คัดลอกลิงก์เเล้ว

BTS X YOU - AgutsD (yoongi x you)

โดย HBKIM_2210

AgutsD น่ะ เดิมทีไม่ใช่ชื่อผมหรอกครับ

ยอดวิวรวม

1,450

ยอดวิวเดือนนี้

142

ยอดวิวรวม


1,450

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


14
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 มิ.ย. 62 / 02:37 น.
BTS X YOU - AgutsD (yoongi x you) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 มิ.ย. 62 / 02:37

บันทึกเป็น Favorite


AgutsD 


ชื่อนี้ใครๆก็รู้จักดีในนามของ ชูก้าหรือ มิน ยุนกิ แรปเปอร์แห่งบังทันโซนยอนดัน แต่ใครจะไปรู้ ว่าเดิมทีชื่อนี้ไม่ใช่ของเขา.....
แต่เป็น 'เธอ'

"จากที่ฉันให้คนไปสืบมา"

"เป้าหมายของพวกมันวันนี้คือ พัค จีมิน"

หัวหน้าฝ่ายป้องกันพูดขึ้นมาเมื่อทุกคนมานั่งรวมตัวกันที่โต๊ะกลางห้องแต่งตัว


การที่พวกเขาเป็นศิลปินใช่ว่าจะปลอดภัย เพราะมีศัตรูมากมายจ้องแต่จะทำร้ายโค่นล้มบริษัทหรือค่ายเพลง ไม่ใช่แค่ในฐานะการเป็นศิลปิน แต่เป็นทางธุระกิจการค้ามากมายหลายประเทศ ดังนั้นจึงต้องมีคนคอยคุ้มกันปกป้องพวกเขาตลอด


"เอาล่ะ ฉันคิดว่ามันคงไม่โง่ทำอะไรในนี้หรอกนะ"

"แยกย้ายกันแต่งตัวได้"

"แล้วก็ระวังตัวด้วย"

.

.

.

.

"เธอไม่เป็นไรนะ"

มิน ยุนกิ เอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งอิงหลังที่เก้าอี้หน้ากระจก เขามองดูเธอนานแล้ว และเหมือนว่าจะไม่ไหวเพราะสีหน้าเธอดูไม่ค่อยดี ดูเหนื่อย...


"อืม"





'สองขาที่ก้าวอย่างมั่นคงขณะเดินไปที่ร้านสะดวกซื้อ เพื่อที่จะมาซื้อพวกของว่างขนมเอย น้ำเอยกาแฟเอย มาให้หนุ่มๆที่ห้องซ้อม


'เดินตามฉันมาแบบนี้ ไม่กลัวฉันฆ่าทิ้งเหรอ

เธอรู้ว่ามีคนเดินตาม แต่ก็ไม่ได้หยุดเดินหรือว่าจะตกใจเหมือนคนทั่วไปที่มักจะเป็นเวลามีคนเดินตามมา


'เพราะเธอรู้ว่าเป็นฉันไง' 

จอน จองกุก ผู้ชายที่เดินตามฉันมา 
เขาให้เหตุผลว่า ฉันมาคนเดียว ของก็เยอะอาจจะถือไม่ไหวเลยตามมาช่วยถือ





'เธอมันใจร้าย อากัส!'

จองกุก พูดออกมาระหว่างเดินทางกลับ ที่เขาพูดว่าฉันใจร้ายเพราะว่า ฉันไม่ให้เขาซื้อเบียร์ขึ้นไปต่างหาก เพราะพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปอัดรายการเพลง
แต่!!


'ฉันเคยบอกนายว่าไงจองกุก'

เอ่ยเตือนคนข้างๆที่เอ่ยชื่อนี้ขึ้นมา


'โอ๊ะ! ฉันลืมไป เธอก็รู้นี่ว่ามันติดปาก'

เขาทำท่าตกใจเมื่อคิดได้ แต่ชื่อนี้มันก็ติดปากเขาจริงๆ ฉันถึงได้เตือนเขาบ่อยๆว่าอย่าเอ่ยชื่อนี้ ถ้าไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่อีกอย่าง


'แต่แถวนี้ก็ไม่มีคนนี่ ตอนนี้ฉันก็เรียกเธอได้'

'ยัยอากัสดี คนใจร้าย แบร่!!'

เขาพูดพร้อมกับวิ่งหนีฉัน แล้วหันหน้ามายิ้มล้อเลียนให้ฉันอีกครั้ง


'หึ :) นายตายแน่จองกุก'

พูดจบก็วิ่งไล่ตามเขาไปหมายจะเตะหรืออะไรก็ตาม ที่ทำให้ฉันต้องได้ตีหรือเตะเขาที่บังอาจมาล้อเลียนฉันแบบนั้น!!



ทั้งสองคนวิ่งไล่กันจนไม่ได้มองดูรอบข้าง หรือทางเดินข้างหน้า ว่ามีบุคคลที่ไม่รู้จักยืนดักรอพวกเขาอยู่ จำนวนสองถึงสามคน


'โอ๊ะ! ขอโทษครับ พอดีผมไม่ได้ดูทาง'

เป็นจองกุกที่พูดแล้วก้มหัวลงเพื่อขอโทษ ที่ตัวเองวิ่งไปชนเขา


'คงปล่อยไปไม่ได้แล้วล่ะมั๊ง ออกมาให้จัดการขนาดนี้แล้ว'

ชายคนหนึ่งพูดกับจองกุก พร้อมอีกสองคนที่เข้ามาล็อกตัวเขาไว้แบบไม่ทันตั้งตัว


'ไง ออกมาเดินเล่นคนเดียวแบบนี้หรือไง'

ผู้ชายคนเดิมยังคงพูดกับจองกุกเช่นเคย


'พวกแกเป็นใคร'

จองกุกถามพวกมันเสียงเบา เขาไม่ได้ตื่นตูมอะไรกับเรื่องแบบนี้ มันเกิดขึ้นแทบเป็นปกติของชีวิตเขาแล้วล่ะ


'ใครก็ได้ที่จะจัดการแก'

พูดจบพร้อมกับชักมีดพกออกมา โดยหวังว่าจะทำร้ายโดยไม่ให้ผู้คนที่เดินอยู่แถวนั้นแตกตื่น


'ง่ายไปมั๊ยที่จะฆ่าหมอนี่'

ฉันที่ยืนอยู่ข้างหลังคนถือมีดพกเอ่ยขึ้น ที่สองคนนั้นมองไม่เห็นคงเพราะผู้ชายคนนี้ตัวใหญ่บังฉันมิด แต่จองกุก ฉันคิดว่าเขามองเห็นฉัน เพราะตอนที่เดินออกมาจากซอยตรงนั้น มีแว๊บนึงที่เราสองคนสบตากัน

ผู้ชายคนนั้นชะงักก่อนที่จะหันมาทักทายฉัน พร้อมกับลดมีดพกที่ถืออยู่ลงข้างตัว

'ไง สาวน้อย'

'คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่หรือไง ถึงเดินเข้ามาช่วยมัน'


จบคำพูดนั้น มันก็พุ่งตรงเข้ามาหาฉันทันที รวดเร็วจนแทบจะหลบไม่ทัน มือข้างนึงถือมีดพกกับอีกข้างนึงที่ว่างกำหมัดต่อยมา ฉันไม่ได่เก่งมากนักกับการต่อสู้ที่ไร้อาวุธแบบนี้ แต่ก็ใช่ว่าจะหลบหรือสวนกลับไม่ได้


อีกฟากหนึ่งของจองกุก เขาสู้กับอีกสองคนที่ผลัดกันเข้ามาสู้แลกหมัดกับเขา เขาไม่ได้เสียเปรียบแต่อย่างใด เพราะเขาก็ไปเรียนมวยมาเหมือนกัน ใช่เล่นนะคนนี้อ่ะ  (ขอแซวหน่อย 5555)


แต่ก็เหมือนจะเริ่มไม่ดี เมื่อฝั่งมันเสียเปรียบมากจนหนึ่งในสองคนนั้นหยิบปืนที่เหน็บไว้ด้านหลังออกมา หมายจะยิงไปที่จองกุก แต่เขาเห็นก่อนเลยต่อยอีกคนที่สู้อยู่กับตัวเองจนล้มลงไปกองอยู่ที่พื้น แล้วรีบเข้ามาแย่งปืนกับอีกคน

ส่วนฝั่งฉัน อีกคนก็เริ่มหอบแล้วเพราะฉันเอาแต่หลบหมัดกับมีดที่ต่อยรัวเข้ามา จนต้องถีบมันออกห่าง


ปัง!!


เสียงปืนที่ดังขึ้นทำให้ฉันหยุดชะงักและหันไปมองทางจองกุกที่ยื้อแย่งปืนกันอยู่ 


กลัวว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บ กลัวว่าเขาจะถูกยิง 

แต่ผิดคาด คนที่ล้มลงไปนอนกับพื้นจนเลือดท่วมนั้น ดันกลายเป็นอีกคนที่ยืนแย่งปืนกับเขาอยู่
 เขาปลอดภัย.....


จึก!


เจ็บ.... 

ระหว่างที่ลืมตัวเผลอหันไปทางนั้นจนลืมไปว่า อีกคนที่อยู่ข้างหน้าถือมีดแล้วแทงเข้ามาที่หน้าท้องฝั่งซ้ายของตัวเอง 

'เห้ย! ไปเว้ย!'

คนที่แทงฉันเรียกอีกคนแล้ววิ่งหนีไป แต่อย่าคิดว่าฉันจะไม่หันมองตาม วิ่งตามไปเลยแหละ แต่มันหันกลับมาผลักฉันจนล้มหงายหลังลงไปกับพื้น


'___เธอไม่เป็นไรใช่มั๊ย?'

จองกุกวิ่งเข้ามาถามฉันพร้อมกับพยุงให้ลุกขึ้น

'โดนแทง ไม่เป็นไร ทนได้'

ปากก็บอกไปงั้น เจ็บก็เจ็บ แต่อย่าหวังว่าคนที่ทำฉันเจ็บจะมีชีวิตรอดไปได้

'งั้นเธอกลับตึกไป ฉันจะตามไปเอง'

จองกุกบอกกับฉัน พร้อมกับเตรียมตัววิ่งออกไป แต่ไม่ ฉันรีบคว้าเขาไว้ทันทีพร้อมกับสั่งเขา

'นายต่างหากที่ต้องกลับไป'

'เดี๋ยวฉันจัดการพวกหมานั้นเอง'

คนที่จะจัดการกัยหมาแบบนั้นต้องเป็นฉันเท่านั้น พูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก จนคนมองต้องกลัว

'อากัสดี!!'

เขารู้ว่าฉันดื้อและโมโหมาก และก็รู้ว่าคงห้ามฉันไม่ได้ เป็นห่วงนะ แต่ก็ยอมส่งปืนที่ถืออยู่มาให้ฉัน

'หึ '







กลับมาที่ปัจจุบัน

At หอบังทัน

ตอนนี้ มิน ยุนกิ กำลังล้างแผลให้ฉันอยู่ที่ห้องของเขา ก็นั่นแหละ ที่มาของสีหน้าป่วยๆของวันนี้

ทำไมต้องเป็นเขาและห้องของเขา? แผลฉันอยู่หน้าท้องนะคะ ไม่คิดว่าเขาจะหวงบ้างเหรอ หวงทำไม? ก็ 'แฟน' เขาน่ะสิ


"อื้อ! แสบ" 

ฉันร้องขึ้นเพราะเขาเช็ดแอลกอฮอล์มาโดนแผล


"นึกว่าตายด้านไปแล้วซะอีก" 

ดู ดูเขาพูดสิ! ปากนี่ร้ายนักนะมิน ยุนกิ

"แล้วนี่คิดอะไรอยู่ล่ะ หืม?"

เขาถามขึ้นมาพลางก้มหน้าลงไปทำแผลต่อ


"เปล่า"

ฉันตอบเขา ถามว่าคิดอะไรมั๊ย? คิดสิ คิดว่าถ้าไม่ใช่จองกุกแต่เป็นยุนกิที่ตามฉันลงไปล่ะ เขาจะเป็นยังไง


ยุนกิไม่ชอบเจ็บตัว เขาจับแค่ปืน ความแม่นก็ไม่ต่างกับฉันเท่าไหร่ ระยะไกลแค่ไหนก็โดน เช่นเมื่อคืนวันนั้น วิ่งหนีฉันไปไกลเป็นกิโล ก็ไม่รอด....


ฉันเป็นห่วงเขา และฉันคงจะช่วยเขาไม่ได้ แล้วก็ขอบคุณที่เป็นจองกุก





ผมมองคนตัวเล็ก (แต่เก่ง) ที่นอนให้ผมทำแผลให้อยู่ ผมไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ผมเป็นห่วง ถึงแผลจะไม่ได้ลึกมากก็ตาม


"ปากแข็ง ง่วงก็นอน"

ผมบอกเธอ เพราะเธอดูเหนื่อยและทำหน้าง่วงแบบนั้น

"อืม"

เธอตอบผมแค่นั้นแล้วหลับตา เดาว่าไม่นานคงหลับไปเลย


ใครว่าผมเย็นชา คิดผิดกันแล้วครับ เพราะเธอเป็นยิ่งกว่าผม
คืนก่อน จองกุกวิ่งขึ้นมาบอกว่ามีคนดักทำร้ายเขาและเธอ จองกุกไม่เป็นอะไร แต่เธอโดนแทง ตอนที่ได้ยินนี่ผมแทบวิ่งออกจากห้องเพราะเป็นห่วงเธอ แต่นัมจุนก็ห้ามและรั้งไว้ทัน และจองกุกยังบอกอีกว่าไม่ต้องห่วง เธอมีปืน

พอได้ฟังแบบนั้น ผมก็คิดได้แหละว่าเธอคงโมโหและไม่ยอมจนต้องตามไปยิงพวกมันแบบนั้น

เป็นไปอย่างที่คิดครับ พอเธอเปิดประตูเข้ามา ใบหน้าที่นิ่งเฉยและแววตาดุๆนั่น มองมายังพวกผมทุกคนที่นั่งรอเธออยู่ที่เดิม เสื้อฮู้ดสีขาวเธอเต็มไปด้วยสีแดงของเลือดบริเวณที่โดนแทง....


"ยุนกิ..."

เธอเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว ผมหันไปมองดูเธอก่อนจะถามกลับไป


"ครับ? มีอะไร?"


"ง่วงแล้ว"


"ง่วงก็นอน"


"อยากให้ยุนกิกอด"

พอเธอพูดแบบนั้น ผมก็รีบปิดแผลเธอและเก็บอุปกรณ์ให้เรียบร้อยก่อนจะเอาไปเก็บแล้วรีบกลับมานอนกอดเธอ


เขาว่ากันว่า คนเย็นชาเวลาอ้อนนี่น่ารักมากใช่มั๊ยล่ะครับ ผมไม่ปฏิเสธนะ และตอนนี้คนในอ้อมกอดผมก็น่ารักมากเช่นกัน

ต่างกับเวลาปฏิบัติหน้าที่ของตัวเองเวลาอยู่กับพวกผม เธอก็จะเป็นเธอ ที่นิ่งและเย็นชา 

แล้วก็เวลาที่ทำอีกหนึ่งหน้าที่ เธอก็จะเป็นเธอ ที่ทั้งนิ่ง เย็นชา และโหด 

นั่นแหละครับ 

ที่มาของ

AgutsD ของผม

                                    
                                    -끝-

พูดคุยกับน้องหน่อยจ้าาาา หายไปนานครบเดือนเลย พร้อมคลอดเรื่องใหม่ของยุนนนนนนเกกกกก ยุนกิ เนื่องจากรูปที่ปล่อยงานเฟสต้า เรื่องของคุณอากัสดีวิ่งเข้าหัวมารัวๆๆๆๆๆจนต้องรีบปั่น รีบลงมาให้อ่านกัน 
คงรอกันอยู่ใช่มั๊ยคร้าทุกคนนน เม้นติชมได้นะจ้ะ เพราะน้องไม่คิดว่าจะมีฉากสู้กันเข้ามาในหัว นางเอกเรานี่ นิ่งกว่ายุนกิเนาะ 555555 ไว้เจอกันอีกทีไม่เกินสิ้นเดือนนะจ๊าาาาา 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ HBKIM_2210 จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 Yusungyeol Han (@maschan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 03:31
    แอบงงๆชื่ออ่า
    #1
    0