หนทางสู่การเป็นท่านจอมมาร [สนพ.NanaNaRis YBooks]

ตอนที่ 23 : บทที่.19 [รีไรท์] คนละเส้นทางมิอาจร่วมเคียง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,922
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 553 ครั้ง
    1 ต.ค. 62

บทที่.19

คนละเส้นทางมิอาจร่วมเคียง

ความวุ่นวายต่างๆ ผ่านพ้นไป เหลือเพียงเฟยเมี่ยวและเหวินฮุ่ยเฉิง ที่ยังคงยืนอยู่ภายในห้องโถงใหญ่

มิตามไปดูนางเสียหน่อยเล่าเฟยเมี่ยวเอ่ยออกมาช้าๆ

เหวินฮุ่ยเฉิงทำเพียงส่ายหน้า เอื้อมมือมาจับชายเสื้อเขาข้ากับนางล้วนไม่เกี่ยวข้องกันแล้ว ยังต้องตามไปดูอะไรอีก

เฟยเมี่ยวส่งเสียง 'เหอะออกมาครั้งหนึ่ง สะบัดแขนเสื้อที่ถูกอีกฝ่ายเกาะกุมไว้ให้หลุดออกแล้วเดินจากไป

เป็นเพราะได้พบหน้าไป๋หนิงเซียนอีกครั้ง ในที่สุดก็ทำให้เฟยเมี่ยวคิดแผนการบีบให้คนสารภาพรักออกมาได้แล้ว เขาสามารถใช้เรื่องของไป๋หนิงเซียนไล่ต้อนคนแซ่เหวินให้จนมุมได้ เพียงแต่วิธีการนี้กลับมิได้ให้คำตอบในเรื่องที่สับสน แต่ก็ช่างเถอะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดแล้ว ไม่รีบทำภารกิจให้ลุล่วงยิ่งจะทำให้แย่เข้าไปใหญ่ 

หน้ากากของหลิ่งเฟยอวี่ผู้แสนอ่อนแอ ถูกหยิบยกขึ้นมาใส่อีกครั้ง การทำตนให้เป็นเพียงคนอ่อนแอ แน่นอนว่าจะสามารถเรียกคะแนนความสงสารน่าเห็นใจได้มากกว่าเป็นตนเองในเวลาปกติ ยิ่งกับคนที่ตกอยู่ในห้วงรักการเห็นคนที่ตนมีใจให้เศร้าสร้อยอกตรมผู้ใดจะทานทนไหว สุดท้ายไม่ว่าอะไรก็จะยอมบอกกล่าว

เฟยเมี่ยวหยุดฝีเท้าที่ก้าวเดินอีกครั้ง ทอดมองทิวทัศน์เบื้องหน้า ทุ่งดอกสือซว่านสีแดงฉานราวกับโลหิตที่เปรอะเปื้อนธรณี ในสายตาของเขามันช่างเป็นภาพที่งดงามและแฝงไว้ด้วยความระทมทุกข์ ฝีเท้าอีกคู่หยุดชะงักอยู่ด้านหลัง วงแขนแข็งแกร่งโอบรัดรอบเอวบาง คางมนวางไว้บนบ่าเล็กอย่างที่อีกฝ่ายชอบทำ เฟยเมี่ยวหลับตาลงหลบซ่อนความไหววูบ กล่าวด้วยน้ำเสียงเฉยชา

เจ้ามีอะไรปิดบังข้า” 

“...”

เรื่องราวในวันนั้น ก่อนที่ข้าจะจากแดนเหมันต์มา เจ้าไม่คิดจะอธิบายจริงหรือ” 

เฟยเอ๋อร์คือข้า…

เป็นมารดาข้าบีบบังคับเจ้าใช่หรือไม่เฟยเมี่ยวเข้าประเด็นในทันที จนคนด้านหลังเงียบไป

พูดน้ำเสียงเรียบนิ่งของเฟยเมี่ยว ทำให้เหวินฮุ่ยเฉิงจำใจเปิดปากเล่าเรื่องราว แต่ยังมิวายเอ่ยปากกล่าวให้มารดาเขาดูดีขึ้นมาอีกหน่อย

ท่านน้าเพียงอยากทดทอบข้า” 

ด้วยการทำร้ายจิตใจข้ารึ

เฟยเอ๋อร์ข้า …ในน้ำเสียงของเหวินฮุ่ยเฉิงมีความร้อนรนอย่างปิดไม่มิด

เฟยเมี่ยวเอ่ยตัดบทช่างเถอะ หากว่าเป็นความต้องการของมารดา ข้าก็จะไม่กล่าวถึงอีกเขาหยุดไปสักพักก็กล่าวต่อแต่เรื่องต่อไปที่จะถามเจ้า สำคัญมาก สำคัญต่อเราทั้งคู่

อีกฝ่ายเพียงพยักหน้ากับบ่าไหล่ของเขา มิได้กล่าวอะไรออกมา

เฟยเมี่ยวนิ่งไป จนแน่ใจแล้วว่าน้ำเสียงที่ใช้จะสื่อถึงความกังวล จึงเอ่ยถามเจ้าคิดเช่นไรกับนาง

คล้ายว่ารู้ถึงความหมายของคำว่า 'นางที่อีกฝ่ายกล่าวถึง เหวินฮุ่ยเฉิงกล่าวเนิบช้า อย่างมิใส่ใจนักสำหรับนางในใจข้า เป็นเพียงน้องสาวในวัยเด็ก แต่เมื่อนางกล้ายื่นมือมาแตะต้องเจ้า ทุกอย่างที่เป็นนางก็ล้วนไม่เกี่ยวข้องกับข้าอีก

ฝ่ามือชื้นเหงือกำเข้าหากันแน่น ความกลัวและความกังวลถูกถ่ายทอดผ่านทางน้ำเสียงหวานเหตุใดต้องเป็นข้า” 

สิบ สิบ สิบ ไปเลย เฟยเมี่ยวคิดในใจ มารดามันเถอะ ขนาดพูดเองยังขนลุกเอง ถ้ามีรางวัลการเสแสร้งยอดเยี่ยม ปีนี้ก็ไม่ต้องยกให้คนอื่นแล้ว…

หากต้องการคำตอบที่แน่ชัด คิดว่าคงมิสามารถเอ่ยออกมาได้เหวินฮุ่ยเฉิงเลื่อนมือขึ้นมาจับที่บ่าเล็ก หมุนให้อีกฝ่ายหันมาเผชิญหน้ากันข้ามิแน่ใจว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ใจนั้นอยู่ที่เจ้า  รู้ตัวเองที ก็พบว่าตนเองนั้นมอบใจให้เจ้าแล้ว

สองสายตาผสานกัน สุดท้ายเป็นเฟยเมี่ยวที่ถอนสายตากลับไปก่อน กล่าวต่อไปว่าใจของเจ้ายามนี้ มีเพียงข้าแล้วจริงหรือ” 

ความรู้สึกผิดตีขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ ยิ่งเห็นสายตาแน่วแน่ของคนแซ่เหวินเขายิ่งอยากหยุด หยุดความโหดร้ายที่จะกระทำต่ออีกฝ่าย เฟยเมี่ยวรู้ เขารับรู้ถึงความรู้สึกของเหวินฮุ่ยเฉิง คล้ายวันที่อาจวินขอเขาแต่งงาน ทั้งที่รู้ดีแต่กลับต้องทำลายมัน เพียงเพื่อสิ่งที่ตนเองยึดมั่น…

ระบบ [คำเตือน : หากผู้เล่นล้มเลิกเควสกลางคัน จะถูกดึงวิญญาณออกจากร่างของหลิ่งเฟยอวี่ทันที และเข้าสู่บทลงโทษต่อไป]

บิดา มารดา บรรพบุรุษมันเถอะ!! ไหนบอกระบบไวรัสแดกไปแล้ว ยังซ่อมแซมไม่เสร็จไง…

นี่ยังอยู่อีกเหรอ

ระบบ [ระบบที่ท่านได้ยิน คือการตอบรับความคิดของผู้เล่นโดยอัตโนมัติ]

ถึงขนาดป้อนข้อมูลเตือนถ้าเขาคิดแข็งข้อ มันจะร้ายกาจเกินไปแล้ว!

แน่นอนว่าย่อมมีเพียงเจ้าน้ำเสียงหนักแน่นเรียกสติของเฟยเมี่ยวให้กลับมาอีกครั้ง 

แต่ข้าเป็นปีศาจ เป็นคนเผ่ามาร จะรักกันได้อย่างไรเฟยเมี่ยวยังคงเอ่ยถาม 

เหตุใดจึงรักมิได้ มารก็มีดีมีชั่วขอเพียงมิใช่มารร้ายที่ก่อกรรมทำเข็น  เป็นเจ้าอย่างที่เป็นอยู่ในยามนี้ อะไรก็ล้วนง่ายดาย

แล้วหากวันหนึ่งข้าทำอย่างที่ฉู่ชิงซาเคยกระทำ ผิดต่อคนทั่วหล้า ฟ้าดินมิอาจให้อภัยเจ้าจะยังรักหรือไม่

เหวินฉุ่ยเฉิงมีรอยยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม แตะนิ้วมือลงบนแก้มเนียน เอ่ยเสียงนุ่มนวลอย่างไรก็ยังจะรัก

เจ้าไม่กลัวว่าจะผิดต่อฟ้าดินหรือ” 

ผิดต่อฟ้าดินมิเคยเกรงกลัว เพียงกลัวจะผิดต่อเจ้า

คำตอบนี้คล้ายว่าจะสั่นสะเทือนความมั่นคงในใจไปได้หลายส่วน เฟยเมี่ยวเม้มริมฝีปากแน่น เหลือแค่คีย์เวิร์ดสุดท้าย ที่อีกฝ่ายต้องพูดออกมา ทุกอย่างตรงนี้ก็จบแล้ว…

เฟยเมี่ยวกลั้นใจเอ่ยออกไป อย่างยากลำบากเช่นนั้น...ช่วยพูดให้ข้ามั่นใจ ในความรู้สึกนี้ของเจ้าอีกครั้งได้หรือไม่

ย่อมได้เหวินฮุ่ยเฉิงกล่าวเสียงหวาน สะกดใจผู้ฟังเฟยเอ๋อร์พี่รักเจ้า

ระบบ [ประกาศ ผู้เล่นทำเควส มาตามหาเนื้อคู่ในฝันกันเถอะ สำเร็จแล้ว] 

[นับถอยหลังเข้าสู่การอัปเดตข้อมูล เพื่อเปิดใช้งาน เควส สร้างจอมมารผู้ยิ่งใหญ่]

เสียงประกาศของระบบไม่ได้ทำให้เฟยเมี่ยวสนใจนัก ในตอนนี้สิ่งที่เขาอยากทำมีเพียงอย่างเดียว แขนบางยกขึ้นคล้องคอของเหวินฮุ่ยเฉิง ปลายเท้าเขย่งขึ้นเพื่อให้ริมฝีปากของตนสามารถสัมผัสกับอีกฝ่ายได้อย่างใจนึก

ภาพสุดท้ายที่เฟยเมี่ยวเห็นคือคนแซ่เหวินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ จากนั้นบทจูบที่แสนยาวนานจึงเริ่มต้นขึ้น สำหรับเฟยเมี่ยวนี่เป็นจูบที่แสนเอาแต่ใจ เป็นจูบที่ทดแทนเรื่องราวในใจมากมายที่เขาไม่สามารถบอกกล่าวต่ออีกฝ่ายได้

ผมขอโทษ ขอโทษจริงๆ อาเฉิง  ผม...รักคุณไม่ได้

ณ ห้องทำงานของเฉินเยว่

ชายหนุ่มผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพระเจ้าผู้สูงส่ง กำลังใช้สมาธิไปกับการนั่งจดจ้องตัวอักษรที่แสดงรายละเอียด และเรื่องราวต่างๆ ของผู้เล่นในระบบที่เขาสร้างขึ้น เขาใช้เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงกับการครุ่นคิด เกี่ยวกับผู้เล่นหนึ่งในหลายล้านคนที่ถูกเขาส่งไปยังต่างโลก 'เฟยเมี่ยวผู้เล่นที่น่าสนใจที่สุดเท่าที่เฉินเยว่เคยพบ คนคนนี้มีอะไรมากกว่าภายนอกที่อีกฝ่ายพยายามแสดงให้คนอื่นเห็น

 ช่างเป็นคนที่เหมาะสมกับโลกที่เขาส่งอีกฝ่ายไปเสียจริง เฉินเยว่ยิ้มออกมา ยิ่งเห็นเฟยเมี่ยวใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นอย่างสงบสุขเท่าไหร่เขาก็ยิ่งพอใจมากเท่านั้น เท่ากับว่าหลังจากนี้หากเหตุการณ์สามารถดำเนินไปถึงจุดที่หลิ่งเฟยอวี่จะต้องพบเจอได้ เขาก็จะได้เห็นอีกด้านของเฟยเมี่ยวอย่างเต็มอิ่ม ยิ่งคิดมันก็ยิ่งรื่นเริงใจ

พระเจ้าของผม คุณนั่งยิ้มชั่วร้ายอะไรอยู่คนเดียวเสียงของฝูหลิวผู้ช่วยคนสนิทดังขึ้นจากทางด้านหลัง เฉินเยว่กลอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่าย ตัวขัดความสำราญใจมาแล้ว

เวลาพูดกับเจ้านาย นายช่วยหาคำพูดที่มันฟังดูดีกว่านั่งยิ้มชั่วร้ายมาทักทายฉันหน่อยไม่ได้หรือไงเขาว่าเสียงเอือม

ฝูหลิวหัวเราะในลำคอก็เข้ามาหาคุณทีไร ก็เจอแต่เวลาคุณยิ้มชั่วร้ายจริงๆ นี่น่าเขาเว้นจังหวะแล้วมองไปที่จอที่คล้ายกระจกใสนั่นเหรอ ของเล่นใหม่ที่บอกว่าถูกใจนักหนา

เฉินเยว่ย่นคิ้วของลงของเล่นอะไร พูดจาน่าเกลียด นั่นลูกค้าฉันนะ

ลูกค้าแบบที่โดนคุณยัดเยียดขายของ ไม่นับเป็นลูกค้า

ยุ่งเฉินเยว่เอ็ดอีกฝ่ายเบาๆ

ฝูหลิวเดินมาหยุดอยู่ที่โต๊ะ หยิบสิ่งที่คล้ายว่าจะเป็นสมุดบันทึกโบราณที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาเปิดดู บนหน้าปกสลักชื่อด้วยตัวอักษรสีทองเด่นชัด 'สวี่หลิว

ครั้งนี้จะเปลี่ยนอะไรเอ่ยถามเฉินเยว่ลอยๆ

ไม่ ครั้งนี้ฉันจะให้มันเป็นไปตามที่มันควรจะเป็นเฉินเยว่ยื้มพรายเพียงแต่...ที่จะทำให้เป็นไป คือหุ่นเชิดในมือของฉัน

ตอนแรกที่คุณยอมรับปากตาเฒ่าพวกนั้น ผมก็คิดว่าคุณนึกถึงบุญคุณจริงๆ ต่อมาเข้าใจว่าคุณแค่อยากได้คนมาทดลอง 'จี’”  ฝูหลิวแค่นยิ้มตอนนี้ถึงเพิ่งรู้ว่าที่แท้ ที่ลงทุนลงแรงไปทั้งหมด ท่านเทพเจ้าแห่งการละเล่นของผม คุณเพียงพบเรื่องสนุกที่ถูกใจ

เฉินเยว่หัวเราะร่วนฝูหลิวนายว่าคนสองคน จะรักกันมากถึงขนาดตายแทนกันได้ไหม

ได้

ทำไมตอบไม่คิดเฉินเยว่ขมวดคิ้วมุ่น

ฝูหลิวถอนหายใจคุณกับผมปีนี้อายุเท่าไหร่แล้ว พบเจอเรื่องราวมามากแค่ไหนกัน ไหนจะสิ่งที่คุณแอบทำไม่ผ่านสภากลางนี่อีก เท่านี้ก็เชื่อได้แล้วว่ามันมีคนที่รักกันถึงขนาดยอมตายแทนกันได้จริงๆ

อา ฉันอยากลองรู้สึกแบบนั้นบ้างจัง” 

ฝูหลิวขนลุกซู่ ถ้ามีสักวันคุณพระเจ้าของเขา สนใจคนอื่นมากกว่าตัวเอง ก็คงไม่ใช่อยากไปตายแทนใครหรอก แต่เป็นห้ามไม่ให้คนอื่นตายต่างหาก ซึ่งใครที่ได้รับเกียรตินั่นในอนาคตฝูหลิวก็ขอไว้อาลัยให้ล่วงหน้าเลย

เฉินเยว่ปลายตามองลูกน้องคนสนิททำหน้าน่าเกลียด

ใครให้คุณพูดจาชวนสยอง

เฉินเยว่ยักไหล่ไม่โต้เถียงกับอีกฝ่าย ตอนนี้ที่สำคัญคือจะทำยังไงให้เฟยเมี่ยวทำตามนั้น และหยุดความสัมพันธ์ของฮุ่ยจวินกับเฟยเมี่ยวไว้ชั่วครู่ได้

เฉินเยว่บ่นงึมงัมฉันส่งพวกนายไปหากันก็เพราะเห็นใจ แต่จะมารักกันง่ายๆ ทั้งที่งานของฉันยังไม่เสร็จไม่ได้หรอกนะ

ฝูหลิวมองผู้เป็นนายโดยตรง หมุนเก้าอี้ไปมาใช้ความคิด เฉินเยว่เป็นแบบนี้เสมอ รักความสนุกไม่สนใจกฎเกณฑ์ใดๆ ขอเพียงเป็นเรื่องที่อีกฝ่ายพอใจ แลกด้วยอะไรก็จะทำเพื่อให้ได้มา…

คิดออกแล้ว!อยู่ดีๆ คนที่จมจ่อมอยู่กับความคิดของตนเอง ก็ตะโกนเสียงดัง จนฝูหลิวยังสะดุ้งตกใจ

คุณเป็นบ้าจริงๆ ใช่ไหมคุณพระเจ้า

เฉินเยว่ไม่สนใจเขา กระโดดลงจากเก้าอี้ตัวใหญ่ ยืนหลับตาอยู่กลางห้อง เอ่ยเรียกชื่อระบบตัวล่าสุดที่กำลังอยู่ระหว่างการพัฒนาจี

ระบบ [ระบบปฏิบัติการอัจฉริยะ จี ยินดีให้บริการ]

เปิดใช้งานเควสจอมมารหรือยัง

ระบบ [กำลังอยู่ระหว่างการอัปเดตข้อมูล]

ป้อนคำสั่งเพิ่มเติม

ระบบ [กรุณาใส่รายละเอียด  และยืนยันคำสั่งเพิ่มเติม]

เฉินเยว่ยกยิ้มมุมปากลบความทรงจำของเฟยเมี่ยวในส่วนของเควสที่ผิดพลาด

ระบบ [ผู้สร้างต้องการให้ลบในส่วนไหนออกไป กรุณาใส่คีย์เวิร์ด]

เหวินฮุ่ยเฉิง

ระบบ [รับทราบ กำลังทำการลบข้อมูล]

เฉินเยว่ครุ่นคิดเดี๋ยวๆ จี

ระบบ [...]

ลบความทรงจำของเหวินฮุ่ยเฉิงด้วย แล้วรีเซ็ตการตั้งค่าใหม่…ทั้งหมด” 

ระบบ [...ไม่สามารถทำได้]

ทำไมในน้ำเสียงมีความขัดใจอยู่หลายส่วน

ระบบ [เหวินฮุ่ยเฉิงชื่อนี้ไม่มีปรากฏในทะเบียนวิญญาณของโลกนี้]

เฉินเยว่กลอกตาฮุ่ยจวินน่ะฮุ่ยจวิน

ระบบ [ฮุ่ยจวิน พ้นสภาพการเป็นวิญญาณของโลกฝั่งนี้แล้ว ไม่สามารถแทรกแซงข้อมูลโลกอื่นได้]

เสียงกระทืบเท้าดังขึ้นหนึ่งครั้งก็ทำให้ได้สิ ฉันสร้างเธอให้เป็นระบบอัจฉริยะทำได้ทุกอย่างนะ ทำไมเรื่องง่ายๆ แค่นี้ทำไมได้?”

ระบบ [...]

ไม่รู้ละจี ถ้าเธอทำไม่ได้ฉันจะ จะ จะพังเธอทิ้งลบออกจากสารระบบ เปลี่ยนโปรแกมใหม่ สร้างรุ่นที่ดีกว่าเธอร้อยเท่า!!

ระบบ [...]

เฉินเยว่กดเสียงต่ำจะ ทำ หรือ ไม่ ทำ

ระบบ [...รับทราบ กำลังทำการเจาะฐานข้อมูลประชากรวิญญาณของ 'สวี่หลิวเพื่อลบความทรงจำของเหวินฮุ่ยเฉิง]

ฝูหลิวขมวดคิ้วมุ่น กล่าวด้วยน้ำเสียงไม่เห็นด้วยนักคนเขาก็กำลังจะได้รักกันแล้ว ยังจะไปขัดขวางเขาอีก

ทำเพราะหวังดีต่างหาก นายคิดดูหลังจากนี้ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับใครสักคน อีกคนก็จะไม่ต้องเสียใจเฉินเยว่ยังคงหาข้อแก้ตัว ตอบกลับหน้าตาย

คุณไม่มีหัวใจบ้างหรือไงนะ

เฉินเยว่เบะหน้ามีแล้วยุ่งยาก ไม่เอาหรอก

ฝูหลิวส่ายศีรษะ ถึงเห็นใจก็คงช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดีเฮ้อ ผมไม่สนใจคุณแล้ว คนไม่มีหัวใจ

เฉินเยว่แลบลิ้นใส่อีกฝ่ายคล้ายเด็กถูกเพื่อนทิ้งไม่สนก็ไม่สนสิ ฉันไปเล่นกับเพื่อนมนุษย์ก็ได้

ฝูหลิวสบถคำหยาบออกมาหลายคำ ในขณะที่เดินออกนอกประตูไป เวรกรรมอะไรหนอ ทำให้เขาต้องมามีเจ้านายที่ฉลาดแต่นิสัยเหมือนเด็กสามขวบแบบนี้ ก่อนตายก็ไม่เคยทำเวรทำกรรมอะไรไว้กับเด็กเสียหน่อย เท้าที่กำลังจะเดินพ้นห้องทำงานของเจ้านายชะงักงัน ก่อนจะหันกลับไปมองผู้เป็นเจ้านายให้เต็มตาอีกครั้ง

ฝูหลิวถามอย่างไม่มั่นใจนักคุณ...เจอเขาหรือยัง

เฉินเยว่ชะักไปก่อนจะส่ายหน้าบางที เขาอาจจะไม่ได้อยู่ที่สวี่หลิวก็ได้

ยังพอมีเวลา ผมจะช่วยคุณหาอีกแรง

เฉินเยว่ยิ้มน้อยๆ พูดว่าขอบใจ

ฝูหลิวยังไม่ยอมจากไป เขาลังเลใจอยู่สักพักก็เอ่ยขึ้นมาอีกครั้งที่ว่าคุณไปเมื่อกี้ผม..ขอโทษ

คนที่ถูกว่ากลับหัวเราะออกมา แล้วโบกมืออย่างไม่ถือสาไม่เป็นไร

เฉินเยว่ คุณไม่ได้ไร้หัวใจหรอก

“....”

ผมรู้คุณไม่อยากให้พวกเขาเดินไปพบเจอกับจุดจบที่เลวร้าย ถึงทำแบบนี้ เป็นผมเองที่พูดไม่คิด ขอโทษครับ

จูบที่แสนยาวนานผ่านพ้นไป เหวินฮุ่ยเฉิงเกลี่ยนิ้วมือลงบนแก้มเนียน ทอดสายตามองเฟยเมี่ยวอย่างอ่อนโยน

เฟยเมี่ยวสีหน้าสงบนิ่งไร้ความรู้สึก แต่ใบหูกลับแดงระเรื่อคือเป็นคนจูบเขาเองจะเขินทำเหมียวอะไรละเนี่ย!' ได้แต่โอดครวญในใจ แล้วหลบสายตาหวานหยดที่คนแซ่เหวินส่งมา นี่ก็อีกคน แค่ถูกจูบทำไมมองเหมือนได้เสียเป็นเมียผัวกันแล้วแบบนั้น…

เหวินฮุ่ยเฉิงยิ้มขำเมื่อเห็นจิ้งจอกน้อยอวดดีที่กล้าจูบเขาก่อน ตอนนี้กลับใบหูแดงเถือกหลบสายตาเขาเป็นว่าเล่นเฟยเอ๋อร์

เสียงที่ใช้เรียกหวานปานน้ำผึ่ง เฟยเมี่ยวสะดุ้งน้อยๆ กล่าวตะกุกตะกักระ เรียกทำไม

รัก

!!!

พี่รักเจ้า ตอนนี้ก็อยาก 'รัก' เจ้าด้วย

ขวับ

เฟยเมี่ยวถลึงตาใส่คนหน้าไม่อายที่อยู่ดีๆ ก็พูดคำสองแง่สองง่ามขึ้นมา รักบ้ารักบออะไร ไร้สาระจริงๆ เขาทำเมินคำหวานของอีกฝ่าย  รีบเข้าประเด็นใหม่ในทันทีรักไม่ได้

เหวินฮุ่ยเฉิงขมวดคิัวมุ่นเหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น

เฟยเมี่ยวเม้มริมฝีปากแน่นอย่างครุ่นคิด เขาต้องเรียบเรียงคำพูดให้ดี เพื่อไม่ให้กระทบกับจิตใจอีกฝ่ายมากเกินไปนัก เมื่อพยายามปะติดปะต่อคำพูดออกมาได้หลายประโยคกลับกลายเป็นว่า ตัวเขาเองเกินคันยุบยิบในหัวใจขึ้นมารู้สึกความเกลียดตัวเองจะเพิ่มสูงขึ้น เหมือนเวลาดูละครแล้วพระเอกกำลังจะพูดจาทำร้ายจิตใจนางเอกยังไงอย่างงั้น

คือ…พูดยังไงดีละทีนี้

เฟยเอ๋อร์หรือเจ้ารังเกียจข้า?” ในน้ำเสียงที่ใช้ถามคล้ายเจือปนด้วยความตัดพ้อถึงแปดในสิบส่วน

 อย่าเพิ่งดึงดราม่าได้ไหม คนเขาใช้ความคิดอยู่นะ!

มิใช่ว่ารังเกียจ แต่…เฟยเมี่ยวพยายามตีหน้านิ่งอย่างไรเราก็รักกันมิได้

เพราะเจ้าเป็นมารน่ะเหรอ เฟยเอ๋อร์ข้าบอกแล้วว่า มิเคยเก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ เจ้าจะเป็นอะไรขอเพียงเป็นเจ้าอย่างไรก็จะรักเหวินฮุ่ยเฉิงอธิบาย

ใส่ใจหน่อยเถอะ เพราะฉันคิดจนหัวจะระเบิดอยู่แล้ว มาพูดดักทางกันอย่างนี้จะให้ใช้เหตุผลไหนได้อีกละ

เฟยเมี่ยวจ้องหน้าอีกฝ่าย สักพักก็ถอนหายใจออกมา อย่าหาว่าเขาใจร้ายเลยนะคนแซ่เหวิน แต่ถ้านายไม่ใช่อาจวินฉันก็คงจะรักนายไม่ได้ ทำไม่ได้จริงๆเพราะข้ามีคนอื่นในใจอยู่ก่อนแล้ว

เหวินฮุ่ยเฉิงชะงักไป 

เขาก็คือฮุ่ยจวิน อาจวินที่เคยเอ่ยถึงเฟยเมี่ยวไม่คิดปิดบัง เขาเบี่ยงสายตาหลบอีกครั้งเมื่อเห็นว่าสายตาหวานเมื่อครู่เริ่มมีความเศร้าสร้อยแทรกผ่าน

“…คนผู้นั้น มิใช่ว่าตายไปแล้วหรอกหรือ

ขวับ

นั่นปากเรอะ! สีหน้าของเฟยเมี่ยวเย็นชาลงอย่างเห็นได้ชัด น้ำเสียงที่เอ่ยออกมายิ่งเย็นชากว่าสีหน้าที่แสดงออกใครบอกเจ้าว่าเขาตายแล้ว

เอ่อคือ…คนที่รู้ตัวว่าหลุดปากทำให้อีกฝ่ายมีโทสะเอ่ยอย่างละล้าละลัง ในความรู้สึกนึกคิดมีความกลัวพาดผ่าน ที่แท้คนรักที่เฟยเอ๋อร์เคยเอ่ยถึงยังมิตาย แล้วตัวเขาจะทำเช่นไรดี

 

ข้าไม่เคยพูดสักคำว่าเขาตายแล้วใจแข็งไว้เฟยเมี่ยวเราก็แค่อยู่ห่างไกลกันก็เท่านั้น

“…”

เอาละ เรื่องที่ควรกล่าวก็ได้กล่าวออกไปจนหมดสิันแล้ว เจ้ากลับแดนเหมันต์ไปเสียเถอะ อย่ามาเสียเวลากับข้าอีกเลยเฟยเมี่ยวหมุนกายกลับเตรียมจะเดินจากไป

แต่เหวินฮุ่ยเฉิงคว้าข้อมือของเขาไปกุมไว้แน่น ฝ่ามือร้อนผ่าวที่ยื้อเขาไว้กำลังสั่นไหว ใช่ เหวินฮุ่ยเฉิงกำลังสั่น เฟยเมี่ยวไม่มีความกล้าพอที่จะหันกลับไปมองหน้าอีกฝ่าย อย่างน้อยถ้าจะเล่นบทเห็นแก่ตัว เขาก็ขอเป็นคนเห็นแก่ตัวที่ปิดหูปิดตาไม่รับรู้ถึงความทุกข์ใจของใครเลย 

เฟยเอ๋อร์น้ำเสียงที่เอ่ยเรียกทั้งเรียกร้อง และอ้อนวอน 

ฮึบไว้เมี่ยว ฮึบไว้ ห้ามหันไป ห้ามใจอ่อน ท่องไว้สิ อาจวินรอนายอยู่ เจ้าทึ่มนั่นถ้ารู้ว่านายตายแล้วหนีมารักคนอื่นต้องร้องไห้ตรอมใจตายแน่…

เฟยเอ๋อร์…

เฟยเมี่ยวกัดฟันกรอด ตัดสินใจจะด่าคนช่างตื้อให้เด็ดขาด แต่ก่อนที่จะได้ปฏิเสธหรือด่าออกไป เสียงตายด้านของระบบเจ้ากรรมก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน

ระบบ [อัปเดตข้อมูลเสร็จสิ้น]

[เปิดใช้งานระบบ สร้างจอมมารคนที่100ของโลกเสร็จสิ้น]

[เริ่มทำการลบความทรงจำของผู้เล่นบางส่วน]

เดี๋ยวๆ อย่างสุดท้ายนั่นมันอะไร

ภาพเบื้องหน้าถูกตัดขาด กลายเป็นสีดำ ในหัวคล้ายได้ยินเสียงสัญญาณขาดๆ หายๆ  ร่างของเฟยเมี่ยวล้มลงกระทันหัน

เฟยเอ๋อร์!เหวินฮุ่ยเฉิงดึงรั้งข้อมือเล็กดึงให้ร่างที่อยู่ดีๆ ก็สลบไปเข้ามาสู่อ้อมแขนของตน เขาเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายอยู่หลายครั้งก็ไม่เป็นผล เมื่อคิดจะพากลับเข้าข้างในขาทั้งสองข้างกลับไร้ซึ่งเรี่ยวแรง สุดท้ายฝืนสังขารอุ้มร่างไร้สติของเฟยเมี่ยวไปนั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่ ใช้ตนเองต่างหมอนให้จิ้งจอกน้อยหนุน

เสียง ตี๊ดดดด ดังก้องขึ้นมาในหัว จนต้องยกมือขึ้นกุมขมับ เหวินฮุ่ยเฉิงขมวดคิ้วมุ่นกับอาการปวดหัวอย่างรุนแรงที่เกิดขึ้นกระทันหัน เขาก้มมองคนที่ยังนอนหลับอยู่บนตัวเขา สักพักการมองเห็นและสติสัมปชัญญะทั้งหมดก็ถูกช่วงชิงไป

เฉินเยว่กำลังเปิดอ่านหนังสือเกี่ยวกับวังหลวงและพิธีการต่างๆ ในสมัยโบราณฆ่าเวลา เพื่อรอฟังผลการทำงานอันสมบูรณ์แบบของจี ระบบรุ่นล่าสุดที่เขาแสนภูมิใจนักหนา

ระบบ [รายงานมาสเตอร์]

เสียงตายด้านไร้อารมณ์ของจีดังขึ้น เฉินเยว่วางหนังสือลง ยกมือขึ้นเท้าคางกล่าวอย่างกระตือรือร้นว่ามาเลย

ระบบ [ทำการลบความทรงจำบางส่วนของผู้เล่นรหัส 999,999 เรียบร้อยแล้ว]

ดีมากเขาปรบมือหนึ่งครั้งด้วยความถูกใจไม่เสียแรงที่ฉันทุ่มเทเวลาสร้างเธอมาหลายปี เธอไม่ทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ จี แล้วเหวินฮุ่ยเฉิงละ?”

ระบบ “…”

เฉินเยว่ขมวดคิ้วมุ่นฮัลโหลจี ยังอยู่ไหม

ระบบ [รายงานมาสเตอร์]

อะ สงสัยคงดีเลย์ ว่ามาเลยนิ้วมือเรียวเคาะโต๊ะไปมาอย่างสบายใจ

ระบบ [การลบความทรงจำของเหวินฮุ่ยเฉิงล้มเหลว และ…]

อะไรล้มเหลวนะ?”

ระบบ [การลบความทรงจำของเหวินฮุ่ยเฉิง]

เฉินเยว่พยักหน้ารับ ก็ทำใจไว้บ้างว่ามันจะไม่สำเร็จ การแทรกแซงดวงวิญญาณของโลกอื่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย เขาเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจนักแล้ว และตอนท้ายคืออะไร

ระบบ […ความทรงจำของฮุ่ยจวินถูกถ่ายทอดกลับไปให้เจ้าของเดิม โดยอัตโนมัติ ไม่สามารถลบล้างหรือกู้คืนได้]

อ้อ เรื่องแค่นี้เอ…หะ!เฉินเยว่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ นี่มันเรื่องบ้าอะไรอีก ครั้งก่อนก็ใส่ข้อมูลเควสสลับ ครั้งนี้ถึงขั้นคืนความทรงจำที่เขาริบไว้ ไอัระบบเซินเจิ้น!

คนตายแล้ว ต้องไปดื่มน้ำแกงยายเมิ่งลบล้างอดีตเพื่อไปเกิด แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่ฮุ่ยจวินต่างออกไป เขาเป็นคนส่งอีกฝ่ายไปเกิดที่สวี่หลิวเองกับมือหลังจากที่ตาย และได้ดึงเอาความทรงจำเดิมของฮุ่ยจวินมาเก็บไว้ เพื่อไม่ให้ขัดต่อหลักของโลกมากนัก แต่ดูที่ระบบจีนแดงนี่ทำกับเขาสิ! แล้วหลังจากนี้จะทำยังไง…

ฝูหลิวนั่งฟังเจ้านายด่าจี เป็นวักเป็นเวร ด่าไปก็ได้แค่ด่า สุดท้ายก็ไม่กล้าพังผลงานที่ตัวเองสร้างมากับมืออยู่ดี ทางนั้นก็ได้ความทรงจำคืนแล้ว คุณจะเดินเกมต่อไปยังไงละคุณเทพเจ้าแห่งการละเล่น นี่เรียกว่ากรรมตามสนองแล้ว หึ ได้เวลาสนุกแล้วสิ….

แสงแดดยามเย็นสาดส่องลงมากระทบสองร่างที่นอนแนบชิดภายใต้ต้นไม้ใหญ่ เฟยเมี่ยวยกชายเสื้อขึ้นปิดหน้าเมื่อรู้สีกว่า แสงแดดอ่อนๆ ที่ตกกระทบเปลือบตาค่อนข้างรบกวนการนอนเป็นอย่างยิ่ง เมื่อคิดจะขยับพลิกตัวกลับเหมือนว่าตนคล้ายถูกใครหรืออะไรบางอย่าง โอบกอดไว้จนไม่สามารถขยับเขยื้อนได้อย่างใจนึก

ไม่ถูกต้อง…

เฟยเมี่ยวคิดในใจ ในเมื่อเขากำลังนอนอยู่ แล้วใครละที่มากอดเขาไว้ เปลือกตาบางค่อยๆ เปิดขึ้นช้าๆ ภาพตรงหน้าหาใช่เตียงนอนหรือผ้าม่านสีขาวข้างเตียง กลับกันที่เขามองเห็นยามนี้คือตนเองนั้นกำลังนอนทับอยู่บนแผงอกของใครบางคน เหตุการณ์มันคุ้นๆ นะว่าไหม…

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นเพื่อมองเจ้าของร่างกายที่ตนนอนทับอยู่ และใช่… คนเดียวกันกับเมื่อตอนนั้นมิมีผิดเพี้ยน

เหวิน ฮุ่ย เฉิง!

เฟยเมี่ยวมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ครั้งแรกถือว่าอีกฝ่ายนั้นช่วยตนไว้ จึงมิได้กล่าวถึงอีก แต่ครั้งนี้...เฟยเมี่ยวกวาดสายตามองไปรอบตัว คล้ายว่าจะไม่มีอันตรายหรือเหตุสมควรให้เขาต้องมานอนทับอยู่บนร่างใครสักคนหรอกกระมัง แล้วมันเกิดอะไรขึ้น?

เขาใช้มือที่ยังขยับได้อยู่ของตน ตีไปที่หน้าอกอีกฝ่ายเบาๆคนแซ่เหวินๆ

ทุบไปอีกสองทีแล้วเรียกต่อได้ยินไหมคนแซ่เหวิน เจ้าตื่นก่อน

ตีก็แล้วทุบก็แล้ว แต่คนก็ยังไร้วี่แววที่จะตื่นขึ้นมาคุยกับเขา เฟยเมี่ยวขมวดคิ้วมุ่นแอบบ่นอีกฝ่ายในใจไปอดหลับอดนอนมาจากไหน ปลุกยากปลุกเย็นนักนะ แล้วท่าทางล่อแหลมนี่จะทำยังไง เกิดใครผ่านมาเห็นเข้า ได้เข้าใจผิดไปถึงไหนต่อไหนบ่นเสร็จก็ยังยกกำปั้นทุบไปที่เหวินฮุ่ยเฉิงอีกรอบ ครั้งนี้คงออกแรงมากไปตามแรงอารมณ์ จึงได้ยินเสียงอีกฝ่ายครางประท้วงเบาๆ

อึก…

เฟยเมี่ยวกลอกตาครุ่นคิด เขาเดาะลิ้นครั้งหนึ่งหรี่ตามองเหวินฮุ่ยเฉิงอย่างคุกคามได้ ได้ ตื่นยากตื่นเย็นนักใช่ไหมมือบางเอื้อมจับใบหูของอีกฝ่าย รอยยิ้มซุกซนปรากฏบนใบหน้างาม ในเวลาต่อมาก็ได้ยินเสียงเหวินฮุ่ยเฉิงร้องเสียงหลงเพราะถูกเขาปลุกด้วยการดึงหู

โอ้ย!

พรึบ

เหวอ!!” 

!!!

แต่คงเป็นเขาที่กลั่นแกล้ง แค่กๆ ปลุกอีกฝ่ายด้วยวิธีที่แรงเกินไปหน่อย กลายเป็นว่าคนแซ่เหวินทั้งเจ็บทั้งตกใจที่อยู่ดีๆ ก็โดนดึงหู ลุกพรวดขึ้นมาโดยไม่สนว่าจะมีเขาที่น้ำหนักไม่เบานักนอนทับตัวอยู่ ผลที่ตามมาคือร่างกายของเขาเสียหลักกำลังจะหงายหลัง ด้วยสัญชาตญาณจึงรีบคว้ากอดคอของอีกฝ่ายไว้ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่คนแซ่เหวินมีน้ำใจกอดเอวดึงรั้งเขาเอาไว้เช่นกัน

ทำให้ยามนี้กลายเป็นว่าเขานั่งคล่อมตักอีกฝ่าย เราทั้งคู่กอดคอโอบเอวแนบชิดกัน หน้าผากและจมูกติดกันจนต่างตัวแข็งทื่อไปทั้งคู่ ขยับอีกนิดคือจูบ แต่ยามนี้เฟยเมี่ยวกลับรู้สึกว่าตนเองนั้นโง่งมเกินกว่าจะคิดได้ว่าจะผ่านสถานการณ์อันหน้ากระอักกระอ่วนนี้ไปได้อย่างไร ที่ทำได้ก็มีเพียงสบตากับดวงตาคมระยะประชิดโดยไม่มีใครหลบสายตา

ลมหายใจร้อนผ่าวของเหวินฮุ่ยเฉิงทำให้เขาประหม่า คล้ายว่าอีกฝ่ายต้องการเอ่ยอะไรบางอย่างกับเขา 

เม..

นั่นพวกเจ้ากำลังจะทำอะไร!น้ำเสียงตื่นตกใจของฉู่ชิงซาทำให้เฟยเมี่ยวได้สติ

เขาผลักเหวินฮุ่ยเฉิงออกอย่างแรง กลายเป็นว่าตนเองหงายหลังแล้วจริงๆโอ้ยหลังกระแทกกับพื้นจนรู้สึกเจ็บ…

เฟยเอ๋อร์ฉู่ชิงซารีบเข้ามาประคองศิษย์ของตน

ท่านจะมาก็มาดีๆ มิได้หรือ เหตุใดต้องเสียงดังให้ผู้อื่นตื่นตกใจด้วยอดไม่ได้ที่จะเอ่ยตำหนิ หลังบางๆ ของหลิ่งเฟยอวี่บอบบางอย่างกับอะไรดี ป่านนี้คงช้ำแล้ว

ฉู่ชิงซายักไหล่ พะยุงเขาขึ้นจากพื้นก็ข้าเห็นพวกเจ้ากำลังทำเรื่องมิถูกมิควร ก็ต้องเอ่ยปากห้ามปราม

ข้าหรือทำเรื่องมิถูกมิควร?” เฟยเมี่ยวเลิกคิ้วถาม

ใช่สิ เมื่อครู่พวกเจ้าคิดจะทำอะไรพอได้พูดก็เริ่มสวมบทบาทเป็นอาจารย์สั่งสอนศิษย์กลางวันแสกๆ ยังมาทำเรื่องบัดสีเช่นนี้ได้หรือ

หยวนชงเมิ่งเอ่ยปากเตือน “...อาฉู่

เอ่อ ไม่ๆ เมื่อครู่มิต้องไปฟังฉู่ชิงซาแก้ไขสิ่งที่พูดใหม่ ความหมายคนละอย่างพวกเจ้ายังเด็กนัก อะไรควรหักห้ามใจก็ต้องห้ามๆ เอาไว้บ้าง หากว่าชอบพอมีใจให้กันจริงๆ ก็ทำให้ถูกต้องตามจารีตตบแต่งกันก่อน ร่วมหอค่อยว่ากัน

หยวนชงเมิ่งสีหน้าบิดเบี้ยว ที่เอ่ยเตือนไปคือเจ้าพูดจามิถามความ ไฉนกลายเป็นสั่งสอนไปแนะนำไปเสร็จสับเลยเล่า

เฟยเมี่ยวแทบจะยกเท้าขึ้นมาก่ายหน้าผาก ฉู่ชิงซาเป็นบ้าไปแล้ว เอาอะไรคิดว่าเขาจะมีใจชอบพอคนแซ่เหวินกันท่านอย่าได้พูดจาเลอะเลือนให้มันมากนัก ผู้อื่นมาได้ยินเข้าจะครหาเอาได้

ฉู่ชิงซาเลิกคิัวมองศิษย์ตนก็มิใช่ว่าที่ผ่านมา พวกเจ้าสองคนมีใจชอบพอกันหรอกหรือ?”

เฟยเมี่ยวกรอกตาใส่ ถอนหายใจอย่างเอือมระอาคนเคยพบกันแค่สองสามครั้ง จะชอบพอกันได้อย่างไร…

คราวนี้ทุกสายตาของคนที่ยืนอยู่ตรงนี้ ก็เป็นอันต้องหันมามองเฟยเมี่ยวกันหมด ในใจมีคำพูดเดียวกันว่า 'ไม่ถูกต้องฉู่ชิงซายกมือขึ้นใช้หลังมือแตะหน้าผากของเฟยเมี่ยวเบาๆ

ศิษย์ข้า เจ้าไม่สบายหรืออยู่ดีๆ จึงได้เลอะเลือน

เฟยเมี่ยวขมวดคิ้วมุ่นเลอะเลือนอะไร

เจ้ากับเหวินฮุ่ยเฉิงในช่วงเวลาที่ผ่านมา เรียกได้ว่าแทบจะหลอบรวมเป็นคนๆ เดียวกันมีเจ้าที่ไหนเจ้าตำหนักเหวินก็ห่างกายไม่เกินสองเท้าก้าวเดิน

หะเฟยเมี่ยวชี้นิ้วเข้าหาตนเองข้าเนี่ยนะ

ฉู่ชิงซาพยักหน้า

เฟยเมี่ยวส่ายศีรษะ เป็นตายก็ไม่เชื่อเด็ดขาด ถ้าอยู่ด้วยกันนานขนาดนั้นก็ต้องจำได้บ้างสิ นี่เขาจำอะไรไม่ได้เลย ครั้งสุดท้ายที่ได้เจออีกฝ่ายก็คือช่วงที่หนีท่านแม่ออกมาเที่ยวเล่นนอกหุบเขาก็เท่านั้น

เป็นไปไม่ได้ ข้าไม่เห็นจำได้ว่าเคยมีเรื่องราวเช่นนี้เกิดขึ้น อาจารย์ท่านติดนิสัยชอบหลอกลวงผู้อื่นแล้ว ไม่ดีเลยเฟยเมี่ยวเอ่ยค้าน 

ฉู่ชิงซามุมปากกระตุก เจ้าศิษย์ไม่รักดีนี่ช่างอกตัญญูนักไม่เชื่อก็เรื่องของเจ้า จำกันไม่ได้ก็เรื่องของเจ้าเถอะ!หันหลังเตรียมจะเดินหนี ก็พบเหวินฮุ่ยเฉิงที่ยืนฟังเงียบๆ ไม่พูดไม่จาเสี่ยวเฟยบอกว่าจำเจ้าไม่ได้ ได้ยินหรือไม่

เหวินฮุ่ยเฉิงพยักหน้า

แล้วเหตุใดไม่พูดอะไรบ้าง นี่พวกเจ้าเล่นอะไรกันอยู่

เหวินฮุ่ยเฉิงตอบกลับเสียงเรียบจำเป็นหรือ จำไม่ได้ก็ไม่ได้สิ

ฉู่ชิงชาหมดคำจะกล่าว หวังดีก็โดนหลอกด่า เด็กพวกนี้เล่นอะไรกันไม่รู้เรื่องเขาไม่สนใจแล้ว ก่อนจะเดินจากไปยังอุตส่าห์หันไปเอ็ดใส่หยวนชงเมิ่งเสียงเข้มยืนเซ่อทำอะไร ยังไม่รีบไปอีก” 

คนที่อยู่ดีๆ ก็ถูกด่าได้แต่เดินตามภรรยาของตนไปอย่างไร้ปากไร้เสียง อาฉู่หงุดหงิดแล้ว เขาเงียบไว้เป็นดีที่สุด…

เฟยเมี่ยวหันกลับไปถามเหวินฮุ่ยเฉิงว่าข้ากับเจ้า เคยพบกันมากกว่าสามครั้งหรือ?”

เหวินฮุ่ยเฉิงชะงักไปจ้องมองเขา แล้วยิ้มบางจากนั้นส่ายหน้า กล่าวเสียงนุ่มย่อมมิเคย

เฟยเมี่ยวพยักหน้ารับ บ่นงึมงำว่าหิวแล้วเดินกลับเข้าเรือนไปไม่สนใจคนแซ่เหวินอีก

เหวินฮุ่ยเฉิงมองตามแผ่นหลังบาง รอยยิ้มอ่อนโยนแต่งแต้มใบหน้า คล้ายว่าความทรงจำของใครบางคนถูกเติมลงบนจิตวิญญาณ ใครบางคนที่เป็นตัวเขาในอดีต 'ฮุ่ยจวินหรืออาจวินที่ใครคนนั้นเรียกหา เจ้าจะใช่คนเดียวกันไหม เป็นคนเดียวกันกับที่เขาในชาติก่อนเฝ้าตามหาหรือไม่ เสียงทุ้มเอ่ยอย่างแผ่วเบาเฟยเมี่ยว…

สามวันแล้วที่เหวินฮุ่ยเฉิงหายไป เฟยเมี่ยวครุ่นคิด เขาบอกตนเองว่าเขาไม่เคยพบเจอคนแซ่เหวินเกินสามครั้งจริงๆ แต่ภายในใจส่วนลึกกลับบอกว่ามีบางอย่างผิดพลาด คล้ายว่าเขาจะทำอะไรสักอย่างหายไป แล้วมันคืออะไรละ…

นายน้อยไม่กินอีกหน่อยหรือขอรับมี่ถงมองผู้เป็นนายด้วยสายตาห่วงใย หลายวันมานี้นายน้อยกลางวันไม่ค่อยกิน กลางคืนก็ไม่ค่อยนอน คล้ายคนเหม่อลอยคิดอะไรอยู่ตลอดเวลา เจ้าตำหนักเหวินกับแมวบัดซบนั่นก็หายไป ในช่วงที่เขาไม่อยู่เกิดอะไรขึ้นกับนายน้อยของเขากันแน่

ถงถง ข้าอิ่มแล้วเฟยเมี่ยวตอบเสียงเอื่อย

กินอีกคำก็ยังดีนะขอรับ ข้าไม่อยู่ไม่นานท่านกลับซูบผอมลงถึงเพียงนี้ ข้าละลายใจยิ่งนัก” 

เฟยเมี่ยวมองสหายน้อยที่ใช้สายตาลูกหมาจ้องมองเขา มี่ถงกลับมาเมื่อสองวันก่อน ฉู่ชิงซาต้องให้เขาไปฝึกอะไรแปลกๆ มาแน่นอน เพราะกลับมาสภาพเปียกโซกทั้งตัวเป็นจิังจอกตกน้ำเจ้าก็แค่ไปทำในสิ่งที่เจ้าควรทำ…” 

มี่ถงยิ้มมุมปาก กล่าวเสียงหนักแน่นปราณมารในร่าง รวมทั้งวิชายุทธของข้าพัฒนาไปมาก วิธีฝึกของท่านจอมมารใช้ได้ดีทีเดียว ต่อไปหากนายน้อยเกิดอันตรายอีก ข้าก็สามารถปกป้องท่านได้แล้ว

เฟยเมี่ยวอดไม่ได้ ยกมือขึ้นลูบหัวของมี่ถงแล้วยิ้มขำ จิ้งจอกตนนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ยอมลำบากเพื่อเขา ทำทุกอย่างเพื่อเขา เป็นสหายน้อยที่วิเศษมาก เขาเองในฐานะของคนที่กำลังจะถูกปกป้องก็ควรกล่าวอะไรให้อีกฝ่ายมีกำลังใจอืม ต่อไปรบกวนถงถงแล้ว

ขอรับ!มี่ถงขานรับด้วยความดีใจ ข้าจะปกป้องท่าน อยู่ข้างกายท่านตลอดไป ต่อไปใครกล้ารังแกท่านอีกล้วนฆ่าไม่เว้น…

เฟยเมี่ยวเดินไปหยุดอยู่ริมหน้าต่าง เอ่ยเรียกระบบในใจ...

'ระบบ คุณอยู่ไหม

ระบบ [ระบบปฏิบัติการอัจฉริยะ…]

'รู้แล้วไม่ต้องพูดมาก ผมมีเรื่องจะถาม

ระบบ [เชิญป้อนคำถาม]

เฟยเมี่ยวมองออกไปนอกหน้าต่างผมว่าผมลืมอะไรบางอย่าง คุณรู้ไหมว่าผมลืมอะไร?”

ระบบ [...แจ้งให้ทราบ ผู้เล่นมีหนี้ที่ยังไม่ได้ชำระ เนื่องจากผู้เล่นไม่กระทำการอันชั่วช้าเป็นเวลานานเกินไป โดนกลั่นแกล้งโดยไม่ใช่เหตุสมควร ยอดหนี้ที่ต้องชำระ เป็นจำนวน 500 แต้ม ระบบจะทำการหักจากค่าต่างๆ ทุกครั้งหลังจากผู้เล่นทำเควสหลัก และเควสรองสำเสร็จ]

เฟยเมี่ยวรู้สึกราวกับว่าโลกเอียงกระทันหัน ทำไมอยู่ดีๆ เป็นหนี้อีกแล้วละ…? แล้ววิธีเปลี่ยนเรื่องที่นุ่มนวลกว่านี้ไม่มีเรอะ

ผมเป็นหนี้ได้ยังไง?” ชีวิตวันๆ ไม่กินก็นอน ไม่เคยเดินไปให้ใครรังแกเลยนะ…

ระบบ [ข้อมูลก่อนหน้านี้ถูกลบออกจากฐานข้อมูลไปแล้ว ไม่สามารถชี้แจงสาเหตุได้]

'หะ' เส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบๆ 'มีเรื่องแบบนี้ได้ยังไง คุณจะโกงผมเหรอระบบ คุณเป็นโปรแกมเถื่อนใช่ไหม!

ระบบ [ผู้เล่นที่รัก ระบบปฏิบัติการอัจฉริยะ โค้ดเนม จี ได้รับการยอมรับจากสากล เราไม่มีนโยบายในการฉ้อโกงเนื่องจากจะทำให้ผู้สร้างและองค์กรสนับสนุนเสื่อมเสียชื่อเสียง]

'งั้นก็บอกมา ว่าผมเป็นหนี้เยอะขนาดนั้นได้ยังไงเฟยเมี่ยงแทบอยากจะตะโกนด่าอีกฝ่ายออกเสียง ไม่ใช่ด่าแค่ในใจ ถ้าไม่กลัวจะโดนปรับเรื่องการใช้คำไม่สุภาพอีกกระทงเขาทำไปแล้วถ้าไม่มีเหตุผลดีๆ มาให้ ผมก็ไม่จ่าย

ระบบ [ข้อมูลก่อนหน้านี้ถูกลบออกจากฐานข้อมูลไปแล้ว ไม่สามารถชี้แจงสาเหตุได้]  ก๊อปปี๊วางชัดๆ

'ไม่จ่ายเว้ย!!

ระบบ [ดำเนินการหักแต้มจากแต้มสะสมที่มีทั้งหมด]

เฟยเมี่ยวตาเหลือก รีบกล่าวอย่างร้อนรนเดี๋ยวๆ เราคุยกันได้นะระบบนะ

ระบบ [...]

ครุ่นคิดถึงผลรับที่จะตามมาสักพัก เฟยเมี่ยวก็กัดฟันยอมตกลง '...ก็ได้ ขอแค่ไม่หักแต้มที่มีอยู่ก่อน ยังไงก็ได้ทั้งนั้น ว่าแต่จะหักยังยอมให้หักในอนาคตก็ดีกว่าหักตอนนี้ที่แต้มเขามีไม่ถึง500 ถ้าหักไปหมดเขาก็ตายพอดี

ระบบ [10% จากแต้มที่ได้รับทั้งหมดในทุกๆ เควส]

หน้าเลือด!!ถ้าจะทำขนาดนี้ส่งใบแจ้งหนี้มาด้วยเลยก็ได้ จะได้ดูเป็นทางการหน่อยเขาอดไม่ได้เอ่ยประชดไปที

ระบบ [ได้ ทุกครั้งก่อนที่จะมีการหักแต้มอัตโนมัติ ระบบจะออกใบแจ้งหนี้ให้ผู้เล่นก่อนเสมอ และหลังหักแต้มแล้วระบบจะส่งใบเสร็จการรับแต้มคืนให้ผู้เล่นอีกครั้ง ทั้งนี้ทั้งนั้นจะมีการ +ภาษีกระดาษเพิ่มอีก 5%]

เฟยเมี่ยวเข่าอ่อนทรุดนั่งลงกับพื้น จับชายเสื้อของมี่ถงแน่น กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงว่าถงถงข้าขอ ขอยาดม ยาลม ยาหอม อะไรที่แก้วิงเวียนได้เอามาให้หมด!


พูดคุยกับเถียนซินได้ที่

เพจ เถียนซิน

ทวิตเตอร์ @Hanfeng62416408

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 553 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,131 ความคิดเห็น

  1. #1055 K.white wine (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 16:23
    ใจเย็นนะระบบ จะใจร้ายแบบเน้ไม่ได้!!!!!!!
    #1,055
    0
  2. #1006 mayaangel (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:26
    รพคาญมากโอ้ย
    #1,006
    0
  3. #982 chalillxx_ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 20:46
    ในที่สุดดดด กี๊สสสส ขอบคุณที่เดาไม่ผิด เห้อออ แล้วต่อไปต้องเจออะไรนะ แล้วทำไมอาจวินไม่บอกน้อง!!!! แล้วทำไมอาจวินถึงมาอยู่ในโลกนี้อะ ทำภารกิจเสร็จแล้วฆ่าตัวตายหรอ หรือไปร่วมมือกับองค์กรฝ่ายตรงข้าม แต่พระเจ้าพูดเหมือนยอมมาเอว
    #982
    0
  4. #968 Nattiya Bursnachaitavee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 07:16
    55555
    ระบบนี่เป็นแขกแน่ๆเลย
    #968
    0
  5. #938 DBJJKM97 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 09:23
    โอ๊ยพรุะเจ้าท่านทำอะไรรรรรรทำไมทำกับน้องได้
    #938
    0
  6. #845 sayupung (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 23:36
    ยัยระบ๊บหน้าเลือดกลับมาอีกแล้ว มาพร้อมความจำอาจวินเลยจ้ะ -_-

    กรี้ดด อาจวินของหนูไม่เสียแรงที่อยู่เรือนี้ แต่งี้แสดงว่าอาจวินตายแล้วสินะ จะตายเพราะทำภารกิจนั้นหรือตายตามอายุขัยหว่าาา
    #845
    0
  7. #801 Mio26082549 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 10:49

    โถ ที่รักก555. วงวาร#ตั้งเเต่ตอนนี้ไปเค้าลืมเม้นท์..เค้าขอโต๊ดดด เลยกลับมาอ่านใหม่เพื่อเม้นท์ฮะ!!
    #801
    0
  8. #788 มากิริจัง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 17:57
    ยังไงก็เกลียดระบบจัง
    ที่นี้อาจวินจะเดินหน้าต่อยังไง
    ได้ความทรงจำคืนมาแล้ว
    #788
    0
  9. #655 trp1021 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:06
    ถ้าจำไม่ผิด พระเจ้ากำลังจะให้ยุ่งกับราชวงศ์
    #655
    1
    • #655-1 littlefoolmoon(จากตอนที่ 23)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 18:26
      หลังจากนั่งก็โดนจินเกอเกอคนนกปราบ55555555
      #655-1
  10. #629 Mio26082549 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 11:44

    โอ้ยยย นุ้งถงเจ็บมั้ยยย #ก็เหมือนกันจริงๆ555#กลับมาเหมือนกันค้าา หนีไปกทม.มา ร้อนมากกกก

    #629
    0
  11. #625 VKK42 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 08:25

    รอต่อปายยยยยยย...
    #625
    0
  12. #611 nyde (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 01:47
    รออีกสามสิบ...
    #611
    0
  13. #610 oilcaesar (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 19:53
    สงสารอ่ะ ไรท์ ร้าย
    #610
    1
    • #610-1 เยว่ซิน/NightTime(จากตอนที่ 23)
      28 มีนาคม 2562 / 20:13
      ซินถือคติว่าความรักที่ดีต้องมีอุปสรรคเยอะๆ ค่ะ จะมารักกันง่ายๆ ไม่ได้นะ 5555
      #610-1
  14. #609 VKK42 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 11:20
    วนกันไปวนกันมา..กว่าจะได้สมหวังคงจะอีกนานสิ
    #609
    1
    • #609-1 เยว่ซิน/NightTime(จากตอนที่ 23)
      28 มีนาคม 2562 / 11:34
      ส่งกำลังใจกันวนไปเลยจ้า^
      #609-1
  15. #608 Notty Kero (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 06:30
    ท่านแม่หลิ่งฮวาต้องรู้เรืรองนี้!
    #608
    1
    • #608-1 เยว่ซิน/NightTime(จากตอนที่ 23)
      28 มีนาคม 2562 / 11:33
      ฟ้องท่านแม่กันเถอะ!
      #608-1
  16. #606 N\'noey Butter (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 13:18
    งืออออ ขุ้นแม้จิ้งจอกข่างชั่วร้าย! ต้องให้คุณแม่มนุษย์จัดการ!
    #606
    4
    • #606-3 N\'noey Butter(จากตอนที่ 23)
      24 มีนาคม 2562 / 13:19
      ขุ่น***
      #606-3
    • #606-4 เยว่ซิน/NightTime(จากตอนที่ 23)
      24 มีนาคม 2562 / 13:56
      ต้องฟ้องท่านแม่หลิ่งฮวาแล้วนะคะแบบนี้ น้องหนีไปปปปปปป
      #606-4
  17. #598 Mio26082549 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 17:16

    น้องงงงงงง!!จำให้ได้สักเททททท!!ตูจะลงเเดงเเล้ววว55

    #598
    0
  18. #597 VKK42 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 13:51

    จะสมหวังยากเย็นอะไรขนาดนั้นนนนนนน
    #597
    1
    • #597-1 เยว่ซิน/NightTime(จากตอนที่ 23)
      16 มีนาคม 2562 / 16:00
      สตรองนะคะ อีกสักพักใหญ่ๆ กว่าเขาจะได้กัน แค่กๆ ได้อยู่ด้วยกัน ความรักที่มั่นคงต้องมีอุปสรรคไง อิอิ
      #597-1
  19. #593 Silent Scream (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 22:29
    งื้ออออ น่ารักอ่ะ
    #593
    1
    • #593-1 เยว่ซิน/NightTime(จากตอนที่ 23)
      15 มีนาคม 2562 / 22:32

      ท่านแม่ ท่านฉู่หรือนังพี่เหวินคะ ที่น่ารัก
      #593-1
  20. #588 พี่แว่น;เจวายพี (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 14:23

    สรุปคืออาจารย์อยากให้ศิษย์ได้เป็นฝั่งเป็นฝา(แบบรอดพ้นสายตาท่านแม่)สินะคะ... 555555
    #588
    1
  21. #585 Mio26082549 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 10:46

    ของขวัญไรท์อยู่ในเฟสน้าา♡^♡

    #585
    1
    • #585-1 เยว่ซิน/NightTime(จากตอนที่ 23)
      12 มีนาคม 2562 / 12:12
      ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ ตกใจมากและชอบมากจริงๆ ไม่เคยได้อะไรแบบนี้ ซินดีใจ... รอนังพี่อย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ ^^ รักรีดเดอร์นะคะ
      #585-1
  22. #584 lills (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 22:39
    อาฉู่55555555555
    #584
    1
    • #584-1 เยว่ซิน/NightTime(จากตอนที่ 23)
      11 มีนาคม 2562 / 22:42
      รับตำแหน่งท่านอาจารย์ดีเด่นไปเลยยย 555+
      #584-1
  23. #583 Notty Kero (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 22:38
    ผิดผี!!!!
    #583
    1
    • #583-1 เยว่ซิน/NightTime(จากตอนที่ 23)
      11 มีนาคม 2562 / 22:42
      ้เขาย่องเข้าไปทำอะไรน้องก็ไม่รู้?
      #583-1