Yaoi : กั้นรัก

ตอนที่ 16 : >> 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    7 มิ.ย. 56



หลังจากกำปั่นตอบตกลงเป็น..เป็น....เป็นอะไรสักอย่างที่ไม่ใช่เพื่อนพี่น้องแต่ก็ไม่ใช่แฟนแล้วตกลงมันเป็นอะไรรู้แต่เป็นซัมติงก็แล้วกัน เหนกก็เกิดอาการกระอักความสุข กระสับกระส่ายนอนไม่หลับตั้งแต่หลังกลับจากเซอร์เวย์ค่าย ทั้ง ๆ ที่เหนื่อยเพลียไม่น้อย จนกระทั่งเช้ามืด เขาก็แทบไม่ได้หลับตานอนเลยสักนิด

 

...ป่านนี้จะตื่นยังน้า..

 

นาฬิกาแขวนผนังบอกเวลาตีห้าสิบนาทีเศษ วันนี้เป็นวันอาทิตย์เสียด้วยกำปั่นคงจะยังไม่ตื่นง่าย ๆ แต่ชายหนุ่มไม่อาจนอนกลิ้งไปมาบนเตียงได้แล้ว เหนกจึงลุกขึ้นตื่นขับมอเตอร์ไซค์คันเก่งของเขาไปแว้นซ์เสียหน่อย

 

จนเวลาราวหกโมงครึ่งได้กำปั่นก็ลืมตาโพลง มือควานมือถือมาดูเวลาแล้วก็คิดว่าจะตื่นทำไมวะเนี่ย อันที่จริงเมื่อวานแม้จะเหนื่อยมากแต่กว่าจะหลับก็นอนกระสับกระส่ายไปมาอยู่นานเลยล่ะ มันก็ไม่พ้นเรื่องที่ไปตกลงเป็นอะไรสักอย่างกับรุ่นพี่หนุ่มนั่นแหละ... ที่ทำให้เขาคิดนู่นนี่ฟุ้งซ่าน

 

กำปั่นคลานลงจากเตียงไปนั่งโต๊ะเปิดโน้ตบุ๊คเช็คเฟซ ภาพกิจกรรมเมื่อวานหราอยู่หน้าวอลจากการอัพของเพื่อน ๆ และแน่นอนว่าเขาจะโดนแท็กชื่อปรากฎอยู่ในแต่ละช็อตบ้างทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ

 

ยิ้มขำดูภาพรั่ว ๆ ทะเล้น ๆ ของเพื่อนฝูงไปได้สักพักสายตาก็ไปสะดุดกับภาพหนึ่งที่มีรุ่นพี่หนุ่มที่ทำให้เขาหวั่นไหวมากขึ้นทุกวันแบกของอยู่ทั้งรอยยิ้มทั้งที่อยู่ในสภาพอิดโรยพอสมควรแล้ว กำปั่นเท้าคางมองพินิจอยู่พักหนึ่ง.. แล้วนิ้วก็คลิกเปลี่ยนภาพเพื่อจะหาดูว่ามีเจ้าของรอยยิ้มนี้โผล่มาแจมรูปไหนอีกบ้าง แล้วก็ให้อมยิ้มตาม

 

ใกล้เจ็ดโมง เหนกก็กลับหอมาพร้อมโจ๊กปาท่องโก๋น้ำเต้าหู้และไก่ปิ้ง ใจจริงเขาอยากกินส้มตำแต่ร้านมันยังไม่เปิดขาย

 

ใจมันก็ทนรอไม่ไหว แค่ไลน์ไปหาคงไม่ถึงกับปลุกกำปั่นตื่นหรอกมั้ง..

 

 

"ตื่นยัง"

 

ส่งไลน์สั้น ๆ ง่าย ๆ ไปทัก ทั้งที่อยากพล่ามอะไรมากกว่านี้แต่ก็กด ๆ ลบ ๆ อยู่นาน สุดท้ายก็ได้แค่นี้..

 

"ตื่นแล้วพี่ พี่ตื่นเช้าว่ะ"

 

แทบจะเป็นข้อความที่สวนตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว เพราะกำปั่นตื่นเต็มตาอยู่หน้าคอมและโทรศัพท์อยู่แล้ว

 

หือ?..ตอบเร็วจัง..

 

 เหนกกำลังเทโจ๊กใส่ถ้วยอยู่แล้วมานั่งกินหน้าโน้ตบุ๊คเปิดเฟซบุ๊คจะอัพโหลดภาพเมื่อวานที่ใช้สามารถโฟนถ่ายลงอินสตาแกรม

 

"พี่นอนไม่ค่อยหลับ"

"เอาแต่คิดถึงปั่น"

 

พอเป็นซัมติงกันแล้วคงไม่ต้องปิดบังกันแล้วล่ะ เขินนะเนี่ยแต่ก็หน้าด้านพิมพ์ไป พลางตักโจ๊กเป่าเข้าปาก

 

"จริงอ่ะ ผมก็กว่าจะหลับ ก็คืดถึงแต่พี่ง่ะ 555+"

"โทษพี่เลย โป้ง"

 

กำปั่นนอนฟุบแขนพิมพ์ไปด้วย ยิ้ม ๆ อยู่ไม่รู้ตัว เขินอยู่กับที่เหนกบอกมาแบบนั้น แต่พอตัวเองพิมพ์ตอบกลับพิมพ์ได้หน้าตาเฉย

 

ส่วนเหนกนี่แทบเอาหัวจุ่มชามโจ๊ก

 

เฮ้ย มันจะดาเมจกูเกินไปป้ะ!

 

นึกตกใจที่กำปั่นสามารถพิมพ์อะไรแบบนี้ออกมาให้เขาได้ง่าย ๆ ไหนว่าลำบากใจไงวะ แล้วนี่มันอะไร มึงจะแกล้งกูใช่มั้ย..

 

ถึงจะคิดบ่นว่าอีกฝ่ายในใจ ปากเหนกกลับยิ้มแทบแก้มปริหุบไม่ได้ ถึงกับหลบตาจากไลน์ไปมองโน้ตบุ๊คแทน และมันก็ช่างประจวบเหมาะเหลือเกินรูปที่คนอื่นแท็กมามีหน้ากำปั่นชัดแจ๋วพอดี

 

"อะไรเล่า อย่างี้ดิ เขินนะเว้ย"

 

คนพิมพ์จะไหลเป็นน้ำไปอยู่ในร่องพื้นแล้ว

 

"เขินมากหราา"

 

กำปั่นดูท่าทางจะสนุกบอกไม่ถูก เอาจริง ๆ เวลาพิมพ์มันคงจะเขินน้อยกว่าพูดล่ะมั้ง ไอ้ที่คิดเลยออกมาได้อย่างลื่นไหล

 

เฮ้ย อย่าแกล้งกูวววไอ้กำปั่นนน...

               

"เปลี่ยนใจไม่เขินได้มั้ย"

"กินข้าวไม่ลงแล้ว"

 

ปากมันยิ้มไม่หุบเดี๋ยวโจ๊กไหลออกกันพอดี

 

กำปั่นหัวเราะร่าเลย พี่เหนกแม่ม

 

"น่ารักจริงจริ๊ง"

 

ตาก็ดูรูปในกิจกรรมเซอร์เวย์ค่ายบนวอลเฟซที่ในรูปมีตัวเองกับเหนกอยู่ในเฟรมเดียวกันแต่ไม่ได้คุยอะไรกัน

 

"เฮ้ยหยุด มาต่อยกันเลยดีกว่ามา!"

 

กูจะต่อยมึงจริง ๆ แล้วนะข้อหาทำกูเขิน..

 

"อ้าว ไหงท้าต่อยซะงั้นอ่ะ! ; v ; !?"

"ไม่เอาน้าา ต่อยผมจริงผมหมดหล่อเดี๋ยวพี่เหนกเสียใจน้าา"

 

"ต่อยด้วยปากได้มะ กวนจริง"

 

"555555555555+"

"เดี๋ยวผมอัดรูปเอาไปให้พี่ต่อยด้วยปากนะพี่เหนก"

"<3 "

 

บางทีกำปั่นก็กวนตีนเอามาก ๆ ...

 

                                โอ้ย ไอ้บ้านี่..แม่ม..

 

เหนกทั้งด่าทั้งยิ้มทั้งดาเมจกำปั่นอย่างตัวเองก็บอกไม่ถูก อะไรกัน ไอ้เด็กบ้านี่มีด้านแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย แล้วทำไมเขาต้องเขินด้วย เหนกกัดปาท่องโก๋ทำท่าเหนียมอยู่คนเดียว โชคดีที่รูมเมตของเขายังไม่ตื่น..

 

"พอแล้วๆ อย่าแหย่นักเลย เขินเว้ย"

"กินไรยัง"

 

"ยังเลย ตื่นมาเช็คเฟซเนี่ย ดูรูปที่ไปกันเมื่อวานอัพเต็มวอลยังดูไม่หมดเลยพี่"

 

นั่งพิมพ์คอมเมนต์ไปบ้างแซวเพื่อน

 

"พี่กำลังลงอยู่เนี่ย"

"แอดเฟรนหน่อยดิ"

 

เหนกกำลังทยอยอัพภาพขึ้นวอลตัวเองเหมือนกัน พลางส่งรูปให้ฝ่ายประชาสัมพันธ์ค่ายเอาไปอัพในเพจค่ายด้วย ว่าไปเขาก็ไม่เคยแอดเฟซกำปั่นเลยนี่นะ

 

"อ่อ ได้ๆ เดี๋ยวผมแอดพี่ไปละกัน เห็นชื่อพี่โดนแท็กอยู่พอดี"

 

ว่าแล้วก็จิ้มชื่อเข้าหน้าเฟซรุ่นพี่หนุ่มกดรีเควสต์ไป ระหว่างนั้นก็ส่องดูว่าเจ้าของทำอะไรลงเฟซบ้าง

 

เฟซเหนกก็เป็นเฟซธรรมดา มีภาพที่ไปร่วมกิจกรรมมาเยอะแยะตั้งแต่สมัยม.ปลาย ทั้งไปเข้าค่าย ไปเที่ยว ถ่ายพวกน้ำตกธรรมชาติมาเยอะแยะ มีรูปเซลฟ์แคมบ้าง แต่มักลงแค่รูปไม่ค่อยบรรยายอะไร ไม่ค่อยเขียนสเตตัสบ่นด้วย

 

"เห็นแล้ว รับแล้วนะ"

 

"คร้าบ"

 

ส่วนเฟซของกำปั่นเต็มไปด้วยรูปโดนแท็ก แต่ละรูปก็ใช่ย่อย ไม่เหลือความหล่อเป็นผู้เป็นคนเลย.. กำปั่นก็ไม่ค่อยบ่นอะไรลงเฟซ มีแต่รูปมากกว่า แล้วก็ไปคอมเมนต์ให้เพื่อนฝูง ปกติมักจะไว้ส่องกรุ๊ปของเอกของคณะอะไรแบบนั้น

 

"อย่าลืมไปหาไรกินนะ"

 

บอกเขาแบบนั้นตัวเองยังกินโจ๊กไม่หมดเลย มัวแต่ดูรูปไปขำไป กำปั่นไม่ไหวแล้ว ยิ่งรู้จักก็ยิ่งทำให้เขาติดบ่วงขึ้นทุกที ดูทำหน้าเข้าสิ

 

"คร้าบผม พี่เหนกก็อิ่มอร่อยนะคร้าบ"

"เดี๋ยวผมไปล้างหน้าแปรงฟันละ อมมาตั้งนาน 555+"

 

ทิ้งท้ายไว้เท่านั้นแล้วกำปั่นก็ลุกไปอาบน้ำอาบท่า ผิวปากสบายใจเฉิบ

 

เหนกเท้าคางมองเฟซกำปั่นไปเรื่อย อมยิ้มไปด้วย แต่เขาว่าเห็นรูปก็ไม่เท่าเห็นตัวจริงล่ะนะ คิดไปก็อยากเจอแล้วสิ

 

"แล้ววันนี้ว่างมั้ย ไปเดทกั...

 

พิมพ์แล้วลบทิ้ง

 

"แล้ววันนี้ว่างมั้ย ยังไม่ได้เลี้ยงโดนัทพี่เลยนา"

 

                สักประมาณสิบนาทีต่อมากำปั่นถึงแต่งตัวมานั่งหน้าคอมอีกหน มองไลน์พลางผ้าขนหนูเช็ดผม

 

"ว่างพี่ว่าง"

"จะกินแต่โดนัทเหรอ?"

 

อารมณ์แบบจะกินแต่ของหวานเหรอไรงั้น

 

"ก็อย่างอื่นแล้วแต่ปั่นไง อยากกินไรล่ะ"

 

ยิ้มกริ่มที่มันกำลังจะกลายเป็นเดทจริง ๆ รีบพุ้ยโจ๊กในชามให้หมด

 

"อยากกินหลายอย่างเลย.. = q ="

"เนื้อย่างงี้ อาหารทะเลงี้ ไม่ก็เตี๋ยวน้ำตกงี้ฮู้ย น้ำลายไหล"

               

"อาหารทะเลมันแพงนี่ ไม่มีปัญญา"

 

ก็ไม่นานนี้เขาเพิ่งเลี้ยงเอ็มเคกำปั่นไปนี่นา เงินเก็บหาย

 

"กินเตี๋ยวกัน พี่ก็อยากนะ ถูกใจถูกตังค์"

 

                                "โอเค งั้นพี่มาหาผมก่อนรึจะรอที่ร้านเลยล่า"

"ร้านมันอยู่ข้างเซเว่นแถวหอผมอ่ะ พี่เคยกินเปล่าร้านนั้น"

 

กำปั่นเดินไปใส่กางเกงออกข้างนอกแทนละ ตะกี๊ใส่แค่บ็อกเซอร์

 

"จำไม่ได้ว่ะ น่าจะเคยนะ"

"เดี๋ยวไปหา ปั่นจะกินตอนไหน"

 

"คงอีกสักพัก พี่เพิ่งกินมาใช่ม้า งั้นรอเที่ยงๆแล้วกัน"

 

แต่นี่จะออกไปซื้อขนมอะไรนิดหน่อยเข้าห้อง ดูความเรียบร้อยแล้วก็ออกจากห้องไป

 

"ได้ ๆ"

 

เหนกหันไปมองนาฬิกา ยังเพิ่งแปดโมงกว่าเอง ต้องรอตั้งสี่ชั่วโมงเชียวเหรอ อยากเจอหน้าเร็ว ๆ จะลงแดงอยู่แล้ว

 

"ไปหาเลยได้มั้ย"

 

กำปั่นกำลังนั่งคร่อมฟีโน่ แต่ทันเห็นไลน์พอดี

 

"จะมาเลยเหรอพี่? แล้วแต่ๆ 555+"

"เดี๋ยวผมออกไปเซเว่นแป๊บนะครับ"

 

แล้วก็เก็บมือถือแว้นซ์ไป

 

"งั้นเดี๋ยวไป"

 

ส่งไลน์ปั๊บก็รีบพุ้ยอาหารให้หมดอย่างรวดเร็ว เก็บโน้ตบุ๊คเก็บข้าวของรีบพุ่งไปอาบน้ำแต่งตัวหล่อกว่าปกติ แล้วพุ่งออกจากห้องคร่อมรถขับไปหอกำปั่นทันที ทั้งหมดนี้ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ

 

กำปั่นออกไปไม่นานก็กลับมาห้องพร้อมขนมนมเนยที่ซื้อมาเยอะกว่าปกติเพราะรู้ว่าเหนกจะมานี่แหละ ออกไปตะกี๊ผมเผ้ายังไม่ได้หวีก็รีบหวี ๆ สาง ๆ ให้โอเค โยนข้าวของวางเกะกะให้เป็นที่เป็นทางเพื่อรอต้อนรับรุ่นพี่หนุ่ม

 

พอเหนกมาถึงก็จอดมอเตอร์ไซค์ไว้ที่เดิม วันนี้แต่งตัวจัดเต็มตามประสาคนมีความรัก ก็อยากดูดีนิดนึง เขาใส่เสื้อยืดดูดีมีเชิ้ร์ตสีเข้มทับ กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบคู่เดิม มีกระเป๋าโน้ตบุ๊คมาพร้อมสรรพ ส่งไลน์หาก่อนจะเคาะประตูห้อง

 

"พี่มาแล้วปั่น"

 

"คร้าบ~" คนที่รออยู่ขานรับแล้วปรี่มาเปิดประตูให้พร้อมรอยยิ้มกว้าง "ดีครับพี่เหนก" มองสำรวจ "โหย วันนี้หล่อกว่าปกตินะ!" หัวเราะร่าพลางเกาหัวตัวเองเหมือนแก้เก้อเขินทั้งที่เป็นฝ่ายชมเขาเปาะ

 

หนุ่มรุ่นน้องอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวสกรีนลายไม้เลื้อยที่บ่าซ้าย สวมกางเกงเลขายาว ไม่ได้สวมแว่นและเฮดแบน

 

"ให้เห็นตอนโทรมแล้วไง นี่อยากดูดีบ้างไรบ้าง" เหนกหัวเราะร่าตาม ถอดรองเท้าด้วยส้นเท้า "รบกวนหน่อยนะครับ แล้วก็ขอลอกคราบด้วยเลยได้มั้ย" ขอไม่ทันรอเจ้าของห้องอนุญาตเขาก็วางกระเป๋าลง ถอดเสื้อนอกกับกางเกงยีนส์ออก เหลือแค่เสื้อยืดด้านในสีเนื้อและบ๊อกเซอร์สีน้ำตาล

 

"อ้าว!" ไม่ทันได้อนุญาตอะไรเลยก็เห็นอาคันตุกะปลดเปลือกนอกออกซะเกือบหมด มองเหวอ ๆ เหมือนระแวงว่าจะทำอะร๊ายย

 

"หือ? อะไรเหรอ" ทำหน้าเหรอหราใส่ "ก็กางเกงยีนส์มันหนักนี่นา อากาศก็ร้อนด้วย ใจคอให้พี่ใส่แบบนี้ในห้องปั่นจริงดิ?" หัวเราะ ไม่ใช่ว่าไม่เกรงใจ แต่มันผสมอารมณ์อยากแกล้งเจ้าของห้องไปด้วยถึงได้ทำแบบนี้

 

"โธ่พี่ ผมใจหายใจคว่ำหมด" ลูบอกตัวเองทิ้งตัวนั่งกับขอบเตียง นึกว่าพี่แกจะหื่นขึ้นมาถึงจับตัวเองกดไรงั้น... วู้ ไม่เอาไม่คิดละ กินขนมดีกว่า

 

แต่เหนกเหมือนจะรู้ทันความคิดอีกคน "อะไร ๆ คิดว่าพี่จะปล้ำปั่นเหรอ" หัวเราะใส่อีกพลางเดินไปนั่งข้าง ๆ "ไม่ทำหรอกน่า..แต่อาจจะทำอย่างอื่น"

 

"หา..." รุ่นน้องหนุ่มเขยิบตูดหนีเลย สายตาเป็นคำถามชัดเจนสงสัยถึงความนัยที่เหนกยังอุบอิบบอกไม่หมด

 

กำปั่นเขยิบหนีเหนกก็เขยิบตาม ประชิดกว่าเดิมด้วย "ทำแบบนี้ไง.." พูดจบก็สอดมือสวมกอดเอวกำปั่นจากด้านข้าง ฝังจมูกลงกับบ่ามีกล้ามเนื้อ สูดกลิ่นกายผสมกลิ่นเสื้อ "ไม่ว่ากันเนอะ"

 

"อ..เอ๊ย พี่เหนกก.." คนโดนรวบเอวใจแทบกระเด้งลงมาเบรคแดนซ์กับพื้นให้รู้แล้วรู้รอด เอนหนีหน้าเหวอสุด ๆ ก็ไม่ใช่ว่ารังเกียจอะไร แต่มันเขิน..!

 

"หืม อะไรเหรอ?" คนโดนเรียกชื่อตอบกลับยิ้ม ๆ เป็นยิ้มที่เต็มเปี่ยมความสุขจนน่าหมั่นไส้เลยล่ะ เห็นกำปั่นทำหน้าเหวอก็ยิ่งให้ขำ ยื่นหน้าไปหอมแก้มซะเลย

 

"!?" กำปั่นถึงกับช็อกเงิบหงายหลังไปเลย

 

"อ้าว เฮ้ย!" เหนกเห็นปั่นร่วงละสะดุ้งโหยง รีบก้มลงไปหา "เฮ้ย..เป็นอะไรไป? ช็อกเหรอ?" รีบเอาหูแนบอกดูว่าหัวใจยังเต้นอยู่รึเปล่า

 

แล้วเหนกก็จะได้รู้ว่าใต้แผ่นอกนั้นอัตราการเต้นมันแรงมากแค่ไหน ตอนนี้ก็ยังสตั้นท์ค้างอยู่ พอได้สติก็กลิ้งหนีออกมา เอาหมอนปิดหน้าตะแคงคู้ตัวไปอีกด้าน งอแงโวยวายในใจ

 

พี่เหนกแม่มม ฉวยโอกาสอ่ะะะะ ะ

 

"อ้าว เฮ้ยอย่าเพิ่งหนีดิ๊" หนุ่มรุ่นพี่ใจแป้วเห็นกำปั่นไปเอาหมอนปิดหน้า แต่อีกใจก็คิดว่ามันเขินรึเปล่าหว่า..แบบนี้ต้องพิสูจน์

 

คิดแล้วก็คลานไปหา เอามือคร่อมไว้ข้างนึง ส่วนอีกข้างคว้ากระชากหมอนที่ปิดหน้าออก

 

"เฮ้ย!?" ปราการโดนกระชากไป ใบหน้าที่แดงแจ๋ก็ปรากฏออกสู่สายตา แล้วโพสิชั่นโดนคร่อมแบบนี้มันก็นะ.. ทำเอากำปั่นตัวแข็งทื่อเลย..

 

นานราวสองวินาทีที่อเนกภพจ้องมองหน้ากำปั่นปริบ ๆ แล้วในอกก็ค่อย ๆ เต้นแรงขึ้นเท่าอัตราการเต้นของคนตรงหน้า

 

"ไอ้ปั่น! มึงน่ารักมากกกกก น่ารั๊กกกกก! น่ารักชิบหายเลยโว้ย!!!"

 

สติที่ปกติขาดง่ายเพราะกำปั่นมันก็ขาดตามหน้าที่ ตะโกนไม่ตะโกนเปล่าโถมตัวลงไปหากอดร่างข้างใต้ไว้แน่น ซุกไซ้จมูกฟัดแก้มกำปั่นอย่างเต็มที่ไม่มีปิดบังเหมือนอดอยากมานาน

 

มันก็อดอยากมานานจริง ๆ นั่นแหละ

 

"กูรักมึงงง ไอ้ปั่นนน แม่มอย่ามาทำหน้าน่ารักใส่กูนะเว้ย! เดี๋ยวพ่อเคี้ยวกระดูกกระเดี้ยวไม่เหลือแม่ม!" ตะโกนไปซุกไซ้ซอกหูซอกคอไป ตัวก็ทับ ๆ ถูไถไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว อดกลั้นมาเป็นปีขอวันนี้สักวันเถอะว่ะ..

 

                                "พี่เหนกกกกกก" กลายเป็นว่าไม่รู้แล้วใครดาแมจใครมากกว่ากัน แต่ไอ้ที่โดนกอดฟัดมาแบบนี้จะทำเอาเป็นลมหนีให้ได้ คนด้านล่างดิ้นขลุกขลักดัน ๆ ผลัก ๆ บ่าคนสติแตกแบบจะไม่ไหว แต่แรงคนอยู่ล่างมันจะไปสู้กับคนข้างบนที่แรงโน้มถ่วงเป็นพวกได้อย่างไร สุดท้ายคือเหนกหมดแรงเหลือแค่กอดร่างกำปั่นจมเตียงไว้แน่น

 

"อือ..ขอโทษ แต่มันไม่ไหวจริง ๆ ว่ะปั่น" เหนกส่งเสียงครางอือข้างหูและยังคงจูบแถวซอกคอกำปั่นอยู่บ้าง ใครใช้ให้น่ารักขนาดนี้เล่ามันก็ไม่ไหวอ่ะเด่ะ

 

"ผมก็จะไม่ไหวแล้วเว้ยย..ยยย" รู้สึกร้อนวูบวาบไปหมด นิ่วหน้าแดงหันหนีไปอีกด้านจากที่เหนกซุกและโจมตีอยู่เนือง ๆ เคยโดนแบบนี้ที่ไหน ไม่ชินว้อยย เอามือแปะหน้าเหนกบีบ ๆ ให้หยุดสักที

 

"ไม่เอา ไม่ปล่อย.. อีกแป๊บน่า" มุกอีกแป๊บกลับมาแล้ว ไม่สนมือที่มาแปะหน้าด้วยเอ้า

 

"อะไรกัน..." จนใจจนต้องปล่อยมือออกมาเอง มองหน้าเหนกงิ่ด ๆ แต่มองได้ไม่นานก็ต้องเสไปอีกทางอยู่ดี เม้มปากมือปิดหน้า

 

"อะไรว้า.."

 

เห็นกำปั่นยอมแพ้หันหน้าหนีก็ให้แอบยิ้ม ก็หูอีกฝ่ายมันแดงจนเห็นชัดมากเลยไงล่ะ แบบนี้ไม่เรียกเขินก็ไม่รู้เรียกอะไรแล้ว เลยกลายเป็นเปิดโอกาสให้เหนกสูดกลิ่นจากไรผมอย่างสะดวกสบาย

 

"รักนะเว้ย.."

 

"..."

 

กำปั่นค่อย ๆ ลดมือที่ปิดหน้าที่แข่งกันแดงกับมะเขือเทศลง จ้องใบหน้าเหนกที่อยู่ใกล้ ๆ แค่นี้กึ่งกล้า ๆ หวาด ๆ แถมตอนนี้มันไม่ได้มืดเหมือนเมื่อวานอีก ประหม่าโคตร และไม่รู้เมื่อไหร่ที่คำบอกรักของเหนกนั้นซึมเข้ามาในจิตใจเขาทีละนิด ๆ โดยไม่รู้ตัว

 

"...ผมอยากรักพี่เหนกได้แบบที่พี่เหนกรักผมบ้างจัง"

 

พึมพำเบาหวิวพลางหรี่ตาหลุบลงช้า ๆ ไม่ใช่คำพูดเพื่อให้เหนกตัดใจไป แต่เขาชักอยากจะตอบรับความรู้สึกนั้นให้ได้เต็มที่ขึ้นมาบ้างแล้วแม้ตอนนี้จะยังไม่ใช่ถึงขนาดนั้นก็ตาม แต่สำหรับเหนกแล้ว ถ้ากำปั่นพูดแบบนี้สักเมื่อสองเดือนที่แล้วเขาก็คงหน้าเสียเพราะมันเป็นการปฏิเสธทางอ้อม แต่ในขณะนี้ ณ วินาทีนี้ สีหน้าและท่าทางทั้งน้ำเสียงกำปั่นมันไม่ได้มีอะไรบอกเขาว่าอีกฝ่ายปฏิเสธเลยแม้แต่น้อย

 

"..แล้วพี่จะรอนะ" นิ้วโป้งยาวเกลี่ยแก้มกำปั่นเบา ๆ พลางยิ้มละไมให้ "ถ้าวันนั้นมาถึงก็บอกรักพี่ดัง ๆ ด้วยล่ะ"

 

ถึงจะพูดแบบนี้ แต่ใจจริงเขาไม่ได้หวังเลย แค่กำปั่นให้โอกาสเขามากขนาดนี้เหนกก็มีความสุขสุด ๆ แล้ว และดูเหมือนเขาจะชอบเป็นผู้ให้มากกว่าผู้รับเสียด้วย ใบหน้าใกล้กันในลักษณะนี้ทำให้เหนกเห็นใบหน้าอีกฝ่ายได้ทั่ว ทั่วไปกระทั่งสิวเสี้ยนถึงขนจมูก แต่เขาก็รักทั้งหมดนั่นแหละ

 

"ผมจะพยายามนะครับ" หัวเราะเบา ๆ "แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา พี่เหนกลุกได้แล้วเว้ย" เอ็ดเสียงขำ ๆ ทำส่งสายตาชิ้ง ๆ ดุด้วย

 

"หอมแก้มพี่กลับทีดิ แล้วจะลุก" ยิ้ม ๆ ยักคิ้วให้แบบท้าทาย "กล้าเปล่า ๆ "

 

"โหย.. พี่เหนกกำไรคนเดียวอ่ะดิ" รู้ทันนะ "ไม่เอา พอแล้วๆๆ" ขืนมากกว่านี้เดี๋ยวได้บึ้มพอดี "ผมหิวแล้วเว้ย" ตอนที่พูดอยู่ จู่ ๆ เสียงฝนก็เทลงมา..

 

"ปั่นก็เอากำไรจากพี่มั่งสิ ..อ้าว ฝน ทำไมทำเงี้ยล่ะครับ" กำลังจะแหย่ต่อฝนก็ตกซะนี่ เหนกค่อย ๆ ลุกขึ้นมานั่งบนเตียงกำปั่น "จะตกถึงเที่ยงมั้ยเนี่ย"

 

พอเหนกลุกไปกำปั่นก็ลุกขึ้นนั่งตาม เกาหัวแกรก ๆ "ก็ต้องรอดูกันล่ะ..." บางวันก็นาน บางวันมาแป๊บเดียวก็ไป ลุกไปหยิบขนมมากินก่อนก็ได้

 

"ปั่นไม่มีร่มเหรอ ว่าไปพี่ก็ลืมหยิบมาแฮะ" มัวแต่ห่วงหล่อ เลื้อยนอนเอกเขนกที่เตียงกำปั่นเหมือนเดิม วิสาสะเอาผ้าห่มมากอดก่าย

 

"ไม่มีอ่ะพี่ เคยทำหายแต่ยังไม่ได้ซื้อมาใหม่เลย" ยิ้มแห้งนั่งกินมันฝรั่งทอดก๊อบกอบรสสาหร่ายไปพลาง ยื่นห่อที่แกะแล้วไปทางเหนกเชิงถามว่าจะเอามั้ย มองรุ่นพี่ทำตัวตามสบาย ไม่ได้ว่าอะไร

 

เหนกส่ายหน้าให้มันฝรั่ง เขายังอิ่มโจ๊กปาท่องโก๋อยู่เลย "เดี๋ยวซื้อให้เอาเปล่า แต่ห้ามทำหายนา" เริ่มเอาหมอนกำปั่นมาห่อผ้าห่มแล้วกอด ยึดเตียงอย่างวิสาสะ

 

"ร่มน่ะเหรอ? ไม่ต้องหรอกพี่ เกรงใจ ๆ " ส่ายหน้าโบกมือ กินขนมเศษร่วงลงมาที่ตักบ้างแล้วก็เก็บมันเข้าปาก

 

"งั้นบังคับ" พูดลอย ๆ เลื้อยมาเอาคางเกยขอบเตียง หยิบเศษขนมจากปากกำปั่นเข้าปากตัวเอง

 

"อ้าว" มองเหนกแบบติดจะอึ้งนิดหน่อย หน้าเบะเขิน ๆ "...อยากกินก็เอ้านี่ เอาไปดี ๆ เลยปาย" หยิบชิ้นใหญ่ยัดปากเหนกแม่ม หมั่นไส้ว่ะ

 

"อุ๊กก" หัวเราะเคี้ยวกรุบ ๆๆ "ไอ้เนี่ย เฉยๆ แต่อยากกินคนป้อนมากกว่า" ยักคิ้วหลิ่วตาใส่แบบขำ ๆ

 

"กินไม่ได้" ตอบสวนกลับเร็วปรื๋อ ขยับ ๆ หันหลังใส่เนียน ๆ ด้วยอ่ะ

 

"กินไม่ได้เหรอ งั้นทำอะไรได้มั่ง?" คลานศอกยื่นตัวมาหา นิ้วเขี่ยสะกิดไหล่แบบสนใจเค้าหน่อย

 

"ชวนคุย.." เหลือบมองนิดนึงก็ได้..

 

"คุยไปสกินชิพไปได้มั้ย?" ถดตัวไหลลงจากเตียงมานั่งเบียด ๆ

 

"ทะลึ่งเหรอ..." หันมอง..

 

"เปล่า แค่อยากใกล้ชิดด้วย เห็นพี่เป็นคนยังไงเล่า" เสียงอ่อนลงมาหน่อย "นะ ๆ อยู่ข้างนอกมันทำไม่ได้นี่นา" อ้อมมือไปโอบไหล่กำปั่นไว้ด้วย

 

กำปั่นฟังแล้วทำหน้าอ่อนใจ "อ่ะ ๆ ก็ได้คร้าบ" ตูยอมมากไปป่ะว้า แต่ก็ช่างเถอะ

 

"ขอบคุณนะครับ น้องกำปั่นของพี่เหนกใจดีจังเลย" ยิ้มกว้างวางแก้มลงบนไหล่กำปั่น คลอเคลีย ๆ เป็นแมวติดเจ้าของ

 

"แหม่ โอ๋นะ ๆ" คนใจดีอดไม่ได้ที่จะเอามือลูบหัวแมวตัวโตแปะ ๆ

 

กำลังเพลิน เหนกก็นึกอะไรขึ้นได้ “ปั่น.. พี่อยากนอนตักด้วยอ่ะ” พอได้คืบก็จะเอาไมล์จริง ๆ โอกาสนี้มีไม่บ่อย อเนกภพต้องขอสักหน่อยล่ะ “ขอนอนตักหน่อยสิ นะนะ”

 

"ง่ะ.." คนโดนขอหนุนตักเกาแก้ม มองแบบชั่งใจ.. "..เอ่อ เอาดิพี่" ขยับ ๆ นั่งขัดสมาธิให้ลงมาหนุนได้สะดวกด้วย ท่าทางดูเกร็งสุด ๆ มันก็แค่นอนตักล่ะน่า.. ไม่เห็นต้องคิดไรมากเนอะ

 

“ห๊ะ? ได้จริงเหรอ!” เสียงหนุ่มรุ่นพี่ดูดีใจมากจนออกนอกหน้า กลิ้งลงไปวางศีรษะลงบนตักอีกฝ่ายทันที ยังไม่พอกอดเอวเอาแก้มไถตักคนรัก (?) ไปด้วย ทำเอากำปั่นขนลุกซู่ซ่ามองแบบแหมมีความสุขสนุกจังนะพี่

 

"ไม่ได้ง่วงหรอกเหรอพี่.." มองคนท่าทางดี๊ด๊า นึกว่าง่วงเลยจะนอนซะอีก

 

“ก็ง่วงแหละ แต่ไม่อยากนอน เดี๋ยวปั่นหนีพี่” กอดเอวหนึบมองไปทำตัวเหมือนลูกมากกว่าแฟนแล้วมั้งเนี่ย

 

กำปั่นเกาหัวแกรก ๆ “นี่ห้องผม ผมก็อยู่นี่ล่ะ ไม่ไปไหนหรอกครับ”

 

“ไม่ใช่อย่างนั้น ก็ถ้าพี่หลับ ปั่นก็เอาพี่ออกแล้วไปนั่งตรงอื่นไง ไม่เอาหรอกนะ” พูดยิ้ม ๆ ซุกหน้ากับเสื้อกำปั่นสูดกลิ่น โอ้ย มีความสุขเว้ย!

 

กำปั่นเลิกคิ้วตัวโคลงนิดหน่อย แหม่ มีรู้ทันนะว่าถ้าเกิดพี่หลับตัวเองจะเผ่นออกมา "ผมทำงั้นเพราะเหน็บมันกินไง พี่ไม่สงสารผมเหรออ" แกล้งเขย่าขาให้ตัวเหนกกระเทือน

 

คนที่นอนตักแล้วโดนแกล้งทำขาเขย่า ๆ คงจะรู้ดีว่ามันกระเทือนน้ำในสมองขนาดไหน "โอ้ยๆๆ อย่าแกล้งพี่ซี่" อย่าขัดขวางความสุขของการนอนตักนะ กอดเอวแน่นกว่าเดิมเลย

 

"งั้นจะนอนเตียงดี ๆ ป่ะล่ะ" แอบสนุก เกาหัวฟ้า ๆ ตัวเองหัวเราะขำท่าทางยังงั้น

 

“ไม่เอา ถ้าจะให้พี่นอนเตียงปั่นก็ไปนอนกับพี่สิ” ทำหน้างอแงประท้วง

 

"ก็ผมยังไม่ง่วงอ่ะ" เปิดเหม่งเด็กโข่งขี้งอแงซะเลยอี๊แน่ะ

 

"อ้าวเฮ้ย" อยู่ ๆ ก็โดนบังคับโชว์เหม่งซะนี่ ทำหน้าเหรอหรามองกำปั่นจากมุมล่าง ..ขนาดมุมนี้ยังน่ารักเลยให้ตายสิ... แล้วมือกำปั่นจับหน้าผากตัวเองด้วยแล้วมันยิ่งรู้สึกว่ากำแพงได้บางลงไปเยอะมากแล้ว

 

"อืมม..." กำปั่นมองพิจารณาออร่าหล่อบลิ๊งค์ ๆ กระแทกตานั่นโต้ง ๆ นี่แหละ

 

เหนกสบตาปิ๊ง ๆ กลับไปพร้อมออร่าหล่อ ๆ ที่เจ้าตัวบางทีก็ลืมว่าตัวเองหล่อ “มีอะไรเหรอปั่น”

 

กำปั่นเลิกคิ้ว "เปล่าพี่" ส่ายหน้าพลางโกยผมเหนกให้ลงปิดหน้าปิดตา

 

“เฮ้ย ผมทิ่มตา!!”  ก็ไอ้ด้านหน้าที่ปกติแสกซ้ายมันลงมาทิ่มตาตรง ๆ น่ะสิ สงสัยต้องได้ไปตัดผมใหม่แล้วมั้ง เหนกปัดมือกำปั่นออกทะลึ่งลุกพรวดขึ้น “แกล้งพี่เหรอ งั้นมานี่เลยเจ้าตัวดี..” พูดจบก็ไม่รู้เอาเรี่ยวแรงมาจากไหนโอบเอวกำปั่นไว้แน่น ลากมานั่งตักเอาดื้อ ๆ

 

"อ้าวเฮ้ย! จับนั่งตักทำไมคร้าบบบ" กำปั่นสะดุ้งสุดตัวยื้อตัวหนีออกจากอ้อมแขนที่จู่ ๆ ก็รวบตัวเองแน่นซะงั้นไม่ถงไม่ถามสุขภาพสักคำ!

 

“ก็พี่ชอบปั่น เลยอยากอยู่ใกล้ปั่นนี่นา โธ่ อย่าหนีดี๊ อยู่นิ่ง ๆ แป๊บนึงน่า นะ นะ..” ล็อกไว้ทั้งเอวทั้งขาประดุจเครื่องพันธนาการแม่ม มีสิบมือก็แกะไม่ออกล่ะวะ

 

กำปั่นถึงกับเครียด หดตัว ทำตัวแข็ง ๆ "...แป๊บเดียวพอนะพี่" แต่มือก็ยังดัน ๆ แขนเหนกอยู่ หน้ามุ่น "....ยังงี้เหมือนเป็นแฟนกันเลย" หนุงหนิงนัวเนียปานจะร่วมโลงแทนเตียง

 

พี่เหนกกลับยิ้มเหรอหราไม่สะทกสะท้าน “อ้าว แล้วปั่นว่าเหมือนอะไรล่ะ?”

 

"อ้าว.." กำปั่นช็อกไปแว้บ แล้วก็ตั้งสติละล่ำละลักออกมา "ก..ก็ไม่ได้ตกลงเป็นแฟนนี่นา เป็นอะไรก็ไม่รู้..." เกาหัวลูบหน้ากลุ้ม ๆ "เพราะงั้นก็ทำอะไรแบบเดียวกับที่แฟนกันทำไม่ได้สิพี่.." พูดเหมือนเอาความจริงมาตีแผ่ทั้งที่น่าจะรู้กันอยู่แก่ใจ

 

เหนกสะอึกไปหน่อย “ก็..ก็งั้นแหละ” ลืมไปเลยว่าไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกับกำปั่นซักนิด ตกลงเป็น ซัมติงกันต่างหาก แต่ก็ไม่ยอมปล่อยกำปั่น “ก็พี่อยากอยู่ใกล้ ๆ ปั่นนี่นา นะ นะ..” นิ้วสะกิดไหล่เล่นปูไต่หยอก

 

สายตากำปั่นมองแบบพี่แกล้งลืมสินะ.. แล้วก็ขยับลงไปนั่งข้าง ๆ แทน "ไม่ต้องมาปูไต่เลย.." หรือหิวเดี๋ยวแว้นซ์ไปซื้อปูไทยซองห้าบาทให้..

 

“เอ้า ไม่ชอบปูเหรอ งั้นหอยไต่เอามั้ย ..ไม่สิพี่ไม่มีหอย เป็นปลาซาบะไต่แล้วกัน” พลางทำท่ามือเลื้อย ๆ ไปบนแขนกำปั่นแทนปลาซาบะ (?) อเนกภพถ้าไม่ตลกแดกแล้วมันจะอยู่ไม่ได้...

 

เจอมุกนี้กำปั่นถึงกับขำพรืดใส่หน้าเหนกเลยทีเดียว "โหย เดี๋ยวจับไปลงเตาปิ้งให้หมดเลยดีมั้ยเนี่ย" พูดขำ ๆ ละมองเหนกยิ้ม ๆ

 

พอเห็นกำปั่นยิ้มมาให้ในระยะประชิด เหนกก็นึกอะไรไม่บริสุทธิ์ใจขึ้นมาจนต้องหันหน้าไปทางอื่น “ปั่นอย่ายิ้มแบบนั้นสิ เขินนะเว้ย..”

 

“อ้าว.. ไม่ให้ยิ้มพี่จะให้ผมแยกเขี้ยวใส่พี่เหรอ..”มองคนทำเขินใส่งง ๆ

 

“คือ..” หนุ่มรุ่นพี่ค่อย ๆ หันมา “เห็นปั่นยิ้มแบบนั้นแล้วมัน..อยากจูบอ่ะ..”

 

“อู่ย..”กำปั่นถึงกับหดคอถอย หัวเราะแห้งหลุบตามองเข่าตัวเอง ล..แล้วทำไงถึงจะไม่น่าจูบบ...

 

เหมือนอารมณ์เหนกจะล่องลอยไปไกลแล้ว กำปั่นก็อยู่ตรงหน้า นี่ก็ห้องของอีกฝ่าย ไม่มีใครเห็นแน่นอนร้อยล้านเปอร์เซ็นต์ แล้วยังกลิ่นห้องที่อบอวลไปด้วยไอของเจ้าของห้องอีก ยิ่งความต้องการที่เก็บมาเป็นปีอีก แล้วยังเคยลักจูบเขาอีก..มาขนาดนี้แล้วก็อยากให้มันเป็นความจริงเสียที

                                “จะว่าพี่หน้าด้านก็ได้ แต่ว่า..ขอจูบทีนะ..ได้มั้ย”

 

กำปั่นที่ไร้ประสบการณ์อะไรทำนองนี้อยู่แล้วมองตาโต แถมไม่รู้ตัวมาก่อนนี่นาว่าเคยโดนขโมยจูบไปหนนึงแล้ว สายตาอยู่ไม่สุขมองไปทางนู้นทางนี้

 

"ม..ไม่ดีมั้งพี่.." ส่ายหน้าไปมาหน้าเน่อเริ่มขึ้นสีจาง ๆ แค่หอมแก้มจุ๊บหน้าผากจุ๊บมือกอดเอวนั่งตักยังจะเขินแทบบึ้มตัวเองหนี ถ้าจูบนี่เขาไม่บึ้มไปเป็นทางช้างเผือกเลยเหรอ

 

“น่านะ ปั่นนะ..” เหนกยังไม่ลดละความพยายาม ขออยู่นี่ใจมันก็เต้นโครมคราม ๆ จะทะลักออกทวารทั้งเจ็ดแล้ว “ถ้าปั่นไม่ไหว ปั่นก็หลับตาไว้นะ เดี๋ยวพี่จุ๊บแค่นิดเดียว นะ..”

 

"ง่า... ไม่ไหวหรอกพี่ ไม่ดีๆ..." ยกมือปางห้ามญาติสองข้าง แต่ตาก็มองปากเหนกแล้วจินตนาการบรรเจิดชั่วครู่..

 

“โธ่ปั่น งั้นปั่นก็ทำเป็นไม่รู้สึกอะไรก็ได้ ลืม ๆ ไปก็ได้ นะ ..ขอร้อง” สีหน้าพี่เหนกขอร้องจริง ๆ แต่ตามันกลับจ้องริมฝีปากอิ่มคู่นั้นจนใจมันสั่นสะท้านปานแผ่นดินไหวเก้าริกเตอร์ผู้คนล้มตายมากมาย

 

"มันจะไม่รู้สึกอะไรได้ยังไงคร้าบ..." ยิ่งรู้สึกสิไม่ว่า อืม..อ่าเอ่ออ.. เกาหัวทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก.. จริง ๆ ลึก ๆ มันก็อยากลองดู... อยากรู้มันจะยังไง แต่สารพัดเหตุผลล้านแปดในหัวก็ตีกันเองไปมา

 

“นะ แค่นิดเดียวนะ พี่ไม่ทะลวงเข้าไปหรอก เชื่อเถอะนะปั่น..” เหนกพยายามอย่างมากทั้งสีหน้าและแววตา มือไม้เหนกก็สั่นไปหมด ใจมันก็ตุ้ม ๆ ต่อม ๆ หวิว ๆ วาบ ๆ ขึ้นมา

 

"......." เม้มปากมองเหนก พี่เหนกก็เป็นรุ่นพี่ที่ดีที่ตนเคารพและรู้สึกดีด้วยอยู่มาก แน่นอน ที่ยอมมาตั้งหลายอย่างก็เพราะตัวเองก็ยอมเองอยู่แล้ว เขาไม่ได้มาบังคับตนสักหน่อย แต่ก็ยอมรับว่าเหนกมีลูกอ้อนที่ทำให้เขาใจอ่อนมาตั้งหลายหน และพิจารณาอะไรหลาย ๆ อย่างแล้วครั้งนี้ก็มีสิทธิ์...

 

กำปั่นลุกออกมาจากตักเหนกแล้วนั่งทับขาเผชิญหน้ามือจับเข่ากำกางเกงตัวเองแน่น หน้าแดงมุ่นเครียด ๆ ยังลังเลอยู่มาก จูบแรกที่คิดว่าคงไม่ต้องให้ความสำคัญอะไรมาก แต่สำคัญที่ว่าอีกฝ่ายนั่นมีผลกับจิตใจยังไงมากกว่า แล้วทีนี้ก็ต้องคิดว่าเป็นเหนกได้มั้ยล่ะ...? เมื่อคิดทบทวนไปมา ในที่สุด ก็กลั้นใจพยักหน้าทีนึง

 

".....ก็ได้ครับ"

 

ยอมรับว่าอารมณ์อยากลองนั่นมีอยู่สูง.. แต่ก็ถือเป็นตัวตัดสินอย่างนึงว่าความรู้สึกที่มีต่อเหนกนั่นมันยังไงกันแน่ อีกอย่าง เขาอยากรู้ว่ารสสัมผัสจากริมฝีปากของคนตรงหน้านั่นมันเป็นยังไงอยู่เหมือนกัน แม้ปกติจะไม่ได้สนใจ แต่ลึก ๆ มันก็อดไม่ได้ล่ะนะ..

 

"โอเค.."

 

ตอนแรกเห็นกำปั่นเงียบไปนานก็เป็นห่วงว่าตัวเองจะทำให้สะเทือนไตหรือเปล่า แต่พออีกฝ่ายตอบรับมาเหนกก็ยิ้มหน้าบานเลย "ปั่นหลับตานะ" เพื่อช่วยให้กำปั่นไม่รู้สึกกดดันมาก แต่ทำไมรู้สึกเหมือนกำปั่นทำหน้าราวกับจะโดนลงโทษแปลก ๆ

"อะ อื้อ" พยักหน้าเร็วๆ หลับตาปี๋เหมือนนักเรียนจะโดนครูตีตูด ใจก็เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ รอโดนสำเร็จโทษ

 

"จะเอาล่ะนะ" คนชวนกลืนน้ำลายอึกๆ เสียเอง ริมฝีปากคนที่อยากสัมผัสก็อยู่ตรงหน้าแล้ว ใจที่มันเต้นแรงมันก็ดูจะไม่สงบลงง่าย ๆ เหนกกลืนน้ำลายอีกอึก ค่อย ๆ กระดื๊บหน้าเข้าไปอีกนิด ห่างกันแค่สองเซ็นต์แล้ว... ใจเต้นตูมตามจะออกจากปากแล้ว..

 

แล้วอีกนิดอึดใจเดียว ปากทั้งสองก็ชนกันแผ่ว ๆ

 

จุ๊บ

 

อีตอนที่ลมหายใจอุ่นรดลงมาที่ใบหน้ากำปั่นก็แทบเงิบหนีไปแล้วแต่ยังยั้งตัวไว้ แล้วพอริมฝีปากแตะถูกกันและกันก็เหมือนอะไรบางอย่างมันแตกโพละในหัว ทั้งที่หน้าวาบไปด้วยไออุ่นจนร้อน กลั้นหายใจ เหมือนความรู้สึกทั้งหมดมันมารวมกันแถวปาก อ่า... มันก็นุ่มๆดี...?

 

ทางด้านอีกฝั่ง พี่เหนกจะลอยได้แล้วกับรสสัมผัสของกลีบปากที่แตะกัน..อา จูบของกำปั่นนี่มันรู้สึกดีเป็นบ้า.. ยิ่งกว่าตอนแอบจูบวันนั้นอีก แถมเป็นการจูบเป็นทางการอีกต่างหาก โอ้ยมีความสุขจนกระอักแล้ว ไม่อยากผละออกเลยวุ้ย ขอแช่อยู่แบบนี้ชั่วโมงเถอะ..แต่มันเป็นไปไม่ได้ สุดท้ายก็ละออกมานิดหน่อย ลืมตามองหน้ากำปั่นที่ใกล้จนหายใจรดกันอยู่ ใบหน้าแดงเรื่อหลับตาปี๋อย่างเด็กเวอร์จิ้นมันน่ารักโคตร ๆ ทำให้เหนกสุดจะกลั้นอารมณ์ตัวเองไว้ได้ ในที่สุดมือกว้างโอบใบหน้ากำปั่นแล้วจูบลงไปแน่นกว่าเดิม ส่งความรู้สึกอยากสัมผัสไปแบบไม่มีปิดบังผ่านการจูบที่รุนแรงขึ้นเล็กน้อย

 

"อืม.." กำปั่นนิ่วคิ้วนิดหน่อยเพราะมันเริ่มกลั้นหายใจนาน แถมเหมือนเหนกจะย้ำลงมาแนบแน่นกว่าเดิมอีก ไอ้ที่ตื่นเต้นอยู่แล้วมันยิ่งจะตื่นเต้นจนแทบลงไปกลิ้งกับพื้นให้รู้แล้วรู้รอด ป่านนี้วงหน้าคงแดงไม่รู้เรื่องไปแล้ว เขาปรือตาขึ้นนิดหน่อยแม้จะเบลอ ๆ เห็นไม่ชัดนักแต่ก็เห็นว่าใบหน้าของรุ่นพี่หนุ่มอยู่ติดกันแค่ไหน

 

เสียงในหัวเริ่มร้องว่าไม่ไหวแล้วๆๆมันรู้สึกมากเกินไป ทั้งตื่นเต้น ทั้งเขินจัด และรู้สึกดีสุด ๆ เกินความคาดหมาย จากที่กำเข่ากางเกงตัวเองอยู่มือก็เลื่อนขึ้นมากำเสื้อแถวอกเหนกแทน

 

สำหรับเหนก ตอนนี้อะไรไม่รู้ล่ะ เขาขยับปากนิดหน่อยคลอเคลียให้แนบชิดกันได้อีก ยิ่งกำปั่นโต้ตอบมาในทางดีเหนกก็ยิ่งได้ใจ โอบลูบหลังไปถึงเอวแอบลูบคลึงกล้ามเนื้อแน่น เริ่มหายใจแรงเลียริมฝีปากกำปั่นนิดหน่อย

 

พอเหนกรุกล้ำมามากขึ้นกำปั่นก็สะดุ้งสั่นทีละนิดด้วยความไม่คุ้นเคย พ่นลมหายใจออกมาอย่างสุดจะกลั้นไว้แล้ว สัมผัสชื้น ๆ ที่กลีบปากเล่นเอาใจสั่นไม่นึกว่าจะโดนเลีย เลยเอียงหน้าหนีนิดหน่อยเป็นสัญญาณว่าให้พอได้แล้ว จะไม่ไหวแล้ว

 

"ห..หา พอแล้วเหรอ" เห็นเอียงหน้าหนีก็ใจเสียนิดหน่อย โธ่เอ๊ย กำลังรู้สึกดีเลย เสียดาย เลยหอมแก้มปั่นหนัก ๆ อีกที "ขอบใจนะ รักปั่นที่สุดเลยครับ"

 

"อ..อื้อ ไม่เป็นไรครับ.." หายใจลึกแล้วผ่อนออกมา แค่จูบเฉย ๆ ยังทำเอาสมองเบลอได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย... แต่ก็รู้สึกโอเคกับมันนะ เหนกไม่ทำให้เขารู้สึกแย่เลย "แล้วเป็นไงมั่งพี่..?" อยากรู้ว่าเหนกรู้สึกยังไงที่มาจูบตัวเองเนี่ย

 

"ก็ดี.." ยิ้มละไมให้ "เป็นไปได้ก็..อยากจูบต่อนะ" พูดไปก็ยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียม กระพริบตาปิ๊งๆ เป็นเชิงบอกว่าขออีกหน่อยนะ แถมยื่นหน้าเข้าไปใกล้อีกด้วย อยากด่าตัวเองเหมือนกันที่ไม่รู้จักพอ แต่เขาพนันได้ เป็นใครเจอแบบนี้มันก็ไม่รู้จักพอทั้งนั้น

 

"อุ่ย.." เจ้ารุ่นน้องชะงักนิดหน่อย แต่..เอาก็เอาวะ ไหน ๆ ก็มีรอบแรกไปแล้วรอบสองอีกหน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง..? ทีนี้สายตาปั่นมองริมฝีปากเหนกเขม็ง "อีกนิดก็ได้ครับ.." พึมพำเหมือนยังติดเคิร์สอยู่

 

                                เฮ้ยยอมเว้ยยยย บันไซซฮาเลลูย่าาาาาา

 

ตะโกนอยู่ในใจเสร็จเหนกก็ไม่รอช้าลูบแก้มกำปั่นประกบริมฝีปากจาบจ้วงลงไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้จูบแล้วผละออก แล้วจูบซ้ำไปอีก ปลายลิ้นชื้นเลียริมฝีปากกำปั่นอีกเล็กน้อย แต่คราวนี้ค่อย ๆ ขยับรุกรานเข้าในรอยแยกกลีบปากสีเรื่อนั่นมากขึ้น เพื่อเข้าไปสัมผัสริมฝีปากด้านในชิมรสหวานหอม

 

กำปั่นแทบจะนั่งไม่อยู่สุขแล้ว เริ่มหมดแรง คือมันรู้สึกดีและหวิวเกินไป แต่ก็มีขยับดุนริมฝีปากเองอยู่บ้างแบบลองผิดลองถูก กลัวน้ำลายจะยืดจริง ๆ ให้ตายดิ

 

สัมผัสดุนดันจากริมฝีปากมันกระตุ้นเหนกหนักเข้าไปอีก เขาปรือตามองกำปั่น พึมพำในคอ "ขอโทษนะ.." ยังไม่ทันพูดจบก็รั้งหลังคอเนียนเข้ามาจนใบหน้าแนบกันแล้วประกบปาก จาบจ้วงเกี่ยวลิ้นเข้ากับลิ้นกำปั่น ดันหลังเอนลงพื้นคร่อมแบบพี่ขอโทษพี่ห้ามตัวเองม่ายด้ายยยย

 

"!?" มองตาค้างตั้งแต่โดนลิ้นฉกฉวยเข้ามา ยิ่งโดนดันนอนแบบนี้ยิ่งตกใจสิ ถึงรสสัมผัสจะเล่นทำเอาตัวแทบลอย แต่ก็ดันบ่าเหนกเอาไว้เกรงว่าเหนกจะเตลิดมากกว่านี้ ไม่งั้นแย่แหง ๆ

 

แค่จูบนิดหน่อยก็รู้แล้วว่าปั่นโคตรอินโนเซ้นส์ เชอรี่ แถมยังอ่อนประสบการณ์อย่างแรง เหนกผละริมฝีปากชุ่มฉ่ำออกมา มีสายน้ำลายเชื่อมระหว่างสองลิ้น "ปั่น..ไม่เคยจูบเหรอ"

 

พอริมฝีปากผละออกจากกันกำปั่นก็คลายเกร็งตัวถอนหายใจยาว ปรือตามองเหนกกระพริบไล่อาการมึนเบลอ ส่ายหน้า "ไม่พี่.. ผมเคยบอกพี่แล้วไง.." รู้สึกได้เลยว่าตัวเองยังสั่นอยู่หน่อย ๆ

 

"เวลาลิ้นพี่สอดเข้าไป..ปั่นลองเลียกลับมาดูนะ.." ปาดหน้าผากกำปั่นเป็นเชิงปลอบ ก่อนจะประกบจูบสอดลิ้นเข้าไปช้า ๆ อีกครั้ง ใจมันก็เต้นแรงอยู่หรอก แต่เหมือนจะเสพติดความหวิวในอกไปซะแล้ว

 

กำปั่นกลืนน้ำลายเอื๊อกส่งสายตาเชิงว่าจะดีเหรอ แต่ก็หลับตาปล่อยให้ลิ้นอุ่นของอีกคนกล้ำกรายเข้ามาอีกครั้ง ทีนี้ลองทำตามที่เหนกสอนดู รุนลิ้นกับลิ้นของเหนกแบบกล้า ๆ กลัว ๆ ไม่มั่นใจเท่าไหร่

 

ลิ้นกำปั่นยิ่งทำให้ใจหวิวกว่าเดิมอีก นี่มันสวรรค์ชัด ๆ ปั่นจะรู้ตัวมั้ยว่าขาก้าวเข้าประตูสวรรค์ชั้นเจ็ดด่านแรกมาแล้วเนี่ย และในโพรงปากอุ่นชื้นมันทำให้เหนกรู้สึกเหมือนสติล่องลอย ถึงกับเผลอครางเสียงต่ำในลำคอระหว่างที่ลิ้นสองลิ้นดุนดันกันไปมาและดูจะรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ มันเกี่ยวพันกันจนไม่อยากผละออกรู้ตัวอีกทีปากทั้งคู่ก็ชุ่มด้วยน้ำจากทั้งสองฝั่งไปหมด หลังจูบอยู่หลายนาทีเหนกก็ละริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง

 

"เป็นไงบ้าง..รู้สึกดีมั้ย"

 

กำปั่นหายใจลึกสะกดอาการตื่นตัวของตัวเอง รวมถึงเสียงครางสั่นที่ควบคุมไม่ได้ ความไม่เคยมันทำให้อะไร ๆ  มันถลำง่ายกว่าปกติโดยเฉพาะจิตใจในตอนนี้ที่เหนกจะพาไปไหนก็แทบจะไปด้วยหมด แม้จะเขินจัดก็ตาม เขาพยักหน้าหงึกตอบ

 

"ดีเกินไปด้วยซ้ำครับ.." ขนาดไม่รู้ว่าแขนตัวเองไปเกี่ยวหลังเหนกเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่

 

"พี่ก็เหมือนกัน..จะเป็นลมแล้ว" หนุ่มรุ่นพี่ยิ้มแห้งแต่หน้าแดงไปถึงหูแล้ว จูบกลีบปากอีกนิดหน่อย

 

"หน้าพี่เหนกยังกะคนไม่สบายเลย.." หัวเราะเบา ๆ แซว ไม่ได้ดูตัวเองเลย เห็นจูบมาอีกก็เบียดริมฝีปากตอบเบา ๆ กอดเหนกแน่นซุกหน้ากับบ่าคลอเคลียด้วยความขัดเขิน แต่ไหนว่าจะไม่ทะลวงไงวะ.. นี่ล่อกันตั้งกี่หนเนี่ย...

 

"เป็นไข้ใจไง" กล้าพูดเนอะ หอมแก้มอีกหลาย ๆ ที เอาเสื้อเช็ดปากกำปั่นให้ "ปั่นก็เหมือนกัน ทำหน้าเหมือนเป็นไข้เลยนะ"

 

"คงติดหวัดพี่เหนกมั้ง..." หยีตาให้เช็ดปาก เอามือเช็ดปากให้เหนกมั่ง

 

"เหรอ งั้นติดตลอดกาลเลยได้มั้ยอ่ะ" ยิ้มทะเล้นใส่ แล้วเปลี่ยนเป็นยิ้มอ่อน "ขอบคุณนะปั่นที่ไม่ได้รังเกียจพี่...พี่ดีใจมากเลยนะ"

 

กำปั่นมองสบตาฟังคำพูดนั้นแล้วมันเขินบอกไม่ถูก เขินจนไม่รู้จะตีลังกาเขินท่าไหนแล้วเนี่ย.. "มาขนาดนี้แล้วผมว่าผมคงตีตั๋วกลับไม่ทันแล้วมั้งครับ.."

 

"ไม่ขาย..." ยิ้ม "เรื่องอะไรจะให้ยอมกลับตัวล่ะ..เป็นแฟนพี่เถอะนะ.." ว่าไปมาถึงขนาดนี้มันยิ่งกว่าแฟนรึเปล่าเนี่ย

 

กำปั่นไม่ตอบอะไร แค่ขยับซบหัวกับบ่าเหนกเหมือนยังไม่อยากตอบรับไปเลย แต่ก็ไม่อยากพูดบ่ายเบี่ยงอะไร คงต้องใช้เวลาอีกหน่อย และเหมือนเหนกจะเข้าใจท่าทีแบบนั้นเลยไม่พูดจาชวนเชิญขายตรงต่อ หอมแก้มอีกสองสามทีแล้วผละออกฉุดปั่นให้นั่ง

 

"ไม่เป็นไรหรอก ค่อย ๆ ดูไปก็ได้นะ"

 

"อื้อ.. ครับ" พยักหน้าแกน ๆ มองเหนกเหมือนยังอยู่ในภวังค์ "อ่า.. เลยไม่ได้ไปกินเตี๋ยวเลย" เกาหัวหัวเราะแห้งๆ

 

"ฝนมันไม่หยุดตกนี่นา..ว่าไปก็ต้องขอบใจมันล่ะนะ" ทำให้ได้จูบปั่นมากกว่าที่คิดอีก รสชาติและสัมผัสลิ้นอีกคนมันยังอยู่ในปากอยู่เลย

 

กำปั่นมองนอกหน้าต่างที่ฝนยังซา ๆ อยู่ เหลือบมองเหนกนิดหน่อย "ผ..ผมเข้าห้องน้ำก่อนนะพี่" ไม่ไหวละ ลุกยืนแบบมึน ๆ เบลอ ๆ แต่เบลอเกินเลยเตะขอบเตียงเข้าให้ จี๊ดหายเบลอเลยกู

 

"อ้าวเฮ้ย ปั่น!" ดังเปรี้ยงเลยเมื่อกี๊ รีบลุกไปพยุง "เป็นไรเปล่า นั่งก่อนน” พูดพลางก้มลงดูเท้า "ดีนะไม่เลือดออก โดนไซด์ก้อยจังๆเลย บวมเลยเนี่ย" หัวเราะ

 

"ตื่นเลยพี่..." ซี๊ดสะใจ ตื่นจากความฝันหวาน ๆ อวล ๆ ตะกี๊มาสู่โลกความเป็นจริงแทนเลยทีเดียว “แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมเข้าห้องน้ำก่อน ไม่ไหวละ” เขยก ๆ เข้าห้องน้ำพลางดราม่ากับตัวเองพลาง ทิ้งให้เหนกส่ายหน้ายิ้ม ๆ ทิ้งตัวลงกับเตียง นั่งรื้อฟื้นสัมผัสเมื่อครู่เพียงลำพัง

 

To be continued

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

732 ความคิดเห็น

  1. #643 ♦{หลาม}♦ (@te-yo-02) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 11:37
    แบบ ... เริ่มกลัวใจแทนปั่น

    ค่อยเป็นค่อยไปนะลูก ใจเย็นไว้ๆ
    #643
    0
  2. #576 TaNgWa ^^ (@hongfa99) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 03:53
    เขิลลล จะตายเเย้ววววว ดาเมจรุนเเรงมาก กำปั่นน่ารักกกกเชอรี่บอยจริงลูกกกก เชียปั่นเคะค่ะ พี่เหนกต้องเมะสิ! ><
    #576
    0
  3. #520 nafr (@loveitachi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2557 / 23:48
    เอ๊ย เขิลแทนเลย ย ย
    #520
    0
  4. #487 xib, (@xib1) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 16:05
    อั๊ยยยย เนี่สืเเออ่ารดดอิสงบ่ดด้เด้นาอออ , #เอาหัวไถคีย์บอร์ด
    #487
    0
  5. #481 tan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 15:47
    เฮือกกกกกกกกกก

    แทบตายค่ะ 555555555555555

    อธิบายได้ล้ำลึกจริงๆ

    >/////
    #481
    0
  6. #469 Lucia Eve (@sodiz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2557 / 10:15
    ตอนนี้มันอภิมหาดาเมจชัดๆ เง้อ  เขินทั้งตอนเลยอ๊า!! //ฟินตายอย่าสงบ...
    #469
    0
  7. #451 Ishirokotori (@kobatoishiro) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 00:50
    The End Of ตูข้าาาาาา!!!!
    #451
    0
  8. #426 RINKUWAc .™ (@hasuki) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 23:54

    อ๊าาาาาาาาาาาาาาาา มูฟเม้นเป็นฉากๆแบบนี้มันอดใจไม่หวายยยยย!!!



    #นอนกลิ้ง #ฟินตาย

    #426
    0
  9. #403 Marshmallow KinG (@bookachook) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 11:56
    แอร๊ยยย เมื่ยแก้ม เราเมื่อแก้ม~ มันจูบกันแล้วอ่ะ ฟินโฮกก //เริ่มกลิ้งไปมา
    #403
    0
  10. #399 สาววายน่ะมันมีทุกที่ที่คุณมองนั้นแหละ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2556 / 01:01
    โฮก ไม่ไหวแล้วว้อยยย

    มันน่ารักไปแล้ว แฮ่ก แฮ่ก ๆๆ //ขอสครีมสักร้อยที

    หมอนๆๆๆ //อุดปากสครีมต่อไป
    #399
    0
  11. #390 มาเฟียแฟนวาย (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2556 / 22:43
    กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด



    เขินนนนนนนนนน -/////-



    กำปั่นน้อย ไมทรุ้เรื่องเลย ใสซื่อน่ารักจัง



    พี่เหนกก้รุกเอารุกเอา สงสารปั่นน้อยนิดๆๆๆ



    แต่ฟินกว่าาาาาาาาาาา -/////-
    #390
    0
  12. #377 AliCEyaOi (@laon654) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 10:29
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด...............กฟัรดพะถๆฟะถพไกำฟหะพฟก"ธฑฆธฑฟำไพไฟฆ๐๐"๐ฎฑหผหกๆ #"ฒ๋ฌ)้น๓ษาษ
    เหนกปั่นน่ารักเกินไปเเล้ววว ฟินเเปป เเอร่ย #ตาย
    คุณได้รับศพเเมววายสิ้นชีพ 1 ea .
    #377
    0
  13. #374 Hed-noi (@lepenjoke) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 09:35
    วร้ายยยยยยยยยย พพพนำำิตทดทเพตดึ้๕ิ้ฒตตพสสสสแำแาำ้สสหรฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ดิฉันอ่านไป บิดไป กรี๊ดไป เขินไป จะตายแล้วค่าาาาาา //ฟินนนน
    #374
    0
  14. #342 hannamu (@Hannamu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 13:02
    พวกแกนั่นแหละดาเมจช้านนนนนนนนนนนนนน
    ไม่ทนแล้ว ไม่ทนนนนน
    /วิ่งไปสิบลี้ชนทุกสิ่งที่ขวางหน้ากรีดร้อง ฟ่หดาหส่าวห่ดา ไปด้วย/

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 กันยายน 2556 / 13:10
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 16 กันยายน 2556 / 13:10
    #342
    0
  15. #336 น้องนัน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 01:35
    เขินมากกกกก แงงงงงงง
    #336
    0
  16. #285 ~.oOBaM...bAmOo.~ (@mybleach) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2556 / 23:15
    คนอ่านนี่ล่ะจะเปนลม น่ารักเกินไปแล้วอเ

    พี่เหนกแบบ คนบ้าาาา อ๊ายยยยยย

    พี่กำปั่นก้น่ารักเกินนนนน ยอมเค้าทุกอย่างง เขินนน
    #285
    0
  17. #275 FoR(ฟอล) (@maxzone5432) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 02:53
    ตอนนี้เป็นตอนที่เสียดาเมจมากทีั่สุด //ซับเลือด แค่จูบขนาดนี้ ถ้า......... อร๊ายยยยย //ซับเลือดอีกรอบ
    #275
    0
  18. #251 แกงส้ม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2556 / 13:21
    จูบหวานซะ
    #251
    0
  19. #223 mojini (@pakwun) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2556 / 22:21
    เป็นฉากจูบที่ชอบมากกกก อ๊ากกกก อยากจุ๊บปั่นมั่งจัง >.,<

    เกือบแล้วๆๆๆ ปั่นก้าวขามาครึ่งนึงล่ะ พี่เหนกรอแปปน้ะ


    อ๊ากกก อ่านไปเขินไป เลือดหมดตัว จะตายแล้ววววว
    #223
    0
  20. #193 YAMSANG!! (@yamsang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 21:26
    อ่านแล้วเขินมว๊ากกก บิดจนจะเป็นเกียว

    ขออุทานว่า Oh my god~ ฉากจูบมันสะท้านใจสาววายยิ่งนัก
    #193
    0
  21. #192 8017641 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2556 / 21:22
    เขิน โอ๊ย เขิน เขินโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย



    น่ารับอิ๊บอ๋ายยยยยยย T////////////////T
    #192
    0
  22. #167 THE[K]]¥☂★ (@80181880) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2556 / 20:18
    พี่สองคน...แม่ง...
    ทำเหนื่อย หน้าก็ร้อนไปดิ น้ำตาก็ไหลไปเหอะ..
    ตอนนี้มันต้องปรินท์ นี่มันตอนโปรด... ตาย ตายดีกว่า โอ้ย
    เขินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #167
    0
  23. #143 EinniF (@einnif) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2556 / 10:18
    จะสติแตกเพราะฉากกำปั่นกับเหนกจูบกัน ฟฟฟฟฟฟ /// {} \\\
    ฮืออ ศอว์คะ นะคะ มีคนสติแตกตรงนี้คนนึงค่ะ อินค่ะอิน เขินนน
    ทำไมกำปั่นน่ารักแบบนี้ ฮืออออ หลุดมาครึ่งก้าวแล้วนะคะ อีกนิดเดียวค่ะ
    โคตรจะเชียร์ ณ จุดนี้ โอย
    คนอ่านตามเขินตามตาย แงงงง
    #143
    0
  24. #133 RUDY (@rudywildarms) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2556 / 22:48
    โอ๊ยยยยยยยยยยยยยย เขินแทน~~~~~



    ฟิน เขินตัวแตกแทนสองหนุ่มไปแย้วววววว



    ฮืออออออ หน้าแดงเบยยยยยย
    #133
    0
  25. #105 Na ' Heart Hous @ : ' ) (@thingre) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 22:26
    จะตายเเล้วววว!!
    #105
    0