(Fic My here academia)ได้เกิดใหม่ทั้งที ขอเป็นคนดีนะคะ!!

ตอนที่ 3 : ถูกเปิดเผย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    25 มิ.ย. 63

'กลับมาหาพี่สิน้องรัก กลับมาสิ'

เสียงอันเย็นยะเยือกดังขึ้นในโสตประสาทเป็นระยะๆ แต่ฉันมองไม่เห็น รอบๆมีแต่ความว่างเปล่า ฉันไม่รู้สึกถึงอะไรเลย ยกเว้นแต่ตัวฉันที่กำลังร่วงลงไปเรื่อยๆไม่มีที่สิ้นสุด เสียงๆนั้นยังคงดังขึ้นในโสตประสาทของฉันเรื่อยๆ

'พวกฮีโร่น่ะก็เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น'

'อ้างว่ามีคุณธรรม แต่ก็ไร้คุณธรรมกันทั้งนั้น ฮีโร่น่ะ ไม่มีใครเป็นคนดีหรอกนะ น้องรัก'

แม้จะยินเสียง แต่ก็ตอบหรือทำอะไรไม่ได้เลย 'ฮีโร่ไร้คุณธรรมกันทุกคนเลยอย่านั้นหรอ' 'ฮีโร่เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้นเลยอย่างนั้นหรอ'

'มาเถอะน้องรัก มาสร้างความสิ้นหวังเพื่อเอาคืนพวกฮีโร่กันเถอะ ถ้าเป็นน้องล่ะก็ ต้องทำได้แน่ๆ'

'ความสิ้นหวังงั้นหรอ' มีอยู่แล้วล่ะ ก็ตัวฉัน'ไม่เคยมีความหวังเลยหนิ'

'มาเถอะ!!!'

"เฮือก!!!"

"ฝ...ฝันหรอ"

ฉันในตอนนั้นไม่รู้เลยว่า ความมืดมิดค่อยๆกัดกินจิตใจของฉันไปทีล่ะน้อย



"กิ คุณอากิ..."

"คุณอากิครับ!"

"อ๊ะ."

เสียงเรียกของเดกุ ทำให้ฉันหลุดออกจากภวังค์ ปกติฉันไม่ใช่คนที่จะเหม่อลอยแบบนี้นะ สงสัยเพราะความฝันเมื่อคืนมั้ง

"มีอะไรล่ะ เดกุ?"

"เปล่าครับ ก็ผมเห็นคุณดูเหม่อๆ ก็เลยลองเรียกดูน่ะครับ"

"ว่าแต่การฝึกของนาย ฉันขอไปดูด้วยได้มั้ย?"

"เอ๋! ต...แต่..."

"ฉันแค่ปรึกษาเรื่องดาบกับออล ไมท์น่ะ และไม่ต้องห่วงว่าฉันจะเอาไปบอกใคร เพราะฉันแค่อยากรู้เรื่องดาบก็แค่นั้น"

"เรื่องนั้นผมคง..."

"ตกลงตามนี้"

"เดี๋ยวสิครับ!!!!"

ผมยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรต่อ คุณอากิก็เดินออกไป เป็นคนที่เดาใจยากจัง แถมยังเยือกเย็นสุดๆไปเลย แต่เรื่องนั้นช่างก่อนสิ ออล ไมท์จะว่าอะไรมั้ยนะ!?!?




สุดท้ายเธอก็มาจนได้ ทั้งๆที่ผมออกมาก่อนแท้ๆ แต่ทำไมเธอถึงมาถูกได้นะ บอกเลยครับ ตอนนี้บรรยากาศมาคุสุดๆ ผมไม่ได้พูดอะไร คุณอากิก็จ้องออล ไมท์ไม่วางตา ส่วนออล ไมท์ที่โดนคุณอากิจ้อง ก็หันไปทางอื่น 'คุณกลัวสายตานั้นหรอครับ!?!?'

"คุณคือออล ไมท์สินะ งั้นขอแนะนำตัวก่อน ฉันอากิ อากิระ"

คุณอากิแนะนำตัวตามมารยาท แต่ทำไมออล ไมท์ถึงขยับมาใกล้ผมขนาดนี้เล่า!?(ชิดจนจะสิงร่างกันแล้ว!!!)

"นี่ หนุ่มน้อยมิโดริยะ ทำไมถึงพาคนอื่นมาด้วยล่ะ?"

ออล ไมท์กระซิบข้างหูผม จะตอบไงดีล่ะทีนี้

"ฉันตามมาเอง ไม่เกี่ยวกับเดกุหรอก"

"ล...แล้วเธอมาทำอะไรงั้นหรอ?"

"ถ้าอยู่ในร่างบึกบึนแล้วมันทรมาร ก็อยู่ในร่างผอมๆเท่าไม้จิ้มฟันสิคะ"

เอ๋!!! เธอรู้แม้กระทั่งเรื่องนี้เลยหรอ!?!? น่ากลัวเกินไปแล้วคนๆนี้!!!

"เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ที่ฉันมาก็แค่อยากจะถามเรื่องอืม...คุณพอจะซื้อหรือหาพวกดาบคาตานะมาให้ฉันซักเล่มจะได้รึเปล่าคะ?"

"แล้วสาวน้อยอากิจะเอาไปทำอะไรล่ะ?"

"ก็ฉันยังไม่รู้เลยว่าอัตลักษณ์ของฉันมันคืออะไร แล้วไอตาข้างซ้ายนี่มันเกี่ยวอะไรด้วยรึเปล่า ก็เลยอยากจะได้ดาบติดตัวไว้ซักเล่มน่ะ"

เมื่อออล ไมท์ฟังประโยคนั้นจบ ออล ไมท์ก็สังเกตบริเวณใบหน้าของอากิอีกครั้ง เขาก็ได้รู้ว่าเธอปิดตาข้างซ้ายไว้ แม้จะได้เห็นหน้ากันเป็นครั้งแรก คุยกันครั้งแรก ไม่มีข้อมูลอะไรเลย เขาก็รู้สึกพลังอันมหาศาลแผ่ออกมาจากอากิ

"งั้นฉันจะหาดาบคาตานะมาให้ก็ได้ แต่เธอต้องสัญญากับฉันว่าจะไม่บอกใคร"

"อืม ฉันต้องการแค่ดาบก็เท่านั้น"

"ตรงไปตรงมาดีนะครับ แหะๆ"

"งั้นฉันกลับล่ะ"

"มาแค่เนี่ย!?!?×2"

ทั้งสองอุทานขึ้นมาพร้อมกัน ก็นะอากิเป็นประเภทที่ไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบๆตัวอยู่แล้ว ขนาดเป็นออล ไมท์เธอยังไม่สนใจในพลังของเขาเลย สนใจแค่ดาบ

"แหม เข้าใจยากกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย สาวน้อยอากิ"

"งั้นมาฝึกกันต่อมั้ยครับ!"

"เอาสิ!"

แม้จะพูดแบบนั้นออกมา แต่ภายในใจของออล ไมท์ก็ยังกังวลเกี่ยวกับพลังพวกนั้นอยู่ดี




หลังจากนั้นฉันก็ได้ดาบคาตานะจากออล ไมท์จริงๆ ก็ดีแล้วล่ะที่เขาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น ฉันเองก็ไม่คิดจะเอาเรื่องของเขาไปพูดต่อหรอกนะ เพราะถึงจะพูดไปมันก็ไม่มีประโยชน์อยู่แล้ว ฉันเริ่มฝึกดาบแบบจริงจังมากขึ้น และฉันคิดว่าเดกุเองก็เหมือนกัน และกาลเวลาก็ผ่านไปราวๆ10เดือน อีก1อาทิตย์การสอบเข้าUAก็จะเริ่มขึ้น เอาล่ะ ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เป็นตัวหลัก ไม่ยอมเป็นตัวประกอบหรอก!

"อากิจังจ๊ะ ช่วยไปซื้อของให้หน่อยได้มั้ยจ๊ะ?"

ฉันที่กำลังหั่นผักอยู่ ก็หันไปและพยักหน้า



TO BE CONTINUED....
______________________




จบไปแล้วอีกตอน ที่ไรท์บอกไว้ก่อนจะเริ่มตอนแรกของนิยาย ไรท์บอกว่านิยายเรื่องจะเน้นไปด้านชีวิตประจำวันและตลกซะมากกว่า ใช่ค่ะที่บอกไปก็ใช่ แต่ตอนนี้อาจจะยังไม่ตลกเท่าไหร่หรือไรท์อาจจะเปลี่ยนไปด้านเครียดๆเลยก็ว่าได้ ไรท์ยังรับปากไม่ได้นะคะ ว่าเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนจากตลกไปเป็นตรึงเครียดมั้ย ในส่วนของคาแรคเตอร์ตัวละครก็เช่นกัน อาจจะเป็นไปบ้าง แต่ก็จะยังคงคาแรคเตอร์เดิมเข้าไว้ เจอกันตอนต่อไปค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น