[รวม Fic. Death Note] Every ship is happening

ตอนที่ 42 : Time to say goodbye (แอล/ไลท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

Pairing : แอล/ไลท์

//ฟิคหวานๆ ของคู่นี้ไม่มีอยู่จริงค่ะ (T^Tฮรืออออออ)

AU ถ้าคิระแพ้แอลเช่นเคย






โทษทัณฑ์ของการใช้เดธโน้ตคือประหารชีวิต

 

ร่างโปร่งในชุดนักโทษก้าวตรงไปเบื้องหน้าอย่างไม่กลัวเกรงต่อสิ่งใด ถึงแม้ว่าสิ่งที่กำลังจะเกิดต่อไปคือวาระสุดท้ายของชีวิต บุคคลอันเป็นที่รัก...ครอบครัวยางามิพากันร้องห่มร้องไห้กับการตัดสินของศาล

 

บรรยากาศรอบๆ เต็มไปด้วยความหมองหม่น แม้แต่ท้องฟ้านอกหน้าต่างก็ยังมืดครึ้มราวกับร่วมแสดงความเสียใจต่อชายหนุ่มผู้กำลังจะจากไปทุกคนที่อยู่รายล้อมต่างก็แต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีหม่น เว้นเสียแต่นักสืบแอล ผู้ยืนยันที่จะใส่เสื้อแขนยาวสีขาวกางเกงยีนเช่นเคย

 

นักสืบอันดับหนึ่งของโลกยืนอยู่ข้างชายชรา ดวงตาสีดำสนิทจับจ้องยางามิ ไลท์ที่เดินมาตามทางด้วยท่าทางสงบนิ่ง และเมื่อสองเท้าก้าวมาจนถึงเบื้องหน้าของชายหลังโก่งแล้วเขาก็หยุดยืนนิ่ง

 

"ฉันไม่นึกว่านายจะมา ริวซากิ" เขากล่าวทั้งรอยยิ้มบาง นายตำรวจที่คุมอยู่ข้างหลังทำท่าจะดึงตัวให้เขาเดินต่อไปแต่แอลก็ยกมือขึ้นห้ามเสียก่อน

 

ใบหน้าไร้อารมณ์สบตากับเขาตรงไปตรงมา หากแต่เสียงที่ใช้ยังคราบเรียบราวกับไม่คิดใส่ใจ “…เพราะคุณคือฆาตกรที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ ต่อให้ต้องเห็นการประหารตรงหน้า ผมก็จะต้องยืนยันด้วยตนเองว่าคุณได้จากไปแล้วจริงๆ คิระ

 

ริมฝีปากเอื้อนเอ่ยชื่อที่แสนเกลียดออกไป เพราะตอนนี้พวกเขาไม่ได้อยู่ในฐานะเพื่อนเหมือนวันวาน หากแต่เป็นผู้ต้องหากับนักสืบเจ้าของคดี

 

ร่างตรงหน้าถอนหายใจ "นายไม่ต้องฝืนก็ได้นะ"


"ผมไม่ได้ฝืน ผมเต็มใจมา"


"ไม่ใช่เรื่องนั้น หมายถึงที่นายทำเหมือนไม่เสียใจ ทั้งที่นายเปล่า"


คนตรงหน้าหลุบตาลงต่ำ เขาโดนมองออกอย่างทะลุปรุโปร่งอีกแล้ว "ผมเกลียดที่คุณรู้ทันผมเสมอ ไลท์คุง"


อีกฝ่ายหัวเราะออกมาเบาๆ


"ฉันก็เกลียดที่นายปากแข็งกับฉันเสมอ แอล"

 

เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่คนเป็นนักสืบได้เห็นชายคนนี้แย้มรอยยิ้มที่ดูสมกับอายุตัวเอง และเป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่เห็นเขายิ้มจากใจจริง


ทั้งสองเงียบไปพักหนึ่ง ได้แต่จ้องตากันไปมาด้วยไม่รู้จะต่อบทสนทนาอย่างไร และแอลซึ่งไม่เชี่ยวชาญด้านนี้ก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบก่อน


"โซเดียมไทโอเพนทอลจะช่วยให้คุณหลับสบายครับ มันจะไม่ทรมานถ้าผ่านไปด้วยดี"


ไลท์กลอกตาให้กับประโยคนั้น


"ใครสั่งใครสอนให้นายพูดศัพท์การแพทย์กับนักโทษประหารกัน"


แอลกะพริบตาปริบๆ ทำเหมือนไม่ได้พูดเรื่องน่ากลัวอยู่อย่างหน้าตาเฉย "อย่างน้อยคุณก็ถูกประหารด้วยการฉีดยา ไม่ทรมานเท่าหัวใจวายหรอกครับ"


"แล้วทีนี้จะบอกว่าคิระใช้วิธีโหดร้ายงั้นสิ ขอเถอะแอล ฉันจะตายอยู่แล้วเราจะไม่มีวันพูดดีๆ กันเลยใช่ไหม" แม้จะพยายามกระแทกเสียงให้เหมือนโกรธ ทว่าดวงตาสีน้ำผึ้งกลับหม่นแสงลงขณะหันหลังกลับไปมองครอบครัวตนเอง


ดวงตาสีน้ำตาลสามคู่ไม่ยอมละสายตาจากเขา...ซายุร้องไห้จนตาบวม คุณแม่กอดเด็กสาวเอาไว้หลวมๆ และฝืนน้ำตาที่คลออยู่ไม่ให้ไหล ส่วนคุณพ่อเองก็มีแววความเสียใจไม่ต่างกัน หากแต่นายตำรวจอาวุโสเก็บสีหน้าได้ดีพอ


คิดดูแล้วก็ใจหาย ต้องมาจากกันทั้งแบบนี้


"ถึงเวลาต้องร่ำลากันเป็นครั้งสุดท้ายแล้วสินะ..." เขาหันมาหานักสืบคนเดิมที่ครั้งหนึ่งเคยสนิทยิ่งกว่าใคร


ฝ่ามืออบอุ่นตบลงไปที่บ่านั้นเบาๆ "ฉันต้องไปแล้ว จากนี้ฝากลงโทษอาชญากรแทนฉันด้วย"


แอลแย้มรอยยิ้มที่ดูเศร้าสร้อย ขณะเลื่อนมือไปกอบกุมมือของเขาอย่างอ่อนโยน "แต่ผมจะใช้วิธีถูกกฎหมายนะครับ"


"...บรรยากาศกำลังดีๆ เลยเพื่อน นายทำพังหมด" ไลท์สะบัดมือเขาทิ้งอย่างไม่ออมแรง


"อ้าว เหรอครับ?" คนหน้ามึนยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ได้เสแสร้งที่สุด "ก็ผมไม่อยากให้คุณเศร้านี่นา"


"งั้นก็ดีใจด้วย นายทำสำเร็จ" ดวงตาคู่งามหรี่ลงทั้งน้ำเสียงเหน็บแนม "ฉันไม่เศร้าแล้ว แต่โคตรอยากต่อยคนเลย"


ไลท์ไม่ได้ทำอย่างที่พูด เขาเพียงถอนหายใจออกมาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนหันไปพยักหน้าให้ตำรวจที่คุมตัวว่าพร้อมสำหรับการประหารแล้ว สองเท้าก้าวเดินออกไปตามทาง...ทางที่เปรียบเสมือนเส้นทางแห่งความตาย


"ลาขาดล่ะแอล อย่าตามไปรังควานฉันถึงชาติหน้าก็พอแล้ว"


นักสืบหนุ่มที่อยู่ข้างหลังมองตามทั้งท่าทีสงบนิ่ง


ความจริงผมหวังให้มันตรงกันข้ามนะครับ ไลท์คุง






-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

189 ความคิดเห็น

  1. #22 [ LuksornNoy ] (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 16:44
    ตอนแรกที่บอกจะประหาร สารภาพว่าเรานึกถึงกิโยติน.....
    ลืมไปว่ายุคนี้คงไม่มีแล้ว เหอๆๆๆ
    ไม่ต้องห่วงนะไลท์ แอลจะตามรังควานนายไปทุกชาติแน่นอน วะฮะฮะฮ่า!
    #22
    14
    • #22-11 ไฮน์จะไม่ดองนิยาย(จากตอนที่ 42)
      12 มีนาคม 2562 / 12:35
      Rainverse เหรอคะ!? อันนั้นก็น่าสน มันดูโทนเศร้าแต่ไม่หนักมาก คนที่พอฝนตกแล้วไม่ได้ยินเสียงอะไรนอกจากเนื้อคู่ งื้อออออ น่ารัก >///< อยากลองแต่งหลายๆ verse จังเลยค่ะ น่าสนุกดี
      #22-11
    • #22-13 ไฮน์จะไม่ดองนิยาย(จากตอนที่ 42)
      12 มีนาคม 2562 / 13:15
      เดี๋ยวนี้เวิร์สตับพังมีเยอะจังเลยนะคะ //น้ำตา

      ฮานะฮากิคงไม่ไหวจริงๆ แค่อ่านของคุณปุ้นเราก็ชักดิ้นชักงอจะตายอยู่แล้ว ไอซ์เวิร์สไม่เคยได้ยินเลยค่ะ แต่ดูเศร้าแบบกำลังดีน่าสนเช่นเดียวกับเรนเวิร์ส เค้กเวิร์สกับโอเมก้าเวิร์สดูจะโลกสดใสที่สุดแล้ว แต่รวมๆ ทุกเวิร์สคือมีความหม่นหน่อยๆ ถ้ามีโอกาสก็อยากลองแต่งดูค่ะ ^0^
      #22-13