Yaoi : กั้นรัก

ตอนที่ 18 : >> 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,770
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    18 มิ.ย. 56



                นับตั้งแต่เมื่อวานที่อเนกภพที่ได้จูบแรก..ไม่สิ จูบที่สอง แต่โอเคนับว่าเป็นจูบแรกล่ะน่าเพราะอันก่อนหน้าเขาจูบอยู่ฝ่ายเดียวนี่ ครั้งนี้สิถึงจะเป็นจูบแรกของสองเราแล้ว ทีนี้ก็กลายเป็นร่างทรงแป๊ะยิ้ม ยิ้มตลอดทั้งวัน ยิ้มตลอดทั้งคืน และดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษฮัมเพลงในลำคอทั้งวัน บางทีก็มีหัวเราะกับตัวเองจนคนรอบข้างมองแปลก ๆ ว่าไอ้เหนกมันเป็นเชี่ยมอะไร

 

โดยเฉพาะคนในแก๊งเขาทั้งห้าที่จับสังเกตได้เร็วกว่าคนอื่น

 

"หน้าบานแฉ่งเลยนะมึงน่ะ" เป็นเสียงเต้ที่นั่งใกล้เหนกพูดขึ้นตอนอาจารย์พักเบรคในห้องเลคเชอร์ "กับน้องกำปั่นของมึงไปไกลแล้วดิ ได้ซ่ำยังวะ"

 

"พ่องมึงง! หัวมึงเนี่ยมีแต่เรื่องพรรค์นี้รึไง" พูดไม่พูดเปล่าเหนกยังจิ้มหน้าผากเพื่อนเต้หงาย "พูดงั้นน้องมันเสียหายนะเว้ย.."

 

"ถ้ามันจะเสียหายก็เสียหายตั้งแต่มึงไปชอบเขาแล้วว่ะ" อิฐที่นั่งถัดจากเต้ไปหัวเราะผสมโรง

 

"หันกลับไปดูแฟนมึงเลยนะ นั่นน่ะเสียหายเพราะมึงจนเยินแล้ว" คราวนี้เหนกเอื้อมมือข้ามเต้ไปตบหัวอิฐเอาดื้อ ๆ

 

"แล้วสรุปเป็นไงวะ? เป็นแฟนกันยัง" ต๋งที่นั่งอีกด้านหนึ่งเอ่ยถามเหนกอย่างจริงจัง

 

คนถูกถามยืดตัวไขว่ห้างกอดอกทำท่าสลักสำคัญ "ยัง.." เรียกเสียงอ้าวจากเพื่อนทั้งห้าอย่างมิได้นัดหมาย

 

"แล้วมึงจะทำหน้าบานทำไม หรือหาคนใหม่ได้แล้ว?" ต๋งถามต่อ พลางกำปากกายื่นมาหาเยี่ยงไมค์สัมภาษณ์

 

"มึงเห็นกูใจง่ายเหมือนไอ้เต้เหรอวะ?" คำตอบของเหนกเรียกเสียงอ้าวจากเต้อีกครั้งแบบเกี่ยวไรกะกู "ก็แค่กูไปตื๊อเขา เขาก็บอกทำนองว่าเขาไม่อยากเป็นเกย์ แต่เขาก็ไม่ได้รังเกียจกูก็แค่นั้น" ส่วนเรื่องจูบแรกน่ะกั๊กไว้ไม่บอกพวกมึงหรอก

 

ตอนเหนกพูดว่าไปตื้อก็มีเสียงลอย ๆ จากหม่อนที่นั่งถัดจากอิฐมาว่าไอ้หน้าด้าน ทำเอาเหนกแทบขว้างยางลบใส่กบาลเพื่อน

 

"แค่เขาบอกไม่ได้รังเกียจแต่ไม่คบด้วยนี่ก็แปลว่าอกหักแล้วว่ะ" อิฐพยักเพยิดมาจากข้ามไหล่เต้

 

"กูไม่ได้โง่นะเว้ย.." เอนหลังพิงพนัก ถึงพูดไปงั้นแต่ก็ชักไม่แน่ใจแล้วแฮะว่าตัวเองตาบอดเพราะความรักรึเปล่า บางทีกำปั่นอาจจะรังเกียจเขา ...แต่จูบเมื่อวานน่ะมันไม่ได้มีอะไรบอกว่ากำปั่นรังเกียจเขาเลยแม้แต่นิดเดียว

 

นึกถึงแล้วเหนกก็เงียบฟังเสียงหัวใจที่มันเต้นแรงขึ้นมา

 

นับเป็นโชคดีของเหนกที่อาจารย์กลับมาจากพักเบรคพอดี ทำให้ฝูงเพื่อนไม่สามารถซักไซ้อะไรได้ต่อ อีกแค่ชั่วโมงเศษก็จะเลิกไปกินข้าวแล้ว ชายหนุ่มคิดในใจว่าตั้งแต่กลับมาจากหอกำปั่นจนวันนี้ก็ยังไม่ได้คุยกันเลย เดี๋ยวพักเที่ยงจะขอไลน์ไปหาสักที

 

-------------------------------------------------

 

หลังจากวันนั้น ที่กำปั่นได้ลองจูบเป็นครั้งแรกตั้งแต่สไลด์ออกมาจากท้องแม่ ผลที่ตามมาก็คือหนุ่มผมฟ้ามาดชาวร็อคติดสถานะมึนเบลอราวกับติดเคิร์สหายาแก้ไม่ได้ มีสลับกับลูบหน้าบ่นงึมงำลุกลี้ลุกลนเป็นพัก ๆ เวลาอยู่คนเดียวหรือไม่ได้มีคอนแทคกับใคร

 

                ตอนนี้เขานั่งสมองว่างอยู่ที่นั่งหน้าเอกตัวเองซึ่งมีพื้นที่โล่งพอสมควร ลมพัดผ่านตลอดเวลาเพราะอยู่ชั้น 5 รอบข้างมีเพื่อน ๆ นั่งเมาธ์มอยกันไปตามประสา เข้าหูบ้างไม่เข้าหูบ้าง ไม่แปลก ในเมื่อตอนนี้ในความรู้สึกของกำปั่นยังมีรสสัมผัสในช่วงเวลานั้นที่จำได้แม่นยำอยู่เหมือนมันเพิ่งเกิดเมื่อครู่นี้เอง..

 

                เขาเม้มปากไม่รู้ตัว ความนุ่มหยุ่นและอุ่นชื้นยังติดเนื้อติดลิ้นอยู่เลย.. แม่ม รู้สึกตัวเองหมกมุ่นมากว่ะ.. เกิดมาเจอใครบางคนเข้าอีกตอนนี้คงไม่รู้จะเอาหน้าไปมุดซอกขาเพื่อนคนไหน คิดแล้วอนาถตัวเองสุด ๆ

 

ยังไม่ทันจะคิดอะไร มือถือกำปั่นก็สั่นด้วยไลน์เข้า ไม่ใช่จากใคร จากคนที่ทำให้เขาติดสถานะเบลอมึนมา 24 ชั่วโมงพอดีนี่เอง

 

"กินไรยัง"

 

ตอนไม่เห็นว่าใครส่งมาก็หยิบมาดูแบบเหมือนน้ำลายจะยืดออกจากปาก พอเห็นเท่านั้นแหละ ตื่นเลย นั่งเครียดอยู่แป๊บแล้วไล่อาการบ้า ๆ บอ ๆ ออกจากตัวเองพิมพ์ตอบไป

 

"ยังเลยพี่ พี่กินยังอ่ะ ยังเรียนอยู่เปล่า?"

 

"เรียนเสร็จแล้ว กำลังจะไปกิน"

"ไปกินด้วยกันป่าว"

 

ในไลน์ชวนมาดื้อ ๆ ซะงั้น

 

กำปั่นคิดหนักเลย ถ้าเจอตอนนี้ต้องทำตัวไม่ถูกแน่ ๆ ... เอาไงดีวะ

 

"ยังคุยงานกับเพื่อนอยู่เลยอ่ะ"

"พี่ไปกินก่อนเถอะครับ > <;; "

 

"เสร็จเมื่อไหร่ล่ะ เดี๋ยวรอ"

 

อเนกภพไม่ใช่คนตัดใจง่ายอยู่แล้ว ลูกตื๊อก็ถือเป็นจุดขายอย่างนึงของเขาเหมือนกัน

 

"ง่ะ คงอีกพักนึงเลย.."

 

แต่อันที่จริงกำลังฝอยข่าวคาวเคล้าการนินทามันส์ปากกันใหญ่

 

ปลายสายไลน์ยิ้มเนือย ๆ ถอนใจ ความจริงเหนกพอเห็นกำปั่นไลน์ตอบมาว่ายังไม่ได้กินข้าว เขาก็ใจร้อนบอกเพื่อนว่าเดี๋ยวแยกไปกินทีหลังเองซะแล้วเพราะอยากไปกินข้าวกับกำปั่นสองคน และตอนนี้ก็ได้แต่บุ่ยปากไปมาด้วยความผิดหวังยืนพิงกำแพงชั้น 6 สงสัยต้องไปกินข้าวคนเดียวแล้วสิ จะให้ไปรวมกลุ่มกับเพื่อนก็เสียฟอร์มแย่..

 

"โอเค งั้นพี่ไปกินล่ะ อย่าลืมกินข้าวนะ"

"คิดถึงว่ะ"

 

เห็นเหนกตอบมาแบบนั้นกำปั่นก็อารมณ์โล่งอก ไม่ได้รับรู้เลยว่าทางนั้นรู้สึกยังไง มัวแต่อมยิ้มเขินเงียบ ๆ หลบสายตาเพื่อน

 

"เช่นกันพี่ <3"

"อิ่มอร่อยนะคร้าบ"

 

สุดท้ายเหนกก็ไปกินข้าวคนเดียวแบบหมาป่าเดียวดาย ออกจะซึมจ๋อยไปหน่อย

 

เมื่อจบบทสนทนาแล้วกำปั่นก็ถอนหายใจโล่งไปเปลาะ แล้วหันมาทางกลุ่มเพื่อนตัวเองบ้าง ในกลุ่มตอนนี้เป็นกลุ่มเพื่อนที่คุยกันได้สนิทใจที่สุดของกำปั่นเอง มีราว ๆ 7 - 8 คนด้วยกัน แถมหลากหลายสปีชีส์เสียด้วย

 

อันประกอบส่วนประสมดังนี้คือ กะเทยหนึ่งนาง สาวห้าวที่พูดเสียงดังแข่งกับกะเทยอีกหนึ่งนาง หนุ่มเหนียมอายที่เจ้าตัวประกาศตนว่าเป็นเกย์แต่แรกหนึ่งนาย และสาวเงียบ ๆ ใส่แว่นที่มักจะนั่งมองเพื่อนยิ้ม ๆ ที่เหลือก็คือ นายกัน บูม และสาวเพยนั่นเอง

 

"พวกมึงคุยกันถึงไหนแล้ววะ?" เพราะมัวแต่นั่งแบลงค์นั่งไลน์อยู่หนุ่มผมสีจี๊ดใจเลยตามไม่ทันว่าพวกเพื่อน ๆ ตัวเองคุยกันไปถึงไหนแล้ว

 

"มึงน่ะทำอะไรอยู่วว กำลังประเด็นฮ็อตย่ะ" กะเทยนางนั้นมีนามว่า คิน แต่ชอบให้เรียกตัวเองว่าคินนี่เอ่ยขึ้นด้วยเสียงแหลมสูงเท่าที่ตัวเองจะทำได้ "นังปั่นแม่มทำเสียสมาธิ ตะกี๊เล่าถึงไหนแล้วนะ?"

 

"ถึงดราม่าสโมซิกัมอ่ะ" หนุ่มเกย์เหนียมนามว่า เมษ กล่าว

 

"เออใช่ ๆ แล้วตอนนั้นน่ะพวกอาจารย์โคตรแอนตี้ยัยกะเหรี่ยงนั่นมากเลย แล้วมันก็ลาออกเองแล้วก็ซิ่วหนีไปเลย สมน้ำหน้า" พูดไปสาวคินนี่ก็จีบปากจีบคอออกแอ็คติ้งไปด้วย

 

"แล้วพ่อแม่เค้าไม่มาเอาเรื่องเหรอ" เมษถามต่ออีก

 

"ฮู้ย เอาเรื่องสิ แต่สุดท้ายก็เคลียร์กันไปยังไงเค้าไม่รู้นะ" สาวคินนี่ยักไหล่ "โฟ่มากหิวน้ำ นังกันเอาน้ำมาถวายหน่อยสิยะ" พูดพลางชี้นิ้วไปที่หนุ่มกัน

 

"โหย แม่เจ้าประคุณรุนช่องซ่องประตูผี มีมือมีตีนยังจะมาจิกหัวใช้เพื่อนอีกวุ้ยนังนี่" กันเหน็บแบบหมั่นไส้แล้วโยนขวดน้ำใส่คิน จะว่าไปเรื่องแอ็คติ้งกะเทยตอนเต้นกองสันก็ได้เรฟเฟอเรนซ์หลัก ๆ มาจากคินคนงามคนนี้นี่เอง

 

ส่วนกำปั่นเกาหัวมองตาปริบ ๆ ไม่ได้รู้เรื่องอะไรกับเขา นินทาชาวบ้านอีกละพวกนี้ ข้าง ๆ มีบูมที่นั่งแดกขนมมองสาว ๆ (?) เมาธ์กันไฟแล่บ

 

"จะว่าไปน้องเฟรชชี่เอกเราปีนี้ก็ไม่เบานา แม่คนซิ่วสามปีที่เอาทั้งเอกด่าลงกรุ๊ปเฟซมหาลัยด้วยอิแค่เรื่องไม่ได้เสื้อคอโปโลเอกเพราะสั่งไม่ทันเองเนี่ย ไม่ไหวเลย ต้องให้พี่ปีสี่มาเคลียร์ให้" สาวเพยบ่น ๆ พลางส่ายหน้า มือขยับนิ้วสไลด์หน้าจอเรียบ ๆ มือถือตัวเองไปด้วย

 

ยังกระดกน้ำไม่ทันหายคอแห้ง สาวคินก็หันมาเมาธ์ต่อทันใด "เออ เค้าก็ได้ยินมา ป่านนี้นางเป็นไงมั่งแล้วเนี่ย"

 

"ข้าว่าซิ่วหนีไปอีกละม้างง แหม่ ซิ่วอีกสักหนคงไม่ตาย" เป็นเสียงของสาวท่าทางห้าวหาญนาม แป้ง โพล่งมา

 

"อย่าเลย สงสารเค้านะ" สาวแว่นสุดยอดนาม น้ำหวาน ผู้เงียบ ๆ คนเดียวในกลุ่มนาน ๆ จะดอกพิกุลร่วงสักทีปรามเพื่อนแป้ง

 

"ต๊าย จะไปสงสารทำไมน้ำหวาน เดี๋ยวแม่งก็ก่อเรื่องให้ปวดหัวกันอีก คินนี่ฟันธงค่ะ" ทำมือฟันธงไปด้วยอีกต่างหาก "เออๆๆ มีเรื่องนี้เว้ย พี่เหนกเอกอิ๊งอ่ะรู้จักมั้ย"

 

พอมีชื่อของเหนกหลุดมากลางวงสนทนากำปั่นก็ชาวูบไปทั้งตัว ตาโพลงมองคนเปิดประเด็นหลังแว่นเรแบนด้วยความตกใจว่ามันจะมีเรื่องอะไร

 

"อาฮะ รู้จักดี กูทำงานกะพี่แกบ่อย แล้วมีอะไรวะนังคิน?" เป็นกันที่เอ่ยคำถามในใจของกำปั่นแทน

 

"ไม่รู้พวกมึงเคยได้ยินยัง พี่เค้ามีเรื่องกับเด็กวิศวะเรื่องแย่งหน้าที่พิธีกรงานวิชาการไหนไม่รู้ปีที่แล้วเว้ย" สาวคินนี่จีบปากจีบคอเหมือนเป็นเรื่องใหญ่มาก

 

"แบบพวกคณะอื่นมันก็ส่งคนไปเป็นพิธีกรไง แล้วอีเด็กวิศวะมันเล่นเส้นเว้ย ก็ได้เป็น แล้ววันงานแม่มก็แบบอีกสิบห้านาทีจะเปิดงานแม่มก็ไม่มาสแตนบายสักที เห็นมีนายกกระทรวงไรมาด้วยไม่รู้ แบบเสียหน้าไม่ได้ เลยให้พี่เหนกเป็นพิธีกรแทนไปเลยเว้ย" เหมือนตัวเองจะโม้มากไปเลยพักกินน้ำ

 

"แล้วพอจบงาน แม่มก็มาหาเรื่องเว้ย หาว่าพี่เหนกไปแย่งงานเค้า สงสัยกลัวไม่ได้แจ้งเกิดจัดเลยต่อยกันหลังเวทีเลยเว้ยยย" เธอเล่าไปทำท่าไคลแม๊กซ์ไป "นี่เค้าได้ยินมาจากพวกสโมอีกที ไม่งั้นข่าวเงียบกริบ" ทำท่ารูดซิปปาก

 

"เหยดเข้.. มีเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอวะ..." บูมที่นั่งแดกมาตลอดถึงกับเบิกตาตี่ ๆ อึ้ง ๆ รำพึงออกมาขนมร่วงออกจากปาก กำปั่นที่โนคอมเมนต์กลืนน้ำลายหนืดคอ

 

ตอนนั้นจะเป็นไรมากเปล่าวะ.. แต่นี่เรื่องจริงใช่มั้ยเนี่ย แย่วุ้ย..

 

"เออ เรื่องนั้นเพยก็เคยได้ยินมาบ้างจากพี่หลีด" สาวเพยเงยหน้าจากการแชททางมือถือขึ้นมาตอกย้ำว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องจริงให้หนุ่มเรแบนเหงื่อตกกว่าเดิมด้วยความเป็นห่วงเหนกย้อนหลัง

 

"โห่ ไอ้เด็กวิดวะนั่นแม่มหน้าด้านว่ะสัส แล้วผลการต่อยเป็นไง" แป้งตบโต๊ะแบบไม่สบอารมณ์ มาหยามคนในคณะตนนี่ไม่พอใจเฟ้ย

 

"เค้าก็ไม่รู้ แต่เหมือนพี่เหนกไม่ได้ต่อยกลับ เห็นเหมือนโดนพี่เหนกแย่งงานมาหลายงานละ เลยแค้นมั้ง ข่าวว่าก็ยังเขม่นกันอยู่นะ" เจ้าแม่ (? )ข่าวลือพยักหน้าสลักสำคัญ

 

"มึงไปตุ๋ยมันสองสามทีเดี๋ยวมันก็เลิกเขม่นพี่เหนกแล้วเว้ย คิดจะเสียสละหน่อยมั้ย?" กันจับบ่าคินนี่ด้วยสายตามุ่งมั่นและฝากความหวังสรรพสิ่ง

 

ฝ่ามือนักกีฬาวอลเลย์บอลทีมคณะของคินนี่ประเคนยันเข้าแก้มกันเต็ม ๆ รัก "เห็นกูเป็นกะเทยใจแตกรึไงยะ กูมีผัวแล้วค่ะ!! ถึงอีนั่นมันจะหน้าตาดีแต่กูเลือกนะคะ!!"

 

"โอ๊ยย มึงเอามือหรือตีนมาทาบหน้ากูวะนังคินนี่! หนักชิบหาย!" กันลูบแก้มหน้าหงิกแต่ก็ไม่ทำอะไรคินนี่นอกจากเบิ้ดกระโหลกนั่นทีนึง ส่วนบูมนึกสนุกเลยตบหัวคินนี่รุมด้วยอีกคน ที่เหลือก็เอาแต่ฮากัน

 

"โอ้ย อีพวกนี้! ผมกูเสียทรงหมด เดี๋ยวปั๊ดจับทำผะอัวเรียงตัวเลยนี่!"

 

"พวกมึงนิ คุยกันเสร็จยัง กูหิวแล้วไปหาไรกินเหอะ" กำปั่นพูดขึ้นมองเพื่อนเล่นกันขำ ๆ แต่ละคนก็พยักหน้าเห็นด้วย

 

"หลังคณะมะ เดี๋ยวข้ามีเรียนวิชาเลือกเสรีต่อว่ะ" แป้งเก็บของพลางเอ่ยออกมา

 

"หลังคณะก็ดี กูขี้เกียจไปไกล" เมษสมทบด้วยพลางลุกขึ้นเก็บข้าวของบ้าง แล้วทั้งหมดก็พากันลงไปชั้นด้านล่างตรงไปยังหลังคณะกันทั้งกลุ่ม มองหาโต๊ะที่ว่างซึ่งพอมีอยู่แล้วก็ไปวางของจับจองที่กัน

 

ในขณะที่ฝูง (?) ของกำปั่นลงมายึดโต๊ะยาวที่ซุ้มอาหารหลังคณะ เหนกที่นั่งกินข้าวแกงกับน้ำส้มสักยี่ห้ออยู่อย่างเดียวดายก็เงยมองเสียงเจี๊ยวจ๊าว แล้วสายตาคมก็พลันโฟกัสสีผมบลูฮาวายเอี้ยนของกำปั่นได้แค่ในเสี้ยววินาที ความห่อเหี่ยวก็หายวับไปกลายเป็นฉากหลังดอกกุหลาบหลากสีกลีบปลิวไสวขึ้นมาแทนทันที

 

"ปั่น! ...อู่ย"

 

เผลอตะโกนเรียกชื่อไปเฉยเลย มือเหนกอุดปากตัวเองแล้วกินข้าวแบบไม่มีไรเกิดขึ้นกลบเกลื่อนสายตาคนอื่นมองมา

 

เจ้าของชื่อรู้สึกว่าได้ยินใครเรียกแว่ว ๆ จึงหันไปมอง เห็นเหนกนั่งหงิมอยู่ก็ใจกระตุกวูบ ไม่ใช่แค่กำปั่นที่ได้ยิน พวกเพื่อน ๆ กลุ่มหลากสปีชีส์ก็ได้ยินอยู่

 

"อ้าว นั่นพี่เหนกนี่หว่า ไหงมากินข้าวคนเดียววะ เพื่อนพี่แกไปไหนหมด" กันเลิกคิ้วพูด ปกติจะเห็นเหนกอยู่กับกลุ่มของตัวเอง นาน ๆ จะเห็นมากินข้าวแบบฉายเดี่ยวแบบนี้นี่นะ

 

"ต๊าย ตายยากนะคะพี่เหนก" คินนี่พูดให้แค่กลุ่มตัวเองได้ยิน ก็เมื่อกี๊เพิ่งนินทาไป "เมื่อกี๊เขาเรียกนังปั่นป่ะ"

 

"เออ ใช่ ข้าก็ได้ยิน" แป้งหันมามองกำปั่นที่ทำหน้าเหรอหราไปแล้ว โดยมีเพยยิ้มแฝงซัมติงอยู่ด้านหลัง

 

"ใช่แหละ ช่วงนี้พี่เหนกแกชวนน้องปั่น น้องปั่น ไปนู่นไปนี่อยู่เรื่อย เห็นชอบมาถามหาตลอด" คำให้การของเพยทำเอากำปั่นเหวอแดกหนักกว่าเดิม หันมาส่งซิกให้เพยเงียบไป เงียบปายย

 

"อืม.. คืด ๆ ดูแล้วพี่เหนกแกก็เข้ามาคุยกะไอ้ปั่นบ่อยจริง ๆ นั่นแหละวะ.." บูมทำท่านึกอย่างผู้ทรงภูมิ "แอบมีลับลมคมในกันเปล่าวะะะ" ยื่นหน้าเข้าไปจ้องเขม็งใกล้ ๆ คนโดนสงสัยแบบเค้นความ ซึ่งหนุ่มผมฟ้ากลางวงก็ได้แต่ส่ายหน้ารัว ๆ มีพิรุธยิ่งนัก

 

"แน่ะ ๆ มีไรเปล่ายะปั่น" คินนี่เหมือนได้รับรังสีอะไรบางอย่างจนเรดาร์เสือกเริ่มทำงาน เขา..หรือเธอ ยืนประชิดกำปั่นพลางเหลือบมองพี่เหนกไปด้วย

 

ฝ่ายเหนกก็กำลังคิดสะระตะในหัวแบบชิบหายแล้วกู ปั่นพี่ขอโทษ.. ก็ดันเผลอเรียกชื่อเขาซะดัง เพื่อนปั่นสงสัยกันแหง ๆ ก็เลยก้มหน้าก้มตาพุ้ยข้าวกินแบบไม่รู้ไม่ชี้ไม่เงยมองอีกต่างหาก

 

"จะมีอะไร ก็แค่คุยกันธรรมดาประสาพี่น้อง.. เข้าใจ๊ พี่น้องไงเว้ยยย" กำปั่นหางคิ้วตกแก้ตัว ซึ่งคำแก้ตัวมันยิ่งชวนทะแม่งหูผองเพื่อนหนักกว่าเดิมอีก

 

เพื่อนเมษของกำปั่นผู้เงียบดูอยู่มองพี่เหนกที กำปั่นที ยิ่งท่าทางพิรุธของเพื่อนมันยิ่งฟ้อง เขาว่าเกย์มักจะรู้กันเองว่าอะไรเป็นอะไร ถึงจะไม่ชัวร์ 100% ก็ตามเถอะ แต่เมษผู้ไม่ใช่คนพูดมากก็ขอเก็บความคิดตัวเองไว้ดีกว่า

 

ต่างจากคินนี่ที่ยังคงพยายามคาดคั้นไม่เห็นใจเพื่อนมั่งเล้ย "จริงเหรอยะ แล้วทำไมต้องทำเสียงสูง ฮั่นแน่.. หรือว่า..." ยิ้มเลศนัยให้แล้วเหลือบมองเพยเพื่อนสาว

 

"จะมีซัมติรวองกันน้า..." เพยสบสายตาเพื่อนคินนี่กลับอย่างรู้กัน แล้วฉีกยิ้มกวน ๆ ใส่กำปั่นที่รู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในห้องสอบสวนโคมไฟจ่อหน้า แต่นี่แดดจ่อหัวแทน "ก็ก่อนหน้านี้พี่เหนกบอกว่าจะจีบเพย แต่เพยไม่เชื่ออ่ะ เห็นเขามองแต่ปั่น อะไร ๆ ก็ปั่น" พูดไปพลางนิ้วชี้แตะแก้มนึกไปด้วย

 

"จะพูดอะไรก็พูดไป แต่จะกินข้าวมั้ยเนี่ยพวกเธอ..." กำปั่นไม่สามารถแย้งอะไรได้เลยเปลี่ยนเรื่องแม่ม เดินหนีไปแล้ว

 

"อีเหี้ยยย แม่มเปลี่ยนเรื่องค่ะ มึงไม่ต้องเลยนังปั่นมานี่ๆๆ" คินนี่ทำท่าจะตามไปคาดคั้นเอาความอีกแต่โดนเมษห้ามไว้ก่อน

 

"เฮ้ย มันจะเข้าเรียนแล้วนะ รีบกินรีบไปเหอะ" พลางยกนาฬิกามือถือให้ทุกคนดูประกอบคำพูดเพิ่มน้ำหนัก แล้วทุกคนก็เห็นว่าจริงตามนั้น

 

ส่วนพี่เหนกเฟดหายไปตอนไหนก็ไม่รู้

 

หลังจากนั้นกำปั่นก็นิ่งตัวลีบ ๆ ไปกันการโดนซักถามถึงเรื่องนี้อีก นึกขอบคุณเมษที่ดูจะเข้าใจเขาที่สุด แต่เออ.. เอาจริง ๆ เรื่องนี้เขาอาจจะปรึกษาเมษที่ชัดเจนในตัวตนได้นี่นะ..?

 

-------------------------------------------------

 

หลังจากคาบบ่ายหมดไปอย่างทรมาน เหนกที่เป็นห่วงกำปั่นจนเรียนไม่ค่อยรู้เรื่องก็ไลน์ส่งไปหาด้วยความรู้สึกผิดผสมไปด้วย

 

"เป็นอะไรรึเปล่า ขอโทษนะเว้ย.."

 

ตอนนี้ทางกำปั่นก็ใกล้เลิกเรียนวิชาเลือกเสรีของตัวเองแล้ว เห็นเหนกไลน์มาก็ทำหน้าบอกไม่ถูกแปลก ๆ

 

"ไม่นี่พี่ ขอโทษไร"

"อย่าคิดมากนา"

 

"ก็กลัวปั่นโดนเพื่อนล้อ.."

"ขอโทษจริงๆเว้ย"

 

พิมพ์ไลน์ไปก็ทำหน้าหมาหงอยสำนึกผิด

 

"น่า ผมก็ไม่ได้ลำบากอะไร"

"พวกมันเค้นสักพักเดี๋ยวก็ลืมเองมั้ง"

"ทางพี่ดิ น่าจะโดนล้อมากกว่าผมนะ"

 

ตอนส่งไลน์เสร็จก็เลิกคาบพอดี กำปั่นจึงเก็บของเดินออกจากห้องเรียนไปพร้อมกับเพื่อน ๆ บางส่วนที่มาลงเสรีนี้ด้วยกัน ซึ่งมีหนุ่มเมษ กัน แล้วก็บูม

 

"สรุปคือโดนเค้นสินะ.."

"บอกไปเลยว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน"

 

กำลังจะพิมพ์ต่อห้องเลคเชอร์ก็มีเด็กภาคเปเข้ามาใช้ห้องต่อ เหนกจึงต้องจำใจเก็บข้าวของออกจากห้องไป

 

"อืม..."

"มันพูดไม่ได้เต็มปากเต็มคำนี่หว่า"

"ผมพูดไม่ลง"

 

เมษเหลือบมองกำปั่นเล่นไลน์อยู่ตั้งแต่เมื้อกี้แล้ว แล้วเหลือบมองกันกับบูมกำลังคุยกันเรื่องเกมอย่างออกรสชาติ เลยเลียบเคียงถามกำปั่นเบา ๆ

 

"คุยกับใครอยู่เหรอวะ?"

 

"ก็พี่เหน.." กำปั่นกลืนคำพูดแทบไม่ทัน คำถามเหมือนพรายมากระซิบของเมษทำเอาหลุดปากออกมาได้ง่าย ๆ เหมือนโดนคาถาซัมติงร่ายใส่

 

เมษเลิกคิ้ว เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ แล้วเพื่อนหัวฟ้าคนนี้เป็นพวกโกหกไม่เก่งซะด้วยอะไร ๆ มันก็รั่วออกมาหมดแค่ถามไม่กี่คำ

 

"พี่เหนกจริง ๆ ด้วยดิ" รอยยิ้มเทพบุตรจากเมษส่งให้กำปั่น หนุ่มคนนี้ก็จัดได้ว่าเป็นคนหน้าตาดีคนหนึ่ง ใบหน้าเกลี้ยงเกลา แต่งตัวเนี้ยบนิ้งตามปกติของเกย์ทั่วไปที่มักดูแลตัวเองดี "กูไม่เอาไปบอกใครหรอก"

 

พอดีกับที่ไลน์เด้งมา

 

"พี่ดีใจนะ"

"แต่พี่เป็นห่วงปั่น"

 

กำปั่นลูบผมตัวเองสายตาหลุกหลิก เม้มปากคิดอะไรอยู่ครู่พลางกดข้อความส่งตอบเหนก

 

"พี่ไม่ต้องห่วงผมหรอก"

"ผมโอเค"

 

มองตามหลังกันกับบูมที่เมาธ์อะไรกันอยู่สองคนไม่ได้สนใจด้านหลัง พึมพำเบา ๆ

 

"กูว่ากูน่าจะปรึกษามึงเรื่องนี้ได้.." คิดแล้วเมษก็เป็นคนนึงที่น่าไว้วางใจที่สุดว่าจะปิดเรื่องเอาไว้ได้อย่างเงียบเชียบ แล้วก็คงเป็นคนที่เข้าใจสิ่งที่เขาประสบอยู่ในสภาวะตอนนี้ที่สุดล่ะมั้ง

 

"เอาดิ กูว่าง..แป๊บละกัน" ลึก ๆ ก็แอบอยากเสือกเหมือนกันตามประสาเพื่อนอยากรู้เรื่องของเพื่อน อาจจะผสมดีใจด้วยที่ได้พวกเพิ่ม (?) พลางเดินไปสะกิดบูมกับกัน "พวกมึงกลับกันก่อนนะ กูกับไอ้ปั่นแวะห้องสมุดหน่อย"

 

"หา เออ โอเค งั้นพวกกูไปก่อนนะเว้ย" บูมโบกมือลาเพื่อนแล้วเดินตีคู่เมาธ์มอยออกรสออกชาติไปกับกันสองคน ปล่อยให้เพื่อนผมฟ้าที่มีอะไรบางอย่างคับข้องใจอยู่ไว้ด้านหลังแบบพวกไม่รู้อิโหน่อิเหน่

 

พอไล่ตัวเกะกะพูดมากคนนึงกับไอ้เอ๋อไม่รู้เรื่องรู้ราวอีกคนไปได้แล้ว เมษก็หันมาหาปั่นพลางเดินไปหาที่นั่ง "มีไรก็ว่ามาดิ"

 

"คือ..." กำปั่นเกริ่นออกมาได้คำพลางหย่อนก้นลงบนที่นั่ง มองซ้ายขวาว่าจะไม่มีใครมาได้ยิน ทิ้งสเปซคำให้เมษลุ้นอยู่นานก็กลั้นใจพูดออกมาต่อหลังจากแน่ใจแล้วว่ามีแค่ตนกับเพื่อน "พี่เหนกเขาจีบกูว่ะ..." ก้มหน้าก้มตามือลูบผมตัวเองเหมือนอยากปัดรังแค

 

มีแต่รอยยิ้มส่งกลับมาให้ อย่างกำปั่นน่ะไม่มีทางไปจีบพี่เหนกได้แน่ ๆ "แล้วไงต่อ มึงตอบตกลงเขาไปยัง?"

 

"ก็ยัง.." ส่ายหน้ารัว ๆ ไปด้วย "แต่เขาก็ยังไม่ตัดใจอ่ะ กูก็ชื่นชมเขาในจุดนี้นะที่ยังตื๊อได้ตั้งนาน" เม้มปากเหมือนจะยิ้มด้วยความรู้สึกชื่นชมตามที่พูด "คือว่าไงวะ กูก็ผู้ชายธรรมดาใช่ม้า เลยคิดหนักว่ะ"

 

เพื่อนเมษพยักหน้าหน่อย ๆ มองสีหน้าอมยิ้มของกำปั่นแล้วถามต่อ "แล้วมึงชอบเขาป่ะล่ะ" แต่แค่เห็นสีหน้ากำปั่นก็มีคำตอบออกมาแล้วล่ะนะ

 

พอโดนถามคำถามนี้กำปั่นก็ชะงักไปนานอยู่ หน้ามุ่นเครียด แต่ขึ้นสีจาง ๆ เขาคิดว่ามันคงเป็นความรู้สึกแบบนั้นนะ แต่ไม่รู้ชอบแบบอยากได้เป็นคนรักงั้นรึเปล่าน่ะสิ ก็ได้แค่พยักหน้าหงึกตอบ

 

"ชอบ.. กูชอบพี่เขาว่ะ" นิ่งไปนิด "แต่ก็อย่างที่บอกไปตะกี๊แหละ.."

 

"เห็นหน้ามึงก็รู้แล้วล่ะว่าชอบพี่เขา ไม่งั้นมึงคงไม่มาไลน์กับเขางี้หรอก" หนุ่มเมษทอดสายตามองไปไกล "มึงชอบเขา แต่มึงไม่อยากเป็นเกย์ใช่มั้ย?"

 

"ก็.. อืม.." สะอึกนิดหน่อยที่โดนมองออก "จะให้ทำอย่างที่เกย์เขาทำกันกูคงไม่ไหวว่ะ.." กะสาวกูยังไม่เคยเล้ยไม่อยากจะโม้

 

เมษหัวเราะ "แล้วมึงจะให้มันเป็นงี้ไปเรื่อย ๆ เหรอ? มึงไม่ปฏิเสธพี่เขา แต่ก็ไม่ยอมคบด้วย แบบนี้มันเรียกกั๊กรึเปล่าวะ"

 

"กูก็ปฏิเสธชัดเจนแต่แรกนะ แต่พี่เขาบอกขอเป็นอะไรก็ได้กับกู.. กูก็ว่ามันก็แปลก ๆ อ่ะแหละ เลยกลุ้มอยู่เนี่ย" ลูบหน้าถอนหายใจ มองข้อความไลน์ล่าสุดของเหนก

 

"ก็ยังเป็นห่วงอยู่ดีนี่นา"

"กินข้าวด้วยนะ"

 

เหมือนไลน์จะเปลี่ยนเรื่องแล้ว

 

เมษมองเพื่อนที่มองมือถือตัวเองอย่างให้ความสำคัญ "พี่เขาคงชอบมึงมากเลยไม่ยอมไปล่ะมั้ง" ไม่ใช่ว่าจะเชียร์หรืออะไรหรอก แต่เคยได้ข่าวว่าเหนกเคยคบผู้หญิงนี่ "งั้นกูถามหน่อย ถ้าพี่เขาเลิกตื๊อมึง มึงจะดีใจมั้ย"

 

กำปั่นพิมพ์ไลน์ตอบช้า ๆ พิจารณาสิ่งที่เมษถามมา

 

"...คงโหวง ๆ ว่ะ" ในไลน์พิมพ์ไปว่า

 

"ขอบคุณนะพี่"

"กอดหน่อยดิ"

 

ส่งสติ๊กเกอร์เบ่งกล้ามไปให้ด้วย ตัดอารมณ์ตัวเองสุด ๆ

 

เมษเอนเท้าแขนไปด้านหลังยิ้มให้กับท้องฟ้า "ดีใจด้วยนะมึง มึงรักเขาแล้วว่ะ"

 

"...." กำปั่นนิ่งไป แล้วส่ายหน้าเร็ว ๆ "ไม่น่าหรอกว่ะ" ขมวดคิ้วแน่น ถึงเขาจะไม่รู้ว่ารักจริง ๆ คือยังไง แต่เขาก็คิดว่าที่เป็นอยู่นี่มันไม่น่าใช่หรอกน่า.. มันจะด่วนสรุปไป

 

"ไม่ได้รักแบบเป็นแฟนแล้ว กูหมายถึงมึงน่ะอยากให้เขาอยู่ด้วยขึ้นมาแล้วต่างหาก" ตบบ่าคนข้าง ๆ ปั่บ "ถ้าเขาไม่อยู่ด้วยมึงก็รู้สึกโหวง ๆ ใช่มั้ยล่ะ มันก็เรียกว่ารักแหละ แค่นิดนึง"

 

พอดีกับที่ไลน์จากเหนกตอบกลับมาพร้อมสติ๊กเกอร์รูปกอด

 

"เป็นไรไปวะ มีไรบอกได้นะเว้ยเป็นห่วงจริงๆ"

 

"อืม.. อย่างนั้นเหรอ.." กำปั่นเหมือนถูกปัดเส้นผมบังตาออก เข้าใจอะไรขึ้นอีกนิด ลองพิจารณาความรู้สึกหลาย ๆ อย่างของตัวเองที่ผ่านมา ทั้งอารมณ์อยากอยู่ใกล้ เห็นเขายิ้มตนก็ยิ้มออก รึตอนโกรธแทนที่ถูกทำให้กลัวนั่นก็อีก หรือกระทั่งความรู้สึกอยากลองสัมผัสเขา..

 

แค่คิดหน้าก็เริ่มลามแดงไปถึงใบหูจนต้องกุมหน้าทำเป็นกลุ้มกลบเกลื่อนจากสายตาเพื่อน แล้วยังข้อความที่แสดงความเป็นห่วงที่มีมาให้ตนอยู่ตลอดนี่อีก

 

"ผมว่าผมแย่แล้วว่ะพี่เหนก"

"พี่เข้ามาในใจผมมากเกินไป"

 

To be continued

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

732 ความคิดเห็น

  1. #645 ♦{หลาม}♦ (@te-yo-02) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 11:58
    ขอขอบคุณเพื่อนผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการ
    น่ารักกก
    #645
    0
  2. #606 fmacm (@joker1989) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 23:12
    ประโยคสุดท้ายนี่เราถึงกับทรุดลงจากเก้าทุบพื้นกระบื้องว่าน่ารักโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย สักพักแม่เดินมาตบหัวถามเมิงบ้าอะไรเลยอ่ะ

    โอ้ยยย นี่อยากได้ปั่นแทนพี่เหนกเลยเนี่ย
    #606
    0
  3. #577 TaNgWa ^^ (@hongfa99) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 04:02
    ปั่นรู้ใจตัวเองเเล้วสิน้าาาา ฉะนั้นให้พี่เหนกปล้ำทีเหอะ 555
    #577
    0
  4. #522 nafr (@loveitachi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 01:34
    แหม่กำปั่น ถ้าจะน่ารักขนาดนี้ อ้าย ๆ
    #522
    0
  5. #501 Ma-i (@vryinsoul) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 13:17
    มาตามอ่านนต่อ จากรวมเล่ม 1 ค่า
    น้องปั่นมีที่ปรึกษาเรื่องหัวใจแล้ว 
    ปรึกษาจนต้องยอมรับแล้วสิน๊า ว่ารักพี่เหนกเขาซะแล้ว 
    น่าร๊ากๆๆๆ
    กอดกันกอดกัน 
    #501
    0
  6. #471 Lucia Eve (@sodiz) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 10:17
    ประโยคสุดท้ายมันอะไรกันคะน้องปั่น!! =[]=  จะทำคนอ่านโดนดาเมจตายสินะ -.,-
    #471
    0
  7. #428 RINKUWAc .™ (@hasuki) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 00:20

    อ๊าาาาาาาาาาาาาาาา ชอบประโยคสุดท้ายมว๊าก '/////'



    ไม่เยอะเกินไปหรอกปั่น สำหรับพี่เหนกนี่แค่จิ๊บๆ <3

    #428
    0
  8. #252 แกงส้ม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 13:27
    เมษ ศิลาณี 5555555555
    #252
    0
  9. #225 mojini (@pakwun) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2556 / 22:25
    เย้ยยย ปั่นรู้ใจตัวเองแล้ววววว เย่ /จุดพลุ!!

    พี่เหนกอ่านไลน์ คงระเบิดอ่ะ กรี๊ดดด ปั่นดาเมจพี่เหนกมากกกก
    #225
    0
  10. #150 Hakurairu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 00:26
    พี่เหนกคะ เตรียมตัวสติหลุดอีกครั้งค่ะพี่!!!!!!!!!!!!55555555555

    ว้ากกกกหพหะอร้สาย้่เ่เ่เน่ยายนเาอสิร้นายสยมบสยายย ทิ้งทวนแบบนี้

    ตายกันเป็นแถบบบบบแถบบบบบบบบบบบบบบบบยบบขบบบบรตืแแ่ืนทยทยทริีิรทื



    O
    #150
    0
  11. #107 Na ' Heart Hous @ : ' ) (@thingre) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 22:33
    พี่เหนกเตรียมตายเถอะ!!
    #107
    0
  12. #69 เมเปิ้ลสีชาด (@kazamidori) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2556 / 22:25
    เยชชชชช ฟินค้าบบบบบบบบบบบ รู้ใจตัวเองแบ้วววว
    //พี่เหนกอ่านไลนแล้วได้ระเบิดแน่เบย 555
    #69
    0
  13. #68 I am ja (@otaku1234) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 23:10
    บรึ้มมมมมมมมมมมมมมมมม  มันฟินมากกกกกกกกกกกของมากกกกกกกกก
    โอยยยยย ปั่นเอ้ยยยรู้ใจตัวเองเเล้วสิน้าาา >w<
    #68
    0
  14. #67 อ่านแล้วฟรินว์ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 22:58
    ฟรินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนย์ เมษคนดี ดีมากนายยยยยยยย

    พี่เหนกอ่ะะะเข้าไปในใจปั่นมากไปนะ เขินนนนนนนนนนนนนนนน
    #67
    0
  15. #66 Toki (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2556 / 01:40
    อ๊ากกกกกกกกก ทิ้งระเบิดตูมให้ให้ฟินตอนท้าย กรี๊ดดดดดด (ลงไปฟัดกับหมอน >//
    #66
    0
  16. #65 Rin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2556 / 22:28
    กรี๊ดดดดดด!!!ค้นพบตัวเองแล้วสินะ พี่ปั่นขา รู้ใจตัวเองซะทีอย่างนี้พี่เหนกจะทำไงต่อน๊า#คุ้มค่ากับการรอคอยจริงๆ:)
    #65
    0