` S H O R T F A N F I C R O O M | G O T 7 ♡

ตอนที่ 1 : { O S } C O C A C O L A : 코카콜라 {Jaebum x Youngjae} 。

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    2 มี.ค. 57













 


 

 

{ C O C A C O L A : 코카콜라 }

pairing ; Jaebum x Youngjae
author ; pinnathero
genre ; little romantic & comedy

type ; PWP

rate ; pg-15




 

 

 

 

 


(หมายเหตุ : 당신이 따뜻해서 봄이 왔습니다 (Spring Comes with Your Warm Embrace)

 / 316 : http://youtu.be/2bzYvAcXseU)

 

 

 

warning ; อยากมีแท็กกับเขาซักเรื่อง สกรีมเรื่องนี้ช่วยแท็ก #colajbyj ในทวิตด้วยน้า เราอยากรู้ว่าคนอ่านมีความคิดเห็นและฟีลลิ่งอะไร ขอบคุณนะก้ะ T_T

 

 

 

 

 











 

 

 

 

 

 

 

 

 ‘ เมื่อชเวยองแจอยากกินโคล่า ...

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

 

 

แจบอมฮยอง ผมอยากกินโคล่าอ่ะ ! ”

 

เสียงเล็กๆติดสำเนียงภาษาถิ่นของชาวมกโพตะโกนลั่นหอพักใจกลางกรุงโซล ร้อนให้เจ้าของชื่ออย่าง อิมแจบอม หรือ เจบี ลีดเดอร์ของวงที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่นั้นต้องหันมามองอีกฝ่ายด้วยความเอือมระอา

 

 

 

... ช่วยมีใครซักคนเข้าใจ ชเวยองแจ คนนี้หน่อยเถอะว่าอยากกินโค้กมากแค่ไหน ไม่มีใครเข้าใจกันเลยซักคน เสียใจมากครับฮือฮือฮือ ...

 

 

 

ไม่ได้ยองแจ สตาฟนูน่าบอกนายแล้วไม่ใช่รึไงว่าน้ำหนักนายขึ้นน่ะ พูดไปก็เหมือนแทงใจคนเป็นน้องอยู่บ้าง แต่เขาก็รู้ดีว่า แค่นี้มันไมได้ชนะความอยากกินของชเวยองแจได้แน่นอน

 

ขอกินนิดเดียวเองนะฮยองนะๆๆๆ

 

ไม่ได้ก็คือไม่ได้ ชเวยองแจ

 

น้าฮยองน้า

 

ไมได้เสียงทุ้มเอ่ยวาจาดังลั่น พลางยกเครื่องดื่มอัดลมกระป๋องสีแดงที่ภายในบรรจุด้วยของเหลวสีน้ำตาลเข้ม ถูกอัดแก๊สเพิ่มเข้าไปให้มีความซ่าตามสไตล์เครื่องดื่มน้ำอัดลมอย่างไม่ใส่ใจเมนโวคอลคนน้องที่นั่งมองอีกฝ่ายด้วยสายตาละห้อย

 

" แล้วทำไมฮยองถึงกินเอาๆแบบนั้นล่ะ ไม่แฟร์เลยว่ะ " คนตัวเล็กกว่าบ่นกระปอดกระแปดงุ้งงิ้งอยู่คนเดียว แต่ใช่ว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้ยิน แค่ไม่เก็บเอามันมาใส่ใจก็แค่นั้นแหละ

 

" สตาฟนูน่าไม่ได้ห้ามฮยองซักหน่อย "

 

 

 

 

 

 

... คอยดูเถอะ โคล่าแสนอร่อยจะต้องตกลงถึงท้องชเวยองแจคนนี้ให้ได้ ! ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

" ทุกคน อยากกินอะไรไหม เดี๋ยวฉันว่าจะออกไปร้านสะดวกซื้อแถวนี้หน่อยน่ะ " พ่อหนุ่มไวด์แอนด์เซ็กซี่อิมพอร์ตจากฮ่องกงอย่าง แจ็คสันหวัง เอ่ยถามสมาชิกในวงที่ตอนนี้กำลังนอนก่ายกันไปมาบนพื้นห้องนั่งเล่นเหมือนปลาติดอวนยักษ์อย่างไรอย่างนั้น

 

" เอาขนมปังมาหนึ่งห่อแล้วก็แฟนต้าสองกระป๋องนะ " พี่ใหญ่ของวงอย่าง มาร์คต้วน เอ่ยบอกในขณะที่ในมือบางนั้นกำลัง ...

 

 

 

ถือแฟนต้าสีแดงสองกระป๋อง ...

 

 

 

" จินยอง แกหัดบอกให้พี่ชายที่รักของแกเพลาๆลงบ้างนะไอ่น้ำกระป๋องแฟนต้าบ้าบอเนี่ย เดี๋ยวปวดท้องขึ้นมา สตาฟนูน่ารู้เข้าแล้วจะเป็นเรื่องใหญ่ " แจ็คสันเอ่ยบอก ปาร์คจินยอง หรือ จูเนียร์ ที่กำลังนั่งกินขนมมันฝรั่งแผ่นทอดซองสุดท้ายของหอพักพลางดูทีวีไป



เจ้าตัวพยักหน้าตอบรับแต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเพิ่มเติมอีก ยังคงปล่อยให้พี่ใหญ่ในวงดื่มด่ำกับน้ำอัดลมกระป๋องสีแดงต่อไป


 

" ผมเอามันฝรั่งทอดครับ เฮ้ ! ยูคยอมนายจะกินอะไร ? " แบมแบม สั่งออเดอร์ของตัวเองก่อนจะหันไปสะกิดมักเน่ไลน์อีกคนที่กำลังนั่งเล่นเกมในมือถืออย่างเมามันส์อยู่

 

" เอาปาปริก้าๆๆ " มักเน่ของวงอย่าง คิมยูคยอม เอ่ยตอบรัวๆก่อนจะจมเข้าสู่โลกมหาสนุกต่อไป

 

" ผมเอาโคล่า ! " เสียงสั่งออเดอร์เครื่องดื่มต้องห้ามดังขึ้นมา ไม่แปลกใจว่ามันมาจากใคร หลายๆคนก็น่าจะรู้ดี อิมแจบอมหันควับมองไปยังเด็กน้อยจากดินแดนมกโพที่กำลังนั่งจ้องทีวีทำเป็นหูทวนลม ไม่รู้ไม่ชี้ สั่งออเดอร์ลอยๆเหมือนไม่รู้ตัวเอง

 

" ชเวยองแจ " อิมแจบอมกดน้ำเสียงลงให้เยือกเย็นแปลกๆ คนฟังเองก็แอบรู้สึกขนลุกแต่ก็ต้องทำท่าเหมือนไม่กลัวเข้าไว้ก่อน

 

" อะไรฮยองอะไรรร "

 

" อย่ามาเนียน ... แจ็คสัน ซื้อนมจืดมาให้น้องแทนน้ำโคล่าก็แล้วกัน " แจบอมส่งสายตาตำหนิให้ยองแจหนึ่งทีก่อนจะหันไปสั่งออเดอร์ที่แจ็คสันต่อ

 

" อะไรอ้ะแจบอมฮยอง ! อย่ามาใจร้ายแบบนี้กับผมนะ !!! " ชเวยองแจกำลังทำหน้าเบ้คล้ายจะงอแงใส่ลีดเดอร์และพวกพ้อง แม้ว่าสมาชิกในวงจะไม่ค่อยเห็นท่าทางแบบนี้บ่อยเท่าไหร่

 

 

 

... แต่อิมแจบอมเห็นมันจนโคตรเบื่อแล้วบอกเลย ...

 

 

 

" แล้วฮยองอยากกินอะไรรึเปล่า ? " แจ็คสันพยักเพยิดไปยังพี่ชายแก่เดือนที่กำลังจ้องหน้าแข่งกับเด็กดื้อยองแจอยู่ แจบอมละสายตาจากเด็กดื้อดินแดนมกโพเพื่อหันหน้ามาตอบคู่สนทนาที่ถามออเดอร์ของเขา

 

" ไม่ล่ะ ฉันไม่หิวเท่าไหร่ "

 

" โอเค งั้นฉันเดี๋ยวไปซื้อมาให้นะทุกคน " แล้วแจ็คสันหวังก็หายลับไปกับประตูหอพักทันที และบรรยากาศมาคุก็เริ่มก่อตัวขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

 

" ทำไมคนอื่นกินโคล่าได้แต่ผมถึงกินโคล่าไม่ได้ ? " เด็กน้อยมกโพเริ่มเปิดประเด็นโต้วาทีใส่พี่ชายผู้เป็นลีดเดอร์ของวงในหัวข้อ

 

 

 

'ความคับอกคับใจที่ไม่ได้กินโค้กของชเวยองแจ'

 

 

 

" นายกำลังจะอ้วนขึ้น รู้ตัวบ้างรึเปล่า? " แจบอมอธิบายเหตุผลอย่างตรงไปตรงมา แม้ว่าคนตัวเล็กกว่าจะไม่ชอบให้พูดถึงน้ำหนักมากนัก แต่นี่เป็นการตอกย้ำให้คนตัวเล็กควรเลิกฝันว่าจะได้กินเครื่องดื่มน้ำอัดลมไปเสียที

 

" แล้วทำไมมาร์คฮยองถึงกินได้แต่ผมทำไมไม่ได้ ! "

 

" ย๊า !!! " ลีดเดอร์เริ่มโมโหกับความไร้สาระไม่มีเหตุผลของคนตัวเล็กเข้าทุกทีๆ จนว้ากใส่หน้าคู่กรณีดังลั่น พี่ใหญ่ของวงพอได้ยินก็แทบสะดุ้งจะเกือบปล่อยกระป๋องน้ำแฟนต้าหลุดออกจากมือ

 

" เหยยย อย่างอแงใส่ฮยองเขาเลยหน่ายองแจ รู้แค่ว่าแจบอมฮยองเขามีเหตุผลของเขาก็พอแล้ว " จินยองเอ่ยขึ้นมาเพราะรำคาญเสียงที่ดังหนวกหูรบกวนการดูทีวีของตนและเพื่อต้องการยุติประเด็นโต้วาทีที่คาดว่าต่อให้พูดไปอีกสามชั่วโมงแม่งก็คงมีอยู่เรื่องเดียวเป็นใจความสำคัญคือ ...

 

 

 

' ทำไมคนอื่นกินได้แต่ชเวยองแจกินไม่ได้ ? '  แน่ๆ

 

 

 

" ไม่อ่ะ พวกฮยองใจร้าย ผมกินแค่อึกเดียวก็ไม่ได้ ใจร้ายทุกคนเลยอ่ะใจร้ายๆๆๆๆ " ชเวยองแจเวอร์ชั่นงี่เง่ากำลังสิงร่าง ยิ่งทำให้อิมแจบอมที่กำลังใช้มือกุมขมับแทบอยากใช้เท้ากุมขมับเพิ่มอีกสองข้างเสียจริง จินยองแทบจะเขวี้ยงรีโมททีวีไปโดนหัวทุยๆของเด็กมกโพนั่นด้วยความหงุดหงิด แต่ดีที่พี่ใหญ่รั้งข้อมือไว้ได้ทัน ไม่งั้นชเวยองแจได้เจ็บตัวหนักแน่ ส่วนคนอื่นๆยังคงงุนงงกับเรื่องราวต่อไป

 

" โว้ยยยยยยย อย่ามางอแงได้ไหมชเวยองแจ ! คนจะดูหนัง หนวกหูว้อยยยยย " ปาร์คจินยองโวยวายเป็นภาษาถิ่นใส่เด็กชายมกโพจนเจ้าตัวหยุดการงอแงไปได้แต่สถานการณ์ต่อไปนี้ดันเป็นสิ่งที่แย่ลงกว่าเดิมเพราะ ...

 

 

 

... ชเวยองแจกำลังจะร้องไห้

 

 

 

" เห้ออออ ... ยองแจ อย่าเพิ่งร้องไห้ " อิมแจบอมเริ่มปวดหัวกับปัญหางี่เง่าแบบนี้เข้าไปทุกที เอาเข้าๆเหตุการณ์แทนที่จะคลี่คลายก็ดันเริ่มจะแย่ลงแปลกๆ จึงพยายามทำใจให้เย็นลง สูดลมหายใจลึกๆก่อนจะลงไปนั่งตรงหน้าน้องพร้อมจับบ่าเล็กของอีกคนไว้

 

" ฮยองใจร้าย ... "

 

" เอางี้ ... ถ้านายอยากกิน ฮยองให้กินก็ได้ โคล่าน่ะ " ลีดเดอร์เอ่ยประโยคที่ชเวยองแจคิดว่าคงหูฝาดไปแน่ๆ ทั้งๆที่เพิ่งแคะขี้หูไปเมื่อเช้านี้แท้ๆเชียว ดวงตาเรียวเปล่งประกายดีใจ รอยยิ้มยกกว้างจนปากแทบจะฉีก ตรงข้ามกับจินยองที่ขมวดคิ้วไม่เข้าใจลีดเดอร์ของวง

 

 

 

" จริงนะฮยอง ! / หมายความว่าไงวะฮยอง ! "

 

 

 

 

 

 

 

 

" แต่ถ้ายองแจกินน้ำโคล่าไปแค่อึกเดียวแล้ว ฮยองจะสั่งทุกคนในวงไม่ให้คุยกับเราตลอดไป เอาแบบนี้แล้วกันนะ "

 

 

 

 

 

แล้วแจบอมก็เดินเข้าไปในห้องของตัวเองที่แชร์ห้องร่วมกับเด็กน้อยมกโพพร้อมปิดประตูเสียงดังใส่ทันที

 

 

 

 

 

 

 

xx.

 

 

 

 

ตกดึกประมาณตีสองกว่าๆ มันคือเวลาที่ทุกคนต่างเข้าไปนอนหลับพักผ่อนอย่างเหน็ดเหนื่อยหลังจากที่ฝ่าฟันกับตารางงานที่มีติดต่อกันอย่างหนักหน่วง แต่ยังมีหนึ่งคนที่ยังไม่หลับไม่นอนแม้ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน .....

 

 

 

 

 

ชเวยองแจนอนไม่หลับ

ชเวยองแจนอนไม่หลับ

ชเวยองแจนอนไม่หลับ

 

 

 

 

!!!!!!!!!!

 

 

 

คนตัวเล็กนอนดิ้นไปมาบนเตียง หันไปทางซ้ายที ขวาที จนรู้สึกว่านอนหลับไม่สบายเอาเสียเลย ทั้งๆที่หัวถึงหมอนเมื่อไหร่ เวทย์มนต์ง่วงนอนก็จะโถมใส่ตัวเขาทันทีแท้ๆ แต่ครั้งนี้มันไม่เป็นเช่นนั้น ความรู้สึกภายในใจคือกำลังต้องการอะไรซักอย่างที่ถ้าไม่ได้แล้ว คงจะนอนไม่หลับแน่ๆในคืนนี้ ...

 

 

 

... ใช่แล้ว ชเวยองแจยังคงต้องการโคล่าอยู่ ! …

 

 

 

คนตัวเล็กกว่าค่อยๆลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอน ใบหน้าน่ารักหันไปมองใครบางคนที่แชร์ห้องร่วมกัน กำลังเข้าสู่ห้วงนิทราไปได้ซักพักใหญ่ ใบหน้าคมคายยังคงหล่อเหลาอยู่เสมอแม้เวลานอน จมูกโด่งนั้นรับกับใบหน้าไม่ต่างจากริมฝีปากได้รูปนั้น กลุ่มผมหนาสีเทาอ่อนนั้นก็ยิ่งทำให้ใบหน้าของเจ้าของดูโดดเด่นและเรียกเสียงหัวใจที่เต้นรัวของคนมองได้ไม่น้อย


มือเล็กค่อยๆยกขึ้นมาจับที่แผ่นอกบางของตนราวกับว่ากลัวใครจะได้ยินเข้า ก่อนจะค่อยๆหย่อนขาเรียวลงจากเตียงอย่างแผ่วเบาพร้อมยืนขึ้นเต็มความสูง เมื่อปลายเท้าสัมผัสกับพื้นที่เย็นเฉียบเพราะภายในห้องเปิดเครื่องปรับอากาศ ปลายเท้าเล็กนั้นก็ทำการค่อยๆย่องเบาไม่ให้รูมเมทของตนรู้ว่าเขากำลังจะออกไปข้างนอก เพราะรู้ดีว่าลีดเดอร์ผู้ร่วมแชร์ห้องกับเขานั้นเป็นคนที่ตื่นง่ายมากถ้าหากได้ยินเสียงอะไรรบกวน


จนเมื่อเท้าทั้งสองข้างพาร่างเล็กไปที่ประตูสำเร็จ มือเล็กก็ค่อยๆบิดกลอนประตูเพื่อแง้มบานประตูออกเพียงเล็กน้อย ค่อยๆสอดร่างของตนผ่านช่องประตูที่เล็กแคบนั้นจนสำเร็จ มองดูต้นทางว่ามีใครอยู่ข้างนอกอยู่หรือไม่ ก่อนจะมองเข้าไปในห้องเพื่อมองว่าอีกฝ่ายจะตื่นนอนรึเปล่า

 

 

 

... อิมแจบอมไม่ตื่นครับทุกคน เข้าทางล่ะ !

 

 

 

ผมขอโทษนะแจบอมฮยอง แต่ผมทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ไว้ถ้าฮยองรู้เมื่อไหร่ว่าผมแอบกิน ฮยองจะลงโทษผมยังไงก็ได้ผมยอมหมดทุกอย่าง ผมขอโทษนะฮยองอ่า

 

 

 

เมื่อพบว่าทางทุกอย่างสะดวก คนตัวเล็กจนค่อยๆมุ่งหน้าไปยังมุมหนึ่งของหอพัก เป็นมุมที่เขารู้ดีว่ามีสิ่งที่ต้องการกำลังซ่อนเอาไว้อยู่แน่นอน โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่า ...

 

 

 

 

 

ลีดเดอร์ผู้ร่วมแชร์ห้องกับชเวยองแจยังไม่ได้นอนหลับอย่างที่ตนคิดไว้ ซ้ำยังได้ยินทุกอย่างที่คนตัวเล็กพูด !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชเวยองแจลากขาทั้งสองข้างตรงไปยังห้องครัวของหอพักที่เป็นแหล่งเก็บสิ่งที่เขาต้องการไว้ คนตัวเล็กเหลือบมองไปเห็นแสงไฟสลัวจากประตูห้องนอนของจินยอง ยิ่งทำให้หัวใจของยองแจแทบตกลงไปที่ตาตุ่ม แต่ก็ลืมไปว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลานอนของปาร์คจินยอง นี่มันเป็นเวลาดูการ์ตูนของเจ้าของห้องต่างหาก

 

ยองแจรีบเดินไปที่ตู้เย็นสีเทาหลังใหญ่ที่ตั้งไว้มุมหนึ่งของห้องครัว มือเล็กคว้าหมับไปที่ที่จับตู้เย็นที่ถูกคลุมด้วยผ้าสีขาวป้องกันสิ่งสกปรกจะเปรอะเปื้อนที่จับตู้เย็นเข้า ยองแจใช้แรงเพียงเล็กน้อยเพื่อค่อยๆเปิดตู้เย็นหลังใหญ่โดยที่ไม่ให้ได้ยินเสียง


เมื่อเปิดออกมาแล้ว ก็พบว่ากระป๋องน้ำอัดลมสีแดงที่แปะยี่ห้อเด่นหราว่า
โคคา โคล่าเรียงรายอยู่เต็มตู้ ยิ่งทำให้ดวงตาเรียวที่เริ่มง่วงของคนตัวเล็กกลับเปล่งประกายแวววับทันที ชเวยองแจไม่ได้สนใจไอเย็นจากตู้เย็นที่แผ่ปกคลุมออกมาแม้แต่น้อย เจ้าตัวค่อยๆเอื้อมไปหยิบกระป๋องน้ำอัดลมที่ต้องการไว้ในมือ ค่อยๆหย่อนตัวนั่งลงที่หน้าตู้เย็นโดยที่ไม่ยอมปิดประตูตู้เย็นเลย

 

 

 

โคล่าของฉัน โคล่าของฉัน ชเวยองแจมารับโคล่าลงท้องแล้วน้า ! ”

 

 

 

แกร๊ก !

 

มือเล็กค่อยๆเปิดกระป๋องน้ำอัดลมได้จนสำเร็จ รอยยิ้มกว้างถูกฉายขึ้นมาประดับบนใบหน้าน่ารักนั้น ยกกระป๋องน้ำอัดลมรสโปรดขึ้นมาเหนือหัวคล้ายจะชาบูเสียสามที ยกจิบมันไปเสียสองสามอึก เปล่งเสียงซ่าออกมาจากปากดังๆ ก่อนจะเพ่งพิจารณาน้ำอัดลมที่รอคอยเวลาที่จะกินมาแสนนานด้วยความตื่นเต้น จะได้สัมผัสรสชาติที่ซาบซ่าหลังจากที่ไม่ได้สัมผัสมันมานับสองเดือน พี่ๆในวงก็ใจร้ายเดินดื่มมันล่อหน้าล่อตาและไม่คิดจะแบ่ง แต่คราวนี้ล่ะ ... ชเวยองแจจะลิ้มรสมันเองบ้างแล้ว !

 

 

 

อร่อยไหมครับ ชเวยองแจ ?

 

 

 

คงเพราะมัวแต่สำรวจกระป๋องอยู่นานโดยที่ไม่ได้สังเกตเลยว่ามีเงาดำๆของใครบางคนมายืนอยู่ด้านหลังนานได้เป็นระยะหนึ่งตั้งแต่ที่ออกมาอยู่หน้าตู้เย็นสักพักแล้ว คนตัวเล็กสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินว่ามีใครเรียกตนอยู่หันซ้ายหันขวา ก่อนจะค่อยๆเงยหน้าเพื่อมองใบหน้าเจ้าของเสียงเรียกชื่อของตน

 

 

จ ... แจบอมฮ ... ฮยอง

 

ไง เด็กแสบ ?

 

คือว่า ...... งานเข้าชเวยองแจชุดใหญ่แล้วไง พ่อครับแม่ครับ ช่วยผมด้วยเถอะ ฮืออออ !!

 

มานี่เลย เจ้าเด็กแสบ

 

 

 

ว่าแล้วร่างหนาของคนเป็นพี่ก็อุ้มเจ้าตัวแสบที่ยังคงถือกระป๋องน้ำโคล่าพาดบ่าแล้วใช้เท้ายันประตูตู้เย็นให้ปิดสนิทก่อนจะเดินดุ่มเข้าไปในห้องนอนของพวกเขาพร้อมล็อคกลอนประตูห้องให้สนิททันที

 

 

 

ฮยองปล่อยผมสิ่ ปล่อยยยยยยยยร่างเล็กที่ยังคงดิ้นอยู่บนบ่าโวยวายเสียงดังแต่ก็ไม่ได้ทำให้ลีดเดอร์รู้สึกอยากเอากระป๋องโคล่ายัดปากเสียเท่าไหร่ เพราะตอนนี้กำลังคิด บทลงโทษที่เหมาะสมให้คนตัวเล็กได้แล้วต่างหาก

 

ทีอย่างนี้มาโวยวายนะชเวยองแจ แจบอมคว้ากระป๋องน้ำอัดลมที่อยู่ในมือเล็กมาไว้ในมือพร้อมวางไว้บนหัวเตียงก่อนจะโยนคนตัวเล็กแต่อวบลงกับเตียงของตน แล้วจัดการคร่อมร่างเล็กที่ดิ้นไปมาเพื่อต้องการพ้นออกจากพันธนาการร่างเนื้อของคนตรงหน้า

 

ฮยองปล่อยผมสิ่ปล่อยนะ จะมาคร่อมผมทำไมเนี่ยยยยยยยย

 

ก็กำลังจะลงโทษเด็กแสบตามที่พูดไว้ก่อนออกจากห้องไงใบหน้าหล่อคมคายโน้มลงมาใกล้ในระยะประชิดก่อนจะยกยิ้มมุมปาก คนตัวเล็กเมื่อเห็นก็รีบหันหน้าหนีพร้อมหลับตาปี๋ทันที

 

 

 

... อย่าบอกนะว่า .. แจบอมฮยองได้ยินหมดทุกอย่างน่ะ ! ไม่นะไมมมมมมมมมมมมม่ !!!! ...

 

 

 

ฮ .. ฮยองได้ยิน ?แม้ว่าจะกลัวสุดใจขาดดิ้น แต่ก็ยังจะทำซ่าส์ใจกล้าใส่อีกฝ่ายอยู่ ทั้งๆที่หลับตาและหันหน้าหนีแบบนั้น

 

ขยับตัวไปมาขนาดนั้น ใครจะนอนหลับได้ หืม ?

 

ง่า ... แจบอมฮยองอ่า ..

 

ฮยองเตือนดีๆ อุตส่าห์เป็นห่วง แต่เราก็ไม่เคยฟังฮยองเลย แถมยังจะดื้อแอบมากินตอนดึกๆให้ได้อีก อยากอ้วนมากรึไง ?

 

ม ... ไม่ใช่นะ ...

 

อยากกินมากใช่ไหม น้ำโคล่าน่ะ ?เสียงทุ้มเอ่ยเบาๆที่ข้างใบหูเล็กจนเจ้าของแทบย่นคอหลบลมหายใจที่รดแถวๆหู ไม่อยากจะบอกว่ามันจั๊กจี้มากแค่ไหน แต่ตอนนี้เพราะตนเป็นคนผิดเต็มประตูเลยทำได้แค่ยอมตามน้ำไปก่อน

 

ม ... ไม่อยากแล้ว ปล่อยผมเลยฮยอง ปล่อยยยยยยยยและชเวยองแจก็เริ่มวิชาดิ้นพล่านไว้ก่อนพ่อสอนไว้ทันที แต่ก็เหมือนไม่ได้ช่วยอะไรเลย เพราะไม่ว่าจะดิ้นแรงแค่ไหน คนตัวโตที่คร่อมเขาไว้นั้นไม่มีทีท่าว่าจะโอนเอนล้มลงไปเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

... นี่อย่าบอกนะว่าเขามีแรงเท่าลูกแมวเท่านั้นน่ะ !

 

 

 

 

มีแรงเท่าลูกหนูยังจะมีน่าดิ้นพล่านให้เหนื่อยเปล่าทำไม สู้อยู่นิ่งๆให้ฮยองลงโทษไม่ง่ายกว่าเหรอ ?

 

ไม่ใช่ลูกหนูนะ ! ไม่ต้องเลย ลงโทษอะไรฮยองงงงง ไม่เอาผมง่วงผมจะนอนแล้วววววววววว

 

หึ ...

 

 

 

ว่าแล้วอิมแจบอมก็เริ่มปฏิบัติการลงโทษคนตัวเล็กทันที มือหนาคว้ากระป๋องน้ำอัดลมที่เจ้าตัวแสบเปิดไว้บนหัวเตียงมากรอกเข้าไปในปากในปริมาณพอเหมาะ ก่อนจะโน้มตัวลงมาให้ริมฝีปากอยู่ในระดับเดียวกับริมฝีปากบางนั้น ดวงตาคมสบตากับดวงตาเรียวเล็กที่กำลังมองกลับมาเช่นกัน และริมฝีปากของคนตัวหนาก็ประกบลงกับริมฝีปากบางนั้นอย่างแผ่วเบา

 

 

 

อื้อ ! ”

 

 

 

ดวงตาเรียวเล็กเบิกโพลงด้วยความตกใจ แต่ยิ่งตกใจกว่าคือจู่ๆลิ้นหนาของร่างสูงกำลังค่อยๆพยายามเปิดริมฝีปากเรียวให้อ้าออกเพื่อรับน้ำโคล่าที่เพิ่งดื่มไปเมื่อสักครูนี้เข้าไป จนแล้วจนรอด สติจากที่ไม่มีอยู่แล้ว พอได้รับจูบรสโคล่าและความอ่อนโยนจากคนด้านบนแล้วนั้น ดวงตาเรียวเล็กก็หลุบลงรับสัมผัสอย่างเต็มที่ ริมฝีปากเล็กค่อยๆเผยอออกรับน้ำโคล่าภายในโพลงปากของอีกฝ่ายให้เข้ามาในลำคอของตนจนหมด


ริมฝีปากหนายังคงระดมจูบไม่หยุดหย่อน ลิ้นร้อนค่อยๆกวาดไปทั่วโพรงปากเล็กนั้นเพื่อเก็บความหวานที่มีอยู่ภายในปากทั้งหมด กวัดแกว่งหยอกล้อลิ้นเล็กอย่างเชี่ยวชาญ และก็ยิ่งพอใจมากขึ้นเมื่อลิ้นเล็กของร่างอวบเล็กนั้นพยายามหยอกล้อกลับด้วยท่าทีเงอะงะตามประสาของเด็กน้อย มือเล็กที่ถูกปล่อยจากพันธนาการของคนตัวสูงค่อยๆเอื้อมไปจับชุดนอนลายหมีสีน้ำตาลของร่างสูงไว้แน่น มือหนาประคองใบหน้าน่ารักนั้นให้เข้ากับองศาจูบก่อนจะเริ่มคุมเกมที่ตนเป็นคนคิดอย่างเต็มที่


เสียงครางอื้ออึงดังมาจากทั้งสองฝ่าย พอได้รับรสจูบอันอ่อนโยนปะปนกลิ่นซ่าของโคล่าแล้ว ดูเหมือนว่าคนด้านใต้เริ่มจะหายใจไม่ทัน มือเล็กค่อยๆกระตุกเสื้อนอนลายหมีของอีกฝ่ายไปมา แต่คนเป็นพี่ก็ไม่ได้ใจร้ายที่จะปล่อยให้คนตัวเล็กขาดอากาศหายใจตายคาเตียงแน่นอน แจบอมค่อยๆผละริมฝีปากออกจากริมฝีปากเล็กนั้นอย่างอ้อยอิ้ง ผละออกมาเล็กน้อยก่อนจะโน้มไปจูบริมฝีปากเบาๆแบบไม่ลุกล้ำใดๆอีกครั้ง


ผละริมฝีปากออกเพื่อสูดดมความหอมละมุนจากพวงแก้มนิ่มแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย พวงแก้มที่เขาสามารถสัมผัสและได้กลิ่นมันเพียงคนเดียวเท่านั้นเบาๆ และค่อยๆผละออกห่างอีกฝ่ายในที่สุด คนมองจดจ้องอีกฝ่ายอย่างไม่ละสายตา ราวกับว่าร่างเล็กของชเวยองแจที่นอนเขินอายอยู่นั้นเป็นภาพที่น่ารักที่สุดในสายตาของอิมแจบอม

 

 

 

ฮ ... ฮยองบ้า ! ” เมื่อสติกลับคืนมาครบแล้ว มือเล็กยกขึ้นชกเข้าไปที่อกแกร่งนั้นเบาๆสามทีแต่คนตัวโตกว่าก็ไม่ได้รู้สึกว่าต้องสำนึกผิดแม้แต่น้อย ซ้ำยังหัวเราะร่าก่อนจะล้มตัวลงไปกระชับกอดอีกฝ่ายไว้

 

บ้าอะไรครับ ฮยองลงโทษเราอยู่นะ เด็กแสบ

 

ลงโทษบ้าบออะไรของฮยองเนี่ย ผมเสียเปรียบเห็นๆเลยนะงานนี้อ่ะ ! ”

 

ทำไมล่ะ ? เสียเปรียบยังไง ... เราก็ออกจะจูบกันบ่อยนะ ยองแจอ่าแจบอมเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่าเพื่อแกล้งคนในอ้อมกอดก่อนจะกระชับท่อนแขนแกร่งที่โอบรอบเอวของอีกฝ่ายเอาไว้แน่น จะไม่ให้จูบกันไปได้อย่างไร

 

 

 

... ก็ในเมื่อพวกเขาทั้งสองคนนั้นเป็นคนรักกัน

 

 

 

ไม่ต้องมาพูดถึงเรื่องนี้เลยนะ นอนเลยฮยอง ไม่เอาด้วยแล้วววว !! ”

 

 

 

พูดจบชเวยองแจก็รีบซุกหน้าลงกับแผ่นอกแกร่งของลีดเดอร์รูมเมทเพื่อหลบซ่อนใบหน้าที่เริ่มขึ้นริ้วสีแดงระเรื่อ ชวนให้คนมองรู้สึกอยากก้มลงไปหอมเสียฟอดใหญ่ ถ้าไม่ติดว่ามือเล็กยกขึ้นมาปิดพวงแก้มเนียนของตนไว้ล่ะก็นะ แถมปิดเปลือกตาบางสนิทไม่ยอมสบตากันอีก ยิ่งทำให้คนเป็นพี่หัวเราะเบาๆด้วยความชอบใจ ก่อนจะก้มกระซิบถามอีกฝ่ายข้างๆใบหูเล็กนั้นอีกครั้ง

 

 

 

โดนลงโทษแบบนี้แล้ว ยังอยากจะกินโคล่าอยู่อีกรึเปล่าหืม ยองแจอ่า ?

 

 

 

 

 

 

 

จะให้โดนจับกรอกปากยังไงก็ไม่อยากจะกินมันอีกแล้ว ไอ่โคล่าบ้าบอเนี่ย  !!

 

จำไว้เลยนะ แจบอมฮยอง ฮึ่ยยยยยยยย !!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-FIN .xoxo

 


★tentativo
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #344 ssomo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 09:55
    เอ็นดูยองแจยาาาา
    #344
    0
  2. #316 yamakawaii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2557 / 01:26
    โอ๊ยยยย
    ยองแจง๊องแง๊งมาก
    แล้วแจบอมคือก็ดุอ่ะ

    แล้วดูวิธีลงโทษ คือดีจริงอะไรจริง
    5555555555

    >/////<
    #316
    0
  3. #298 ครีม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 17:17
    ว่าแล้วต้องมีฉากนี้!!!!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ฟินงื้ดดดดดดดดดดด
    #298
    0
  4. #264 Zinnia elegans (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2557 / 22:06
    ว้ากกกกก อยากโดนพี่บีป้อนโคล่า อิอิ
    #264
    0
  5. #234 Prayy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2557 / 20:09
    โอ๊ยยยย อยากกินโคล่าๆๆๆๆๆ งอแงแพร้บบบบ 555555555

    #234
    0
  6. #229 Pingkai (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2557 / 16:45
    พี่บี๋คะ... 

    ไม่ใช่แค่ยองแจอยากกินโคล่าคนเดียวนะคะ..

    <<นี่ก็อยากกิน สนองนี๊ดหน่อยยยย

    น่ารักมากเลยค่ะ :)
    #229
    0
  7. #188 GodDEatH (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2557 / 20:51
    อยากจะถอนสายบัวให้คนเขียนจริงจัง

    คือ......โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แกมันน่ารัก ทูแจของฉัน จะเป็นลม
    อ่านไปมือหงิกมืองอไปด้วย แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย

    น้องทเวของแม่ ทำไมจะมุ้งมิ้งอยากกินอะไรขนาดนั้น เกือบโดนพี่เนียร์ปารีโมทละไหมลูก
    หนูรู้มั้ย โคล่าใช้น้ำตาล 9 ช้อนโต๊ะ สำหรับ 1 กระป๋องนะเด็กดี
    ดังนั้นเชื่อพี่บี๋แล้ว exercise ด้วยกันดีกว่า ห๊ะ....

    คื่อดี คือฟิน คือไม่ทน ไม่ทนได้ไหม รักทูแจอ่ะ รักคนเขียนด้วย ปริ่มมาก จะขาดใจ TwT

    ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ ^ ^
    #188
    0
  8. #115 Rainbowy Season (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 00:56
    อูวอาาา.. ละมุนละไมไปกับโคคาโคล่า =,,=

    แตงกวาาา ทำไมนายถึงได้มีนิสัยเหมือนเราอย่างนี้ 555555
    ไม่ได้กินนี่คือต้องแอบย่องๆไปกินตอนดึกๆอ่ะ 
    มันเป็นอะไรที่ตื่นเต้นและฟินมากกกกกก ฮาาาาาา

    แจบอมก็นะ..
    บทลงโทษของเธอมันช่าง.. อรั๊งงง 
    =////=
    อ่านไปอิจฉายองแจไปเบาๆ (สกรีมในใจพร้อมกัดทึ้งดึงหมอนอย่างเมามันส์)

    มันเป็นอะไรที่สมเหตุสมผล(!?)
    เรื่องเดินดำเนินไป
    ประกอบกับความน่ารักของทั้งสองคนมันทำให้เรา..

    ฟินนนนน มากค่ะ ชอบ
    ขอย้ำอีกที ณ จุดจุดนี้ รีดเดอร์นนี้ ชอบค่ะ <3
    #115
    0
  9. #103 Number G (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 เมษายน 2557 / 01:18
    ยองแจน่ารักไปแล้ววว
    เค้าอยากกินโคล่าบ้าง เผื่อจะโดนลงโทษ 5555
    ฮิฮิ
    หนูอยากกินโคล่าาาา ใช่เหรอ ? ^^
    ::กีวี่สีดำ ใช่เหรอ ? 5555
    #103
    0
  10. #76 heechulnarak (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2557 / 03:34
    หมอนขากกระจุ้ยเลยก้าบ อุ๊ยตาย ฟินเวอร์ๆๆๆๆๆๆๆ
    #76
    0
  11. #66 zbs (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 13:45
    >///<

    เด็กดื้อโดนลงโทษซะแย๊วววววววว
    #66
    0
  12. #63 #2KTShaQZ. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 20:18
    ฟแ่แา่ นก่าทสทฟาแกน ตายๆๆๆ 
    ฮืออออ เขินมากง่ะ TwwwwwT
    #63
    0
  13. #49 มิลค์ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 14:35
    โอ้ยยยย เากาเสวดสาเ ทำไมเนียร์ไม่ป้อนมาร์คแบบนี้มั่งงง แอร๊ยยยยยยยยยยย เขิน -//////-
    #49
    0
  14. #20 Chulgirnl (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 19:19
    ละมุนมากเลยอ่ะ พี่แจบอมตามใจน้องทุกอย่างเลยร่ารัก น้องก็น่ารัก โอ๊ย สำลักความฟินตาย
    #20
    0
  15. #14 byunkimm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มีนาคม 2557 / 17:12
    งื้อออออออออออลงโทษอะไรแบบนี้คะU///////////////U
    #14
    0
  16. #11 Mr.Taetae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557 / 13:26
    โห้ยยยย โอ้ยยยยย ฟหเฟก้สฟว้่ฟ้ก้
    โคล่าหวานมั้ยคะยองแจ;w;
    โอ้ยยยย ฮือออออออ
    #11
    0
  17. #9 nam* (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:26
    โฮ้ยยยยย น่ารักง่อวววว จินยองมาดูการ์ตูนด้วยกันป่าววว
    #9
    0
  18. #3 SPM* (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:52
    ไม่ได้ชิปหรืออะไรเลยนะนะ แต่แบบ แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    ทำไมมันละมุนแบบนี้ งื้อออออออออออออออออออ

    มาร์คฮยองมึนมากกกกกกก ๕๕๕๕๕๕ เรียกร้องความสนใจน้องอ่า

    อิน้องก็น่าตีซะ ๕๕๕ แหม่... การ์ตงการ์ตูนก็พักบ้างเถอะ ๕๕

    แล้วไอที่มาบอกตอนหลังนี่คืออารายยย ให้แฟนกิน แหม่ๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ชอบค่า ชอบตั้งแต่โคล่าและ นี้่แฟนต้าก็ทำให้ชุ่มชื่นหัวใจได้มากทีเดียว

    ขอบคุณที่แต่งนะคะ รอติดตามเรื่องต่อไปเรื่อยๆ ค่า
    #3
    0
  19. #2 ftu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:35
    โคคาโคล่า อร่อยยยยยยยยยย....เน๊อะะะ

    ยองแจยาาาาทำไมน่ารักอย่างเน้

    อิพี่หมีก็หาบทลงโทษน้องได้หวานเชียว

    ฟินน
    #2
    0