What happened to us? [AIMNAM]

ตอนที่ 1 : CHAPTER1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,041
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    28 ก.ค. 59


CHAPTER 1 : ความหลัง&ปัจจุบัน

 

 


 

  หลังจากจบการซ้อมเชียร์ลีดเดอร์ น้ำขอแยกตัวจากเพื่อนๆก่อน เพื่อที่จะคุยกับใครบางคนที่เธอรู้สึกว่าเค้า..โคตรจะตอแย คนที่คอยมานั่งมองเธอซ้อมคนที่ตามไปแทบจะทุกที่ จริงๆเธอก็ไม่ได้รำคาญอะไรมากมายขนาดนั้นหรอกถ้าเค้าไม่ได้ไปมีปัญหากับ ปอนด์คนพิเศษของเธอ ทำให้ต้องทะเลาะกันหลายต่อหลายครั้งจนครั้งนี้โดนยื่นคำขาดมาว่าถ้าเธอยังไล่เค้าไปไม่ได้ก็ต้องเลิกกันและเธอก็ต้องเลือกเอาว่าอยากให้เป็นแบบไหน ถ้าถามว่าเธอเลือกใคร..แน่นอนคนคนนั้นต้องไม่ใช่คนที่เธอกำลังเดินตรงไปหาตอนนี้แน่ๆ

"พี่เอม"

"ว่าไง"

"เลิกทำแบบนี้ได้ป่ะ?"

"พี่ทำอะไร"

"เลิกตาม เลิกโทรมาบ่อยๆได้แล้ว"

"ช่วงน้ำอ่านหนังสือสอบ พี่ไม่ได้โทรไปกวนเลยนะ"

"ไม่ใช่ค่ะ น้ำหมายถึงเลิกยุ่งกับน้ำได้แล้ว พี่ก็รู้ว่าน้ำมีแฟนแล้ว"

"พี่รู้..แต่พี่ทำไม่ได้หรอก มันไปฟ้องอะไรอีกอ่ะ"

"มันไม่เกี่ยวกัน พี่ก็แค่ตัดใจอ่ะ ตัดใจไปชอบคนอื่นก็แค่นั้น"

"ถ้ามันง่ายแบบนั้น พี่ทำไปนานแล้ว"

"ตกลงพี่จะไม่เลิกยุ่งใช่ป่ะ"

"..."

   คนถูกถามได้แต่นิ่งเงียบอยู่อย่างนั้น ถึงในใจอยากจะตอบว่า ใช่แค่ไหนก็ไม่กล้าตอบออกไปอยู่ดี กลัวว่าจะยิ่งทำให้อีกคนอารมณ์ไม่ดีขึ้นมา..ที่น้องมาโวยวายแบบนี้ อาจจะเพราะวันนี้อารมณ์ไม่ดีก็ได้

"งั้นเราก็ไม่ต้องมาคุยกันอีก!"

"น้ำ! ไม่เอานะ ไม่เอาแบบนี้ น้ำอยากให้พี่ทำอะไรน้ำบอกพี่สิ พี่ทำให้ได้หมดเลย แต่ขอเหอะอย่าทำแบบนี้เลยนะ"  เค้าส่งมือทั้งสองข้างมาจับแขนอีกคน เพื่อให้มันใจว่าน้องจะไม่หนีไปไหน พยายามอ้อนวอนเพื่อให้น้องเห็นใจ วูบนึงที่สายตาของน้องวูบไหว..ทำไมเค้าจะไม่เห็นล่ะ ไม่ว่าจะเป็นแบบนั้นเพราะเหตุผลอะไรก็ได้แต่ภาวนาว่ามันจะเป็นเหมือนทุกครั้งที่น้องมาไล่กันแบบนี้ หลังจากนั้นก็กลับเข้าสู่สถานการณ์เดิมๆได้..

"ถ้าน้ำขอให้พี่ออกไปจากชีวิตน้ำจะได้มั้ย"

"..."

แต่เหมือนกับว่าเค้าคงคิดผิดไป..

       อีกครั้งที่คนถูกถามต้องหยุดการกระทำทุกอย่างลง...เพื่อทบทวนคำถามนั้นอีกรอบ แล้วก็พบว่ามันเป็นสิ่งที่อีกคนถามออกมาจริงๆเค้าไม่ได้ฝันไป...ทุกอย่างมันคือความจริง และความรู้สึกที่ปวดหนึบตรงอกข้างซ้ายนั่น..มันก็เป็นเรื่องจริง

"เหอะ พี่นี่ดื้อด้านจริงๆเลย ไม่เจ็บบ้างหรอพี่ ดูน้ำทำกับพี่สิ ดูน้ำพูดกับพี่สิ พี่ทนได้ยังไงอ่ะ พี่ทนอยู่แบบนี้ได้ยังไง"

"เพราะรักไง เพราะพี่รักน้ำ"  ถึงน้องจะตะคอกใส่ขนาดไหน เอมก็ทำได้แค่จ้องหน้าน้องอยู่แบบนั้น ถึงปากจะขยับตอบคำถามอยู่ด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนไม่ได้เป็นอะไรเลยสักนิด แต่ตอนนี้ภาพน้องมันไม่ชัดเอาซะเลย อ่า..น้ำตาบ้านี่จะไหลมาทำไมกันวะ

"พี่เอม..เราก็โตๆกันแล้วนะน่าจะเข้าใจอะไรง่ายๆ น้ำไม่อยากทะเลาะกับปอนด์" อีกแล้วชื่อนี้อีกแล้ว..ชื่อของคนที่ไม่อยากแม้จะได้ยิน แถมวันนี้ไปมีเรื่องกันมาอีกต่างหาก หรือว่านี่จะเป็นเหตุผลที่น้องไล่กันขนาดนี้..

พี่ก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้หรอก แต่ตั้งแต่โตมา..รักแรกแล้วก็รักเดียวของพี่ก็คือน้ำ ตอนนี้เค้าไม่ได้สนใจว่าอีกคนจะพยายามไล่แค่ไหน ขอแค่อย่างน้อยได้มองอยู่ห่างๆก็พอแล้ว จะให้เลิกคุยยังพอทนได้แต่ถ้าให้ออกไปจากชีวิต..มันใจร้ายไปหน่อยมั้ย?

เมื่อไหร่พี่เอมจะเลิกยึดติดอ่ะ ตอนนั้นเรายังเด็ก พี่จะจริงจังอะไรกับมันนักหนา

เพราะมันเป็นอดีตที่สวยงามที่สุด..ในชีวิตคนอย่างพี่ไงใช่..มันเป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะน้องคือสิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิตคนอย่างเค้า ถ้าไม่มีน้องไม่รู้ตอนนี้ชีวิตเค้าจะแย่ขนาดไหน

เฮ้อ พี่ฟังนะ ตอนนั้นน้ำยังเด็กมากน้ำไม่รู้หรอกคำว่ารักมันคืออะไรพี่เข้าใจน้ำมั้ย?

พี่เข้าใจ

งั้นพี่ก็ตัดใจได้แล้ว

พี่ทำไม่ได้จริงๆน้ำพี่ทำไม่ได้ น้ำชอบคนแบบไหนน้ำอยากให้พี่เป็นแบบไหนบอกพี่สิ

"ถ้าน้ำชอบคนร่าเริงพี่ก็ร่าเริงให้ได้"

"ถ้าน้ำชอบคนอบอุ่นพี่อบอุ่นให้ได้นะ"

"น้ำชอบแบบไหนพี่เป็นให้ได้หมดเลย"

“…..”

      หมดแล้ว..หมดหนทางแล้วจริงๆ ความเงียบชั่วขณะที่เกิดขึ้นตอนนี้ยิ่งทำให้น้ำตาพรั่งพรูออกมา มันไหลออกมาทั้งๆที่พยายามยิ้มให้น้องอยู่แบบนั้น ยิ้มรอคำตอบและยิ้มเพื่อหวังว่าน้องจะเห็นใจกันบ้างหรือไม่ก็ขอแค่เปลี่ยนใจไม่ไล่เค้าออกไปจากชีวิตก็พอ..

"ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าน้ำไม่ได้ชอบพี่อ่ะ"

ไม่ได้รัก ไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยซ้ำ เลิกยุ่งกับน้ำได้แล้ว

โอเค..เกมส์โอเวอร์

.

.

.

.

.

      เหมือนความทรงจำต่างๆแล่นเข้ามาในสมองอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าทุกอย่างเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ น้ำไม่รู้ว่าตัวเองจะมายืนทำตัวเป็นนางเอกเอ็มวีอะไรตรงนี้ จริงๆกะจะไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะแถวบ้านแต่ก็ต้องหยุดแวะตรงสนามบาสข้างๆกันนี่ก่อน เป็นแบบนี้ทุกครั้งที่เธอกลับมาที่บ้าน สนามบาสเหมือนจะเก่าลงจากเมื่อหลายปีก่อน แล้วก็ดูเหมือนว่าจะถูกปล่อยทิ้งไว้ด้วย ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนไปมาก ก็อย่างว่าทุกอย่างมันก็เปลี่ยนไปตามเวลา แต่บางอย่างนี่สิ..ทำไมไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนะ

  ยิ่งกวาดตามองทั่วๆบริเวณนี้มากเท่าไหร่ ความทรงจำก็แล่นเข้ามาในหัวมากเท่านั้น ไม่มีตรงไหนเลยที่เธอไม่เคยเหยียบย่ำเธอจำได้ดี จำได้แม้กระทั่งที่นั่งประจำของใครบางคนที่มักจะตามเธอไปเกือบจะทุกที่ คนที่มักจะยิ้มให้เธอเสมอถึงเธอจะตีหน้าบึ้งใส่สักเท่าไหร่ จะไล่เค้าไปไกลแค่ไหน สุดท้ายเค้าก็ยังนั่งยิ้มให้เธออยู่ที่เดิมนั่นแหละ ถึงภาพสุดท้ายที่ได้เจอกันจะแย่ขนาดไหน..เธอลืมไม่ลงหรอก ลืมคนที่รักเธอขนาดนั้นไม่ลงจริงๆ..

 

อิจฉาตัวเองในตอนนั้นจะได้มั้ยนะ..

.

.

 “เฮ้อ..พี่จะสบายดีมั้ยพี่เอม

 

……..

 

    ตะวันลาลับขอบฟ้าไปได้สักพักแล้ว เวลานี้คือเวลาพักผ่อนของคนส่วนใหญ่ ไม่มีอะไรดีเท่ากับการนั่งจิบน้ำผลไม้พร้อมกับชมวิวจากคอนโดชั้นบนสุดแบบนี้หรอกนะ ช่วงนี้เป็นช่วงที่อากาศค่อนข้างเย็น มองดูแสงไฟหลากหลายสีจากตึกต่างๆ แสงไฟจากการจราจรที่ยังคงคับคั่งอยู่บนท้องถนนแล้วก็อดยิ้มน้อยๆไม่ได้ โชคดีจังที่วันนี้เลิกงานเร็ว บรรยากาศดีๆแบบนี้พลอยทำให้ตาเริ่มจะปิดและอาจจะเข้าสู่ห้วงนิทราในไม่ช้า

ตัวเล็ก!”

ว๊าย! เอม!

ถ้าไม่มีใครบางคนโผล่มาทำให้ตกใจก่อนน่ะนะ

  เจ้าของฉายา ตัวเล็ก ฟาดเพี๊ยะไปตรงแขนของคนขี้แกล้ง รู้ว่าคนเค้าขี้ตกใจก็ยังจะมาแกล้งกันอีก ดีนะที่น้ำผลไม้ในมือไม่หกเลอะเทอะ ถ้าหกนะจะให้ทำความสะอาดทั้งห้องเลยคอยดู!

ฮ่าๆ ขวัญอ่อนจังนะน้ำเสียงขี้เล่นยังคงส่งมาหยอกล้อ อยากจะงอนนะแต่เห็นอีกคนยิ้มแบบนั้นแล้วก็ไม่รู้จะงอนไปทำไม..แต่ขอแกล้งหน่อยแล้วกัน

“…..”

โธ่ คุณแฟน ไม่งอนดิพอเห็นอีกคนนิ่งเงียบ ก็แอบหวั่นๆว่าจะถูกงอนรึเปล่า เลยค่อยๆยื่นหน้าไปหาคนตัวเล็กที่ยังคงมองวิวข้างหน้าอยู่อย่างนั้น อ่า..คุณแฟนงอนซะแล้ว

     เมื่อคนขี้แกล้งยื่นหน้าไปใกล้เธอเองก็อดรู้สึกเขินขึ้นมาไม่ได้ไม่รู้เจ้าตัวจะรู้ตัวรึเปล่านะ ว่าไอคิ้วตกๆนั่นน่ะ..น่ารักเป็นบ้า ด้วยความอยากแกล้งก็เลยไม่หันไปสบตาถึงจะเขินแค่ไหนก็เหอะ..ได้โอกาสเป็นต่อแบบนี้ เธอไม่อยากจะปล่อยผ่านไป

ไม่รู้ล่ะ พรุ่งนี้ไปกินข้าวที่บ้านเค้ากันเลยอยากถือโอกาสชวนอีกคนไปบ้านซะเลย จริงๆไม่ได้อยากจะเรียกร้องอะไรจากเค้ามากอยู่แล้ว แค่อยากให้ไปทำความรู้จักกับที่บ้านเธอบ้างแค่นั้นจริงๆ

เนสท์..เอมติดลูกค้าอ่ะให้ตายสิ..เหตุผลนี่กี่รอบแล้วนะไอคุณแฟนบ้า!

ติดลูกค้าหรือว่าไม่อยากไปเจอพ่อกับแม่เนสท์กันแน่คะ!?” เอมได้แต่นั่งจ๋องอยู่ข้างๆคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็น แฟนสาวไม่ใช่ไม่อยากไป ก็คนเค้ากลัวนี่..ไม่รู้พ่อแม่คุณแฟนจะดุรึเปล่าแล้วอีกอย่างพรุ่งนี้ก็มีนัดกับลูกค้าจริงๆนั่นแหละ

คือเอม..เอมขอไปวันหลังได้มั้ย วันที่พร้อมกว่านี้อ่ะ นะนะนะเอาวะเอาไงเอากันขอเลื่อนไปก่อนแล้วกัน

เราคบกันมากี่ปี?”

สามปีจ่ะ

แล้วเอมเคยไปเจอพ่อกับแม่เนสท์กี่ครั้ง

สองค-

อย่ามามั่ว! ไม่เคยไปสักครั้งเลยต่างหากเนสท์พูดขัดแล้วเบือนหน้าหนีไปอีกทาง จะไม่ให้หงุดหงิดได้ไงจริงๆกะจะไม่บังคับหรือคิดอะไรมากแต่เธอเคยชวนเค้าหลายครั้งแล้ว ไม่รู้จะกลัวอะไรพ่อกับแม่เธอนักหนา ไม่ได้อยากจะงี่เง่าแต่ก็นะ..ทำไมไม่ตามใจกันบ้างล่ะ

ง งั้นวันนี้เอมไปก็ได้โดนพูดแทงใจดำมาแบบนั้นก็ไปไม่เป็นน่ะสิ แต่จริงๆพอคิดๆดูแล้ว...มันถึงเวลาแล้วแหละที่เค้าควรจะทำอะไรเพื่อคุณแฟนบ้างที่ผ่านมาก็บ่ายเบี่ยงมาตลอด ยังไงสักวันก็ต้องไปอยู่ดี อีกอย่างก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องทะเลาะกันเพราะเริ่องแค่นี้เลยสักนิด

ไม่อยากไปก็ไม่ต้องไป ไม่อยากบังคับ

โธ่ คุณแฟน..เราไปหาพ่อกับแม่เนสท์กันเถอะนะ เอมพร้อมแล้ว

จริงนะ?”

จริงสิ งั้นเอมขอโทรไปเลื่อนลูกค้าก่อนนะ

    โอเค..เหตุการณ์ปกติดี ฟู่ว เอมถอนหายใจเบาๆ ทั้งๆที่เป็นผู้หญิงเหมือนกันแต่ไม่เข้าใจผู้หญิงด้วยกันจริงๆ เกือบทะเลาะกันไปแล้ว..โชคดีที่คิดได้นะเนี่ย ยืนยิ้มได้ไม่นานความกังวลก็วิ่งเข้ามาแทนความโล่งใจ แล้วจะต้องทำตัวยังไงเนี่ย เอมเอ้ย!?’

 



           หลังจากที่เอมโดนปลุกให้รีบอาบน้ำแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวเดินทางไปบ้านพ่อแม่ของคุณแฟนที่ต่างจังหวัดก็ต้องมายืนหน้าซีดกล้าๆกลัวๆอยู่หน้าบ้านหลังโตที่คุณแฟนบอกว่าหลังนี้แหละบ้านพ่อกับแม่เค้าน่ะ เตรียมใจมาแล้วว่าถึงยังไงก็จะใจกล้าหน้าด้านเข้าไว้แต่ไม่รู้ทำไมพอมาถึงใจก็หดเหลือไม่กี่เซน..

 

ต้องทำตัวยังไงอ่ะเนสท์เอมกลัวอ่ะ

พ่อกับแม่ไม่ได้ดุขนาดนั้นสักหน่อยนะ

ก็กลัวทำอะไรไม่ถูกใจแล้วพ่อแม่เนสท์จะไม่ยกเนสท์ให้เอมอ่ะ

เพ้อเจ้อ!ด้วยความเขินเนสท์เลยตีเพี๊ยะไปที่แขนของคนขี้แกล้งแรงๆหนึ่งที ทำเป็นปากดีอยากจะรู้จริงๆว่าถ้าเจอพ่อกับแม่นี่จะยังขี้แกล้งอยู่อีกมั้ยนะ พอหันไปเจอหน้าคนขี้แกล้งที่ยิ้มกรุ้มกริ้มอยู่ จู่ๆหน้าเธอก็เกิดร้อนขึ้นมาจนต้องรีบเดินถือกระเป๋าเข้าไปในบ้านเดือดร้อนให้คนที่ยืนยิ้มอยู่ต้องรีบคว้ากระเป๋าแล้วเดินตามเข้าไปในบ้านทันที

สวัสดีค่ะแม่คิดถึงจังเลยยังไม่ทันได้วางกระเป๋าก็ต้องหยุดกึกตรงกลางบ้านได้ยินคุณแฟนสวัสดีแม่เท่านั้นแหละ เค้าแทบจะมุดไปใต้กระโปรงคุณแฟน มาเจอจังๆ แบบนี้ใครจะไปทำตัวถูกวะ..แล้วคุณแฟนจะดันทำไมเนี่ย!?

คิดถึงเหมือนกันจ่ะ กินอะไรมารึยังฮึ?”

ยังเลย รอกินกับข้าวฝีมือแม่นี่ไง แล้วพ่อล่ะแม่

รดน้ำต้นไม่อยู่หลังบ้านน่ะแหละ

เอ่อ..ส สวัสดีค่ะ ห หนู หนูเห็นอีกคนอึกอักไม่ยอมพูดสักทีเนสท์ก็อดรำคาญใจไม่ได้เลยส่งมือไปบิดเอวคนข้างๆแรงๆครั้งนึง

โอ๊ย! หนูชื่อเอมค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ!และมันก็เหมือนไปกระตุ้นอีกคนได้เป็นอย่างดีเล่นพูดรัวซะจนแม่เธออดยกยิ้มไม่ได้ เห็นแบบนี้แล้วเธอก็โล่งใจ หันไปส่งยิ้มให้กำลังใจคนที่ยืนหลบอยู่หลังแล้วดันเค้ามายืนข้างๆจะได้คุยกันสะดวกมากขึ้น หันไปเห็นแม่เธอกำลังมองสำรวจใบหน้าท่าทางอีกคนด้วยสายตาเอ็นดู ก็ยิ่งใจชื้นขึ้น..

คนนี้หรอที่เล่าให้ฟัง?” คนเป็นแม่ถามก่อนที่จะยกมือขึ้นตบบ่าเอมเบาๆสร้างความเป็นกันเองได้ไม่น้อย ตอนนี้เค้ากล้าแล้วล่ะ..กล้ามองหน้าแม่คุณแฟนแล้วล่ะนะ

ทำตัวตามสบายนะเอม แม่ไม่ดุหรอก

ค ค่ะคุณน้า

เรียกซะห่างเหิน..เรียกแม่ดีกว่านะ

ค่ะคุณแม่

    เสร็จจากการทักทายทั้งสองคนก็ขึ้นไปเก็บกระเป๋าที่ห้องที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ ยังดีนะที่ได้นอนห้องเดียวกัน จริงๆแล้วแม่ของคุณแฟนเนี่ยก็ใจดีอย่างที่บอกนั่นแหละ..คิดถูกจริงๆที่มา

.

.

.

.

.

.

.

       หลังจากกลับมาจากเดินเล่นแล้วก็ถึงเวลากลับมากินข้าวที่บ้าน ตัดสินใจปล่อยความคิดหม่นๆนั่นทิ้งไปแล้วกลับบ้านมาร่วมโต๊ะอาหารกับแม่ด้วยรอยยิ้มเหมือนทุกที แต่เหงากว่าทุกครั้งตรงที่น้องดาน้องสาวของเธอไปเรียนที่ประเทศจีนน่ะสิเลยไม่มีใครชวนเถียงชวนทะเลาะ โต๊ะอาหารเลยเงียบกว่าครั้งไหนๆ

น้ำ พรุ่งนี้เราจะไปบ้านลุงกันนะ

ดีจัง ไม่ได้กินกับข้าวฝีมือป้านานแล้วอ่ะ

งั้นคืนนี้ก็เตรียมของให้เรียบร้อยล่ะ เราน่าจะค้างสักสองสามวัน

พี่ๆเค้ากลับกันมาแล้วหรอแม่ถึงได้ไปค้างนานน่ะ

แน่นอนสิได้ข่าวว่าใครสักคนจะพาแฟนมาเปิดตัวด้วย

โห อยากไปเร็วๆอ่ะ งั้นน้ำไปเก็บของก่อนดีกว่า

ไปพรุ่งนี้นะไม่ใช่วันนี้จะรีบไปไหนเนี่ย

    ที่รีบเพราะว่าอยากไปพักผ่อนจะแย่ ไม่อยากอยู่ที่เดิมๆบรรยากาศเดิมๆเท่าไหร่ เป็นแบบนี้แล้วอดนึกถึงเรื่องบางเรื่องไม่ได้..อีกอย่างการได้เจอลูกพี่ลูกน้องที่ไม่ได้เจอนานมันก็เป็นการพักผ่อนอย่างนึง อยากจะพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวกันบ้าง ยิ่งได้ยินว่าหนึ่งในสองคนจะพาแฟนมาเปิดตัวก็ยิ่งตื่นเต้นไปใหญ่ อยากเจอจะแย่อยู่แล้ว...

 

………

 

แล้วธุรกิจที่ว่านี่ไปได้สวยมั้ย

ก็โอเคอยู่ค่ะพ่อ พอดีได้ที่ปรึกษาดีน่ะค่ะ

ถึงยังไงก็อย่าให้รู้เรื่องมากเกินไปล่ะ ไม่งั้นจะโดนยึดอำนาจเอา ฮ่าๆ

พ่อ หนูไม่เคี่ยวขนาดนั้นสักหน่อย

เฮ้ๆ พูดงี้แสดงว่าเนสท์คิดจะทำงั้นจริงดิบรรยากาศบนโต๊ะอาหารที่เป็นกันเองบวกกับการที่เอมก็เป็นคนที่เข้ากับคนค่อนข้างง่ายเลยทำให้สนิทกับพ่อแม่ของเนสท์ได้เร็วหน่อย บทสนทนาเชิงหยอกล้อก็ยิ่งทำให้บรรยากาศมันดีขึ้นไปอีก เชื่อแล้วว่าพ่อกับแม่ของแฟนสาวน่ะไม่ได้ดุหรอกที่ผ่านมานั่นคิดไปเองทั้งนั้น แอบเสียดายเหมือนกันที่เพิ่งกล้าที่จะมาเจอมาทำความรู้จัก แต่ก็ดีกว่าป๊อดจนไม่กล้ามาเหมือนครั้งก่อนๆล่ะนะ

แน่นอน ก็ต้องควบคุมการใช้จ่ายซะบ้าง เอมน่ะชอบไม่วางแผนการใช้เงิน

เฮ้อ..คราวนี้เราก็หัวอกเดียวกันแล้วล่ะสิ

นั่นสิพ่อ

ให้มันน้อยๆหน่อยทั้งคู่เลย!เห็นเข้าขากันได้เนสท์เองก็อดดีใจไม่ได้หรอกแต่!..ก็ต้องปรามๆไว้หน่อย ชักจะเข้ากันได้ดีเกินไปแล้ว ดีจนเธอแอบหมั่นไส้อ่ะ นี่ลูกพ่อนะคะจะเผากันทำไม!?

เอ้อพรุ่งนี้เจ้านันจะมาแน่ใช่มั้ย?”

ใช่ค่ะ คิดถึงจังเลยอ่ะ

อาแกก็มาด้วยนะพรุ่งนี้เตรียมตัวไว้ได้เลย

จริงหรอพ่อ!? แฟมมิลี่เดย์มากอ่ะ

จริงสิ เอมไม่อึดอัดใช่มั้ย พรุ่งนี้น้องพ่อจะมาเยี่ยมน่ะด้วยความที่กลัวว่าแฟนของลูกจะอึดอัดเพราะคงไม่รู้ว่าต้องมาเจอญาติของอีกฝ่ายด้วยก็เลยถามขึ้น เข้าใจความรู้สึกคนที่เพิ่งมาเยี่ยมครอบครัวแฟนครั้งแรกนั่นแหละ แค่พ่อแม่แฟนก็เกร็งแล้วถ้าเจอญาติอีกคงจะเกร็งไม่น้อย

ไม่เป็นไรเลยค่ะ ส่วนนันยิ่งไม่ต้องห่วงค่ะแก๊งเดียวกันสมัยมหาลัย

จริงหรอ งั้นแสดงว่าเราต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ แก๊งเจ้านันน่ะธรรมดาซะที่ไหน แบบนี้พ่อต้องพิจารณาใหม่ดีมั้ยเนี่ย

“.....”

ฮ่าๆ ดูทำหน้าเข้าสิแล้วเสียงหัวเราะก็ดังขึ้น รอยยิ้มของคนพูดแซวทำให้เอมพอจะรู้ว่าเค้าถูกแซวเข้าซะแล้ว จริงๆกับ นันพี่สาวที่ไม่ค่อยจะสาวเท่าไหร่ของเนสท์น่ะ สนิทกันพอสมควรสนิทรองลงมาจาก พรีน เพื่อนสนิทอีกคนของเค้านั่นแหละ แต่ที่สนิทไม่มากเท่าพรีนก็คงเป็นเพราะช่วงมหาลัยเกิดเรื่องบางเรื่องขึ้น..จนเค้าต้องหลบไปเรียนต่อไกลถึงต่างประเทศ ซึ่งเป็นการหนีตามพรีนไปเรียนที่นั่น จนได้เจอกับคนที่ทำให้เค้ากล้าที่จะเปิดใจอีกครั้งนึง..

 

อ่า ทำไมตอนนั้นถึงเด็กจังนะ





ฮาย..ครึ่งนึงก่อนเนอะ คิดถึงจังเลย

เปลี่ยนแนวเปลี่ยนเรื่องไม่ว่ากันเนอะ *วิ่งหลบรองเท้า*

ขอบคุณที่หลงเข้ามานะคะ ติชมได้นะ

------

เค้ามาอัพอีกครึ่งนึงให้แล้ววว 

ยังไงก็ติชมกันด้วยเนอะ ฝาก #ฟิคว้อท ด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ :-)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

92 ความคิดเห็น

  1. #92 GJJOSK (@GJJOSK) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 01:48
    หายไปนานแล้วไรท์
    #92
    0
  2. #91 su11925 (@su11925) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 17:19
    สนุกแน่ๆๆ ชอบบบบบบบบ
    #91
    0
  3. #90 Moon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 02:09
    ชอบๆๆ ดีงามมาก ความดราม่าก้จะมาเร็วๆนี้สินะ
    #90
    0
  4. #89 นาริ กา (@vakatazensa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 01:32
    โอ้ยยยยสงสารเนสท์ไว้ก่อนเลยได้ไม๊ อนาคตนี่รับรู้ถึงความโลเลของพี่เอมเลยยยย
    #89
    0
  5. #88 AN_1112 (@AN_1112) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 19:38
    เต้าขอเป็นทีมกบฏได้มั้ยยยยยย~~~~555//เห้นแววมาม่ามาแต่ไกลเลยยยย~~
    #88
    0
  6. #87 คิคิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 18:24
    กลุ่มก้อนของความดราม่ากำลังจะมาเป็นพายุแน่ๆ กิฉันมั่นใจ....
    #87
    0
  7. #86 ditback_onefist (@ditback_onefist) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 18:17
    ชอบๆๆๆๆ

    #86
    0
  8. #84 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 17:02
    ชอบๆๆๆๆๆค่ะไรท์อัฟบ่อยนะคะ
    #84
    0
  9. #83 -เฌอแตมเบอรี่- (@k_berry) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 16:56
    หนีหัวใจตัวเองยังไงก็หนีไม่พ้นหรอกพี่เอม เดี๋ยวจะได้เจอน้ำแล้วว จะเป็นไงน้าาา เรื่องนี้มีแววดราม่าแน่ๆ ต้มม่ารออTT
    #83
    0
  10. #81 Moon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 00:40
    ชอบๆๆๆๆ เฝ้ารออ่านรัวๆ
    #81
    0
  11. #80 K.เบอรี่ (@k_berry) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 00:20
    งืออ~~~ สงสารพี่เอมมมT__T
    น้ำนี่ตกลงรักพี่เอมรึป่าวอ่ะ ชั้นงงไปหมด
    รีไรท์ใหม่แล้วดีขึ้นมากกกกอ่ะไรท์ ภาษาสวยทุกอย่างโอเคเลย คือดีงามมมม^++^ รอๆๆรีบมาต่อน้าาา
    #80
    0
  12. #79 Beever3 (@Beever3) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 00:11
    ไรท์ไม่เป็นไรเรื่องไหนก็อ่าน
    #79
    0
  13. #78 Romantic_Drama (@Romantic_Drama) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 23:44
    ซาบซึ้ง กินใจและสะเทือนอารมณ์ขั้นรุนแรง ขอบอกว่าเราเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาแล้วนะ และมันก็ผ่านมานานมากแล้ว
    #78
    0
  14. #4 moon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2558 / 02:35
    น้ำแกออกอาการเยอะไป 555
    #4
    0
  15. #2 ดาเรีย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 13:46
    สนุกน่ะ...น้ำชอบพี่เอม
    #2
    0
  16. #1 yoonsiclovelove (@yoonsiclove) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 08:31
    อาการแบบนี้ชอบพี่เอมแน่ๆๆเลยหมี
    #1
    0