[รวม Fic. Death Note] Every ship is happening

ตอนที่ 49 : Teased (All/ไลท์ , แอล/ไลท์ , มัตสึดะ/ไลท์ , Fem! เนียร์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 342
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

Pairing : All/ไลท์ , แอล/ไลท์ , มัตสึดะ/ไลท์ , Fem! เนียร์

เพื่อให้ตรงตามเนื้อเรื่องฟิค 'เนียร์' คือเวอร์ชั่นซีรีส์ 2015 นะคะ ไม่แน่ใจเพศเท่าไร แต่ฟิคนี้ให้น้องเป็นผญ.
ตัวละครที่เหลืออิงมังงะอนิเมเนอะ AU ไลท์อยู่แวมมี่เฮ้าส์เช่นเคย

*Warning!!! กาวแบบลืมทุกเรื่องก่อนหน้ามาได้เลย กาวมากๆ มากๆ กาว กาวปะล้ำปะเหลือ เอาเป็นว่ามันคือ Everyone/Light  มีความ Out of character หลุดคาร์เป็นไลท์เสน่ห์แรง และพร้อมโปรยใส่ทุกคนยกเว้นแอล 555555*

ฉันเตือนเธอแล้วนะ //ยิ้มอ่อนหวาน





แวมมี่เฮ้าส์ได้มีการลงมติให้ส่งตัวแทนไปฝึกเหล่าบุคลากรพิเศษร่วมกับแอล...และยางามิ ไลท์ก็รู้ตัวโดยไม่ต้องมีใครบอกว่าหวยต้องมาลงที่เขาเหมือนทุกที ไม่ใช่แค่เพราะเป็นนักสืบฝีมือต้นๆ ของที่นี่ แต่ยังเป็นเพราะไอ้หมอนั่นไม่เคยยอมปล่อยให้เขาห่างตัวทุกเวลาที่มีโอกาส


เจ้าของนามแฝงคิระกลอกตาเป็นรอบที่ล้าน เมื่อนักสืบอันดับหนึ่งของโลกเล่นละครโคตรเนียนประมาณว่า 'ผมจับฉลากได้คิระคุงอีกแล้ว บังเอิญจังเลยนะครับ' หรือ 'ปีนี้ก็ต้องขอฝากตัวด้วยนะครับ ถึงทุกปีผมจะจับได้คุณตลอดก็เถอะ' ทำเหมือนเขาไม่รู้งั้นแหละว่าในกล่องเวรนั่นก็มีอยู่แค่ชื่อเดียว


ระหว่างที่นั่งเบื่อหน่ายเพราะฟังการบรรยายซ้ำๆ มาไม่รู้กี่ปี เขาก็เหลือบไปเห็นหนุ่มญี่ปุ่นนายหนึ่งที่นั่งอยู่ในหมู่ตำรวจ ไลท์แย้มริมฝีปากยิ้มหวานไปให้ ดวงตาสีน้ำตาลใสซื่อราวกับกวางน้อยนั่นมันช่างกระตุ้นต่อมอยากรังแกของเขาเหลือเกิน


ตำรวจหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อย เพราะตัวเขาเองก็แอบเมียงมองอีกฝ่ายมาครู่ใหญ่แล้ว ได้ยินคำร่ำลือมาตั้งแต่สมัยเข้าทำงานที่กรมใหม่ๆ ว่าลูกชายของหัวหน้ายางามิเป็นแรงบันดาลใจสำคัญให้ทุกคนรับการฝึกนี้ แม้แต่ตอนที่ไอซาว่าป่วย เขาก็ดั้นด้นจะมาฝึกที่อังกฤษให้ได้ หรือขนาดอิเดะกับโมงิที่ดูไม่ใส่ใจกับงานอื่นนอกจากตำรวจ ก็ยังเข้าร่วมการฝึกเป็นประจำทุกปี โดยเฉพาะเมื่อปีไหนทางสะดวกจากสายตายางามิคนพ่อ ปีนั้นจำนวนคนเข้าร่วมจะมีกันเยอะเป็นพิเศษ...


อย่าว่างั้นงี้เลย พวกเขาทุกคนพยายามสุดความสามารถเลือดตาแทบกระเด็นที่จะกันคุณพ่อของเด็กหนุ่มออกจากการฝึกครั้งนี้ ทั้งยัดเยียดงานให้แบบเนียนๆ หรือเชิญชวนให้ไปปฏิบัติภารกิจภาคสนามต่างๆ ส่วนเพราะอะไรก็ย่อมรู้กันอยู่แก่ใจ


ว่ากันว่าดวงตาสีน้ำผึ้งสวยของเด็กหนุ่มคนนั้น เป็นดวงตาที่ครั้งหนึ่งในชีวิตควรจะได้จ้องมอง


ยังไม่นับใบหน้าอ่อนหวานไร้เดียงสา รูปร่างสูงโปร่งสง่างาม และความฉลาดหลักแหลมที่แสดงออกมาทางวาจา


ทุกสิ่งของเขา...เต็มไปด้วยเสน่ห์เกินห้ามใจ และเมื่อรู้ตัวอีกทีก็เผลอตกหลุมรักเข้าไปเต็มเปาเสียแล้ว


วันนี้มัตสึดะได้รู้แล้วว่าข่าวลือพวกนั้นไม่ได้กล่าวเกินจริงเลย






"คิระ คุณมองใครอยู่เหรอครับ"


วาตาริยกกาแฟมาเสิร์ฟตามเวลา พอเห็นนักสืบในสังกัดตนยิ้มกรุ้มกริ่ม จึงเอ่ยถามไปด้วยความสงสัย



"ตำรวจเด๋อด๋าคนหนึ่งน่ะครับ...น่ารักดี"


ชายชราได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะ


"เว้นเด็กน้อยอย่างเขาไว้สักคนเถอะครับคิระ ดูก็รู้ว่าเขาไม่มีภูมิต้านทานโดนคุณร้ายใส่เหมือนอย่างแอล เดี๋ยวก็ได้ใจสลายกลับญี่ปุ่น น่าสงสาร"


"วาตาริซังก็พูดเกินไป แค่สนุกๆ เองครับ"


"เกรงว่าทางนั้นจะจริงจังน่ะสิครับ แต่ถ้าเขาไม่คิดมากก็ดีไป โอ...และถ้าอยากให้เขาปลอดภัยไปถึงวันเดินทางกลับก็อย่าประเจิดประเจ้อนักนะครับ แอลกำลังมองคุณอยู่"


ชายชราผละออกไป ไลท์ใช้หางตามองไปที่เจ้าคนน่ารำคาญคนนั้น หมอนั่นยืนจ้องเขาเขม็ง...



ไม่ได้เป็นอะไรกันแท้ๆ ถ้ามีเหตุผลที่เขาไม่เลือกหมอนี่จริงๆ ก็เพราะไอ้นิสัยหวงก้างที่ไม่ใช่ของตัวเองนี่แหละ





"เดี๋ยวฉันสอนต่อเอง นายไปพักเถอะ แอล"


ไลท์ที่นั่งมองการบรรยายเงียบๆ มานานออกปากบ้างเมื่อแอลเริ่มจะพูดเกินเลยไปถึงส่วนของเขาแล้ว นักสืบอันดับหนึ่งของโลกทำเป็นหูทวนลมขณะอธิบายหลักการแฮกและปกปิดที่อยู่ระดับสูงได้อย่างน่าโมโหที่สุด เพราะงั้นเมื่อเขาหันมาอีกที ไลท์จึงเอาคืนอย่างสาสมด้วยการส่งยิ้มหวานเชื่อมให้สาวสวยผมสีสว่างผู้เป็น CIA ซึ่งเจ้าหล่อนก็ตามน้ำเก่งพอจะเผยอริมฝีปากแดงสดส่งจูบกลับมา


แอลที่กำลังพูดอะไรก็ตามหยุดเหมือนโดนกดปุ่ม หนุ่มผมดำตวัดสายตาหงุดหงิดใส่แม่สาวคนนั้นอย่างออกนอกหน้า ก่อนจะหันมาให้ความสนใจเด็กหนุ่มคนโปรดของเขาในที่สุด


"คิระคุง มีอะไรที่อยากเสนอผมนะครับ?"


พอบอกดีๆ ก็ไม่ฟังเอง ทีตอนหึงล่ะเร็วเชียว...


ไลท์พยายามหยุดยั้งสีหน้าเอือมระอา ขณะทำตาใสไม่รู้เรื่องราวก่อนกระแอมเล็กน้อย


"นายสอนมานานแล้ว เหนื่อยแย่เลย" เสียงแสดงความห่วงใยแบบปลอมที่สุดในชีวิตถูกส่งออกมา


ดวงตาสีดำสนิทหรี่ตาลงสื่อความได้ว่าอยากโกหกอะไรก็พูดมาเลย เขาฟังอยู่


"เดี๋ยวฉันจัดการที่เหลือเอง นายไปพักผ่อนที่อื่นก่อนก็ได้นะ" รอยยิ้มหวานๆ พร้อมคำพูดแสนสุภาพเอาใจใส่พวกนั้นมีข้อความแอบแฝงคือ ไสหัวออกไปจากห้องนี้สักที เบื่อหน้านายเต็มทนแล้ว


เด็กหนุ่มลุกยืนขึ้น กวักมือเรียกริวซากิ ผู้สืบทอดอันดับหนึ่งของแอลให้มาหาเขา


"ไปเรียกเนียร์มาที อ๋อ ให้แน่ใจว่าตอนพามายังไม่เป็นเมลโลนะ"


"ครับ" เด็กชายตอบรับทั้งหน้าตายิ้มแย้ม ก่อนวิ่งออกไปทางประตู


แอลยอมถอยห่างจากกลางวงไปยืนริมผนัง กระนั้นดวงตาสีดำสนิทก็ยังคงจับจ้องที่ร่างสง่างามตรงหน้าไม่ละสายตา คอยสังเกตการณ์ถึงทุกสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น


"เรื่องที่ผมจะพูดคราวนี้ไม่เกี่ยวกับการแฮกเหมือนปีก่อนๆ เพราะอย่างที่เห็น มีคนแย่งหน้าที่ผมไปแล้ว" เด็กหนุ่มทำเป็นกล่าวติดตลก ทั้งที่ใจความหลักคือต้องการแซะไอ้คนที่ยืนไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวอยู่ริมห้อง "แต่เกี่ยวกับไม้ตายบางอย่างที่พวกคุณจำเป็นต้องรู้ แน่นอน หลายคนคงรู้อยู่แล้ว แต่ไม่คิดจะสนใจมันจริงจังนัก...ทั้งๆ ที่มันอาจจะฆ่าพวกคุณเข้าสักวันได้"


แล้วเขาก็ชี้ไปทางแม่สาว CIA คนเมื่อครู่

"คุณคนนั้นน่ะ ขอทราบชื่อหน่อยครับ"

หญิงสาวลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยท่าทีเข้มแข็ง

"นามแฝงฮัลล์ รีโดน่าจากสำนักข่าวกรองกลางค่ะ"

"คิระคุง..."

แอลพูดเสียงลอดไรฟัน แต่มันก็ดังพอจะมาถึงหูเด็กหนุ่มได้สบายๆ

"ขอโทษครับแอล แต่ผมไม่คิดว่าคุณควรขัดจังหวะการบรรยายของคนอื่นนะ"

คำพูดทางการเกินเหตุนั่นไม่ต่างอะไรกับการยั่วโมโห แอลมีสีหน้าไม่พอใจนักแต่เขาก็พยายามทำเฉย

"เอ่อ...คิระซัง เรียกหางั้นเหรอคะ?"

สาวน้อยผมขาวเอ่ยแทรกสงครามประสาทมาด้วยน้ำเสียงนิ่มๆ ในมือยังถือตุ๊กตาหน้าหลอนตัวเดิม ไลท์มองสำรวจอีกฝ่ายจนแน่ใจว่าคุมบุคลิกได้ก่อนพยักหน้า "ใช่ ถ้าเป็นเธอล่ะก็ เหมาะกับการสาธิตที่สุดแล้ว"


เด็กหนุ่มหันไปหาสาวผมบลอนด์ที่ยืนตรงทั้งดวงตาแน่วแน่


"คุณรีโดน่า ถ้าเกิดคุณพลาดท่าในภารกิจและกำลังจะถูกศัตรูปลิดชีพ สิ่งแรกที่คุณจะทำคืออะไร?"


"หาจุดอ่อนที่เราสามารถเล่นงานมันได้ง่ายที่สุด แล้วจัดการค่ะ"


"นั่นเป็นคำตอบที่ผมคาดหวังจะได้ยินเช่นกัน...แต่ในบางกรณี ย้ำ! ในบางกรณี...ถ้าคู่ต่อสู้ไม่ได้ใจร้ายหรือตายด้านไร้ความรู้สึกอะไรนัก วิธีนี้ที่ผมจะแนะนำก็มีโอกาสสำเร็จพอตัว โดยเฉพาะเมื่อใช้กับคนน่ารัก ใสซื่อและไร้เดียงสาอย่าง..."


เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำผึ้งตวัดนิ้วชี้ไปทางหนุ่มญี่ปุ่นคนเด๋อที่เขาหมายตาจะกลั่นแกล้งไว้ตั้งแต่แรก


"คุณ!"


"ครับ!?"


ตำรวจหนุ่มลนลานลุก เมื่ออยู่ๆ อีกฝ่ายก็เรียก


"ขอทราบชื่อครับ"


"นามแฝงมัตสึอิ ทาโร่จากสำนักงานตำรวจแห่งชาติประเทศญี่ปุ่นครับ!"


"คิระคุง..."


บุคคลที่ไม่เป็นที่ต้องการสอดเข้ามาอีกครั้ง ไลท์เห็นว่าเมินมากไปเดี๋ยวมันจะงอนเลยลองให้โอกาส


"มีอะไรอีก?"


"ผมไม่เข้าใจว่าผมไม่ดีกว่าเขาตรงไหน"


จบประโยคนั้นบุคลากรพิเศษทั่วทั้งห้องยังคงนั่งนิ่งแต่ในใจเลิ่กลั่กกันเป็นแถบๆ สื่อสารกันทางโทรจิตได้ใจความว่า นายมัตสึอิไม่น่ารอด


"ฉันชอบที่เขาน่ารักและไม่ได้ทำตัวน่ารำคาญเหมือนบางคน เพราะงั้นเงียบปากแล้วดูไปก็พอ"


ถ้าไม่ติดว่าเจ้าของงานเป็นนักสืบอันดับหนึ่งของโลก พวกเขาทุกคนจะลุกขึ้นปรบมือให้ประโยคเมื่อกี้แล้วนะ


ไลท์ถอนหายใจเป็นการยุติบทสนทนากับแอล ก่อนคนที่ตกเป็นเป้าหมายจะหน้าแดงตัวสั่นด้วยทั้งเขินทั้งกลัวเมื่อได้สบตากับเด็กหนุ่มคนนั้น


ผมเชื่อรุ่นพี่ทุกคนสุดหัวใจครับ...ตาเขาสวยจริงๆ ผมเถียงไม่ได้เลย


"เอาล่ะ คุณมัตสึอิ ผมอยากให้คุณจับกุมตัวเด็กคนนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีอะไรก็ตาม เข้าใจไหมครับ"


"ค...ครับ ได้ครับ" มัตสึดะพยักหน้าหงึกหงักขณะเดินผ่านแถวที่นั่งไปพื้นที่ว่างหน้าสุด


เนียร์วางตุ๊กตาไว้บนพื้นอย่างนิ่มนวล ก่อนยิ้มหวาน ช้อนดวงตากลมโตมองคนสูงกว่า "ต่อให้เป็นเด็กผู้หญิงก็ห้ามออมมือเด็ดขาดเลยนะคะ!"


น่ารักแบบนี้ใครจะทำลง


ทุกคนที่นั่งอยู่มีความเห็นไปในทางเดียวกัน ขณะที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากนั้น ริวซากิที่รู้จักมักจี่เด็กสาวเป็นอย่างดียิ้มอวยพรให้ฝั่งตำรวจหนุ่ม


พวกเอ็งกำลังโดนมันหลอกกกกก






หลังตะลุมตุมบอนอย่างไม่มีใครยอมใคร มัตสึดะก็หาจังหวะเหวี่ยงร่างเล็กลงกับพื้นได้ ชายหนุ่มกดตัวอีกฝ่ายไว้แน่น เด็กคนนี้มีฝีมือพอสมควร แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าการจัดการเธอมันจะมีอะไรยาก---


ใบหน้าหวานหยดที่เงยขึ้นมองเขามีแววความอ้อนวอน ดูเศร้าสร้อยทั้งยังคาดหวัง น้ำตาปริ่มรอบดวงตากลมราวกับจะร้องไห้ได้ทุกเมื่อ ช่างน่าสงสารเหลือจะกล่าว นั่นทำให้คนเป็นมิตรกับเด็กทั่วโลกอย่างมัตสึดะชะงักค้างไป


เมื่อรู้ตัวอีกทีเขาก็รู้สึกปวดไปทั่วคอ ร่างทั้งร่างร่วงหล่นกับพื้นแทนที่อีกฝ่าย เท้าน้อยๆ แต่ทรงพลังกำลังเหยียบบนตัวเขา เด็กสาวถอนหายใจ "ก็บอกแล้วไงคะ ว่าอย่าออมมือ"


"!!!"


บุคลากรในการฝึกฝนต่างตกใจกับสิ่งที่ได้เห็น เสียงฮือฮากันถึงภาพการตวัดขาเตะก้านคอเมื่อสักครู่ที่เกิดอย่างรวดเร็วจนน่าพิศวง


"และนั่นคือวิธีการเอาตัวรอดที่ผมอยากจะเสนอ แม้โอกาสจะไม่ใช่ร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ถ้าใช้กับคนที่เหมาะสมก็สำเร็จได้ไม่ยาก แน่นอนว่าผมขอแนะนำให้สาวๆ ฝึกไว้บ้าง เพื่อประโยชน์ของพวกคุณเอง"


ทางฝั่งสาวน้อยช่วยดึงมือนายตำรวจขึ้นมา ก้มหน้าก้มตาพึมพำคำขอโทษเสียยกใหญ่


"คุณนี่ใสซื่อกว่าที่คิดอีกนะคะ แต่คนแบบนี่แหละที่เหมาะจะโดนแกล้ง คิระซังคงถูกใจน่าดู"


ใบหน้าหวานยิ้มให้เขาอย่างมีเลศนัย


มัตสึดะเงยหน้าขึ้นมองไปที่คนที่ถูกกล่าวถึง...


ก่อนจะพบดวงตาสีดำสนิทซึ่งจ้องเขม็งมาทางเขาจากด้านหลังของเด็กหนุ่ม


ริมฝีปากขยับอย่างเชื่องช้า และแม้ไม่ได้ยิน มัตสึดะก็เหมือนฟังได้ชัดทุกถ้อยคำ


'ไปดื่มชาคุยกันหน่อยไหมครับ'


ทุกคนครับ...สวดภาวนาให้ผมด้วย





----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #34 Hydran (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 17:25
    เอาจริงๆนะแอล ถ้าเลิกนิสัยขี้หึง(กับคนที่ยังไม่เป็นอะไรกัน) ไลท์อาจเลือกนายก็ได้นะ
    ส่วนมัตสึดะ R. I. P นะนาย โดนทุกฟิเลยจริงๆ ในส่วนของไลทนั้น.....อ่อยได้อ่อยดี อ่อยอย่างมีชั้นเชิงแบบราชินีมากๆคะ มองปุปคนเขิน ยิ้มทีคนละลาย สู้นะแอล รักคนเสน่แรงก็งี้ละ//ตบไหล่
    #34
    4
    • #34-3 ไฮน์จะไม่ดองนิยาย(จากตอนที่ 49)
      19 มีนาคม 2562 / 17:43
      ไม่มีคุณพ่อแล้วทางสะดวกขึ้นเยอะ 5555 แอลนี่ก็ไม่เคยคุมไลท์ได้ น้องเป็นเอกเทศตลอดเวลา
      #34-3
    • #34-4 [ LuksornNoy ](จากตอนที่ 49)
      19 มีนาคม 2562 / 17:46
      เพิ่งเห็นว่าตอบผิดช่อง มาตอบคุณhydranซะงั้น ขอโทษค่าT T
      #34-4