LOVE SPELLING [SEVENTEEN Joshua x You]

ตอนที่ 17 : Special: ในวันที่เธอหายไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    29 พ.ค. 60

"หายไปไหนนะ"
"ทำไมโทรไปไม่ยอมรับสาย"
"โจชัว"
"คนบ้า"
เสียงมือถือกดวางสายลงด้วยความหงุดหงิดของหญิงสาว

เธอโทรตามเขาเป็นหลายสิบครั้งแล้วแต่เขาไม่ยอมรับสาย

"กลับมาแล้วจ้า..." โจชัวเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเข็นจักรยานตัวโปรดเข้ามาด้วยในห้อง
"หายไปไหนมา" 
"ก็กำลังจะมาหานี่ไงจ๊ะ"
"ทำไมไม่รับสาย"
"นี่ ฉันขี่จักรยานอยู่นะ จะให้รับสายยังไงหล่ะ"
"เถียงเหรอ ทำไมโจชัวต้องเถียงฉันด้วยล่ะ"
"มะ...ไม่ใช่นะ ฟังก่อนสิ" โจชัวเดินเข้ามาจะกอดเธอแต่เธอถอยหลังหนี ซ้ำยังผลักเขาออก
"ออกไปเลยนะ...ไปไกลๆเลยคนบ้า"
"ฉันซื้อชีสเค้กมาฝาก...ร้านโปรดเธอด้วย"
"ไม่กิน!!!"
"อร่อยนะ...ไม่กินจริงๆหรอ..."
"ไม่!!!" หญิงสาวกอดอกยืนหันหลังให้เขา แต่ในใจก็อยากหันไปคุยกับเขาแทบใจจะขาด แถมยังเป็นเค้กร้านโปรดของเธอด้วย

"คนบ้า"

หญิงสาวเดินกลับไปที่เตียงของตัวเองนั่งกอดเข่า หน้าบึ้งตึงไม่ยอมยิ้มหรือแม้แต่หันไปคุยกับโจชัวที่เดินตามเข้ามา
"นี่...เค้าขอโทษ"
"..."
"ง้อนะ ต่อไปนี้จะรับสายตลอดเลย ไปไหนก็จะบอกทุกครั้งเลย"
"..."
"นี่...อยากให้ฉันทำอะไร ฉันยอมหมดทุกอย่างเลย"

"กลับไปเป็นแมวเลยไป๊...เป็นแมวยังน่ารักกว่าอีก"

หญิงสาวผลักเขาออกทิ้งตัวดึงผ้าห่มนอนบนเตียงโดยที่หันหลังให้เขา
โจชัวทิ้งตัวนอนตามเธอ เขายื่นแขนเข้ามากอดหญิงสาวแต่เธอปัดออก
โจชัวได้แต่นอนเล่นผมที่ปล่อยยาวบนหมอนแก้ขัดไปก่อน
"ไม่คุยกันจริงๆเหรอ"
"..."
"ถ้าเค้าหายไปเป็นแมวจริงๆอย่างอแงละกัน"
"..." 
"หลับแล้วเหรอ"
"..."
หญิงสาวไม่ยอมตอบเขา ไม่ใช่เพราะเธอหรอก แต่เธอยังไม่หายโกรธเขาเสียที
และยังรู้สึกเสียใจกับทิฐิตัวเองที่ไม่ยอมคืนดีกับเขา
ความจริงอยากหันมาคุยแทบใจขาดเลย อยากกอด อยากหอมแก้ม อยากทำอะไรทุกอย่าง
"ฮึก..." เสียงสะอื้นในลำคอของหญิงสาวหลุดออกมาทั้งๆที่พยายามกลั้นตลอด
ใช่เธอกำลังร้อยไห้อยู่
"อึๆ" โจชัวหัวเราะเบาๆ เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าอีกฝั่งสุดท้ายยังไงก็ยอมให้เขาอยู่ดี
"ฮึกๆ..."
"โอ๋นะครับ ไม่ร้องน้า"
"ฮึกๆ ฮือออ..."
"เค้าสัญญาน้าว่าจะไม่หายไปไหนแล้ว"
"อย่าหายไปอีกนะ เข้าใจไหม"
"เค้าไม่หายไปไหนแล้ว อยู่กับเธอตลอดนี่แหละ"
"แง..." หญิงสาวยอมหันกลับมามองเขา ทำให้ทั้งคู่ส่งสายตามามองกัน ความห่างเป็นเพียงแค่เส้นด้ายกั้น
"หายโกรธแล้วล่ะสิ"
"...อื้อ"
"นี่ง้อเหนื่อยนะ...มันต้องมีรางวัลสิ"
"อะไรล่ะ"
"ก็รู้นี่..." โจชัวยิ้มมุมปากร้ายๆ เปลี่ยนสายตาจากลูกอ้อนของแมวน้อยกลายเป็นเสือ
"นี่...อย่าบอกนะ"
"ล็อคประตูรึยังล่ะ มินฮยอนพี่ชายของเธอเนี่ยชอบมาผิดคิวทุกทีเลยนะ"
"มินฮยอนกลับบ้านไปแล้ว..."
"..." 

โจชัวยิ้มและยักคิ้วให้เธอก่อนที่จะก้มลงประทับริมฝีปากอุ่น 
มือของเขาไม่มีแววว่าจะห้ามความดื้อของเขาที่ไล่ตามผิวของเธอไปตามจุดสัมผัสที่อ่อนต่อความรู้สึกจนรู้สึกซ่านไปหมดจนห้ามไม่ได้ 
เธอวางตัวไม่ถูกทำได้เพียงแค่กอดเขาแน่นและจิกจามผิวของเขา แม้ว่ามันจะทำให้เขาเจ็บแต่เขาก็พอใจกับปฏิกิริยาที่เธอตอบรับเขา

แต่ทว่า

เสียงโทรศัพท์ได้ดังขึ้นซึ่งปลายสายทุกคนย่อมทายได้

"มินฮยอนโทรมา..." หญิงสาวหยิบมือถือมองต้นสาย
"..." โจชัวหงุดหงิดคว้ามือถือของเธอและตัดสายทิ้งและปิดโทรศัพท์ทิ้ง
"โจชัว..."
"พี่ชายเธอนี่น้า..." โจชัวจิปากด้วยความหงุดหงิด
"..." หญิงสาวรู้สึกกลัวคนข้างหน้าที่ดูหงุดหงิดจนห้ามไม่ได้ สายตาของเขาที่ดูน่ากลัวจากความไม่พอใจ


"มาต่อกันดีกว่า"

แม้จะเป็นครั้งที่เท่าไหร่จนนับครั้งไม่ได้แล้ว แต่ทั้งคู่ก็แสดงมันออกมาด้วยความพึงพอใจโดยไม่มีทีท่าว่าจะเปลี่ยนไป เขาทั้งสองแสดงออกทุกครั้งว่าจะไม่มีครั้งสุด ท้ายผ่านไปเรื่อยๆ และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหรือห่างจากกันได้

ไม่มีอะไรมาพรากทั้งคู่ไปได้ ทั้งคืนนี้ และตลอดไป

"อะไรวะ..." อีกฟากของมินฮยอนที่โทรหาหญิงสาวเท่าไหร่ก็ไม่ติดเสียที
"อ๋อ...เดี๋ยวนี้รู้ดีแล้วสินะ..." เขาหลุดหัวเราะออกมา เพราะรู้ว่าทำไมน้องสาวของตัวเองไม่ยอมรับสาย
"น้องสาวฉันนี่มันร้ายจริงๆเลย" มินฮยอนพูดพลางมือขยับพวงมาลัยรถเหมือนว่ากำลังจะออกเดินทาง

หญิงสาวตื่นขึ้นมาสู้แสงที่แยงตา เธอลุกขขึ้นมาด้วยความปวดเล็กน้อย เธอมองตัวเองผ่านกระจกก็เห็นสภาพตัวเองในเดรสชุดนอนสีขาวตัวโปรดของเธอ
ทุกครั้งเขามักจะสวมเสื้อให้เธอเสมอ อย่างน้อยก็ทำให้เธอสภาพดีบ้างก่อนตื่นนอน
แต่ทว่าคนข้างๆที่ทำให้เธอยิ้มได้ไม่อยู่เสียแล้ว
"โทรศัพท์ของเขาก็อยู่ที่นี่นี่นา..."
"แล้วเขาหายไปไหนล่ะ"

หญิงสาวลุกขึ้นมองหาเขา ทั่วห้องของตัวเองแล้วก็ไม่เจอ

"โจชัว..."

"หายไปไหนเหรอ..."

"เมี๊ยว..." เสียงลูกแมวที่ดังข้างๆตัวเธอ กำลังมุ่งเดินมาทางเธอ
ลูกแมวน้อยตัวสีส้มที่คุ้นตา

"มะ...ไม่จริง"

"กลับไปเป็นแมวเลยไป๊...เป็นแมวยังน่ารักกว่าอีก"

"เขากลายเป็นแมวจริงๆเหรอ"
"ฮึก..." หญิงสาวทรุดตัวลงบนพื้นและนั่งเช็ดน้ำตา
"ใครมันจะไปรู้ล่ะว่านายจะกลายเป็นจริงๆ คนบ้า กลับมานะ อย่าหายไปนะ...ฉันยอมทำทุกอย่างเลย กลับมานะโจชัว"
"ร้องไห้ทำไมอะ...เป็นอะไรเหรอ" เสียงที่คุ้นหูเดินเข้ามาในห้องด้วยความประหลาดใจ
"โจชัว!!!" หญิงสาวรีบวิ่งไปหาคนข้างหน้า
"..."
"อย่าหายไปอีกนะ นึกว่าจะหายไปแล้ว คนบ้าเอ้ย! ฉันไม่ได้อยากให้นายกลายเป็นแมวไปจริงๆสักหน่อย"
"ฮึๆ...ฉันขอโทษ ก็ไม่นึกว่าจะตื่นก่อนนี่นา แค่ลงไปซื้อนมมาให้แมวเอง"
"แมว..."
"อื้อ...อยู่ดีๆก็มาร้องอยู่ตรงหน้าต่าง เหมือนอยู่ตัวเดียว เห็นแล้วเลยเอาเข้ามาน่ะ ว่าจะรีบลงไปแล้วขึ้นมากลัวเธอตื่น..."
"ฮึก...แง..."
"ไม่ร้องสิครับ"
"อย่าหายไปนะ..."
"ไม่หายแล้วครับ อยู่นี่แหละ...ว่าแต่..."
"หือ?"
"ที่บอกว่าจะยอมทำทุกอย่างนี่..."
"อึก..."
"จะว่าไปเมื่อคืนมันก็ค้างๆอยู่นะ"
"โจชัว..."

"ไง ฉันกลับมาแล้ว..."

เสียงที่คุ้นหูดังขึ้นจากหน้าประตู

"มินฮยอน?"
"เออฉันเอง"
"มา...ไม่บอกเลยะนั"
"จะบอกเมื่อคืนแล้วว่าจะรับใบเกรดมหาลัย แต่เธอตัดสายพี่ทิ้ง...รู้นะว่าพวกนายเมื่อคืนทำอะไรน่ะ..."
ทั้งโจชัวและเธอเขินจนหน้าแดงละหันมามองกัน
"คราวหน้าน่ะ ลองไขเตียงดูบ้างนะ กลัวน็อตหลุด เป็นห่วง" มินฮยอนยิ้มมุมปากให้ก่อนที่จะเดินเข้าห้อง
"เมี๊ยว..." เสียงลูกแมวเดินเข้ามาหามินฮยอน

"มงมงเหรอ..."

"มงมง?"
"เมี๊ยว..." เจ้าแมวน้อยเดินเขามาหามินฮยอนและคลอเคลียบริเวณขาของเขา
"มะ...มงมงเล่นกับฉันแล้ว ฮึก..."  มินฮยอนทรุดเข่าลงกับเจ้าแมวตัวข้างหน้าและคว้ามากอด...

"พี่ชายฉันนี่มัน...ติ๊งต๊องชะมัด..."
"เอาจริง จะให้ชื่อมงมงจริงเหรอ" โจชัวถามขึ้น
"แต่ก็หน้าเหมือนนายอยู่นะ ตอนที่เป็นลูกแมวตัวน้อยๆเนี่ย...น่ารักชะมัด"
"ชอบขนาดนั้นงั้นฉันเป็นแมวจริงๆแล้วนะ"
"อย่านะ..."
"ฮึๆ ไม่หายไปหรอกน่า..."

"ผมจะไม่หายไปไหนจะคุณอีกแล้วนะครับที่รัก"




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

541 ความคิดเห็น

  1. #541 patcharaporn nonkhunthod (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 22:16

    งื้อออ น่ารักอ้าา โจชัวทำเค้าเขินเลยย

    #541
    0
  2. วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 13:31
    น้องมีคู่แล้ว เมื่อไหร่คุณพี่มินฮยอนจะมีบ้างล่ะค้าาาาไรท์ รอลุ้นๆ
    #539
    0
  3. #537 Little diamond☆ (@mymim123) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 23:48
    น่ารักมากๆเลย TT
    #537
    0
  4. #535 Owl-shy (@Owl-shy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 16:47
    ดีใจกับพี่เค้าด้วยค่ะ55555555555
    #535
    0
  5. #534 IMISSMZXXI (@pusan8259) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 08:02
    มงมงเล่นกับพี่มินฮยอนแล้ว555555 พี่มินฮยอนเค้ารู้ดีจังเลยค่ะ อิ____อิ
    #534
    0
  6. #533 SindyP (@SindyP) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 22:59
    โง้ยยยยย พี่จอชทำไมเป็นคนแบบเนรรร้
    #533
    0
  7. #532 Worada (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 18:15
    พึ่งมาอ่าน ไม่อยากให้จบเลย ลืมคุปส์ไปชั่วขณะ555555
    #532
    0
  8. #531 Foxylady1995 (@Foxylady1995) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 11:14
    หลงโจชัวชั่วขณะ555ลืมคุปส์ มิง และฮันโซลไปก่อน
    #531
    0
  9. #522 Woochi69 (@Woochi69) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 23:50
    ลืมเล่นเกมเฉยเลย...ความนกที่ไม่ควรนกนี้คืออะไร ;-;
    #522
    1
    • #522-1 HeavenlyWP (@HeavenlyWP) (จากตอนที่ 17)
      30 ธันวาคม 2559 / 11:38
      ฝากด้วยนะคะฟิคตอนพิเศษเนื่องในวันเกิดโจชัว

      [Joshua x You] My precious gift

      https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1554843&chapter=2
      #522-1