Toilet ~ ผู้กล้าสุขภัณฑ์ ณ ต่างโลก ~

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 19 Views

  • 0 Comments

  • 0 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1

    Overall
    19

ตอนที่ 1 : Summom! ~ เมื่อผมโดนอันเชิญไปต่างโลก! ~

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    12 ม.ค. 62

   "ยินดีต้อนรับสู่ โฮมโพ ห้างสำหรับคนรักบ้าน ที่แห่งนี้คุณลูกค้าสามารถหาสินค้ามาแต่งเติมบ้านของท่าน.."
   ผมฟังเสียงโฆษณานี้มาเป็นร้อยๆรอบจนผมสามารถพูดตามได้ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่แสนน่าเบื่อของผมในฐานะพนักงาน(ชั่วคราว)ของห้างแห่งนี้
   "เอ่อ..ขอโทษนะคะ"
   "คะ...ครับ! มีอะไรให้ช่วยไหมครับ?"
   "พอดีลูกของเดี้ยนน่ะค่ะ บอกว่าชักโครกที่บ้านมันเป็นรุ่นเก่าแล้ว ลูกของเดี้ยนจึงอยากได้ชักโครกที่มีที่ฉีดตูดอัตโนอะไรสักอย่างนี่แหละค่ะ คุณช่วยแนะนำหน่อยได้ไหมคะ?
   "แน่นอนครับ เนื่องจากยุคสมัยของเรานั้นเปลี่ยนไปมาก ความขี้เกียจของคนเราก็เช่นกัน จากในสมัยก่อนนะครับ ที่เวลาเราเข้าห้องน้ำ เราต้องพกกระดาษชำระไปด้วย แต่ว่าในสมัยนี้นั้น.."
   "คือว่า ขอแค่แนะนำนะคะ ไม่ใช่เล่าประวัติ"
   แย่ละ ลืมตัวไปเลย ถ้ายังหาลูกค้าไม่ได้ เราก็ไม่ได้เลื่อนขั้นเป็นพนักงานประจำน่ะสิ
   "เอ่อ ผมคิดว่าควรจะเป็นยี่ห้อง แอฟริกัน สแตนโดดนะครับ เพราะแบนด์นี้ออกแบบโถสุขภัณฑ์ได้กะทัดรัด สวยงามเหมาะสำหรับการนั่งพักผ่อนหย่อนใจในห้องน้ำอย่างยิ่งเลยครับ"
   "แต่ราคานี่สิคะ?"
   "คุณลูกค้าไม่ต้องห่วงเรื่องค่าใช้จ่ายใดๆเลยนะครับ เพราะว่าหากคุณลูกค้าจ่ายผ่านบัตรเครดิตบูมสีแล้วละก็ ทางเราจะลดให้ทันที 30% และยังแถมกระดาษชำระให้ฟรีๆทันที 2 ม้วน สนใจใหมครับ?"
   คุณลูกค้าทำหน้าครุ่นคิดสักพักหนึ่ง ก่อนที่จะตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา และเริ่มโทรไปปรึกษาใครบางคน บางทีคงเป็นลูกสาวคนที่พูดถึงแน่ๆ
   หลังจากผ่านไป 20 นาที คุณลูกค้าก็วางสาย
   "คือว่านะคะ?"
   "คะ..ครับ! ตัดสินใจจะซื้อยี่ห้องไหนครับ? หรือจะสนใจรุ่นที่ผมแนะนำไปครับ?"
   สนใจซื้อทีเถ๊อะ...
   "พอดีว่าลูกสาวของเดี้ยนได้ซื้อโถส้วมใหม่จากอีกห้างไปแล้วนะค่ะ เดี้ยนจึงคิดว่าคงไม่จำเป็นต้องซื้อซ้ำอีกรอบแล้วนะคะ และอีกอย่าง ห้างที่ลูกสาวของเดี้ยนซื้อไปนะคะ ราคาถูกกว่าที่นี่อีกนะคะ โฮ๊ะๆ ไม่น่ามาเสียเวลาเลยนะคะ งั้นก็ขอบคุณที่ให้ความช่วยเหลือนะคะ ลาก่อนค่ะ!"
   เปรี้ยง!!!..
   เหมือนผมได้ยินเสียงฟ้าผ่าลงมาที่กลางใจ อะไรเนี่ย!!
   "ถ้าไม่ซื้อก็ไม่ต้องมาถามให้เสียเวลาตูสิเฟ้ย ยัยมนุษย์ป้า!!!"
   ...............

   ผมชื่อถั่ว เพื่อนๆมึกจะชอบล้อผมว่าถั่วดำ ทั้งๆที่ผมไม่ดำสักกะนิด และผมเป็นโอตาคุครับ ไม่ใช่โอตาคุอนิเมะ เกม หรือไอดอล แต่เป็นโอตาคุโถส้วมครับ ใช่ครับโถส้วมเป็นที่เราใช้ในชีวิตประจำวันนั่นแหละครับ โถส้วมที่เราคิดว่าไม่มีอะไรพิเศษ แต่จริงๆแล้วมันกลับมีประวัติศาสตร์คู่กับมนุษยชาติมายาวนานตั้งแต่สมัยกรีกโบราณ และได้พัฒนามาเรื่อยๆจนมาเป็นแบบทุกวันนี้ นับว่าเป็นสิ่งที่น่ามหัศจรรย์ยิ่งนัก
   โถส้วมนั้นมีหลายแบบทั้งแบบนั่งยอง(ส้วมซึมนั่ขแหละ) หรือแบบชักโครก และยังมีหลากหลายลูกเล่นจนผมไม่สามารถจินตนาการว่าอนาคตของโถส้วมในอนาคตจะเป็นอย่างไร แค่คิดก็น่าตื่นเต้นแล้ว
   ด้วยความที่ผมไฝ่ฝันว่าจะเป็นนักออกแบบสุขภัณฑ์ ผมจึงเข้าเรียนต่อในระดับมหาวิลัยสาขาด้านการออกแบบ และผมก็จบครับ แต่ว่าผมกลับสมัครงานไม่ได้เลย สุดท้ายก็มาจมปลักอยู่ในห้างกะโหลกๆแบบนี้ แถมยังเป็นแค่พนักงานชั่วคราวอีก ชีวิตนี่ทำไมไม่เป็นตามอย่างที่คิดนะ!
   "เอ๊ะ! รุ่นพี่ วันนี้ก็ขายไม่ได้อีกแล้วหรอคะ?"
   "ใช่น่ะสิ ยัยมนุษย์ป้านั่น!"
   "ฮ่าๆๆ รุ่นพี่ใจเย็นๆสิคะ สักวันต้องขายได้สิคะ เชื่อหนูสิ"
   "เธอนี่ดีจังเลยนะ ได้อยู่แผนกเครื่องใช้ไฟฟ้า เลยขายได้ทุกวันเลย ดูฉันสิ เฮ้อ...มองไม่เห็นอนาคตของตัวเองซะเลย"
   ผมได้แต่นั่งถอนหายใจยาวๆ
   "หนูเชื่อว่ารุ่นพี่ต้องทำได้ค่ะ และเป็นไปได้ ถึงจะเกิดอะไรขึ้นรุ่นพี่ก็อย่าลาออกนะคะ...อยากจะให้อยู่ด้วยกันนานๆ..."
   "อะไรนะ ฉันไม่ได้ยินช่วงสุดท้ายน่ะ เธอพูดเสียงเบาไป ฉันไม่ได้ยิน 'อย่าลาออก' แล้วอะไรต่ออีกละ?"
   "มะ..ไม่มีอะไรแล้วค่ะ หนูต้องไปแล้วนะคะ สู้ๆค่ะ!"
   "อะ...อะเค สู้ๆ"
   แล้วเธอก็เดินจากไป 
   เธอคนเมื่อกี้ชื่อ ฟ้า เป็นรุ่นน้องผม เข้ามาทำงานทีหลังผม 2 เดือน คงเพราะแผนกเราใกล้กันละมั้ง เธอจึงแวะมาพูดคุยกับผมบ่อยๆ แต่ก็ดี ผมจะได้ไม่เหงา
   
   .............
   
   "อีก 10 นาที ขอให้พนักงานทุกคนออกจากห้างให้หมดค่ะ ห้างจะปิดทำการแล้วค่ะ"
   เสียงประกาศว่าได้เวลาเลิกงานแล้วดังขึ้น ส่วนผมก็กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องพนักงาน
   "ช่วยเราด้วย...ท่านผู้กล้า"
   ผมได้ยินเสียงใครบางคน...
   "ใครน่ะ?"
   ผมมองไปทั่วทั้งห้อง แต่พบแต่ความว่างเปล่า
   "ฟ้า? ใช่ฟ้ารึเปล่า? ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ามาแกล้งกันน่ะ!"
   ผมดุฟ้าไป ทั้งๆที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านั่นเป็นเสียงของใคร
   "ช่วยเราด้วย...ท่านผู้กล้า!"
   .....................

   "อุย~~~"
   "ในที่สุด...ท่านผู้กล้าก็มาถึงเสียที"
   "ที่นี่คือ...ที่ไหนเนี่ย!"
   ผมจำได้แค่ว่าผมกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ในห้องพนักงาน แล้วก็ได้ยินเสียงของใคนบางคน ผมคิดว่าเป็นเสียงฟ้าแกล้งผม ผมจึงตะโกนด่าไป จากนั้น...ก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย
   "ได้โปรดช่วยเราด้วยเถิดท่านผู้กล้า"
   ผมมองเห็นผู้คนนับสิบคนยืนล้อมตัวผม ทุกคนต่างสวมชุดคลุมทั้งตัวเหมือนกับลาสบอสขององค์กรกางเขนดำในขบวนการ โ*เรนเจอร์ยังไงอย่างนั้น
   "คือว่า ที่นี่ที่คือใคร ฉันคือที่ไหน?"
   "โอว~~ ในที่สุดท่านผู้กล้าก็ปริปากพูดเสียที ข้าพเจ้า หัวหน้าขององค์กรเวทมนต์แห่งสหราชอา.."
   "หนวกหูเฟ้ย เอาสั้นๆได้ไหม!"
   ผมตวาดออกไปเสียงดัง!
   "ขะ...ขออภัยครับท่านผู้กล้า ที่แห่งนี้คืออาณาจักรฟรานซิส เป็นอาณาจักรที่เป็นผู้นำของทั้ง8อาณาจักรทั่วโลก ส่วนกระผมชื่อลีโอ เจลลาโต้ครับ"
   "หึๆ ฮ่าๆๆๆๆ เจลลาโต้ละ นามสกุลนายนี่น่ากินจังเลย ฮ่าๆ"
   ผมหลุดขำอย่างเสียงดัง โอยๆ ไม่ไหวๆ นามสกุลจะน่ารักเกินไปละ
   "บังอาจมาหัวเราะท่านหัวหน้าแห่งองค์กรเวทมนต์..."
   "พอเถอะ ราป ท่านผู้นี้เป็นถึงผู้กล้าเชียวนะ ใช้วาจาให้สุภาพหน่อย!"
   "ขะ...ขออภัยครับ"
   โห...ดูเหมือนไอ้เจลลาโต้คงจะมีอำนาจมากเลยนะเนี่ย สามารถหุบปากไอ้เจ้าแรปอะไรสักอย่างนั้นได้เลย
   "แล้ว...ทำไมผมถึงมาอยุ่ที่นี่ได้ละ?"
   ผมถามออกไปด้วยความสงสัย
   "พวกข้าอันเชิญท่านมาจากอีกโลกหนึ่ง เำื่อที่จะมาช่วยโลกของพวกเราครับ"
   เจลลาโต้พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
   "แล้วจะให้ช่วยอะไรล่ะ ให้ไปปราบจอมมารหรอ? หรือว่ากูโลก? ระ..หรือว่าให้เป็นพระราชา?"
   "มิใช่ครับ พวกเราอันเชิญท่านมาเพื่อทำให้คุณภาพชีวิตของอาณาจักรนี้ให้ดีขึ้นครับ!"
   เจลลาโต้มองผมด้วยสายตาจริงจัง
   "อย่าบอกนะว่า ให้ผมเป็นพระราชาอย่างงั้นหรอ?"
   ว้าว...เป็นราชาในต่างโลกล่ะ เจ๋งเป้งเลยวุ้ย! จากพนักงานชั่วคราวโฮมโพ ก็พลิกผันเป็นพระราชาเลย ของคุณครับ เทพเจ้าของโลกนี้
   "เอ่อ...ไม่ใช่เป็นพระราชาหรอกครับ แต่.."
   "แต่?"
   "เป็นคนออกแบบห้องน้ำของอาณาจักรนี้ครับ"
   "อะ...เอ๋!!!!!"

   
   
   
   
    
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น