LOVE SPELLING [SEVENTEEN Joshua x You]

ตอนที่ 10 : Chapter8 Lying

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 737
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    22 ธ.ค. 59

เช้าวันหนึ่งหญิงสาวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกมึนงงพร้อมกับร่างกายของเธอที่ไม่ได้สวมอะไรเลยนอกจากชั้นใน

เธอเหลือไปมองปลายเตียงเห็นโจชัวนั่งกอดเข่ามองอยู่ปลายเตียง

เมื่อเขาเห็นว่าเธอตื่นขึ้น เขาก็เหมือนจะหันหนาหนีออกไป

ว่าแต่มันเกิดอะไรขึ้น

ทำไมเธอนอนในสภาพนี้นะ

แล้วทำไมโจชัวต้องทำหน้าแบบนั้นกันนะ

“กริ้ดดดดดดดดดดดดด นายทำอะไรฉัน ทำไมฉันเป็นแบบนี้” หญิงสาวเริ่มรู้สึกตัวจึงโวยวายขึ้นมา

“เดี๋ยวสิ...ฟังก่อน” เขาขยับตัวเขามาใก้ล้

“อย่าเข้ามานะ นายจะทำอะไรฉัน เมื่อคืนฉันเมาแล้วนายทำอะไรฉันใช่ไหม”

“มะๆไม่ใช่นะ ฟังก่อนนนนน”

 

เมื่อคืนที่แล้ว

เธอได้สัญญากับโซมีว่าจะไปเที่ยวหลังเลิกเรียน

นี่ก็ล่วงเวลามาถึงทุ่มกว่าแล้ว

หญิงสาวเธอพยายามจะขอกลับบ้าน เพราะยังมีอีกคนรออยู่และเธอสัญญาแล้วว่าจะรีบกลับไม่ดึกกับเขา

“นี่ นานๆทีเราจะได้ออกไปเที่ยวกันน้า แถมโปรเจคท์ก็ส่งแล้ว ไหนๆก็ว่าง ไปกินเนื้อย่างกัน” โซมีพูดพร้อมกับลากตัวหญิงสาวและนัมจูไปด้วย

“หา?แต่...”

“เนี่ย อากาศหนาวๆแบบนี้มันต้องกินย่างๆน้า”

ไม่ทันห้าม ทั้งสามก็เดินมาถึงร้านเนื้อย่างที่คุ้นตา เป็นร้านข้างทางที่ทุ้มด้วยผ้าใบแบบร้านทั่วไป

“อ๊าห์ กินเนื้อแล้วก็มีโซจูด้วยสินะ” โซมีพูดพลางกระดกโซจู

“นี่อย่าดื่มให้เยอะนะ พรุ่งนี้มีเรียน” นัมจูพูดและคีบเนื้อพลิกตาม

“ไม่เป็นไรน่า พรุ่งนี้ไม่มีเรียนเช้า” โซมีพูดและยังกระดกอีกแก้วต่อ

“นี่เธอนี่เป็นนางลำยองรึไง”

“แต่เกาหลีไม่มีนางลำยองน้า...ฮ่าๆ”

“นี่เธอคงเมาแล้วสินะ”

“นี่...เธอไม่กินหน่อยเหรอ สักแก้วน่า”โซมีพูดชวนหญิงสาว

“เอ่อ...ไม่น่ะ ฉันคออ่อน”

“โหแก้วเดียวเองงงงงง”

“ไม่น่ะ ไม่”

“นี่แก้วนึง แล้วสัญญาว่าจะกลับบ้านแล้วเอาสิ”

“หา?”

“น่า...แก้วเดียวเอง” โซมีพยายามยัดแก้วใส่มือเธอ

“อย่าดีกว่าน่า...” นัมจูห้ามมือหญิงสาวเอาไว้

“น่า...” โซมีเริ่มส่งสายตาเยิ้มๆใส่ ให้เห็นว่าเธอเริ่มเมาแล้ว

“ไม่เป็นไรหรอกเนาะ แก้วเดียวเอง”

“อย่า...” ไม่ทันนัมจูห้ามเธอก็กระดกหมดแก้วแล้ว

“อื้ออออออ ร้อนหูมากเลย”

“วู้วววววววววววว” โซมีตบมือด้วยความตื่นใจ

“อื้อ...” หญิงสาวเริ่มเสียการควบคุมตัวจนหัวโขกโต๊ะ

“เห้ย!” นัมจูตกใจมากจนรั้งตัวเธอแทบไม่ทัน

 

“ก๊อกๆ” เสียงเคาะประตูดังขึ้น โจชัวรีบเดินออกมาเปิดประตูเพราะคิดว่าหญิงสาวกลับมาแล้วด้วยความดีใจ

แต่ภาพที่เขาหวังไว้มันไม่ใช่

“ทำไมกลับดึกจั...”

โจชัวจากสีหน้ายิ้มก็เปลี่ยนเป็นโกรธเมื่อเภาพข้างหน้าของเขาคือนัมจูกำลังพยุงร่างหญิงสาวที่ไม่รู้สึกตัว

“ทำไม...”

“แค่โซจูแก้วเดียวเองนะ นี่...อย่าเพิ่...”

“ปล่อยเธอ...”

“หา?”

“บอกให้ปล่อย...ผู้หญิงคนนี้ฉันดูแลเองได้” พูดจบโจชัวก็คว้าตัวหญิงสาวและปิดประตูใส่นัมจู

“อื้อออ...โจชัวเหรอ?” หญิงสาวพูดด้วยความมึนเมา

“ใช่ฉันเอง ฉันอยู่นี่แล้ว” โจชัวพยุงตัวเธอให้นั่งลงที่โซฟา

“อื้อ...” เหมือนว่าเธอจะสูญเสียการควบคุม เธอซบลงตรงที่อกของโจชัว

“อ่า...คือ...”

“ร้อนจังเลย” พูดจบเธอก็เหมือนจะถอดเสื้อออก

“อย่าๆอย่าถอดนะ” โจชัวรั้งมือเธอไว้ไม่ให้เธอถอดออก

“ก็มันร้อนอะ...”

“...”

“นี่หิวน้ำอะ หิวน้ำ”

“น้ำเหรอ ได้สิ” เขารีบลุกไปที่ตู้เย็นเพื่อหาน้ำดื่มมาให้เธอ

แต่เขากลับมาอีกทีด้วยความที่ไม่ได้ถูกห้าม ทำให้เผยเห็นเธอที่ถอดเสื้อออกเหรือเพียงชั้นในสีขาวเท่านั้น

“อึก...”ชายหนุ่มกลืนน้ำลายพยายามห้ามความรู้สึกใจเต้นของเขาที่เห็นภาพเธอข้างหน้า

“นี่...มารึยังอะ”

“มะๆ...มาแล้วคร้าบบ มาแล้ววว”

“...” หญิงสาวกระดกแก้วน้ำจนหมดรวดเดียว

“เอ่อ...”

“ง่วงนอนแล้วอ่า...” หญิงสาวลุกขึ้นแล้วเดินโซเซ

ชายหนุ่มอดห่วงไม่ได้จึงเดินไปพยุงเธอ

“อื้อ...ถึงห้องรึยังเนี่ย”

“ถะๆ...ถึงแล้วๆ” โจชัวพยุงตัวเธอไปถึงเตียง แต่ดูเหมือนจะเสียการทรงตัวจนล้มทั้งคู่

โจชัวนอนนิ่งอึ้ง เพราะข้างหน้าคือหญิงสาวที่เหมือนจะคร่อมบนตัวเขา

“นายเองเหรอ...โจชัว...”

“อ่าคือ...”

“ทำไมนายสวยจังเลยน่ะ นายสวยกว่าฉันเลยด้วยซ้ำ” หญิงสาวพูดพลางก้มหน้าและลูบใบหน้าเขา

“นี่เธอ...” โจชัวรู้สึกใจเต้นไม่น้อยกับการกระทำของหญฺงสาวข้างหน้า ไหนเธอจะไม่ได้สวมเสื้อผ้าอีก

เขาพยายามห้ามใจตัวเองไว้ไม่ให้เผลอทำอะไรไม่ดีมีร้ายในแบบที่เธอไม่ชอบ

แต่กลับกันในเวลานี้ เหมือนคนรุกจะกลายเป็นหญิงสาวเอง

“อื้อ...” หญิงสาวสลบบนตัวเขา

“นี่...หลับแล้วเหรอ...” เขาสะกิดตัวเธอ

“...” เธอไม่ตอบ มีเพียงเสียงลมหายใจของเธอเท่านั้นที่เขาได้ยิน

“หลับจริงๆสินะ...” เขาพลิกตัวเธอให้นอนหงายดีๆและห่มผ้าให้มิด

ถึงแม้เขาจะเป็นผู้ชาย แม้ผู้หญิงจะปล่อยตัวขนาดนี้ จิตใต้สำนึกความเป็นสุภาพบุรุษของเขาพยายามห้ามใจเขาไว้อยู่ เขาไม่ยอมทำแบบนี้แน่ๆหากตัวเธอไม่ยอม

เขาเลือกที่จะนั่งมองเธออยู่ปลายเตียงทั้งคืนอย่างห่วงๆ

 

“ฉันไม่ได้ทำอะไรเธอจริงๆนะ...เธอเมามากแล้วสภาพเธอก็เป็นแบบนี้แหละ”

“ให้ตายเหอะ น่าอายจริงๆเลย” หญิงสาวพูดไปกุมขมับไป

“เอ่อ...”

“...” หญิงสาวรีบลุกออกจากเตียงวิ่งไปเข้าห้องน้ำ

โจชัวเดินตามเธอออกไปด้วย

“อย่าเข้ามานะ!! ฉันโป๊อยู่”

“เอ่อคือ...”

“อ้วกกก แหวะ!!” หญิงสาวอาเจียนออกมาเหมือนว่าเธอจะเมามาก

“ไหวไหม ให้ช่วยไหม...”

“ไม่ต้อง!!

เหมือนชายหนุ่มไม่สนใจ เขาหยิบผ้าเช็ดตัวห่มตัวหญิงสาวและช่วยลุบหลังให้เธออาเจียนออกมา

“คราวหน้าถ้ารู้ว่าเมา ห้ามกินอีกนะ...” เขาพูดไปลูบหลังเธอไป

“ปกติก็ไม่กินหรอก แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้นี่นา...” เธอพูดจบก็หันไปอาเจียนต่อ

“อืม...งั้นเหรอ”

โจชัวนึกภาพของเธอคืนก็ยังชวนใจเต้นอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

บางทีเขาก็แอบนึกเสียดายโอกาสที่เธอเปิดให้เมื่อคืนเหมือนกันนะ

 

“แงงงงงง ฉันไม่คิดว่าเธอจะเมาขนาดนี้ โซมีขอโทษ!!!” โซมีพูดพลางยกมือขอโทษเธอ

“ช่างมันเหอะ ถือว่าจะได้รู้ว่าฉันเมาแค่ไหน”

“แงงงงง ฉันรู้สึกผิดจริงๆน้า”

“ไม่เป็นไรน่า” หญิงสาวพูดพลางเก็บของใส่กระเป๋า

“ว่าแต่ เธอจะไปไหนเหรอ”

“เอ่อ...คือ ธุระน่ะ”

“ธุระเหรอ...”

 

หญิงสาวมานั่งรอจองฮันแถวๆแม่น้ำที่เขามาบ่อยๆช่วงนี้

นี่ก็หกโมงกว่าๆแล้วเขาก็ยังไม่มา หรือเธอหาไม่เจออีก

เธอลองไปที่ที่เคยเจอเขาเมื่อคืน รอมานานแล้วก็ไม่เจอ

“เห้อ...” หญิงสาวเริ่มถอดใจกับการรอคอยเขาจึงลุกขึ้นเพื่อเดินกลับหอ

นี่ก็ฟ้าเริ่มมืดมากแล้ว เธอไม่อยากกลับดึกอีก เพราะยังไงก็ต้องกลับไปอ่านหนังสือเตรียมสอบไฟนอล

เธอลองเปิดแชทที่มินฮยอนส่งเบอร์ของค่ายไปให้

“...”

ปรากฏว่าไม่มีสัญญาณใดๆตอบรับทั้งสิ้น

ก็แหงล่ะค่ายเพลงแบบนี้ใครเขาจะรับสาย แถมนี่ก็หกโมงเย็นแล้วโอเปเรเตอร์ที่ไหนเขาจะรับล่ะ

หญิงสาวเดินถอดใจก้มหน้าไม่สนใจ

“หลบๆๆๆๆหลบคร้าบบบบ” เสียงชายคนหนึ่งตะโกนขึ้นและมาพร้อมด้วยความเร็วสูง

“เห้ย”

เอี๊ยดดดดด!!

เสียงรถจักรยานเบรกด้วยความเร็วสูง

หญิงสาวตกใจมากจนทรุดตัวลงกับพื้น

“ปะๆ เป็นอะไรไหมครับ” เสียงชายหนุ่มเจ้าของเหตุรีบจอดจักรยานและลงมาถามเธอ

“อ่า...เอ่อ...คือ”

“เจ็บตรงไหนไหมครับ...” ชายคนนั้นนั่งลงข้างๆและถามเธอ

“ไม่ๆๆค่ะฉันแค่...” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมา

ชายคนตรงหน้า...ใช่

เขาคือยุนจองฮันที่เธอตามหานั้นเอง




“เอ่อ...เป็นอะไรไหมครับ...”

“จองฮัน คุณคือจองฮันใช่ไหมคะ”

“ชู่ววว รบกวนช่วยเงียบไว้ด้วยนะครับ...” เขาเอ็ดเสียงไว้เบาๆพร้อมทำท่าทางให้เธอเงียบ

“ฉันๆ...”

“ครับ?”

“ฉันรู้เรื่องของโจชัวนะคะ...”

“หา? เอ่อ...คือ...เรื่องอะไรครับ” เขาเริ่มยิ้มหัวเราะกลบเกลื่อน เหมือนทำเป็นไม่รู้เรื่อง

“ฉันรู้นะคะ ว่าคุณกำลังตามหาโจชัวใช่ไหมคะ?”

“อ่า...เอ่อ...”

“ใช่ไหมคะ...”

จองฮันยิ้มก้มหน้าและถอนหายใจ เหมือนกับว่าเขาถูกจับได้แล้ว

“ว่าแต่...คุณรู้ได้ยังไงครับ”

“เขาอยู่กับฉันค่ะ”

“หา?ว่าไงนะ”

“โจชัวเขาอยู่กับฉันที่หอค่ะ”

 

หญิงสาวได้ทิ้งตำแหน่งและเลขห้องเอาไว้ให้จองฮันโดยจะนัดพบกันที่หน้าหอของเธอ

“เขาอยู่ห้องนี้จริงๆใช่ไหม” จองฮันถามเพื่อความแน่ใจ

“ใช่ค่ะ เขาอยู่ที่นี่กับฉันมาหลายวันแล้ว”

“ถ้าเธอหลอกฉัน ฉันจะแจ้งตำรวจจริงๆนะ”

“ไม่แน่นอนค่ะ ฉันพูดจริงเลย”

“...” เขาไม่พูดอะไรต่อ ได้แต่พยักหน้า

หญิงสาวหยิบกุญแจเพื่อไขประตูออกมา

ในห้องไม่มีใครเลยนอกจากแมวน้อยสีส้มตัวหนึ่งที่นอนบนโซฟา

ดูเหมือนสถานการณ์จะไม่เป็นไปตามที่เธอคิดซะแล้ว

“ไหนเหรอครับ...”

“ก็นี่ไงเขา เขาอยู่ตรงนี้...” หญิงสาวชี้ไปทางเจ้ามงมงน้อยสีส้มที่นอนอยู่

“หา? แมวเนี่ยนะ นี่เธอเพี้ยนไปแล้วเหรอเธอโกหกฉันใช่ไหมเนี่ย” จองฮันเริ่มโมโหขึ้นและจะเดินออกจากห้องของเธอ

แล้วเธอจะแก้สถานการณ์เฉพาะหน้าแบบนี้ได้ไงนะ

โจชัว รีบๆตื่นสิ


********************************************************************************************************

ฝากกิจกรรมสนุกๆสำหรับฟิคเรื่องนี้เนื่องในวันเกิดโจชัวด้วยนะคะ กับกิจกรรม

วันเกิดคุณแมวโจชัวนี้ จะพาคุณโจชัวไปไหน ไปทำอะไรดี พร้อมเหตุผล"

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1548855&chapter=11

********************************************************************************************************

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

541 ความคิดเห็น

  1. #224 Senikame_1004 (@Senikame_1004) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 19:54
    จองฮันใจเย็นๆน้า จีซูนี่เป็นเเมวทำไมตอนนี้ละ
    ปกติก็อยากเป็นตลอด5555 เจ้าเหมี๊ยวนี่นะ
    เพิ่งได้มาอ่าน55555 งานเยอะมาก ไรท์ก็สู้ๆนะ เป็นกำลังใจให้
    #224
    0
  2. #221 CandyShake (@mijoo-lovelys) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 23:07
    โดดถีบเลยค่ะลูก555
    #221
    0
  3. #219 มออานอซอเอ X Grill. (@mlspanda) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 21:19
    มานอนอะไรนอนนี้คะลูกแมววว
    อยากรู้แล้วว่าทำไมจอชหายมาได้อ่ะงืออ
    #219
    0
  4. #218 โอยูจอง::15you (@pudberry2531) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 20:32
    อ้าว จองฮันโมโหแล้วอ่ะ โจชัวอย่าพึ้งนอนตื่นก่อนดิ จองฮันจะ
    ไม่แจ้งตำหลวจใช้ม่ะนิ /มาน่อน่ะค่ะไร สู้ๆ^_^
    #218
    0
  5. #217 Woochi69 (@Woochi69) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 18:24
    เห้ย!! เดี๋ยวค่ะพิจองอย่าเพิ่งโกรธ โจชัวรีบตื่นเร็วๆๆๆๆ -0-
    #217
    0