Yaoi : กั้นรัก

ตอนที่ 22 : >> 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    4 ก.ค. 56



ช่วงนี้ชีวิตของอเนกภพเป็นไปในทางดี หากไปดูดวงก็คงจะรุ่งพุ่งแรง โดยเฉพาะในเรื่องความรัก


ก็ในเมื่อหลังจากวันนั้นที่ได้ไปค้างที่หอกำปั่นครั้งที่สอง ความสัมพันธ์ของเหนกและกำปั่นก็ดูจะเพิ่มคะแนนสูงขึ้นทุกทีจนตัวเหนกเองยังแปลกใจ กำปั่นเริ่มจะทักไลน์มาก่อน นาน ๆ ทีก็ซื้อขนมมาฝากเขา แถมยังมาหาเขาที่หออีก แล้วยังชวนไปกินหมูกระทะด้วยกัน ...สองต่อสอง.. ถ้าเหนกตายได้ก็คงตายไปแล้วเพราะความสุขในเลือดสูงมากเกิน ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจทำงานหนักผิดปกติ ส่งผลให้ความดันเลือดสูงมากกว่าปกติติดต่อกันเป็นเวลานาน และกล้ามเนื้อใบหน้ายิ้มค้างตลอดเวลาเหมือนเป็นอัมพาต

 

ชวนให้อดคิดไม่ได้ว่ากำปั่นรักกูแล้ว..กำปั่นรักกูแล้ว เขารักกูแล้วใช่มั้ย...

 

แต่ให้ตายอเนกภพก็ไม่กล้าถามออกไป ถึงพฤติกรรมกำปั่นจะทำตัวเหมือนเป็นแฟนเขาไปเรียบร้อย แต่เหนกรู้สึกว่าถ้าถาม กำปั่นก็คงยืนยันจะขอเวลากับเขาอยู่ดี ก็ได้แต่เสพความสุขโดยไม่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนกันแบบนี้ไปเรื่อย ๆ

 

ยกตัวอย่างเช่น พักกลางวันของวันหนึ่ง อเนกภพได้ไลน์ไปหาหนุ่มรุ่นน้องตอนพักกลางวันด้วยธุระบางอย่าง หลังจากได้แต่คุยไลน์และไม่ได้เจอหน้าจริง ๆ กันเลยเพราะกิจกรรมที่ทับถม

 

"อยู่ไหนเหรอ"

 

ฝ่ายกำปั่นนั้นแว้นซ์มอไซค์ไปจอดที่แคนทีนที่มีร้านหนังสือศูนย์หนังสือจุฬาฯอยู่ข้างล่าง เห็นไลน์เด้งก็ดู

 

“แคนทีนอ่ะพี่ มีอะไรรึเปล่าครับ?”

 

"เดี๋ยวไปหารอหน้าศูนย์หนังสือนะ"

 

พอได้รับข้อมูลเหนกก็คร่อมมอไซค์แว้นซ์ไปที่เดียวกันทันที โดยมีถุงขนมใส ๆ ข้างในเป็นถุงคุกกี้หน้าตาน่ารักสมกับเป็นของกิฟต์พ่วงติดอยู่ที่แฮนด์มอไซค์

 

"รับแซ่บ"

 

กำปั่นตอบรับเสร็จพลางไขกุญแจล็อกคอรถแล้วเดินไปนั่งแถวโต๊ะหินบริเวณจุดนัดพบ คิดไปเรื่อยเปื่อยว่าทางนั้นจะมีธุระอะไร

 

ไม่นานเหนกก็ปรากฏกาย มีถุงคุกกี้นั่นติดมือมาด้วย กึ่งวิ่งกึ่งเดินเหยาะ ๆ ด้วยรอยยิ้มมาหา พอถึงตัวกำปั่นก็นั่งลงยื่นถุงใส่มือให้

 

"อ่ะ ให้ ไม่รู้ชอบกินรึเปล่า"

 

มันเป็นคุกกี้เนยหน้าตาดีอยู่ในถุงแก้วผูกโบว์สีฟ้า ถุงขนาดปานกลางกินสองคนอิ่ม

 

“สวัสดีครับพี่" เห็นเหนกมาก็ยกมือไหว้ยิ้มกว้างทักทายตามประสารุ่นน้องที่นอบน้อม มองของที่อีกคนเอามาให้ "ให้ผมเหรอวะพี่? เหยดด ขอบคุณครับ" หน้าบานเลย คุกกี้ก็ชอบอยู่แล้ว หมุน ๆ ถุงดู

 

เห็นคนรับดีใจคนให้ก็ยิ้มแก้มปริ "พอดีไปเซ็นทรัลกับพวกไอ้เต้มา เลยซื้อติดมือมาฝาก ยี่ห้อนี้อร่อยนะกินดู" เหลือบมองหน้ากำปั่นนิดหน่อย

 

"ถอดแว่นดำออกหน่อยดิปั่น"

 

กำปั่นพยักหน้าหงึก ๆ แกะห่อจะท้าพิสูจน์แล้วแต่เหนกขอมางั้นก็เลิกคิ้วมองเหรอหราเหมือนตัวอะไรสักอย่างตื่นตูมแต่ก็ทำตามที่ขออย่างว่าง่าย สายตาซื่อ ๆ มีคำถามชัดเจนว่ามีอะไรอ้ะ

 

เหนกมองใบหน้าไม่มีไรปกปิดก็ให้ยิ้มบาง สบตาคู่นั้นกลับไปแทนคำว่าคิดถึงอย่างไม่ปิดบัง ก็แค่อยากเสพหน้ากำปั่นหลังจากที่ไม่ได้เจอหลายวันเท่านั้นเอง แค่นี้ก็มีความสุขจนหน้าเริ่มร้อนแล้ว

 

"เสร็จแล้ว แค่นี้แหละ" หัวเราะ

 

"อ้าว ยังไม่เห็นมีอะไรเลย" นี่ก็บื้อไม่เก็ต พี่เหนกหลอกดูขี้ตาผมสินะ

 

"ก็ไม่มีอะไรน่ะสิ" ยังอมพะนำไม่บอก "พี่ไปล่ะ เอาขนมมาให้เฉย ๆ" ว่าแล้วก็ลุกฮึบ คิด ๆ ดูตัวเองนี่มักน้อยไปรึเปล่าวะ

 

"มาไวไปไวนะ" กำปั่นเกาหัวยิ้มแห้ง "คิดถึงนะครับพี่" เงยหน้ายิ้มกว้างให้คนลุกยืน กลายเป็นว่าทางนี้พูดสิ่งที่เหนกอมพะนำอยู่ออกมาได้หน้าตาเฉยทำให้หน้าคนโดนโจมตีขึ้นสีเขินโป๊ะติดคริติคัลรัว ๆ มือไม้พันกันขึ้นมาดื้อ ๆ

 

"อ..เออ! ..คิดถึงเหมือนกันว่ะ" ยิ้มแห้งแต่หน้าแดงหันไปบอกกำปั่นเบา ๆ แล้วต้องชักหน้ากลับมาจ้ำอ้าวกลับไปหามอไซค์คันเก่งที่จอดไว้ไม่ไกล

 

นับวันจะดาเมจกูขึ้นเรื่อยนะไอ้ปั่น..

 

"ขับรถดี ๆ นะคร้าบ อย่าไปชนใครเข้าอ่ะ" คนทำดาเมจชาวบ้านไม่รู้ตัวป้องปากบอกส่งต่อ ยืนมองรอส่งจนกว่าเหนกจะขับรถลับสายตาไปนั่นแหละ ไม่ได้เจอตั้งหลายวันนี่นา ก็ต้องมองเก็บภาพการกระทำของร่างสูงตรงนั้นทุกอิริยาบถบ้างให้ได้อมยิ้มอยู่คนเดียว

 

                มาถึงตอนนี้ กำปั่นเองเริ่มรู้ตัวรู้ใจตัวเองมากยิ่งขึ้นโดยที่ไม่ต้องให้ใครมาแซะมากระตุ้นแล้ว เขายอมรับให้เหนกเข้ามาในชีวิตได้เต็มที่กว่าเก่า แม้จะยังไม่ทั้งหมดก็ตาม สิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ทำให้พอใจแล้ว ทางเหนกเองก็ไม่ได้มาเร่งเร้าถามให้เขาลำบากใจที่จะให้คำตอบอีก ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เขาสบายใจ

 

แม้ปากจะไม่ได้บอกอะไรไปตรง ๆ แต่การกระทำของตนก็น่าจะทำให้อีกคนพอรู้ว่าเขารู้สึกยังไงแล้วล่ะมั้ง...?

 

หรือถ้ายังไม่รู้ก็กะไว้ว่ารอให้ถึงเวลาที่ตัวเองแน่ใจจริง ๆ ก่อนถึงจะหาจังหวะบอกออกไป พี่เหนกคงตกใจน่าดู คิดแล้วก็ยิ้มเมื่อนึกถึงเวลาหนุ่มรุ่นพี่แสดงท่าทีเขินหรือเหวอแบบปิดไม่มิดในแต่ละครั้ง

 

-----------------------------------------------

 

เขาว่าเวลาถ้ามองไปข้างหน้าอาจดูนาน แต่ถ้าย้อนมองกลับไปมันก็สั้นนิดเดียวเหมือนวาร์ปได้ พรุ่งนี้ก็จะเป็นวันแรกของค่ายอาสาปลูกป่าที่ทั้งเหนกและกำปั่นเป็นสมาชิกค่ายแล้ว โดยเฉพาะเหนกที่อยู่ปีสามก็จะตื่นเต้นเป็นพิเศษในฐานะทีมบริหารค่าย จะรุ่งหรือจะร่วงก็จะได้เห็นดีกันพรุ่งนี้แหละ


                เหล่าผู้บริหารค่ายที่ประกอบไปด้วยปีสามเสียส่วนมาก ปีสี่รองลงมา และปีสองสองสามคน ประชุมกันดึกดื่นตีสองแล้วก็ยังไม่ลดความเข้มข้นของการประชุมลง จนบางคนที่มีหน้าที่เฉพาะและส่วนของตัวเองจบไปแล้วนอนอิเหละเขละขละหนุนตักชาวบ้านบ้าง กรนบ้าง ตีนก่ายพี่บ้างในสภาพชุดแคชช่วลกลิ้งเกลือกอยู่ในห้องค่ายที่เป็นห้องขนาดกว้างมากกว่ายาว โต๊ะเก้าอี้ที่ปกติใช้นั่งประชุมถูกดันไปหลังห้อง ให้การประชุมเป็นการนั่งวงกลมบนพื้นแทน สภาพห้องตอนนี้ดูเหลวเป๋วมาก แต่ผู้ร่วมประชุมกลับหน้าดำคร่ำเครียดขัดกับเสื้อยืดขาสั้นรองเท้าแตะเสียจริง


                เลขาฯค่ายเหนกหาวแล้วหาวอีก พยายามจดเนื้อหาประชุมลงสมุดที่เริ่มจะเบลอไม่เห็นว่าตัวเองจดผิดจดถูกเชี่ยอะไรลงไปบ้าง โดยมีเพื่อนเต้เฮดฝ่ายกิจกรรมนอนหนุนตักตัวเองอยู่ ตักอีกข้างก็มีนายเก้า ณ เอกยุ่น ผู้อำนวยการค่ายจับจองจนขาชาแล้วชาอีกเลิกชาไปหลายตลบ

 

“ถ้าเกิดปัญหาหลงป่ากันจริง ๆ ก็มีเจ้าหน้าที่คอยช่วย แต่ฝ่ายยามก็ต้องคอยประสานงานนะ..” เสียงง่วง ๆ ของเก้าที่จะหลับแหล่มิหลับแหล่เอ่ย “ใครมีคำถามอะไรอีกมั้ย....กูง่วงชิบหายเลย”


“พอเหอะ..จบเหอะ กูไม่ไหวและ..” เหนกโบกมือหยอย ๆ “กูจดไม่รู้เรื่องแล้วเนี่ย นอน ๆๆ พรุ่งนี้ไม่ตื่นเรียงตัวนี่จบเลยนะ”

               

                หลาย ๆ คนที่ยังไม่เป็นศพพยักหน้าเห็นด้วย พรุ่งนี้พวกเขาต้องตื่นตีสี่ มีเวลานอนแค่สองชั่วโมงเท่านั้น ถึงจะไปหลับในรถได้แต่มันก็คงไม่สบายเท่าหลับบนพื้นแบบนี้แน่นอน ในแง่ของการเอนหลังล่ะนะ


                เมื่อเห็นพ้องต้องกัน ห้องค่ายก็ถูกดับไฟจนมืด มีเสียงจักจั่นเรไรจากด้านนอกร้องระงมช่วยกล่อมอีกแรง คนอื่นจะหลับไปแล้วหรือยังไงก็ไม่รู้ได้ แต่เหนกยังหยิบสามารถโฟนของตัวเองมาไลน์หากำปั่นสักหนึ่งโชะ



“ประชุมเสร็จแล้ว นอนล่ะ”
“ปั่นหลับแล้วดิ”
“ฝันดี เจอกันพรุ่งนี้นะ”
“คิดถึงเว้ย”

 

“ส่งไลน์หาแฟนมึงเหรอ”

 

เสียงที่จู่ ๆ โพล่งขึ้นข้างตัวทำให้เหนกสะดุ้งมือถือแทบหล่น โชคดีที่นอนตะแคงอยู่

 

“ไม่ใช่แฟนเว้ย..น้องมันเสียหายหมดเชี่ยเต้” หันไปด่าเพื่อนสักหนึ่งดอกเบา ๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน

 

“เหอ การกระทำพวกมึงนี่ไม่ใช่แฟนเลยแม้แต่น้อย.....ย ครับเชี่ยเหนก” ความมืดปิดสายตาสีหน้าทะเล้นจากเต้ไม่มิด

 

“ช่างกู มึงน่ะไปสับรางของมึงเหอะ อย่ามายุ่งกับกูและกำปั่นเว้ย..” หันหลังให้ศอกใส่เบา ๆ ไปทีให้มันหุบปาก “นอน ๆๆๆ รำคาญ”

 

“อะไรวะ เดี๋ยวนี้เจอรักใหม่แล้วลืมกูเหรอ กูน้อยใจนะ” ท่าทางความอยากแกล้งเพื่อนของเต้มันจะโอเวอร์เกินไปหน่อย ถึงกับเอาขาก่ายร่างเหนกที่นอนตะแคงหันหลังให้เขา และยังกระดึ๊บไปประชิดหลังอีก ทำเอาเลขาฯค่ายขนลุกพรึ่บพรั่บ

 

“ไอ้เชี่ย!... กูจะนอน ถ้ากูไม่ตื่นมึงแดกตีนกูแน่! แล้วกูก็ไม่รักมึง!” ด่าไม่ด่าเปล่าศอกถองไปข้างหลังหนัก ๆ สักที จนเต้ตัวงอ ดีนะเอาแขนกันได้ไม่งั้นจุกตายไม่ต้องไปค่งค่ายกันละงานนี้

 

“กูล้อเล่น เออ แล้วชอบกันซะขนาดนี้ ทำไมไม่เป็นแฟนกันซะทีล่ะ”

 

“เรื่องของกู มึงอย่าสอดมากได้มะ” ก็แอบสะอึกเหมือนกัน ไม่ใช่ว่าเป็นแบบนี้มันไม่มีความสุขหรอก


“กูหวังดีนะเนี่ยถึงได้ถาม ไม่ใช่แปลว่าน้องเค้าไม่อยากได้มึงแต่เห็นมึงดังดีสีไม่ตกเลยกั๊กไว้นา”

 

                คำพูดไม่ได้ตั้งใจของเต้นั้นทำให้เหนกฉุนกึกขึ้นมาเลย

 

“ไอ้เหี้ยเต้..” พลิกตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเพื่อน ถึงไม่เห็นหน้าก็รู้เลยว่าโกรธอยู่ “มึงจะด่ากูเท่าไหร่ก็ด่า แต่ห้ามด่ากำปั่น มึงเห็นน้องเขาเหี้ยแบบมึงรึไงวะ...” พูดไม่พูดเปล่ากระชากเสื้อเต้หาเรื่องด้วยทั้ง ๆ ที่นอนตะแคงอยู่จนเต้ที่ตัวใหญ่กว่าเหนกกระตุกตามแรงดึง

 

“เฮ้ย ๆ ใจเย็น กูไม่ได้หมายความอย่างนั้นเว้ย..” เพื่อนตัวใหญ่กว่าสองเซนติเมตรเหงื่อตกเลย “กูหมายถึงน้องเขาสับสนอะไรแบบนี้รึเปล่า กูแค่ไม่อยากให้มึงเสียใจถ้ามารู้ว่าน้องเขาไม่ได้คิดอะไรกับมึงจริง ๆ ทีหลังไง”

 

มันก็จริงอย่างที่เต้พูด ถึงมันจะเจ้าชู้แฟนเยอะกิ๊กเยอะผลัดเปลี่ยนทั้งสถาบันตัวเองและสถาบันรอบนอก แต่เต้ก็ได้ชื่อว่ามีประสบการณ์เลิฟ ๆ สูงเป็นแอดไวเซอร์ที่น่าเชื่อถือพอสมควร และมันไปปะทะกับสิ่งที่เหนกกังวลอยู่พอดี

 

ตอนนี้เขากับกำปั่นทำตัวเหมือนแฟนกันก็จริง แต่อนาคตล่ะ? จะเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ งั้นเหรอ? เพราะยังไงก็ไม่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเต็มปาก ถ้าใครมาจีบกำปั่นล่ะ? ถ้ากำปั่นเผลอไปชอบใครที่ไม่ใช่เขาล่ะ? ไม่ได้ไม่เชื่อใจกำปั่นแต่ความสัมพันธ์หละหลวมแบบนี้ก็ทำให้เหนกกังวลอยู่ลึก ๆ พยายามจะลืมมันไปแต่อย่างไรมันก็รบกวนจิตใจเขาไม่มากก็น้อย

 

“ถึงเป็นงั้นก็ช่างแม่ง.. พอเหอะมึง” ปล่อยมือจากเสื้อเพื่อน “นอนๆๆๆ พรุ่งนี้งานหนักเดี๋ยวไม่ตื่น ฝันดีเว้ย”

 

                แล้วห้องค่ายก็เงียบลง ปราศจากเสียงพูดคุยของมนุษย์ให้ได้ยินอีก หลายศพหลับกันหมดแล้ว เต้เองก็ผล็อยหลับแทบจะทันที เหลือแต่เหนกที่ยังขมวดคิ้วครุ่นคิดอะไรก่อนจะหลับไปบ้างด้วยความอ่อนเพลีย

 

-----------------------------------------------

 

                ว่านัดน้องหกโมงตรงที่หน้าคณะ แต่เหล่ารุ่นพี่ต้องตื่นกันตีสี่ครึ่ง บางคนที่งอแงหน่อยก็ตื่นตีสี่สี่สิบห้า แต่พอตีห้าเหล่าผู้บริหารค่ายในสภาพเดิมไม่อาบน้ำเพราะอาบไม่ทันและนอนกันได้แค่คนละสองชั่วโมงก็ต้องสะโหลสะเหลลงมาเช็คชื่อน้องปีหนึ่งและปีสอง บางส่วนก็ไปหิ้วข้าวของที่จำเป็นมาเตรียมไว้ ห้องกระจกชั้นหนึ่งของคณะมนุษยศาสตร์จึงดูวุ่นวายตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ตอกบัตรเข้าทำงาน

               

“ใครที่รู้ตัวว่ายังไม่มายกมือขึ้น!! เอ้ย...!” เสียงเต้ที่คุมการเข้าแถวน้องประกาศออกโทรโข่งแบบจงใจหยอดมุกเรียกเสียงฮาของเหล่าซอมบี้ปีหนึ่งที่เพิ่งแหกขี้ตาตื่นได้บ้าง “ใครที่รู้ตัวว่าเพื่อนข้างกายยังไม่มานะครับ รีบโทรจิก ณ บัดนาวเลยนะครับน้อง หกโมงตรงล้อหมุนนะครับ!!

 

                นอกจากเต้ที่ตะโกนโทรโข่งอยู่ก็มีปีสามอีกสองสามคนช่วยกันคุมให้เด็กปีหนึ่งนั่งกันเป็นที่เป็นทางรอรถบัส ส่วนเหนกเดินไปเดินมา พูดคุยกับคนโน้นคนนี้คอยตอบคำถามว่าจะทำอะไรเมื่อไหร่อย่างไร เพราะเขาเป็นคนกุมตารางเวลาของค่ายทั้งหมด
               

                จะยุ่งวุ่นวายแค่ไหน สายตาเหนกก็ยังมองหาพ่อหนุ่มผมสีบลูฮาวายเอี้ยน ซึ่งตอนนี้ก็ตีห้าสี่สิบเข้าไปแล้วยังไม่มีวี่แววของกำปั่นจะโผล่มาเลย จนเหนกร้อนใจต้องไลน์ไปถาม

 

                                “อยู่ไหนแล้วปั่น”

 

                กำปั่นที่ปกติมักจะตื่นเช้าอยู่แล้ววันนี้ตั้งนาฬิกาให้ปลุกตีสี่ แต่เหมือนโดนเจ้ากรรมนายเวรที่ไหนรังแกทำให้นาฬิกามันไม่ยอมปลุกเสียนี่ กว่าจะตื่นก็ปาเข้าไปตีห้านิด ๆ  รีบสะดุ้งชะแว้บจัดการตัวเองแล้วรีบเผ่นมานี่ ไม่ทันได้ดูไลน์ของเหนกเพราะมัวแต่แว้นซ์ลืมตายมาอยู่กลัวตกรถ

 

                มาถึงในเวลาเซฟพอดีเขาก็เริ่มทยอยกันขึ้นรถแล้ว ตาก็ยังมีแก่ใจมองหาใครบางคนพลางสะพายเป้วิ่งเหยาะมารวมกลุ่มกับคนอื่น ๆ


“อ้าวนั่น ไอ้ปั่นมาแล้วว้อยกัน!” เป็นเสียงบูมที่ร้องบอกเพื่อนขณะทำตัวเป็นกรรมกรแบกของเข้าใต้ท้องรถอยู่ กันที่นับเพื่อนนับน้องอยู่อีกทางก็พยักหน้าพลางตะโกนแซะเพื่อนผมฟ้า

 

“มาช้านะเมิงง เมื่อคืนมัวแต่ดูคลิปในตำนานที่กูส่งให้ดูปลุกใจสิท่า!” ทำให้กำปั่นชักสีหน้ามองเพื่อนแบบจะตะโกนเสียงดังหาพ่องหรือ

 

“สาสส กูนอนเวลาเด็กอนามัยไม่ดูไม่เดออะไรของมึงหรอกว้อย” แม่ม กูแค่ดูฮอร์โมนในยูทูบนิดหน่อยเท่านั้นเอง กำลังติด

 

                คนที่กำปั่นมองหากลับไม่อยู่ให้เห็น เพราะกำลังวิ่งด้วยความเร็วแสงราวนักกีฬาวิ่งสี่คูณร้อยขึ้นบันไดไปหยิบของให้อาจารย์อ้อย อาจารย์สาวที่ปรึกษาค่ายที่ลืมไว้ที่ห้องแก กำปั่นก็ไม่ตอบไลน์เสียทีไม่รู้จะตกรถไหม พอเหนกลงมาปุ๊บก็หกนาฬิกาตรง แทบจะกระโดดขึ้นรถคันที่สองไม่ทัน ส่วนคันแรกนำหน้าออกประตูมหาวิทยาลัยไปแล้ว

               

                นับว่าโชคดีที่รถคันที่เหนกขึ้นเป็นคันที่ขนส่งปีสอง แต่โชคร้ายที่พอขึ้นมาก็เห็นจะ ๆ ตาว่ากำปั่นมีคนนั่งด้วยอยู่ พอดีสบตากับอีกฝ่าย หน้าเสียดายมันก็ปิดไม่มิดส่งไปให้อีกคนแบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย แล้วจำต้องไปนั่งกับสาวแมนปีสี่ที่ชื่อพี่หน่องแทน

 

                โอเค วันนี้ไม่ใช่วันของกู..

 

ส่วนกำปั่นก็ไม่ใช่คนที่ชอบปฏิเสธใคร คนมาขอนั่งก็พยักหน้าเชิญให้เขานั่งดิบดี พอเห็นเหนกขึ้นมาทีหลังก็แทบร้องอ้าวด้วยความเสียดายพอ ๆ กัน มองตามรุ่นพี่หนุ่มที่ห่อเหี่ยวลงถนัดพลางขอโทษในใจที่ไม่ได้กันที่ให้เพราะนึกว่าเหนกจะไปนั่งอีกคันน่ะสิ เซ็งเลย

 

"สวัสดีครับพี่" เสียงโทนต่ำของคนข้างตัวเรียกความสนใจจากกำปั่นให้หันมองจากที่นั่งฟีบอยู่ปล่อยให้เก้าอี้ด้านหน้ามีเพื่อนกันบูมสองตัวส่งเสียงโล้งเล้ง ๆ ไปตามประสาเคล้ากับเสียงคนทั้งคันที่เจี๊ยวจ๊าว

 

"อ้าว ดีครับ น้องปีหนึ่งเหรอ? ก็ว่าคุ้นหน้าว่าเคยเห็นนั่งในแถวตอนรับน้อง" กำปั่นส่งรอยยิ้มกว้างให้ตามแบบคนอัธยาศัยดีเป็นทุน "เอ้อ แล้วทำไมมานั่งคันนี้ครับน้อง หรือนั่งผิดคันหว่า"

 

ก็มันมีรถของปีหนึ่งโดยเฉพาะอยู่นี่นา

 

"คันนั้นมันเต็มน่ะครับ พี่ปีสามเลยให้ผมมานั่งคันนี้แทน ฝากตัวด้วยนะครับพี่" พูดพลางยิ้มมุมปากนิด ๆ ให้รุ่นพี่ที่ดูตัวเล็กกว่า ฟังแล้วคนถามก็พยักหน้าเข้าใจ

 

"อ้อ โอเค~ พี่ก็ฝากตัวด้วยนะครับ พี่ชื่อกำปั่น น้องอ่ะ?" เสียงติดจะร่าเริงราวกับลืมเหี่ยวจากที่คลาดกับเหนก ตาหลังเรแบนสีชามองสำรวจคนด้านข้าง

 

อืม.. น้องก็ดูหน้าตาดีนะเนี่ย สาวคงติดเยอะแฮะ ไทย ๆ คมเข้ม ๆ ...

 

"ผมชื่อสิงห์ครับพี่กำปั่น"

 

อู้ว.. ชื่อก็ไท๊ยไทย เท่เสิ่สอ่ะ จะว่าไปก็เหมือนเคยคุยกันแฮะ เอ... อ้อออ ตอนที่แต่งกะเทยละน้องออกมาขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำ คนนั้นเอง!

 

"จะว่าอะไรมั้ยถ้าพี่ฟังชื่อน้องแล้วต่อคำว่าสิงห์คะนองนาให้" รุ่นพี่ผมฟ้าหัวเราะชอบใจ ก็แหม หน้าตาน้องแม่มได้ฟีลนักมวยจริงไรจริง คนได้ฉายา 1ea เลิกคิ้วเข้มขึ้นเชิงแปลกใจแล้วหลุดขำออกมาเบา ๆ

 

"ไม่เป็นไรครับพี่ ถ้าพี่จะเรียกผมแบบนั้นผมก็ยินดีนะครับพี่กำปั่น.." พูดพลางยื่นมือขึ้นมาดันช่องยิงแอร์ให้หมุนมาทางตัวเอง "เอาแอร์มั้ยครับ?"

 

"เอา ๆ"

 

กำปั่นเผลอหดตัวลีบนิดนึงเพราะน้องเอนตัวสูงใหญ่มาทางตนเพื่อดันแอร์ พอลมเย็นเป่าใส่ผมกระเจิงนิด ๆ ก็ปัดผมที่ทิ่มตาตัวเองออก แล้วก็ต้องสะดุ้งเมื่อนิ้วกร้านของใครบางคนมาช่วยปัดผมออกให้ ลืมตามองอีกทีก็สบสายตาที่มองมาอยู่เหมือนพินิจอะไรสักอย่างนั่น..

 

เป็นเวลาชั่วอึดใจก่อนรุ่นน้องปีหนึ่งจะเอนตัวกลับไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นปล่อยให้พี่ปีสองนั่งทำหน้าเหวอ ๆ รู้สึกได้ถึงกระแสบางอย่างจากสายตานั่นอ่ะดิ..

 

มันคล้าย ๆ ... ที่พี่เหนกเคยมองตัวเอง...

 

ชิบหายละไง งานจะงอกมั้ยวะ...

 

ทางเหนกก็นั่งเท้าคางเซ็ง ๆ แกมเบื่อ ๆ ผสมเหี่ยว ๆ ปนเปไปกับหงอย ๆ ที่ไม่ได้นั่งกับกำปั่น วันนี้ไม่ใช่วันของเขาจริง ๆ ทั้งไลน์อีกฝ่ายก็ไม่ตอบ นั่งอยู่นี่ก็พยายามจะไลน์ไปหากำปั่น แต่ไม่มีวี่แววว่าเจ้าหนุ่มผมฟ้าจะตอบอะไรกลับมา

 

“เหนก เป็นไรเปล่า หน้าแกไม่ค่อยดีเลย” เป็นเสียงของพี่หน่อง สาวห้าวรุ่นซีเนียร์ประจำค่าย

 

“อ๋อ ไม่เป็นไรหรอกครับ เมื่อวานไม่ค่อยได้นอนน่ะ” เหนกส่งรอยยิ้มอิดโรยตาหมีแพนด้ากลับไปให้ เหลือบไปข้าง ๆ พวกบริหารค่ายก็สัปหงกกันไปทีละคนสองคน และเขาเองก็ชักอยากนิทราแล้วสิ เพราะไอ้เชี่ยเต้แท้ ๆ

 

“ไหวมั้ยนั่น แกจะนอนก็ได้นะพี่ไม่ว่าไร กินน้ำมั้ย?” ไม่ถามเปล่าสาวหน่องยังใจดีหยิบขวดน้ำของเธอส่งให้เหนกอีกด้วย แต่เหนกส่ายหน้ามือดันกลับไปเบา ๆ

 

“ผมไม่อยากเข้าห้องน้ำบนรถน่ะครับพี่ พี่หน่องกินเถอะ“ ปฏิเสธอย่างสุภาพ

 

“เหรอ งั้นถ้าหิวบอกนะ พี่มีขนม ยังไม่ได้กินข้าวเช้ากันล่ะสิใช่เปล่า”

 

“เอ่อ เดี๋ยวซักแปดโมงครึ่งจะมีเดินข้าวกล่องน่ะครับพี่ ไม่ต้องห่วง พี่หน่องกินข้าวแล้วเหรอ” เขาถามมาก็ถามกลับ แอบเกร็งนิดหน่อยที่คุยกับสาวรุ่นพี่ ถึงจะเคยเจอในค่ายและทำงานร่วมกันสองสามครั้งมาแล้วก็ตาม

 

“ก็ยังไม่ได้กินหรอก ไดเอ็ตอยู่น่ะ” เสียงห้าวพูดพร้อมกับยิ้มเขิน ๆ

 

ไดเอ็ตแล้วทำไมมีขนมวะครับพี่...?

 

“หา พี่หน่องเนี่ยนะไดเอ็ต อ้วนตรงไหนวะ?” เหนกขมวดคิ้วไม่เข้าใจ พี่แกก็ไม่ได้มียี่ห้อแปะตรงไหนบอกว่าอ้วนเลยนะ ก็สมส่วนดีตามสตรีไทย ไอ้พวกไดเอ็ตจนแห้งแขนขาลีบเป็นโปลิโอสิเขาว่ามันก็เกินไป


 

“เหนกว่าพี่ไม่อ้วนจริงเหรอ?...” สีหน้าสาวห้าวยิ้มดีใจขึ้นมา

 

“อื้อ จริงครับ อย่างพี่หน่องเรียกอ้วน เพื่อนผมยิ่งกว่านี้อีก” พลางคิดว่าสาว ๆ เนี่ยจะกังวลอะไรนักหนาวะ ไอ้คนที่ควรลดมันก็บ่นจะลดแต่ก็กินเค้กหน้าตาเฉย คนผอมแล้วก็เสือกจะลดอีก ไม่เข้าใจเลย

 

“เหนกแม่งใจดีว่ะ” พี่หน่องหันไปยิ้มกับกระจกรถ แต่มันไม่พ้นสายตาเหนกที่มองว่าแค่บอกว่าไม่อ้วนเนี่ยมันใจดีตรงไหน “เพื่อนพี่แม่งชอบหาว่าพี่อ้วน เกลียดพวกมันอ่ะ”

 

“เขาล้อเล่นเว้ยพี่ พี่หน่องไม่ต้องคิดมากหรอกครับไว้พี่อ้วนเท่าอียุ้ยมันก่อนเถอะ รู้จักเปล่า ยุ้ยเอกผมน่ะ แต่มันนิสัยดีนะพี่” ทางนี้ก็พยายามปลอบใจไปตามเรื่อง ไม่ได้กะจะเอาเพื่อนมานินทาหรอกแต่ก็เข้าใจว่าสตรีน่ะอ่อนไหวง่าย

 

“แล้วแกชอบหุ่นแบบไหนล่ะ ผอม ๆ หรือ กลาง ๆ “

 

                คราวนี้เหนกนึกถึงกำปั่น นึกถึงขนาดตัวที่เคยกอดอยู่ ทั้งแขนทั้งไหล่ มันแน่น ๆ น่าฟัดดีเหลือเกิน เสียดายไม่ได้นั่งด้วยกันไม่งั้นคงกอดฟัดเละไปแล้ว..

 

                                “อ๋อ ผมชอบแบบเต็มไม้เต็มมือหน่อยน่ะครับ กอดแล้วอุ่นดีนะ” แบบกำปั่นไง

 

“เหรอ” ไม่รู้เหนกคิดไปเองหรือเปล่าว่าพี่หน่องแกท่าทางแปลกๆ “แล้ว....แกมีแฟนยังวะ”

 

                พอโดนถามแบบนี้จากที่คุยเพลิน ๆ อเนกภพก็สะอึกเลย แล้วหน้ากำปั่นก็ลอยมาอีกครั้ง นั่นน่ะยังไม่ใช่แฟน แล้วจะให้บอกว่าเป็นแฟนมันก็คงไม่ดีมั้ง

 

                                “ยังเลยพี่” เกาหัวยิ้มแห้งให้ “แล้วพี่หน่องมีแฟนยัง ไม่เห็นขาเม้าธ์เขาพูดกันให้ผมได้ยินบ้าง”


                                “ยังเลย...แต่พี่มีคนที่ชอบแล้วนะ”

 

                                “ฮั่นแน่ แล้วพี่บอกรักเขาไปยังครับ”

 

“ก็....กำลังจะบอกนี่ล่ะ” หน่องที่หน้าแดงก่ำไปถึงหูจนเหนกเริ่มสังเกตได้ ชักตงิด ๆ กับบรรยากาศแปลก ๆ ที่ออกมาจากตัวสาวห้าวรุ่นพี่ ไม่มั้ง ไม่ใช่มั้ง......ไม่ใช่ทีเหอะ ไม่ใช่ทีเห้อออออ!! ขอให้กูแค่หลงตัวเอ.....

 

“พี่ชอบแกว่ะเหนก....”

 

ชิบหายยยยยยยยยยยยยยยย!!!!

 

เหี้ยแม่งกูยังไม่ได้ทันจะคิดจบประโยคเลย ทำไมแทงหวยไม่ถูกแบบนี้มั่งวะ!!!

 

เหนกนั่งนิ่งหน้าเหวอออกทางสายตา เหงื่อกาฬหลังคอผุดซึมทั้ง ๆ ที่รถบัสปรับอากาศซะเย็นฉ่ำ นึกสบถในใจว่าพี่หน่องทำไมมาบอกตรงนี้วะ! แล้วมาชอบผมทำไม!! โอ้ย กูจะบ้า อยากลุกหนีไปซบซอกขากำปั่นแล้ว แล้วจะทำไงปฏิเสธไปจะมองหน้ากันติดเหรอวะอีกกี่ชั่วโมงกว่าจะถึง โอ้ยย พี่!! บอกได้ไม่ดูบรรยากาศเล้ย!! ยิ่งมองสีหน้าสาวหน่องที่แดงไปถึงหู เหนกยิ่งเครียดอยากโดดหน้าต่างรถลงไปตรงนี้แหละ

 

                “ขอบคุณนะพี่หน่อง แต่ผม..มีคนที่ชอบแล้วครับ...” ความจริงเป็นสิ่งไม่ตายยังไงก็ต้องบอก

 

"ไม่เป็นไร..ก็คิดไว้แล้วน่ะนะ" แต่น้ำเสียงพี่เขาไม่ได้ไม่เป็นไรอย่างที่พูดเล้ย เหนกอยากฆ่าตัวตาย ว่าไปไอ้การที่เขาได้นั่งกับพี่หน่องเนี่ยคงไม่ใช่ว่าเพื่อนพี่เขาหลีกทางให้นะเว้ย โอ้ย ถ้าพี่คิดไว้แล้วก็อย่ามาสารภาพสิครับ!!

 

“ผมขอโทษจริง ๆ นะพี่” กลืนน้ำลายอึก “แต่อย่างพี่หน่องก็น่ารักออก คงมีคนมาชอบแต่พี่ไม่รู้ตัวบ้างล่ะน่า” เขาไม่ได้โม้แต่พี่หน่องน่ารักจริง ๆ ถ้าทำตัวเป็นกุลสตรีกว่านี้ เลิกพูดเสียงห้าว ๆ ล่ะก็นะ

 

“ไม่เป็นไร.. แกไม่ต้องซีเรียสนะ แค่อยากบอกก่อนจบว่ะ” สาวหน่องแค่นหัวเราะเล็กน้อยมองไปนอกกระจกรถ “พี่นอนก่อนนะ”

 

“อ่ะ..ครับ”

 

                กลายเป็นเหนกหลับตาไม่ลงซะเอง ได้นอนแค่สองชั่วโมงแท้ ๆ ยังต้องมาตาค้างเพราะการสารภาพเลิฟสายฟ้าแลบนี่อีก คิดแล้วก็เหนื่อยใจ ไปถึงค่ายกูตายห่าแน่.. แถมรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกต้องนั่งโพสิชั่นนี้ไปอีกไม่รู้กี่ชั่วโมง ก็สงสารหน่องอยู่หรอก อยู่ดีไม่ว่าดีใครมันจะอยากหักอกคนกันล่ะ

 

                อยากเดินไปเตะไอ้น้องที่นั่งข้างกำปั่นทิ้งแล้วนั่งแทนซะเหลือเกิน ใครก็ได้ช่วยกูที....

 

To be continued

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

732 ความคิดเห็น

  1. #707 reirikizune4 (@reirikizune4) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 11:05
    รอตอนต่อไปอยู่นะคะ 😆
    #707
    0
  2. #649 ♦{หลาม}♦ (@te-yo-02) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 13:18
    อย่าเกิดอะไรที่เข้าใจกันผิดนะ
    #649
    0
  3. #581 TaNgWa ^^ (@hongfa99) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 04:25
    มือที่สามทั้งสองคนเลยเร้ออออ ได้กลิ่นมาม่ามาเเต่ไกล
    #581
    0
  4. #526 nafr (@loveitachi) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กันยายน 2557 / 01:37
    เอิ่มสเน่ห์แรงทั้งคู่ สงสารเหนกเลย สู้ ๆ กำปั่นใกล้จะบอกแล้ว
    #526
    0
  5. #504 Ma-i (@vryinsoul) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 13:58
    อิน้องสิงห์คะนองน๊าาาาา
    อย่ามาทำให้พี่ปั่นหวั่นไหวน๊าาาาา

    สงสารพี่เหนก 
    ทั้งโดนสาวห้าวสารภาพรัก ทั้งยังจะถูกรุ่นน้องทาบรัศมี

    #504
    0
  6. #489 xib, (@xib1) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 23:47
    อยากจะมุดเข้าไปเปลี่ยนที่นั่งให้จริงงงงงงง #ฝั่งพี่เหนกไม่เท่าไหร่ #ฝั่งปั่นนี่สิ
    #489
    0
  7. #474 Lucia Eve (@sodiz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 10:52
    อยากร้อง ฉิบหายยยย ดังๆ เป็นเพื่อนพี่เหนก ใครบงอาจมานั่งกับนุ้งปั่นของเค้าน่ะ!!
    #474
    0
  8. #432 RINKUWAc .™ (@hasuki) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 19:23
    ม่ายยยยยยยยยยยยยย กำลังไปได้สวย ดราม่าอย่าเพิ่งโจมตี!

    กำปั่นอย่าใจอ่อนนะฮึบๆ พี่เหนกสู้ๆ >
    #432
    0
  9. #280 FoR(ฟอล) (@maxzone5432) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 16:11
    ปั่นอย่าไปปิ้งน้องคนนั้นนะ สงสารเหนกที่จีบตั้งแต่ตอน 1 มาถึงตอนที่ 16  (อ่านแล้วเหนื่อยแทน)
    #280
    0
  10. #256 แกงส้ม (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 13:48
    มือที่สามเข้ามา
    #256
    0
  11. #229 mojini (@pakwun) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2556 / 22:55
    ป้ะ ฉันว่าแล้ว น้องปีหนึ่งตอนนั้นมันต้องมีไรแอบแฝง ......

    จริงๆด้วยยย มันแอบปิ้งปั่นแน่ๆเลยยยยยย ว๊ากกกก ปั่นงานงอกแล้วไงงง

    พี่เหนกก็งานงอกด้วยยยย แต่แลจะเคลียร์ง่ายกว่าของปั่นมันน้า เจ้แกปีสุดท้ายแล้วนี่่!!!

    ฝ่ายนั่นเหลือกอีกหลายปีเลยนะเห้ยยยยยย


    เอาแล้วๆๆๆๆ สองคนนี้เนื้อหอมใช่เล่นนะเนี้ยยย
    #229
    0
  12. #200 LOLLIPOP (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 19:02
    กรั้ดดดดดมือที่3มาแล้ว
    #200
    0
  13. #199 SabD WolF (@Zellderian) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 15:47
    มันสลับที่กันไปล่ะมั้ง ผู้หญิงควรจีบปั่น
    ผู้ชายควรจีบเหนกเซ่!!!
    ไม่เห็นความสวยพี่เหนกมั่งรึยังไงงงงง(???)
    #199
    0
  14. #198 Rin (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 15:38
    หนูไม่เอามือที่สามมมมมมมมมมมมม(ตะโกนก้องป่า)YY

    ร้ายนักนะเหอะ!คิดจะมาส่งสายตาหวานให้ปั่นหรอฝันไปเถอะยะแม่ยกสู้ตาย-^-+

    ฝ่ายพี่เหนกพี่เหนกขาาาาาาาน้องปั่นจะถูกงาบไปแดรกแย้วน๊าาาาTT
    #198
    0
  15. #194 YAMSANG!! (@yamsang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 22:20
    ณ ตอนนี้ ทั้งสองคนโดนจีบ~
    #194
    0
  16. #184 THE[K]]¥☂★ (@80181880) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2556 / 23:13
    ตัดจบงี้เลยยยยยยยยยยยย
    สิงห์หะไกรภพนั่นคือใคร มา หล่อนักเดี๋ยวกูแดกเองงงงงง/อย่าไปยุ่งกับปั่นเฟร้ยยยยยยยยยยยยยยย
    /ส่งตัวเองไปบีบๆพี่เหนก////
    #184
    0
  17. #182 Pair p. (@Deat_p) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2556 / 21:55
    มือที่สาม(?)ฝั่งปั่นนั้นน่าลุ้น
    มือที่สาม ฝั่งเหนกนั่นหน้าหนา(ว้อท!? พี่เขาออกจะดี อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังดี)
    มือที่สามทั้งสองคนน่าระอา
    กลิ่นมาม่ามาเบาๆแล้วหายเอยย (หวังว่าดราม่าจะไม่ยาว พี่เหนกอย่างอนปั่นแบบไร้สาระนะฮ้าฟฟ)

    #182
    0
  18. วันที่ 5 กรกฎาคม 2556 / 16:48
    ไม่เอาาาาาา

    ไม่เอามือที่สามมมมมมมมม
    #178
    0
  19. #177 om-let (@le-tom) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2556 / 16:46
    55555+

    โอ๊ย งานเข้าทั้งคู่!

    ปั่นก็ทาง เหนกก็ทาง แต่อ่านๆไม่มีเครียดนะ ฮาตลอด24ชั่วโมงเลยก็ว่าได้ (แต่แอบบเซ็งแทนเหนกที่อดนั่งกับปั่น)
    #177
    0
  20. #175 RUDY (@rudywildarms) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2556 / 02:06
    เอาแล้ววววว มาทั้งมือที่สามที่่สี่ ทั้งชะนีและเด็กปีหนึ่ง

    พี่เหนกสู้ๆๆ ยังไงก็เลิฟพี่เหนกกับกำปั่นที่สุดดดดด <3
    #175
    0
  21. #173 Toki (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2556 / 01:10
    เิริ่มแล้วๆ ปัญหา อุปสรรคด่านต่อไป ^^
    #173
    0
  22. #171 I am ja (@otaku1234) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 23:00
    กริ๊ดดดดดดดด  โอ้ววววววววววว อุปสรรคมากมายยยย  แต่ยังเชียร์ เหนกปั่นเหมือนเดิมค่ะ >w<
    #171
    0
  23. #170 เมเปิ้ลสีชาด (@kazamidori) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 21:43
    มือที่สามที่สี่มากันให้พรึบ
    #170
    0
  24. #169 Hakurairu (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 21:24
    ก้างงงงง ก้างชื่อสิงงงงค์!!! แงงงง

    มีคนชอบปั่น แต่ก็มีสาวมาชอบพี่เหนกกกก

    วู๊ฮู๊วววววว ลุ้นตอนต่อไปไม่ไหวแล้วค่าาาาา

    แง ต้องเป็นตอนที่อ่านแล้วมันเจ็บแปล๊บๆที่ใจอีกตอนนึงแน่ๆๆๆ

    โอ้ววววส เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์นะค้าาาา
    #169
    0
  25. #168 black_hare (@donutmon) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 20:44
    //เผลอจิ้นสิงห์ปั่นไปชั่วขณะ.. //กราบไรเตอร์ //แต่ยังไงก็เชียร์เหนกปั่นนะครับ ;w;
    #168
    0