[รวม Fic. Death Note] Every ship is happening

ตอนที่ 54 : Like Father Like Son (ฮิคาริ & เด็กๆ Wammy's House)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 98
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    24 ม.ค. 64


Pairing : ฮิคาริ & เด็กๆ Wammy's House

//AU ถ้าน้องฮิคาริอยู่แวมมี่เฮ้าส์ (ลูกชายของไลท์จากภาค Light Up the NEW World เองค่ะ)


*Warning!!! มีเนื้อหาเกี่ยวกับการพยายามจะข่มขืน*

อ่า...ไม่ได้เขียนให้น่ากลัว รุนแรงหรือจิตตกหรอกค่ะ แค่เตือนให้รู้ว่ามีเฉยๆ (._.) การข่มขืนเป็นสิ่งไม่ดีนะคะทุกคน






แวมมี่เฮ้าส์คือสถานเด็กกำพร้าแห่งเมืองวินเชสเตอร์ประเทศอังกฤษ


ต่างกับรูปลักษณ์ภายนอก แวมมี่เฮ้าส์รวบรวม ดูแลและบ่มเพาะเหล่าอัจฉริยะจากหลากหลายสาขา โดดเด่นที่สุดคือในด้านกฎหมายและความยุติธรรม นักสืบชื่อก้องโลกมากมายใช้ชีวิตวัยเยาว์ที่นี่


แม้แต่ 'แอล' ผู้ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นนักสืบอันดับหนึ่งของโลกก็ใช้ครึ่งชีวิตเริ่มต้นจากการเป็นเด็กกำพร้าในการอุปถัมภ์ของควิลช์ แวมมี่ จนปัจจุบันเมื่อชายชราเห็นเด็กคนไหนฝีมือดีเหมาะจะเป็นผู้สืบทอดให้แอล รู้ตัวอีกทีเขาก็นั่งอยู่ในห้องโถงกับเด็กคนอื่นๆ กลายเป็นคนของที่นี่โดยปริยาย


แวมมี่เฮ้าส์นับเป็นหนึ่งในสถานที่ผลิตผู้ทรงอิทธิพลของสหราชอาณาจักร และของโลก


และแน่นอนว่า อัจฉริยะ ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ เด็กกำพร้า เท่านั้น


"คุณคิระ ไม่เล่นกันสักรอบก่อนหรือคะ?"


เด็กสาวคนหนึ่งถามขึ้น ขณะที่ฮิคาริกำลังจะก้าวเท้าขึ้นบันไดไปห้องนอน



เหล่าเด็กน้อยกำลังล้อมวงโป๊กเกอร์กันสนุกสนานอยู่สี่ห้ากลุ่ม เล่นไพ่กันแบบโคตรเปิดเผยจนน่ากลัวว่าวาตาริจะผ่านมาเจอเข้าแล้วซวยกันหมด


"ฉันปวดหัวน่ะ น่าจะมีไข้นิดหน่อย เล่นกันไปเถอะถือว่าฝึกสมอง แต่อย่าให้รู้เชียวนะว่าลงเงิน!"


ยางามิ ฮิคาริขู่เสียงดุ เด็กๆ พวกนั้นหัวเราะคิกคักก่อนพยักหน้ารับว่าจะไม่ทำให้เป็นการพนัน


"39 องศาที่บ้านนายเรียกนิดหน่อยเหรอ!? ไปนอนเลยไป๊!" ริวซากิโวยวายมาจากในกลุ่ม ในฐานะที่เป็นดีลเลอร์เขาเปิดไพ่ใบสุดท้ายซึ่งกำหนดชะตากรรมของสิงห์นักพนันทุกคน


ไพ่สุดท้ายคือควีน ซึ่งซ้ำกับใบก่อนหน้า


"โฟร์การ์ด" เด็กชายผมดำหน้านิ่งคนนึงพูดขึ้นมาเรียบๆ เขาเป็นผู้ชนะไปเพราะในมือมีไพ่ควีนอยู่สองใบ เหมือนเห็นริวซากิขมุบขมิบปากว่า 'แกอีกแล้วเหรอเนียร์!?'


"ยังไงก็อย่าลืมเอาเจลแปะหัวแล้วกัน" แมตต์เตือนเขาทั้งในมือยังกดเครื่องเกมยิกๆ แข่งกับเมลโล


ฮิคาริแทบรับไม่ทันเมื่ออยู่ๆ หนุ่มผมบลอนด์ก็ปากล่องสีฟ้าใส่เขาราวกับจะมุ่งร้าย "เอาไป!"


เด็กหนุ่มกำชับมันไว้ เอ่ยเสียงเหนือย "เออ ขอบใจแล้วกัน..."


ความจริงอยากว้ากกลับสั่งสอนมารยาทสักที แต่ฮิคาริไม่มีแรงแล้ว เลยจำใจช่างมันแล้วเดินขึ้นบันไดไป


"หายเร็วๆ นะ! คุณคิระ!!!"


เหล่าเด็กน้อยเกินครึ่งในที่นั้นประสานเสียงพร้อมกัน


"อื้มๆ ขอบใจมากนะทุกคน"


"แหม แฟนคลับเยอะจริงจริ๊งงงงง~~~"


ริวซากิไม่วายขอแซวสักที






ฮิคาริล้มตัวลงนอนบนเตียงใหญ่ในห้องที่โดดเดี่ยว เพราะเขาไม่ใช่เด็กกำพร้าถึงได้อยู่อย่างสะดวกสบาย มีห้องส่วนตัวไม่ต้องแบ่งกับใครแถมแอลก็เหมือนจะเอ็นดูเขาเป็นพิเศษ...ถึงบางทีจะมากจนน่ากลัวก็เถอะ


เด็กหนุ่มข่มตาหลับ ตัวเขาร้อนฉ่า แต่กลับรู้สึกหนาวทั่วร่าง เพื่อบรรเทาอาการจึงแปะเจลไว้ที่หน้าผากและเอาผ้าชุบน้ำพาดปิดตาไว้อีกชั้นหนึ่ง


แกร่ก...


นอนไปได้สักพักก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง...


"ใครน่ะ? ริวซากิ?"


เงียบ...


"เมลโล? เนียร์? แมตต์? จะใครก็ตามถ้าแกล้งอีกฉันฟ้องแอลแน่"


ไม่มีเสียงตอบรับ...


"แอล? คุณคงไม่แอบเข้าห้องผมอีกแล้วใช่ไหม..."


ฟุ่บ!!!


มือหยาบกร้านตรงเข้ามาปิดปากเขาไว้ ฮิคาริสะดุ้งเฮือก ร่างเล็กพยายามผุดลุกขึ้นจนผ้าปิดตาร่วงลงไป


"คุณคิระ ผมแอบชอบคุณมานานแล้ว เป็นของผมเถอะครับ"


เด็กผู้ชายที่ดูโตกว่าเขาขึ้นคร่อมไว้ หน้าตาแบบนั้นไม่คุ้นเอาเสียเลย ฮิคาริไม่รู้หรอกนะว่าไอ้บ้านี่เป็นใคร แต่มาทำเขาแบบนี้จบไม่สวยแน่!!!


ว้อยยยยยย นี่ก็ล็อกแน่นจริง วิธีโคตรสกปรก ขี้ขลาดนักตัวโตกว่าแท้ๆ! แน่จริงมามวยกันสักยกไหมละ!?


ร่างเล็กถลึงตามองอย่างเชือดเฉือน ได้แต่ดิ้นพล่าน ด่ามันไม่ได้เพราะถูกอุดปากอยู่


"ผมชอบคุณมาตลอดเลย คุณคิระน่ะน่ารักมากๆ​ เลย เป็นของผมนะครับ เป็นของผมคนเดียว"


ไอ้นรกเอ้ยยยย ออกไปสักที! รำคาญ!!!


เด็กหนุ่มชะงักไปเมื่อมือนั้นสอดเข้าไปใต้เสื้อของเขา ลูบไล้เนื้อตัวที่รุ่มร้อน


เขาไม่รู้ว่าการต่อสู้ประเภทไหนกันที่ต้องทำแบบนี้ เขาไม่รู้จุดประสงค์ของมันด้วย!


"อ..อือ..." เสียงหวานหลุดออกมาอย่างน่าอายเมื่อมือนั้นเริ่มลงต่ำเรื่อยๆ


แต่เขารู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ!


'จำไว้นะ ฮิคาริ...ทักษะการแสดงคือสิ่งที่จำเป็นในการเอาตัวรอด...บางเวลาการเอาชนะไม่จำเป็นต้องใช้กำลัง...ขอแค่มีสติก็พอ...'


คำพูดของคุณพ่อลอยเข้ามาในหัว...



ฮิคาริอาศัยจังหวะนั้นทำใจให้สงบ ก่อนเริ่มสังเกตสิ่งรอบตัวที่ใช้ประโยชน์ได้ รีบถีบขาไปโต๊ะข้างเตียงจนมันล้มโครม ดีดดิ้นปัดป่ายมือไปโดนเครื่องเรือนเซรามิกที่ตกแต่งไว้หล่นกระทบพื้น


"อย่านะ! ได้โปรด!!!"

เขาตะโกนลั่นในวินาทีที่มือนั้นหลุดออกจากปาก เป็นจังหวะที่ได้ยินเสียงคนวิ่งฮือกันขึ้นมาบนห้อง


อา...ได้โอกาสแล้ว...


เด็กหนุ่มตัดสินใจใส่ไฟให้ตัวเองดูน่าสงสาร สะบัดหน้าไปกระแทกกับหัวเตียงจนช้ำ บีบน้ำตาจนนองหน้าไปหมด


"เฮ้ย! นั่นแกทำบ้าอะไรวะ!?"


เด็กๆ ผู้เห็นเหตุการณ์ทั้งหลายพากันลากไอ้คนโรคจิตมาจากร่างเล็ก แล้วเท้านับสิบคู่ก็ประเคนลงบนร่างมันไม่ยั้ง


"ไอ้วิตถารเอ้ย! กล้าทำเด็กตัวแค่นี้ ไอฉิบหาย!"


เมลโลดูจะอินไปหน่อย เขากระทืบหมอนั่นเต็มแรงทั้งยังรัวคำหยาบไม่หยุด


ทุกคนพากันสาปแช่งไอ้คนชั่วร้าย ออกทักษะการต่อสู้ที่มีเพื่อรุมสกรัมมันคนเดียว


ขนาดเนียร์ที่เหมือนจะไม่สนใจเรื่องทางโลกยังแจมใช้เท้าเขี่ยๆ หัวผู้ร้ายเลย...


ส่วนริวซากิปรี่มาดูฮิคาริก่อน เขาหน้าเสียไปเลยเมื่อเห็นสภาพที่ถูกจัดฉาก "โอ้พระเจ้า! คิระ! นายไหวไหม!?"


อีกฝ่ายประคองใบหน้าหวานขึ้นมองรอยช้ำ สีหน้าหดหู่ใจถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับเพื่อน


"ริว...ฮึก...ริวซากิ"


ร่างเล็กซบอกเพื่อนร้องไห้...ก่อนจะลอบยิ้มออกมา...


ศึกครั้งนี้ง่ายกว่าปอกกล้วยเข้าปาก


อย่างที่เคยบอกไป...ฮิคาริไม่ใช่เด็กกำพร้า...


ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น...






---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #44 Hydran (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 22:05
    น้องงงงง!

    หนูตอแห- แคก! แสดงเก่งมากลูก เอาตัวรอดได้ดี ร้ายเหมือนพ่อจริมๆ ว่าแต่ปะป๊าเคยเจอเหมือนกันใช้ไหมคะ-//สัญญาณขาดหาย
    แต่จริงๆคือโชคดีที่น้องมีสติคะคือถ้าน้องไม่มีสติเสร็จเลยนะคะ การข่มขืนไม่ดีจริงๆคะ ไม่มีใครควรโดนข่มขืนคะ จริงๆ ส่วนตัวนี้ชอบเลื่อนๆหนีฟิคแนวข่มขืน โดยเฉพาฉากจบแบบครองรักกันมีความสุขประนึงพระเอกไม่เคยกระทำต่ำช้ากับนางเอกคะ //นอกเรื่องมาก
    #44
    1
    • #44-1 ไฮน์จะไม่ดองนิยาย(จากตอนที่ 54)
      23 มีนาคม 2562 / 22:49
      น้องฮิคาริมีสกิลการแสดงดีนะลูก พี่ภูมิใจ //มองน้องดวงแววตาเดียวกับคุณพ่อ

      ดีจริงๆ ค่ะที่น้องมีสติ เหยื่อหลายๆ รายเจอไปร่างกายจะช็อกโดยอัตโนมัติ แต่อาจเป็นเพราะน้องยังใสเลยไม่รู้ว่ากำลังเจออะไรเลวร้ายอยู่ น้องยังไม่รู้ถึงการข่มขืน ร่างกายเลยยังไม่เปิดระบบป้องกันภัยที่รู้ว่าสู้ไม่ได้ด้วยการนิ่งเฉยตัวแข็งทื่อ

      เห็นด้วยมากๆ ค่ะว่าไม่มีใครควรโดนข่มขืน TT การขืนใจไม่มีทางเป็นความผิดของเหยื่อ! ต่อให้เขาใส่ชุดแบบไหน หน้าตายังไง ไปที่เปลี่ยวคนเดียว เพศใดๆ หรือเป็นนางร้ายของเรื่อง ข่มขืน=อาชญากรรม! ไอ้พระเอกข่มขืนแล้วนางเอกมารักทีหลังนี่ไม่ชอบเลยค่ะ T^T เราชาบู Consent
      #44-1