Teach love หญิงไทยใจงาม!

ตอนที่ 1 : TEACH LOVE 1 แม่ทนไม่ไหว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    18 ม.ค. 62

1


ช่อฟ้า จะไม่ดื้อแล้วค่ะ




   " ช่อฟ้า! แม่บอกกี่ครั้งแล้วคะลูก ว่าเวลาใส่กระโปรงอยู่ ห้ามนั่งฉีกแข้งฉีกขา " แม่ของฉันบ่นอย่างเอือมระอา ในขณะที่ฉันกำลังนั่งดูทีวีอยู่บนโซฟาโดยใส่กระโปรงนักเรียน แล้วนั่งฉีกแข้งฉีกขาจนเห็นขาอ่อน


   " โห่แม่ ช่อฟ้าก็นั่งแบบนี้มาตั้งนานแล้วนะ " ฉันพูดออกไป โดยหันหน้าเข้าหาทีวีต่อ กำลังดูเขาแข่งบอลกันมันส์ๆ มาขัดซะได้แม่หนิ


   " ช่อฟ้าคะ แม่เหนื่อยกับลูกแล้วนะ ดูอย่างพี่ช่อเอื้อเป็นตัวอย่างบ้างสิ นั่งเย็บปักถักร้อยอยู่เห็นไหม " เมื่อแม่พูดเสร็จ ก็ถอนหายใจออกมายาวๆ


   " แม่อะ! ถ้าช่อฟ้าต้องเป็นแบบพี่ช่อเอื้อ ช่อฟ้าก็คงต้องขอบายล่ะ กุลสตรีไทยขนาดนั้น ช่อฟ้าไม่โอเคอย่างแรง " ฉันบ่นใส่แม่ติดตลก ก็จริงนี่ พี่ช่อเอื้อมีความเป็นกุลสตรีไทยสูงมาก ทั้งด้านเย็บ ปัก ถัก ร้อย หรือความเป็นแม่ศรีเรือน ก็ต้องยกให้พี่คนนี้เลยจ้าา


   ส่วนฉันน่ะเหรอ ไม่เอาด้วยอะ ถ้าต้องเป็นกุลสตรีไทยขนาดนั้น... แค่คิดก็ขนลุกละ


   " ทำไมลูกดื้อขนาดนี้ แม่ต้องให้คุณยายฝึกความเป็นกุลสตรีไทยให้ช่อฟ้ามั้ยคะ เฮ้อ! " แม่ฉันบ่นอย่างหน่ายๆ พร้อมกับถอนหายใจรอบที่ล้านเกี่ยวกับตัวฉัน แต่จะให้ฉันไปฝึกกับยายเนี่ยนะ ไม่เอา!!


   ที่จำได้ครั้งล่าสุดคือ ตอนไปบ้านยายเมื่อประมาณ 4 ปีที่แล้ว แม่ฉันฝากฉันไว้กับยายที่บ้านนอก 1 อาทิตย์ ฉันต้องตื่นตั้งแต่ตี 5 เพื่อมาหุงข้าว ทำกับข้าว ทำงานบ้านบลาๆ จริงๆฉันก็ไม่อยากทำหรอก ถ้าฉันไม่ทำก็จะอดข้าวไง ;_; แถมยังต้องทำบุญตักบาตรทุกเช้าอีก ช่อฟ้าไม่โอเค...


   " แม่ขาา ไม่เอานะ ช่อฟ้าไม่ไปบ้านยายเด็ดขาด ช่อฟ้าจะเป็นเด็กดี ไม่ดื้อ ไม่ซนแล้วค่ะ " ฉันพูดออกไปให้แลดูน่าเชื่อถือที่สุด แม่ต้องใจอ่อนแหละน่าา พอเจอคำพูดแบบนี้เดี๋ยวก็ใจอ่อน คิๆ


   " ลูกพูดแบบนี้กับแม่มาล้านรอบแล้วค่ะ รอบนี้แม่คงทำใจเชื่อยาก " แม่พูดพร้อมกับเดินมาที่ฉันเรื่อยๆ จนตอนนี้หยุดอยู่ตรงหน้าฉันที่กำลังนั่งจ้องทีวีอย่างเอาเป็นเอาตาย กรี๊ดด! แมนยูจะยิงแล้ว


   " แม่ อย่าเพิ่งมาบังทีวี แมนยูจะยิงเข้าประตูแล้ว! " ฉันพูดใส่แม่อย่างหงุดหงิด และขยับไปอีกทางเพื่อให้มองเห็นทีวี


   อ้าว! แมนยูฉันหายไปไหน เมื่อกี๊กำลังจะยิงเข้าประตูแล้วแท้ๆเชียว ทำไมหน้าจอดับซะงั้นอะ


   " ช่อฟ้า!! " นั่น ท่านแม่องค์ลงแล้ว


   " เอ่อ.. แม่จ๋า เมื่อกี๊ช่อฟ้าดูทีวีอยู่เลย แม่ปิดเหรอจ๊ะ แหะๆ " ฉันพูดออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ บอกเลยนะเห็นแม่เป็นคนแบบนี้ แต่เวลาโมโหอะ


   ยิ่งกว่ามนุษย์เมนส์!


   " แม่คงตามใจลูกมากเกินไปจนเสียคนสินะ ไม่ได้การล่ะ ถ้ายังตามใจลูกแบบนี้ เดี๋ยวโตไปจะทำอะไรไม่เป็น แม่น่าจะต้องจัดการขั้นเด็ดขาดกับลูกได้ละมั้ง " แม่พูดงี้หมายความว่าไงอะ จะส่งหนูไปหายายที่บ้านนอกเหรอ!?


   " แม่จะส่งช่อฟ้าไปอยู่กับยายเหรอออ! ไม่เอานะช่อฟ้าไม่ไปเด็ดขาด " ฉันเถียงแม่ออกไปอย่างท่วงทัน


   " แม่ไม่ส่งช่อฟ้าไปหายาคุณยายหรอกจ้ะ ช่วงนี้คุณยายต้องการความสงบ " อ้าว.. แล้วแม่จะให้ฉันไปไหนล่ะ


   " ช่อฟ้ารู้จัก ศูนย์ฝึกกุลสตรีไทยที่ดังที่สุดในกรุงเทพไหมจ๊ะ " แม่ถามฉันแบบนี้ทำไม มันหมายความว่าอะไร๊


   " ก็นิดหน่อยค่ะ ทำไมคะแม่? " ฉันไม่แน่ใจหรอกว่าแม่ฉันจะส่งฉันไปที่นั่นมั้ย ต้องถามเพื่อความแน่ใจก่อน


   " ดีเลยลูก ;) " แม่พูดแล้วยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่น่ากลัวที่สุดในชีวิตฉัน 


   อย่านะแม่...


   " แม่จะส่งให้ลูกไปที่นั่นไงล่ะจ๊ะคนเก่ง " นั่นไง ฉันว่าแล้วววว! 


   " แม่ ไม่เอานะ ช่อฟ้าได้ข่าวว่าฝึกโหดมาก แม่จะทำร้ายช่อฟ้าแบบนั้นได้ลงคอเหรอ " ฉันพยายามพูดให้ตัวเองดูน่าสงสารที่สุด เผื่อแม่จะยอมใจอ่อนบ้าง


   " แม่ไม่ได้ทำร้ายช่อฟ้าค่ะลูก แม่ทำไปเพราะความหวังดี แม่อยากเห็นช่อฟ้าเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพ " แม่ของช่อฟ้ายิ้ม แล้วพูดออกมาด้วยความหวังดี พร้อมกับเอามือข้างขวามาลูบหัวอย่างเอ็นดู


   " แม่อะ อย่ามาลูบหัวช่อฟ้าสิ แม่ก็รู้ช่อฟ้าไม่ชอบให้ใครลูบหัว " ฉันพูดแล้วทำหน้ายู่ใส่แม่ ฉันรู้แหละว่าแม่รักและหวังดีกับฉันมากแค่ไหน แต่แล้วไงอะ ก็ฉันชอบชีวิตแบบนี้นี่นาา มันคูลดี


   " ก็ลูกแม่น่าเอ็นดูจริงๆ ดูสิทั้งพี่ช่อเอื้อ ทั้งช่อฟ้า โตกันขนาดนี้แล้วเนอะ เมื่อก่อนยังตัวกะเปี๊ยกอยู่เลย " แม่พูดออกมาด้วยรอยยิ้ม 


   " แม่อย่าพูดว่าช่อฟ้าโตขึ้นได้มั้ย ช่อฟ้าไม่อยากโตเลย ช่อฟ้าอยากเป็นเด็กแบบนี้ จะได้อยู่กับแม่ไปนานๆ " ฉันพูดออกไปอย่างเศร้าๆ ฉันเป็นคนเซ้นซิทีฟเรื่องครอบครัวมากๆ และติดแม่มากด้วย แค่คิดว่าถ้าวันนึงต้องอยู่ห่างจากแม่นานๆ ฉันก็แทบจะร้องไห้แล้วอะ 


   ก็คนมันรักแม่หนิ 


   " ไม่เอา ไม่พูดแบบนี้สิคะลูก แม่อยากเห็นคนเก่งทั้ง2ของแม่เติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ที่ดี แค่นี้แม่ก็มีความสุขแล้ว " แม่พูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แต่แฝงไปด้วยความเศร้า 


   แม่อย่าทำให้หนูเศร้าไปด้วยได้มั้ย...


   " อ๊ะ! แม่เกือบลืมเลย " จู่ๆแม่ก็พูดขึ้นมา 


   " อะไรเหรอแม่ " ฉันถามออกไปด้วยสีหน้างุนงง


   " ก็แม่นัดเขาไว้แล้วน่ะสิ คนที่จะสอนความเป็นกุลสตรีให้ลูกน่ะ " ห๊ะ! แม่นัดไว้แล้วเหรอ ตั้งแต่เมื่อไหร่


   " แม่นัดไว้เมื่อไหร่ แม่ต้องใจเย็นๆนะ ช่อฟ้ายังไม่พร้อมมม " ฉันต้องค่อยพูดค่อยจากับแม่สินะ แม่ต้องใจเย็นกว่านี้นะแม่นะ


   " อ๋อ! แม่ก็นัดไว้สักพักแล้วล่ะจ้ะ อีกอย่างช่อฟ้าไปเตรียมตัวขนของเก็บผ้าเก็บผ่อนไว้เลยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เขาจะมารับตัวลูกไป " เดี๋ยวๆ นี่แม่ไล่ฉันทางอ้อมหรือเปล่าเนี่ยย แล้วไอคำที่ว่าจะมีคนมารับตัวไป แม่จะเอาช่อฟ้าไปขายเหรอห๊ะ -_-


   " แม่ ช่อฟ้าไม่อยากไป ช่อฟ้าอยากอยู่กับแม่ง่า " ฉันลุกขึ้นจากโซฟา แล้วเดินเอาหน้าไปซบอกแม่ อย่างอ้อนๆ


   " ไม่ได้จ้ะลูก แม่นัดเขาไว้แล้ว " แม่เอาแขนมากอดฉัน 


  " แล้วช่อฟ้าต้องฝึกนานไหมงะ " ฉันถามแม่ ในขณะที่ซบอกอยู่ แล้วเงยหน้าขึ้นมามองหน้าแม่อย่างอ้อนๆ


   " ไม่นานค่ะลูก แค่ 2 เดือน " 


   ...


   " ห๊ะ!! " ฉันผละหน้าออกจากอกแม่ แล้วอุทานอย่างตกใจ


   2 เดือน ไม่นานไม่หน่อยเหรอ!!! สำหรับฉัน แค่2อาทิตย์ยังแทบจะหลั่งน้ำตาเป็นสายเลือด


   " ไม่นานหรอกจ้าลูก เชื่อแม่นะ อีกอย่างที่โน่นสบายนะ เขามีหอพักฟรีด้วยแหละ " 


   " แต่ช่อฟ้าไม่อยากอยู่ห่างจากบ้านนน " แล้วที่แย่กว่านั้นคือ..


   ไอ้2เดือนนี้ มันเป็นช่วงเวลาปิดเทอมเพื่อขึ้นม.6ของฉัน

 

   ฉันต้องเสียเวลาปิดเทอม เพื่อมาฝึกอะไรแบบนี้จริงเหรอเนี่ยยย


   ช่อฟ้าจิเป็นลม ใครก็ได้ขอยาดมหน่อยได้โปรด 

แม่ใจร้ายยย ;_;


   " วันเสาร์-อาทิตย์ ก็กลับมาที่บ้านไงจ๊ะลูก แม่รอต้อนรับเสมอ ไปๆเก็บของใส่กระเป๋า " แม่พูดเสร็จก็ไล่ให้ฉันไปเก็บของ ฮือ ใจร้ายที่สุดด


   


   เมื่อขึ้นมาถึงบนห้อง ฉันก็รีบเก็บผ้าของใช้ต่างๆใส่กระเป๋าลากอย่างลวกๆ เหอะ! จัดของไม่เป็นเว้ย ฉันจะบ้าตาย อิจฉาพี่ช่อเอื้อชะมัดเลย ไม่ต้องไปฝึกอะไรแบบนี้ แถมยังได้อยู่บ้านสบายๆอีก 


   ...ให้พี่ช่อเอื้อจัดของให้ดีไหมนะ 


   ช่างเหอะ! จัดเองก็ได้เชอะ ไม่ง้อ


20.00 น


   " ฟู่วว เก็บของเสร็จสักที " ฉันถอนหายใจออกมา พร้อมกับเอาหลังมืมาเช็ดหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อ


   " นอนเลยดีกว่า พรุ่งนี้จะได้สดชื่นที่ได้ไปศูนย์ฝึกกุลสตรีไทย //มองบน " เมื่อพูดเสร็จสรรพ ฉันก็กระโดดลงบนเตียงเเสนนุ่มนิ่มทันที


   " เฮ้อ นี่ฉันต้องไปจริงๆเหรอ ไม่อยากไปเลยแฮะ " ฉันระบายออกมาอย่างท้อๆ 


ตึ้ง 


CHAT LINE


Ggolf ไง นอนยังเอ่ยย?


Shorfah.h ยุ่งอีกอล์ฟ


Ggolf โห่ อุตส่าห์ทักมาคุยดีๆ ตะไมต้องด่าง่ะ


Shorfah.h ก็แม่ฉันอะดิ ให้ฉันไปศูนย์ฝึกกุลสตรีไทย เฮ้อมม 


Ggolf จริงดิ555555


Shorfah.h เอออ


Ggolf ฉันว่าแม่แกทำถูกแล้วแหละ คนอย่างแกไปฝึกซะบ้าง นั่งในห้องแต่ละทีนี่เห็นไปไหนต่อไหน


Shorfah.h เรื่องของฉันน่าา ละทักมามีไร


Ggolf เปล่า คิดถึงเฉยๆงิ


Shorfah.h อี๋ งั้นฉันไปนอนละ 


Ggolf ฝันดีคร้าบบ


Shorfah.h อืม ฝันดี


Ggolf (ส่งสติกเกอร์รูปหมีบราวน์ยิ้ม)


   ไอ้บ้านี่ชอบฉันหรือไง ทักมาได้ทุกวี่ทันวัน ลำไย


   


 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น