Catus Categories - Nielong

ตอนที่ 15 : เพื่อนผมไม่ได้น่ารักขนาดนั้นหรอก 7/?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 722
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    3 มิ.ย. 61

Chat : DanT

20.11 น.


DanT : เธอ

นอนยัง?

นอนแล้ว

DanT : นอนแล้วละเมอตอบหรือยังไงง

กวนเอออ

ยังไม่นอน

มีไร

DanT : คิดถึง


แหว๊ะ ขออนุญาตอ้วกแปป


ตอแหล

DanT : หูยยยยยย

เดี๋ยวนี้ใช้คำพูดแบบนี้แล้วเหรอออ

ใจร้ายยย

แล้วไง

มีปัญหาเหรอ

DanT : ไม่กล้ามีหรอก

กลัวแมวโกรธอีก

**สติ๊กเกอร์ซามอยด์หงอย


ชิ!!


DanT : ไม่กวนเล่า

ง่วง

ไปนอนล่ะ

ก็ไปสิ

DanT : ไม่คิดจะบอกฝันดีกันเล๊ย?


เห้อมมมมมม!!!


ไปนอนไป๊

DanT : เชอะๆๆๆ

ก็ได้

ไปนอนแล้วครับ

ฝันดีนะ

read


เรื่องอะไรจะบอกฝันดีให้อีกคนได้ใจกันล่ะ

แค่เรื่องวันนี้เราก็เสียเปรียบมากพออยู่แล้ว


ก็เรื่องเมื่อตอนเที่ยงอ่ะ

ทำอะไรลงไปรู้ตัวบ้างมั้ยห่ะอายู!!

ไปกอดแดนไทยแบบนั้นมันใช่เรื่องมั้ย บ้าเอ้ยย!!!


ทำได้แค่คิดแล้วก็หัวหมุนอยู่คนเดียว

โว้ยยยยยสกสกสหสหอยดส

ตั้งสติสิอายูแล้วอ่านหนังสือต่อ



เช้าวันจันทร์ที่แสนเบื่อหน่ายวนกลับมาอีกครัง

เหล่านักเรียนชายหญิงทะยอยเดินเข้าโรงเรียนอย่างพลุกพล่าน


และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่อายูไม่อยากมาเรียนเลย

นั้นก็เพราะ...


ย้อนไปเมื่อสิบห้านาทีก่อน...


     "เรน!! นายมาทำอะไรที่นี้น่ะ" ถามคนที่ยืนรออยู่หน้าบ้านที่ส่งยิ้มแฉ่งมาให้แต่ไม่ยอมตอบ


ตอนระหว่างทางเดินโรงเรียนพวกเด็กผู้หญิงก็ซุบซิบนินทาอะไรกันก็ไม่รู้

ก็เข้าใจนะว่าเรนก็ดูดีอ่ะ แต่มันก็แปลกๆ


จนมาถึงตอนนี้ ณ ปัจจุบันพอผมกับเรนเดินเข้ามาภายในโรงเรียน

คือทุกคนก็มองเราด้วยสายตาแปลกๆ...แบบแปลกจริงๆนะ...


ปีสองห้อง A

08.11 น.


     'ฉันว่าเรื่องจริงว่ะแก'

     'แกพูดเบาๆหน่อย เขามาแล้วๆ'

     'ไม่อยากจะเชื่อเลยอ่ะ'

     'เสียใจอ่ะแก ฉันว่าเขาก็หล่อดีนะแถมเรียนเก่งด้วย'


ทุกคนเป็นอะไรกันไปหมด

ทำไมถึงมองเราด้วยสายตาแบบนั้น


     "รุณสวัสดิ์เพื่อนๆ" แดนไทยที่เดินเข้ามาพร้อมทักทายเพื่อนๆในห้องเสียงดังจึงทำให้บรรยากาศเปลี่ยนแปลงไป

     "หวัดดีแดนไทย" เรนทักทายคนตัวโตที่เดินเข้ามานั่งที่แต่แดนไทยกลับทำหน้านิ่งๆใส่


คิ้วนี่ผูกกันเป็นโบว์เลย

ตลกชะมัด


     "ขำอะไรครับตัวเล็ก" แดนไทยหันมาพูดกับผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง


แต่เดี๋ยวนะๆๆๆๆ

เมื่อกี้หูฟาดไปแน่ๆ

แดนไทยไม่มีทางเรียกเราว่าตัวเล็กหรอกน่ะ

คิดไปเองฮ่าๆๆๆ


     "ถามว่าขำอะไรครับตัวเล็ก..."


ชัด เจน เลย !!!!


     "ว่าไง หืม?" มาหงมาหืมอะไรเล่าา

     "ก ก็เห็นว่าหน้านายมันตลกดี"

     "อ่อเหรอ ตลกตรงไหน ออกจะหน้าตาดี" เหอะ โรคหลงตัวเองกำเริบ

     "ตลกมากกว่านะสิไม่ว่า แบร่" แลบลิ้นใส่แม่งง

     "เอ๊ะ เดี๋ยวนะ...ว่าแต่เป็นคนชอบเล่นลิ้นตั้งแต่เมื่อไรกันห่ะ..." ท ทำไมต้องยื่นหน้ามาใกล้แล้วพูดเสียงแหบๆแบบนั้นด้วยด้วยเล่า หึ้ยยย

     "ก ก็..."

     "ถอยๆๆๆ หลีกทางหน่อย คนจะเดิน..." มาซารุที่เดินมาแทรกกลางระหว่างผมกับแดนไทยก็ช่วยชีวิตเอาไว้อย่างเฉียดฉิว

     "อรุณสวัสดิ์มาซารุ" ผมกล่าวทักทาย

     "ดี..." คนตัวสูงตอบอย่างเนือยๆก่อนฟุบหน้าลงกับโต๊ะอย่างรวดเร็ว

     "ดูเหนื่อยๆนะ เป็นอะไรหรือป่าว?"

     "ป่าว แค่นอนดึกนิดหน่อย" มาซารุตอบทั้งๆที่ฟุบหน้าอยู่


การเรียนช่วงเช้าผ่านไปได้ด้วยดีไม่มีใครรบกวน

ทั้งเรนและแดนไทยก็ต่างคนต่างอยู่ถึงแม้บางครั้งก็มีแยกเขี้ยวใส่กันบ้างก็ตาม



พักเที่ยง

12.06 น.


     "เอาอะไรมั้ยจะไปโรงอาหาร" เรนออกปากถามพวกเราทั้งสามคนที่นั่งอยู่

     "ไม่ล่ะขอบใจ" มาซารุตอบอย่างไม่สนใจนัก

     "ไม่จำเป็น..." นี่ก็ทำแยกเขี้ยวใส่เขาจัง

     "ไม่เป็นไรเรน ขอบคุณนะ"

     "โอเค งั้นไปแล้วนะ" คนตัวสูงบอกพร้อมเดินออกไปจากห้องอย่างอารมณ์ดี


หลังจากเรนออกไปผม แดนไทยและมาซารุก็ลงมือทานข้าวกลางวันกันทันที


     "เห้ยพวกมึงๆนี้มันคนในห้องเราไม่ใช่เหรอว่ะ!!"

     "เห้ย ทำไมกูไม่เคยสงสัยเลยว่ะว่ามันจะเป็นสาวดุ้นฮ่าๆๆๆๆ" 


เกร๊ง...

เสียงเพื่อนผู้ชายในห้องกลุ่มหนึ่งพูดขึ้นทำเอาอายูเผลอทำตะเกียบหล่นในทันที

บรรยากาศภายในห้องเรียนตอนนี้มันดูเปลี่ยนไป


     "เห้ยอายูซาว่า มึงว่าผู้หญิงคนนี้หน้าตาคุ้นๆป่าวว่ะ" เพื่อนผู้ชายตัวใหญ่ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของห้องก็พูดขึ้นพร้อมหันหน้าจอโทรศัพท์ไปมา


ไม่จริงน่ะ!!!


     "พวกมึงรู้ป่ะว่าในห้องเราอ่ะมีคนชอบแต่งหญิงด้วยว่ะฮ่าๆๆๆ" ผู้ชายหน้าตาดีในกลุ่มเดียวกันพูดสมทบ

      "จริงเหรอว่ะฮ่าๆๆๆ"


ทำไมล่ะ...มันผิดเหรอ

ก็แค่ชอบแต่งตัวน่ารักๆเท่านั้นเอง


เพื่อนๆในห้องทั้งชายและหญิงเริ่มให้ความสนใจและยืนซุบซิบกันเป็นกลุ่ม

ที่คนอื่นมองเขาด้วยสายตาแปลกๆนั้นเป็นเพราะรูปนี้สินะ


คนตัวเล็กพยายามสกัดกั้นอารมณ์เอาไว้

จนเผลอกำหมัดแน่นจนเล็บเล็กๆนั้นจิกลงไปที่ฝ่ามือจนแดงไปหมด


     "ดูดิ ร้อนตัวจนหน้าแดงไปหมดเลยว่ะฮ่าๆๆๆ..."


ป่าวนะ!!


     "ดูน่าขยะแขยงว่ะว่ามั้ยพวก..."


พลั่ก!!!


     "สนุกมากมั้ยพวกมึง!!" เมื่อได้ซัดคนที่พูดล้มลงไปแดนไทยจึงตวาดเสียงดังและยืนสะบัดข้อมือไปมา


ทุกคนในห้องต่างมองไปยังแดนไทยเป็นตาเดียว

เมื่อเขาเข้าไปต่อยยามาดะ ริวลูกชายประธานสมาคมผู้ปกครองของโรงเรียน

เพื่อนๆในห้องเริ่มถอยหลังไม่กล้าเข้าไปยุ่งและไม่มีใครกล้าปริปากกล้าพูดอะไรอีก


     "มึง!! ไอ้แดนไทย!!" คนที่ล้มอยู่ลุกขึ้นมาเช็ดเลือดที่มุมปากก่อนชี้หน้าแดนไทยด้วยอารมณ์โกรธ

     "มีไร!!" แดนไทยจ้องหน้ากลับอย่างไม่เกรงกลัว


ใครๆเขาก็รู้ว่าริวนั้นเกลียดขี้หน้าแดนไทยจะตาย เพราะหลังจากแดนไทยย้ายเข้ามา

ยูมิจังก็ขอเลิกกับเขาเพื่อไปคบกับแดนไทยแทนและนั้นมันทำให้เขาเสียหน้าและอับอายอย่างมาก


     "นี่อย่าบอกนะว่าพวกมึงเป็นพวก...แบบนั้น น่ารังเกียจ!!!" ริวชี้นิ้วไปที่อายูและมองเขาด้วยสายตาที่เหยียดต่ำจนถึงที่สุด

     "แล้วไงว่ะ ถ้ากูเป็นแบบนั้น มันหนักหัวมึงหรือไง?" แดนไทยตวาดเสียงดังและจ้องด้วยสายตาดุดันไม่แพ้กัน

     "ไอ้พวกต่ำต้อย คนอย่างพวกมึงมันไม่สมควรที่จะได้เรียนที่นี้!!"

     "อย่าคิดว่าเป็นลูกผู้ดีมีพ่อแม่คุ้มหัวแล้วจะพูดอะไรก็ได้นะ" แดนไทยกระชากคอเสื้อของริวจนเซมาหา

     "มึงมันก็แค่ไอ้พวกวิปริตผิดเพศ!!" ริวบอกอย่างเย้ยหยั้นก่อนปัดมือของแดนไทยออก

     "แต่อย่างน้อยคนอย่างกูก็ไม่ใช่คนที่ชอบยกตนข่มใครล่ะว่ะ"

     "มึง!!"


ทั้งริวและแดนไทยต่างก็ยังไม่ยอมแพ้

มาซารุจึงเดินเข้าไปแทรกกลางและยืนมองหน้าพวกเขาทั้งสองคนสลับกับไปมา


     "หุบปากไปมึงอ่ะ..." มาซารุหันไปบอกแดนไทยด้วยน้ำเสียงนิ่งๆและนั้นทำให้แดนไทยหัวเสียหันหนีทันที

     "..."

     "แล้วมึงอ่ะ มีปัญหาไร?" เป็นอีกครั้งที่มาซารุพูดแล้วเพื่อนทุกคนในห้องต่างถอยกรูพร้อมกันอย่างรวดเร็ว


ที่เป็นแบบนั้นเพราะว่าทุกคนรู้ว่ามาซารุเคยเป็นคนแบบไหน

ปกติจะเป็นคนอารมณ์ดีหม้อผู้หญิงไปทั่ว แต่พอได้โกรธหรือโมโหแล้ว

คนคนนั้นที่เป็นต้นเหตุจะไม่มีทางรอดเลยทีเดียว


     "กูถามก็ตอบดิ...มึงมีปัญหาอะไรกับเพื่อนกู" นิ่งๆแต่น่ากลัว

      "ป ป่าว กูแค่เห็นคนเอารูปมันมาโพสในเว็บโรงเรียน!!" ริวตอบอย่างใจดีสู้เสือ

     "ใครเอามาโพส"

     "กูไม่รู้!!"


การทะเลาะกันของเพื่อนในห้องทำให้ใครบางคนแอบพึงพอใจไม่น้อยจนเผลอแสยะยิ้มร้ายออกมาก่อนหันไปพูดกับใครอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆกัน


     "แบบนี้ก็สนุกดีนะว่ามั้ย?" ผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนั้นบอกออกมาเสียงหวาน

     "แน่นอน และมันจะสนุกมากกว่านี้อีก ขอบใจนะยูมิจัง" ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลากล่าวพร้อมยืนมองดูเหตุการณ์และเผยยิ้มร้ายออกมา



คาบเรียนวรรณกรรมญี่ปุ่น

15.22 น.


     "พวกเธอทำรายงานเสร็จกันแล้วใช่มั้ย เอามาส่งหลังหมดคาบด้วยนะ"

     "ค่ะ/ครับ"

     "อายูซาว่าวันนี้เป็นเวรเธอรวบรวมงานเพื่อนไปไว้ที่โต๊ะครูด้วยนะ"

     "..."

     "อายูซาว่า!!"

     "ค ครับ ได้ครับยูโกะเซนเซย์"


อาการเหมอลอยของอายูทำเอาแดนไทยเป็นห่วงไม่น้อย

หลังจากตอนกลางวันอายูก็แทบไม่พูดอะไรอีกเลย

เพื่อนๆในห้องต่างก็พูดไปต่างๆนาๆยิ่งทำให้คนตัวเล็กรู้สึกแย่ไปอีก


ตลอดคาบเรียนแดนไทยแทบไม่มีสมาธิจดจ่ออยู่กับการสอนของเซนย์เลย

นั้นเป็นเพราะว่าคนตัวเล็กข้างๆเขานั้นน่าเป็นห่วงเสียมากกว่า


เวลาโดนเซนเซย์เรียกให้ตอบคำถามก็ตอบไม่ได้

ทั้งที่ปกติก็สามารถตอบและอธิบายได้อย่างง่ายดายแท้ๆ

แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าอายูจะกังวลมากเกินไปและนั้นทำให้เขาเป็นห่วง


     "หมดคาบเรียนแล้วกรุณาทบทวนบทเรียนกันด้วย อาทิตย์หน้ามีควิซนะ เลิกเรียนได้ค่ะ"

     "นักเรียน....เคารพ" หัวหน้าห้องบอกทำความเคารพเสร็จยูโกะเซนเซย์จึงเดินออกไป


นักเรียนในห้องต่างทะยอยเดินมาส่งงานที่โต๊ะของอายู

บางคนก็มองเขาด้วยสายตารังเกียจ บ้างก็สายตาสงสาร


คนตัวเล็กไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตาเพื่อนร่วมห้องเลยสักคน

เขาเอาแต่ก้มหน้าจนเพื่อนคนสุดท้ายเดินเอารายงานมาวางและเดินจากไป


     "อายู..."

     "พวกนายกลับกันไปก่อนเลย" อายูพูดออกมาพร้อมรีบเก็บรวบรวมกองรายงานของเพื่อนๆวิ่งออกไปนอกห้องทันทีโดยไม่สนใจคนสามคนที่อยู่ในห้องเลย

     "มึงตามเขาไป" มาซารุหันมาบอกผมด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง


ถึงมันไม่บอกแดนไทยก็จะตามไปอยู่แล้ว

คิดแล้วก็วิ่งออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วเพื่อตามคนตัวเล็กไป

เหลือเพียงมาซารุและเรนเอาไว้เพียงสองคน


     "อย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่าเป็นมึงที่ทำแบบนั้น" คนตัวสูงบอกและมองด้วยสายตานิ่งๆ

     "มีหลักฐานเหรอว่ากูเป็นคนทำ?" คนผมสีอ่อนเองก็ไม่ยอมอ่อนข้อเช่นกัน

     "ไม่ต้องมีหลักฐานกูก็แน่ใจ..."

     "..."

     "เพราะคนขี้ขลาดอย่างมึงก็คงไม่ต่างจากเมื่อก่อนหรอก หึ!!" มาซารุพูดออกมาก่อนแสยะยิ้มและหยิบกระเป๋าของเพื่อนทั้งสองเดินกระแทกไหล่ของเรนออกจากห้องอย่างผู้ชนะ

     "ถ้าคิดว่ากูยังเป็นเหมือนเมื่อก่อน...คิดผิดแล้วล่ะมาซารุ..." เรนพูดไล่หลังโดยไม่สนใจว่าคนคนนั้นจะได้ยินหรือไม่


ก็บอกแล้วไงว่าอดีตมันซับซ้อน



ห้องพักครู

16.56 น.


ภายในห้องพักครูที่ตอนนี้ไร้ซึ่งคนอยู่ อายูเดินหอบรายงานของเพื่อนเอามาวางไว้บนโต๊ะตามคำสั่ง

และแดนไทยที่วิ่งตามาก็หยุดอยู่หน้าห้องอย่างเหนื่อยหอบ


เห็นตัวแค่เนี้ยแต่เดินเร็วชะมัด


     "แดนไทย..." คนตัวเล็กที่เดินออกมาจากห้องพักครูชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นเขายืนอยู่หน้าห้อง

     "ขอโทษนะ..."

     "ฮึก..." ไม่เอาน่า...อย่าร้องไห้เลย

     "แดนไทย..." คนตัวเล็กนั้นทำได้เพียงยืนนิ่งๆให้เขากอดปลอบ อายูสั่นไปทั้งตัวและแดนไทยเองก็ทำได้เพียงลูบหัวคนตัวเล็กไปมาเพื่อปลอบให้อีกคนสบายใจ


มือเล็กๆของอายูจับเสื้อนักเรียนของแดนไทยจนยับยู้ยี้ไปหมด

คนตัวโตที่รับรู้ได้ถึงลมหายใจร้อนๆและความเปียกชื้นบนเสื้อนั้นก็รู้สึกแย่ไม่ต่างกัน


เรื่องแค่นี้เขายังปกป้องอายูไม่ได้เลย

แม่งโคตรเจ็บใจตัวเอง...



ภาพคนสองคนที่ยืนกอดอยู่นั้นช่างเก็บไว้เป็นความทรงจำเสียจริง

และยิ่งเป็นคนที่ตกเป็นประเด็นฮอตในโรงเรียนเสียด้วย


ว่าแล้วก็หยิบกล้องออกมาลั่นชัตเตอร์เก็บไว้...เป็นที่ระลึกเสียหน่อย


--------------- loading 45% --------------- 


     "อามิ เป็นอะไรหรือป่าวลูก ทำไมดูสีหน้าไม่ดีเลย" ผู้เป็นแม่เอ่ยทักเมื่อลูกชายสุดที่รักเดินเข้ามาในบ้าน


อายูไม่พูดอะไรเพียงแต่มองหน้าของหญิงสาวตรงหน้าก่อนสวมกอดเธอให้แน่นที่สุด

อายูซาว่า มิกิ เธอไม่ได้ถามซักไซ้อะไรให้มากความจึงทำได้เพียงกอดปลอบให้กำลังใจเท่านั้น


หลังจากทานมื้อเย็นเสร็จคนตัวเล็กจึงขอตัวอยู่บนห้องเพียงลำพัง

อายูพยายามหาอะไรทำเพื่อให้ตัวเองเลิกคิดฟุ้งซ่านเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น


เพียงแต่ว่าพยายามแล้วแต่มันก็ยังคงคิดวนกลับมาเหมือนเดิม

และยิ่งเลวร้ายลงไปอีกเมื่อนึกย้อนกลับไปวัยเยาว์...


     ' ทำไมอ่ะ นายเป็นผู้ชายนะ ทำไมถึงชอบผูกโบว์ล่ะ '

     ' อี๋ อามิเป็นตุ๊ด!! อย่าไปเล่นด้วยนะ '

     ' ทำไมไม่เอากระโปรงไปใส่ด้วยล่ะ น่าเกลียดดีออก '

     ' อายูซาว่าอยากเล่นเป็นเจ้าหญิงป่าวก็เห็นชอบแต่งตัวน่ารักๆ '

     ' อย่าลงแข่งกีฬาเลย ไปทำเมดคาเฟ่เถอะไป๊ '

     ' แต่งตัวน่ารักๆนี่ต้องการอ่อยใครหรือป่าวฮ่าๆๆ '

     ' ผู้ชายอะไรอ่ะ น่ารังเกียจจัง '


หยดน้ำใสๆไหลรินอาบพวงแก้ม มือเล็กๆนั้นทำได้เพียงปาดมันออกไป

พอแล้ว...ไม่อยากเป็นแบบนั้นอีกแล้ว


ตึ่งๆ


หน้าจอที่แสดงการแจ้งเตือนทำให้คนตัวเล็กหันไปหยิบขึ้นมาดูในทันที


1 notification

Unknow sent a photo


แค่นี้ชีวิตเรายังไม่แย่พออีกเหรอ...

Chat : Unknow
19.14 น.

Unknow sent a photo

รูปในบล็อคเก่าของผมถูกใครบางคนขุดขึ้นมาและส่งมาให้ผมอีกครั้ง

Unknow : รูปสวยดีนะว่ามั้ย?
คุณเป็นใคร
ต้องการอะไร
Unknow : แหมๆๆ
ไม่ต้องรีบร้อนอยากจะรู้จักฉันก็ได้
ฉันเป็นแค่...
ใครบางคนที่หวังดีกับเธอก็เท่านั้นเอง

หวังดีงั้นเหรอ...
ตลกสิ้นดี

Unknow : ออกมาเจอกันหน่อยสิ
ทำไมเราต้องไป
Unknow : ก็ไม่รู้สินะ
ถ้าเธอไม่มา
รูปนี้ก็แค่หลุดออกไปเท่านั้นเอง

บ้าที่สุด!!

ก็ได้
Unknow : เด็กดี
อ๋อใช่
อย่าลืมแต่งตัวน่ารักๆแบบที่ชอบแต่งมาด้วยล่ะ
เจอกันที่สวนสาธารณะ x สองทุ่ม
อย่าเลทนะจ๊ะ


สู้ด้วยตัวเองบ้าง...อย่าหวังพึ่งคนอื่นนักเลย...อายูซาว่า อามิ


#

Chat : DanT
19.22 น.

DanT : มึง
ไอ้มาซารุ
กูมีเรื่องอยากถาม
เรื่อง
DanT : กูอยากรู้ว่าไอ้เรนมันเป็นใคร
แล้วเป็นอะไรกับมึงกับอายู
เพื่อนเก่าสมัยม.ต้น
DanT : แล้ว?
ก็เคยสนิทกับอายู
แต่ก็ย้ายโรงเรียนไปตอนม.ต้นปีสอง
DanT : กูว่ามันดูแปลกๆ
คงงั้นมั้ง
DanT : มึง
กูเป็นห่วงอายู
กูกลัวเค้าคิดมาก
มึงไม่ต้องกลัว
มันคิดมากอยู่แล้ว
DanT : ไอ้สัด!!
นั้นแหละยิ่งน่าเป็นห่วงใหญ่
ที่เป็นแบบนี้ก็เป็นเพราะกูด้วยแหละ
ถ้าวันนั้นกูไม่บังคับให้เค้าแต่งตัวเป็นผู้หญิงไปเดตกับกู
เรื่องมันคงไม่เป็นแบบนี้
 รู้ตัวก็ดี
DanT: เอ้าาาา
ก็ถ้ามึงไม่ทำแบบนั้นอายูคงเก็บเงียบไว้ได้อีกนาน
DanT : เออ กูผิดไปแล้ว
กูขอโทษ
ผิดคนมั้ยมึง?
DanT : เออว่าแต่มึงรู้ได้ไงว่ะว่าอายูชอบแต่งหญิง
ไม่!!
กูจะไม่บอกมึง
DanT : บอกกูหน่อยน่าาา
นะเพิ่อนรักนะๆๆ
ไม่!!
DanT : ไรว่ะ
บอกแค่นี้ก็ไม่ได้
ขนาดเจ้าตัวยังไม่รู้เลยว่ากูรู้
DanT : เหอะ เป็นคนไม่ทันคนแบบนั้นไม่รู้ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลยย
 เรื่องของอายู
เอาไว้เมื่อถึงเวลา
มึงก็จะรู้เอง
DanT : กูหวังว่ามันจะไม่สายไปนะ
กลัวไร
ถ้าเกิดเรื่องมันเลยเถิดเกินไปจริงๆ
มึงคิดว่ากูจะยอมให้อายูเป็นอะไรไปหรือไง
DanT : เออ กูก็ไม่ยอม
ถามจริงนี่มึงจริงจังกับอายูขนาดไหนว่ะ
DanT : กูจะไม่บอก
แต่จะทำให้แทน
รอดูเองล่ะกัน
เออ กูจะคอยดู
แต่ถ้าวันไหนกูเห็นมึงทำอายูร้องไห้อีก
กูไม่เอามึงไว้แน่
DanT : เออ
กูขอถามมึงอย่างดิ
ว่า??
DanT : มึงชอบอายูใช่มั้ย
เอาตรงๆแบบเพื่อนกันเลยนะ
ก็เคยว่ะ
read
มึงไม่ต้องคิดมาก
กูก็แค่เคย
ออกไปมินิมาร์ทเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ
เค
read

#

มินิมาร์ท xx
20.05 น.

     "ทำหน้าหงอยเป็นหมาเลยมึง..." มาซารุกล่าวกับเพื่อนสนิทหลังจากเดินออกมาจากมินิมาร์ท
     "ไอ้สัด!! รู้ว่าชอบคนคนเดียวกับเพื่อนมันก็ต้องนอยด์ป่าวว่ะ" แดนไทยหันมาพูดด้วยใบหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย
     "ก็แค่เคยป่าวว่ะ"
     "ก็เพราะมึงเคยไง!!"
     "ก็ตอนนี้กูไม่ได้ชอบอายูแล้วไง..." มาซารุพูดอย่างใจเย็นเพราะไม่อยากให้เพื่อนสนิทคิดมาก

พวกเขาทั้งสองเดินต่อไปและไม่ได้พูดอะไรกันอีก

     'ว้าว...ดีกว่าที่คิดนะเนี้ย..' เสียงผู้หญิงปริศนาที่ฟังดูคุ้นหูดังขึ้นจากสวนสาธารณะใกล้ๆนั้นดึงดูดความสนใจของคนทั้งคู่เอาไว้อย่างมาก
     ' ร...เรามาแล้วไง ลบภาพนั้นซะ!!" และใช่...นั้นเสียงของอายู

ในตอนแรกแดนไทยแทบจะพุ่งเข้าไปหาแล้วด้วยซ้ำหากแต่โดนมาซารุดึงแขนเอาไว้เสียก่อน
ทั้งมาซารุและแดนไทยค่อยๆแอบฟังบทสนทนาที่กำลังเกิดขึ้นหลังพุ่มไม้เตี้ยๆข้างหลังคนทั้งสอง

     "ใจเย็นๆสิค่ะอายูซาว่าเซนไป ฉันไม่ได้มาเพื่อให้รุ่นพี่สั่งฉันหรอกนะคะ" เธอคนนั้นบอก
     "เธอเป็นใคร ต้องการอะไร!!" อายูถามอย่างพยายามควบคุมอารมณ์เอาไว้
     "อืม...บอกดีมั้ยนะ"

ถึงเธอไม่บอกแดนไทยก็รู้ดีว่าเธอเป็นใคร...
เพราะเธอคือ ฮานาโซโนะ ยูมิ คนคุยเก่าของเขาเอง

     "รุ่นพี่ว่าตัวเองทำตัวแรดมั้ยค่ะ!?!" เธอพูดเย้ยหยันเสียงแข็งถามคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า

อายูยืนตัวแข็งทื่อไร้ซึ่งการพูดตอบใดๆ ไม่รู้ว่าตอนนี้คนตัวเล็กนั้นรู้สึกอย่างไรและคิดอะไรอยู่

     "เธอทำแบบนี้เพื่ออะไร" อายูกัดฟันถามอย่างอดทนที่จะไม่คิดถึงคำที่เธอพูดก่อนหน้านี้
     "อ่ะๆๆ ตอบไม่ตรงคำถามเลยนะคะ แต่ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ถือสา" ยูมิยิ้มและส่ายหัวเบาๆไปมาก่อนหันมาจ้องอายูด้วยสายที่แข็งกร้าวกว่าเดิม

แววตาที่แปรเปลี่ยนไปของเด็กสาวทำเอาอายูใจกระตุก หญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาประชิดอายูก่อนจะมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าและแสยะยิ้มอ่อน

     "ชุดกะลาสีสีขาวนี่ก็เหมาะกับรุ่นพี่ดีนะคะ..." 
     "..."
     "แต่ว่ารุ่นพี่นี่นิสัยไม่ดีเลยน้า..."
     "หมายความว่ายังไง"
     "ไม่อายเหรอค่ะที่ทำตัวแบบนี้" เธอคนนั้นกระชากโบว์ที่ผูกเอาไว้บนเสื้อของอายูอย่างรุนแรงจนมันหลุดออกมา
     "..." แต่อายูก็ไม่ได้โต้ตอบอะไรกลับไป เขาเพียงแค่ยืนนิ่งๆเท่านั้น 

เพี๊ยะ!!!

ฝ่ามือเล็กของยูมิฟาดลงที่ใบหน้าขาวของคนตัวเล็กอย่างรวดเร็วจนขึ้นสีทำให้แดนไทยที่แอบดูอยู่แทบจะลุกออกไปทันที แต่เขาก็ยังคงโดนมาซารุห้ามเอาไว้อีกครั้ง

     "รอก่อนมึง ใจเย็นๆ" และคำพูดนั้นของมาซารุยิ่งทำให้แดนไทยโมโหและหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิม



     "ทำไมถึงหน้าด้านมาแย่งแฟนชาวบ้านเค้าล่ะค่ะ!!" ยูมิหันมาตวาดถามด้วยสีหน้าที่เริ่มเปลี่ยนไปเป็นโกรธแค้น
     "เราไม่ได้ทำ!!"
     "โกหก!!" เธอไม่ยอมให้อายูอธิบายเลยแม้แต่น้อย
     "..."
     "ที่รุ่นพี่แดนไทยเปลี่ยนไปก็เพราะรุ่นพี่!!"

หมายความว่าไง?

     "?"
     "เมื่ออาทิตย์ก่อนๆรุ่นพี่แดนไทยยังคุยดีๆกันฉันอยู่เลย..." เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง
     "..."
     "แต่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาเนี้ย เขาไม่ตอบแชทฉัน ไม่รับโทรศัพท์ เขาไม่เหมือนเดิม!!"
     "..."
     "นั้นก็เป็นเพราะรุ่นพี่ไงล่ะค่ะ!!" ยูมิหันมาบอกด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

สีหน้าและแววตาของเธอนั้นดูเจ็บปวด นั้นแสดงว่าเธอไม่ได้โกหกอย่างแน่นอน แต่อย่างว่าก็คงจริงเพราะตั้งแต่วันที่ไปเดตกับแดนไทย เขาก็เอาแต่วอแวเราตลอดเลย...

     "เราไม่ได้ตั้งใจ..." อายูเอ่ยออกมาเสียงเบาและเธอก็ได้ยิน
     "ยอมรับแล้วใช่มั้ยค่ะว่าตัวเองแรด ชอบอ่อยคนอื่นไปทั่ว!!" หญิงสาวพูดใส่หน้าเขาด้วยคำพูดที่รุนแรงแต่อายูก็ทำได้เพียงรับฟังเท่านั้น
     "..."
     "อ๋อ...คงยังไม่มีใครรู้ใช่มั้ยค่ะว่ารุ่นพี่เคยเป็นบล็อกเกอร์ในเว็บโป๊น่ะ..."

ไม่นะ!! ไม่เอาแล้ว ได้โปรดอย่าพูดถึงมัน!!

     "เอ...ถ้าเอาไปโพสในเว็บโรงเรียนก็คงน่าสนุกดีนะคะว่ามั้ย..." เธอบอกพร้อมแสยะยิ้มร้ายอย่างเปิดเผย
     "..."
     "แบบนั้นรุ่นพี่คงอับอายมากเลยนะคะ หึ"

หยุดได้หรือยัง...

     "วันนี้เมื่อตอนเที่ยงฉันเห็นว่ารุ่นพี่แดนไทยปกป้องรุ่นพี่ด้วยแหละค่ะ"
     "..."
     "ที่ทำแบบนั้นคงเพราะเขาไม่เชื่อข่าวลือและคิดว่ารุ่นพี่เป็นเพื่อนเขาใช่มั้ยล่ะค่ะ?"
     "..."
     "แต่ถ้าเขาได้รู้ความจริงแล้วรุ่นพี่แดนไทยจะรังเกียจรุ่นพี่มั้ยนะ...อืม..."

เธอคงยังไม่รู้สินะว่าแดนไทยรู้เรื่องผมก่อนเธออีก...

     "ก็เอาเลยสิ...อยากรู้ใช่มั้ยว่าแดนไทยจะเกลียดเรามั้ย...ลองดูเลยสิ"



TBC.
__________________________
วรั้ยยยยยนตั้ยล้าวววววววว น้องอายูของมี๊จะไฟว์แล้วนาจาาา เป็นกำลังใจให้น้องหน่อย แต่ถึงไม่มีก็ยังมีแดนไทยกับมาซารุจจี้เป็นแบคอัพอยู่น้าาาา //มี๊ยอมมม555555

ทุกคนงงเนื้อเรื่องกันมั้ยยฮื้ออกลัวอ่านแล้วงงอ่ะค่ะ คือที่ยูมิจังพูดแบบนั้นเพราะว่ารูปที่หลุดโพสออกมามีแค่ของอายูจังนะคะไม่มีติดแดนไทยเน้อออเธอเลยคิดว่าแดนไทยยังมิรู้ คนอยู่เบื้องหลังเค้าหลอกใช่เธออรู้ตัวบ้างมรั้ยยยยูมิจังงึ

แร้วก็...เรื่องนี้ใกล้จะจบจริงๆล้าวววว //ปรบมืออ ขอบคุณที่คอยอ่านและคอมเม้นกดให้กำลังใจกันอยู่เสมอๆเลยนะคะมันเป็นกำลังใจมากๆเลย คือจะว่ายังไงดีล่ะ เวลาที่เห็นรีดเดอร์แอคเดิมๆเม้นบ่อยๆเรารู้สึกขอบคุณมากจริงๆนะคะ มันทำให้เรารู้ว่าคุณยังคงรออ่านงานเราอยู่ เราดีใจมากกแล้วแต่ละคอมเม้นน่ารักมากเลยยยTT ดีใจที่รักอายูกันขนาดนี้แง้งงง ขอบคุณนะคะ

ปอลิง. บอกตามตรงว่าเราก็เริ่มหัดเขียนฟิคได้ไม่นานและภาษาไทยไม่แข็งแรงอย่างเต็มร้อยอาจมีเขียนผิดพลาดไปบ้างต้องขออภัยด้วยนะคะ เราจะพยายามเขียนให้ถูกต้องนะคะ หากพบคำผิดบอกเราได้นะ เราพร้อมรับฟังและแก้ไขค่ะ

งืมๆๆๆทอล์คยาวจรุง งั้นจบแค่นี้เน้อ5555555555
เจอกันใหม่ตอนหน้าสำหรับตอนนี้สวัสดีค่ะ

Kuroneko
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

106 ความคิดเห็น

  1. #101 Galaxy7122 (@Galaxy7122) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:57
    ตกใจที่คุณไรท์บอกยังเขียนฟิคได้ไม่นาน แต่เเต่งเก่งขนาดนี้แล้ว อมกๆๆ/อยากให้อายูไฟว้กันไปเลย ‘ไม่ได้อ่อย!! เขามาเอง!!’ ‘โอ้ยย ถ้าอ่อยจริงๆ ปานนี้แดนไทยหลงชั้นหัวปักหัวปำแล้ว!!’ /อินมาก คิดว่าตัวเองเป็นอายู55555
    #101
    0
  2. #62 Ogar (@Ogar) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:26
    สู้เลยอายูสู้เค้าาาา
    #62
    0
  3. #60 HamJy (@shiba-inu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 22:40
    สู้กลับดีมากค่ะลูก!!
    #60
    0
  4. #59 atmosphere_ (@fahc1993) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:12
    อายูสู้ๆลูก!!!
    #59
    0
  5. #58 _NKKXN (@nookgame) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 20:24
    ลู้กกหนูไฟว์เลยแม่จะช่วยหนูเองงง
    #58
    0
  6. #57 KDKS (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 18:34

    น้องอายูของพรี่ต้องสู้เขาแล้วนะคะ จัดไปเลยค่ะน้อง #ทีมน้องอายู

    #57
    0
  7. #56 galaxy285 (@galaxy285) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 17:38
    อายูหนูต้องสู้นะ
    #56
    0
  8. #55 junhoemoody (@junhoemoody) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 17:24
    อายูจังงงง​ สู้ๆ​ พี่เอาใจช่วย​ ตียัยเด็กน้อยนั้นแรงๆไปเลย
    #55
    0
  9. #54 running (@smileynann) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 21:55
    ใครรังแกอายู ต้องเจอดี!
    #54
    0
  10. #53 HamJy (@shiba-inu) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 01:55
    ชั้นก็รู้แล้วว่าใคร!! หึ้ยยย อายูมะร้องนะลู้กกTT นี่ชอบตอนแดนไทยเกรี้ยวกราดมาก เท่เลยครัช
    #53
    0
  11. #50 junhoemoody (@junhoemoody) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 22:03
    อย่ามารังแกอายูจังของเรา​นะ​!!! :
    #50
    0
  12. วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 20:00
    เป็นไรมากป่ะนาย ทำไมต้องทำตัวแบบนี้วะ!
    #49
    0