LOVE SPELLING [SEVENTEEN Joshua x You]

ตอนที่ 15 : Chapter12 Finally

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 858
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    24 ธ.ค. 59

หญิงสาวรู้ดีว่าตอนนี้คงเป็นเวลาเสียใจคงไม่ใช่แน่ๆ

เพราะช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่ต้องเตรียมสอบไฟนอล

ตลอดสองสามสัปดาห์หลังจากที่เขาหายไปนี้ เธอใช้เวลาทั้งหมดกับตัวเองและเพื่อนๆทุ่มเทกับการสอบไฟนอล

บางครั้งเธอก็อ่านดึก อ่านโต้รุ่ง อ่านเช้า อ่านทั้งวัน

แม้จะเป็นวงจรชีวิตเด็กมหาลัยก็จริง

แต่บางครั้งเธอก็ดูเหมือนกำลังฝืนความรู้สึก

ความรู้สึกบางอย่างที่เธอพยายามต่อต้านมัน

เธออ่านหนังสือเช้า เย็น กินข้าว หรือทำอะไรๆเธอก็อ่าน อ่านวนไป

แม้นอนบนเตียงเธอก็ให้มันกองๆเทินๆหนุนหัวนอน

บางครั้งเธอก็ผลอยหลับไปเลย...

 

ในกลางดึกสนิท เธอเหมือนจะเหนื่อยมาก เธอกำลังนอนอยู่และเหมือนจะสะดุ้งตื่นขึ้นมา

เหมือนกับว่ามีคนๆหนึ่งมานั่งข้างๆตัวเธอบนเตียง...

“มินฮยอนเหรอ?” เธอหรี่ตามองคนๆนั้นท่ามกลางความมืด...

“...” เขาไม่ตอบ

เธอพยายามหรี่ตามองคนข้างหน้า

ไฟสลัวๆทำให้เธอพอเห็นหน้าคนๆนั้น

“โจชัวเหรอ?” เธอเหมือนตาตื่นขึ้นกับคนข้างหน้า

“...”เขาหันมายิ้มให้

“นี่ฉันฝันไปเหรอ?”

“ถ้าเป็นฝันคงเป็นฝันดี”

“ฉันคิดถึงนาย” หญิงสาวรีบลุกขึ้นมากอดเขา พร้อมหลั่งน้ำตาออกมา

“...”เขาลูบหลังเธอเบาๆ เขาไม่พุดอะไรต่อ

ปล่อยให้หญิงสาวร้องไห้โฮใหญ่จนผลอยหลับไปอีกครั้งหนึ่ง...

 

หญิงสาวตื่นขึ้นมาตอนเช้า พบว่าไม่มีใคร

งั้นเรื่องเมื่อคืน มันเป็นแค่ฝันเหรอ

“แค่ฝันจริงๆสินะ” เธอลุกขึ้นกอดเข่าตัวเองและร้องไห้อีกครั้ง

 

“ตาแดงเชียว เป็นอะไรรึเปล่า”มินฮยอนถามขึ้นระหว่างมื้ออาหาร

“อ่านหนังสือหนักไปหน่อยอะ...”

“เหรอออออออออ”

“จ้า...”

มินฮยอนมองเข้าไปในดวงตาของเธอที่ก้มหน้าก้มตากินข้าว ในใจเขาก็นึกห่วงสงสารน้องสาวตัวเองไม่น้อย

และรู้สึกแค้นใจกับอีกฝ่ายด้วย

“ไหนบอกจะมาไงวะ” มินฮยอนสบถเบาๆ

“หา? อะไรนะ?” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นถาม

“เอ่อเปล่า แค่นึกว่าเย็นนี้จะกินอะไรดี”

“เหรอ...” หญิงสาวก้มหน้ากินข้าวต่อ

เสียงเคาะประตูดังขึ้นท่ามกลางเสียงเงียบในมื้ออาหาร

“ฉันไปเปิดเอง...” มินฮยอนลุกไปเปิดประตู

“เห้ย!!มีคนก่อการร้าย!!

“ชู่วววว ไม่ใช่นะครับ ผมเอง...”

“หา?”

 

“นี่น้องสาว มีคนมาหาน่ะ...”

“เห?ใคร...”

หญิงสาวหันไปมองผู้ที่มาเยือน

เสื้อฮู้ดดำคลุมทั้งตัว ในหน้าที่เปิดเผยออกมาจากแมสที่คุ้นเคย

“ยุนจองฮันเหรอ...” เธพึมพำในลำคอ

“เดี๋ยวก่อนนะ...ถ้าจำไม่ผิด เห้ย!! นี่มันอีกคนในวงนี่นา นี่เดี๋ยวนี้อัพเกรดเปลี่ยนคนเหรอ”

“รบกวนช่วยเงียบด้วยครับพี่ชาย ผมกลัวใครได้ยินเข้า”

“นาย นายมาได้ไง นายออกมาแบบนี้...ตัดผมใหม่ด้วย...” หญิงสาวตื่นเต้นเดินออกมาหาคนข้างหน้า

“ก็จะคัมแบคก็ต้องตัดผมน่ะสิ” จองฮันพูดพลางลูบหัวตัวเอง

“แล้วนายมาคนเดียวเหรอ?” หญิงสาวมองหาอีกคนข้างหลังอย่างมีความหวัง

“อืม...ผิดหวังล่ะสิ”

“...” หญิงสาวไม่ตอบแต่หลบสายตาแทน

“เอ่อ...นี่ฉันจะคัมแบคมะรืนนี้แล้วนะ วันคัมแบคเธอต้องมาให้ได้นะ”

“เห?”

“คือ ฉันอยากให้เธอมามากๆเลย แล้วฉันเอานี่มาให้” จองฮันพุดและหยิบป้ายหนึ่งมาจากกระเป๋าเสื้อของเขา

“อะไรน่ะ บัตรสตาฟเหรอ?”

“อื้ม...เข้าออกได้ตลอดเลย ฉันอยากให้เธอมาเจอพวกเรา”

“คะ?”

“ขอร้องล่ะ มาให้ได้นะ ต้องมานะ ถ้ากลัวหลงฉันเขียนผังทางเข้าออกให้ด้วยแล้ว”

“...” หญิงสาวมองของที่จองฮันให้มาอย่างสนใจ

“คือฉันต้องไปแล้วล่ะ ฉันแอบมาได้แปปเดียวน่ะ ไปก่อนนะ บายครับพี่ชาย” จองฮันพูดจบก็รีบสวมแมสและเสื้อคลุมออกไปทันที

“มาไวไปไวเนาะ...” มินฮยอนพูดทิ้งท้ายหลังเขาเดินกลับ

 

“ขอร้องล่ะ มาให้ได้นะ”

 

เสียงคำขอร้องของจองฮันลอยมาทุกครั้งที่เธอมองป้ายที่วางนอนอยู่บนโต๊ะ

เธอถอนหายใจและก้มอ่านหนังสือต่อ

 

กลางดึกที่เธอนอนหลับ เธอยังมีความรู้สึกเหมือนเดิม

เหมือนกับว่ามีไออุ่นจากอีกคนหนึ่งคอยนอนกอดเธอตลอดเวลา

ไออุ่นที่เธอคุ้นเคย

ไออุ่นที่เธอคิดถึง

แต่พอเธอตื่นขึ้นมา ก็พบเพียงความว่างเปล่าเท่านั้น...

 

“สอบเสร็จสักทีเน้อออออออออออออออออ” โซมีพูดพลางบิดขี้เกียจออกมาจากห้องสอบ

“ได้พักสักทีเนาะ” นัมจูเดินออกมาตาม ด้วยความสูงของเขา เขาเลยเอาแขนพิงไหล่โซมีได้สบายๆ

“หนักชะมัด ออกไปเลยนะ” โซมีดันแขนนัมจูออก

“นี่...จะไปฉลองไหนดีล่ะ...”นัมจูถาม

“อะไรก็ได้... ไม่เอาโซจูนะ” หญิงสาวพูดดักโซมีขี้เมา

“รู้แล้วล่ะน่า...แหม รู้ดีจริงๆเลย”

“ไปร้านเบอร์เกอรืไหมละ ช่วงนี้มีโปรโมชั่นด้วย”

“เบอร์เกอร์เหรอ โซมีว่าก็ดีเหมือนกันนะ ไปกันนนนน”

 

ในร้านฟาสต์ฟู้ด

หญิงสาวและนัมจูยกหน้าที่จองโต๊ะให้กับโซมี ดดยทั้งคุ่ออกไปสั่งอาหาร

“เดอลุกซ์เบอร์เกอร์สามชุดครับ”

“ทั้งหมด xx,xxx วอนค่ะ”

“นี่ค่ะ” หญิงสาวยื่นเงินจ่ายให้

“รบกวนลูกค้ารออาหารเคานืเตอร์ถัดไปนะคะ”

“นี่เดี๋ยวนี้เป็นไงบ้าง...” นัมจูถามขึ้นระหว่างที่รออาหาร

“เดี๋ยวนี้...ก็ปกติดีนี่...”

“แฮปปี้ดีเหรอ...”

“ก็แฮปปี้ดีนะ”

“บอกเลยนะ...ถ้าวันไหนที่เธอเสียใจน่ะ มาซบอกนัมจุคนนี้ได้เลยนะ” เขาพูดพลางตบอกตัวเองเบาๆ

“ฮะๆๆนายนี่น้า...ขอบใจนะ”

“แน่นอนละ...ว่าแต่ พรุ่งนี้มีแพลนทำอะไรไหม...”

“อ๋อ...พรุ่งนี้ฉันมีนัดน่ะ”

“นัด?”

 

หญิงสาวยืนสูดหายใจเข้าออกลึกๆหน้าทางเข้าที่จองฮันเขียนเอาไว้ และห้อยป้ายเดินเข้ามา

ข้างในช่างวุ่นวายคนพุ่งพล่านไปหมด

หญิงสาวเดินเขาไปอย่างงงๆ

จนไปถึงจุดสิ้นสุดที่หนึ่งที่เขียนเอาไว้ในแผนที่

เป็นเพียงแค่มุมเงียบๆมุมหนึ่งที่ไม่มีใครมองเห็น

หญิงสาวรู้สึกแปลกใจ คิดว่าคงจะหลงทาง

เธอหันหลังกลับเพื่อจะออกมาเริ่มต้นใหม่

แต่ไม่สามารถเดินต่อได้

“เธอมาแล้ว เธอมาจริงๆด้วย” เสียงที่คุ้นเคยจากชายที่โอบกอดเธอเอาไว้

เสียงที่คุ้นเคย อ้อมกอดที่คุ้นเคย

“นาย...นายใช่ไหมโจชัวฮง”

“คิดว่าใครอีกล่ะ?”

หญิงสาวผละตัวออกจากกอดนั้นและหันกลับมามอง

ใช่แล้ว โจชัวจริงๆด้วย เพียงแต่เขาเปลี่ยนไปเพราะเขาเซ็ตผม และมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยเครื่องสำอาง

“ฉันคิดถึงนายมากๆเลย ในที่สุดเราก็ได้เจอกันอีกแล้ว นายรู้ไหม นายหายไปไหนมา คนบ้า!!

“...” เขาไม่ตอบ ได้แต่ก้มหน้ายิ้มเขินๆ ปล่อยให้เธอยืนน้ำตาไหลอยู่ข้างหน้า

เขาโน้มตัวก้มจูบเธออย่างอ่อนโยน

 

เสียงชัตเตอร์จากกล้องตัวหนึ่งดังขึ้น

 

“โห ไนซ์ช๊อตมากๆมากๆเลยอะจองฮัน ดูสิ” ซึงชอลเดินออกมาพร้อมกับจองฮันที่ยืนสลัดภาพโพลารอยด์ที่ออกมาจากกล้องที่เขาถ่าย

“อย่างแจ่มอ่ะ”

“มันจะดีมากนะถ้าพวกนายไม่มาขัดน่ะ...” โจชัวทำหน้าหงุดหงิดใส่ทั้งคู่และไล่ให้ทั้งสองเดินออกไป

“นี่ ถือว่าเป็นของที่ระลึกละกันนะ ไปละ ตามสบายเลย” จองฮันยัดภาพใส่มือหญิงสาวก่อนเดินจากออกไป

 

“รู้ไหม นายหายไปนานมาก"

"อื้อ ก็รู้ ฉันขอโทษนะ"

"คนบ้า นายหายไป นานจนฉันคิดถึง นานจนฉันเก็บไปฝันว่ายังนอนกอดนาย” เธอพูดทั้งน้ำตา

“ถ้าฉันบอกว่ามันเป็นจริงล่ะ?”

“เอ๋?”

“...” เขาก้มหน้าหยิบของบางอย่างออกจากกระเป๋า

ในมือของเขามีกุญแจห้องที่เธอเคยให้จองฮันเอาไว้

“นายมาเหรอ?”

“ก็คงใช่...”

“นี่นายบุกรุกห้องฉันเหรอ”

“ก็แหม ก็มันคิดถึงนี่เนาะ ไหนๆก็ให้มาแล้ว จะแวะหน่อย แถมเธอยังไม่ชอบล้อคห้องอีกนะ ถ้าคืนไหนฉันแอบทำไม่ดีไม่ร้ายเธอก็คงไม่รุ้ตัวใช่ไหม”

“โรคจิต!!

“ขอโทษค้าบบบบ”

“...” หญิงสาวอมยิ้ม และเขย่งตัวยื่นหน้าจูบเขา

“โห นี่ขี้โกงนะรู้ไหม?”

“หา?”

“...” เขาก้มลงจูบเธออีกรอบ

“มีเอาคืนด้วยนะ”

“จูบมาจูบกลับไม่โกงนะ”

“นายนี่น้า...”

ชายหนุ่มดึงตัวเธอมากอดอีกครั้ง

“ฉันคิดถึงเธอมากๆนะรู้ไหม”

“ฉันคิดถึงนายเหมือนกัน”

“แล้วฉันก็รักเธอมากๆด้วย”

“ฉันรักนายนะ โจชัว ฮง

 

เสียงชัตเตอร์กล้องดังขึ้นอีกครั้ง

 

“โห ช็อตนี้ก็ใช้ได้เลยนะเนี่ย...” จองฮันพูดแล้วดึงภาพจากกล้องออกมาสลัดอีกที

“ยุนจองฮัน!!!” ชายหนุ่มคลายกอดเธอออกมาโวยวายใส่จองฮันแทน

“ก็แหม นายยังไม่มีของที่ระลึกนี่นา เลยกะถ่ายอีกรอบให้นายเลยนะ” พูดจบจองฮันก็ยัดอีกภาพใส่มือโจชัว

“พอได้แล้ว!!!” ทั้งคู่พูดตะโกนใส่เขาอย่างเคอะเขิน


- จบ -

แต่ความสนุกยังไม่หมดเท่านี้นะคะ

รออ่านตอนพิเศษสำหรับคืนคริสต์มาสได้เลย

********************************************************************************************************

ฝากกิจกรรมสนุกๆสำหรับฟิคเรื่องนี้เนื่องในวันเกิดโจชัวด้วยนะคะ กับกิจกรรม

วันเกิดคุณแมวโจชัวนี้ จะพาคุณโจชัวไปไหน ไปทำอะไรดี พร้อมเหตุผล"

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1548855&chapter=11

********************************************************************************************************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

541 ความคิดเห็น

  1. #528 Senikame_1004 (@Senikame_1004) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 12:04
    ฮืออออออ น่ารักมาก -///////-
    แอบเสียใจที่จบเเล้ว เเต่ไม่เป็นไรนะ
    เราจะรอเรื่องต่อไปของไรท์นะ คิคิ
    #528
    1
    • #528-1 HeavenlyWP (@HeavenlyWP) (จากตอนที่ 15)
      30 ธันวาคม 2559 / 11:38
      ฝากด้วยนะคะฟิคตอนพิเศษเนื่องในวันเกิดโจชัว

      [Joshua x You] My precious gift

      https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1554843&chapter=2
      #528-1
  2. #527 LLk121 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:00
    ยุนจองฮันนี่แสบจริงๆ
    #527
    1
    • #527-1 HeavenlyWP (@HeavenlyWP) (จากตอนที่ 15)
      30 ธันวาคม 2559 / 11:38
      ฝากด้วยนะคะฟิคตอนพิเศษเนื่องในวันเกิดโจชัว

      [Joshua x You] My precious gift

      https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1554843&chapter=2
      #527-1
  3. #525 Owl-shy (@Owl-shy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 15:58
    แต่งได้ดีมากเลยตัวเองงงงงง ช๊อบชอบบบบ
    #525
    0
  4. #524 Owl-shy (@Owl-shy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 15:58
    ไม่ไหวแล้วววว กรี๊ดไม่ได้ด้วยยย ป๊าม๊าอยู่ววว โอ๊ยยย5555555
    #524
    0
  5. #523 Owl-shy (@Owl-shy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 15:57
    โอยยย ละลายยยยย
    #523
    0
  6. #518 มออานอซอเอ X Grill. (@mlspanda) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 01:27
    เห็นตอนแรกใจหายเหมือนกัน ไม่นึกว่าจะจบเร็วขนาดนี้
    แต่น่ารักจังเลย สุดท้ายก็แฮปปี้เอนด์ มีความสุขข T/T
    เกลียดความ 95line ถ่ายกันไปถ่ายกันมา 5555555555555555
    #518
    0
  7. #517 neay3445 (@neay3445) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 23:48
    ฟินๆๆๆๆฟินอ่าเกือบร้องไห้ละมาตอนท้ายนี่ฟินสุดๆขอบคุณนะไรท์ที่แต่งได้ดีและฟินมากขนาดนี้ นิยายครบรสเลยจ้าาา ชอบๆ♥♥♥ ขอบคุณมากนะคะ
    >///<♥♥
    #517
    1
    • #517-1 HeavenlyWP (@HeavenlyWP) (จากตอนที่ 15)
      30 ธันวาคม 2559 / 11:39
      ฝากด้วยนะคะฟิคตอนพิเศษเนื่องในวันเกิดโจชัว

      [Joshua x You] My precious gift

      https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1554843&chapter=2
      #517-1
  8. #515 Grace-za (@grace-km) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 22:42
    ฮืออออ มันน่ารักกกกกกกก ชอบบบบ เขินๆๆๆๆๆ อ่านละยิ้มแก้มแตก55555
    #515
    1
    • #515-1 HeavenlyWP (@HeavenlyWP) (จากตอนที่ 15)
      30 ธันวาคม 2559 / 11:39
      ฝากด้วยนะคะฟิคตอนพิเศษเนื่องในวันเกิดโจชัว

      [Joshua x You] My precious gift

      https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1554843&chapter=2
      #515-1
  9. #514 Woochi69 (@Woochi69) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 21:54
    เขินนนนนนนนน ฟหกด่าสว อธิบายไม่ได้ง่าาาาาตอนนี้มันเขินนนนนน ฮือออออออ T.,T
    #514
    0