● ณ Touch ● (Yaoi)

ตอนที่ 20 : แตะต้องครั้งที่ 20: จับบบ…ลูบๆ คลำๆ ทำให้พี่ฟรีของดีบอกต่อขอแจ้งข่าวร้ายตะกายหลังด้วยน้องปู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 299 ครั้ง
    17 ต.ค. 62


แตะต้องครั้งที่ 20

จับบบ…ลูบๆ คลำๆ ทำให้พี่ฟรีของดีบอกต่อขอแจ้งข่าวร้ายตะกายหลังด้วยน้องปู

 

ดนัย ใฝ่จิตดี...เหรอวะ

นั่นคือชื่อคลิป ผมตัดต่อเรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องเบลอหน้าพี่ทัชเพราะใบหน้าเขาไม่โผล่มาในเฟรมเลย ไม่รู้ว่าโคตรโชคดีหรือรู้มุมกล้องกันแน่ สิ่งที่ต้องทำเลยมีแค่ ตัดคลิปให้กระชับและใส่ซับไตเติล สองอย่างแค่นี้แต่ใช้เวลาถึงเช้า เหตุผลเดียวเลยที่เป็นแบบนั้นก็คือ ในสมองผมไม่มียีนเด่นเกี่ยวกับเรื่องเทคโนโลยีเลย ยังดีที่สมัยนี้มีแอพตัดต่อคลิปแบบง่ายๆ ให้โหลดใช้ฟรี เลยพอลูบๆ คลำๆ ทำไปได้

ทำเสร็จก็ส่งให้เจ๊รวงข้าวทันที ตั้งแต่เช้าเลย ผมอดนึกไม่ได้ว่า เจ๊คงตื่นมานั่งหัวฟูร้องไห้ฟูมฟายอยู่ข้างซิงค์ล้างจานหรือถังขยะ หรือไม่ก็เปิดฝักบัวราดหัวเล่นอยู่ เพราะผมทักไปอีกหลายรอบ เจ๊ก็ยังเงียบอยู่

ยังไงก็หวังว่าเจ๊แกจะโอเคแหละ อดหลับอดนอนตัดคลิปให้ขนาดนี้

ว่าแล้วก็หาวรอบที่ล้าน ทั้งที่ข้าวยังคาปากอยู่

กลับไปนอนบ้านมั้ย สักสามวันค่อยตื่นเปิ้ลพูดลอยๆ

ธุรกิจมันรัดตัว ก็งี้แหละ

ธุรกิจพันล้านเหรอวะ ถึงไม่หลับไม่นอน

เออ ประมาณนั้นล่ะ

มึงค้ายาเหรอ

เออ เพิ่งส่งไปแสนเม็ดเมื่อกี้...ถุ้ย!

สรุปคืองานไรวะ

ช่างมัน ปวดหัวละ

เราเคยอ่านเจอ ระหว่างกินข้าวแล้วทำอย่างอื่นที่ต้องใช้ความคิดไปด้วย จะทำให้ระบบย่อยไม่ดีนะ เพราะเลือดจะไปเลี้ยงสมองแทนที่จะมาเลี้ยงระบบย่อยเจษฎาเมตตาให้ข้อมูลอีกตามเคย

ขอบคุณครับเจษ ต่อไปนี้ตอนกินข้าวกูจะทำตัวให้เหมือนตอนเรียนละกัน

หือ?”

ไม่ต้องใช้ความคิดอะไรไง

แต่ตอนเรียนควรใช้ความคิดนะ

กูประชดครับ

อ้อ เข้าใจแล้ว ไม่ต้องพูดครับก็ได้

ครับ กูไม่พูดละ

ตื่อดึ๊ง!

น่ะ เงียบอยู่ตั้งนาน พอจะตั้งใจกินข้าวปุ๊บก็ขัดจังหวะเลย ว่าจะไม่หยิบมาดูมันก็อดไม่ได้อีก

พี่ทัชรึเปล่า

 

รวงข้าว: พี่ดูคลิปแล้ว

รวงข้าว: ขอบใจมากนะ

รวงข้าว: จะได้เลิกคิดมากสักที

NaTee(n): อ้อ ครับ

NaTee(n): เป็นไงมั่งครับ

รวงข้าว: ชั่วจริงๆ

รวงข้าว: แม่ง

รวงข้าว: ด่าใครโง่วะ

 

อ่าว เฮ้ย!

ท่อนที่เจ๊รวงข้าวถูกด่าว่าโง่ตัดออกแล้วนะ ย้อนกลับไปดูแป๊บ เวรแท้ๆ สงสัยง่วงมาก ตอนส่งเลยดันไปจิ้มคลิปต้นฉบับแทนซะงั้น แล้วที่อดหลับอดนอนคือทำไปเพื่ออะไร แก้ไขตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วด้วย งั้นก็เลยตามเลยละกันนะเจ๊

 

NaTee(n): เอ่อ…

NaTee(n): เสียงในคลิปชัดมั้ยครับ

รวงข้าว: เวรรร

รวงข้าว: เต็มสองหูทุกคำ

NaTee(n): ใจเย็นครับ

NaTee(n): เจ๊ไหวมั้ยเนี่ย

รวงข้าว: โทษที

รวงข้าว: ไหวๆ

รวงข้าว: ค่าใช้จ่ายเท่าไหร่

รวงข้าว: เดี๋ยวพี่โอนให้

NaTee(n): อ้อ

NaTee(n): เรื่องนั้น...

 

ยากละ

ความยากมันอยู่ตรงนี้แหละ จะบอกว่าเท่าไหร่ดีวะ เกิดมายังไม่เคยทำงานแบบนี้อะดิ ถ้าคิดว่าความสามารถพี่ทัชมีแค่หนึ่งเดียวในโลกนี่ ราคาอาจจะปาไปหกหลักเลยนะ แต่ถ้าคิดตามเนื้องานมันก็แค่งานง่ายๆ แค่ไปดักเจอเป้าหมาย แตะตัว ถ่ายคลิปสารภาพ แถมยังใช้เวลาไม่นานด้วย ค่าเหนื่อยคงจะแค่หลักพันรึเปล่า

แวบนึง คำพูดพี่ทัชก็พุ่งเข้ามาในหัวผม

ฟรี

ตอนนั้นผมค้านทันทีว่าเราไม่ได้ทำมูลนิธิ ในเมื่อใช้ชื่อว่าบริษัทขอทัชฑีมันก็ต้องมีกำไรดิ แต่พอถึงตอนนี้ก็แบบ...เฮ้อ เจ๊เสียใจเรื่องผัวนอกใจก็หนักพอแล้ว จะไปคิดเงินได้ไง แต่ก่อนผมจะได้พิมพ์ตอบ เจ๊รวงข้าวก็พิมพ์มาซะก่อน

 

รวงข้าว: ห้าพันพอมั้ย

NaTee(n): กำลังจะบอกเลย

NaTee(n): ไม่เป็นไรครับเจ๊  

รวงข้าว: เอ๊ะ แต่เรามีกันสองคนนี่นะ

รวงข้าว: งั้นหมื่นนึงละกัน

NaTee(n): ไม่ๆ

NaTee(n): ฟรีครับ

รวงข้าว: ได้ไง

รวงข้าว: ทำงานก็ต้องได้เงินสิ

รวงข้าว: ถ้าจ้างนักสืบเอกชน แพงกว่านี้เยอะ

NaTee(n): เก็ต

NaTee(n): แต่ถือว่าเป็นโปรโมชั่นละกันครับ

NaTee(n): ครั้งนี้ฟรี

รวงข้าว: เอาเลขบัญชีมา

รวงข้าว: เดี๋ยวโอนจากบัญชีผัวให้

รวงข้าว: แม่ง

รวงข้าว: เดี๋ยวจะเอาเงินมันไปช้อปให้หมดเลย

รวงข้าว: เร็วๆ สิ

รวงข้าว: เวรเอ๊ยยยย

NaTee(n): ครับๆ

 

ผมรีบส่งเลขบัญชีไป เพราะถ้ายังทำเป็นลีลาหรือขัดใจอะไรอีกเจ๊แกอาจจะเส้นเลือดในสมองแตกได้ ตอนอยู่ในกรุ๊ปเมียหลวงเห็นเป็นคนเงียบๆ นิ่มๆ ไม่นึกว่าเอาเข้าจริงจะดุดันขนาดนี้

ผ่านไปไม่ถึงนาที เจ๊ก็โอนมาจริงๆ หนึ่งหมื่นบาทเน้นๆ เล่นเอาผมตัวชาวูบด้วยความรู้สึกผิด ขณะที่กำลังอึ้งๆ อยู่ เจ้าตัวก็แชตมาอีก

 

รวงข้าว: ทีนี้เล่าซิ

รวงข้าว: ไปทำยังไง

รวงข้าว: ไอ้เฮงซวยนั่นถึงสารภาพได้

NaTee(n): ก็อย่างที่ผมโพสต์ไปในกลุ่มอะครับ

NaTee(n): จิตวิทยาแนวใหม่

NaTee(n): แต่ถ้าให้เล่ารายละเอียด

NaTee(n): มันคงยาวและซับซ้อนไปน่ะครับ

NaTee(n): แต่ผมรับรองได้ว่า สิ่งที่สามีเจ๊พูดเป็นความจริงแน่นอน

รวงข้าว: นี่มันเรื่องจริงๆ ใช่มั้ย

NaTee(n): ร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ

รวงข้าว: แม่ง

 

ใจผมหายวาบอีกรอบ

นึกเห็นภาพเจ๊ปามือถืออัดผนังจนแตกเป็นเสี่ยงๆ แล้วถือมีดซุ่มรอผัวกลับบ้าน หรือไม่ก็ทำร้ายตัวเอง…

ไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง

 

NaTee(n): เจ๊

NaTee(n): ไหวรึเปล่าครับ

NaTee(n): เรื่องเงิน ขอบคุณมากนะครับ

NaTee(n): แต่ผมพูดจริงๆ นะ ไม่ต้องให้ก็ได้

NaTee(n): ช่วยฟรีเลย

NaTee(n): พี่รวงข้าว…

รวงข้าว: ไหวๆ

รวงข้าว: เจ๊ดูเว็บช็อปปิ้งอยู่

รวงข้าว: จะไถเงินแม่งให้หมด

รวงข้าว: ไว้ค่อยคุยนะ

 

ค่อยโล่งหน่อย แต่จะว่าโล่งก็ไม่เชิงหรอก ตอนแรกคิดไปไกลแล้วว่าจะหาเงินจากงานนี้ได้ง่ายๆ เป็นกอบเป็นกำ แต่เอาเข้าจริงทำไมรู้สึกผิดวะ บางทีความจริงมันก็โหดร้ายอย่างที่พี่ทัชว่าจริงๆ

 

จบยังเปิ้ลถาม

คงไม่จบง่ายๆ หรอกมั้ง เจ๊คงตบกับผัวต่อ

ฮะ?”

ช่างเถอะ คุยเรื่องนี้ดีกว่า แกเจอพี่เห็ดเหรอ เล่าดิ๊ เจอที่ไหนยังไง

อย่าพูดถึงดีกว่า พูดแล้วหัวร้อน

งั้นเจษ มึงเล่า”  

ทำไมต้องเป็นเรา

ก็เปิ้ลมันไม่เล่า ก็ต้องเป็นมึงดิ จะให้แมงหวี่ที่ไหนเล่าวะ มึงก็อยู่กับเปิ้ลด้วยใช่มั้ย

เราอยู่

งั้นก็เล่าไป เอาแบบละเอียดนะ

ก็ได้เจษฎายกน้ำขึ้นจิบ กระแอมเบาๆ อย่างเป็นการเป็นงานหลังจากนะฑีแยกตัวไป เรากับเปิ้ลก็นั่งเล่นกันอยู่ที่คณะสักพัก แล้วพอจะกลับบ้านก็เดินออกมาที่หน้าคณะ ตอนนั้นเย็นแล้ว เวลาประมาณสี่โมงสี่สิบห้านาที…

เจษ ถ้าจะขนาดนั้น ทำไมไม่เล่าตั้งแต่ตอนเช้าก่อนออกจากบ้านเลยล่ะ

เอาละเอียดตั้งแต่ตอนออกจากบ้านเลยเหรอ เราว่าไม่จำเป็นนะ

ผมยกมือไหว้ขอโทษครับ มึงเล่าแบบที่มึงสบายใจละกัน ต่อๆ

เจษกระแอมอีกครั้งหลังจากนะฑีแยกตัวไป ตอนนั้นเย็นมากแล้ว เรากับเปิ้ลเดินออกมาที่หน้าคณะกำลังจะกลับบ้าน พี่เห็ด...พี่เรนจิน่ะ ไม่รู้โผล่มาจากไหน เข้ามาทัก แล้วก็เถียงกับเปิ้ลไปมา แล้วก็แยกย้ายกันไป แค่นี้แหละ

ฮะ? แค่เนี้ย!

ใช่ ก็...แค่นี้ไง ทำไมเหรอ

ก็พี่เห็ดแกพูดอะไรบ้างไง

เราจำไม่ได้เจษตอบหน้าตายอ้อ...นึกออกอันนึง พี่เขาบอกว่าเปิ้ลปากสวยดี น่าจะมีสีแดงแต้มสักหน่อย แล้วก็อาสาจะสงเคราะห์ให้ด้วย แวบแรกเรานึกว่าพี่เขาจะซื้อลิปสติกให้นะ แต่นึกอีกที น่าจะหมายถึงทำให้เปิ้ลปากแตกมากกว่า

แรงนะเนี่ยผมทำเสียงตกใจเกินจริง

มีหลายคำที่น่าจะแรงกว่านี้นะ เอ้อ แล้วก็บอกว่าเปิ้ลเตี้ยด้วย

พอละเจษ กูกินข้าวไม่ลงเปิ้ลว่า

แต่เปิ้ลก็แรงเหมือนกันนะ บอกให้พี่เขาเอาน้ำในคอห่านบ้วนปากจะได้หอมขึ้น อันนี้เราว่าแรง

ฮ่าๆผมหัวเราะพรืด

เจษ ถ้ายังไม่หยุดพูด ปากแกนี่แหละที่จะได้บ้วนน้ำล้างส้วม เงียบๆ แล้วก็แดกข้าวไป

เจษฎามองหน้าผมคล้ายกับขอคำปรึกษาว่าควรพูดต่อหรือเปล่า

เออ ไม่ต้องเล่าละ กูพอนึกออกผมมองนาฬิกายังมีเวลาเยอะกว่าจะเข้าเรียน งั้นพวกมึงกินแล้วก็เข้าห้องเรียนไปก่อนละกัน กูขอตัวแป๊บ

ไปไหน ขี้เหรอเปิ้ลถาม

เออน่ะ เดี๋ยวมาผมตักข้าวเข้าปากอีกคำ เอาจานไปเก็บที่จุดพักจาน แล้วก็ชิ่ง

ผมไม่ได้แชตหรือโทรไปถามพี่ทัชก่อนว่าเขาอยู่ที่ป่าดงดิบมั้ย ใจนึงก็อยากให้เขาอยู่ที่นั่น อีกใจก็คิดว่าไม่อยู่ก็ไม่เป็นไร เพราะยังไม่รู้ว่าจะอธิบายเรื่องเงินของเจ๊รวงข้าวยังไงดีเหมือนกัน ผมเลยเดินเตร่ๆ ไปที่นั่นแบบเสี่ยงดวงเอา

ปรากฏว่าเขาอยู่

เขากำลังก้มหน้าก้มตาอ่านตำราเรียนอยู่ ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นอ่านกลอนแล้ว สงสัยการเรียนจะรัดตัว ผมค่อยๆ ย่องเข้าไปเหมือนนินจากะจะทำให้เขาตกใจ แต่พี่ทัชก็เงยหน้าขึ้นตั้งแต่ระยะสามสี่เมตรก่อนผมจะเข้าถึงตัว

เฮ้ย พี่รู้ได้ไงอะ นี่ผมมาเงียบๆ แล้วนะ มีหูทิพย์เหรอ ผมไม่ได้เหยียบกิ่งไม้นะ

เปล่า

หรือว่าจมูกดีเหมือนผงฟอก ได้กลิ่นผมมาแต่ไกลเลยใช่ปะ พี่มีพลังจมูกหมาอีกอย่างใช่มั้ย

เห็นหน้ากูเหมือนผงฟอกเหรอ

ก็เหมือนนะ ไม่เคยได้ยินเหรอ เจ้าของกับสัตว์เลี้ยงจะหน้าตาคล้ายๆ กัน

งั้นทำไมหมอนเน่าหน้าตาดีกว่ามึง

พี่ต้องไปตัดแว่นแล้วนะ สายตาเริ่มไปแล้วเนี่ย

มึงหุบเล็บเหมือนหมอนเน่าได้มั้ย

ได้ นี่ไง

นั่นเรียกกำมือ

เอ้า คนบ้าที่ไหนจะหุบเล็บได้เหมือนแมว

งั้นกูก็ดมกลิ่นเหมือนผงฟอกไม่ได้

อ๋อ นี่คือตอบคำถาม งั้นทำไมรู้อะว่าผมมา

เขามองหน้าผมก็แค่รู้สึก

รู้สึกว่า?”

รู้สึกว่ากำลังจะซวย

นั่นไง เขาเรียกซิกเซ้นส์ เป็นพลังอย่างนึงนะ

แล้วมาทำไม บ่ายมีเรียนไม่ใช่เหรอ

พี่รู้ได้ไง มีตารางเรียนผมเหรอ

จำได้

เฮ้ย จริงดิ ฟังดูโรคจิตอะ แล้วรู้ปะผมใส่กางเกงในสีอะไร

พี่ทัชส่ายหน้านิดๆอย่าบอกว่าจะหาเรื่องโดดเรียนอีก

ไม่โดดหรอกน่า แวบมาสูดอากาศแป๊บเดียว

อากาศคณะมึงก็มี

อยากมาสูดแถวนี้ ทำไมอะ ผมเป็นนักศึกษาของที่นี่อย่างเต็มภาคภูมิเหมือนกันนะ มีสิทธิ์จะสูดตรงไหนก็ได้

มีไรก็ว่ามา

มีไร ไม่มี้ มาสูดอากาศอย่าเดียว

พี่ทัชมองหน้าผม คล้ายกับหยุดคิดอะไรนิดๆเออ งั้นก็สูดๆ เข้า แล้วก็ไปเรียนได้แล้ว

มีก็ได้

เขาที่กำลังจะก้มหน้าอ่านหนังสือเงยหน้าขึ้นมาอีกอะไร

ผมเอียงคอมองเขาทำไมหน้าพี่นิ่งๆ แต่เหมือนไม่นิ่งอะ

ฮะ?”

เหมือนพี่ฝืนให้หน้านิ่งอะ อยากยิ้มก็ยิ้มดิ ทำไมต้องฝืน

กูไม่ได้อยากยิ้ม

จริงเหรอ

หน้ากูก็เป็นงี้ ปกติ มีอะไรก็รีบว่ามา

รีบทำไม ไม่ต้องรีบ บ่ายนี้พี่ไม่มีเรียนไม่ใช่เหรอ

มึงจะมารู้ตารางเรียนกูได้ไง

ผมจำได้

พี่ทัชควักมือถือออกมา แล้วเปิดไฟล์ภาพตารางเรียนของเขาให้ดู

ผมใช้นิ้วซูมดูให้ชัดๆมีเรียนจริงด้วย จำผิดๆ แต่ก็นั่นแหละ ไม่ต้องรีบหรอกน่า พี่เคยโดดเรียนบ้างปะ

ไม่เคย

งั้นลองดิ ตื่นเต้นดีนะ เอาบ่ายนี้เลยมั้ย เดี๋ยวผมโดดเป็นเพื่อน

นะฑี

ล้อเล่นน่า โอเคๆ เข้าเรื่อง...เรื่องเจ๊รวงข้าวอะ ผมตัดต่อคลิปทั้งคืนเลยนะ ตัดตรงเจ๊แกถูกด่าว่าโง่ทิ้งและใส่ซับเรียบร้อย แทบไม่ได้นอนอะ แล้วก็ส่งคลิปไปให้เจ๊แกดูตั้งแต่เช้า…

แล้ว?”

เอ่อ คือ สงสัยง่วงมากผมเลยกดผิด เป็นส่งคลิปต้นฉบับที่ยังไม่ได้ตัดต่อไป ก็...นั่นแหละ แต่เรื่องถ่ายติดหน้าพี่ไม่ต้องห่วงนะ ทั้งคลิปไม่เห็นหน้าพี่ชัดๆ เลย

อืมหน้าเขายังนิ่งอยู่ แต่อะไรบางอย่างบอกผมว่าเขาดูโล่งใจมากกว่ากังวลแล้วพี่เขาเป็นไงมั่ง

เจ๊รวงข้าวน่ะนะ ก็ดูโอเคอยู่ผมสูดหายใจลึกๆ เพื่อเปิดประเด็นต่อไปแต่ที่พีกมันอยู่ตรงนี้ ผมบอกเจ๊แกไปว่าไม่ต้องให้ตังค์ ช่วยฟรีเลย แต่ก็ยังโอนมาอะ

มึงไม่คิดเงิน?” พี่ทัชเลิกคิ้ว

ก็อยากคิด แต่เอาเข้าจริงก็สงสาร ไหนจะมาเสียเงินแล้วยังต้องทะเลาะกับผัวต่ออีก ผมก็เลยทำตามอย่างที่พี่บอก นี่ดูแชตผมควักมือถือออกมาเปิดหน้าแชตเลื่อนให้พี่ทัชดู

เขาเหลือบตามามอง และพูดเรียบๆหมื่นนึง

ใช่ รู้สึกผิดอะ เอาไงดี

มึงก็เก็บไว้ดิ พี่เขาให้

สรุปว่าเราคิดค่าจ้างเหรอ งั้นเอาบัญชีพี่มา ผมโอนให้ครึ่งนึง

กูไม่เอา

ได้ไง ถ้าบาปก็ต้องบาปด้วยกัน พี่ต้องลงนรกไปกับผม

งั้นก็เอาไปทำบุญให้หมด

ทำหมดนี่เลยเหรอ ขนาดมูลนิธิเขาจะทำบุญยังมีการหักค่าใช้จ่ายเลยนะ

แล้วแต่มึงละกัน แต่กูไม่เอา

ตัวเลขห้าหลักทำให้หัวผมหมุนติ้ว ไม่ใช่ว่ามันเป็นเงินก้อนใหญ่ขนาดนั้น แต่เป็นเพราะที่มาที่ไปของมันมากกว่าที่ชวนให้กระอักกระอ่วน จะเก็บไว้ก็รู้สึกไม่ดี จะยกให้คนอื่นก็เสียดาย

งั้นทิ้งมันไว้ในบัญชีแบบนี้ไปก่อนละกัน ถือว่าเป็นเงินของเราร่วมกันนะผมพูดพลางเลื่อนอ่านแชตกับเจ๊รวงข้าวผ่านๆ ซ้ำอีกรอบ

ตื่อดึ๊ง!

ตื่อดึ๊ง!

กำลังจะกดปิดหน้าจอพอดี ก็มีข้อความใหม่เด้งเข้ามาซ้อนๆ กัน

ผมกดเปิดอ่านแล้วถอนหายใจเบาๆมีข่าวดีและข่าวร้าย พี่อยากฟังข่าวไหนก่อน

กูจำเป็นต้องรู้มั้ย

จำเป็นดิ เป็นสองเรื่องที่พี่ต้องเกี่ยวข้องแน่นอน

งั้นข่าวร้ายก่อน

เจ๊แคลไลน์มาอะ แกบอกเทพี่เห็ดต่อหน้าเรียบร้อยแล้ว ที่พี่บอกว่ารู้สึกจะมีเรื่องซวยๆ นี่เกือบแม่นนะ เรื่องซวยจริง แต่มันดันไปเกิดกับพี่เห็ดไง ไม่รู้ตอนนี้ไปหัวร้อนฟัดกับหมาที่ไหนอยู่รึเปล่า

อืม แล้วข่าวดีล่ะ

มีงานใหม่จากกลุ่มเมียหลวงให้บริษัทขอทัชฑีทำ

นี่เหรอข่าวดี

เราจะทำมั้ย

ยังจะถามอีกเหรอ

เยส! คนจริงต้องงี้ดิ งั้นเดี๋ยวผมคุยรายละเอียดแล้วจะมาบอกนะ

ไม่ทำ

อ่าว ทำไมอะ มาถึงขนาดนี้แล้วผมกระแซะเข้าไปนั่งใกล้เขา ลองคุยดูก่อนก็ได้ว่ามันจะยากง่ายแค่ไหน ถ้าออกแนวน่าสงสารก็ช่วยฟรีเลยก็ได้ เหมือนเจ๊รวงข้าวไง ช่วยคนได้บุญนะพี่

ไม่

น่า นะๆๆ ปูไต่ๆๆ

อย่า ไม่เล่น

ปูต่ายยย~ ไต่ๆๆ

พี่ทัชไม่ได้สะบัดมือออก เขามองตามขาปูสมมติไต่กลับไปกลับมาบนหลังมือ ไต่ขึ้นแขน ขึ้นไหล่ แล้วพอลามไปที่ต้นคอเขาก็ถอนหายใจออกมาแรงๆอย่าไต่มาที่หน้านะ

ใครบอกจะไต่หน้า ขึ้นหัวต่างหาก

นะฑี

ที่หน้าด้วยก็ได้ ไต่ๆๆ

 




_______________________


ขอบคุณค่ะ

นางร้าย

17.ตุลา.2019

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 299 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

823 ความคิดเห็น

  1. #810 ใบไยไยใบ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 17:57

    ไม่รู้จะสงสารน้องเจษดีมั้ยที่อยู่กลุ่มนี้ แต่น้องแอบกวนนะเนี่ยยย น่ารักๆ 😍 โอเปิ้ลนายห้าวมากเลยนะ ปะทะฝีปากกับพี่เห็ดออรินจิเนี่ย แซ่บจ้า พี่เห็ดก็ดูปะทะกับน้องๆแต่ไม่ถืออะไรแฮะ💕💕💕น่ารัก พี่น้องน่ารักกก รักพี่นางร้ายน้าา

    #810
    0
  2. #729 -Imreader- (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 เมษายน 2563 / 10:17
    ทำไมเรารู้สึกไม่โอเคเลยที่น้องพยายามใช้ความพิเศษของพี่ไปทำอะไรตามที่ตัวเองคิดบ่อยๆ คือมันมีปัญหาตามมาด้วยตลอดเลย
    #729
    0
  3. #651 Y_TwwT_Y (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 13:33
    พี่ทัชก็แพ้ทางปูไต่น้องตลอด555555
    #651
    0
  4. #600 realtoey (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 20:05
    -ดื้ออออออ งุ้ยๆมากๆเลยนะฑีเอ้ยยย
    #600
    0
  5. #538 nukkie2124 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 01:00
    พี่เห็ดเอ่ยน่าฉงฉาน
    #538
    0
  6. #523 LatteAmericano (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 16:27
    พี่เห็ดต้องได้กับเปิ้ล ทำไมเราคิดงี้อะ
    #523
    0
  7. #456 สล๊อตโลรี่ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 09:45
    ปูไต่เก่งงงงง
    #456
    0
  8. #424 Mini_Kyungsoo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 02:41
    ชอบจังเลยไอปูไต่เนี่ย5555
    #424
    0
  9. #401 Champu2479 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 21:02
    เราค่อนข้างรู้สึกดีกับนะฑีกว่าตอนแรกเยอะะะะ
    #401
    0
  10. #241 ซาตาน ปีกขาว (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2562 / 08:50
    นะฑี วอแวเกินอ่ะ นี่ไม่ควรให้พี่ทัชไม่ทำอะไรแบบนี้นะ ไม่ใช่ความสามารถของตัวเองด้วย น่าจะรู้สึกอะไรบ้าง แต่ก็เอ็นดูตรงอ้อนนี่แหละ
    #241
    3
    • #241-2 SUFR03(จากตอนที่ 20)
      2 เมษายน 2563 / 03:40
      รู้สึกแบบนั้นเหมือนกันเลย แต่งดีจริงๆนะหยุดอ่านไม่ได้เลย แต่น้องวอแวเกินไปอะ
      #241-2
    • #241-3 -Imreader-(จากตอนที่ 20)
      18 เมษายน 2563 / 10:18
      รู้สึกเหมือนกันค่ะ
      #241-3
  11. #209 11-12 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 23:09
    หนูวอแวแบบนี้เป็นพี่จับกดโต๊ะไปแล้วอะหึๆ
    #209
    0
  12. #170 DON'T FORGET ME (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 12:56

    น่าจับไปยำนะเจ้าปูเนี่ยแสบจริงๆ


    #170
    0
  13. #169 Duck_alone (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 01:47
    ไม่บอกให้เค้าหยุดไต่ แต่บอกว่าอย่าไต่มาที่หน้า อยากให้จับ อยากให้เค้าทัชอะดิ ดูออก ~ ~
    #169
    0
  14. #168 bambocamuji (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 01:11
    น่ารักกก ปูไต่ๆ
    #168
    0
  15. #167 s214 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 21:09

    ปูไต่ๆ
    #167
    0
  16. #166 shake hands with the dark (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 20:38
    หนูลู้กกกกกก น่ารักไปแล้วววววว
    #166
    0
  17. #165 CAP_TURE (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 20:21

    เด็กมันน่ารักก็ยอมๆเค้าไปเหอะพี่55555
    #165
    0
  18. #164 Kristiana Z-Kae (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 19:52
    เอ็นดูความวอแวนี้ น้อนนนนนน ><
    #164
    0