Catus Categories - Nielong

ตอนที่ 17 : เพื่อนผมไม่ได้น่ารักขนาดนั้นหรอก 8/?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    3 มิ.ย. 61


      "ก็เอาเลยสิ...อยากรู้ใช่มั้ยว่าแดนไทยจะเกลียดเรามั้ย...ลองดูเลยสิ" อายูเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งจนเด็กผู้หญิงรุ่นน้องยิ่งโมโหขึ้นไปอีกที่เขาไม่สะทกสะท้านกับคำขู่ของเธอเลย
     "งั้นก็ได้ค่ะ...ฉันกล้าพนันได้เลยว่ารุ่นพี่แดนไทยจะต้องเกลียดรุ่นพี่เป็นแน่!!" เธอคนนั้นบอกด้วยใบหน้าเย่อหยิ่งก่อนโยนผ้าผูกคอคืนให้อายูด้วยใบหน้าแห่งผู้ชนะ

เธอจะรู้มั้ยนะว่าการกระทำต่างๆของตัวเองมันดูแย่แค่ไหนในสายตาของอื่น ได้แต่คิดแล้วก็เวทนาเด็กน้อยเสียเหลือเกิน หน้าตาก็ออกน่ารักแท้ๆแต่หากนิสัยนั้นไม่ได้ดีเหมือนหน้าตาเอาเสียเลย

     "อ่อ...ถ้าพรุ่งนี้เกิดอะไรขึ้นก็มาหาฉันได้ที่ห้องปีหนึ่งเอนะคะ...ฮานาโซโนะ ยูมิ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะอายูซาว่าเซนไป..." เธอบอกพร้อมแสยะยิ้มร้ายอย่างเปิดเผยให้กับคนตัวเล็กที่ทำได้เพียงยืนมองด้วยสีหน้านิ่งๆไม่สะทกสะท้านใดๆ

     "ยังไงผู้ชายอย่างเซนไปก็ไม่สามารถแทนที่ผู้หญิงจริงๆได้หรอกค่ะ...แล้วก็จำไว้ซะนะคะว่าแดนไทยเซนไปไม่มีทางเอารุ่นพี่หรอกค่ะ!!"

ก่อนจากไปเด็กสาวทิ้งไว้เพียงคำพูดที่ทำร้ายจิตใจที่ด้านชาของอายูอย่าเจ็บแสบเป็นที่สุด

ตึ่งๆ
1 notification
Chat : Unknow
20.48 น.
Unknow sent sticker


อายูทำได้เพียงยืนกำโทรศัพท์แน่นและปาดน้ำตาออกอย่างลวกๆ
ช่วงนี้ชีวิตตอนนี้เขาเจออะไรมามากพอแล้ว


หลังจากอายูเดินกลับบ้าน ทั้งแดนไทยและมาซารุจึงแอบเดินตามไปอย่างๆเงียบๆโดยไม่ให้เจ้าตัวรู้ อายูกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย

     "ตายแล้ว!! หน้าไปโดนอะไรมาน่ะอามิ เข้ามาทำแผลก่อนลูก" หญิงสาววัยกลางคนที่มีใบหน้าละหม้ายคล้ายอายูพูดอย่างตกใจเมื่อเห็นคนตัวเล็กมีสภาพแบบนั้นก่อนพาเขาเข้าบ้านอย่างรวดเร็ว

แดนไทยยืนงงเล็กน้อยก่อนหันไปมองหาเพื่อนตัวสูงเป็นเชิงถาม และมาซารุก็คงเดาออก

     "แม่ของอายูน่ะ..."
     "..."
     "เธอยอมรับ...ในตัวอายูที่เป็นแบบนั้น" มาซารุบอกอย่างไม่ต้องรอให้แดนไทยได้ถามเลยสักคำ

คงมีหลายเรื่องที่แดนไทยยังไม่รู้เกี่ยวกับอายู แต่กลับกันแล้วมาซารุกลับรู้ไปเสียหมดทุกเรื่อง แอบน้อยใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะพวกเขาเป็นเพื่อนกันมาก่อน

#

วันต่อมาคนอื่นยิ่งมองอายูด้วยสีหน้าและท่าทางรังเกียจยิ่งกว่าเดิม...โดยเฉพาะเพื่อนร่วมห้อง แต่เขาไม่แคร์หรอกนะ ใครจะพูดยังไงก็ช่าง...จะไม่สนอีกแล้ว

จะสนทำไมในเมื่อคนที่เขาแคร์ไม่ได้รังเกียจตัวตนของเขา

     "รุณสวัสดิ์เพื่อนๆ" คิดถึงไม่ทันไรก็โผล่หน้าเข้ามาในห้องด้วยสภาพคนเพิ่งตื่นชัดๆ

แดนไทยเดินมาผ่านโต๊ะไปโดยไม่ทักทายและไม่มองหน้าเลยแม้แต่น้อย
เป็นอะไรของเขา...

     "แดนทะ..."
     "อรุณสวัสดิ์อามิ" เรนพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่อายูจะได้เรียกแดนไทยเสียอีก
     "หวัดดีเรน..."

อายูคุยกับเรนได้คุยกันไม่เท่าไรเซนเซย์ก็เดินเข้ามาในห้องและคาบเรียนตอนเช้าก็ได้เริ่มขึ้น วันนี้มาซารุก็ไม่มาเรียนแล้วทั้งคาบแดนไทยดูสงบเสงี่ยมแปลกๆ ไม่ชวนคุยไม่กวนไม่วอแว เขาเอาแต่นอนตลอดเวลาเลย

เป็นอะไรไปน่ะแดนไทย...

     "เอาล่ะนักเรียนทุกคนวันนี้พอเท่านี้ก่อนนะ ไปพักได้" เซนเซย์บอกก่อนเดินออกจากห้องไปเมื่อหัวหน้าห้องบอกทำความเคารพเสร็จ

เวลาพักเที่ยงวันนี้น่าหงุดหงิดยังไงก็ไม่รู้ พอเซนเซย์ปล่อยพักแดนไทยก็เดินออกจากห้องไปเลย ตั้งแต่เช้าแล้วนะทำไมไม่พูดอะไรสักคำเลยล่ะ

หงุดหงิดนะ!!!


     "สีหน้าไม่ค่อยดีเลยนะ" เรนที่นั่งข้างๆเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
     "..."
     "ก็ไม่ได้อยากยุ่งนะแต่ว่า ข่าวเมื่อเช้าอ่ะมันเรื่องจริงเหรอ?" คำพูดของเพื่อนผมสีอ่อนทำเอาคนตัวเล็กงงไม่น้อย
     "ข่าว? ข่าวอะไรเหรอ?"
     "ก็..." เรนไม่พูดต่อแต่เปิดกลับเปิดโทรศัพท์ให้ดู


ให้ตายสิ นี่มันไม่ตลกเลยนะ!!!


     "เรื่องที่ว่าอามิเคยมีอะไรกับผู้ชาย..."
     "ไม่จริง!!" 

บอกเลยว่าโกรธมาก!! ใครมันกล้าทำอะไรแบบนี้ว่ะ 
แค่เรื่องที่ชอบแต่งหญิงยังพอรับได้แต่เรื่องนี้อ่ะมันไม่จริงเลย!!

     "ไปเอาข่าวนี้มาจากไหน!!" ถามเรนเสียงแข็ง ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห
     "ก็มีเพื่อนแคปส่งต่อๆกันในไลน์กลุ่ม..." เรนตอบด้วยสีหน้าเลิ่กลักเล็กน้อย
     "..."

ในไลน์กลุ่มงั้นเหรอ...งั้นแปลว่าแดนไทยก็คงรู้เรื่องแล้วสิ
ที่ไม่ยอมพูดด้วยเมื่อเช้าคงเป็นเพราะเรื่องนี้สินะ

     "แล้วรู้มั้ยว่าใครเป็นคนพูด"
     "ก็ไม่รู้แน่ชัดหรอก...แต่คนอื่นๆบอกว่ามันแพร่ออกมาจากพวกเด็กปีหนึ่งน่ะ"

เด็กปีหนึ่งงั้นเหรอ...
คงเป็นยัยเด็กคนเมื่อวานนั้นสินะที่เป็นคนปล่อยข่าว...จะเล่นกันแบบนี้ใช่มั้ย ก็ได้!!

     "อามิจะไปไหนน่ะ!!" เสียงเรนที่ไล่หลังมาไม่ได้ทำให้สองขาเล็กลดความเร็วลงเลยแม้แต่น้อย กลับกันยิ่งเพิ่มความเร็วยิ่งขึ้นไปอีก

อายูเดินมาถึงหน้าห้องของเด็กรุ่นน้องอย่างเด็กปีหนึ่งก่อนกวาดสายตามองหาเธอคนนั้นไปทั่วห้องแต่ก็ไม่พบและได้รับสายตารังเกียจจากเด็กทั้งห้องกลับมาแทน

     "ฮานาโซโนะอยู่ห้องมั้ย?!?" เขาถามเด็กผู้หญิงคนหนึ่งในห้อง
     "ออกไปข้างนอกกับแดนไทยเซนไปค่ะ"

ออก ไป กับ แดน ไทย . . .

     "แล้วไปไหน เธอรู้หรือป่าว?"
     "ก็ไม่รู้สิค่ะ คงแถวๆโรงยิมละมั้งค่ะ" เธอด้วยด้วยใบหน้าหยิ่งๆ

เมื่อได้ยินดังนั้นคนตัวเล็กจึงรีบเดินจ้ำอ้าวมุ่งหน้าไปที่โรงยิมทันที

เบื้องหน้าของอายูตอนนี้คือโรงยิมขนาดใหญ่ของโรงเรียนที่ภายในเป็นสนามบาสที่เอาไว้ให้นักเรียนได้เล่นออกกำลังกายกันช่วงพัก

อายูเดินเข้ามาและมองไปรอบๆเพื่อมองหาเป้าหมายก่อนจะเห็นว่าเธอคนนั้นยืนอยู่กับแดนไทยที่อีกฝั่งหนึ่ง เขาจึงแอบเดินเข้าไปเพื่อไม่ให้สองคนนั้นรู้ตัว และตอนนี้อายูยืนอยู่หลังผนังโรงยิมซึ่งพอยื่นหน้าออกไปก็จะเห็นทั้งคู่ยืนคุยกันอยู่

     "เธอพูดถูก...ฉันมันโง่เอง" เสียงของแดนไทยเอ่ยกับเด็กผู้หญิงรุ่นน้องคนนั้น
     "แดนไทยเซนไปเชื่อฉันแล้วใช่มั้ยค่ะ ถ้างั้นเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ยค่ะ" เธอพูดพร้อมเกาะแขนออดอ้อนแดนไทยอย่างหนัก

ตลกสิ้นดีที่คิดว่าจะยังมีคนที่ไม่รังเกียจและยอมรับที่ตัวตนจริงๆของเราได้
โง่ที่หลงเชื่อคำพูดโกหก เกลียดตัวเองที่ไว้ใจมากเกินไปจนตัวเองต้องมาเจ็บใจแบบนี้

พอแล้วกับทุกอย่าง...

---------- 35% ----------

     "ขอร่วมแจมด้วยคนสิ?" เสียงอันหนักแน่นของใครบางคนดังขึ้นทำเอาทั้งแดนไทยและยูมิหันไปมองพร้อมๆกัน

อายูเดินออกมาเผชิญหน้ากับคนทั้งสองอย่างไม่รู้สึกว่าตัวเองจะเสียอะไรไปมากกว่านี้แล้ว

     "อ้าวอายูซาว่าเซนไปมาทำอะไรที่นี้เหรอค่ะ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงติดจริตและยังคงควงแขนแดนไทยเอาไว้ไม่ยอมปล่อย
     "มาดูยัยผู้หญิงหน้าด้านที่ปล่อยข่าวลือบ้าๆกำลังยืนอ่อยผู้ชายอยู่น่ะสิ!!" คนตัวเล็กพูดตอกกลับจนยูมิหน้าสั่นเพราะเจ็บใจไม่น้อย

ถ้าคิดว่าอายูซาว่าคนนี้จะเป็นแบบเมื่อก่อนก็เลิกคิดไปเลยเถอะ!!

     "นี่รุ่นพี่ว่าฉันเหรอห่ะ!!"
     "ก็มีชะนีน้อยยืนอยู่ตัวเดียวนิ จะให้ฉันว่าใครที่ไหนล่ะ..."
     "กริ๊ดดดดดดดด แก!!" เด็กสาวรุ่นน้องเริ่มเดือดเมื่อถูกตอกหน้ากลับจนไปต่อไม่ถูก

เธอเอาแต่กริ๊ดหวีดว้ายจนแสบแก้วหู ต่างกับคนตัวเล็กที่ยืนเชิดหน้ามองราวกับผู้ชนะและมันก็ทำให้แดนไทยกลั้นขำแทบไม่อยู่ที่เห็นเพื่อนของเขาเป็นแบบนั้น เขาได้แต่คิดว่าอายูคนก่อนหายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ แล้วอายูคนนี่เป็นใคร ทำไมถึงแซ่บถึงใจได้ขนาดนี้

     "อ่อ...แล้วก็อีกอย่าง ฉันลืมบอกไปว่าแดนไทยเขาไม่เชื่อคำพูดโง่ๆของเธอหรอก...เพราะอะไรรู้หรือป่าว?
     "..."

อายูหยุดพูดและเดินเข้ามาแทรกกลางก่อนจะแกะมือยูมิออกจากแขนแดนไทยและหันไปกระซิบกับเธอเบาๆ

     "เพราะเขารู้ว่าฉันเป็นยังไงก่อนยัยโง่อย่างเธอซะอีก..."
     "กริ๊ดดดดดด!!!! ไม่จริงใช่มั้ยค่ะแดนไทยเซนไป อายูซาว่าเซนไปโกหกใช่มั้ยค่ะ!!" เธอแหกปากโวยวายเสียงดังมากกว่าเดิมหลังจากที่ได้รู้ความจริงทำเอาบรรดาเด็กนักเรียนที่อยู่บริเวณโรงยิมเริ่มมายืนมุงดูอย่างสนอกสนใจ
     "ก็ตามที่เธอได้ยินนั้นแหละ ฉันรู้มานานแล้ว" คนตัวโตบอกก่อนถือวิสาสะโอบไหล่คนตัวเล็กอย่างเนียนๆ
     "ไม่จริง!! กริ๊ดดดดดด!!"
     "หยุดกริ๊ดสักที น่ารำคาญ!!" อายูเอ่ยออกมาเสียงแข็งจนเธอหยุดกริ๊ดทันที
     "..."
     "จะบอกอะไรให้นะ ทุกคนที่ยืนอยู่ตรงนี้เลย!!" คนตัวเล็กพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณจนทุกคนสะดุ้งกันเป็นแถบ
     "เราจะเป็นอะไร ชอบอะไรก็เป็นสิทธิ์ของเรา คุณจะคิดว่าเราเป็นยังไงก็ช่าง แต่เราก็เป็นของเราอย่างนี้ คุณไม่มีสิทธิ์มาบอกว่าสิ่งที่เราชอบมันผิดหรือถูกเพียงเพราะคุณไม่ชอบ ชีวิตนี้เป็นของเราดังนั้นอย่าเสือก เข้าใจตรงกันนะ!!" ว่าจบก็เดินออกไปจากบริเวณโรงยิมในทันทีและแดนไทยเองก็เดินตามไปอย่างติดๆ

เด็กนักเรียนทุกคนที่ยืนอยู่ต่างพากันอึ้งและทึ่งไปตามๆกัน บางคนก็มองว่าการที่อายูเป็นแบบนั้นก็ไม่ได้ผิดอะไร ก็อย่างที่เขาบอก ชีวิตของเขาเป็นของเขา เขาจะทำอะไรชอบอะไรก็เป็นสิทธิ์ของเขา ทำไมเราต้องไปตัดสินชีวิตของคนอื่นว่าผิดหรือถูกเพียงเพราะว่าเราชอบหรือไม่ชอบในสิ่งที่เขาเป็น 

พอหมดเรื่องทุกคนจึงทะยอยแยกย้ายกันไปเหลือไว้เพียงหญิงสาวที่ยืนนิ่งกำมัดด้วยความโมโหปนหงุดหงิดเพราะโดนหักหน้า

ภายใต้สถานการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น ชายหนุ่มเจ้าของแผนการทั้งหมดก็ทำได้ต่อยหมัดใส่กำแพงเพื่อระบายความโกรธเช่นเดียวกัน

ทำไมเรื่องราวมันถึงกลับตาลปัตรได้ขนาดนี้ มันสมควรต้องอับอายจนไม่กล้าสู้หน้าคนอื่นสิ ทำไมมันถึงเป็นแบบนี้!! ทำได้แค่คิดแล้วก็เจ็บใจที่แผนการที่วางเอาไว้ไม่เป็นอย่างที่หวัง


ระหว่างทางเดินภายในตึกเรียนแดนไทยกำลังเดิมตามคนตัวเล็กอย่างเร่งรีบ
เห็นตัวเล็กตัวน้อยงี้ แต่เดินเร็วชะมัด

     "อายู เดินรอแดนไทยด้วยสิ..."
     "ก็บอกว่าไม่ต้องตามมา!!" ทำไมต้องทำเสียงโหดใส่
     "ทำไมไม่หยุดคุยกันดีๆ" ปวดขาแล้วนะฮือออ
     "ไม่อยากคุยด้วย!!" ก็ยังคงเดินต่อไปและไม่หันกลับมา
     "เธอ..."

ตุ้บ!!

โอ้โห้...เล่นหยุดเดินกระทันหันแบบนี้ผมก็เจ็บสิครับ

     "แดนไทยเจ็บนะ จะหยุดทำไมไม่บอกกันก่อน..."
     "..." เงียบเร้ยยย
     "เป็นอะไรไปครับ" คนตัวโตบอกก่อนจะจับให้อีกคนหันมาเผชิญหน้ากับตัวเอง

ดวงตาคู่สวยที่คลอไปด้วยหยดน้ำสีใสทำเอาใจของแดนไทยกระตุกวูบในทันที

     "ทำไมต้องเมิน!!" คนตัวเล็กตวาดออกมาเสียงดังทั้งๆที่ใบหน้าเริ่มบูดเบี้ยวเพราะกลั้นน้ำตาเอาไว้อยู่

ถ้าบอกว่าน่ารักจะโดนตบมั้ย? (10คะแนน)

     "แดนไทยไม่ได้เมินอายูนะ..." บอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน(สุดๆ)
     "โกหก!! ก็เมื่อเช้าไม่ยอมทัก ไม่ยอมคุย ไม่วอแว...ฮึก โอ้ยยย..น่าโม..ฮึก โหที่สุดเลย น้ำตาบ้า ฮึก...หยุดไหลสักที!!" พูดไปก็สะอื้นไปปาดน้ำตาไปแง้งงงงง น่าเอ็นดู
     "โอ้ๆๆๆ แดนไทยไม่ได้ตั้งใจเมินอายูเลยนะ" ว่าพลางดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดปลอบก่อนลูบหัวให้สงบจิตสงบใจและอ่อนลง

ช่วงเวลาบ่ายทั้งแดนไทยและอายูตัดสินใจโดดเรียนคาบวรรณกรรมญี่ปุ่นมานั่งที่ดาดฟ้าของตึกเรียน

แดนไทยบอกอายูว่าที่เมื่อเช้าไม่ยอมพูดจาด้วยนั้นก็เพราะว่าเขากังวลเกี่ยวกับข่าวลือแปลกๆนั้น และแดนไทยก็รู้ดีว่าตัวการปล่อยข่าวลือนั้นเป็นใคร เขาเลยต้องการจะเคลียร์กับเธอด้วยตัวเอง แต่อายูกลับมาเห็นและพูดไปเสียก่อน แดนไทยเลยไม่ต้องทำอะไรมาก ซึ่งนั้นก็ดีแล้ว

พวกเขาทั้งสองใช้เวลาปรับความเข้าใจกันสักพักก่อนปล่อยให้ความเงียบเข้าครอบงำการสนทนาและไม่มีใครเอ่ยคำพูดใดๆอีก

แสงแดดยามบ่ายและสายลมอ่อนๆของฤดูใบไม้ร่วงพัดโชยเบาๆทำเอาแดนไทยเคลิบเคลิ้มและพลอยหลับไปในที่สุด


     "แดน...แดนไทยเลิกเรียนแล้วนะ ตื่นได้แล้ว" เสียงคนตัวเล็กที่ดังเข้ามาในโซนประสาทปลุกให้เขาตื่นจากการหลับไหลอันยาวนาน
     "ห้าววว กี่โมงแล้วอ่ะ" ห้าววอดๆก่อนถามออกมาทั้งๆที่ตาก็ยังคงปิดอยู่
     "จะห้าโมงแล้ว" คนตัวเล็กบอกพร้อมกับยืนขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนจะเซเหมือนจะล้ม
     "เป็นอะไรหรือป่าว!!" แดนไทยพูดอย่างตกใจเมื่อเห็นอายูทำท่าเหมือนจะล้ม
     "เหน็บกิน..." คนตัวเล็กตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

เหน็บกิน...

     "นี่หมายความว่าให้แดนนอนตักเหรอออออ"
     " -///- " ทำไมหน้าแดงง่ะ งุงิงุงิ
     "หันหน้าหนีทำไมเล่า ตอบแดนก่อนสิ" เอา!! ต้องเอาให้สุด!!
     "จ จะลงไปข้างล่างแล้ว" แหนะๆยังจะทำซ่าได้อีก
     "เดินไหวเหรอ...มานี้แดนช่วย!!"
     "อ่ะ ด แดน!! ปล่อยเราลงนะ เราเดินเองได้" 
     "อ่ะเจ็บๆๆๆๆ หยุดตีก่อนน" ก็อุ้มแค่อุ้มพาดบ่าเองง่ะ ลงไม้ลงมือกับหลังเค้าจัง
     "ก็ปล่อยเราลงสิ!!" คนมีน้ำใจอยากช่วยอ่ะ ทำไมไม่เข้าใจ!! หึ้ยยย
     "เดินเองได้แน่นะ?"
     "อืม..."
     "ก็ได้...วางลงก็ได้" ว่าแล้วก็ค่อยวางอีกคนลงอย่างนุ่มนวล
     "เห็นป่ะยืนได้ล่ะ..อ่ะ" ซะเมื่อไรขาอ่อนเปลี้ยทรุดลงไปกองกับพื้นขนาดนี้ หืมมมมม
     "ไหนบอกเดินเองได้? แค่ยืนยังขาอ่อนเลย" ต้องใช้น้ำเสียงขรึมๆดุๆนิดนุง
     "..." เนี้ยพอโดนดุแล้วหูลู่หางตกเลยน้าา
     "มานี้...ขึ้นสิ"
     "..." ยังอีก...ยังทำหน้าแมวงงอยู่อีก
     "ขึ้นหลังสิ จะรอให้หลังขึ้นราหรือไง?"
     "อ อืม..."
     "ก็แค่เนี้ย..."
     "อ่ะๆ อย่าโดนตรงนั้นมันจิ๊ดดด!!" คนบนหลังสบถออกมาเมื่อผมเผลอไปโดนจุดเข้า
     "ขอโทษๆๆฮ่าๆๆๆ"
     "หัวเราะอะไรนักหนาเล่า!!" ว่าก่อนฟาดฝ่ามือมรณะลงที่ไหล่หนาอย่างไม่ปรานี
     "อ่ะเจ็บๆๆ ขอโทษค้าบบ จะไม่หัวเราะแล้ว"

เห้อออออ มีความสุขโว้ยยยยยยยยย


ตึ่งๆ
1 notification

Chat : DanT
22.47 น.

DanT : **สติ๊ดเกอร์ซามอยด์ตะเอ๋

ตึ่งๆ
2 notifications
Chat : DanT
22.49 น.

DanT : **สติ๊กเกอร์ซามอยด์อมลมจนแก้มป่อง

ตึ่งๆ
3 notifications
Chat : DanT
22.50 น.

DanT : **สติ๊กเกอร์ซามอยด์นอนร้องไห้

ตึ่งๆ
4 notofications
Chat : DanT
22.51 น.

DanT : รู้นะว่าแอบอ่านผ่านแจ้งเตือน


จ๊ะ...รู้ดีจริงๆพ่อคุณ เป็นหมอดูหรือไง...
คนตัวเล็กทำได้เพียงยิ้มให้กับโทรศัพท์อย่างหยุดไม่อยู่ก่อนนิ้วเล็กจะกดเปิดอ่านข้อความทั้งหมด


Chat : DanT
22.51 น.

DanT : รู้นะว่าแอบอ่านผ่านแจ้งเตือน
รู้ดีจริง
เป็นหมอดูหรือไงกัน
DanT : ไม่ใช่หมอดูแต่รู้ใจคุณ
ฮิ้วววววว

เออดีเล่นเองตบมุกเอง ดี55555

แล้วทักมามีอะไร
DanT : คิดถึงเฉยๆทักไม่ได้หรือไง
ไม่ได้
DanT : อ้าว แล้วทำไงถึงจะทักได้อ่ะ
ไม่รู้
DanT : เอ้าา อะไรเนี้ยยย
ไม่มีเหตุผลเลยย
ไม่รู้แหละถึงจะห้ามก็ห้ามไม่ได้หรอก
**สติ๊กเกอร์แมวเมิน
DanT : มีหันหน้าเมิน...
ก็ได้
พรุ่งนี้หลังเลิกเรียนไปเดตกัน

อะ ไร นะ ???

ทำไมเราต้องไป
DanT : เพราะแดนไทยบังคับ
เธอต้องไป
เอาแต่ใจ
DanT : อยากเอาแต่เธอมากกว่า
แดนไทย!!
น่าเกลียด
DanT : **สติ๊กเกอร์ซามอยด์ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
สรุปไปนะ
โอเคตกลง
แล้วเราแย้งอะไรได้มั้ย
DanT : ไม่ได้ครับ
อืม
ไปนอนล่ะ
DanT : โอเคค้าบบ
โอยาสุมิ
**สติ๊กเกอร์ซามอยด์นอนหลับ
read


พระอาทิตย์ส่องแสงสว่างเล็ดลอดผ่านม่านสีขาวสะอาดเข้ามาในห้อง คนตัวเล็กตื่นขึ้นก่อนบิดขี้เกียจเล็กน้อยและจัดเก็บที่นอนก่อนเดินเข้าห้องน้ำไป

เช้าวันนี้อายูเดินเข้าโรงเรียนอย่างอารมณ์ดีสุดๆ นั้นเพราะข่าวลือของเขาเริ่มสงบเงียบขึ้นแล้วเพราะสิ่งที่เขาพูดไปเมื่อวาน ไม่เกี่ยวกับที่จะไปเดตกับแดนไทยตอนเย็นนี้หรอกนะ

คนตัวเล็กก้าวเท้าเข้ามาในห้องเรียนด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเมื่อพบกับเพื่อนสนิททั้งสองนั่งคุยกันอยู่

     "อรุณสวัสดิ์แดนไทย มาซารุ" อายูทักทายทั้งสองคนอย่างร่าเริง
     "ไอ้แดนมันเล่าให้ฟังหมดแล้ว เก่งจังเลยนะเรา" มาซารุบอกพร้อมยีหัวอายูอย่างเอ็นดู
     "เห้ยๆๆๆพอๆๆๆของกูๆๆ" แดนไทยรีบผลักมือของคนตัวสูงออกอย่างรวดเร็วทำเอามาซารุทำหน้าเหม็นเบื่อในทันที
     "อะไรว่ะ แค่นี้ทำเป็นหวง โว๊ะ"มาซารุจิปากเล็กน้อยก่อนผลักหัวแดนไทยที่นั่งอยู่บนโต๊ะแรงๆหนึ่งที
     "มึงผลักหัวกูทำไมว่ะ ไอ้สกวกวหว..."

ก็นะ...สองคนนี้ก็เป็นแบบนี้ปกตินั้นแหละ

     "อรุณสวัสดิ์อามิ" เรนที่เดินมานั่งที่โต๊ะเอ่ยพร้อมรอยยิ้มสดใส
     "หวัดดีเรน" อายูทักทายกลับด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเช่นกัน

คาบเรียนตอนเช้าเริ่มขึ้นตามปกติจนกระทั่งถึงเวลาพักเที่ยง บรรยากาศในห้องก็กลับมาครึกครื้นตามปกติ ไม่มีสายตาแปลกๆมองมาที่อายูแล้ว นั้นทำให้เขารู้สึกสบายใจไม่น้อย

     "แดกข้าวกันเถอะ...โอ้ยๆๆเค้าเจ็บบ" แดนไทยพูดออกมาเสียงดังจนอายูต้องตีเพื่อให้อีกคนตัวโตสงบเสงี่ยม
     "ทานแล้วนะครับ!!"

ทั้งสามคนเอ่ยขึ้นก่อนลงมือทานอาหารกลางวันที่อายูตั้งใจทำอย่างเอร็ดอร่อย และคนที่ดูเหมือนจะอร่อยออกนอกหน้าคงหนีไม่พ้นแดนไทย

     "แค่กๆๆ"
     "ไม่ต้องรีบกินขนาดนั้นก็ได้ เอานี่น้ำ..." อายูส่งขวดน้ำชาให้คนตัวโต
     "ดูแลกันดีจังโว้ยย....เหม็นเบื่อคนมีฟามรัก" มาซารุเอ่ยแซวเสียงดังทำเอาคนตัวเล็กเริ่มหน้าขึ้นสีในทันที
     "อย่าแซว!! กูแซวได้คนเดียว!!" แดนไทยหันมาเอ็ดเพื่อนตัวสูงด้วยสายตาดุๆ
     "อะไรของพวกมึงเนี้ยยย โอเคกูยอมแร้วว" ท่าทางของมาซารุเรียกเสียงหัวเราะจากคนทั้งสองได้เป็นอย่างดี

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารช่างน่ารื่นรมย์ถ้าไม่ติดว่าใครอีกคนโผล่เข้ามาขัดจังหวะอย่างไม่ได้เชื้อเชิญ

     "มีความสุขกันจังเลยนะคะเซนไป!!"


TBC.
______________________
Kuroneko : มี๊บอกแร้วว่าน้องอายูของมี๊จะไฟว์ฮ่าๆๆๆๆ
น้องเป็นคนพูดน้อยแต่ต่อยหนักค่ะ แอบเขียนซีนดราม่าได้ไม่ค่อยดีนักขอยอมรับเลยTT เดินทางมาถึงช่วงสุดท้ายแล้ว คาดว่าจะมีม่าเผยปมสุดท้ายและจบภายในอีกหนึ่งหรือสองตอนค่ะ //สปอยสุดๆแล้ววTT

ส่วนตัวแอบชอบคอมเม้นของรีดเดอร์อยู่ไม่น้อยเลยค่ะ อ่านแล้วรู้สึกดีมีแรงเขียนฟิคมากฮ่าๆๆๆๆ ยังไงก็ขอบคุณที่เม้นเป็นกำลังใจให้ตลอดนะคะ และตามสัญญาคนที่เม้นบ่อยๆเราจะมีพุริเซนโตะมอบให้อย่างแน่นอนค่ะ แต่ต้องรอหน่อยนะแง้งงงง

สุดท้ายนี้คอมเม้นกันเยอะๆนะคะ เราเองก็เป็นคนหนึ่งที่เคยคิดว่าแต่งฟิคสนองนีดตัวเอง ไม่มีคนเม้นก็ไม่เป็นไร แค่มีคนเข้ามาอ่านเราก็ดีใจแล้ว แต่พอมีคนเข้ามาอ่านแน่นอนว่าเราเองก็อยากรู้ฟีดแบคว่ารีดเดอร์รู้สึกยังไงกับงานเขียนเราบ้าง ดีไม่ดีชอบหรือไม่ชอบ บอกเราได้หมดเลยค่ะเราจะนำไปปรับปรุงเพื่อจะได้เขียนให้ดีกว่าเดิม

ปอลิง.ทอล์คยาวเหลือเกิน5555555 และอย่างที่บอกเราชอบมาๆหายๆค่ะ ดังนั้นไม่ต้องแปลกใจเง้อออ

เจอกันใหม่ตอนหน้าสำหรับตอนนี้สวัสดีค่ะ

Kuroneko

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

106 ความคิดเห็น

  1. #102 Galaxy7122 (@Galaxy7122) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 21:17
    ฟาดๆไปเลยค่ะ!!
    #102
    0
  2. #74 Ogar (@Ogar) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 17:53
    จะมาทำไมมมม ออกไปเลยยยยยย5555
    #74
    0
  3. #73 KDKS (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 09:58

    น้องอายูเก่งมาก ต้องสู้ค่ะ น้องต้องสู้ #หอมหัว

    #73
    0
  4. #72 atmosphere_ (@fahc1993) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 06:13
    อายูลูกแม่.__. เก่งที่สุดเลย!!
    #72
    0
  5. #70 HamJy (@shiba-inu) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 03:47
    งุ้ยย แดนไทยที่เต๊าะเก่งจนนน ชอบเวลาเค้าหวานๆกันจังค่ะ เขิลลล ละเราชอบที่น้องลุกขึ้นมาสู้นะ ดีมากค่ะที่หนูไม่อ่อนแอ แต่อีกฝ่ายดูจะไม่จบง่ายๆแล้วสิ หนูต้องสู้ต่อนะอายูจังของพี่T___T
    #70
    0
  6. #69 _NKKXN (@nookgame) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 03:44
    นู้สู้แล้ววฮืออภูมิจัยยย//เหม็นฟามรักกส์
    #69
    0
  7. #68 minminjaa (@minminjaa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 19:53
    เห้ยยยน ทำไมไม่ได้รักกันดีๆซักที ชอบตอนวุ้ยงิ้วๆกันมากกว่า😢
    #68
    0
  8. #67 atmosphere_ (@fahc1993) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 06:41
    อายูอย่าเพิ่งไป;__; ฟังก๊อนนนนน
    #67
    0
  9. #66 Ogar (@Ogar) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 03:08
    อายูอย่ายอมนะ
    #66
    0
  10. #65 _NKKXN (@nookgame) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:33
    สงสารอายูฮือออรู้กกกลับมาอยู่กับแม่คนนี้เถอะจะดูแลหนูเอง
    #65
    0