บีค่ะพูด >\\\\<
    #113
    0
  6. #112 Kungking (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 22:23
    ยองแจนายดื้อเกินไปแล้ว ยกปู่บีให้เนียร์เถอะ
    #112
    0
  7. #111 m.zslt (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 20:51
    โอ่ยยยยยยยยยย นี่ไม่โรกธแจบอมเหอะนะยองแจดื้อเองง่ะ
    แล้วยังไล่พี่เค้าอีก ธูธธธธธธธธ
    แต่ก็แอบสงสารนางนะ นางกลัวฟ้าร้องงี้ 55555555555
    เจอประโยคนั้นไปถึงกับเขินเลยดิ 55555555555
    #111
    0