● ณ Touch ● (Yaoi)

ตอนที่ 12 : แตะต้องครั้งที่ 12: จับบบ…เปิดตัวนะเธอเจอผงซักฟอกทำไม บอกเรื่องกรวยไต เกี่ยวอะไรกับบทกลอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,654
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 353 ครั้ง
    16 ส.ค. 62



ขอโทษที่หายไปนานอีกแล้วค่ะ พอเคลียร์ต้นฉบับที่จะออกงานหนังสือจบ

กำลังจะได้หายใจหายคอ ก็มีเรื่องต่างๆ ให้ต้องเคลียร์เข้ามาอีกเยอะเลยค่ะ /น้ำตาาา

สัตว์เลี้ยงที่บ้านป่วยหนักด้วยค่ะ วิ่งเข้าๆ ออกๆ รพ.หลายครั้งเลย

แต่ตอนนี้น้องไปสบายแล้ว T T แงงง ตั้งสติเพิ่งได้ค่ะ ฟื้นมาได้แล้ว 


__________________________________________




แตะต้องครั้งที่ 12

จับบบ…เปิดตัวนะเธอเจอผงซักฟอกทำไม บอกเรื่องกรวยไต เกี่ยวอะไรกับบทกลอน



 

NaTee(n): ลื่น

NATOUCH: ล้ม?

NaTee(n): มือถือใหม่อะ ลื่น

NATOUCH: มึงบอกของเก่า

NaTee(n): แต่เทสแล้ว เหมือนใหม่เลยนะ

NaTee(n): เครื่องสะอาด ลื่นปร๊าด

NaTee(n): ถ้าไม่มีคลิปโป๊นี่นึกว่าตั้งค่าคืนโรงงาน

NATOUCH: …

               

น่ะ ถึงกับโปรยเม็ดเกลือ

               

NaTee(n): ล้อเล่น

NaTee(n): คลิปทารุณสัตว์ต่างหาก

NATOUCH: กูกำลังช่วยมันต่างหาก

 

คลิปทารุณสัตว์ที่ว่าก็คือ คลิปเดียวที่ยังเหลือในเครื่อง เป็นคลิปหมาถูกลากไปกับพื้น แล้วหน้าตาหมาคือโคตรฮา ทั้งง่วงทั้งขืน ทิ้งตัวนอนแข็งทื่อ แต่ยังถูกเจ้าของลากสายจูงไปเรื่อย และตอนนี้ก็ชัดแล้วว่าคนลากคือพี่ทัชนี่เอง

 

NaTee(n): ช่วยยังไง

NaTee(n): มันจะนอน พี่ไปลากมัน

NaTee(n): บาป

NATOUCH: หมอให้ลดน้ำหนัก

NaTee(n): (สติกเกอร์หัวเราะ)

NaTee(n): พันธุ์ไรอะ

NATOUCH: ชิบะ

NaTee(n): ชื่อ

NATOUCH: ผงซักฟอก

NaTee(n): (สติกเกอร์โคตรฮา)

NaTee(n): (สติกเกอร์หัวเราะน้ำตาไหล)

NaTee(n): ใครตั้งให้

NATOUCH: แม่

NaTee(n): น่ะ ว่าละ

NaTee(n): แมวผมแม่ก็ตั้งชื่อ หมอนนิ่ม

NaTee(n): แต่ผมไม่เรียกตามอะ

NaTee(n): แมวนรก สมควรชื่อหมอนเน่าไป

NaTee(n): ทำไมแม่พี่ตั้งว่าผงซักฟอก

NATOUCH: รับมาวันแรกก็เอาผงซักฟอกไปฟัดเล่น

NATOUCH: ต้องพาไปอาบน้ำหาหมอ

NaTee(n): (สติกเกอร์หัวเราะ)

NaTee(n): แสบดี

NaTee(n): แล้วเวลาเรียกชื่อมัน เรียกไงอะ

NaTee(n): ผงซักฟอกมานี่ งี้เหรอ

   NaTee(n): เรียกเต็มๆ เลย?

NATOUCH: แม่เรียกน้องผง

NATOUCH: พ่อเรียกไอ้ฟอก

NATOUCH: กูเรียกผงฟอก ถ้าดื้อมากก็เรียกคุณผงฟอก

NATOUCH: ส่วนพี่สาว เปลี่ยนชื่อมันไปเรื่อยๆ แล้วแต่อารมณ์

NATOUCH: บรีสเอ็กเซล อะไรพวกนั้น

NaTee(n): 555

NaTee(n): น้องมึนมั้ยนั่น

NATOUCH: หน้ามึนมากกว่า

NaTee(n): พี่มีพี่น้องด้วยเหรอ

NaTee(n): กี่คนอะ

NATOUCH: 1 คน

NATOUCH: พี่สาว

NaTee(n): ชื่อไร

NATOUCH: ณเทอ

NaTee(n): เฮ้ย เก๋เวอร์

NaTee(n): ออกเสียงว่า นะเธอ

NaTee(n): เวลาเพื่อนชวนคุยก็ ณเทอๆ ไปเป็นเพื่อนเราหน่อยนะ นะเธอนะ

NaTee(n): งงไปอี๊ก

NATOUCH: ก็เคยมีคนงงบ้าง

NaTee(n): ชื่อแปลกหนักกว่าพี่อีกนะเนี่ย

NaTee(n): แล้วสวยปะ

NATOUCH: สวย

NaTee(n): สวยแบบไหน

NATOUCH: ก็สวย

NaTee(n): แบบเซ็กซี่ เปรี้ยวแสบไส้ หรือเรียบร้อยนุ่มนิ่มไรงี้

NATOUCH: หมวยๆ

NATOUCH: ก็เรียบร้อย

NATOUCH: มั้ง

NaTee(n): มีมั้งด้วย

NaTee(n): แบบ เรียบร้อยกับคนแปลกหน้า ซ่ากับคนในบ้านงี้?

NATOUCH: อืม

NaTee(n): เก็ต

NaTee(n): แล้วคนที่บ้านรู้ปะว่าพี่เป็นเอ็กซ์เมน

NATOUCH: ทุกคนรู้

NaTee(n): ก็คิดว่างั้นแหละ

NaTee(n): แม่พี่ต้องรู้คนแรกแน่ๆ

NaTee(n): ก็พี่บอกว่าเป็นตั้งแต่เกิดแล้วนิ ใช่มะ

NaTee(n): เวลาแม่ให้กินนม พี่เอามือไปแปะนมแม่งี้

NaTee(n): เสร็จเลย แม่โกหกไม่ได้

NATOUCH: …

NaTee(n): แล้วพ่อกับพี่สาวรู้ตอนไหนอะ

NATOUCH: ตอนกูเด็กๆ

NATOUCH: นานแล้ว

NaTee(n): อะฮะ  

NaTee(n): พี่ณเทอห่างจากพี่กี่ปีอะ

NATOUCH: 4

NATOUCH: มีแฟนแล้ว

NaTee(n): อะ มีคนค้ำประกันซะละ

NaTee(n): แต่สวยๆ อายุรุ่นนี้ก็ไม่น่ารอดอยู่แล้ว

NaTee(n): เออ แต่ผมไม่ได้ถามนะว่าพี่สาวพี่มีแฟนหรืออะไร

NaTee(n): ทำไมบอกอะ

NATOUCH: อ่อ

NaTee(n): เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย ที่พี่บอกอะไรโดยไม่ได้ถาม

NATOUCH: อ่อ

NaTee(n): แล้วรู้ปะ

NaTee(n): น่าจะเป็นครั้งแรกด้วยที่แชตกันไหลแบบไม่มีติดขัดขนาดนี้

NATOUCH: งั้นก็แค่นี้

NATOUCH: กูนอนละ

NaTee(n): เอ้า เดี๋ยวสิ

NaTee(n): พี่

NaTee(n): เพ่

NaTee(n): มีคลิปทารุณผงฟอกอีกมั้ย

NaTee(n): อยากดูอีก

NaTee(n): 

 

อ่านแต่ไม่ตอบ

นอนอะไรของพี่แกวะ นี่บ่ายสาม อยู่มหาลัย   

แล้วผมก็ไม่ได้ส่งสติ๊กสวัสดีมั่วซั่วด้วย วันนี้คือวันพุธจริงๆ

เบื่อคนเห่อมือถือใหม่เว้ย” เปิ้ลพูดลอยๆ

ใหม่อะไร มือสอง แล้วก็ไม่ใช่ของกู” ผมเงยหน้าขึ้นมามองโลก บ่ายวันพุธมันก็จะสบายๆ หน่อย ตอนนี้เราสามหน่อนั่งสุมหัวกันอยู่ที่ซุ้มม้านั่งข้างคณะ ถึงจะนั่งด้วยกันแต่คล้ายจะต่างวัตถุประสงค์ ผมเล่นมือถือ เจษฎาเล่นหมากล้อมออนไลน์ ส่วนเปิ้ลสอดส่ายสายตาหาเหยื่อหน้าตาเอ๊าะๆ

แชตไรวะ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ไหนดูซิ

เปิ้ล ถ้าว่างๆ มึงก็เปิดกูเกิลนะ แล้วก็ค้นหาความหมายคำว่า ‘มารยาท’ อ่านซะ จะได้ฉลาดขึ้น

ไม่ต้องค้นหรอก เรารู้ความหมายคำนี้” เจษฎาสอดปาก

พอ เจษ ไม่ต้องอธิบาย” เปิ้ลตัดบท “ส่วนมึงนะฑี ถ้าจะก้มหน้าก้มตาเล่นแต่มือถือขนาดนั้น มึงก็เปิดกูเกิลค้นความหมายคำว่า ‘ไม่สนใจเพื่อนฝูง’ บ้างนะ

ไอ้เจษก็เล่น ทำไมไม่ว่ามัน

เราเล่นโกะ นี่ ดูๆ ใกล้ชนะแล้ว

ล้ำลึกมากเจษ นี่คือแก่นแท้ของหยินหยางเลยนะกูว่า” ผมบอก “มึงบรรลุสมดุลแห่งจักรวาลแล้ว

เราหมากขาว เห็นมุมขวาบนมั้ย เรากำลังจะฆ่าหมากดำกลุ่มใหญ่เลย ทางนั้นพลาดโดนเราตัดหมากเป็นสองกลุ่มอะ แล้วกลุ่มใหญ่คือไม่เหลือห้องแท้ๆ เลย

ก็ไปจองโรงแรมดิ

ฮะ?”

อยากได้ห้องแท้ๆ ก็ต้องไปโรงแรม

ไม่ใช่แบบนั้น ห้องแท้ หมายถึงพื้นที่ในกระดาษที่หมากเราล้อมได้อะ หมากแต่ละกลุ่มต้องมีห้องแท้อย่างน้อยสองห้องถึงจะรอด...

เจษ เอาเป็นว่ากูดูไม่รู้เรื่อง

อะ เปิ้ลดู…

ตั้งใจเล่นไปเจษ” เปิ้ลบอก “ถ้าชนะเลี้ยงน้ำด้วย

โอเค ได้ๆ

ไง นะฑี เจอความหมายรึยัง ความไม่สนใจเพื่อนฝูงอะ

ผมยังก้มอ่านทวนแชตพี่ทัชอยู่ แต่สงสัยเปิ้ลจะงอนจริงๆ ละ เลยกดพักหน้าจอไว้ก่อน “เจอแต่คำว่า ‘เจ้ากรรมนายเวร’ อะ ล้อเล่นน่า อย่าทำหน้าเป็นตูดดิ ไม่สวยนะ

กูไม่ได้อยากสวย

ทำไมชีวิตมึงน่าสงสารจังวะ ไม่อยากสวยดันสวย ไม่อยากได้นมแต่ดันมีซะเยอะแยะ

วกมาที่เนื้องอกกูอีกละ

ไม่วกได้ไง นี่เครื่องหมายการค้ามึง

อย่ากวนส้น

ทำไมไม่ใช้ให้เป็นประโยชน์วะ แต่งหน้าหน่อย ใส่เสื้อคอกว้างๆ ไลฟ์สดเต้นบ้างไรบ้าง พอคนดูเยอะก็ขายครีม รวยไม่รู้เรื่องอะ ลองปะ กูหุ้นด้วย

หุ้นนี่คือทำหน้าที่ไร

เดี๋ยวกูเต้นโชว์ขนหน้าแข้ง

แค่คิดก็จะอ้วกละ

เอ่า มึงไม่รู้อะไร ช่วงนี้สายฮากำลังมา ส่วนไอ้เจษก็รับหน้าที่กรรมกรไป แพ็คของ เคปะ เจษ

โอเค” เจษว่า “วางตรงนี้ โอเค...ชนะแล้ว” อ่อ โอเคนี่คือเพ้อกับหมากล้อมหยินหยาง

เปิ้ลปรบมือแปะๆ “ชนะแล้วทำไง

อ้อ เลี้ยงน้ำๆ โอเค…” แต่ยังไม่ทันที่เจษจะได้ลุก ใครคนหนึ่งก็แถเข้ามา

เฮีย หวัดดีค่ะ

ซะ...เซ็ก” เจษอ้ำอึ้ง

เซ็กซี่ค่ะ เรียกให้เต็มๆ ดิเฮีย...พี่นะฑี หวัดดีค่ะ

หวัดดีน้อง” ผมรับไหว้โดยหันไปอีกทาง

ตึงโป๊ะ ทางนี้ค่ะพี่” น้องรับมุกรวดเร็วทันควัน “แล้วก็พี่โอเปิ้ล หวัดดีค่ะ

หวัดดีน้องเซ็กซี่~” เปิ้ลออกเสียงชื่อน้องสั่นๆ เหมือนเสียงตัว Z ก่อนจะตามด้วยยิ้มหวาน

นี่คือน้องรหัสเจษ ผมรับพนันร้อยนึงเอาบาทเดียวว่า ‘เซ็กซี่’ เป็นชื่อที่น้องตั้งเองหลังจากแตกเนื้อสาวแน่นอน เพราะไม่น่าจะมีพ่อแม่คนไหนจิตใจแข็งแกร่งและล่วงรู้อนาคตว่าลูกสาวจะมาสายนี้ ลักษณะน้องคือ ชุดคับติ้ว คิ้วโก่ง ดั้งโด่ง หน้าเป๊ะ เรียกว่าได้แซ่บแสบทรวงตั้งแต่หัวจดเท้า

คณะเราใช้วิธีจับคู่พี่น้องรหัสแบบแรนด้อมตามยถากรรม และสงสัยปีนี้กรรมคงจะให้ผลจริงๆ พี่น้องรหัสหลายคู่เลยดูผิดฝาผิดตัวกันไปหมด

น้องรหัสผมเป็นเด็กสาวหน้าตาปานกลาง ตบมุกพอใช้ ชอบของกุ๊กกิ๊ก พูดเกาหลีได้เล็กน้อย และไม่นิยมคำหยาบ น้องรหัสเปิ้ลเป็นหนุ่มตี๋ที่น่าจะแพ้ทางสาวทรงโต เวลาคุยกับเปิ้ลเลยมักจะสายตาล่อกแล่กและหน้าแดงตลอดเวลา เลยถูกเปิ้ลจิกหัวด่าประจำ

ส่วนน้องรหัสเจษ ก็สภาพอย่างที่เห็น ดูไม่น่าจะคุยกันรู้เรื่องสุดๆ แล้วในบรรดาคู่พี่น้องรหัสของเราสามคน แต่กลายเป็นว่า หลังจากช่วงรับน้องเข้มข้นผ่านไป น้องรหัสของผมกับเปิ้ลดันค่อยๆ หายหน้าหายตาไป มีเหลือแค่น้องเซ็กซี่นี่แหละที่โผล่หน้ามาทักทายแก๊งเราบ้าง

ทำไรกันอยู่เหรอคะ

หายใจทิ้งเล่นๆ” ผมบอก “น้องมีไรจะคุยกับเจษรึเปล่า ลากตัวมันไปได้นะ

มีค่ะ

เจษนั่งตัวตรง “ไรเหรอ

เฮีย ติวให้หน่อยดิ

วิชาไร” เจษถามเสียงเบา

น้องเซ็กซี่นั่งกระแซะข้างเจษ พร้อมกับกางหนังสือให้ดู “เนี่ย ไม่เข้าใจตรงนี้” พูดเสียงสองเหมือนเด็กสาวอ้อนป๋าอยากได้คอนโด ที่ผ่านมาน้องก็มีท่าทีใกล้ชิดถึงเนื้อถึงตัวเจษแบบนี้ตลอด ไม่รู้ว่าคิดจริง หรือว่าอยากแกล้งเล่น หรือเป็นไลฟ์สไตล์ตามปกติของสาวแซ่บ ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

ตรงไหน

ทั้งหมดเลย นะ...เฮีย” ว่าแล้วก็เกาะแขน แก้มแทบจะซบไหล่ เล่นเอาเจษหน้าแดงแปร๊ด

ดะ...เดี๋ยวพี่หาชีทสรุปให้

แล้วเซ็กซี่จะเข้าใจเหรอ

เข้าใจๆ ถึงเรียกว่าชีทสรุปไง ปะ...ปล่อยแขนพี่เถอะ คนมอง

เอาชีทให้วันไหน

พรุ่งนี้ก็ได้ อือ พรุ่งนี้ๆ

เย้ จุ๊บ~”

จุ๊บที่ว่าคือ น้องเอามือแตะปากตัวเอง แล้วเอาไปแตะที่แก้มเจษฎาต่อ น่าสงสาร ถ้ามุดดินได้เจษมันคงมุดดินกลับบ้านแล้วตอนนี้

พี่ติวให้ได้นะ” เปิ้ลพูด

แหม พี่ก็” เซ็กซี่ยิ้มสู้ “เรื่องเรียนรบกวนเฮียคนเดียวพอค่ะ เกรงใจ เซ็กซี่อยากรบกวนพี่โอเปิ้ลเรื่องอื่นมากกว่า

ว่า?”

พอดีเปิดแชแนลยูทูบใหม่อะค่ะ แนวบิวตี้บล็อกเกอร์ สอนแต่งหน้าไรงี้ อยากให้พี่เป็นนางแบบให้หน่อย หน้าพี่สวยอะ

“...” เปิ้ลถอนหายใจเหมือนปลงชีวิต “น้องแหกหูฟังนะ ถ้าไม่อยากตบรองพื้นใหม่ มาทางไหนรีบไปทางนั้นเลย

ดุจัง ค่ะๆ ไปแล้ว...ขอบคุณนะเฮีย จุ๊บ~”

แล้วน้องก็เยื้องย่างออกไป

นี่น้องคิดไรกับมึงจริงรึเปล่าวะเจษ” เปิ้ลถาม

เราไม่...ไม่รู้

ถ้าคิดจริงนี่ผิดผีเลยนะมึง” ผมพูดเสริม “มันมีอาถรรพ์นะเว้ย ถ้าสายรหัสกินกันเองมักจะไม่รอด เห็นหลายคู่แล้ว

เราไม่คิดอะไรอยู่แล้ว

จริงรึ” ผมถาม

จริงสิ

แน่นะ

แน่สิ

ไม่ยั่วนะ

ยั่วไรเหรอ

เปิ้ลหัวเราะพรืด ส่วนผมทำหน้าเศร้าและตบไหล่ปลอบเบาๆ ต้องใช้เวลาอยู่ประมาณสามวินาที เจษถึงค่อยเข้าใจ “อ้อ เล่นต่อเนื้อเพลง

ช่างมันเถอะ” ผมบอก “กูว่าจะถามเรื่องนึง เพิ่งนึกได้ มึงรู้จักไฮกุปะ

ก็รู้จักนะ ไฮกุมีรากฐานมาจากบทกวีดั้งเดิมของญี่ปุ่น ถ้าจำไม่ผิด ในสมัยเอโดะมีปรมจารย์ท่านหนึ่งที่เก่งๆ อะ เดี๋ยวค้นแป๊บ…

ไม่ต้องลงลึกขนาดนั้น กูปวดหัว

อ้อ แล้วไฮกุทำไมเหรอ

แต่งสดให้กูฟังสักบทดิ๊ ขอคมๆ” ผมบอก “เอาที่เกี่ยวกับความง่วงๆ หรือหลับๆ ไรงี้

เหรอ ทำไมล่ะ

เออ ลองแต่งดู

อืม...คิดไม่ออกอะ

กูก็สงสัย” เปิ้ลพูดโดยที่ยังก้มหน้าก้มตาเลื่อนจอมือถืออยู่ “นี่ เจอละ...ไฮกุ กลอนญี่ปุ่น เขียนสามวรรค 5-7-5 พยางค์” แล้วก็เงยหน้าขึ้นมาถามแบบเดียวกับเจษฎา “ทำไมวะ

ช่างมันเถอะ

งั้นกูค้นต่อ ความหมายคำว่า ‘มีลับลมคมในกับเพื่อน’...อือหือ คำนี้ความหมายเชิงลบพอๆ กับด่าว่าเหี้ยเลยนะเนี่ย

ไม่มีไร ช่วงนี้อยากอ่านหนังสือนอกเวลา กลอนสั้นๆ ไรพวกนี้น่าจะดี

มึงเนี่ยนะอยากอ่านหนังสือนอกเวลา” เปิ้ลทำตาโต “เอาหนังสือเรียนในเวลาให้รอดก่อนมั้ย

นี่ๆ ดูเล่มนี้สิ” เจษเอียงหน้าจอมือถือให้เราดู “วันนั้นที่นะฑีแนะนำให้รู้จักพี่ทัช เราเห็นเล่มนี้วางอยู่บนกองหนังสือพี่เขาด้วยนะ เราจำหน้าปกได้ ถ้าอยากอ่านลองถามพี่เขาดูดิ

ตึ่ง!

เจษ

มึง

เอ้า เหรอวะ เดี๋ยวไว้ถามดู” ผมตามไปน้ำขุ่นๆ “มีอันอื่นอีกมะ

เดี๋ยวนะ หาแป๊บ

เจษฎากลับไปค้นข้อมูล ส่วนเปิ้ลนั่งกอดอกและเอียงคอมองผม ไม่พูดไม่จา แต่สายตาเหมือนอยากถามว่า ‘มึงเป็นใคร เอานะฑีตัวจริงไปซ่อนไว้ไหน’ 

เจอบทนึงในเพจกลอนเปล่าอะ เกี่ยวกับกาแฟ

ไหนส่งมา” ผมบอก

เจษก็อปปี้จากเพจนั้นแล้วส่งมาให้ผมทางไลน์

 

นั่งในร้านกาแฟ

ฟังเสียงคนพูดคุยรอบตัว

ไม่มีเรื่องกาแฟ

 

#แอดมินทอย

 

เกี่ยวกับหลับๆ ยังไงวะเจษ

ก็กาแฟไง แก้ง่วง

เหรอวะ

พอได้อยู่มั้ง ผมกดก็อปปี้ไปวางในช่องแชตกับพี่ทัช กดลบชื่อแอดมินทอยออก แล้วส่งไป

เขาตอบกลับมาแทบจะทันที

 

NATOUCH: อืม

NATOUCH: กูตามเพจนี้อยู่

 

ผ่าง!

ดีนะ ยังไม่ได้เคลมว่าเขียนเอง

เลิกๆ คุยเรื่องอื่น

 

NaTee(n): ติดเชื้อขี้เซาจากผงฟอกเหรอ

NATOUCH: ...      

NaTee(n): ตื่นยัง

NATOUCH: ยัง

NaTee(n): ไม่ตื่น ทำไมพิมพ์ตอบได้

NATOUCH: ละเมอ

NaTee(n): เก่งนะเนี่ย

NaTee(n): ไหนดู เก่งกว่าผงฟอกเปล่า

NaTee(n): ไปคาบไม้มา!

               

เขาไม่ตอบ

ไม่สิ น่าจะกำลังพิมพ์อยู่

ผมรออยู่อึดใจหนึ่ง แล้วก็เห็นว่าสิ่งที่เขาตอบกลับมาไม่ใช่ข้อความ แต่เป็นไฟล์รูปภาพ...รูปมือข้างซ้ายถือดินสอแท่งสีน้ำตาลแบบไม่มียางลบไว้ เป็นมือเขาแน่นอนเพราะมีพลาสเตอร์พันอยู่ครบทุกนิ้ว

               

NaTee(n): อันนี้คือไม้ที่พี่ไปคาบมาว่างั้น?

NATOUCH: อือ

 

นะฑี” เปิ้ลเรียก

ผมเงยหน้าขึ้น

ยิ้มไรวะ

ซึ้งกับไฮกุเหรอ” เจษพูด “ยังมีของแอดมินคนนี้อีกเยอะเลยนะ เดี๋ยวเราส่งให้

ไม่ต้องละเจษ กูว่ามึงค้นความหมายคำว่า ‘ยิ้มเหมือนคนบ้า’ แล้วอ่านให้นะฑีมันฟังดีกว่า

อืม เราก็ว่างั้น

ผมมองหน้าเพื่อนสองคนสลับไปมา “ไฮกุแม่งโคตรดี คนไม่มีศิลปะในกรวยไตอย่างพวกมึงไม่มีวันเข้าใจหรอก

เราว่ากรวยไตกับศิลปะไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลยนะ” เจษท้วง “อะ นี่ เราจะอ่านให้ฟัง...กรวยไตคือ ส่วนของไตที่เป็นช่องหรือเป็นโพรง มีลักษณะเป็นรูปกรวย ทำหน้าที่เก็บกักหรือพักน้ำปัสสาวะ…

เจษอ่านเสียงแจ้วๆ

ผมได้ยินแต่ไม่ได้ฟัง

ใจลอยไปไกลแล้ว...อุ๊ย แบบนี้พอจะเป็นไฮกุได้มั้ยเนี่ย

 



______________________________



ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

ขอบคุณที่คอมเมนต์หากัน ได้อ่านทุกข้อความเลยนะคะ

มีค่ากับใจมากๆ เลย T T



นางร้าย

16.สิงหา.2019


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 353 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

823 ความคิดเห็น

  1. #802 ใบไยไยใบ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 11:14

    ดีต่อใจที่สุดดดด ทำไมแต่งอย่างนี้คะะะะะะ รักน้องๆๆๆ รักคุณนางร้ายด้วย ตามต่อๆๆๆๆ😍😍😍😍😍

    #802
    0
  2. #717 YFTD_pk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 14:22
    ชอบเค้าแล้วอะเดดดดดั
    #717
    0
  3. #641 Y_TwwT_Y (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 12:07
    มันเขี้ยวน้องนะฑี อยากฟัดซักทีนึง555555555
    #641
    0
  4. #595 realtoey (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 18:07

    เขินอะ เขินตัวบิดเลยย
    #595
    0
  5. #579 creates (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 13:00
    ฮือออออ น่ารักเกินไปแล้ว
    #579
    0
  6. #577 dkin96o (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 11:48
    โหหหหห พี่ทัชชชชชชชชชชชชชชชช ทำไมน่ารักกกกกกกก
    #577
    0
  7. #513 ปลาทูทอดกรอบ3วิ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 14:12

    โอ้ยโดนสาดอาหารหมาใส่รัวๆเลย
    #513
    0
  8. #410 Mini_Kyungsoo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 23:38
    นะฑียิ้มเป็นคนบ้า คนอ่านยิ้มจนจะเป็นผีสาวปากฉีกแล้วค่ะ55555
    #410
    0
  9. #186 Mistyblack (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 17:11
    อาการขนาดนี้ นี่มันยังไงหนอออ
    #186
    0
  10. #127 amatap (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 22:52
    เกียดดคำว่า อุ๊ย ตอนท้ายของนะฑี555555555555

    ตอนนี้ไม่ใช่แค่น้องยิ้มเหมือนคนบ้านะ คนอ่านก็ด้วยค่ะ
    #127
    0
  11. #97 Duck_alone (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 14:14
    น่ารักกกก หัวใจเริ่มเป็นสีชมพูละนะ
    #97
    0
  12. #96 s214 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 08:07
    น้อน ยิ้มเหมือนคนบ้าเลย5555 สู้ๆนะคะ
    #96
    0
  13. #95 bambocamuji (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 00:36
    เรื่องนี้น่ารักก รอตอนต่อไป สู้ๆนะคะ
    #95
    0
  14. #94 Don't forget me (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 15:27

    หาความหมาย "ยิ้มเหมือนคนบ้า"ได้แล้วบอกพี่ด้วยนะน้องเจษ 555 ต้องโทษผงซักฟอกปะ /รออ่านเสมอนะคะ

    #94
    0
  15. #93 poonnpyw (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 08:51
    ฮืออคิดถึงงงมากเลยค่ะ สู้ๆนะคะะเราจะรออ่านค่าา//มีคนหวั่นไหวเเล้วดูอ้อกกกก
    #93
    0
  16. #92 PimchanokKhanun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 05:59
    ฮื้ออออ55555555
    #92
    0
  17. #91 cherteam_woonie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 00:12
    คิดถึงสองนะมากเลยค่ะ อยากให้ออกเป็นเล่มเร็วๆ // ขอให้น้องสัตว์เลี้ยงไปสู่สุขตินะคะ
    #91
    0