● ณ Touch ● (Yaoi)

ตอนที่ 2 : แตะต้องครั้งที่ 2: จับบบ...นมสวยซวยเสน่ห์โดนเทตลอดเหลือรอดแค่สามหน่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 560 ครั้ง
    8 เม.ย. 63

 

**หมายเหตุ**

ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อนิยาย

จาก ขอ Touch ที เป็น ณ Touch นะคะ

 

แตะต้องครั้งที่ 2 

จับบบ...นมสวยซวยเสน่ห์โดนเทตลอดเหลือรอดแค่สามหน่อ

 

วันนี้ผมมาถึงมหา’ลัยเช้าเป็นพิเศษ มาถึงก็เดินลับๆ ล่อๆ ไปแถวโรงอาหารคณะ จังหวะนั้นก็เห็นสาวผมสั้นหน้าตาน่ารักรอบเอวคอดเว้าเข้าพอดี เดินเดี่ยวมาแต่ไกลอย่างกับลูกแกะหลงฝูงแบบนี้ ยังไงก็ต้องเข้าไปแทะโลมสักหน่อย

ผมแอบเดินเข้าไปประกบจากทางด้านหลังและทักทายเธอเบาๆ

“น่ารัก” ผมกระซิบเสียงหวาน

“สัด” เจ้าตัวตอบเสียงหวานทันควันเหมือนกัน

“เสียงก็เพราะ”

“เห็บหมา”

“ขอไลน์ได้ปะ”

“มีแต่ลายตีนเอามั้ย”

“เอาๆ ถอดรองเท้าดิ จะได้ถ่ายรูป เอาไว้ดูก่อนนอน”

“ไม่ต้องถ่ายหรอก ยื่นหน้ามาเดี๋ยวประทับให้เลย”

“ปากหวานจัง แบบนี้แหละสเปคพี่เลย”

“ปากกูจะเป็นไงก็ช่าง ปากมึงเนี่ย ว่างๆ หาน้ำยาล้างส้วมมาบ้วนบ้างนะ”

“ความคิดดี นี่เพิ่งแดกขี้มา มันเลยจะเหม็นๆ หน่อย”

“โรคจิตเอ๊ย อย่ากวนประสาทนะวันนี้ อารมณ์ไม่ดี”

“ฮ่าๆ” การปล่อยมุกก็เหมือนได้ดีท็อกซ์ของเสียออกจากสมองนั่นแหละ หยอดวันละสามสิบสี่สิบมุกจะได้โล่งๆ ตอนนี้เริ่มสบายหัวขึ้นมาหน่อยละ ผมเลิกสวมบทบาทเป็นคนแปลกหน้า แล้วยิงคำถามต่อ “เฮ้ย มือเป็นไรวะ ติดพลาสเตอร์ทำไม”

“เสือก”

“ถามจริงๆ เป็นไร ช่วงนี้เทรนด์พลาสเตอร์กำลังมาเหรอ หรือต่อยใครมา”

“มีดบาด จบนะ แล้วก็ไม่ต้องถามอะไรละ ขี้เกียจพูด”

“โอเคๆ” ผมรับปาก แล้วถามต่อ “แล้วเป็นไร ถึงหน้าบูดเป็นตูดขนาดนี้”

“...” ถึงกับหันมามองตาเขียวทีเดียว

“เอ่า ถามก็ตอบดิ มารยาททางสังคมน่ะมีมั้ย”

“ไอ้พวกที่ไม่ต้องแบกเนื้องอกตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงไม่มีวันเข้าใจหรอก”

“บ่นเรื่องนี้อีกละ”

“แม่งอึดอัดจะตายห่า ทำไมกูต้องเกิดมาซวยได้กรรมพันธุ์บ้าๆ นี่ด้วยวะ”

“พอๆ บ่นเรื่องนี้ทีไรลากยาวทุกที แล้วนี่มึงเพิ่งลามปามบรรพบุรุษตัวเองด้วยนะ”

“แล้วไง ก็แม่งหนัก ร้อนก็ร้อน”

“น่าสงสาร”

“ชาติหน้ากูขอให้มึงได้กรรมพันธุ์นี้แทนกู”

“เอ้า แช่งกูเฉย”

“เออ กูแช่ง สาธุ”

“ไม่ระคายว่ะ คนดีศรีสยามอย่างกูไม่โดนสาปง่ายๆ หรอก เกิดอีกทีนี่กูมีช้อนเงินช้อนทองเหน็บซอกจั๊กแร้ออกมาด้วยแน่นอน”

“อู๊ยยย คนดี จะได้เกิดเป็นคนรึเปล่าเหอะมึง ป่านนี้นรกจองห้องวีไอพีกับจากุชชี่อ่างทองแดงไว้ให้แล้วมั้ง”

“ฮ่าๆ” ผมหัวเราะเซ็ตเล็กๆ “ขอเดานะ เมนส์มา”

“เออ”

“เฮ้ย เดี๋ยวนี้เขามีผ้าอนามัยแบบเย็นแล้วไม่ใช่เหรอ ไปหามาใช้ดิ จะได้อารมณ์เย็นๆ”

“มึงไม่เป็นเองจะมารู้อะไร เลิกพูดได้ละ เบื่อ”

“โอเคๆ กูจะหุบตูดสักสองนาทีเพื่อเห็นแก่วันมามากของเพื่อนนะ”

“ขอบคุณ”

เราเดินตีคู่กันไปเงียบๆ ตามทาง โดยมีพวกหนุ่มๆ แอบเอี้ยวคอมองตามเพื่อนตัวดีผมอยู่เป็นระยะ เห็นแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ ทุกวันนี้ผมยังงงว่าอะไรหล่อหลอมให้คุณเธอเป็นแบบนี้ ถ้าจะให้นิยามง่ายๆ ก็คือ ทอมเถื่อน แต่หน้าตาดีระดับพริตตี้ แถมยังมีฮอร์โมนเพศหญิงอยู่เต็มเปี่ยมจนหน้าอกหน้าใจล้นทะลักโดยไม่ต้องศัลยกรรม แต่เจ้าตัวกลับเรียกมันว่าเนื้องอกซะงั้น

ชื่อเสียงเรียงนามก็น่าหยิกน่าหยอกใช้ได้ ‘โอเปิ้ล’ ซึ่งมีไม่กี่คนหรอกที่สามารถเรียกว่าเปิ้ลได้ คนส่วนใหญ่เธอชอบให้เรียกโอมากกว่า ในวันที่อารมณ์เสียแบบนี้ ถ้าใครเรียกเปิ้ลอาจมีโทษถึงตายได้เลย ด้วยระเบียบมหา’ลัยที่ไม่อนุญาตให้นักศึกษาหญิงสวมกางเกง โอเปิ้ลเลยแต่งตัวไม่สุดสักทาง คือ เปลือยหน้าสด ตัดผมสั้น เสื้อตัวโคร่ง กระโปรงบานยาวและสวมบ็อกเซอร์ซ้อนไว้ข้างใน ตบท้ายด้วยรองเท้าผ้าใบมอมๆ แต่ขนาดนั้นก็ยังมีผู้ชายวิ่งตามมาขายขนมจีบอยู่ไม่ขาด ขณะเดียวกันก็มีผู้หญิงที่มันตามจีบวิ่งหน้าเหวอหนีอยู่เป็นประจำด้วยค่าเฉลี่ยพอๆ กัน

เราเดินเข้ามาในโรงอาหารคณะแล้ว ครบสองนาทีแล้วแน่นอน ผมเลยแถเข้าไปหาหนุ่มคนนึงที่นั่งอยู่ตามลำพังและเผยอตูดเอ่ยคำทักทายทันที “อ้าว คุณเจษฎา สวัสดีครับโผม” ผมยกมือไหว้ ก้มต่ำจนหัวแทบชนเข่า

“เอ่อ...หวัดดีครับๆ” ไอ้นี่ก็เสือกรับไหว้เฉย รับไหว้แบบจริงใจด้วยนะ “โอเปิ้ล หวัดดี นี่มาพร้อมกันเลย เชิญนั่งเลยครับ”

“กูบอกกี่ครั้งละ อย่าพูดครับกับเพื่อน ฟังแล้วขี้หูมันเคลื่อน” ผมบอก

“อ่อ โอเคๆ เชิญนั่ง”

เรานั่งลง โดยที่เปิ้ลเผลอทิ้งตูดอย่างแรงแบบไม่เกรงใจว่าเมนส์จะทะลัก เล่นเอาโต๊ะข้างๆ หันมองกันเป็นแถบ

“เมื่อกี้รู้ใช่ปะ ที่กูไหว้คือมุก”

“เหรอ”

“กูว่าละ ไม่รู้”

“งั้น...ที่เรารับไหว้ถือว่าเป็นมุกได้มั้ย”

“อ่อเหรออออ ไหนการบ้าน” ผมประชด เจ้าตัวทำท่าจะล้วงหนังสือในกระเป๋า ผมเลยขยายความให้ชัด “การบ้านที่ให้พูดคำหยาบวันละคำอะ”

“อ่า...”

“ด่าไอ้เปิ้ลดิ๊ พูดคำว่าสัดให้ได้อารมณ์ที่สุด”

“เปิ้ล เรา...” อย่างกับบอกให้มันไปฆ่าคนงั้นแหละ “...ขอด่านะ สัด”

“ว่างๆ ไปตามวัดนะ แล้วก็ไปขอออดิชั่นสวดมนต์กับมัคนายก ใช้เสียงแบบนี้แหละ รับรอง ผ่าน” เปิ้ลบอกพร้อมกับตบไหล่ปลอบเบาๆ

“เปิ้ลไม่โกรธใช่มั้ย”

น่ะ เอากับมันสิ

“กูจะโกรธเพราะเรียกเปิ้ลนี่แหละ”

“ขอโทษที แต่นะฑีเรียกว่าเปิ้ลตลอด ทำไมไม่โกรธอะ”

“กูไม่โกรธขี้มูกแห้ง”

แรงสาดดด

เจษฎาขมวดคิ้วก่อนจะเบิกตา “โห คิดได้ไง แล้วแบบนี้นะฑีโกรธมั้ย”

“กูก็ไม่โกรธเศษปุ๋ยคอก”

“อือหือ ทำไมคิดกันได้”

“เมื่อไหร่มึงจะตามมุกเพื่อนทันวะ” ผมถอนหายใจแรงๆ

เจษฎาเกาหน้าผาก “ขี้มูกแห้ง ปุ๋ยคอก โอเค...งั้นเรียกเราด้วยชื่อแย่ๆ สักอย่างสิ จะได้ดูเป็นพวกเดียวกัน เอาเป็น…แก้วมังกรดีมั้ย”

“แก้วมังกรเนี่ยนะ”

“รสชาติมันแย่นะ เราไม่ชอบกิน”

“เออ ไอ้แก้วมังกรดิบ ไอ้แก้วมังกรสามโลยี่สิบ ฟังแล้วเจ็บไปถึงไส้ติ่งเลยมั้ยล่ะมึง”

เฮ้อ...

นี่แหละเจษฎา เพื่อนสนิทของผมอีกคน ถ้าให้นิยามตัวตนสั้นๆ ก็คือ เด็กเนิร์ดโคตรคุณธรรม เต็มร้อยเรื่องวิชาการ แต่วิชามารคะแนนติดลบ และแน่นอนว่าภาพลักษณ์คือ หน้าตี๋ สวมแว่น แต่งตัวเนี้ยบตั้งแต่หัวจดเท้า พร้อมจะขึ้นรับโล่รางวัลนักศึกษาแต่งกายดีเด่นได้ตลอดเวลา

“เอาเป็นว่ากูพูดเพราะๆ กับมึงดีกว่า เจษฎาครับ เลกเชอร์ที่ฝากจดเป็นไงมั่งครับ”

“เราซีรอกซ์ไว้ให้แล้วครับ นี่ไง” เจษฎาโยนกระดาษปึกย่อมๆ มาให้ผม

“โคตรเยอะ นี่เลกเชอร์หรือประวัติศาสตร์อยุธยาวะ”

“รวมของเก่าที่ฝากเราไว้ด้วย”

“อ่านเป็นเดือนมั้งเนี่ย”

“ถ้าตั้งใจสองชั่วโมงก็จบ แต่อ่านจบอย่างเดียวไม่ได้นะ นายต้องทบทวนทำความเข้าใจด้วย ไม่งั้น...”

“พอๆ กูจะเอาไปปั่นกินละ” ผมตัดบท หันมองน้องเปิ้ลที่ยังนั่งทำหน้าเป็นปลาตีนเกยตื้น และกำลังก้มไถหน้าจอมือถืออยู่ “เฮ้ย เปิ้ลทำไรวะ”

“หาข้อมูลศัลยกรรมนม”

“อีกละ”

“ยังจะเพิ่มขนาดอีกเหรอ” เจษแทรกขึ้นมาอย่างใสซื่อ

“เพิ่มบ้าบออะไร กูจะไปตัดออก”

“ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอ เท่าที่เรารู้คือมีแต่คนไปทำเพิ่มนะ แล้วก็เคยอ่านเจอว่าวิทยาการสมัยนี้ทำได้เหมือนจริงมาก แต่ยังไม่เคยได้ยินว่าตัดออกสักที”

เปิ้ลถอนหายใจพร้อมกับไถหน้าจอเร็วๆ เหมือนขี้เกียจจะอ่านต่อ จากนั้นก็หันมองหน้าเจษเหมือนนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ “เจษ นี่มึงเคยจับนมจริงๆ บ้างรึเปล่า”

ถามตรงซะจนเจษไปไม่เป็น ผมเองก็หูผึ่งไปด้วย ได้กลิ่นทันทีว่าเจษฎาจะโดนแกล้งอะไรสักอย่าง

“เอ่อ...ไม่อะ” เจษตอบอ้อมแอ้ม

“งี้ถ้ามึงมีแฟนขึ้นมา มึงจะรู้เหรอว่านมจริงหรือปลอม”

“ไม่รู้สิ ก็...ไม่เห็นต้องรู้เลย ยังไงเราก็ไม่ซีเรียส”

“มานี่ กูจะให้มึงจับของจริงจะได้จำไว้เปรียบเทียบ”

หมับ! ไม่พูดเปล่า เปิ้ลคว้าข้อมือเจษและดึงเข้าหาหน้าอกตัวเองหน้าตาเฉย นั่นไงว่าแล้ว มันต้องแกล้งอะไรบ้าๆ สักอย่าง

“เฮ้ยๆๆ อะไร ไม่เอา”

“มึงจะกลัวอะไร กะอิแค่ก้อนไขมัน”

“เราไม่ได้กลัว แต่ไม่...ไม่เอาๆ เปิ้ล ไม่”

“กูบอกให้จับ!”

“ไม่ได้ มันอนาจารนะ ผิดกฎหมาย ไม่เอาครับ เปิ้ล หยุด” เจษฎากำมือไว้แน่น ฝืนไว้เต็มที่พร้อมกับหันมองทางอื่น หัวหูงี้แดงเป็นปื้นไปหมด

“เรียกกูว่าไงนะ”

“โอเปิ้ล...โอก็ได้ เรียกโอๆๆๆ แต่เราไม่โอเค”

“มึงรังเกียจไขมันกูเหรอเจษ กางมือออก”

“คืนนี้นอนไม่หลับแน่ไอ้เจษ มึง” ผมช่วยสุมไฟให้

“ไม่...เราไม่โอ๊! ปล่อยๆ”

“เออ แบบนี้ทั้งชาติมึงก็หาเมียไม่ได้หรอกเจษ” เปิ้ลยอมปล่อยมือในที่สุด ทำเอาเจษถึงกับถอนหายใจโล่งอก

“เกือบไปแล้วเจษ” ผมบอก “ดีนะที่เปิ้ลสู้แรงมึงไม่ได้ ไม่งั้นมือมึงเป็นหูดแน่”

“หูดพ่อง” เปิ้ลพ่นเสียงใส

เราทั้งสามคนมองหน้ากัน แล้วก็หัวเราะครืนกันทั้งโต๊ะ ราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้พร้อมกันว่าแก๊งเราทำตัวบ้าบอกันแค่ไหน มีสายตาหลายคู่มองจากรอบข้างเหมือนเราเป็นตัวประหลาดด้วย แต่เราก็ไม่แคร์ เรื่องสำคัญในสายตาผมตอนนี้คือ เปิ้ลอารมณ์ดีขึ้นแล้วไม่ว่ามันจะรู้ตัวหรือไม่ก็ตาม

“เราไปซื้อข้าวดีกว่า” เจษฎาลุกออกไป และสูดหายใจลึกคล้ายพยายามสูดเอาความปกติที่อาจล่องลอยอยู่ในอากาศเข้าปอด ผมกับเปิ้ลรอจนมันกลับมานั่งเฝ้าของ แล้วค่อยลุกไปซื้อบ้าง จากนั้นเราทั้งสามหน่อก็นั่งกินข้าวกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เหมือนเป็นครอบครัวขาดๆ เกินๆ ที่ผมยังหาคำนิยามเหมาะๆ ไม่ได้ แต่ผมตระหนักแล้ว ไม่ว่ามองจากมุมไหนถ้าเทียบกับสังคมคนปกติ เรามันคือพวกนอกคอกจริงๆ นั่นแหละ

“เฮ้ย เคยคิดมั้ยว่าทำไมกลุ่มเรามีกันอยู่แค่นี้วะ” ผมเปิดประเด็นระหว่างกินข้าว

“ไม่มีคนคบ” เปิ้ลบอก

“นั่นดิ ทำไม”

“เพราะปากมึงงี้ไง”

ผมชูสองมือเป็นเชิงยอมรับ “แล้วคนปากดีๆ อย่างน้องเปิ้ลเนี่ย ผู้ชายมารุมเยอะแยะไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่ลากเข้ากลุ่มเราบ้าง”

“ก็มันจีบกู”

“งั้นผู้หญิงล่ะ”

“ไอ้พวกนั้นก็กลัวกูจีบ บางคนพยายามจับกูแต่งหน้าอีก บายดีกว่า”

“เพื่อนเจษฎาล่ะ ชวนมากินข้าวด้วยกันบ้างดิเฮ้ย”

“เอ่อ...เราไม่ค่อยมีเพื่อน”

“ก็วันๆ หมกตัวอยู่แต่ห้องสมุดไง” เปิ้ลว่า

ผมมองหน้าทั้งคู่สลับไปมา “คำถามสำคัญเลยนะ แล้วเรามาคบกันได้ไงวะ”

โอเปิ้ลมองหน้าผมเหมือนสงสัยว่าจะมีเขางอกบนหัวรึเปล่า“เพราะไม่มีคนคบไง”

“ตอบแบบนี้ มันกำปั้นทุบดินไปรึเปล่า”

“หรือจะให้เอากำปั้นทุบปากมึงล่ะ เอาสักทีมั้ย เผื่อกินข้าวอร่อยขึ้น”

“กูมีวิธีที่ง่ายกว่านั้นนะ” ผมจิ๊กหมูทอดของเปิ้ลชิ้นนึงส่งเข้าปาก “อร่อยสาด”

เจ้าตัวมองตาขวางๆ แต่ไม่ว่าอะไรอันที่จริงก็รู้คำตอบอย่างที่เปิ้ลบอกอยู่แล้วแหละ แค่ชวนคุยเพื่อจะหาคำนิยามกลุ่มเราให้ได้เท่านั้น แต่เรื่องนี้เอาไว้ก่อน พลาสเตอร์ที่แปะอยู่บนข้อนิ้วของโอเปิ้ลทำให้ผมอดคิดถึงเหตุการณ์เมื่อวานไม่ได้

“เฮ้ย มีอีกเรื่อง มีใครรู้จักคนหล่อๆ คณะจิตวิทยามะ”

ทั้งสองเงยขึ้นจากจานข้าว ทำหน้าทำตาเป็นหมาขี้สงสัย

“ชื่อเรนจิ”

“...”

“...”

“กับอีกคนชื่อ...” อะไรบางอย่างทำให้ผมยั้งปากไว้ ซึ่งยากมากที่ผมจะหยุดพูดกลางประโยคได้แบบนี้ แต่นั่นแหละ อย่าเพิ่งเอ่ยชื่อเขาให้พวกนี้รู้ดีกว่า

“คณะจิตวิทยาเรารู้จัก” เจษฎาว่า “แต่ไม่รู้จักใครที่เรียน”

“ขอบคุณครับเจษ”

“ทำไม ไปยุ่งกับเด็กคณะจิตทำไม แล้วก็ต้องคนหล่อๆ ด้วย?” เปิ้ลถาม

“มันจีบพี่รหัสกูอะ แล้วก็มามีเรื่องกับกูนิดหน่อย”

“มีเรื่อง” เปิ้ลตาโต “ยังไง”

“มันตบหัวกู”

“อ่าว งี้ก็สวยดิ ไปลุยเลยป้ะล่ะ”

“ลุยเหี้ยไร มึงเป็นวันเดอร์วูแมนเหรอ ดูตัวเองซะก่อน แค่แบกนมเดินเฉยๆ ยังจะหัวทิ่มเลย แขนก็ลีบอย่างกับไม้เสียบผี”

“กูมีผู้ชายในสต๊อก กล่อมให้ไปดักตีหัวมันได้”

“แบบนั้นไม่ดีนะครับเปิ้ล” เจษฎาออกความเห็น “ผิดกฎหมายข้อหาทำร้ายร่างกาย แล้วเราก็ถือว่าเป็นตัวการผู้ใช้ รับโทษเท่าๆ กับคนลงมือเลยนะ และถ้าผู้ถูกกระทำเกิดตายขึ้นมา เราก็จะ...”

ผมตีแขนเจษฎาเบาๆ เพื่อสกัดข้อมูลวิชาการที่กำลังพรั่งพรูเป็นสาย “กูแค่ถามเฉยๆ เผื่อพวกมึงจะรู้จัก”                  

“ไว้กูถามๆ ให้ แล้วถ้าพร้อมลุยวันไหนก็บอก”

“ทุกคน รีบกินเหอะ จะเข้าเรียนแล้ว” เจษเปลี่ยนเรื่อง แต่ก็ยังเป็นเรื่องวิชาการนั่นแหละ

“อีกตั้งยี่สิบนาทีนะครับเจษ”

“รีบไปนั่งไง จะได้ทำสมาธิแล้วก็ทบทวนเนื้อหา”

“กูละยอมใจมึงจริงๆ”

“เมื่อกี้บอกว่ามีอีกคนใช่ปะ” เปิ้ลพูดกับผม “ชื่ออะไร”

ผมพูดพลางเกาจมูก “ไม่เป็นไร ไอ้คนนี้กูจัดการเอง ว่าจะไปดักตีหัวมันเร็วๆ นี้แหละ”

 

 

 

 

 

________________________________________

 

สวัสดีค่าทุกคน กลับมาแล้วค่า T__T
พอดีช่วงที่ผ่านมาหายไปเพราะป่วยหนักต่อเนื่องมาหลายเดือนเลยค่ะ
จนอาการเพิ่งกลับมาดีขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้เองค่ะ ฮื่อ ;-;

ตอนนี้คิดว่าน่าจะกลับมาอัพแบบต่อเนื่องได้แล้วค่า ตัวต้นฉบับก็ใกล้จบแล้วด้วยค่ะ เฮ้ XD
ถ้าอ่านแล้วเป็นยังไงแชร์ความคิดเห็นให้ฟังได้ตลอดเลยนะคะ :D

ฝากแฮชแท็ก #ณTouch ไว้ด้วยนะคะ (เปลี่ยนจาก #ขอTouchที มาเป็น #ณTouch แทนแล้วค่า )
ขอบคุณมากเลยนะคะ คิดถึงการอัพนิยายให้อ่านกันมากๆ เลย
รักมั่กกก :D

 

นางร้าย

10.04.19

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 560 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

823 ความคิดเห็น

  1. #797 N'nono (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 00:07
    อ่านไปขำไป เจ็บแก้มไปหมดแล้ว ตลกมากค่ะ55555
    #797
    0
  2. #765 ponnyyyy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 06:41
    เเต่ละคนนั้นนนน5555
    #765
    0
  3. #699 Windysep (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 01:17
    แต่ละคนนนน
    #699
    0
  4. #687 tang_thai°°° (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 01:18
    เหน่ยยังไงไม่รู้ อ่านไปขำไป เหน่ย!!!
    #687
    0
  5. #591 mothergod (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 17:42
    ทำไมต้องแซวหน้าอกผู้หญิง....
    #591
    1
    • #591-1 dark melody(จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2563 / 11:20
      สนุกดี55 เรายังแซวของตัวเองเลย อันนี้เฉพาะคนด้วยแหละ
      #591-1
  6. #571 pphang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 01:52
    อุตส่าห์เก็บไว้รออ่านทีเดียว เเต่ไม่ไหว พอมาอ่านคือ ไม่ไหวจริง ขำปอดโยก55555
    #571
    0
  7. #507 dkin96o (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 13:06
    นะฑีเด็กใจบาป! ทำไมสอนเจษให้พูดคำหยาบ! อย่าทำเจษแปดเปื้อน!

    แล้วโอเปิ้ลหนูจะให้เพื่อนจับเนื้องอกของหนูแบบนี้ไม่ได้!
    #507
    0
  8. #500 fahriyafhon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 11:53
    ตลกอ่ะ หยุดขำไม่ได้555 คลายเครียดได้เลย ในช่วงโควิด อย่างนี้
    #500
    0
  9. #487 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 02:53
    นี่มันรวมกลุ่มคนไร้เพื่อน(。-_-。)
    #487
    0
  10. #450 tuktamarisa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 17:27
    แต่ละคนสุดๆทั้งนั้น
    #450
    0
  11. #373 [เสพศิลป์] (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 23:47
    ลั่นตรง แก้วมังกร
    #373
    0
  12. #348 Bestfriend_angie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 19:48

    จะไปดักพิเค้าเลยหรอน้องงง
    #348
    0
  13. #347 Bestfriend_angie (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 19:48

    จะไปดักพิเค้าเลยหรอน้องงง
    #347
    0
  14. #325 mbth96 (จะออกไปแตะขอบฟ้า) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 22:04
    กลุ่มน่ารักลงตัวมาก
    #325
    0
  15. #176 Mistyblack (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 21:02
    เรามีเพื่อนคนนึงเป็นทอมนมโตชื่อโอปอ มันมีร้องสาวชื่อแอปเปิ้ล โอเปิ้ลคือสมาสของพวกมันใช่ไหมมมมม!!!!
    #176
    0
  16. #103 pickmy_OGS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 00:44
    555555 มีกรอกฟอร์มรับเข้ากลุ่มปะ
    #103
    0
  17. #76 MaliLa 111 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 14:53
    เป็นกลุ่มที่บันเทิงมาก
    #76
    0
  18. #35 ReBorNAgin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 15:28
    เป็นกลุ่มที่โบ๊ะบ๊ะมากอะ55555
    #35
    0
  19. #32 teivelhaneuls (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 18:20
    กลุ่มเพื่อนน่ารักดี ตลก55555
    #32
    0
  20. #29 Long Shang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 20:55

    หมั้นไส้นังโอ เดี่ยวยีบให้แตกเลยย
    #29
    0
  21. #24 makok_num (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 00:44
    นะฑีมีความกวนมากๆ ลูกเอ้ยยย 😂
    #24
    0
  22. #20 mind_kaneki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 09:06
    นี่กลับไปอ่านตั้งแต่ตอนแรก ลืมเนื้อเรื่อง//ฮ่าาา
    นุ้งเจษน่าร๊ากกกก นุ้งเปิ้ล-แค่ก พี่โอก็น่าร๊ากกกกก นังฑีก็จะไปดักตีหัวอนาคตหลัวแลเวนะคะจุดๆนี้5555555
    #20
    1
    • #20-1 Amghdd(จากตอนที่ 2)
      26 มีนาคม 2563 / 12:50
      พี่ทัชไม่ใช่พระเอกหรอคะ🧐
      #20-1
  23. #19 คุณตัวกลม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 07:28
    จำเนื้อหาไม่ได้เลยกลับไปอ่านและก็ยังสนุกเหมือนเดิม ขอบคุณที่อัพน่าา รออ่านต่อไปปป
    #19
    0
  24. #18 ความถี่สีชมพู (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 07:09
    ขำมาก โอ้ย5555555555555 55555555555555555555555555555555555555555555
    นะฑี๊
    #18
    0
  25. #17 ROMILLEZq (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 22:08
    ขำตั้งแต่ตอนแรกยันตอนนี้ คือปวดตับกับนะฑีมาก55555555555555555555 มาดูกลุ่มแก้งก็โอเค๊น่ารักดี๊
    #17
    0