บทละคร

บทละครเรื่อง ภารกิจจับเจ้าชายแต่งหญิง

พิธีกร: นี่คือบทละครเรื่อง ภารกิจจับเจ้าชายแต่งหญิง นะคะ ณ.อาณาจักรที่เต็มไปด้วยแสงอาทิตย์สาดส่อง ในดินแดนอาทิตย์อุทัยแห่งนี้ได้เกิดเรื่องๆหนึ่งขึ้นเป็นประจำ เรื่องที่อลวนวุ่นวายและน่าเวียนหัวเป็นที่สุด

เจ้าชาย 1: 555+ ข้านี่แหละคือ เจ้าชายช้างน้ำที่ 18 แห่งราชอาณาจักรช้างบิน ขอสาบานว่าจะพาประเทศนี้ไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง

นางฟ้า 1:ต๊าย~~ย น่าร้ากกก...กกก แรมโบ้ น่าร้ากที่ซู้ดดดดดดดดดด

เจ้าชาย:แล้วทุกอย่างก็จบลง เพราะมีนางฟ้าแม่ทูนหัวอย่างเธอนั่นแหละ!!(ชี้หน้า)

เจ้าชาย:ก็บอกแล้วไงข้าชื่อ ช้างน้ำ ไม่ใช่ แรมโบ้

นางฟ้า 2: .....อุแหม เจ้าชายน่ารักจริงๆซะด้วย ขอเค้ากอดหน่อยได้ม้า~ได้ม้า

เจ้าชาย:เงียบไปซะ ยัยพวกนางฟ้าประสาท

พิธีกร:ขอแจ้งๆ นางฟ้าแม่ทูนหัวของเจ้าชายมีทั้งหมด 2 องค์ นางฟ้า 2 องค์นี้นะคะ มีชื่อว่า บราเซียร์กับบิกินนี่ นะคะ ทั้ง 3 อยู่กันอย่ามีความสุข โดยนางฟ้าทั้ง 2 มีงานอดิเรกจับเจ้าชายแต่งหญิง

นางฟ้า2:เจ้าชาย~เค้าเอากระโปรงมาฝาก ต้องเข้าแน่ๆเลย ใส่ให้ดูหน่อยสิ

เจ้าชาย: ม่าย...ย....ย(วิ่งหนี)

นางฟ้า 2:ยาม 4-5 คนนั่นน่ะ จับเจ้าชายไว้! ไม่งั้นตัดเงินเดือน

 นางฟ้า1:งื้อๆๆๆ แรมโบ้อย่างหนีสิ

ยาม1:เจ้าชายอย่าขยับ กระผมยามหมายเลข 1 แฮรี่ พลาสเตอร์ ต้องขอให้ท่านหยุดเดี๋ยวนี้

เจ้าชาย:หลีกทางซะไอ้หน้าจืด เชิญไปเกย์กับมัลฟอยต่อไป(วิ่งออกจากฉาก)

นางฟ้า2:เจ้าชายยยยย แล้วกระโปรงล่ะ

นางฟ้า1:ยามแฮรี่ พลาสเตอร์ทำไมไม่ดักเอาไว้เล่า ตัดเงินเดือนนนน

พิธีกร:เจ้าชายวิ่งเข้าไปสวนซึ่งมีคนสวน 3 คนกำลังทำสวนอยู่อย่างขะมักขะเม้น พระองค์ตรงหรี่เข้าไปหาคนสวนที่ใกล้ที่สุดและหน้าตาดีที่สุดพร้อมกับเอ่ย

เจ้าชาย:บราเซียร์กับบิกินนี่ ยังไม่มาใช่มั้ย!

คนสวน1:ยังไม่มาพะย่ะค่ะ กระหม่อมยังไม่เห็นเลย

เจ้าชาย:ถ้าทั้ง 2 คนมาบอกด้วยว่าข้าไม่อยู่

คนสวน1:รับบัญชาพะย่ะค่ะ

นางฟ้า1:เจ้าชาย~ย พวกเค้าเอากระโปรงมาให้ใส่น้า~~~

นางฟ้า2:เค้ารู้นะว่าตะเองอยู่แถวนี้ มาใส่ซะดีๆ ฮรี่ๆ

 นางฟ้า1:คนสวนแจ๊ค สแปร์โร่!เจ้าชายอยู่ไหน

คนสวน1:กัปตันแจ๊ค สแปร์โร่ ต่างหาก

นางฟ้า2:เอาล่ะ กัปตันนกเอี้ยง แอโร่ เจ้าชายอยู่ไหน?

คนสวน1:เห็นท่านบอกว่าจะไปซื้อลิปตลิกขี้เป็ด ทางโน้น

นางฟ้า1:ขอบคุณ เจ้าชายมาใส่กระโปรงซะดีๆ~ดี

นางฟ้า2:กระโปรงๆๆๆ>o<

พิธีกร:เจ้าชายวิ่งหนีนางฟ้าทั้ง 2 และกระโปรงของพวกหล่อนอย่างสุดชีวิต พระองค์วิ่งหนีเข้าไปในห้องราชาและราชินี ด้วยหน้าตาคิขุอาโนเนะ น่าร้าก~น่ารัก เปรียบเสมือนซาลาเปาแก้มยุ้ยน้อยๆที่มีขาเดินได้

เจ้าชาย:เด็จป๋า เด็จม้า บราเซียยร์กับบิกินนี่แกล้วผมอ้ะT^T(ßเก้กหน้าน่าสงสารสุดชีวิต)

ราชา:แปปนะ...คนขัดรองเท้า!! ขัดเข้าไปอีก ขัดเข้าป้ายยยย~ย

เจ้าชาย:นี่ไม่คิดจะฟังเลยใช่มะ

นางฟ้า1:เจ้าชายกระโปรง~ง

นางฟ้า2:ลาล้า มาใส่ซะดีๆ

ราชา:บราเซียร์ บิกินนี่จะจับลูกเราแต่งหญิงหรอ?

นางฟ้า1:ใช่เพคะ ก็เจ้าชายอ่ะ น่าร้ากกกก น่ารัก

ราชินี:มันก็ดีอยู่หรอก แต่เจ้าชายน่ะเหมาะกับกระโปรงที่มีระบายมากกว่านี้

เจ้าชาย:กรรมขนาดพระมารดายังไม่เห็นใจ

นางฟ้า1:(จับแขนข้างซ้าย)มาใส่กระโปรงซะดีๆ

นางฟ้า2: (จับแขนข้างขวา) มาใส่กระโปรงซะนะ เจ้าชายน่ารักๆๆๆๆ น่าร้ากที่ซู้ดดดดดด

พิธีกร: โบราณเค้าว่า ถ้าเจอโดนรุมหนีแค่ไหนก็หนีไม่พ้น อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เพราะงั้นต้องทำใจ สุดท้ายเจ้าชายก็ถูกจับแต่งหญิงจนได้ ตามความประสงค์ของนางฟ้าทั้ง 2 คติสอนใจ....ไม่มีนี่หว่า เอาเป็นว่านี่เป็นละครไร้แก่นสารดูฮาๆ ไม่ต้องคิดอะไรมากละกันนะ

 
+ +-b g-