LOVE SPELLING [SEVENTEEN Joshua x You]

ตอนที่ 3 : Chapter2 Love sick

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 951
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    27 พ.ย. 59

“นี่ยังไม่นอนเหรอ” ชายหนุ่มที่ยังอยู่ในร่างคนนั่งกอดเข่ารอบนเตียงนอน

“ฉันต้องทำรายงานนะ นายจะนอนก็นอนไปสิ...”

“...” เขายังจ้องมองเธอ

“เลิกจ้องได้ไหม นายจ้องฉันแบบนี้มาทั้งคืนแล้วนะ”

“...”โจชัวเดินเข้ามาสวมกอดเธอจากข้างหลัง

“นี่...นายกวนสมาธิฉันนะ ฉันจะทำงาน” นี่แมวต้องชอบกวนคนเวลาพิมพ์คอมแบบนี้เหมือนกันหมดเลยไหมนะ

“ทำไมยังไม่นอนอีกอ่า นอนดึกผิวไม่สวยนะ”

“...” เธอหยุดพิมพ์งานครู่หนึ่ง นี่ก็ตีสามแล้ว เธอครุ่นคิดว่า ก็จริงที่ช่วงนี้เธอดูโทรมมาก ขนาดนัมจูกับโซมียังทักเลยว่าช่วงนี้เธอดูซีดเหมือนไก่ต้มเลย แถมเธอความจริงก็ง่วงมากด้วย แถมพรุ่งนี้วันหยุดด้วยสิ นอนสักนิดก็ไม่เป็นไรหรอก

“นอนเหอะน่า...นะๆๆ พรุ่งนี้ค่อยตื่นมาทำรายงานก็ได้”

“ก็ได้...” เธอปิดคอมเสร็จและลุกไปที่เตียง

“...” เขายืนยิ้มให้เธอ

“มัวยิ้มอะไรอยู่ อย่าลืมที่บอกไว้สิ...”

“ได้เลย...” เขาเปลี่ยนร่างตัวเองให้กลายเป็นแมว และกระโดดขึ้นเตียงและประจำตำแหน่งที่เดิมคือใต้อ้อมแขนของหญิงสาว

เธอนอนไม่ลงหรอก เหตุการณ์ทั้งคืนมันทำเธอสับสนไปหมด เธอเรียบเรียงเหตุการณ์ไม่ค่อยได้ ท่ามกลางความมืดมิดเธอพยายามข่มตาตัวเองให้หลับลงและพยายามคิดว่าเรื่องทั้งหมดขอให้เป็นแค่ฝันเท่านั้น

แต่มันไม่ใช่แค่ฝันน่ะสิ...

หญิงสาวตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเดิมๆ

“หนักแขน...” เธอพยายามลืมตาออกมาถึงกับต้องอุทานออกมา”กริ้ดดดดดดดดดดด...นายอีกแล้ว!!” เธอลุกขึ้นนั่ง

ที่เธอรู้สึกหนักแขนอีกครั้งเพราะมีชายหนุ่มคนเดิมนอนอยู่ตรงแขนเธอ

“เสียงดังจังเลย...” เขาพูดด้วยเสียงงัวเงีย หรี่ตามองเธอ


ต่อให้เป็นใครก็เหอะ อยู่ดีๆผู้ชายหล่อๆมานอนข้างๆแถมยังทำเสียงแบบนั้น ให้ตายเถอะมันหวั่นไหวไปหมดแล้วนะ

“ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่ามาเป็นคนตอนนอน”

“ทำไมอะ...ไม่ได้เหรอ มันสบายกว่าเยอะเลยอะ” เขาพูดแบบไม่ลืมตาแถมยังขยับมานอนตักเธออีก

อะไรกันเนี่ย เธอฟุ้งซ้านไปหมดแล้ว

“นายกลายเป็นคนตอนไหนกัน”

“ก็หลังหลับเลยอะ เธอไม่รู้ตัวจริงๆเหรอ” อย่าบอกนะว่าเธอได้นอนกับผู้ชายแบบนั้นทั้งคืน...

“นายว่าไงนะ...ไม่จริงน่า”

“จริงสิ แถมเธอยังกอดฉันอีก มีความสุขสุดๆไปเลย”

“กริ้ด คนบ้า!” เธอโมโหจนเผลอตีหน้าเขาไปหนึ่งที

ชายหนุ่มลุกขึ้นหน้าเปลี่ยนเป็นอารมณ์ไม่พึงพอใจ และเดินออกไปเงียบๆอยู่ที่โซฟา

นี่เธอเผลอทำอะไรลงไป เธอรู้สึกผิดมากๆที่เผลอตีเขาเข้าไป เขาจะเจ็บไหมนะ

“นี่โจชัว...ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ” เธอเดินตามออกมาที่โถงข้างนอก

“อือ” เขาตอบแต่ไม่หันไปมองเธอ

“โกรธไหมอะ” กลายเป็นเธอที่ต้องง้ออีกแล้ว...”

“...” เขาไม่ตอบแต่หันไปมองค้อนเธอแทน

นี่มันผู้ชายจริงๆรึเปล่า แบบนี้มันแมวชัดๆเลย

“โครกกกก...” เสียงท้องร้องดังมากๆออกมาจากท้องของเธอ

จะว่าไปเธอก็ไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่เย็น เพราะมีแต่เรื่องน่าตกใจทั้งคืน

เพราะมัวแต่ทำรายงานยุ่งๆ บวกกับพี่ชายของเธอไม่อยู่เลยไม่มีใครซื้ออะไรติดมือกลับหอมาเลย มีเพียงรามยอนสองห่อที่เหลือทั้งตู้

เธอตัดสินใจต้มทั้งสองห่อเผื่อโจชัวด้วย อย่างน้อยเธอคงไม่ใจร้ายปล่อยให้เขาหิวแน่ๆ

“นี่นาย...กินข้าวกัน” เธอยกหม้อรามยอนออกมาวางที่โต๊ะข้างหน้าที่ๆโจชัวนั่งบนโซฟาตลอดตลอดและเธอนั่งลงกับพื้นให้กินสะดวก

“...” เขาทำหน้าสงสัยพร้อมมองสิ่งที่อยู่ในหม้อไง

“รามยอนไง ไม่รู้จักเหรอ กินด้วยกันสิ”

“มันร้อนอะ ฉันกินไม่ได้...”

แมวไม่กินของร้อนเหรอ...

เวรกรรมอะไรต้องมาตามใจผู้ชายแบบนี้ด้วยนะ

“แล้วจะให้ฉันทำยังไงงงงงงงง” พัดลมเหรอ นี่มันก็หน้าหนาวจะเปิดพัดลมก็หนาวตายสิ

“ทำให้มันเย็นสิ”

“อ๊ากกกก ไอ้บ้า งั้นก็รอให้มันเย็นละกัน”

“แต่ฉันหิวนะ...” เขากลับมาทำหน้าอ้อนวอนใส่เธอและลงมานั่งข้างๆเธอ

อะไรกันเนี่ย เดี๋ยวมีลูกงอนลูกอ้อน...

สุดท้ายเธอต้องเป่าให้มันเย็นและป้อนให้เขากินอีกต่างหาก

เพราะเขาลืมวิธีจับตะเกียบ

บ้าไปแล้ว

โชคดีที่วันนี้เป็นวันหยุด เธอพอจะมีเวลารับมือกับผู้ชายคนนี้บ้าง

หญิงสาวเก็บเคลียร์ของทั้งหมดหลังจากทานมื้อเช้าและลุกยกไปล้างที่อ่างล้างจาน

“เธอจะไปไหน” เขาถาม

“ไปล้างจานไง กินเสร็จแล้วต้องล้างสิ”

“ไม่ให้ไป อยู่กับฉันก่อน”

“ว้อยยย แค่ล้างจานเอง” ผู้ชายคนนี้ไม่รู้จักรึไงอะ ล้างจานไงล้างจาน ยูโน้วววว

“งั้นฉันตามไปด้วย...” หมอนี่จะตามไปทุกที่เลยใช่ไหม

“ตามใจ...”

เขายิ้มแล้วรีบลุกตามเธอไปที่อ่างล้างจาน

หญิงสาววางจานลง แล้วเปิดก๊อกน้ำออกมา โจชัวหน้าจากยิ้มกลายเปิดถอดสีและเหมือนทำท่าจะกลัว เขาค่อยๆถอยหลังครูดไปอีกฝั่ง

“ทำไมอะ...”

“หนะๆ...น่ากลัว ทำไมน่ากลัวขนาดนี้อะ”

“อะไร แค่ก๊อกน้ำเอง อย่าบอกนะว่านายกลัวน้ำ...”

“...” เขาไม่ตอบ ได้แต่พยักหน้า

นี่สรุปคือเขาเป็นแมวจริงๆใช่ไหม...

หญิงสาวนึกสนุกจึงสะบัดน้ำใส่เขา

“นี่แน่ะ!

“นี่เธอทำอะไรอะ” เขาสะดุ้งเบาๆ

“จะได้ไม่กลัวไง ฮ่าๆๆๆ”

“เล่นอะไรเนี่ย ฉันไม่เล่นด้วยแล้วนะ” เขาทำหน้าโกรธและเดินหนีไปที่โซฟา

หญิงสาวไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก เพราะอย่างน้อยเขาจะได้ไม่กวนใจเวลาที่เธอล้างจาน

หลังจากที่เธอล้างเสร็จเธอกลับมาที่โซฟา เธอไม่เห็นโจชัวนั่งอยู่ แต่กลับเป็นเจ้าแมวสีส้มนอนอยู่

เธอยังไม่หยุดนึกสนุกต่อ

ด้วยความที่เธอเห็นเจ้าแมวมาจากไหนก็ไม่รู้ ต่อให้ตัวสะอาด แต่ก็ผ่านอะไรมาบ้างก็ไม่รู้

เธอยิ้มมุมปากและอุ้มเจ้าแมว

เข้าไปในห้องน้ำ

“นี่เจ้าเหมียว...อาบน้ำหน่อยไหม”

“...” เจ้าแมวส้มหันมาทำหน้างงๆใส่เธอ

เธอจับแมววางลงในอ่างและเธอนั่งข้างๆนอกอ่าง

เธอเอื้อมไปหยิบฝักบัวและเปิดน้ำออกมารดตัวเจ้าแมว เจ้าแมวสะดุ้งแรงมาก เอพยายามจับเจ้าแมวล็อคเอาไว้ไม่ให้หนีแต่เธอต้องปล่อยมือ

เพราะเจ้าแมวกลายเป้นชายหนุ่มที่เนื้อตัวและเสื้อผ้าเปียกโชกไปด้วยน้ำ

“นี่เธอจะทำอะไรน่ะ!” เขาคว้าแขนของเธอ

“อาบน้ำ อาบน้ำไง...แล้วทำไมนายต้องกลายเป็นคนด้วยละ เป็นแมวจะได้อาบสะดวก”

“ฉัน...ฉันหยาว ฉันหนาวนะ” เขาเริ่มตัวสั่น

“นี่ อย่ามาแกล้งหนาว...”

“ฉันไม่ได้แกล้งนะ ฉันหนาวจริงๆ...” หญิงสาวเริ่มเห็นชายหนุ่มตัวสั่นเทา ปากสั่นและเขียว ใช่ มันไม่ใช่อาการคนแกล้งหนาวแน่ๆ แต่ในเมื่อตัวเปียกโชกขนาดนี้จะให้หยุดก็ทำไม่ได้

นี่ต้องถอดเสื้อเขาออกเพื่อเปลี่ยนจริงๆใช่ไหม

“นี่ อีกแปปนึงได้ไหมอะ อาบอีกแปปเดียว...”

หญิงสาวพยายามถอดเสื้อเขาและฟอกสบู่อาบน้ำให้เขาโดยแค่ให้มือพาสัมผัส แต่พยายามไม่มองเขา

“นี่ฉันหนาวจริงๆนะ...” ชายหนุ่มที่อยู่ในอ่างคว้าตัวของเธอที่อยู่นอกอ่างมากอดเพื่อคลายหนาว

“นี่นาย...”

“อื้ออ...หนาว...” ตัวของเขาสั่นเทาไปหมด เขากอดเธอแน่นมากๆ มือของเขาจิกหลังเธอทั่วหลังและแขนของเธอจนเป็นรอยแดง

“นี่ ฉันเจ็บนะ!

“หนาวอะ หนาว...” ชายหยุ่มยังไม่หยุดตัวสั่น หญิงสาวเริ่มรำคาญจึงรีบอาบน้ำเขาให้เสร็จและรีบหาผ้าขนหนูมาห่อตัวเขา

สายตาของเธอเหลือบไปมองเขาบ้างเพื่อให้ทำอะไรสะดวกขึ้น กลับปรากฏผิวขาวใสของเขาให้เธอได้เห็นหญิงสาวอายมากจึงไม่ยอมหันมามองเขาอีก

“นี่ เสร็จแล้วอะ ลุกออกมาได้แล้ว”

“...”ชายหนุ่มลุกตัวออกมาจากอ่างและเดินมากอดเธอแน่น

“นี่นาย...”

“หนาวจริงๆนะ เธอทำอะไรฉันเนี่ย ถ้าฉันเป็นอะไรเธอจะทำยังไง”

“แค่อาบน้ำ ไม่ตายหรอก รีบเช็ดตัวได้แล้ว เดี๋ยวก็หายหนาว”

หญิงสาวจัดการเช็กผมและเป่าผมเขาให้แห้ง เธอพยายามหาชุดในห้องเก็บเสื้อผ้าโชคดีที่พวกเขาเลือกที่จะรวมเก็บชุดด้วยกัน

เธอหยิบชุดของมินฮยอนให้เขาใส่ ซึ่งขนาดตัวเขาพอๆกันพอดี

เป็นเรื่องยากมากๆที่จับเขาอาบน้ำ เข้าดื้อด้านเอามากๆจนเนื้อตัวเธอเปียกเหมือนเธออาบน้ำเอง

เธอตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อจะไปอาบน้ำ

“เธอจะไปไหนอะ”ชายหนุ่มถามขึ้น

“ไปอาบน้ำไง”

“ไปด้วยได้ไหมอะ...”

“ไม่ได้นะ!

“ทีเธอยังอาบน้ำให้ฉันเลย...”

“มันไม่เหมือนกันย่ะ นอนลงไปที่โซฟาเลยนะ ไม่งั้นฉันจะจับนายอาบน้ำอีก”

“...” เขาไม่พูดอะไรต่อ และเอนตัวลง

ค่อยเชื่อฟังหน่อย...

หลังจากหญิงสาวอาบน้ำเสร็จเธอเห็นชายหนุ่มยังนอนอยู่ที่โซฟา เธอเดินไปหยิบผ้าห่มห่มตัวเขาเพราะอากาศเย็น

“น่ารักนิ่งๆแบบนี่ค่อยสบายหน่อย...”เธอพูดจบก็นั่งลงบนพื้นและเปิดแลปทอปขึ้นมาเพื่อทำรายงานต่อ

“งื้อ...” เสียงของเขางัวเงียขึ้นมา

“เห้อ...” หญิงสาวถอนหายใจพลางพิมพ์รายงานต่อ

“นี่ ฉันหนาวจริงๆนะ... หนาวอะ หนาว...” เขาหรี่ตามองเธอและยังนอนขดบนโซฟา

“จะอะไรอีกเนี่ย...” เธอลุกไปหยิบผ้าห่มอีกผืน และห่มให้เขา

ตัวสั่นจริงๆด้วย เขาหนาวจนตัวสั่นไปหมด

ตัวเขาร้อนไปหมด เหมือนคนไม่สบาย

หรือจะเป็นเพราะอาบน้ำเมื่อกี้นะ...

หญิงสาวหยิบเครื่องวัดไข้เพื่อวัดไข้เขา ซึ่งสูงถึง40องศา

“ไม่สบายขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...”

ด้วยความที่เธอและมินฮยอนไม่ค่อยป่วยบ่อย จึงไม่ค่อยมียาพกติดที่หอเลย

เธอตัดสินใจว่าจะออกไปซื้อยาข้างนอก

“นี่นาย ฉันออกไปซื้อยามาให้นะ นอนอยู่นิ่งๆ อย่าป่วนที่ไหนนะ”

“ฉันจะตายไหมอะ...” เขาพูดเสียงสั่นเทา

นั้นสิ แค่จับเขาอาบน้ำได้แปปเดียว เขาถึงกับตัวสั่นซีดขนาดนี้ แต่จะบ้าเหรอ อาบน้ำแค่นี้จะตายได้ยังไง

“นายอยู่ที่นี่กับฉันนายไม่เป็นอะไรหรอก”

“งั้นฉันจะนอนรออยู่ที่นี่นะ”

เขายอมตอบอย่างว่าง่าย ซึ้งปกติเขาจะต้องมีคำถามขี้สงสัยกับเธอเสมอ เธอไม่ได้คิดอะไร เพราะอยากรีบไปซื้อยามาให้เขาทานมากกว่า

หญิงสาวเดินออกมาถึงร้านขายยาใกล้ๆหอ และได้รับโทรศัพท์ซึ่งต้นสายคือมินอยอน พี่ชายของเธอนั้นเอง

“ฮัลโหล...”

“ไงจ๊ะน้องสาว ไม่เจอพี่นานคิดถึงไหมเอ่ย...”

“อี๋...”

“ทำไมพูดแบบนี้ พี่ชายต้องเสียใจมากๆเลย”

“มีอะไรก็ว่ามาสิ...”

“นี่ฉันกำลังกลับมาที่หอนะ พอดีจบฝึกงานแล้ว”

ว่าไงนะ มินฮยอนจะกลับมาที่หอเหรอ...แล้วถ้าเขาเห็นว่ามีอีกคนที่ไม่ใช่หญิงสาวอยู่ล่ะ

“ตะๆ...ตอนนี้พี่อยู่ไหน ตอบฉันมานะ”

“กำลังจะถึงหอแล้วเนี่ย...ทำไมเหรอ ทำหอรกไว้รึไง”

“ไม่ๆๆไม่นะ” ให้ตายเถอะ เธอต้องรีบออกจากร้านเพื่อกลับไปที่หอแล้วล่ะ

เธอรีบวางเงินจ่ายไม่รอเงินทอนจากทางร้าน และรีบวิ่งกลับหอทันที

หอๆๆๆ เธอต้องรีบกลับหอ ไม่งั้นเรื่องใหญ่แน่ๆ

เธอรีบหยุดที่หน้าประตู ก็พบว่า

มีชายหนุ่มรูปร่างสูงไม่มาก ผิวขาว และใบหน้าคล้ายกับเธอ นั้นก็คือพี่ชายของเธอเอง กำลังยืนค้นหากุญแจห้องในกระเป๋าเพื่อเปิดห้อง


“อ้าว เธอออกมาข้างนอกเหรอ มิน่า เคาะหลายรอบไม่มีใครมาเปิดเลย” มินฮยอนถาม

“ชะๆใช่ ฉันออกมาซื้อของน่ะ”

“ยาเหรอ...ไม่สบายเหรอ...”

“เอ่อ...ประมาณนั้น”

“ก็เห็นวิ่งขึ้นมาได้ ไม่คิดว่าจะป่วย” เขาพูดจบก็หยิบกุญแจไขประตู

“อย่า!” เธอคว้ามือมินฮยอน

“อะไรอะ ฉันจะเข้าห้องนะ ไม่ได้กลับมานานแล้วหออะ มีอะไรปิดบังฉันเหรอ เธอสร้างแดนสนธยาไว้ที่หอรึไง”

“มะๆๆ ไม่มีอะไร คือ ให้ฉันเปิดเองเหอะ...”

“เห้อ นี่ก็ห้องฉันนะ” เขาพูดจบก็คว้ามือแล้วรีบไขประตูเปิดออก

“มินฮยอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน...”

แย่แล้ว ถ้าเขาเปิดประตูออกมาแล้วเจอโจชัวนอนอยู่จะทำยังไงละเนี่ย...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

541 ความคิดเห็น

  1. #13 Senikame_1004 (@Senikame_1004) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 20:26
    ตายละ กลับไปเป็นเจ้าเหมียวเลยนะ -/////-
    #13
    0
  2. #12 Owl-shy (@Owl-shy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 09:49
    ซวยจรืมๆ นางเอก555
    #12
    0
  3. #11 Woochi69 (@Woochi69) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2559 / 09:13
    จะทำยังไงล่ะเนี่ย?! คุณน้องสาวววววว
    #11
    0