[รวม Fic. Death Note] Every ship is happening

ตอนที่ 86 : About being Human (ยมทูต)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

รวมชินิงามิหลายๆ ตนค่ะ







มันเป็นอีกวันที่น่าเบื่อในดินแดนยมทูตตอนที่อยู่ๆ​ ชีโดว์ก็ถามขึ้นมา


"พวกนายเคยสงสัยกันไหมว่าการเป็นมนุษย์มันเป็นยังไง?"


ท่ามกลางแผ่นดินแห้งแล้ง ผู้เป็นอมตะทั้งหลายหันไปมองใบหน้าปลากระโห้โดนพันผ้าอย่างพร้อมเพรียงหากแต่ไม่มีใครเอ่ยปากให้คำตอบ เขาเลยเจาะจงไปที่ยมทูตสีทองตัวประดับประดาไปด้วยเพชรพลอยนั่งบนบัลลังก์กระดูกแสดงถึงตำแหน่งที่สูงกว่า


"นายเคยสงสัยไหม อาร์โมจัสติน มันจะเป็นยังไงถ้านาย...มีชีวิต? อยู่แบบจำกัดเวลาประมาณนั้น?"


อาร์โมเนียทำเพียงเท้าคางส่ายหน้าให้อย่างเหนื่อยหน่ายใจ


"โหย ไม่เอาน่า ฉันรู้ว่านายต้องคิดเอาไว้บ้างแหละ นายมันเป็นพวกฉลาดคิดเยอะถึงได้เป็นมือขวาของราชานี่ไง!"

 

"เออ" อาร์โมเนียยกม้วนบุหรี่ของตนขึ้นสูบ พ่นควันไปในอากาศอันเป็นพิษทั้งดวงตาเหล็กกล้าฉายแววเลื่อนลอย "ฉันต้องเคยอยู่แล้ว ทุกยมทูตในที่นี้ก็เช่นกัน ความรู้สึกของการหวงแหนในชีวิตของตนและคนรัก การเป็นเด็ก แล้วก็เติบโตเป็นวัยรุ่น แล้วก็เป็นผู้ใหญ่ แล้วก็...ตายลงอย่างสงบ แค่นั้นแหละ ฉันต้องเคยคิดถึงมันอยู่แล้ว แต่ว่านะ"

 

"แต่ว่า?" ชีโดว์รอฟังหัวสมองผู้รับใช้องค์เหนือหัว ในฉากหลังก็มียมทูตตนอื่นที่ให้ความสนใจไม่แพ้กัน

 

อาร์โมเนียทอดถอนใจ "ฉันเห็นมาเยอะ ที่โลกนั้นไม่มีความสงบสุขแท้จริง เพราะมนุษย์มีชีวิตแสนสั้นจึงฉวยทุกความสุขที่หาได้อย่างตะกละตะกลาม สงครามเกิดขึ้นไม่รู้จบ เมื่อก่อนเขาแย่งอาณาเขต เดี๋ยวนี้เขาแย่งเงินตรา ฉันพอใจกับความเป็นอมตะนี้แล้ว ฉันไม่มีอะไรที่ต้องการ ไม่ต้องแก่งแย่งกับใคร ฉันมีเพื่อนที่เป็นเหมือนครอบครัวอยู่ตรงหน้า"


เจลัสตัวน้อยยกมือขึ้นอยากแสดงความเห็นอย่างไร้เดียงสา ชีโดว์พยักหน้าเป็นสัญญาณให้เขาเริ่ม


ตุ๊กตาฟ้าขาวมีด้ายเย็บเต็มตัวลุกขึ้น "ฉันอยากเป็นมนุษย์นะ ฉันอยากกอดกับทุกคนที่บอกว่ามาจากประเทศเดียวกัน อยากจะลองรักและเป็นฝ่ายถูกรักตอบ" ร่างเล็กชูสองมือ แม้จะมีดวงตาเพียงข้างเดียวแต่มันกลับเจิดจ้าเปล่งประกายด้วยความฝัน "อยากทำความรู้จัก เรียนรู้ตัวตนของเพื่อนๆ ทีละนิด เติบโตไปด้วยกัน ฉันไม่อยากเห็นพวกเขาจากไปทีละคนในขณะที่ฉันต้องอยู่ต่อ บางทีนะ การใช้เวลากับครอบครัวจนแก่เฒ่านั่งนิ่งมองดูเด็กในบ้านเล่นกันก็คงอบอุ่นดี"


อาร์มาแย้มรอยยิ้มอย่างอ่อนโยน ริมฝีปากสีดำสนิทโค้งขึ้นอย่างภาคภูมิใจในตุ๊กตาน้อยเหมือนเป็นคุณแม่ ดวงตาสีดำสนิทล่องลอยครู่นึงจนชีโดว์นึกว่าเธอคงไม่ตอบ นิ้วชี้เรียวยาวของอาร์มาปิดทั้งปากของตนขณะที่หัวเราะคิกเหมือนนึกเรื่องตลกได้ "ฉันเองก็อยากเป็นมนุษย์ แน่นอนเลยว่าฉันอยาก แต่ก็มีความต้องการจะเรียนรู้ศึกษาสิ่งใหม่อยู่ตลอด อยากเที่ยวบินไปทั่วพื้นแผ่นดินออกสำรวจทั่วทุกมุมโลก พบเห็นผู้คนหลากหลายนิสัยกับจุดประสงค์การใช้เดธโน้ตที่ต่างออกไป ประสบการณ์สั่งสมพวกนี้ฉันไม่คิดว่าจะพอใจถ้าใช้เวลาแค่แปดสิบหรือเก้าสิบปี แต่กับการมีตัวตนอยู่ตลอดไป...ฉันทำมันได้ ทำมันได้เรื่อยๆ เลยล่ะ"


สายตาทุกคู่พุ่งไปที่ยมทูตขาวรูปร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งเดินมาร่วมกลุ่ม เรมไปเขียนชื่อมนุษย์มาและกำลังโดนรุมถามความเห็น เธอยังมีสีหน้าเรียบนิ่งแต่แววตาสื่อความว่า 'ทำไมถึงมาถามอะไรแบบนี้?'


"ฉันไม่มีเหตุผลที่จะต้องตายในตอนนี้ ก็แค่ไม่มีเหตุผล ฉันเฉยๆ กับการอยู่ต่อแต่ไม่ได้หมายความว่าอยากตาย ไม่รู้สิ...ถ้าเป็นมนุษย์อาจมีเรื่องตื่นเต้นก็ได้"


มิโดร่าที่เดินตามหลังมาส่ายหางดุกดิกขณะกินกล้วยจากโลกมนุษย์ทั้งหวีในคราวเดียว หัวกลมโตลายจุดมีรอยยิ้มกว้าง "ไม่คิดว่ามันตื่นเต้นบ้างเหรอที่จะได้หลบอยู่ข้างหลังพ่อแม่ ได้รับการดูแลจากพวกผู้ใหญ่ ความรักแบบไม่มีเงื่อนไข...เอ่อ จริงๆ ก็ไม่เชิง ส่วนใหญ่แถบเอเชียมักหวังให้กลับไปดูแลตอนแก่อยู่แล้ว ไงก็ตาม มันเหมือนเล่นหนึ่งเกมไปตลอดชีวิต แบบเปิดตู้ชั้นบนไม่ได้แล้วสามสี่ปีต่อมาก็เขย่งตัวถึง เป็นพัฒนาการที่น่าสนใจ" สำหรับยมทูตที่คล้ายซาลาแมนเดอร์ยักษ์ก็คงอยากมีช่วงเวลาตัวเล็กตัวน้อยบ้าง...


ขนาดนูที่ไม่ค่อยชอบเสียงดังเท่าไรยังกระดึ๊บมาคุยด้วย ยมทูตที่มีพลังอำนาจสูงสุดรองจากองค์ราชามีเสียงเล็กดูบอบบาง "นี่ ฉันชอบพวกมนุษย์นะ ต่อให้บางครั้งพวกเขาจะทำตัวไม่ดีหรือทำร้ายเพื่อนเผ่าพันธุ์เดียวกัน ถึงแม้บางครั้งพวกเขาจะโง่เอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายที่หลีกเลี่ยงได้" ดวงตาจำนวนมากที่ล้อมร่างกายแข็งยิ่งกว่าหินกะพริบวิ้งวับ เธอโยกตัวไร้แขนขาด้วยความตื่นเต้น "แต่พวกเขาน่ะวิเศษไปเลย สามารถคิดค้นอะไรได้ในช่วงเวลาสั้นๆ ของชีวิต ปรุงอาหารรสแปลกใหม่ ชื่นชมงานศิลปะ ดีดเครื่องสายเป็นเสียงเพลง ฉันอยากจะรับรู้ความรู้สึกของการผลิตบางสิ่งซึ่งจำเป็นต่อชีวิตพวกเขา ที่แม้ตอนฉันตายไปแล้ว ชื่อก็ยังคงอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์"


อาร์มาลูบหัวสาวน้อยด้วยความเอ็นดู จากนั้นพวกเขาทุกตนก็ผลัดกันแสดงความคิดเห็นออกมาอย่างไร้การปิดบัง ชีโดว์พยักหน้ากับตัวเองด้วยความสนใจก่อนหันไปถามอีกหนึ่งยมทูตที่นั่งเงียบมาโดยตลอด


"แล้วนายล่ะลุค เคยอยากเป็นมนุษย์รึเปล่า?"


"ฉันเรอะ? ไม่อะ"


ลุคนั่งก้มหน้ามองกระจกที่ส่องสะท้อนภาพโลกมนุษย์ตาไม่กะพริบ


"เป็นยมทูตแบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว เพราะไม่มีวันตายก็เลยกินแอปเปิ้ลได้ไม่อั้น"






------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ของราวจากเหล่าชินิงามิทั้งหลาย ทุกตัวมีอยู่จริง เพิ่มเติมได้จากเว็บนี้

https://deathnote.fandom.com/wiki/Shinigami

แอบตกใจค่ะ เพราะบางตัวเคยเห็นแต่ไม่รู้ชื่อเลย ดีใจที่มีรูปร่างหน้าตาแถมนิสัยแง้มให้เล็กน้อย ฮุฮิ~ //ย้ำอีกครั้งว่าของจริงนะคะ ไม่ใช่แฟนคลับเมดมานะ เป็นตัวละครจริงของออฟฟิเชียล

 

เดธโน้ตเป็นด้อมที่มีอะไรให้ศึกษาไม่รู้จบ ข้อมูลใหม่โผล่มาให้เห็นได้ตลอดเวลา ฟฟฟฟฟ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #100 Hydran (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 13:46

    อืม ไม่แปลกใจที่มีราชา คือยมทูตเนี้ยเป็นอมตะใช่ไหมละคะ จะไม่มีบางตัวเบื่อถึงขนาดแหกกฏลงไปบนโลกมนุษย์เลยก็แปลกๆ แต่ถ้ามีราชาก็คือโอเค ต้องควบควมพวกยมทูตพวกยมทูตเลยไม่กล้าลงไปหรือทำอะไรบุ่มบ่าม แต่นังลุค นี้แกกลับมาหลังจากไลท์ตายใช่ไหม เพราะเหมือนลุคจะชอบแอปเปิ้ลหลังจากกินครั้งแรกในห้องของไลท์นะ(รึเปล่า แต่คิดว่าใช้) แล้วส่องโลกมนุษย์นี้หาอะไรสนุกๆทำใช่ไหมนาย ถึงจะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้แต่ขอมโนว่าไลท์เกิดใหม่เป็นเพื่อนกับแอลแล้วมีลุคคอยมองดูละกัน//เศร้าโครต ในเนื้อเรื่องจริงคงได้แค่ฝันนนนน

    #100
    1
    • #100-1 ไฮน์จะไม่ดองนิยาย(จากตอนที่ 86)
      1 พฤษภาคม 2562 / 23:16
      เห็นว่าตั้งกฎกันเคร่งครัดอยู่นะคะ ถ้าทำผิดมีโดนทัณฑ์ทรมานด้วย ข้อหนักๆ โดนเสร็จแล้วให้ตายต่อเลย น่าจะคุมยมทูตได้ดีอยู่

      ไทม์ไลน์ฟิคนี้เรากะให้เป็นก่อนเจอไลท์อะค่า ;^; แบบว่าอยากเขียนถึงเรมกับเจลัสด้วย เพราะในดินแดนยมทูตก็มีแอปเปิ้ล(รสชาติไม่ดีเท่าโลกมนุษย์) คิดว่าลุคน่าจะชอบตั้งแต่แรกแล้วพอมาเจออันอร่อยกว่าในห้องไลท์ก็เลยปิ้งเข้าไปเต็มๆ!

      ถ..ถ้าไลท์กับแอลเกิดใหม่มาเจอกันอีกก็ดีสิ ฮือ นักสืบอันดับหนึ่งของโลกกับสหายนายตำรวจของเขา //กำผ้าเช็ดหน้าแน่นมาก
      #100-1
  2. #96 [ LuksornNoy ] (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 09:24
    ตอบได้สมกับเป็นลุคมาก ว่าแต่ยมทูตมันมีตำแหน่งมือขวาราชาด้วยเหรอคะ? โผล่มาตอนตอนไหนอ่ะคะ??
    #96
    1
    • #96-1 ไฮน์จะไม่ดองนิยาย(จากตอนที่ 86)
      1 พฤษภาคม 2562 / 22:12
      เราซื้อมาแค่ Pocket Edition อะค่ะ ;^; เท่าที่ย้อนอ่านเห็นอาร์โมเนียตอนเล่ม 5 (ปกเมลโล) โผล่มาคืออธิบายกฎเพิ่มเติมให้ชีโดว์ ส่วนในเล่ม 13 How to read บอกว่าเป็นผู้ที่ราชาให้ความไว้วางใจที่สุด เขารู้กฎทุกข้อและฉลาดมากยมทูตตนอื่นจึงมักมาขอคำปรึกษา

      ในอนิเมะจำดีเทลหลังแอลตายไม่ได้เลยค่า แต่คาดว่าน่าจะโดนตัดออกไปเยอะ T-T
      #96-1