จอมราชันย์อัญเชิญอสูร

ตอนที่ 66 : เตรียมการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,148
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    29 ก.ค. 60

               ราชันย์อสูรค้างคาวรู้สึกไม่ดีหลังจากที่อิงเป่ยเดินผ่านถิงเฟยเหยา 
               "ข้าจะบอกเขายังไงดี แต่อย่างน้อยก็เตือนเอาไว้ก่อนก็แล้วกัน"
ราชันย์อสูรค้างคาวคิดซักครู่ก่อนจะกล่าวกับอิงเป่ยว่า
               "นายท่านข้ามีความรู้สึกแปลกๆเมื่อท่านเดินผ่านผู้หญิงคนหนึ่ง เอ่อ..จะว่าไงดีล่ะ ข้าอาจจะคิดไปเองก็ได้ ข้าอยากให้ท่านระวังตัวมากกว่านี้"
               "เอ่อ...เจ้าหมายถึงผู้หญิงที่พึ่งจะเดินสวนทางกันเมื่อกี้นี้หรอ ข้าเองก็สัมผัสได้  ความรู้สึกนี้เหมือนเคยเจอมาก่อน  ตอนแรกนึกว่าคิดไปเองซะอีก"
               "เอ๊ะ! นายท่านก็รู้สึกได้เหมือนกันหรอ"
               "จะว่าอย่างนั้นก็ไม่ผิด มันบางเบามาก จนไม่แน่ใจ"
               "ข้าว่าท่านอาจจะอยู่ที่เมืองนี้ลำบากแล้วล่ะ ถ้าไม่ระวังตัวอาจจะถูกคนจากเผ่าอสูรพบเจอก็ได้"
               "นั่นสินะ คงใกล้ถึงเวลาที่ข้าต้องออกเดินทางอีกครั้งแล้ว เฮ้อ..."
ปิงชุนหลิวเห็นอิงเป่ยถอนหายใจจึงถามออกไปว่า
               "เจ้าเป็นอะไรอย่างนั้นรึ หรือว่ามีเรื่องอะไรทำให้เจ้าไม่สบายใจ"
               "ก็อย่างที่เจ้าว่ามา นี่ก็ใกล้เวลาที่ข้าต้องออกเดินทาง ดังนั้นจึงคิดอะไรเรื่อยนิดหน่อยน่ะ" 
               "หาา! เจ้าจะออกเดินทางอย่างนั้นรึ แล้วทางตระกูลเจ้าจะทำยังไงล่ะ" 
               "เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องกังวล เดี๋ยวข้าจัดการเอง ตอนนี้คงต้องจัดการเรื่องโรงเตี๊ยมเจ้าซะก่อน"
               "จัดการที่ว่านี่ คงไม่ทำอะไรแผลงๆกับโรงเตี๊ยมข้าใช่ไหม"
               "เจ้าคิดอะไรของเจ้ากันน่ะ ข้าแค่จะให้ท่านป้าเหล่านี้ช่วยสอนเรื่องการปรุงอาหารให้พ่อครัวที่นี่ต่างหาก เจ้าเห็นข้าเป็นคนยังไงกัน"
               "อิอิ!! น่าๆข้าแค่ล้อเล่นเอง อย่าจริงจังสิ"
               ปิงชุนหลิว หัวเราะก่อนจะเดินนำอิงเป่ยเข้าไปในครัว เมื่อเข้ามาถึงก็พบกับพ่อครัวประมาณ 10 คน กำลังตั้งใจทำอาหารที่ลูกค้าสั่งผ่านพนักงานมา แต่ละคน มีอายุประมาณ50กว่า สวมชุดสีขาวดูเรียบร้อย เหมาะสมกับการเป็นพ่อครัวที่จะมอบความสุขให้เมื่อได้ทานอาหารที่พวกเขาได้ทำขึ้น
               "เป็นยังไงบ้างนี่คือ พ่อครัวที่ทำอาหารที่โรงเตี๊ยมชมจันทร์แห่งนี้" 
               "ก็ไม่เลว ถ้ามีพ่อครัวเยอะแบบนี้ ข้าก็เบาใจ งั้นเรามาเริ่มงานกันเลย"
                "ไม่มีปัญหา เดี๋ยวข้าพาไปเอง" 
ปิงชุนหลิวก็พาอิงเป่ยเดินไปที่ห้องครัวอีกฝั่งที่อยู่ตรงข้ามกัน 
               "นี่เป็นห้องครัวที่คนของเจ้าจะได้ทำอาหาร หวังว่าคงถูกใจเจ้านะ"
               "แน่นอน ท่านป้าตอนนี้เราเหลือวัตถุดิบเท่าไหร่หรอ พอที่จะทำให้ลูกค้าที่ตามมาได้รึเปล่า"
               "ไม่ต้องกังวลคุณชาย ถ้าไม่พอป้าจะให้คนไปหามาเพิ่ม เจ้าค่ะ"
               "ถ้าท่านป้าว่าอย่างนั้น มาเริ่มทำอาหารกันเลยก็แล้วกัน"
พ่อครัวที่ว่างอยู่เดินมาหาปิงชุนหลิว ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความงุนงง
               "นายท่านคนเหล่านี้มาทำอะไรในห้องครัวอย่างนั้นหรอ ขอรับ"
               หึหึ!"เจ้ามาพอดีเลย ข้ากำลังจะไปบอกพวกเจาอยู่เลยว่า ตอนนี้ โรงเตี๊ยมเราจะมี แม่ครัวมาทำอาหารที่นี่เพิ่มล่ะ แล้วอาหารที่พวกเขาทำนั้นสุดยอดมาก" 
               "ดูเหมือนท่านจะพอใจมากเลยนะ ขอรับ" 
               "แน่นอนสิ ถ้าพวกเจ้าได้ชิมอาหารที่พวกเขาทำล่ะก็... " 5555!!
               เสียงหัวเราะของปิงชุนหลิวทำให้ทุกคนหันมามอง ด้วยใบหน้าแปลกๆ ทำให้ปิงชุนหลิวรีบหยุดหัวเราะก่อนจะรีบพูดแก้เขิลไปว่า
               "โทษที ข้าตื่นเต้นเกินไปหน่อย"
               ทุกคนที่อยู่ในห้องครัวต่างคิดในใจว่า "นี่มันไม่หน่อยแล้ว น่าสงสัยสุดๆ"
              เมื่ออิงเป่ยและแม่ครัวที่อิงเป่ยพามาต่างพากันแยกย้ายกันไปทำตามหน้าที่จะได้ทำอาหารได้รวดเร็ว พร้อมนำออกไปให้ลูกค้าที่มารอด้านนอกได้กินกัน
                    ตอนแรกพ่อครัวไม่ได้สนใจกับอิงเป่ยและคนของเขามากนัก จนกระทั่งกลิ่นอันหอมหวล ยั่วยวนน้ำลายฟุ้งกระจายไปทั่ว จนต้องหยุดชะงักมือลงทันที
                    "หืม..กลิ่นหอมนี่มันอะไรกัน "
                    พ่อครัวทุกคนต่างหันซ้ายหันขวาไปมา จนกระทั่งหยุดลงที่ห้องครัวฝั่งตรงข้ามแล้วเดินสูดลมหายใจตามกลิ่นอันหอมหวลมา
                    ปิงชุนหลิวเห็นพ่อครัวของตนกำลังทิ้งการทำอาหารของลูกค้าไป จึงได้ตะโกนบอกให้หยุด
                    "พวกเจ้าจะไปไหนกัน! รีบไปทำอาหารที่ทำค้างไว้ซะ ลูกค้ากำลังรออาหารที่พวกเจ้าทำอยู่ อย่าทิ้งหน้าทีตัวเอง"
                    "แต่ว่านายท่าน...."
                    "ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น ไว้หลังจากที่พวกเจ้าทำอาหารเสร็จค่อยมาดูก็ได้ ยังไงซะ พวกเจ้าก็จะได้เรียนวิธีทำจากคุณชายและคนของเขาอยู่ดี"
                    พ่อครัวทุกคนหันหน้ามาทางปิงชุนหลิวอย่างพร้อมเพียงกัน ปิงชุนหลิวยกมือขึ้นห้ามก่อนจะกล่าวว่า
               "พวกเจ้าไม่ต้องพูดอะไรแล้ว กลับไปทำอาหารของพวกเจ้าต่อ เอาไว้ค่อยพูดทีหลัง"
                    พ่อครัวเดินคอตกกลับไปทำอาหารที่ตนทำค้างไว้ ความอยากรู้อยากเห็นก็ค่อยกระตุ้นพวกเขาอยู่ แต่ที่กระตุ้นมากกว่าสิ่งใดก็คงไม่พ้นกลิ่นอันหอมหวลที่กำลังฟุ้งกระจายอยู่ตอนนี้ ทำให้พวกเขากระสับกระส่ายจนเกือบจะทนไม่ไหว

               ทางด้านติงชิวฟง ใช้เวลาอยู่พอสมควรในการเดินทางกับไปยังโรงเตี๊ยมเพียงอิน ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างตกใจกับสภาพที่เห็นพร้อมกับสงสัยว่า 
เขาไปทะเลาะกับใครมาถึงมีสภาพแบบนี้กัน 
               เมื่อมาถึงหน้าโรงเตี้ยมคนคุ้มกันที่ยืนอยู่ก็รีบเข้ามาพยุงติงชิวฟงก่อนจะกล่าวถามด้วยความตกใจ
               "นี่ท่านไปโดนใครทำร้ายมาน่ะ ถึงได้เป็นเช่นนี้"
               "เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน พาข้าไปพบนายท่านเดี๋ยวนี้ มีเรื่องสำคัญต้องแจ้งให้ทราบ"
               "ได้ ขอรับ เจ้าช่วยข้าพยุงเขาไปพบนายท่านเร็วๆเข้า"
                    ผู้คุ้มกันอีกคนวิ่งเข้ามาพยุงช่วยแล้วพาติงชิวฟงเข้าไปพบคงอินสงที่ห้องพักทันที 
               "นายท่านข้ามีเรื่องด่วนมาแจ้งให้ท่านทราบ ขอรับ"
               "โอ้ เข้ามาได้ ในที่สุดเจ้าก็มา ข้ารอฟังข่าวจากเจ้า....."
                    คงอินสงเมื่อเห็นสภาพของติงชิวฟงถึงกับหุบยิ้มลงทันที พร้อมกับขมวดคิ้วก่อนจะกล่าวถามว่า
               "ทำไมเจ้าถึงมีสภาพแบบนี้กันล่ะ แล้วเรื่องที่ข้าให้ไปทำเป็นยังไงบ้าง"
               "ข้าไร้ความสามารถ ไม่อาจทำสำเร็จได้" 
               "อะไรนะ! เจ้าทำไม่สำเร็จ แค่ร้านเล็กๆนั้นเจ้านี่มัน...."
               "ท่านให้ข้าไปข่มขู่ร้านอาหารนั่น ท่านไม่รู้หรือว่า ร้านนั้นเป็นของใคร"
               "เจ้าจะพูดอะไรกันแน่! รีบๆพูดมาได้แล้ว"
               "ข้าจะถอนตัวจากงานครั้งนี้ และจะเตือนท่านเอาไว้อย่าได้คิดจะไปยุ่งกับร้านนั่นเด็ดขาด เพราะก่อนที่ข้าจะกลับมา เขาได้ยื่นคำขาดฝากข้ามาบอกท่านว่าให้ปิดกิจการ แล้วรีบย้ายออกไปจากเมืองนี้ภายใน 3 วัน"
               "หาาา เจ้าว่าอะไรนะ! เจ้าจะถอนตัว แล้วยังไอ้ประโยคที่เจ้าพูดมาอีก มันเรื่องอะไรกัน ทำไมข้าต้องทำตามมันด้วยล่ะ"
               "ท่านจะเชื่อในคำเตือนข้าหรือไม่นั้น ข้าคงไม่อาจจะห้ามท่านได้ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ท่านต้องทำความเข้าใจไว้ด้วยว่า ร้านอาหารนั่นเป็นของ "ตระกูลอิง" ที่พึ่งก่อตั้งเมื่อไม่นานมานี้"
               คงอินสงเมื่อได้ยินคำว่า "ตระกูลอิง" ก็หน้ามืดเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้นทันที ใบหน้าซีดขาวเหมือนคนตาย ไม่รับรู้อะไรแล้วในตอนนี้
               ติงชิวฟงนิ่งเงียบไม่เอ่ยอันใดอีก พร้อมกับบอกให้ผู้คุ้มกันช่วยพยุงเขาออกจากห้องไป 
                    
                     ที่ห้องครัวโรงเตี๊ยมชมจันทร์
                    "ท่านป้าฝากท่านดูแลต่อด้วย ข้าจะกลับไปที่ตระกูลซักหน่อย"
                    "ได้เจ้าค่ะ แล้วคุณชายจะมาอีกหรือเปล่า"
                    "ตอนเย็นข้าจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง ถ้าท่านป้ามีอะไรบอกแม่นางปิงชุนหลิวได้เลย ข้าจะบอกกับนางเอาไว้ให้"
                    "เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ"
                    อิงเป่ยเดินออกมานอกห้องครัวก่อนจะเดินไปบอกปิงชุนหลิวที่กำลังเคลิ้มกับกลิ่นอาหารอยู่จนนางสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเรียกจากอิงเป่ย
                    "ชะอุ้ย! มีอะไรอย่างนั้นหรอ ถึงได้มาหาข้า"
                    "ข้าจะกลับไปที่ตระกูลนิดหน่อยน่ะ ถ้าท่านป้าอยากได้ของอะไรเจ้าช่วยหาให้ทีนะ "
                    "เรื่องแค่นี้สบายมาก ไม่ต้องกังวล"
                    "ถ้าอย่างนั้นข้าไปนะ เดี๋ยวตอนเย็นจะกลับมาอีกครั้ง"
                    อิงเป่ยรีบเดินออกจากโรงเตี๊ยมไป แล้วมุ่งหน้ากลับตระกูลทันที โดยมีสายตาคู่หนึ่งที่จ้องมองอยู่ไกลๆ โดยอิงเป่ยไม่รู้สึกตัวเลยว่ากำลังตกเป็นเป้าหมายของใครบางคน เมื่อมาถึงห้องพักตัวเองก็ทำการเปิดประตูมิติทันที
                    "เอาล่ะ มาลองกันดูซิ "
                    อิงเป่ยนึกถึงห้องพักตนเองที่ตระกูลหยางก่อนจะส่งพลังปราณไปที่จุดๆเดียวตรงหน้าตนเอง ครืนนน!! วิ้งงง!! บรรยากาศตรงหน้าเริ่มบิดเบี้ยวไปมาจนเกิดเป็นช่องมิติขึ้น ที่ละนิดจนขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆกลายเป็นประตูมิติขึ้นมา เมื่อมองผ่านประตูมิติเข้าไป อิงเป่ยก็ยิ้มออกมาก่อนจะปิดประตูมิติไป 
                 "ข้าทำได้ 5555! ถึงจะเปลืองพลังปราณก็เถอะ  มันก็ยังดีกว่าเดินทางกลับแบบปกติล่ะนะกว่าจะถึงก็ใช้เวลาหลายวัน"
               "ไม่นึกว่าจะทำได้ตั้งแต่ครั้งแรก" 
               "ข้าก็ทำตามที่เจ้าบอกไง แค่นึกภาพแล้วใช้พลังปราณบังคับเปิดหรือว่ามันแปลก"
               "มันก็ไม่ได้แปลกอะไรหรอกเพียงแค่มันดูง่ายเกินไปตอนที่ท่านเปิดประตูมิติเท่านั้นเอง"
               "อาจเป็นเพราะข้าเข้าใจหลักการของมันก็ได้"
               อิงเป่ยพูดจบก็เดินออกจากห้องไป เมื่อมาถึงลานฝึกฝนก็เห็นพวกเด็กๆกำลังฝึกฝนอย่างหนัก ทั้งทักษะวิชาและพลังปราณก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว 
               "นี่สินะความลำบากทำให้คนแข็งแกร่งขึ้น ยิ่งในโลกแห่งนี้ ผู้แข็งแกร่งคือ คนที่อยู่จุดสูงสุด คนอ่อนแข็งย่อมไม่อาจขัดขืน"
               ทั้ง4คน เมื่อสัมผัสได้ว่า อิงเป่ยเดินมาที่ลานฝึกฝนก็พากันเดินเข้ามาหาทันทีพร้อมกับกล่าวทักทายออกไป
                    "คารวะคุณชาย ไม่ทราบว่า มีเรื่องอันใดจะให้ช่วยอย่างนั้นรึ ขอรับ" 
                    "ข้าจะออกเดินทางอีกครั้ง จึงมาบอกพวกเจ้าเอาไว้ก่อน" 
                    "มีเรื่องด่วนอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นรึ เจ้าค่ะ" หลงหลิงกล่าวถาม
                    " ข้าเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ เอาเป็นว่า หลังจากที่ข้ากลับไปที่ตระกูลหยาง แล้วกลับมาเมื่อไหร่ ข้าจะออกเดินทางทันที"
                    "แล้วเด็กๆพวกนี้ล่ะ จะทำยังไง เจ้าค่ะ"
                    "อ๋อ เดี๋ยวข้าให้คนจากตระกูลหยางมาดูแลแทนระหว่างที่ข้าไม่อยู่ พวกเจ้าไม่ต้องห่วง"
                    "เข้าใจแล้ว เจ้าค่ะคุณชาย"
                    "พวกเจ้ากลับไปสอนเด็กๆต่อเถอะ ข้าจะเดินทางไปตระกูลหยางซะหน่อย"
                    อิงเป่ยเดินกลับเข้าไปที่ห้องพักตนเอง ก่อนจะเปิดประตูมิติอีกครั้ง ครืนนน!! วิ้งง! ประตูมิติปรากฎขึ้นมา อิงเป่ยเดินผ่านประตูมิติไป 
                    "ทุกอย่างยังเหมือนเดิม ต้องขอบใจอี้หลิวที่คอยมาดูแลทำความสะอาดให้ ถึงแม้ข้าจะไม่อยู่"
แกร๊กก! แอ๊ดดด! อิงเป่ยรีบปิดประตูมิติ ก่อนจะหันไปมองที่ประตูห้องก็เห็นอี้หลิวถือถังน้ำกับผ้ามา
               "หืม...ไม่เจอกันนานเลยนะ ข้ากลับมาแล้ว"
               "อ่ะ! คุณชายจริงๆด้วย คุณชายมาถึงตอนไหนน่ะเจ้าค่ะ"
               "ข้ามาถึงเมื่อกี้นี่ล่ะ เจ้าช่วยไปตามท่านประมุข ผู้อาวุโส กับคุณหนูมาพบข้าที่นี่ได้หรือเปล่า บอกว่าข้ามีเรื่องจะพูดด้วย" 
               "ได้เจ้าค่ะ คุณหนูต้องดีใจมากแน่ๆเลยที่คุณชายมา เดี๋ยวอี้หลิวมานะเจ้าค่ะ"
               เมื่อพูดจบอี้หลิววางถังและผ้าลงแล้วรีบวิ่งออกจากห้องไปทันที 
คุณหนูเจ้าค่ะ คุณชายกลับมาแล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้ยู่ที่ห้องพัก
               "เอ๊ะ! จริงๆหรอ เขามาแล้วสินะ งั้นข้าไปพบกับเขาก่อนก็แล้วกัน"
               หยางซุยหลิงยิ้มจนแก้มแทบฉีกรีบวิ่งออกจากห้องไปทันที โดยไม่รอฟังคำพูดจาใดๆจากอี้หลิวเลย
               อิอิ! "ไม่นึกว่าจะเป็นเอามากขนาดนี้เลยนะเนี้ย แต่คุณชายนี่สิจะเข้าใจในการกระทำของคุณหนูรึเปล่าก็อีกเรื่อง เฮ้อ.."
                    อี้หลิวถอนหายใจก่อนจะเดินออกจากห้องไปยังสำนักเสี้ยวจันทรา เพื่อบอกกล่าวกับประมุขและผู้อาวุโส
                    "ท่านประมุข คุณชายเชิญท่านและผู้อาวุโสไปพบที่ห้องพัก เจ้าค่ะ"
                    "เจ้าว่าอะไรนะ! เขากลับมาแล้วอย่างนั้นหรอ"
                    "ใช่แล้วเจ้าค่ะ"
                    ประมุขหยางกับผู้อาวุโสเดินมุ่งหน้าไปยังห้องพักของอิงเป่ย เมื่อมาถึงก็พบบุตรสาวตนยืนอยู่หน้าประตูห้อง จึงได้ตะโกนถามออกไป
                    "ซุยหลิง"  "อ่ะ! ท่านพ่อ"  "ทำไมเจ้าไม่เข้าไปข้างในล่ะ หรือว่าเจ้าพึ่งจะมาถึง"
                    "เอ่อ คือว่า ข้าไม่กล้าเข้าไปน่ะ" หยางซุยหลิงก้มหน้ายืนบิดตัวไปมาด้วยความเขิลอาย
                    "ในเมื่อมากันครบแล้วก็เข้าไปกันเถอะ เดี๋ยวเขาจะรอนาน"
แกร๊กก! แอ๊ดดด! อิงเป่ยนั่งรอที่โต๊ะกลางห้อง แล้วกล่าวเชิญให้พวกเขานั่ง
                    "เชิญพวกท่านนั่ง ที่ข้าเรียกพวกท่านมาก็เพราะมีเรื่องจะรบกวนนิดหน่อยน่ะ"
                    "นิดหน่อยของเจ้า นี่มันแค่ไหน ข้าเห็นแต่เรื่องใหญ่ๆทั้งนั้น"หยางฟงพูดดักคอเอาไว้
     5555!! "อย่าคิดมากเรื่องเล็กจริงๆ ข้ามไม่ได้ชวนไปฆ่าใครซะหน่อย"
                         "ข้าจะเชื่อเจ้าก็แล้วกัน แล้วเรื่องเล็กน้อยนี่ มันอะไรกันล่ะ"
                         "ข้าจะให้ผู้อาวุโสกับคนตระหยางไปบางคนไปอยู่ดูแลตระกูลข้าที่พึ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่น่ะ"
                         "หาาา เจ้าว่าอะไรนะ เจ้าสร้างตระกูลของเจ้าขึ้นมาอย่างนั้นรึ"
                       "ใช่แล้ว พอดีข้ามีเหตุจำเป็นต้องออกเดินทางจึงต้องมาขอร้องท่านให้ช่วยเหลือระหว่างที่ข้าไม่อยู่น่ะ"
                         "แล้วเจ้าไปตั้งตระกูลอยู่ที่ไหนกันล่ะ" 
                         "ทวีปแดนเหนือน่ะ" "อะไรนะ!! ทุกคนตอบออกมาพร้อมกันแล้วหันไปมองที่อิงเป่ยทันที
                    "มีอะไรอย่างนั้นหรอ หรือว่าพวกท่านไม่อยากไปดู"
คุณชายข้าอยากไป เจ้าค่ะ คุณชายสัญญากับข้าแล้วนะว่าจะพาข้าไปท่องโลกด้วยน่ะ
                  "ข้าก็มารับคุณหนูแล้วนี่ไง ท่านไปเตรียมตัวเถอะแล้วกลับมาที่นี่เจ้าก็ด้วยนะอี้หลิว เจ้าต้องตามไปดูแลคุณหนูเจ้าน่ะ"
                    หยางซุยหลิงยิ้มยินดีแล้วรีบลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปทันที 
                    "แล้วผู้อาวุโสล่ะว่าไง สนใจจะไปอยู่ฝึกเด็กๆที่ตระกูลข้ารึเปล่า 
จะพาคนในตระกูลไปด้วยก็ได้"
                    "นี่เจ้าไม่ถามข้าเลยรึไงว่าข้าอยากไปไหม" 
                    "ท่านจะไปเที่ยวก็ได้ แต่ไม่ให้ย้ายไปอยู่ที่นั่น เพราะทางนี้ก็ต้องมีคนดูแล" 
                    ประมุขหยางฟงเมื่อได้ยินก็คอตกผิดหวังเล็กน้อย 
                    "ข้าผู้อาวุโส1ยินดีไปดูแล แล้วต้องพาคนติดตามไปด้วยเท่าไหร่รึ"
                    "แล้วแต่ท่านเลย ข้าไม่ว่า"
                    "ถ้าอย่างนั้นข้าจะไปคัดเลือกคนที่จะไปด้วยแล้วจะกลับมาหาคุณชายที่นี่อีกครั้ง"
 




                    


  
  

 





        














 






 


 



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

935 ความคิดเห็น

  1. #914 peely555 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 23:36
    ผมอ่านถึงตอนนี้พัฒนาฝีมือการแต่งได้ดีขึ้นมากเลยครับ
    ขอนอนก่อนพรุ่งนี้มีสอบ zzz
    #914
    0
  2. #815 เทคโนผู้ชอบอ่านนิยาย (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 00:47
    อยากกลับบ้านเหรอ ไม่มองใครเลย
    #815
    0
  3. #813 sutad3352 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 19:43
    Excellent
    #813
    0
  4. #808 sangrawee182513 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 10:52
    ขอบคุณค่ะ
    #808
    0
  5. #795 Kridgoll (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 16:45
    ขอบคุณน่ะ
    ต้องรอต่อไป!!
    #795
    0
  6. #794 Ornanongm (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 12:34
    รออ่านต่อค่ะ
    #794
    0
  7. #793 Zanzar (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 12:27
    พระเอกแนวซื่อบื่อสินะ ดีแล้ว ปักธงไว้แต่ไม่ได้อยู่ด้วย55
    #793
    0
  8. #792 Mixza55555 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 11:55
    ขอบคุณค่ะ รออ่านต่อนะคะ สนุกดีค่ะ
    #792
    0
  9. #790 defy (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 06:03
    ขอบคุณครับ
    #790
    0
  10. #789 Karishma99 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 01:06
    ขอบคุณค่ะ
    #789
    0
  11. #788 neko_nat (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 23:17
    ขอบคุณงับต่อๆเลย 
    #788
    0
  12. #787 Qsadgu (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 21:25
    รอต่อไป
    #787
    0
  13. #785 amporn (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 19:42
    ขอบคุณค่ะ
    #785
    0
  14. #783 kamol1122 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 16:28
    สนุกดีครับ
    #783
    0
  15. #782 joelamtan (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 16:22
    ขอบคุณครับ
    #782
    0
  16. #781 inasba (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 14:47
    ขอบคุณครับ งานนี้พาคนไปเที่ยวตระกูลตัวเองสินะ
    #781
    0
  17. #780 Looney00 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 14:44
    ต่อเลยๆๆๆๆๆๆ
    #780
    0
  18. #778 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 14:22
    ท่องยุทธ เย้ๆๆ
    #778
    0
  19. #777 Reezas (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 14:20
    ขอบคุณครับ
    #777
    0
  20. #776 unnopthaworn (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 14:05
    เทพทรู ใน ทุกด้าน
    #776
    0
  21. #775 VARANTHITA (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2560 / 14:03
    สนุกๆๆ ชอบตอนทำอาหารใหม่ๆ , ขอบคุณนะคะ
    #775
    0