โลกเวทมนตร์ของคาออส (ตีพิมพ์กับสนพ. อาเธน่า)

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 4 ครอบครัวและการลาจาก (ฉบับตีพิมพ์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 263 ครั้ง
    17 ธ.ค. 60


ตำราเล่มที่ 4

 

ครอบครัวและการลาจาก

 

เวลาล่วงเลยไปนานนับชั่วโมง แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าพี่น้องทั้งสองจะหยุดพูดคุยกันเลย ซานเดรียเล่าเหตุการณ์ต่างๆ รวมถึงเรื่องราวที่เธอได้พบในระหว่างศึกษาอยู่ที่โรงเรียนมหาเวทให้คาออสฟัง ซึ่งด้วยความที่คาออสชอบเรื่องราวเหล่านี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงฟังอย่างตั้งใจในระหว่างที่พี่สาวของเขากำลังเล่าอยู่ แววตาของชายหนุ่มส่องประกายออกมาด้วยความตื่นเต้น หัวใจของเขาเต้นรัวขึ้นมาเล็กน้อย พร้อมกับคิดว่าสักวันหนึ่งตัวเขาจะต้องเดินทางไปโรงเรียนมหาเวทนั้นให้ได้ แม้การจะไปยังโรงเรียนมหาเวทเป็นได้เพียงเรื่องราวอันแสนเพ้อฝันสำหรับเขาก็ตามที

โห...ท่านพี่ สุดยอดเลย ที่นั่นคงจะสนุกและน่าตื่นเต้นอยู่ไม่น้อยเป็นแน่คาออสกล่าวออกมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและสนใจใคร่รู้

แน่นอนคาออส ที่แห่งนั้นสนุกและน่าตื่นเต้นเป็นอย่างมากเลยล่ะ

น่าเสียดายที่ตัวข้าในตอนนี้ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะเข้าศึกษายังสถานที่แห่งนั้นคาออสกล่าวออกมาอย่างเศร้าๆ ผู้ที่จะสามารถเรียนที่โรงเรียนมหาเวทได้นั้นจะต้องเป็นผู้ที่สามารถใช้เวทมนตร์ได้ สำหรับผู้ไร้ซึ่งพลังเช่นคาออส เขาคงทำได้แค่ฝันถึงมันเท่านั้น

ใครบอกล่ะคาออส สักวันน้องชายของพี่จะต้องได้เรียนในที่แห่งนั้นเป็นแน่ เพราะฉะนั้นแล้วเจ้าเองก็ต้องตั้งใจศึกษาตำราเวทที่พี่สาวมอบให้ด้วยนะ

ซานเดรียจับไหล่น้องชายของเธอเบาๆ สายตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ทราบแล้วท่านพี่ ข้าจะพยายามอย่างดีที่สุด

คาออสกล่าวตอบอย่างหนักแน่น เขาสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทำให้พี่สาวของเขาต้องผิดหวังเป็นอันขาด

กริ๊งงง...กริ๊งงง...

ทันใดนั้นเสียงกระดิ่งหน้าบ้านพลันดังขึ้น

เด็กๆ เหมือนพ่อของพวกเจ้าจะกลับมาแล้วแม่ของคาออสกล่าวก่อนจะรีบเดินไปเปิดประตูเพื่อต้อนรับการกลับมาของหัวหน้าครอบครัว

ทันทีที่ประตูเปิดออก ชายคนหนึ่งก็ได้ก้าวเดินเข้ามาอย่างช้าๆ เขามีผมสีดำและตาสีฟ้า สวมใส่ชุดคลุมสีขาวนวลโดยบนชุดคลุมตัวนั้นมีลวดลายอักขระสีทองปักเอาไว้ เมื่อมองดีๆ แล้วก็จะพบว่าอักขระสีทองเหล่านั้นกำลังส่องแสงออกมาเล็กน้อย

กลับมาแล้วชายคนนั้นกล่าวขึ้นพร้อมกับวางสัมภาระไว้ยังโต๊ะข้างๆ จากนั้นเขาก็ถอดชุดคลุมออกก่อนจะแขวนมันไว้บนผนังห้อง

สวัสดีท่านพ่อคาออสกล่าวทักทายผู้เป็นบิดาของเขาเหมือนเช่นทุกๆ วัน

ท่านพ่อมาแล้วๆ เย้!!เช่นเดียวกับมิร่า เด็กหญิงตัวน้อยวิ่งไปหาพ่อของเธอทันทีที่ได้เห็นเขา

อ๊ะ มิร่า!” พ่ออุ้มมิร่าเอาไว้ในอ้อมแขนก่อนจะลูบศีรษะของเธอเบาๆ

เดี๋ยวเถอะมิร่า พ่อเค้ากลับมาเหนื่อยๆ ให้พ่อพักผ่อนก่อนสิ

แม่กล่าวปรามลูกสาวคนเล็กเบาๆ ในระหว่างนั้นเอง พ่อก็หันมาโบกมือให้นางเล็กน้อย

อ้าว!! นั่นใครน่ะ!” ผู้เป็นพ่อเหลือบมองมาทางซานเดรีย ก่อนจะกล่าวอย่างอารมณ์ดี ซานเดรียลูกสาวสุดที่รักของพ่อน่ะเอง

เขาเดินเข้าไปใกล้ลูกสาวคนโตอย่างช้าๆ พร้อมกับอุ้มมิร่าไปด้วย ทว่าซานเดรียกลับไม่มีท่าทีสนใจเลย เธอหันหน้าไปอีกทาง ดูเหมือนยังคงโกรธเคืองพ่อของเธออยู่หน่อยๆ

ที่รัก ลูกสาวของเราเป็นอะไรงั้นเหรอ?” เมื่อเห็นท่าทีลูกสาวที่แสดงออกมาอย่างชัดเจน เขาจึงหันหน้าไปถามผู้เป็นภรรยาด้วยความสงสัย

พ่อลูกกัน...ก็คุยกันเองสิภรรยาของเขาส่ายศีรษะเบาๆ นางอยากจะเขกศีรษะสามีแรงๆ สักครั้ง ถึงเขาจะเป็นพ่อที่ดีในหลายๆ เรื่อง แต่ก็แย่ในหลายๆ เรื่องด้วยเช่นกัน โดยเฉพาะการเข้าใจความรู้สึกของลูกตัวเอง

ฝ่ายสามีเมื่อได้ยินคำตอบจากภรรยาก็กลับมีท่าทีมึนงงมากขึ้นกว่าเดิมเสียอีก เขาไม่เข้าใจว่าลูกสาวกำลังโกรธเขาในเรื่องอะไรอยู่กันแน่

ซานเดรีย เจ้าเป็นอะไรงั้นเหรอ มีเรื่องอะไรที่เจ้าพอจะบอกพ่อของเจ้าได้ไหม?” ผู้เป็นพ่อกล่าวกับบุตรสาวอย่างนิ่มนวล เขาคิดว่าวิธีนี้จะทำให้ลูกสาวของเขารู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น

หึ!!” ซานเดรียทำแค่เพียงกระแอมในลำคอเบาๆ จากนั้นเธอก็ทำหน้าไม่สนใจเช่นเดิม

ผู้เป็นพ่อเมื่อเห็นวิธีของตนไม่ได้ผลจึงหันไปทางคาออส พร้อมทำหน้าตาขอความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ ถ้าหน้าของเขาพูดออกมาได้ มันคงบอกว่า คาออสเจ้าต้องช่วยพ่อนะ ราวๆ นั้น

เอ่อ...คาออสเหมือนจะเริ่มพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นเองพี่สาวก็หันมาจ้องหน้าของเขาพร้อมทำท่าทางดุๆ ทำให้เขาเงียบเสียงไปครู่หนึ่ง

เอ่อ...ท่านพี่คงจะโกรธที่ท่านพ่อลืมน่ะคาออสยังคงเลือกที่จะกล่าวออกมา อย่างน้อยนี่ก็เป็นการพบกันครั้งแรกระหว่างพ่อและพี่สาวของเขาในรอบสองปี เขาไม่ต้องการเห็นพ่อและพี่สาวโกรธเคืองกันตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบหน้า

พ่อของเขาและซานเดรียมักจะทะเลาะกันอยู่บ่อยๆ สาเหตุก็เพราะความขี้ลืมและความไม่ค่อยมีเวลาของผู้เป็นพ่อนั่นเอง

คาออส!!” พี่สาวส่งเสียงดังพร้อมถลึงตาใส่ จากนั้นเธอก็เงียบเสียงไปอีกครั้ง ขณะที่พ่อขอคาออสเมื่อได้ยินคำใบ้ก็มีสีหน้าครุ่นคิดไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง

ข้าลืม...ว่าแต่ข้าลืมเรื่องอะไรหว่า? อ่า!! ข้าจำได้แล้ว ข้าลืมเรื่องนั้นนี่เองพลันหน้าตาของผู้เป็นพ่อแปรเปลี่ยนเป็นรู้สึกผิดไม่มากก็น้อย เขาค่อยๆ เดินมายืนข้างๆ ซานเดรีย จากนั้นก็เอามือวางไว้บนศีรษะของเธอ ลูบหัวเบาๆ

ขอโทษนะซานเดรีย ขอโทษที่พ่อของเจ้าไม่ได้ไปรอรับเจ้าในวันนี้ผู้เป็นพ่อกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ลูกสาวของเขากลับมาครั้งแรกในรอบสองปีทั้งที เขากลับลืมไปรับเธอซะได้ ระหว่างที่พูดเขาก็ตำหนิตัวเองในใจอยู่ตลอดเวลา

พ่อสัญญาเลยนะว่าครั้งหน้ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก

หึ...ท่านพ่อก็พูดแบบนี้ทุกทีซานเดรียยังคงมีท่าทีไม่ยอมอ่อนข้อให้ง่ายๆ กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอันแสนเมินเฉย

โธ่...ซานเดรียลูกรัก ยกโทษให้พ่อของเจ้าสักครั้งเถอะ งั้นเอางี้...ลูกจะให้พ่อทำอะไร เดี๋ยวพ่อทำให้ทุกอย่างเลย

ท่านพ่อพูดออกมาแล้วนะ เหมือนจะได้ผล ซานเดรียหันหน้าอย่างรวดเร็วพร้อมกับทำสีหน้าแปลกๆ

แน่นอน...ลูกรัก ผู้เป็นพ่อแอบหวั่นใจเล็กน้อยว่าบุตรสาวจะหาอะไรแปลกๆ ให้เขาทำหรือเปล่า

ท่านพ่อต้องอยู่กับพวกเราทั้งวัน ตกลงไหม?”

ซานเดรียกล่าวคำขอออกมา ซึ่งผู้เป็นพ่อก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าบุตรสาวจะขออะไรที่เรียบง่ายแบบนี้ ทีแรกเขาคิดว่าจะเป็นเรื่องที่เขาทำได้ยากลำบากมากซะอีก

แค่นั้นเองเหรอ ได้เลย!! เดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อจะอยู่กับพวกลูกๆ ทั้งวันเลย

ใครบอกท่านพ่อว่าวันเดียว ท่านพ่อต้องอยู่กับพวกเราเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์

ซานเดรียกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น คราวนี้แหละเธอต้องดัดนิสัยผู้เป็นพ่อซักหน่อยแล้วกับนิสัยขี้หลงขี้ลืมและไม่ค่อยมีเวลาให้ลูกที่แก้ไม่หายเสียที

หา! หนึ่งอาทิตย์เลยเรอะ!! แต่ซานเดรียงานของพ่อมัน...ผู้เป็นพ่ออุทานอย่างตกใจ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นๆ อยู่เล็กน้อย

ไม่มีแต่ ท่านพ่อสัญญาแล้วนะ อย่าลืมซะล่ะ!!” น้ำเสียงซานเดรียหนักแน่น เธอไม่เหลือทางเลือกให้พ่อของเธอเลย

เฮ้อ...เอางั้นก็ได้ ว่าแต่...เจ้าหายโกรธพ่อแล้วใช่ไหม?” ผู้เป็นพ่อกล่าวเบาๆ ก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อย

ใช่ซานเดรียเปลี่ยนท่าทีอ่อนลง แต่ดูเหมือนเธอยังแอบเคืองพ่ออยู่นิดหน่อย

หลังจากนั้นผู้เป็นพ่อก็วางมิร่าลงกับเก้าอี้ที่ตั้งอยู่ข้างๆ ก่อนจะเดินไปอีกทางหนึ่งเพื่อไปอาบน้ำ ในระหว่างนั้นก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นใกล้ๆ เขา

ไงล่ะ...ลูกสาวของเรา ร้ายไม่ใช่เล่นเลยใช่ไหมภรรยาของเขายิ้มออกมาเล็กน้อย

นั่นสินะ นิสัยเหมือนเจ้าตอนสาวๆ ราวกับถอดแบบกันมาเลยล่ะที่รัก ฮ่าๆๆๆเขาหันหน้ากลับมาตอบผู้เป็นภรรยาก่อนจะหัวเราะดังลั่น

ทางด้านพี่สาวและน้องชาย...

จะดีเหรอพี่ซานเดรียคาออสแสดงสีหน้ากังวลเล็กน้อย ดูเหมือนรอบนี้พี่สาวของเขาจะแกล้งผู้เป็นพ่อรุนแรงไปซักหน่อย เขาเคยได้ยินมาว่าพ่อกำลังทดลองและวิจัยอะไรบางอย่างที่ค่อนข้างสำคัญมากภายในกระทรวงเวทมนตร์

หึ...คาออส น้องน่ะใจดีเกินไป แบบนี้แหละดีแล้ว เขาจะได้มีเวลาให้พวกเราบ้าง

ซานเดรียกล่าวออกมาราวกับผู้ชนะ เธอรู้สึกสนุกที่ได้แกล้งพ่อ แต่เหตุผลจริงๆ แล้วเธออยากให้คนในครอบครัวอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันมากกว่า

 

ตกดึก...

ดูเหมือนเด็กๆ จะหลับกันหมดแล้วนะ

ผู้เป็นภรรยาเดินเข้ามาในห้องนอนหลังจากส่งมิร่าเข้านอนจนเรียบร้อยแล้ว นางหันไปมองสามีก่อนกล่าวออกมา

อืม...นั่นสินะ สองปีแล้วที่พวกเราไม่ได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ ช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานซะจริง

สามีกล่าวออกมาเบาๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความยินดี

เออนี่ที่รัก เจ้าจำศาสตราจารย์มิสทีคได้ไหม?” เขาดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออก จึงกล่าวออกมา

จำได้สิ เขาก็คืออาจารย์ที่สอนอยู่ที่โรงเรียนมหาเวทคาลเดียร์ที่ซานเดรียของเรากำลังศึกษาอยู่นั่นไง

ผู้เป็นภรรยาทำสีหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นก็กล่าวออกมา

ใช่ๆ เขานั่นแหละ ข้าเจอเขาเมื่อวันก่อนที่กระทรวงเวทมนตร์ ดูเหมือนเขากำลังหาผู้ช่วยอยู่นะ

สามีกล่าวขึ้น และดูเหมือนภรรยาจะรู้จุดประสงค์ได้ทันที

ท่านคงไม่ได้หมายความว่า...

เช่นที่เจ้าคิดนั่นแหละ ข้ากำลังคิดว่าจะส่งคาออสไปเป็นผู้ช่วยของเขา

แต่ว่าคาออสใช้พลังเวทไม่ได้เลยนะผู้เป็นภรรยารีบกล่าวทักท้วง ซึ่งจริงๆ แล้วนางไม่อยากให้ลูกชายจากนางไปไกลอีกคน หลังจากที่ต้องพรากจากลูกสาวสุดที่รักของนางไปแล้วสองปี สำหรับนางมันช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานมากจริงๆ

ที่รักของข้า เจ้าก็รู้ว่าคาออสแตกต่างกับพวกเรา จริงๆ แล้วเขามีพลังมากกว่าเราสองคนมากมายนัก ในตอนนี้มันก็ถึงเวลาแล้วล่ะที่เราต้องให้เขาเผชิญชะตากรรมของเขาด้วยตนเอง ตอนนี้หมดเวลาที่เราจะสามารถซ่อนเขาจากโลกภายนอกได้แล้ว

สามีกล่าวอธิบายอย่างช้าๆ สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความเจ็บปวดอย่างชัดเจน

แต่ว่า...ฮือๆๆภรรยาน้ำเสียงสั่นเครือพร้อมสวมกอดผู้เป็นสามีเอาไว้ จากนั้นน้ำตาของนางก็เริ่มไหลหลากออกมาราวกับสายน้ำ

ข้าเข้าใจเจ้า ตัวข้าเองก็เจ็บปวดไม่ต่างจากเจ้าเลย แต่กระนั้นพวกเราก็มิอาจฝืนชะตาลิขิตได้หรอก

เขาสวมกอดภรรยาเอาไว้แนบอก ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย จุดประสงค์เพื่อให้เป็นผู้ช่วยของมิสทีค นั่นก็เป็นเพียงข้ออ้างสำหรับให้คาออสเข้าไปศึกษาต่อในโรงเรียนมหาเวทย์แห่งนั้น ซึ่งสิ่งที่คาออสจะต้องตามหา คาออสย่อมต้องพบเจอด้วยตัวของเขาเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องร้ายหรือเรื่องดี. ..

 

โลกนามว่าเฮเลนิกซ์นั้นประกอบไปด้วยทวีปขนาดใหญ่ทั้งสิ้นสี่ทวีป

ทวีปแห่งสรรพชีวิต ปกครองโดยเหล่ามนุษย์

ทวีปแห่งแสงศักสิทธิ์ ปกครองโดยเหล่าเอลฟ์

ทวีปแห่งความมืดชั่วนิรันดร์ ปกครองโดยเหล่าปีศาจและอสูรชั้นสูง

ทวีปแห่งความเหน็บหนาว ปกครองโดยภูตศักดิ์สิทธิ์

เมื่อหลายหมื่นปีก่อนนั้นทวีปเหล่านี้ล้วนเคยอยู่ร่วมกันภายใต้ชื่อมหาทวีปแชงกรีร่า มหาทวีปนี้เป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าพันธุ์ต่างๆ หลายต่อหลายเผ่าพันธุ์ พวกเขาเหล่านั้นต่างอาศัยอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุขเรื่อยมา จนวันหนึ่งหายนะก็ได้อุบัติขึ้น...

เผ่าพันธุ์ต่างๆ ในมหาทวีปแห่งนี้เริ่มก้าวร้าวและต่อสู้กันเองอย่างโหดร้ายป่าเถื่อน มหาสงครามเกิดขึ้นอย่างเนิ่นนานและรุนแรง จนในที่สุดมหาทวีปแชงกรีร่าก็แตกแยกออกเป็นทวีปทั้งสี่ดังเช่นในปัจจุบัน

ต่อไปเราจะเจาะจงเล่าถึงอาณาจักรของเหล่ามนุษย์หรือทวีปสรรพชีวิต

ทวีปสรรพชีวิตถูกปกครองด้วยเหล่ามนุษย์ โดยมนุษย์เหล่านั้นก็ยังแบ่งแยกออกเป็นเจ็ดอาณาจักรหลักซึ่งถือว่ามีขนาดพื้นที่และมีอิทธิพลมากที่สุดในบรรดาอาณาจักรยิบย่อยที่รายล้อมอยู่ใกล้เคียง ในแต่ละอาณาจักรก็จะมีโรงเรียนมหาเวทตั้งอยู่อาณาจักรละหนึ่งโรงเรียน อันได้แก่...

ราชอาณาจักรคาลเดียร์ โรงเรียนมหาเวทคาลเดียร์

ราชอาณาจักรเบงกอล โรงเรียนมหาเวทกัลปาวสาน

ราชอาณาจักรบริทาเนีย โรงเรียนมหาเวทฟลอเรนซ์ไนติงเกล

สหพันธรัฐบัลติมอ โรงเรียนมหาเวทเอเดน

สหพันธรัฐซาโอนี่ โรงเรียนมหาเวทวัลฮาลา

อาณาจักรเบอมิวด้า โรงเรียนมหาเวทเอลโดราโด้

มหาอาณาจักรบริเทน โรงเรียนมหาเวทอวาลอน

 

เวลาล่วงเลยจากวันเป็นสัปดาห์ และจากสัปดาห์เป็นเดือน ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ซานเดรียจะต้องกลับสู่โรงเรียนมหาเวทคาลเดียร์แล้ว

สถานีรถไฟเมอทาเชี่ยน ชานชาลาที่เก้า

ปู๊นนนนน...ปู๊นนนนน...ปู๊นนนนน...

เสียงหวูดรถไฟดังมาจากที่ไกลๆ และไม่นานนักเสียงหวูดนั้นก็ได้ยินชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นก็เห็นรถไฟที่ใช้ไอน้ำเป็นเชื้อเพลิงหลักค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาอย่างช้าๆ พลันที่เคลื่อนเข้ามาถึงชานชาลาที่เก้ามันก็จอดอย่างสงบและหยุดนิ่ง

โห...นี่สินะท่านพี่ รถไฟของโรงเรียนมหาเวทคาลเดียร์ที่ท่านเคยกล่าวเอาไว้!!” คาออสมองขบวนรถไฟเบื้องหน้าพลางทำตาลุกวาวออกมาด้วยความตื่นเต้น ไม่บ่อยครั้งนักที่จะเห็นรถไฟที่พิเศษเช่นนี้

ใช่แล้วล่ะคาออส เจ้านี่ถือว่าเป็นพาหนะเพียงชนิดเดียวที่สามารถเข้าสู่โรงเรียนมหาเวทคาลเดียร์โดยตรง ถ้าเป็นผู้อื่นที่ต้องการเข้าไปในโรงเรียนมหาเวทคาลเดียร์ ต้องได้การรับรองจากศาสตราจารย์บางท่านในนั้นเสียก่อนซานเดรียยืดตัวขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับกล่าวออกมาอย่างภาคภูมิ   

ภายในนั้นมันเป็นยังไงเหรอท่านพี่ ข้าว่ามันคงจะสะดวกสบายมากเป็นแน่คาออสถามพี่สาวพร้อมพยายามมองผ่านกระจกของรถไฟ แต่ดูเหมือนมีบางสิ่งบางอย่างขวางกั้นเขาเอาไว้ เขาจึงไม่เห็นอะไร

สะดวกสบายมากเลยล่ะ ถ้าคาออสคิดว่าพื้นที่ในรถไฟมีเท่าที่เห็นแล้วล่ะก็ เจ้าคิดผิดแล้ว

เธอกล่าวออกมาพร้อมกับอธิบายยาวเหยียดว่าพื้นที่ในรถไฟเป็นมิติพิเศษ ขนาดใหญ่กว่าที่เห็นภายนอกถึงห้าเท่า นอกจากนี้รถไฟก็มีความรวดเร็วเป็นอย่างมาก มันสามารถไปถึงโรงเรียนมหาเวทคาลเดียร์ด้วยระยะเวลาเพียงสองชั่วโมงเท่านั้น

คาออสตั้งใจฟังอย่างตั้งใจในทุกๆ คำที่พี่สาวของเขาได้กล่าวออกมา ตามลักษณะนิสัยของเขาเองที่ชอบศึกษาหาความรู้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

ปู๊นนนนน...ปู๊นนนนน...

นักศึกษาเวทมนตร์ของโรงเรียนมหาเวทคาลเดียร์ทุกท่านกรุณาขึ้นรถด้วย รถไฟกำลังจะออกในไม่ช้านี้แล้ว ขอย้ำ!! นักศึกษาเวทมนตร์ของโรงเรียนมหาเวทคาลเดียร์ทุกท่านกรุณาขึ้นรถด้วย รถไฟกำลังจะออกจากสถานที่แห่งนี้แล้ว

ทันใดนั้นรถไฟก็ได้เปิดหวูดทั้งสิ้นสองครั้งเป็นสัญญาณว่ารถไฟกำลังจะออก พร้อมๆ กับที่มีเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

ดูเหมือนข้าจะต้องไปแล้ว ท่านพ่อ ท่านแม่ น้องมิร่า ข้าต้องขอลาก่อน พวกเราครอบครัวคงจะได้พบกันอีกครั้งในไม่ช้าเธอกล่าวอำล่าพ่อและแม่รวมถึงน้องสาวของเธอ

อ๊ะ!! เกือบลืมเลย ซานเดรียแม่ฝากเจ้านี่ให้ศาสตราจารย์นิต้าหน่อย

ผู้เป็นแม่กล่าวออกมา หลังจากนั้นก็หยิบแท่งไม้ประหลาดแท่งหนึ่งจากกระเป๋า ก่อนจะหยิบยื่นให้ซานเดรีย

ได้เลยท่านแม่ ซานเดรียรับเอามา

เดินทางปลอดภัยนะท่านพี่ คาออสกล่าวลาพี่สาวของเขาเบาๆ

ดูแลตัวเองดีๆ นะคาออสน้องพี่ แล้วก็อย่าลืมศึกษาตำราเวทที่พี่ให้เจ้าไปด้วยล่ะซานเดรียขยี้ศีรษะน้องชาย

ทราบแล้วท่านพี่

คาออสกล่าวตอบพร้อมก้มหัวลงนิดหน่อย แม้เขารู้อยู่แล้วว่าจะต้องจากกับพี่สาวในวันนี้ แต่ก็ยังอดเศร้าใจไม่ได้ ถึงอย่างนั้นเขาก็ต้องพยายามไม่แสดงความเสียใจออกมาให้พี่สาวได้เห็น

เติบโตขึ้นอีกหน่อยแล้วนะคาออสซานเดรียยิ้มออกมาเล็กน้อย จากนั้นก็รีบวิ่งไปยังรถไฟทันที ก่อนเธอจะขึ้นรถไฟไปไม่ลืมที่จะหันหน้ามาทางครอบครัวอีกครั้ง พลางตะโกนออกมาเสียงดัง

ทุกคน! ปิดเทอมรอบหน้าไว้พบกันใหม่ !” หยาดน้ำตาไหลออกมาจากตาเล็กน้อย แต่เธอก็พยายามปกปิดไม่ให้ครอบครัวของเธอได้เห็น ไม่ช้าร่างของหญิงสาวก็ค่อยๆ หายเข้าไปภายในตัวรถไฟขบวนนั้น

อนึ่งการมาเยี่ยมบ้านของซานเดรียนั้น นอกจากครั้งแรกที่ต้องรอถึงสองปีจึงจะกลับมาได้แล้วนั้น สำหรับครั้งต่อ ๆ ไป เพียงทุก ๆ หนึ่งปีเธอก็สามารถกลับมาเยี่ยมบ้านได้อีกครั้งแล้ว โดยชั้นปีที่จบของนักศึกษามหาเวทย์จะไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับผลสอบในชั้นสุดท้ายที่จะสำเร็จหรือไม่ บ้างก็จบภายในห้าปีซึ่งเป็นระยะเวลาที่สั้นที่สุด และบ้างก็ต้องใช้เวลานับสิบจึงจะสามารถจบการศึกษาได้

ปู๊นนนนน...ปู๊นนนนน...ปู๊นนนนน...

เสียงหวูดรถไฟดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง จากนั้นมันก็ค่อยๆ เคลื่อนออกจากชานชาลาที่เก้าอย่างช้าๆ จนในที่สุดมันก็หายลับไปท่ามกลางการเฝ้าดูของคาออส เขากำหมัดของตนไว้แน่น จากที่รู้สึกท้อแท้ในโชคชะตา แต่ตอนนี้พี่สาวได้นำพาความหวังมามอบให้เขาแล้ว และเขาจะไม่มีทางทำให้พี่สาวของเขาต้องผิดหวังอย่างเด็ดขาด

 

จากวันล่วงเป็นสัปดาห์ จากสัปดาห์ล่วงเลยเป็นเดือน

นับจากวันที่เขามองพี่สาวของเขาจากไปพร้อมกับรถไฟขบวนนั้น มันก็ผ่านมาได้ราวๆ หกเดือนแล้ว ในตอนนี้เขาสามารถเข้าใจตำราเวทเบญจธาตุได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ถ้าพูดให้ชัดๆ ขอแค่เพียงคาออสมีพลังเวท เขาสามารถร่ายเวทที่อยู่ในตำราเล่มนี้ได้ทุกบทอย่างแน่นอน แต่น่าเสียดายนักที่เขาเกิดมากลายเป็นผู้ไร้ซึ่งพลังเวท มิอาจร่ายเวทใดๆ ได้เลยแม้แต่บทเดียว

คาออส เจ้าควรจะมาทานข้าวเย็นได้แล้ว แม่ของเขากล่าวเรียกเหมือนเช่นทุกๆ วัน

ทราบแล้วท่านแม่!!” คาออสขานตอบอย่างรวดเร็ว ปิดหนังสือที่วางอยู่เบื้องหน้า ก่อนจะถือมันลงไปด้วย

ตั้งแต่วันที่แยกจากพี่สาว ตัวของคาออสแทบจะรวมเป็นหนึ่งกับตำราเวทเบญจธาตุไปซะแล้ว ไม่ว่าจะกิน นอน หรือเดิน เขาแทบจะถือตำราเล่มนี้ไว้ติดตัวอยู่เสมอ

กริ๊งงงงง...กริ๊งงงงง...

มีเสียงกดกริ่งจากหน้าบ้านเหมือนเช่นทุกวัน

เมื่อแม่ของเขาเปิดประตู ผู้เป็นพ่อก็เดินเข้ามาอย่างช้าๆ ถ้าสังเกตดีๆ จะพบว่าหน้าตาของเขาแลดูเคร่งเครียดอยู่เล็กน้อย

ท่านเป็นอะไรงั้นหรือ?” แม่ของเขาทักอย่างเป็นห่วง

ที่รักของข้า มันถึงเวลาแล้วล่ะ

พ่อของเขากล่าวสั้นๆ แต่เหมือนคำกล่าวนั้นกลับทิ่มแทงจิตใจของผู้เป็นภรรยาอย่างหนักหน่วง เธอทรุดตัวลงช้าๆ หน้าตาบ่งบอกถึงความตกใจและโศกเศร้าอย่างชัดเจน

ท่านแม่!! ท่านเป็นอะไร?” คาออสรีบวางจานก่อนจะกระโจนมาประคองแม่ด้วยความเป็นห่วง

ท่านพ่อ ท่านพูดสิ่งใดกับท่านแม่?”

ไม่เป็นไรคาออส เจ้าอยู่พูดคุยกับพ่อของเจ้าตรงนี้ก่อนนะ ให้เวลาแม่ของเจ้าสักครู่

แม่ผลักมือของคาออสออก จากนั้นนางก็รีบเดินไปยังหน้าบ้านทันที

คาออสมองดูท่าทางแม่ด้วยความแปลกใจ เขาไม่รู้เลยว่าตอนนี้มันได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

คาออส เจ้ายังอยากจะไปโรงเรียนมหาเวทนั่นอยู่ไหม?” พ่อของเขากล่าวกับเขาสั้นๆ แต่คำกล่าวนั้นกลับทำให้ใจของคาออสเต้นแรงแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลยในชีวิต

เดี๋ยวนะท่านพ่อ ท่านกำลังหยอกล้อข้าเล่นหรือไร?” เขาไม่คิดว่าเรื่องที่พ่อของเขากล่าวออกมาจะเป็นความจริง เขาคิดว่าพ่อของเขาพูดออกมาเพียงเพื่อหยอกล้อเขาเล่นเท่านั้น

ไม่ คาออส พ่อกำลังจะส่งเจ้าไปที่นั่นพ่อเคลื่อนกายเข้ามาใกล้คาออส กล่าวออกมาอย่างหนักแน่น น้ำเสียงไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อย

ทางด้านคาออสสีหน้าเปลี่ยนเป็นตกใจสุดขีด ปากของเขาสั่นอยู่ตลอดเวลา เขาอยากจะกล่าวอะไรบางอย่างกับพ่อ แต่ในตอนนี้ดูเหมือนเขาไม่สามารถเปล่งเสียงใดๆ ออกมาได้เลยแม้แต่คำเดียว

งั้น...ที่แม่แสดงอาการอย่างนั้น นั่นก็เพราะ...คาออสนิ่งไปชั่วครู่ จากนั้นก็เหมือนคิดอะไรได้ จึงกล่าวออกมาเบาๆ เขารู้แล้วว่าแม่ของเขาแสดงอาการเช่นนั้นเพราะเหตุใด จากความตื่นเต้นและดีใจในตอนแรก ในตอนนี้กลับไปเต็มด้วยความกังวลในเรื่องแม่ของเขาเสียมากกว่า หลังจากขบคิดเขาก็กล่าวออกมาอย่างหนักแน่น

ข้าไม่ไปหรอกท่านพ่อ ถ้าข้าไป...แล้วท่านแม่จะอยู่กับใครล่ะแน่นอนว่าเขาต้องการไปโรงเรียนมหาเวท นั่นถือเป็นความใฝ่ฝันของเขามาโดยตลอด แต่การที่ตัวเขาจะไปมีความสุขโดยทอดทิ้งแม่เอาไว้เบื้องหลังพร้อมความทุกข์และความเสียใจนั้น คาออสจะไม่มีทางยอมให้มันเกิดขึ้นอย่างแน่นอน เพราะเหตุนั้นคาออสจึงเลือกที่จะปฏิเสธความต้องการของตนเอง เขาไม่อยากเห็นแม่ต้องเศร้าเสียใจอีกแล้ว...

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 263 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12,426 ความคิดเห็น

  1. #8633 deadpoolguhere (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 13:42
    ที่บอกว่าไม่ใช่สายเลือด เเล้วซานเดรียตอนเด็กไม่ได้สังเกตุว่าเเม่ตัวเองท้องโตรึเปล่า??
    #8,633
    1
    • #8633-1 [Dark]Weapon(จากตอนที่ 5)
      29 เมษายน 2560 / 12:02
      ตอนนี้คาออส 17 พี่สาวไม่เกิน20 เอง ตอนนั้นเพิ่ง3ขวบเองมั้ง จะรู้เรื่องหรอ?
      #8633-1
  2. #8357 แฟนพันธ์อ่าน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 14:36
    ทำไมตอนแรกๆแล้ว ยิ่งงง อะพระเอกมันไม่มีพลังเวท ไม่ใช่หรอ? ทำไมพี่สาวถึงเอาตำราเวทมาให้เรียนๆทั้งๆที่รู้ว่า พระเอกมันใช้เวทไม่ได้ เข้าใจนะว่าเวทขั้นต้นท่าประยุทได้อาจจะดีขึ้นชนะขั้นกลางหรือสูงไปเลย แต่พระเอกมันใช้เวทอ่อนๆยังไม่ได่เลยจะเอาอะไรไปผระยุทเนี่ย ยิ่งอ่านยิ่ง งง กับคำอธิบาย กับ คำบรรยาย
    #8,357
    2
    • #8357-1 Wanz Luvz(จากตอนที่ 5)
      31 กรกฎาคม 2560 / 05:32
      ให้ฝึกทำความเข้าใจก่อนมั้งคะ เพราะพี่สาวคิดจะไปเอาต้นอิกดราซิลมาให้
      #8357-1
    • #8357-2 โwไซดอน(จากตอนที่ 5)
      26 มิถุนายน 2563 / 21:02
      เขาก็บอกนี่ ว่าพี่สาวตั้งความหวังจะไปขอะร อิกดราซิลให้น้องใช้เวทได้
      #8357-2
  3. #8356 แฟนพันธ์อ่าน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 14:31
    งงกับคำอธิบายคำบรรยายในเรื่อง พระเอกไร้พลัง ? คือไม่มีพลังเวทในตัว แต่ไหง พี่สาวเอาตำราเวทให้น้องชายแล้วบอกให้ตั้งใจเรียน ทั้งที่รู้ว่าพระเอกไม่ีพลังเวท จะเอาพลังจากเวทขั้นต้นไหนมาประยุท ? ยิ่งอ่านยิ่ง งง
    #8,356
    2
    • #8356-2 คอหนังจีน(จากตอนที่ 5)
      23 เมษายน 2560 / 01:25
      เป็นการทำความเข้าใจ ครับ พูดง่ายๆ คือ ให้พระเอกศึกษาภาคทฤษฎี ไว้ก่อน
      #8356-2
  4. #8180 เวตาล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 14:43
    ติอะไรกันนักหนาครับ ชื่อก็บอกอยู่แล้ว ว่านิยาย จะเอาสาระ ไปหาอ่านที่อื่นน่าจะดีนะครับที่ไม่ใช่หมวดนิยาย
    #8,180
    0
  5. #5516 PatiphonTongtong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 00:07
    rTu????????e
    #5,516
    0
  6. #4492 Shadow Reader (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 16:14
    ขอบคุณคะ
    #4,492
    0
  7. #4236 sivakornza (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 01:21
    ขอบคุณครับ
    #4,236
    0
  8. #3819 Erica Lucia (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 17:50
    พระเอกซะอย่าง สกิลต้องเทพอยู่แล้ว
    #3,819
    0
  9. #3764 sirintipize (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2559 / 20:11
    สังเกตุดูว่าคาออสจะลงท้ายด้วย 'ครับ' บ่อยมาก ขนาดพูดกับพี่สาวที่ตัวติดกันมาตลอดก็ยังเป็น 'พี่ซานเดรียครับ' หรือไม่ก็แทนตัวเองว่า'ผม' ถ้าเปลี่ยนเป็นเรียกว่า 'ท่านพี่' และ แทนตัวเองว่า 'ข้า' จะฟังดูรื่นไหลกว่า

    การเรียกแบบนี้ทำให้เรามองว่าคาออสดูยังมีนิสัยเป็นเด็กเรียบร้อยนุ่มนิ่มหัวอ่อนหรือเพราะเขาอยู่กับครอบครัวตลอดหรือปล่า? อันนี้เป็นคาแรคเตอร์ของเขาใช่ไหมคะ เราเองก็เพิ่งอ่านเลยไม่รู้ว่าเขามีบุคลิกยังไง
    #3,764
    0
  10. #3591 Comrade (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 09:55
    เส้นทางต่อไป ศาสตราจารย์จอมเวท์
    อัจฉริยะไร้เวทย์ผู้สร้างสิ่งประดิษฐ์ทรงพลานุภาพที่สามารถนำเอาพลังเวทย์มนต์ในบรรยากาศมาใช้ได้
    #3,591
    0
  11. #3309 @MooN. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2559 / 11:54
    แฟนพันธุ์แท้เวทมนแต่ไหงมีความรู้เกี่ยวกับเวทน้อยจัง แล้วอายุ17แล้วนะ ไม่ใช่พึ่งเริ่มเป็นหนุ่ม บางคนมีลูกแล้วด้วยซ้ำ ยิ่งอายุขัยสั้นๆแบบนี้ ต้องมีแต่เนิ่นๆเลย แล้วก้อายุ17ยังทำตัวเป็นเบบี้ ขี้แง ติดพี่ อยุ่อีก รับไม่ได้อย่างแรง แล้วเรื่องนี้พวกตัวอิจฉาหายหัวไปไหนหมด พวกลูกคู่แข่งพ่อแม่พระเอกอะ แบบเป่าหูลูกตัวเองให้เกียจๆๆพวกครอบครัวนี้ ยิ่งพ่อแม่พี่น้องเป็นอัจฉริยะ คนอื่นยิ่งต้องมองอย่างดูถูกเยียดหยาม บางทีอาจไม่กล้าออกจากบ้านเลยก็ได้ แต่นี้ไม่กล่าวถึงสายตาคนอื่นเลยซักนิด ออกแนวโลกสีขาวไร้มลทินเลยทีเดียว// ติติงเพื่อทราบ ขอบคุณครับ
    #3,309
    1
    • #3309-1 GriMMix(จากตอนที่ 5)
      25 ตุลาคม 2559 / 12:00
      กำลังไปแก้่ไขตอนแรก ๆ ครับ เพียงลงตอนใหม่ ๆ ผมก็ไม่มีเวลาแล้ว การแก้ไขเลยใช้เวลานานหน่อย เข้าใจที่ต้องการจะติติงครับ จะพยายามหาเวลาแก้ให้นะครับ // ขอบคุณครับ
      #3309-1
  12. #3225 -บุรุษไร้เงา- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 10:57
    คิดว่าคาออสต้องเป็นปิศาจ หรือ สายเลือดเทพที่สาบสูญ สุดท้ายจะฮาเร็มไหมนะ.....
    #3,225
    0
  13. #2818 Walker23 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 00:14
    3ตอนแร้วยังโอ๋กันไม่เสร็จเรย..
    #2,818
    0
  14. #2769 galaxychacha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2559 / 20:17
    พระเอกดูเด็กน้อยจัง อารมณ์เหมือนเด็กอายุ 12-13 แหะๆ
    #2,769
    1
    • #2769-1 GriMMix(จากตอนที่ 5)
      3 ตุลาคม 2559 / 20:51
      เดี๋ยวมีดัดแปลงในอนาคตครับ
      #2769-1
  15. #2356 Fresher Aeolus Zephyrus (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 00:30
    17ก็ไม่ใช่เริ่มวัยรุ่นละครับ นี่เกือบจะวัยหนุ่มฉกรรจ์แล้ว
    #2,356
    0
  16. #2355 Fresher Aeolus Zephyrus (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 00:29
    ดูไม่สมเหตุสมผลนิดหน่อย ถ้าผมเป็นซานเดรีย ไอ้ตำรานี่ให้มิร่าดูจะเหมาะสมกว่า
    #2,355
    2
    • #2355-1 จอมยุทธโลลิค่อน(จากตอนที่ 5)
      16 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:36
      ตอนแรกไม่รู้ไง จะเอาให้น้องชายอ่าน แต่มิร่าใช้เวทย์ได้เฉย และ 5-6 ขวบอ่านตัวอักษรลำบากน่ะถ้าไม่มีพื้นฐานก่อน
      #2355-1
    • #2355-2 GriMMix(จากตอนที่ 5)
      16 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:54
      ซานเดรียตั้งใจจะให้คาออสเพราะนางมีแผนที่จะทำให้คาออสสามารถใช้เวทย์ได้เหมือนคนอื่น ๆ ครับ ส่วนมิร่านั้นด้วยอายุที่ยังเด็กและซานเดรียก็มารู้ทีหลังว่ามิร่าสามารถสัมผัสถึงพลังเวทย์ได้ ซานเดรียจึงไม่ได้เตรียมตำรามาเป็นของขวัญครับ เพราะถึงอย่างไรเด็กตัว ๆ เล็กแค่นั้นก็คงไม่เข้าใจบทสวดในตำราได้อยู่แล้วล่ะครับ
      #2355-2
  17. #1814 BenzSsw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 01:00
    ขอบคุณครับ
    #1,814
    0
  18. #1301 สุพจน์ แซ่อึ้ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กันยายน 2559 / 12:37
    พระเอกทำไมมันไม่เหมือนคนอายุ 27 เลย.....
    #1,301
    3
    • #1301-2 มอส (จากตอนที่ 5)
      20 กันยายน 2559 / 22:57
      เออ คือ มัน อายุเเค่ 17 ครับ พี่สาวมัน 19 ย่าง 20 ครับ
      #1301-2
  19. #970 LunaSeer (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 21:24
    พลอตเรื่องน่าติดตามมากค่ะ
    #970
    0
  20. #790 Gnuh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 21:24
    ขอบคุณครับ
    #790
    0
  21. #539 cussendo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 20:01
    รายละเอียด เยอะดีครับ แต่บางทีมัน ดึงให้ดูเนื้อๆดูช้าลง ...
    #539
    0
  22. #440 phairatw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2559 / 08:05
    ขอบคุณครับ
    #440
    0
  23. #380 WUNWANG (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 07:58
    ทำไมยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่าอารมของพระเอกไม่ตรงกับช่วงอายุที่สมควรจะเป็น ทั้งการที่ร้องไห้ง่ายๆต่อหน้าแม่ แล้วการที่อุทานยาวๆเหมือนเด็กๆ คืออารมเหมือนเด็กจนเกินไป เพราะส่วนมากเด็กผช.อายุ17 จะอยู่ในช่วงที่กำลังเป็นผู้ใหญ่น่าจะมีความคิดหรือการแสดงออกทางอารมที่ดีกว่านี้ ความเห็นส่วนตัวเราเฉยๆนะ แต่ถือว่าเนื้อเรื่องน่าติดตามค่ะ
    #380
    2
    • #380-2 Weiss1714(จากตอนที่ 5)
      24 สิงหาคม 2559 / 00:18
      อายุ 17 ไม่จำเป็นต้องทำตัวเป็นผู้ใหญ่ตลอดไปนะครับ ._. อารมณ์แบบอยากร้องไห้สุดๆก็มีกันบ้าง ผมว่านะ
      #380-2
  24. #329 งงพิมไรไป (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 04:18
    ผมงงอยู่นิดหน่อยครับ

    1.ทำไมแม่(ไม่แท้)ของคาออสจากตอนที่1 ถึงถูกเรียกว่าธิดาวารี แต่ธาตุหลักไม่มีธาตุน้ำ ถ้าให้ธาตุน้ำเป็นธาตุรองแล้วมันขัดกับชื่อที่เรียกอยู่นะครับ จะบอกว่าใช้ธาตุรองเก่งกว่าก็แปลกมากไม่สมชื่อธาตุรองแล้ว

    2.แล้วที่บอกซานเดรียคือนักเวทย์อัจฉริยะตั้งแต่12ปี(ตอน1ช่วงท้ายๆบทหน่อยอะครับและอัจฉริยะพิมพ์ผิดนะครับตก-ฉ-ไป)อันนี้คือขั้นพลังเวทย์มากกว่าคนในวัยเดียวกันใช่ไหมครับ เพราะที่ไรต์แต่งบอกว่าต้องอายุ10ปีขึ้นไปถึงจะใช้เวทย์ได้ แต่เห็นช่วงที่ซานเดรียคุยกับแม่ผ่านลูกแก้วเวทย์มนตร์สื่อสาร ที่ตอนตกใจที่เห็นน้องสาวอะครับ แล้วก็บอกตัวว่าตัวเอง(ซานเดรีย)ยังเริ่มใช้เวทย์ตอน8-9ขวบเลย เพราะเห็นบอกซานเดรียอยู่สายเดียวกับพ่อแม่ คือสายเชื่อมต่อเวทย์อ่ะครับ ในเมื่อไม่ได้สายเดียวกับน้องสาวที่ธรรมชาติเกื้อหนุน เหตุใดถึงใช้เวทย์ได้ก่อน10ขวบ(ถึงแม้ไรต์จะไม่ได้บอกไว้ว่าสายอื่นก็ใช่ว่าจะใช้เวทย์ก่อน10ขวบไม่ได้นี่) และในเมื่อใช้เวทย์ก่อนเกณฑ์ได้แต่ทำไมถึงถูกเรียกว่าอัจฉริยะตั้งแต่12 ปี แล้วช่วง10-11 ปีอันนี้ยังเหมือนคนปกติทั่วไปหรอครับ ถ้าเป็นแบบนั้นผมว่าไม่ได้อัจฉริยะเลยละครับเพราะใช้เวทย์ได้ก่อนคนอื่น แต่กว่าจะไปเก่งนี้นานมาก จะบอกว่าเพิ่งไปส่อแววตอนช่วง12ปีหรอครับ งั้นช่วงที่เริ่มใช้เวทย์ได้คือไม่ได้ฝึกอะไรเลยหรอ อันนี้หรือว่าอัจฉริยะแบบที่กล่าวคือมีชั้นเชิงและความชำนาญในการใช้เวทย์แต่ขั้นพลังเวทย์เท่าคนปกติทั่วไปหรือ มีชั้นเชิงและความชำนาญการใช้เวทย์ด้วยและมีขั้นพลังที่เหนือกว่าคนอื่นอะครับ

    ปล.ผมหวังว่าไรต์จะไม่งงนะครับ หวังว่าจะเข้าใจที่ผมพิมพ์นะครับ เพราะผมมาอ่านตอนเมาๆและมสพิมพ์แบบเบลอๆ
    #329
    3
    • #329-2 MojRiSad(จากตอนที่ 5)
      7 กันยายน 2559 / 17:13
      ธาตุน้ำ มีแต่เวทโจมตี ระดับสูง ? คือแม่ไม่เคยเรียนพื้นฐานเวทธาตุน้ำ แต่ใช้ขั้นสูงได้เลย?
      แหมเทพโดยกำเนิด
      #329-2
    • #329-3 auannie(จากตอนที่ 5)
      2 ตุลาคม 2559 / 13:58
      อย่าสงสัยเรื่องพ่อแม่เลย เพราะเขาเกริ่นไว้เพียงว่า เป็นเจ้าชายพระเพลิงกับธิดาวารี อยู่ขั้นจอมเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ เขาไม่ได้ระบุถึงชาติกำเนิด ไม่ได้ระบุถึงวิธีเรียนรู้เวทย์ ไม่ได้ระบุถึงบทเวทย์ เพราะงั้นมันจะดิ้นได้ตามจินตนาการคนอ่าน พ่อแม่เป็นเพียงตัวประกอบให้พระเอกดำเนินเรื่องแค่นั้น
      #329-3
  25. #115 สายลม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2559 / 08:56
    ขอบคุณครับ
    #115
    0