[รวม Fic. Death Note] Every ship is happening

ตอนที่ 46 : Cheesecake (เคียวโกะ & เพื่อนๆ , แอล/ไลท์ , เคียวโกะ/แอล)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

Pairing : เคียวโกะ & เพื่อนๆ , แอล/ไลท์ , เคียวโกะ/แอล
//เขียนคนแอบชอบไลท์แล้วก็ขอเขียนคนแอบชอบแอลบ้าง
เคียวโกะจังเป็นตัวละครออฟฟิเชียล เพื่อนนางชื่ออะไรไม่รู้เพราะงั้นถือว่าอีกสองคนเป็น OC

*Warning!! ฟิคนี้กาวสุดๆ อาจเพราะมีสาววายในเรื่องเลยมันมือไปหน่อย แถมเป็นประเภทชิบคนจริงน่ารำคาญทีเดียวเชียว หลีกเลี่ยงเถอะค่ะ*





"...ริวงะคุงน่ารักเนอะ"


สาวแว่นผมบ๊อบมองไปทางชายหนุ่มที่เดินอยู่ไกลๆ เขาเดินงอหลังราวกับแบกของหนัก ผมยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง นัยน์ตาสีดำสนิท และหน้าหวานจนน่าเอ็นดู


เคียวโกะกำลังนั่งดูดมิลค์เชคที่ม้านั่งในมหาลัย และเม้ามอยกับเพื่อนซี้สองสาวจากคณะเดียวกัน


"อะไรของเธอน่ะเคียวโกะ ฉันว่าปกติเขาต้องชอบแบบยางามิไม่ใช่รึไง" โคฮารุขัดขึ้นมาพลางชี้ไปที่เด็กหนุ่มผมน้ำตาลที่เดินอยู่ข้างๆ ริวงะ "ดูหน้าเขาดิ โอโห อย่างกะรูปปั้น"


ไอรินั่งยิ้มหวาน ไม่รู้ว่าบทสนทนามาถึงจุดคุยเรื่องผู้ชายได้ยังไงแต่ก็ทำตามน้ำ "เอาน่าคนเราก็รสนิยมไม่เหมือนกันนี่นา ริวงะซังอาจดูเป็นคนแปลกไปบ้างแต่เอาเข้าจริงก็มีแววอัจฉริยะอยู่นา ฉลาดพอๆ กับยางามิซังเลยด้วย"


"เออใช่ แล้วเขาก็คาบยางามิไปกินแล้วด้วย..." โคฮารุหัวเราะพร้อมหยิบมันฝรั่งทอดในซองเข้าปาก


"หา!?"


เคียวโกะหันมาหน้าเหวออย่างเสียมาด ไอริเอาศอกกระทุ้งท้องคนก่อเรื่องเบาๆ


"อุ๊บ...ขอโทษ ลืมไปเลย..."


"เดี๋ยวนะ! นี่ริวงะคุงกับยางามิคุงเป็นแฟนกัน!?"


สาวแว่นพยายามจูนคลื่นสมองให้กลับมาเป็นปกติ หลังจากได้ยินเรื่องที่ตนไม่คาดฝัน


สองอัจฉริยะระดับท็อปของมหาลัยกำลังคบกัน!?


"ก็...เคียวโกะมองไม่ออกอยู่แล้วแหละ ปกติฉันกับโคฮารุมีเซ้นต์เรื่องนี้เป็นพิเศษน่ะ...เห็นแว่บแรกก็รู้เลย"


ไอริพูดยิ้มๆ



โคฮารุพยักหน้าเสริม "ตอนแรกว่าจะคุยกับยางามิซะหน่อย แต่พอเห็นเขาเดินกับริวงะ ฉันก็ใส่เกียร์ถอยเลย ฟ้าส่งมาคู่กันชัดๆ"


"อะไรกันเนี่ย แม้แต่ไอริ..." เคียวโกะแอบกังวลกับสาวน้อยคนนั้น "ฉันรู้ว่าโคฮะจังเป็นสาววาย แต่ไอรินี่นึกไม่ถึงเลย"


เจ้าของชื่อกระแอมแก้เขิน "ก็ไม่ได้ชอบแนวนี้เป็นพิเศษ แบบนี้เรียกเปิดกว้างทางเพศต่างหาก แล้วเขาก็ดูเหมาะกันดี"


"จ้ะๆ ฟิคที่แต่งแบ่งฉันอ่านเป็นสิบเรื่องเนี่ย ไม่ได้จิ้นเท่าไรเลย"


"ก็ตอนเขาอยู่ด้วยกันน่ารักมากๆ นี่~ ฉันตามส่องแล้วก็ต้องหาที่ระบายหน่อยสิ~!"


คุณเธอยกมือปิดหน้าด้วยความฟินสสส์


เคียวโกะลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นว่าบุคคลในวงสนทนาเดินไปถึงสนามเทนนิสแล้ว


"เดี๋ยวสิ เธอจะไปไหนน่ะ?" โคฮารุทักขึ้นในทันที


"ฉันจะลองเสี่ยงเอาชีสเค้กไปให้ริวงะคุง ยังไงตอนนี้พวกเขายังไม่ประกาศกันสักหน่อย เพราะงั้นก็ยังมีโอกาส รอหน่อยนะ เดี๋ยวไปคาเฟ่กัน"


สองสาวมองหน้ากันแล้วระรึกขึ้นได้ว่าริวงะที่พูดถึงเป็นคนที่เพื่อนสนิทชอบ(มากๆ) ถึงวิญญาณชิปเปอร์จะสิงสถิตแค่ไหนแต่ก็แยกแยะความจริงออก ไอริยิ้มบางอวยพรให้เคียวโกะสมหวัง ส่วนโคฮารุท่องตำราจีบหนุ่ม 101 ให้ สองคนนี้มันโคตรเพื่อนแท้เลยให้ตายสิ...


"โอเค เดี๋ยวฉันกับไอริจะรอตรงนี้นะ กลับมาแล้วก็อย่าลืมเล่าผลลัพธ์ให้เราฟังด้วย!"





อา ริวงะคุงเล่นเก่งจังเลย


เคียวโกะกำชับถุงใส่ชีสเค้กในมือ ดวงตาหลังกรอบแว่นจับจ้องไปที่การแข่งขันอันดุเดือดข้างหน้า ตอนนี้มีคนมายืนมุงดูเต็มไปหมด ดีที่เธอมาถึงก่อนเลยไม่มีใครบัง


เธอไม่เคยสนใจในเทนนิสมาก่อนจนกระทั่งได้เห็นแมชต์นี้ ทั้งยางามิและริวงะต่างก็ห่ำหั่นกันอย่างดุเดือดไม่มีใครยอมใคร จับไม้แร็กเก็ตฟาดลูกสีเขียวแรงจนรู้สึกเหนื่อยแทน แอบได้ยินคนข้างๆ เขาคุยกันว่ายางามิเคยเป็นที่หนึ่งระดับประเทศรุ่นม.ต้นมาก่อน


แล้วริวงะคุงล่ะ? แข่งกับแชมป์ได้สูสีขนาดนี้ ไม่เคยมีผลงานเลยได้ไง


หนุ่มผมดำวิ่งเข้าไปในวิถีลูก ก่อนตีอย่างรวดเร็วจนทำแต้มไปได้


แต่ก็นะ...คนเก่งไม่จำเป็นต้องประกวด


เคียวโกะยืนชื่นชมความเก่งของหวานใจอยู่ได้ไม่นานก็สัมผัสได้ถึงความคุ้นเคยที่ยืนอยู่ข้างๆ


หันไปก็เจอเพื่อนสาวโคฮารุที่มองสองหนุ่มด้วยดวงตาเป็นประกาย


"เอ้า ไหนบอกจะรอไง"


อีกฝ่ายหันมายู่หน้าใส่ "เธอหายไปอย่างนาน ส่วนไอริก็เอาแต่อ่านนิยาย ฉันเบื่อเลยมาหาไรหนุกๆ ดู"


เคียวโกะร้องอ๋ออย่างเข้าใจ ก่อนสองสาวจะหันไปให้ความสนใจกับเทนนิสต่อ


"เกมเคาท์ 4-4"


สองนักกีฬาพักหอบกันตัวโยน ก่อนเริ่มฟาดฟันกันใหม่อีกครา เคียวโกะนึกตกใจที่เธอดูมานานขนาดนี้ หันไปรอบๆ ก็เห็นว่ามีกรรมการกับไลน์แมนโผล่มาตอนไหนไม่รู้ อย่างกับการแข่งขันทางการเลยแฮะ


"โอ้ พระเจ้า" เมื่อโคฮารุยกสองมือขึ้นมาปิดปากราวกับกลั้นการหวีดบางอย่าง เคียวโกะก็หันไปสนใจเธออีกรอบ


อีกฝ่ายโยกไหล่ไปมาจนอีกนิดก็จะบิดตัวแล้ว "ฮือ ฉันพึ่งสังเกตว่าริวงะแห้งสนิท ส่วนยางามิน่ะเหงื่อออกเพียบเลย ไม่คิดว่ามันสุดยอดไปเลยรึไง!?"


ฮะ? อะไรสุดยอด?...เคียวโกะหน้ามึนด้วยไม่เข้าใจประโยคนั้นแต่ก็แอบเห็นด้วยเล็กน้อย ก็ริวงะคุงของเธอเหงื่อไม่ออกเลยจริงๆ แต่เขาก็หายใจถี่อยู่นะ กังวลว่าจะเป็นลมแดดจังเลย


ส่วนยางามิคุง...เคียวโกะหันไปสอดส่องที่ทางนั้นบ้างหลังจดจ่ออยู่กับคนที่แอบชอบอย่างเดียว


โอเค เธอรู้แล้วว่าทำไมเพื่อนเธอทำเหมือนจะกรีดร้องได้ตลอดเวลา


หนุ่มน้อยคนนั้นหอบหายใจรัวเร็ว เส้นผมสีน้ำตาลดูนุ่มมือบัดนี้ยุ่งเหยิงไปทั่ว ผิวขาวเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อ ดวงตาสีน้ำผึ้งปรือลงด้วยความล้าขณะยกหลังมือขึ้นเช็ดเหงื่อ


...คนเราอะนะ จำเป็นต้องเซ็กซี่ขนาดนี้ไหม...


สาวแว่นสะบัดหน้าไล่ความคิดพวกนั้น ต่อให้ยางามิคุงจะน่ากิน(?)ขนาดไหน เธอก็จะไม่นอกใจริวงะคุงเด็ดขาด!


"ไม่เสียแรงที่เป็นเมนนัมเบอร์วัน ฮือ ใจช้านนนน" โคฮารุกรีดร้องออกมาเบาๆ


"เกมเซ็ต วัน บาย ยางามิ ไลท์ 6-4!!"


รู้ตัวอีกทีก็จบเกมเสียแล้ว กรรมการประกาศเสียงดังฟังชัด รอบข้างพากันเฮลั่นแม้ไม่ได้เชียร์ฝั่งไหนเป็นพิเศษ


สาวแว่นไม่รอช้า เดินกระมิดกระเมี้ยนไปที่ทางออกของสนาม ดักรอคนผมดำที่กำลังมุ่งหน้ามา


"อ๊ะ ริวงะ ฮิเดกิซัง" เธอทักเขาไปก่อน ใบหน้าไร้อารมณ์หันมาหา ชี้นิ้วเรียวยาวมาที่ตัวเองราวกับไม่แน่ใจ "ค่ะ คุณนั่นแหละ"


เคียวโกะนิ่งค้างไปเมื่อได้สบตากับเขาตรงๆ รู้สึกถึงความร้อนที่เห่อขึ้นมาบนใบหน้า เสียงสั่นไปด้วยความตื่นเต้นปนเขิน "ฉันเคียวโกะนะคะ เราลงคลาสจิตวิทยาเหมือนกัน ตอนนั้นก็นั่งฟังเล็คเชอร์ข้างๆ คุณด้วย"


"ขอโทษนะครับ แต่ผมจำคุณไม่ได้เลย" ตอบกลับเสียงราบเรียบ เขาทำท่าจะเดินไปทางอื่น


"เอะ เอ๋!? เดี๋ยวก่อนสิคะ!" เธอรีบยื่นถุงใส่ชีสเค้กให้ก่อนจะไม่ทันการ "พอดีฉันลองอบเค้กดูน่ะค่ะ ได้ยินมาว่าคุณชอบทานของหวานเลยอยากได้คำแนะนำ ยังไงก็ช่วยลองชิมเถอะนะคะ!"


สมกับคำลือหนาหู ริวงะให้ความสนใจเธอในทันที "คุณไว้ใจถูกคนแล้วครับ แล้วสะดวกฟังผลเมื่อไรดีครับ"


"สัก...สักพรุ่งนี้แล้วกันค่ะ ยังไงเราก็เจอกันคลาสกฎหมายอยู่แล้ว" เธอยกมือขึ้นมาเกาแก้มน้อยๆ ทุกอย่างเป็นไปตามแผนแถมมีโอกาสได้คุยกับเขาพรุ่งนี้อีก การสานสัมพันธ์ผ่านของกินนี่เวิร์คกว่าที่คิด


"ขอบคุณสำหรับเค้กนะครับ เคียวโกะซัง"


แล้วเขาก็ยิ้ม...พระเจ้า! ริว-งะ-ยิ้ม! ตอนหน้านิ่งก็หล่อจะตายอยู่แล้ว แต่ยิ้มทีนี่กระชากใจไปเต็มๆ!!!


"ค่ะ..ค่ะ ร..รบกวนด้วยนะคะ!" เคียวโกะก้มหน้างุดโค้งให้หลายรอบด้วยความลน


และในตอนที่เธอลังเลว่าจะต่อบทสนทนาหรือขอตัวไปก่อนดี เด็กหนุ่มคู่แข่งก็เดินเข้ามา


"นี่ริวงะ" เขาเรียก ก่อนจะมองมาที่เธอแทน "ขอโทษนะ มาขัดจังหวะอะไรรึเปล่า"


เต็มๆ เลยจ้ะ...ทำได้เพียงมุบมิบในใจ พูดออกไปไม่ได้


"ไม่เลยครับ ยางามิคุงมีอะไรรึเปล่าครับ" ริวงะปฏิเสธเองเสร็จสรรพ ไม่รอฟังเธอแย้งสักคำ


"อ๋อ ฉันแค่คอแห้งนิดหน่อยเลยจะชวนไปดื่มชา แต่ถ้านายไม่ว่างก็ไม่เป็นไรนะ"


คนผมดำพยักหน้ารับคำเชิญ "ไปสิครับ ที่นี่ชักคนเยอะแล้วก็เป็นที่สะดุดตามาก เราไปหาที่ๆ คุยกันได้สองต่อสองดีกว่าครับ"


ทั้งสองจากไปทิ้งให้เคียวโกะหน้าชา ทั้งที่ก็เป็นประโยคปกติแต่ทำไมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอกก็ไม่รู้...


โคฮารุที่ลอบสังเกตเหตุการณ์จากที่ไกลๆ รีบจ้ำเข้ามาหาเมื่อเห็นเพื่อนสีหน้าไม่สู้ดีนัก


ดวงตาหลังกรอบแว่นนั้นนิ่งค้างไปเลย "โคฮะจัง ฉันเริ่มเชื่อแล้วว่าพวกเขาเป็นมากกว่าเพื่อนจริงๆ"


เพื่อนสาวตบบ่าให้กำลังอีกฝ่าย


เอาเป็นว่าเรื่องที่เธอเห็นยางามิจ้องเขม็งใส่เคียวโกะตอนคุยกับริวงะนี่ไม่ต้องเล่าก็ได้ แค่นี้ก็แย่เกินพอแล้ว...





เทพองค์ใดเป็นผู้ดูแลเรื่องความบังเอิญ อยากจะเรียกมาเขกกบาลสักทีจริงๆ


สามสาวนั่งมองหน้ากันเลิ่กลั่กไปหมด ขนาดหนีมาคาเฟ่แล้วเจ้าพวกคู่รักหวานชื่นก็ยังตามมาหาถึงที่


"แล้วทำไมฉันต้องนั่งหันหลังให้สองคนนั้นด้วยเนี่ย..." โคฮารุกอดอกด้วยความเซ็ง ส่วนสาวๆ ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ไม่ได้ช่วยให้เรื่องดีขึ้นเลย


"นั่งฝั่งเดียวกันหมดก็ไม่ต่างอะไรกับประกาศให้รู้ว่าเราจ้องอยู่ แบบนี้ดีแล้ว ให้เคียวโกะเขามองริวงะซัง ส่วนฉันก็เก็บแรงบันดาลใจไปแต่งฟิค สุดท้ายพอแบ่งเธออ่านก็ได้ประโยชน์กันทุกคนอยู่ดี" ไอริอธิบายด้วยหลักเหตุผล สาวเจ้าเป็นคนได้มุมดีที่สุดในการส่องไป


สองคนนั้นมันเล่นนั่งกันซะมุมเกือบอับสายตา พนันได้เลยว่าต้องมาเดทร้านนี้บ่อยจนรู้จุดส่วนตัว...


เพราะพวกนั้นมาถึงร้านก่อนตอนนี้จึงมีเครื่องดื่มมาวางตรงหน้าแล้ว เหมือนมีพนักงานมารับออเดอร์ฝั่งพวกเธอ ซึ่งดีที่โคฮารุพูดสั่งเบาๆ เพราะระหว่างโต๊ะของพวกเขาก็ไม่ได้ห่างกันมาก มันได้ยินบทสนทนากันได้ง่ายๆ เลยถ้าตั้งใจฟังพอ


"จะว่าไปในถุงนั่นมันมีอะไรน่ะ เห็นนายถือเข้าร้านมาด้วย" เป็นยางามิที่ทำลายความเงียบขึ้นก่อน เขาดูเรียบร้อยขึ้นเยอะจากตอนแข่งเทนนิส อาจจะไปอาบน้ำมาก็ได้


ริวงะที่นั่งด้วยท่าทางแปลกๆ หยิบกล่องสามเหลี่ยมขนาดเล็กออกมาจากในถุง "มีคนเอาเค้กมาให้ลองชิมน่ะครับ" เขาใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้เปิดกล่องนั้น ชีสเค้กสีเหลืองสวยปรากฎแก่สายตา


ไอริกระซิบกระซาบกับเพื่อนสาวข้างกาย "โห ฝีมือใช้ได้ นี่ทำครั้งแรกจริงเหรอเนี่ย"


"ก็ลองอบตั้งหลายก้อนแหละ นี่ก็คัดเอาที่ดีที่สุดมาให้น่ะ" สาวแว่นพูดยิ้มๆ


หนุ่มผมดำยกนิ้วโป้งขึ้นมาจรดริมฝีปาก "เขาว่าอยากได้แนะนำด้วยน่ะครับ แต่ผมเองก็อธิบายไม่ค่อยเก่งซะด้วย"


"ไม่ริวงะ ฉันไม่กินหวาน" เด็กหนุ่มชิงปฏิเสธขึ้นมาก่อน


"รีบจริงนะครับ ผมยังไม่ได้ถามเลย" ริวงะแสร้งถอนหายใจ "แล้วแบบนี้ผมจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย สัญญากับเขาไว้แล้วด้วย ไม่อยากให้เขาผิดหวังเลย"


เอ๊าะเหรอ...โคฮารุกับไอริคิดขึ้นมาพร้อมกัน และถ้าดูจากสายตาของยางามิ เหมือนว่าพวกเขาสามคนจะใจตรงกัน


หนุ่มผมดำไม่สนคำค้าน เขาใช้ช้อนที่เคียวโกะแถมมาตัดเนื้อเค้ก ยื่นมาตรงหน้ายางามิประหนึ่งว่าจะป้อน


ดวงตาสีน้ำผึ้งหรี่ลงขณะที่เขาปิดปากเงียบ จ้องไปที่อีกฝ่ายอย่างคุมเชิง


ไอริมองภาพนั้นด้วยดวงตาเป็นประกาย โคฮารุเหมือนรู้คิวหันไปรอช็อตเด็ดไม่สนใจความเนียนใดๆ ในส่วนของเคียวโกะนั้นสองจิตสองใจว่าควรจะรู้สึกอิจฉาหรือเขินดี


เมื่อเห็นว่าเด็กหนุ่มไม่มีท่าทีจะกิน ดวงตาสีดำสนิทก็ฉายแววหมาหงอย "นะครับ...ยางามิคุง"


อื้อหือ ใจเต้นแทนเลยค่ะยางามิ! รีบกินเข้าไปเร็ว!


เด็กหนุ่มคนนั้นเหมือนจะหน้าแดงขึ้นมาหน่อยๆ ทำทีกลอกตาว่ารำคาญก่อนเอื้อมตัวไปงับเค้กนั่น


เขาเคี้ยวเชื่องช้าขณะที่ริมฝีปากเริ่มกระตุกยิ้มราวกับเจอของอร่อย ริวงะเหมือนจะสังเกตได้เลยรีบทัก "ชอบใช่ไหมครับยางามิคุง งั้นผมป้อนอีกนะครับ อ้าม~"


"พอเลย อ้ามเอิ้มอะไรกัน ฉันกินเองได้" ยางามิปางห้ามญาติไปทีนึงก่อนคว้าช้อนมาจากมืออีกคน ตักชีสเค้กกินด้วยใบหน้าที่พยายามไม่แสดงออกมากที่สุด ในขณะที่ริวงะนั่งมองคนตรงหน้าด้วยรอยยิ้มบาง


โคฮารุยิ้มจนหน้าบานเป็นจานดาวเทียม เธอหันกลับมาเจอไอริที่ฟุบหน้าลงกับโต๊ะตัวสั่นน้อยๆ คาดว่าน่าจะสำลักความฟิน ส่วนเจ้าของฝีมือชีสเค้กคนเก่งเอามือมาปิดหน้าแดงๆ ของตัวไว้


"ทำไมฉันต้องมาเขินกับอะไรแบบนี้ด้วย..."


นั่นคือสิ่งที่สาวแว่นพึมพำไปมา แล้วโคฮารุก็ได้รู้ว่าเธอมีเพื่อนร่วมเรือเพิ่มหนึ่งนาง


โอเค ยินดีต้อนรับสู่วายเวิร์ลนะสาวน้อย









------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #30 [ LuksornNoy ] (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 12:05
    อ่านแล้วอยากเห็นไลท์กับแอลมานั่งป้อนเค้กกันตรงหน้าแบบนั้นบ้างจังค่ะ-///-
    #30
    1
    • #30-1 ไฮน์จะไม่ดองนิยาย(จากตอนที่ 46)
      15 มีนาคม 2562 / 16:57
      อิจสาวๆ พวกนั้นค่ะ เห็นเต็มตาชัดๆ ไปเลย

      //โอ๊ะ หลังจากตบตีกันมาหลายเรื่อง ในที่สุดพวกเขาก็มีฉากหวานกันซะที~(ถึงจะนิดเดียวก็เถอะ)
      #30-1
  2. #29 Hydran (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 11:33
    โอโห้

    แหม มีมากลัวคนอื่นเสียใจ ตลกคะ นายแค่อยากแหย่ไลท์ละสิ!
    ส่วนสองสาวตรงนั้นนะ จริงเราเรือเดียวกันนะ เมนตรงกันด้วย! ส่งฟิคมาหน่อยยย! ฉันอิจฉาพวกเธอเหลือเกินนนน
    #29
    1
    • #29-1 ไฮน์จะไม่ดองนิยาย(จากตอนที่ 46)
      15 มีนาคม 2562 / 16:55
      //ร้องแหมยาวๆ ใส่พี่แอล

      สาวๆ เค้าเรือเดียวกับพวกเรานี่ดีจัง แต่งฟิคกันอ่านสนุกสนานทีเดียว >~<
      #29-1
  3. #28 burun2 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 09:52
    คือดีค่าาา~จับจูบไปเลย
    น้องจะน่ากินขนาดนั้นพี่แอลไม่ลองกินซักคืนหน่อรึ!
    #28
    1
    • #28-1 ไฮน์จะไม่ดองนิยาย(จากตอนที่ 46)
      15 มีนาคม 2562 / 16:51
      อุ้ย อันนี้คงต้องถามพี่แอลเองล่ะค่ะะะะ //ทำหน้าใสซื่อ
      #28-1