[รวม Fic. Death Note] Every ship is happening

ตอนที่ 67 : 10 things I hate about L (แอล/ไลท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

Pairing : แอล/ไลท์

10 things I hate about you เห็นหลายด้อมเขาเขียนอันนี้กันก็คิดว่าเหมาะกับคู่นี้ดี >_<






ถ้าให้พูดถึงริวงะ ฮิเดกิ...ริวซากิ รุเอะ...แอล หรือชื่ออะไรก็ตามที่เป็นนักสืบอันดับหนึ่งของโลก ฉันยางามิ ไลท์ขอยืนยันว่าสิ่งที่ฉันเกลียดในหมอนี่มีนับไม่ถ้วน ตั้งแต่รูปลักษณ์ภายนอกยันนิสัยภายใน ซึ่งถ้าต้องให้มาสาธยายทีละอันเห็นทีจะไม่มีวันจบ


อาจเรียกได้ว่าเกลียดทุกอย่างเลยก็ได้ เกลียดชนิดที่ว่าไม่เคยเกลียดอะไรขนาดนี้มาก่อน


หากยังนึกภาพไม่ออกล่ะก็ เดี๋ยวจะลองยกตัวอย่างให้ฟัง...






เกลียดที่ 1 : เกลียดที่นายติดหวาน


ระหว่างหัวใจวายกับเบาหวาน แอลจะตายด้วยอะไรก่อน?


มัตสึดะซังได้ถามแทนทุกคนในกองสืบสวนไปหมดแล้ว แม้บรรยากาศจะเงียบงันแต่ฉันเองยังรู้สึกได้ว่าสีหน้าของทุกคนเคร่งเครียดกว่าเดิมเพราะต้องกลั้นขำไว้หน้าแอล แต่วาตาริซังที่เป็นผู้ส่งเสริมด้านอาหารการกินปฏิบัติตรงกันข้าม เขาหัวเราะโฮะโฮะคล้ายจะแซวนักสืบคนนั้น


เจ้าหมอนั่นหน้าบึ้งแล้วก็พึมพำว่ามัตสึดะพูดอะไรโง่ๆ อีกแล้ว แต่ยังไม่วายสั่งให้วาตาริซังเตรียมกาแฟกับน้ำตาลก้อนอย่างล่ะถ้วย มือก็คีบช้อนตักไอศกรีมเข้าปากไม่สนใจสิ่งที่ได้ยิน


ฉันเองก็เคยเตือนว่าควรเพลาๆ แล้วหันไปกินมื้อหลักหรือผักผลไม้เหมือนคนอื่นบ้าง แต่หมอนั่นก็แค่ทำเมินอ้างว่ามันเป็นแหล่งพลังงานให้สมองอยู่นั่น นอกจากงี่เง่าแล้วยังดื้อด้านเอาแต่ใจเป็นเด็กอนุบาล ฉันเกลียดนิสัยแบบนี้ที่สุด


ดูสิผอมติดกระดูกแล้วยังจะเลือกกิน คนเขาหวังดีแนะนำอะไรไปก็ไม่เคยฟัง งั้นขอให้โชคดีกับบั้นปลายชีวิตบนเตียงโรงพยาบาลแล้วกัน


เกลียดที่ 2 : เกลียดที่นายไม่ยอมหลับยอมนอน


ข้อนี้ฉันจะไม่บ่นเลยถ้าไม่ได้เป็นผู้เสียหายไปด้วย


เจ้าแพนด้าเวรนั่นมันถ่างตาจ้องคอมทั้งวันโดยไม่พักได้ยังไงกัน ฉันแค่หาข้อมูลสามสิบนาทีก็ปวดตากับแสงสีฟ้าจะตายอยู่แล้ว 


รู้ว่าอยากให้คดีคิระคืบหน้าให้ได้มากที่สุดแต่มันก็ต้องมีลิมิตกันบ้างไหม อย่างน้อยขอห้าชั่วโมงต่อวัน แค่ห้าชั่วโมงเท่านั้น ให้ฉันได้พักผ่อนบนเตียงหลับไปโดยไม่ต้องกังวลนายจะทดสอบอะไรแปลกๆ หรือจับผิดอะไรฉันอีก


ทำฉันอดนอนแล้วก็ชอบมาบ่นทีหลังว่ามีประสิทธิภาพการทำงานน้อยกว่าที่ต้องการ นายจะเอายังไงพูดมาเลยดีกว่า อยากทำคดีนักก็เอาแล็ปท็อปเข้าห้องนอนสิมีใครว่าที่ไหน นายอยากเปิดไฟทั้งคืนก็เรื่องของนาย


เสียงดังก๊อกแก๊กกับแสงสว่างจ้าอย่างกับตอนกลางวัน ความจริงฉันเกลียดมันแต่อย่างน้อยก็เป็นสถานการณ์เดียวที่นอนได้


เกลียดที่ 3 : เกลียดวิธีที่นายปฏิบัติกับคนอื่น


ต้องให้พูดอีกกี่ครั้งเรื่องแรงงานผู้สูงอายุ?


ขอเถอะคุณนักสืบ วาตาริซังทำงานหนักในด้านซับพอร์ตข้อมูลการสื่อสารแล้วนายจะงี่เง่าอะไรอีก ช่วยปฏิบัติกับเขาด้วยความเคารพหน่อย เขาเป็นปู่นายได้สบายๆ เลยนะ และฉันไม่พอใจเอาเสียเลยที่ปู่ของใครสักคนต้องมาคอยเสิร์ฟขนมหวานให้เด็กที่โตแต่ตัวแบบนาย


ยังไม่นับรวมที่นายทำกับมัตสึดะซัง


เขาเป็นคนดีมีความมุ่งมั่น กล้าที่จะยืนหยัดต่อสู้กับสิ่งที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคืออะไร มัตสึดะซังตั้งใจกับคดีนี้มากแต่นายก็ไม่ยอมให้เขาจับอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเสียที เขาไม่ใช่ลูกจ้างกระจอกๆ ในสังกัดแต่เป็นตำรวจ ฉันขอบอกเลยว่านายพลาดแล้วที่เรียกพลแม่นปืนว่าไอ้โง่ไร้สมอง


และฉันเกลียดที่สุดที่นายทำเหมือนฉันเป็นคนเดียวที่เทียบนายได้ นายสงสัยทุกสิ่งที่ฉันพูด คาดหวังความหมายแฝงในทุกการกระทำ หรือเพราะคิดว่าฉันเป็นคิระถึงได้ยอมรับฟังความเห็นเป็นพิเศษ...นายมันสองมาตรฐาน แอล นายมันไม่ยุติธรรม ฉันเกลียดที่นายเป็นแบบนี้


เกลียดที่ 4 : เกลียดที่นายสงสัยฉันกับมิสะ


คนทั่วโลกมีตั้งเท่าไร คนญี่ปุ่นมีตั้งเท่าไร คนแถบคันโตมีตั้งเท่าไร


ฉันรู้ว่ามันไม่เมคเซ้นต์ที่อยู่ดีๆ ก็เป็นแฟนกับมิสะในช่วงเวลานี้พอดี แต่บนโลกเราก็มีสิ่งที่เรียกว่าความบังเอิญลอยอยู่เต็มไปหมด ถ้าครั้งนี้จะเป็นหนึ่งในนั้นก็ไม่เห็นแปลก


นายสมควรสงสัยฉันก็จริง แต่กับมิสะ...สาวไปถึงตัวเธอเร็วขนาดนี้เชียว ฉันพลาดตรงไหนกันนะ ทั้งที่มั่นใจว่าแผนไร้ช่องโหว่แล้ว ทั้งที่ต่อให้ต้องปกป้องคนคิดน้อยแบบเธอ ฉันก็น่าจะทำได้สบายๆ


ฉันเกลียด เกลียดโชคชะตาลางสังหรณ์หรืออะไรก็ตามที่ช่วยนายอยู่เบื้องหลัง


เกลียดที่ 5 : เกลียดที่นายรู้ทันฉันเสมอ


ใช่ ฉันนี่แหละคิระ


แล้วนายก็คือยอดนักสืบแอลที่จะมาไขคดีเพื่ออาชญากรทุกคนที่ฉันฆ่า


นายรู้ความคิดฉันดียิ่งกว่ามิสะที่เป็นคิระเหมือนกันเสียอีก นายมีทัศนคติที่คล้ายฉัน แต่มุมมองเรื่องความยุติธรรมยังต่างกันอยู่ นายอาจคิดว่ากฎหมายจะลงโทษคนผิดเสมอ แต่ฉันไม่คิดว่าของแบบนั้นจะสู้อำนาจเงินหรือทนายสมองใสสักคน


คนทำผิดไม่ได้รับโทษที่สาสม ดับชีวิตคนแล้วจบลงที่เข้าคุก ขอโทษสังคม ทำตัวดี ได้ออกมาก่อนกำหนด


บนถนนมีฆาตกรหน้ายิ้มเดินสวนเราเต็มไปหมด ในขณะที่ครอบครัวของเหยื่อซ่อนตัวอย่างหวาดกลัวอยู่ในบ้าน หวาดกลัวต่อคดีซ้ำสองหรือการล้างแค้น


กฎหมายช่วยคนแค่ระหว่างคดี แต่ความยุติธรรมของคิระนั้นต่างกัน มันสามารถลดอัตราอาชญากรรม ให้กำลังใจเหยื่อหลังเกิดเหตุ ทั้งยังสำเร็จโทษย้อนหลังได้ทุกเมื่อ


นายไม่เคยเห็นด้วยกับความคิดนี้ และฉันก็ต้องทำเป็นไม่เห็นด้วยเพื่อสร้างความเชื่อใจ


เรานี่จะว่าเหมือนก็เหมือน จะว่าต่างก็ต่าง


ผู้รักษาความยุติธรรมที่ยืนอยู่คนละฟากฝั่งของเส้นด้าย หาวิธีผลักอีกฝ่ายให้ตกสู่เหวลึกโดยตัวเองต้องรอด


ทั้งที่ผ่านมางานของคิระเป็นไปได้อย่างราบรื่นแล้วแท้ๆ เชียว ฉันเกลียดที่นายเข้ามาทำให้มันยุ่งยากขึ้น


เกลียดที่ 6 : เกลียดที่นายชอบโกหก


หนึ่งเปอร์เซ็นต์ของคนเราไม่เท่ากัน


ถ้าคนอื่นบอกว่าฉันมีโอกาสเป็นคิระหนึ่งเปอร์เซ็นต์เท่ากับแสร้งทำใสซื่อนิดหน่อยก็ดิ้นหลุดได้สบายๆ แต่พอเป็นแอลมันไม่ต่างกับบอกว่า ไลท์คุงคือคิระครับ ผมมั่นใจ


นายโกหกบ่อยมาก บ่อยเกินไป บางทีฉันก็สงสัยนะว่าที่พูดออกมา ตัวนายเองรู้ไหมว่ามันความจริงหรือเปล่า


แต่จะโทษอะไรนายได้ ฉันเองก็เป็นจอมหลอกลวงเหมือนกัน แค่ทักษะการแสดงล้ำหน้าไปเยอะจนหลอกได้แม้กระทั่งความรู้สึกตัวเอง


ไม่ได้หวังให้ทุกประโยคต้องออกมาจากใจหรอก แต่ฉันก็ยังยืนยันว่าเกลียดคำโกหกของนายอยู่ดี


เกลียดที่ 7 : เกลียดที่เพื่อเป้าหมายแล้ว นายไม่สนวิธีการ


ใครกันเริ่มจุดประเด็นว่าฆ่าอาชญากรเป็นเรื่องผิด?


แล้วใครกันที่เอานักโทษประหารมาตายแทนตัวเอง?


นายเองก็ไม่ได้ขาวสะอาดหรอกแอล นายเป็นสีเทาที่ยืนอยู่ในด้านสว่าง ส่วนฉันเป็นสีเทาที่หลบอยู่ในเงามืด


นายไม่ได้ดีไปกว่าฉัน แค่ทุกคนเห็นได้ชัดกว่า แค่นายมีอำนาจสั่งการตำรวจ สายลับหรือนักสืบ ในขณะที่ฉันมีอำนาจสั่งเป็นสั่งตาย ทุกคนเลยมองว่านายน่ะเป็นพระเอก และฉันเกลียดที่นายทำให้พวกเขาเข้าใจผิด


โลกเราไม่จำเป็นต้องมีพระเอก โลกเราต้องการนักปกครอง ต้องการคนที่ช่วยให้ประเทศเจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว


คิระเป็นนักปกครอง พระเจ้าแห่งโลกใบใหม่รู้ดีว่าอะไรคือสิ่งที่ประชาชนต้องการ ความยุติธรรมที่ไม่โอนอ่อนให้ความชั่วร้ายยังไงล่ะ


และคนที่ต่อต้านพระเจ้าต้องได้รับโทษที่สาสม แอล อีกไม่นานจะเป็นตาของนายที่ต้องชดใช้กรรม


เกลียดที่ 8 : เกลียดที่นายเห็นแก่ตัว


คิระต้องการแค่สองอย่างในการฆ่า คือชื่อจริงและใบหน้า


ในวันนั้นฉันได้เจอกับนาย เหลือเชื่อเลยจริงๆ ที่นายให้ข้อมูลสำคัญมาถึงหนึ่งอย่าง


ทั้งเปิดเกมรุกแต่ในขณะเดียวกันเกราะป้องกันก็แน่นหนา ชื่อริวงะ ฮิเดกิเป็นของปลอม นายใช้ชีวิตของดาราคนนั้นเป็นเดิมพันทั้งที่เขาเป็นประชาชนผู้บริสุทธิ์ ฉันทำอะไรนายไม่ได้ ต่อให้แลกดวงตายมทูตตอนนั้นก็ไม่สามารถฆ่านายที่ยังยืนยันไม่ได้ว่าเป็นแอลตัวจริง


ฉันรู้หน้านาย แต่ไม่รู้ชื่อนาย และไม่แน่ใจในตัวตนของนาย


ต่อมามิสะรู้หน้านาย รู้ชื่อนาย แต่ไม่รู้ตัวตนของนายว่าแท้จริงแล้วคือนักสืบอันดับหนึ่งของโลก


และก่อนที่ฉันจะได้ส่งสัญญาณให้เธอ นายดันวางแผนจับกุมซ้อนเอาไว้จนรอดตายไป


ฉันล่ะเกลียดจริงๆ คนที่เดิมพันทุกอย่างแต่ไม่คิดจะเสียอะไรสักอย่างแบบนาย เจ้าคนโลภมากเห็นแก่ได้!


เกลียดที่ 9 : เกลียดที่ฉันไม่เคยเกลียด


ฉันเกลียดทุกอย่างของนาย เจ้าแหล่งรวมข้อเสียเดินได้ ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็มีเรื่องเลวร้ายผุดขึ้นมาให้รู้สึกเกลียดได้อย่างไม่จบไม่สิ้น


แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันเกลียดกลับรวมกันได้นายที่ฉันไม่เคยเกลียด 


ฉันเกลียดความเป็นนาย แต่ไม่เคยเกลียดนาย


ฉันไม่เคยเกลียดนายเลย แอล และครั้งนี้ฉันพูดความจริง


ไม่เคยเลย


เกลียดที่ 10 : เกลียดที่นายอยู่ฝั่งตรงข้าม


แต่ถึงฉันจะไม่ได้เกลียดนายจริงๆ แล้วมันทำไม?


ฉันจะรู้สึกยังไงไม่สำคัญหรอก เพราะสุดท้ายแล้วความจริงที่ว่าเราเป็นศัตรูกันมันก็ไม่เปลี่ยน


ฉันเคยสงสัยว่าถ้าเราอยู่ฝั่งเดียวกันจะเป็นยังไง


ถ้าฉันไม่เก็บเดธโน้ตขึ้นมาเราก็อาจไม่ได้เจอกัน หรือถ้าได้เจอก็คงช้ามากๆ


กว่าจะเรียนจบ กว่าจะสอบบรรจุ กว่านายจะเห็นฝีมือของฉัน...ซึ่งนายอาจไม่มีวันสนใจก็ได้


ชั่วความคิดนึงฉันเคยอยากได้นายเป็นคิระ อยากได้คนที่ฉลาดเล่ห์เหลี่ยมสูงขนาดนี้เป็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์


แต่ก็นั่นแหละ ต่อให้นายเก็บเดธโน้ตได้ ก็คงไม่ทำอะไรนอกจากเผาทิ้ง


เรามีมุมมองต่อความยุติธรรมที่ต่างกัน แต่เรามีจุดมุ่งหมายเดียวกัน เหมือนเส้นตรงสองเส้นขนาบข้างกันไปเรื่อยๆ โดยไม่คิดเบนเข้าหา


ก็เป็นแค่เส้นขนาน


เลือกเส้นทางที่ต่างแต่ร่วมเดินไปเคียงข้างกันจนกว่าจะมีใครพลาดพลั้งตกเหวลึก เป็นเส้นทางที่รู้ดีว่ามีแค่ชัยชนะหรือความตาย


เป็นเส้นทางที่ไม่มีวันบรรจบกัน


ไม่มีวัน







--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #65 [ LuksornNoy ] (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 01:01
    สาบานซิว่าที่ร่ายมานี่คือเกลียด ข้อแรกๆเหมือนแอบห่วง บางข้อมีตัดพ้อ แถมบางข้อยังกะสารภาพรัก ถถถ ไลท์ที่รัก เจ้าพวกหน้าที่มาก่อนหัวใจ!
    #65
    1
    • #65-1 เมษามัตสึดะ(จากตอนที่ 67)
      6 เมษายน 2562 / 17:02
      เอาหัวใจมาก่อนหน้าที่บ้างเถอะไลท์คุง! ฮือ เมื่อไรสองคนนี้จะสมหวังสักที
      #65-1
  2. #64 Hydran (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 22:42

    นว้องงงง ทำไมข้อ10เหมือนน้องจะร้องละรูกกกก ไม่ร้องๆ//กอดๆ แงง บรรยายทั้งหมดมานี้เพื่อกรบเกลื่อนความรู้สึกตัวเองชัดๆเลยนี้หว่า ข้อ9คือตัวยืนยัน! พอนึกได้ว่าแอลตายก็ ฮรุก//ปาดน้ำตา

    #64
    1
    • #64-1 เมษามัตสึดะ(จากตอนที่ 67)
      6 เมษายน 2562 / 17:01
      //กอดน้องไลท์ในขณะที่ตัวเองก็สะอื้น ฮึก พี่แอล T^T
      #64-1