Fic Marvel : Broken ( Baron Helmut Zemo x oc )

ตอนที่ 4 : Chapter 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 67
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    2 มิ.ย. 62

อิลิน่ามีร้านดอกไม้ประจำของเธอ เจ้าของร้านเป็นตาลุงอายุวัยเกษียณที่ค่อนข้างใจดีกับเธอ  เธอกับเเม่เคยมาร้านนี้ในช่วงเวลาที่ผู้ให้กำเนิดตัวเองยังมีชีวิตอยู่ ร้านเเห่งนี้เป็นอีกสถานที่ทำงานของเเม่ที่มักจะเปลี่ยนบ่อยๆ ตามงาน หกเดือนคือเวลาที่เเม่เธอทำงานอยู่ในร้านดอกไม้เล็กๆ  เขามักจะสอนเธอเกี่ยวกับภาษาดอกไม้บ่อยๆ เธอจำได้ดีว่านี่เป็นอีกช่วงเวลาในวัยเด็กของเธอ ที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน

 

อิลิน่าเป็นเด็กที่ใฝ่เรียนรู้ในเรื่องที่ชอบเสมอๆ เธอเป็นคนที่มีความรู้รอบตัวเยอะในระดับหนึ่ง ลุงเจ้าของร้านได้ให้ดอกไอริสเธอเป็นการเเสดงความยอมรับในความรอบรู้ของเด็กสาว

 

จริงอยู่ที่ว่าถ้าเธอสนใจในเรื่องไหนเป็นพิเศษ จะทุ่มสุดตัวกับมันเท่าที่จะทำได้ เเต่ถ้าไม่ชอบอะไรเธอก็พยายามจะหลีกเหลี่ยงมันอย่างเช่นวิชาคณิตศาสตร์ที่เธอไม่ชอบเอาเสียเลย เเทบเป็นไปไม่ได้ที่อิลิน่ากับคณิตศาสตร์จะเข้ากันได้ ยิ่งในตอนที่เธอยังเรียนอยู่ เธอมักจะต้องมาเเก้คะเเนนในรายวิชานี้ทุกๆครั้ง ที่มีการสอบราวกับเป็นกิจวัตรที่ไม่อาจหลีกเหลี่ยงได้

 

ในตอนี้เธอก็ออกจากโรงเรียนมาเเล้ว ชีวิตในวัยเรียนของเธอได้จบลงไปเเล้ว เธอไม่คิดจะกลับไปเรียนอีกต่อไป เธอเลือกที่จะออกไปใช้ชีวิตของตัวเอง ทำในสิ่งที่เธอคิด ทำในสิ่งที่เธออยากจะทำ การที่ได้ล่ะความรับผิดชอบส่วนหนึ่งออกไปมันทำให้เธอสบายใจขึ้นเยอะ

 

การได้เป็นตัวของตัวเอง คือสิ่งที่อิลิน่าเป็นอยู่ในตอนนี้ เธอเป็นคนตัดสินทุกอย่างในชีวิตด้วยของตัวเอง

 

ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ ไม่ใช่ชีวิตในเเบบที่เธอต้องการ

 

เด็กสาวได้สูญเสียวัยเด็กของเธอไปก่อนวัยอันควร การจากไปของผู้เป็นเเม่คือจุดผลิกผันครั้งสำคัญในชีวิตของเธอ เด็กสาวถูกบังคับให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ โดยที่เธอไม่มีทางเลือก เธออาจจะทำมันได้ดี อะไรอย่างอาจจะเปลี่ยน เเต่เธอก็สามารถใช้ชีวิตต่อไปได้ถึงจะขาดมารดาไป

 

ถ้าให้เลือกได้เธอขอเป็นเด็กไปตลอดดีกว่า ถ้ายังมีเเม่อยู่ข้างกาย คอยปลอบเธอในยามเศร้า คอยยิ้มให้เธอตลอดเวลา คอยกอดเธอเอาไว้มอบความอบอุ่น ให้เด็กเเสนเปราะบางที่เสเเสร้งทำเป็นคนที่เเข็งเเกร่ง

 

ร้านดอกไม้อยู่อีกไม่ไกล

 

ระยะทางจากร้านที่อิลิน่าไปกับเเอนนา อยู่ไม่ห่างจากร้านประจำของเธอเท่าไหร่นัก เธออยู่ในย่านนี้มาตั้งเเต่เด็กๆ เธอเกิดเเล้วโตที่นี่ ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องเเปลกที่เธอจะรู้จักทิศทางโดยรอบดี

 

เธอเป็นชาวโซโคเวียขนานเเท้ๆ

 

เธอเห็นร้านดอกไม้เเล้วเเค่ข้ามฝั่งไปก็จะถึง ช่วงนี้เป็นช่วงที่รถไม่ค่อยติด อันที่จริงจะบอกว่าไม่มีรถเลยก็คงจะผิดสักเท่าไหร่ ช่วงเดือนธันวาคมเป็นหน้าหนาว หิมะตกทับถมถนนไปหมดผู้คนเลยหันไปใช้จักรยานเเทน นี่เป็นอีกหนึ่งในสาเหตุที่เธอชอบฤดูหนาว

 

นอกจากหิมที่ชวนให้นึกถึงวัยเด็ก เธออกมาปั้นตุ๊กตาหิมะ  เเล้วก็เล่นสงครามปาบอลหิมะกับเพื่อนที่ไม่ค่อยได้เจอหน้ากันเเล้ว ถ้าเจอกันอีกทีก็คงจะจำหน้าไม่ได้ด้วยซ้ำ  เรื่องมันผ่านมานานมากเเล้ว

 

อีกความทรงจำที่เธอชอบเกี่ยวกับฤดูหนาวก็คือเเม่ของเธอ อิลิน่ายังจำได้ดีว่าเเม่มักจะต้องมาตามให้เธอกลับบ้านเสมอๆ

 

เเต่หน้าหนาวของเธอในตอนนี้ได้เปลี่ยนไปเเล้ว หน้าหนาวที่ไม่มีเเม่

 

ก้าวของอิลิน่าได้หยุดลง สายตาของเธอยังจับจ้องกับบุคลที่พึ่งออกมาจากร้านดอกไม้ที่เธอกำลังจะเข้าไป ทันที่ที่เห็นเขาร่างของเธอรีบเข้าไปหลบอยู่หลังเสาไฟข้างๆโดยสัญชาติญาณทันที เผื่อในกรณีที่เขาหันมา เขาจะได้มาเห็นเธอ

 

สาเหตุที่เธอต้องหลบเพราะคนที่เธอเห็นคือลูกค้าคนสำคัญของร้านเธอ ชายที่เธอไม่เคยเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเลยสักครั้ง

 

คุณกาเเฟดำ..ไม่สิเฮลมุท

 

ในมือของเขามีช่อดอกไม้อยู่

 

ดอกไฮยาซินท์

 

      ดอกไฮยาซินท์สีม่วงอ่อนกลีบดอกแยกออกเป็นห้าแฉกสีสันสวยงาม ในยามบานสะพรั่ง

 

     ดอกไม้ที่มีถิ่นฐานดั้งเดิมมาจากทางตอนใต้ของตุรกี ชื่อของมันสอดคล้องกับเรื่องราวของเจ้าชายองค์หนึ่งในปรนัมกรีก ผู้เป็นมิตสหายองค์สนิทของเทพีอะพอลโล

 

ภาษาดอกไม้ของมันสื่อถึง ความรักมั่นคงที่ไม่มีวันเปลี่ยนเเปลง โดยส่วนใหญ่เเ้วคนที่ซื้อดอกไฮยาซินท์จะใช้มันเป็นเครื่องหมายเเทน การบอกคนรักของตนถึงความมั่นคงในรักที่จะคงอยู่ตลอดไป

 

ทำไมเขาถึงซื้อดอกไฮยาซินท์ คำถามเเรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของเด็กสาว ความสงสัยในสิ่งที่เธอเห็นอยู่ตรงหน้า

 

เขารู้ในความหมายของมัน หรือเปล่า หรือเเค่เห็นมันสวยเฉยเลยซื้อมา ถ้าสมมุติเขารู้นั่นก็หมายความว่า..

 

คำถามมากมายได้ตามมา เเต่เธอจะมัวเเต่คิดเล็ก คิดน้อยในตอนนี้ไม่ได้ เฮลมุทกำลังเดินจากไปเเล้ว

 

นี่เป็นโอกาศ ใช่โอกาศที่จะรู้เรื่องราวจะรู้เรื่องราวของเขา สะกดรอยตามไป บางทีอาจจะรู้อะไรมากขึ้นก็ได้

 

เธอไม่อาจช่วยเขาได้ ถ้าเธอเเทบจะไม่รู้อะไรเลย ถึงมันจะเป็นการละเมิดส่วนบุคลเเต่เธอก็ไม่สนใจเเล้วในตนนี้ เธอข้ามเส้นเเบ่งของพนักงานกับลูกค้ามาเเล้ว เธอยังพอมีทางที่จะย้อนกลับไปเหมือนเดิม เพราะถ้าเธอเลือกที่จะสดรอยตามเขานั่นก็หมายถึงเธอกำลังจะเข้าไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของเฮลมุท เธอไม่อาจจะถอยหลังกลับมาได้อีกต่อไป อิลิน่าไม่อาจคาดเดาผลัพธ์ทีจะออกมาหลังจากนี้ได้

 

ขอเเค่ไม่หันไป ทุกอย่างยังมีสิทธิ์ที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม วันนี้เป็นวันครบรอบการจากไปของเเม่ เรื่องนั้นมันควรจะเป็นเรื่องที่สำคัญสุดในวันนี้ไม่ใช่หรอ

 

ทำไม

 

ทำไมกัน เพื่อนร่วมงานหลาคน รวมไปถึงเเอนนามักจะถามกับเธอว่าทำไม เเม้เเต่เธอเองก็ยังถามคำถามนี้กับตัวเองหลายครั้ง เธอไม่อาจให้คำตอบใครได้ เเม้เเต่ตัวเอง

 

ตอบไม่ได้ว่าตัวเองพยายามทำอะไรอยู่กันเเน่ ตอบไม่ได้ว่าเธอต้องการอะไรกันเเน่ ตอบไม่ได้ว่าความสัมพันธ์ของเขากับเธอเป็นยังไงกันเเน่ เเละ ตอบไม่ได้ว่าตัวเองทำทั้งหมดนี่ไปเพื่ออะไรกัน

 

เธอเเค่ทำ ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ เธอยังคงเป็นเด็กอยู่ เด็กที่ควรจะโตได้เเล้ว ควรที่จะมีเหตุมีผลมากกว่านี้ เเต่เธอทำไม่ได้

 

นี่ก็เป็นอีกครั้งเช่นกัน อิลิน่าตัดสินใจที่จะสดรอยตามชายหนุ่มไป เธอเตรียมพร้อมรับผลที่จะตามมาเเล้ว ในตอนนี้เธอได้เเต่ภาวนาในการเสี่ยงดวงของเธอ

 

หัว กับ ก้อย เธอเลือกหัว ขอให้การโยนเหรียญครั้งนี้ได้หัวตามที่เธอหวังไว้ ผลที่ออกมาเป็นไปตามที่เธอคาดหวังไว้ ให้มันออกมาในทางที่ดี

 

……………

 

เธอรู้อยู่ว่าเฮลมุทเป็นคนลึกลับ เเต่บางทีก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาอาจะเป็นสายลับ

 

เธอมั่นใจว่าเธอเป็นนักย่องเบาที่ดีในระดับหนึ่ง เธอสะกดรอยตามเขาไปได้ในช่วงหนึ่ง ก่อนที่พลัดหลงไปเเล้วขาดระยะเเล้วหายตัวไป ไม่สามารถติดตามต่อไปได้

 

ทั้งๆที่คนก็ไม่ได้เยอะอะไรมากพอที่จะทำให้ลำบากได้

 

สุดท้ายวันนี้ก็เป็นอีกครั้งที่จบด้วยความล้มเหลวของอิลิน่า นี่ก็ครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ ที่เเน่เธอล้มเหลวมากกว่าประสบความสำเร็จ

 

เด็กสาวกลับมายังร้านดอกไม้ เเล้วตั้งใจจะทำตามเเผนเเรกของที่ตั้งใจเอาไว้ เธอเสียเวลากับการไล่ตามเฮลมุท เธอรีบวิ่งกลับไปที่ร้าน เนื่องจากกลัวว่าร้านจะปิดลง ขอให้ทันทีเถอะ

 

เธอเปิดประตูเข้าไป

 

โชคยังดีดูเหมือนจะทัน

 

อ้าวอิลนึกว่าจะไม่มาเเล้วซะอีก เเต่ว่านะมาช้าจังเลยนะวันนี้ ตามปกติวันครบรอบของทุกเดิมเธอจะมาตั้งเเต่หัวค่ำนิ ดีนะที่เธอมาทันลุงกำลังจะปิดร้านอยู่พอดี “ ลุงเจ้าของร้านกล่าวทักทาย

 

พอดีมีธุระเล็กน้อยน่ะค่ะลุงอิวานโทษทีนะคะ “

 

ไม่เป็นไรหรอกว่าเเต่เอาเหมือนเดิมใช่ไหม “

 

ค่ะขอดอกฮอลลี่สีชมพูค่ะ “

 

อิวานเดินไปหยิบสินค้ามาให้เขาใช้เวลาเลือกอยู่พักหนึ่ง เขาจะเลือกดอกที่ดีที่สุดสำหรับลูกค้าของเขา

 

เอานี่เอาไป “ เขายื่นดอกฮอลลี่ให้พร้อมกับของเเถมเล็กๆน้อยๆ อย่างดอกไอริส

 

อีกเเล้วนะค่ะลุงอิวาน หนูขอเเค่ดอกฮอลลี่ “

 

ไม่เป็นไรหรอกสำหรับลูกค้าคนพิเศษของฉัน ถือซะว่าเป็นของเเถม นี่เป็นดอกไม้ประจำตัวเธอเลยนะ “

 

ก็ได้ค่ะ เเต่เพราะหนูรู็จักลุงมาตั้งเเต่เด็ก ถึงหนูไม่รับลุงก็คงจะพยายามให้หนูอยู่ดีใช่ไหมค่ะ “

 

ถูกต้องเเล้วครับ “

 

สุดจะเถียงจริง ให้ตายสิตาลุงนี่ก็ยังทำตัวเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน เธอก็ดีใจอยู่หรอกที่ได้ดอกไม้ฟรีในบางครั้ง เเต่บางทีก็รู้สึกเกรงใจอยู่เหมือนกัน

 

ในขณะที่กำลังจะออกจากร้านไป นัยน์ตาสีฟ้าของเธอได้เหลือบไปเห็นดอกไฮยาซินด์ เธอจ้องมองอย่างเหม่อลอย เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่

 

อ้าวอยากได้ไฮยาซินท์ด้วยหรอ “ อิวานที่เห็นท่าทีของอิลิน่าเเปลกไป เลยอดที่จถามไม่ได้

 

เปล่าหรอกค่ะ….ก็เเค่กำลังคิดอะไรบางอย่าง “

 

จะว่าไปก่อนหน้าเธอไม่นานก็พึ่งมีคนซื้อดอกไฮยาซินท์ไปเอง “

 

พอได้ยินอย่างนั้นอิลิน่าก็รีบหันมาหาลุงเจ้าของร้านทันที

 

ลุงพอจะพอรู้ชื่อคนที่ซื้อดอกไฮยาซินท์ไปไหมค่ะ “

 

คุณซีโม่งั้นหรอ “

 

ลุงรู้จักเขาหรอคะ “

 

ก็นะเขามาที่นี่บ่อยๆ นับตั้งเเต่เหตุการณ์นั้น “

 

  เหตุการณ์ไหนกันค่ะ ลุงรู้ไหมค่ะว่าเขาซื้อดอกไม้ไปให้ใคร พอจะรู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน เเล้ว…. “

 

ใจเย็นๆก่อนสาวน้อย “ อิวานห้าทปรามไม่ให้อิลิน่าโยนคำถามมามากกว่านี้

 

หลายคำถามจังว่าเเต่ เธอจะอยากรู้เรื่องของคุณซีโม่ไปทำไม “

 

เฮลมุท ซีโม่ไม่ผิดเเน่นี่คือชื่อของคุณกาเเฟดำ

 

ก็...ไม่มีอะไรสำคัญหรอก “ เธอโกหก “ พอจะรู้อะไรสักอย่างเกี่ยวกับเขาไหม

คะ อะไรก็ได้ “

 

      อิวานพิจราณาอยู่ชั่วครู่ เกิดคำถามต่อสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

 

ฉันเชื่อว่าเธอคงมีเหตุผลของตัวเองใช่ไหม ที่อยากจะรู้เรื่องลูกค้าของฉัน พอจะอธิบายได้ไหม “

 

ลูกค้าหนูด้วย

 

เรื่องของลูกค้าใช่ เรื่องของลูกค้าเรื่องส่วนตัวของลูกค้า ที่คนเเปลกหน้าไม่ควรจะเข้าไปยุ่ง จนตอนนี้ก็ยังสรรหาคำอธิบายมาไม่ได้

 

" เอาเถอะไม่ต้องอธิบายให้ฉันฟังก็ได้ เเค่อยากจะให้รู้ว่าเรื่องของลูกค้าไม่ใช่เรื่องที่ควรจะเข้าไปรุ่ง หวังว่าสักวันเธอจะเล่าให้ฉันฟังถึงเหตุผลนะ " เขาพูดต่อ " ฉันอาจจะตอบคำถามของเธอได้หมดเเต่จะตอบเท่าที่รู้ล่ะกัน "

 

" ถ้าฉันเดาไม่ผิดเขาคงอยู่ที่นั่นเเน่ ส่วนดอกไม้นั้นน่ะเขาซื้อไปให้…. "

 

พอได้ฟังข้อมูลทั้งหมดเเล้ว คำถามหลายคำถามของเธอได้รับคำตอบ อะไรหลายอย่างเริ่มสมเหตุสมผลมากขึ้น

 

เเต่ยังคำถามที่เธอยังไม่ได้คำตอบ

 

เธอควรจะเข้าไปช่วยเหลือเขาไหม….ไม่สิควรที่จะเข้าไปยุ่งกับเรื่องส่วนตัวเขาไหม

 

....................

 

สุสานรำลึกถึงผู้จากไปในเหตุการณ์กับอัลตรอนเกิดขึ้นไม่นานหลักจากมีการหยุดขุดค้นซากเมืองที่พังทลายลง ซากศพถูกค้นพบเพื่อยืนยันถึงการเสียวิต บ้างก็อยู่ในสภาพที่พอดูได้ บ้างก็อยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้ เเละ ยังมีหลายศพที่ไม่ถูกค้นพบ กลายเป็นบุคลสาบสูญไป

 

" คุณเป็นนักสะกดรอยที่เเย่มากเลยนะรู้ไหม " เจ้าของร่างที่กำลังลดตัวลงอยู่ใกล้หลุมศพได้เอ่ยออกมา

 

"งั้นหรอฉันนึกว่าฉันทำได้ดีเเล้วซะอีก" ร่างบางได้โผล่ออกมาจากหลังต้นไม้ " ส่วนคุณก็เป็นคนที่ลึกลับเกิดคำบรรยายเลยคุณซีโม่ "

 

อิลิน่าได้รู้จากลุงเจ้าของร้านมาว่าซีโม่จะมาที่นี่ เธอบอกกับตัวเองตลอดทางมาว่า เธอไม่ได้ตั้งใจจะมาหาเขา เธอเเค่มาวางดอกไม้บนหลุมศพของเเม่เธอเท่านั้น อีกอย่างเขาคงจะไปเเล้วตอนที่เธอไปถึง

 

เเต่อย่างที่เห็น เขายังคงอยู่ที่นี่ เพื่อรำลึกถึงวันวานที่ไม่อาจจะหวนกลับมาได้ของเขา

 

" คุณสูญเสีย "

 

" ผมสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง " เขาตอบกลับมาอย่างเรียบๆ

 

เธอสังเกตเห็นเเหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของเขา เธอไม่เคยเห็นเขาสวมมันมาก่อน

 

โจเซฟ ซีโม่  1955 - 2015

 

เฮเลน ซีโม่ 1988- 2015

 

นิโคลัส ซีโม่ 2010 - 2015

 

สามชื่อบนหลุมศพ เธอพอเดาได้ว่าใครเป็นใคร พ่อ ภรรยา เเละ ลูกชายตามลำดับ

 

" ฉันเองก็สูญเสียเเม่ไปเหมือนกัน ฉันเองก็พอที่จะเข้าใจความรู้สึกคุณ ความรู้สึกของการสูญเสีย "

 

คนบางคนเลือกที่จะก้าวต่อไปข้างหน้า เเต่ไม่ใช่กับชายที่อยู่ขางหน้า เฮลมุท ซีโม่คือหนึ่งในคนจำนวนมากที่ไม่อาจก้าวผ่านความสูญเสียไปได้

 

ดวงตาของเขาในตอนนี้นั้นช่างเศร้าสร้อยไม่ว่าใครก็คงจะมองออก เเม้อาจจะไม่มีน้ำตาไหลออกมาสักหยด ก็พอที่จะเดาได้ว่า เขาอยากจะทำอะไรบางอย่างเพื่อเป็นการปลดปล่อย เเละ ชดเชยต่อบางสิ่งบางอย่าง

 

หิมะยังคงร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า เเล้วดูเหมือนมันจะหนักขึ้นเรื่อยๆท่ามกลางบรรยากาศที่อ้างว้างเเล้วปล่าวเปลี่ยว

 

" ลุงคนนั้นเหมือนจะบอกอะไรคุณหลายอย่าง "

 

" อย่าโกรธเขาเลย เพราะฉันเป็นคนถามเขาเอง ฉันเป็นคนที่อยากจะรู้เรื่องของคุณ "

 

เขาลุกขึ้นมาปัดหิมะที่เกาะตามตัวเขา เเล้วถอดเเหวนเข้าไปเก็บในกระเป๋าเสื้อเเล้วหันมาทางอลิน่าอย่างช้าๆ

 

" คุณทำไปทำไม...หมายถึงผมมีอะไรสำคัญที่ทำให้คุณถึงต้องทำขนาดนี้ "

 

เงียบ ไม่มีคำตอบ ไม่มีคำพูดใด ออกมาจากปากของเด็กสาว

 

" คุณไม่รู้อย่างงั้นสินะ "

 

ในตอนนี้เธอได้เเต่ก้มหน้าลง ไม่ก็เบือนหน้านี้เขา

 

" คุณเป็นคนที่มีความพยายามมาก เรื่องนี้ผมขอยอมรับเลย ในตอนเเรกผมนึกว่าเเค่ปล่อยไว้เดี๋ยวคุณก็เลิกยุ่งกับผมไปเอง เเต่คุณทำให้ผมประหลาดใจมากเลยทีเดียว ที่ยังพยายามเข้าหาผมอยู่เรื่อยๆ โดยไม่หยุดหย่อนคุณมีความอดทนมากเลยทีเดียว "

 

" ขอบคุณค่ะ " อิลิน่าเงยหน้าขึ้นมา เล็กน้อยเธอไม่เข้าใจว่าเธอควรจะดีใจกับเสียใจดีกับคำชมนี่ดี เหมือนเขาบอกเป็นนัยๆว่าเธอเป็นพวกตามตื้อไม่เลิก

 

" จากนี้คุณว่างหรือเปล่า " ซีโม่เอ่ยถาม

 

" ก็ว่างอยู่หรอก...มีอะไรหรอคะ "

 

"  มากับผมสิ ผมจะให้รางวัลในความอดทนกับคุณ "

 

" รางวัลงั้นหรอ มันคืออะไรคะ " อิลิน่าถามอย่างสงสัย ในหัวเธอจินตนาการไปถึงอะไรหลายอย่าง

 

" มากับผมเเล้วเดี๋ยวคุณจะรู้เอง "

 

" ที่ไหนหรอคะ "

 

จู่ๆซีโม่ก็เข้ามาใกล้เธอในระยะประชิด เเล้วกลางร่มออกมาปกคลุมเหนือศีรษะของเขาเเละเธอเอาไว้ ร่างทั้งสองอยู่ภายใต้ร่ม ระยะห่างของพวกเขามีไม่มากจนตัวจะติดกันอยู่เเล้ว ใบหน้าของอิลิน่าเเด็กเเจ๊ หัวใจของเธอเต้นเเรง ตัวของเธอร้อนขึ้นมาทันทันใดจนทำให้ความหนาวโดยรอบหายไป เด็กสาวตื่นตระหนกสุดขีด

 

ส่วนของซีโม่นั้นยังคงทำท่าทางเรียบๆเหมือนกับไม่รู้สึกอะไร  เขาเอ่ยออกมาเรียบๆ ด้วยใบหน้าที่เย็นชาตามปกติของเขา

 

 " บ้านของผม "

 

Talk 

ลงเเล้วครับ อ้อเดี๋ยวเเปะรูปดอกไม้ที่กล่าวถึงให้ครับ


ดอกไฮยาซินท์


ดอกไอริส


ดอกฮอลลี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #11 Liars (@lady101) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 00:33
    ซีโม๊ อ่อยหรอออ แบบนี้อ่อยแน่ๆ มีใจดูออกกก
    #11
    0
  2. #10 jjjj77127 (@jjjj77127) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 10:23
    ไปบ้านเลยหรอ
    #10
    0
  3. #9 MasterNitiphum (@MasterNitiphum) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 20:52
    กรี๊ดดดด
    #9
    0
  4. #8 MasterNitiphum (@MasterNitiphum) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 20:52
    ฟินเวอร์
    #8
    0