จอมราชันย์อัญเชิญอสูร

ตอนที่ 64 : ถิงเฟยเหยา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    26 ก.ค. 60

                    ถิงเฟยเหยา เดินเข้าประตูเมืองไปไกลแล้วแต่ทหารยามทั้งหลายก็ยังมองตามกันไมหยุด จนผู้คนที่ต้องการเข้าเมืองต้องตะโกนเรียกกันเลยทีเดียว
                    "นี่ท่านทหารยามพวกข้ายืนรอนานแล้วนะ จะมองไปถึงเมื่อไหร่กัน"
                    "อ้อ เอ่อ..ขอโทษที ที่ทำให้พวกท่านเสียเวลา พวกข้าจะรีบทำป้ายให้เดี๋ยวนี้ล่ะ" 
                    ถิงเฟยเหยา กำลังเดินเข้าไปในตัวเมืองตามทางเดินก็ต้องพบกับสายตาที่จ้องมองมาที่ตนจนกังวลใจว่ามีอะไรผิดปกติกับตัวเองหรือเปล่า จึงได้สำรวจตัวเองทันที แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติเลย จนต้องกล่าวถามออกไป
                    "นี่พวกท่านจ้องข้าแบบนี้ มีอะไรผิดปกติอย่างนั้นรึ" 
                    "เอ่อ ไม่มีอะไรหรอก ถ้าไม่อยากจะถูกจ้องมองแบบนี้ แนะนำเจ้าหาอะไรมาปกปิดใบหน้าเจ้าไว้หน่อยก็ดีนะ" 
                    ถิงเฟยเหยาหน้าแดงขึ้นมาทันที เมื่อรู้ว่าสาเหตุเป็นเพราะอะไร จึงรีบหยิบผ้าขึ้นมาปิดใบหน้าครึ่งล่างไว้ แล้วรีบเดินออกจากสถานะการณ์ตรงนั้นทันที
                    "ข้าต้องรีบหาเขาให้เจอจะได้กลับไปซะที หืม..พวกเขาเหล่านั้นกำลังทำอะไรกันอยู่น่ะ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นรึ ไปดูหน่อยดีกว่า"
                    ถิงเฟยเหยามาถึงก็พบว่ามันเป็นร้านขายอาหารเล็กๆเท่านั้น เมื่อสังเกตุดีก็พบว่าเป็นหมั่นโถธรรมดาทั่วไปไม่มีอะไรพิเศษเลย จึงถามคนที่ยืนรออยู่
                    "นี่ข้าถามอะไรหน่อยได้ไหม ทำไมคนถึงมาซื้อหมั่นโถนี่กัน มันอร่อยอย่างนั้นหรอ"
                    "หืม..เจ้าพึ่งมาที่นี่ครั้งแรกสินะถึงไม่รู้เกี่ยวกับหมั่นโถนี่ เจ้าก็ลองซื้อชิมเองดีกว่านะ ถึงจะเข้าใจ"
                    "ที่ข้ามองเห็นมันก็เหมือนหมั่นโถทั่วไปนิ" 
                    "เจ้าก็ลองชิมเองถึงจะรู้ว่ามันต่างกันยังไง และพรุ่งนี้จะมีอาหารใหม่มาด้วย ข้าจะมากินให้ได้เลยล่ะ"
                    ถิงเฟยเหยาไม่ค่อยเข้าใจซักเท่าไหร่ เกี่ยวกับหมั่นโถของร้านนี้ เพราะหมั่นโถที่เคยกินก็มีรูปร่างแบบนี้ ซึ่งมันไม่อร่อยเลย จึงลังเลเล็กน้อยที่จะซื้อ แต่เพราะอยากรู้จึงรอจนกระทั่งถึงคิวของตนเอง
                    "ข้าเอาหมั่นโถ5ลูก ต้องจ่ายเท่าไหร่" 
                    "หมั่นโถ5ลูก 50ทองแดงเจ้าค่ะ"
                    "นี่เงิน50ทองแดงสำหรับค่าหมั่นโถ" พร้อมกับรับห่อหมั่นโถร้อนๆจากมือแม่บ้านมา แล้วเดินออกมาด้านนอก ก่อนจะหาที่ลับสายตาคน หยิบหมั่นโถออกมามองดู 
                    "อืม..มันก็เหมือนหมั่นโถทั่วไปอย่างที่คิดนี่นา รสชาติคงเหมือนเดิมที่เคยกิน เฮ้อ..ซื้อมาแล้วก็ลองชิมนิดหน่อยก็แล้วกัน"
                    แต่สิ่งที่ถิงเฟยเหยาคิดก่อนหน้านี้กับมลายหายไปทันที เพียงแค่กัดลงไป 1 คำ ความนุ่ม หอมหวานของแป้งและที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือ สิ่งที่อยู่ข้างในหมั่นโถนี่ ทำให้ถิงเฟยเหยาตะลึงทำตาโต ไม่อยากจะเชื่อว่านี่มันคือหมั่นโถที่นางนั้นได้กินมาบ่อย เมื่อเทียบกับหมั่นโถนี่แล้วต่างกันราวฟ้ากับเหว
                 "นี่มัน...อร่อยจริงๆ ความเข้ากันระหว่างแป้งและสิ่งที่อยู่ข้างในนี้ทำให้มันอร่อยขึ้นไปอีก ข้าไม่อยากจะเชื่อเลย มิน่าคนถึงได้เยอะขนาดนั้น ถ้าไม่ได้ชิมก็คงไม่เข้าใจอย่างที่เขาบอกจริงๆ"
                    ถิงเฟยเหยาตอนนี้กำลังดื่มด่ำไปกับหมั่นโถที่ซื้อมาจนยากจะถอนตัวออกมาได้ จนกระทั่งหมั่นโถลูกสุดท้ายหมดลง 
                    "อ๊ะ..นี่ข้าถูกความอร่อยของหมั่นโถนี่จนลืมสิ่งต่างๆรอบตัวไปเลยรึเนี้ย ถ้าคนจากเผ่ามังกรรู้เข้าล่ะก็ คงคิดว่าข้าเห็นแก่กินแน่เลย เฮ้อ.."
                    ถิงเฟยเหยาจึงเดินออกมาจากที่ลับตาคนแล้วหาโรงเตี้ยมสำหรับพักผ่อนสำหรับคืนนี้ เดินมาได้ไม่ไกลก็พบเข้ากับโรงเตี้ยมชมจันทร์จึงเดินเข้าไป ก็มีพนักงานออกมาต้อนรับ 
                    "ไม่ทราบว่าต้องการสั่งอาหารหรือที่พักดีเจ้าค่ะ"
                    "ข้าต้องการที่พักน่ะ พอจะมีให้ข้าซักห้องหรือเปล่า"
                    "มีเจ้าค่ะ เชิญมาทางนี้เลย"
               ถิงเฟยเหยาเดินตามพนักงานต้อนรับไป  จนมาถึงห้องพักที่ชั้น 2 
                    "ถึงแล้วเจ้าค่ะ ค่าห้องคืนละ 5ทอง ท่านจะสั่งอะไรเพิ่มหรือเปล่า"
                    "เอ่อ..ขอเป็นน้ำชาก็แล้วกันนะ นี่เป็นเงินค่าห้องสำหรับ 2 คืนส่วนเรื่องค่าอาหารนั้นข้าจะสั่งเจ้าทีหลังก็แล้วกัน"
         ถิงเฟยเหยาหยิบเงินจากแหวนมิติยื่นส่งให้พนักงานไป 15 ทอง แล้วกล่าว
กับพนักงานว่า
              "อีก5ทองนั้นถือว่าเป็นค่าน้ำชาสำหรับ2วัน ถ้ามันเหลือเจ้าก็เก็บไว้เถอะ"
               "ขอบคุณเจ้าค่ะ"
               ถิงเฟยเหยาเปิดประตูเข้าไปในห้องก่อนจะนั่งลงที่เตียงคิดถึงคำพูดของคนที่ร้านอาหารนั่นว่า พรุ่งนี้จะมีอาหารใหม่มา 
               "ข้าต้องไปชิมซักหน่อยดีกว่าแล้วค่อยออกตามหาคนก็ได้"
               ค่ำคืนแห่งความสงบเหล่าผู้คนต่างพากันหลับไหล แต่ก็ยังมีคนอยู่กลุ่มหนึ่งที่กำลังสนุกกับการทำอาหารที่จะใช้เป็นเมนูใหม่เพิ่มเข้าที่ร้าน
อิงเป่ยเมื่อกลับมาที่ตระกูลก็ทำการก่อไฟขึ้นที่ลานด้านนอก แล้วนำปลาออกมาจากแหวนมิติ พร้อมกับชามขนาดใหญ่ว่างลงที่พื้นก่อนจะนำไม้ออกมาเตรียมไว้ จากนั้นก็นำเกลือ พริกไทย กระเทียม พริก มะนาว"อืม..ขาดอะไรไปหว่า"
               "คุณชายกำลังจะทำอะไรหรือ ขอรับ"
               "หืม..เจ้าเองรึ!? "หลงเทียน" ข้ากำลังจะย่างปลาน่ะสิ แต่เหมือนมันขาดอะไรไปอย่างอยู่ ช่างมันก่อนละกัน"
                    อิงเป่ยนำเกลือไปโรยลงที่ชามใส่ปลาให้ทั่ว จากนั้นก็ทุบกระเทียมกับพริกไทยให้ละเอียดแล้วนำมาใส่ในชามที่ใส่ปลาเอาไว้ จากนั้นก็ทำการคลุกเคล้าให้เข้ากัน ทิ้งไว้ซักพัก ก่อนจะนำไม้มาเสียบเข้าที่ปากปลาจนเกือบทะลุหาง แล้วนำไปปักลงที่พื้นให้ห่างจากไฟเล็กน้อย ก่อนจะทำแบบเดียวกันอีก4ครั้ง จากนั้นก็คอยนั่งหมุนพลิกกลับด้านตัวปลาไปมาเพื่อให้สุกทั่วถึง
                   กลิ่นหอมของกระเทียม พริกไทย ก็ลอยฟุ้งออกมา เรียกความสนใจของ หลงหลิง หลงหลิว หลงฟาง ให้เดินตามกลิ่นหอมเหล่านี้มา 
               "หืม..กลิ่นหอมนี้มันมาจากไหนน่ะ" 
               "อ่ะ จริงด้วย" 
               ทั้ง3กวาดสายตามองไปทั่วก็พบเข้ากับหลงเทียนที่กำลังนั่งที่พื้นเหมือนกำลังนั่งดูคุณชายทำอาหารอะไรซักอย่าง จึงรีบพากันเดินไปหาทันที
               "คุณชายกำลังทำอาหารใหม่อยู่หรือ เจ้าค่ะ" หลงหลิงกล่าวถาม
               "เอ่อ..จะว่าอย่างนั้นก็ได้ พวกเจ้าอยากชิมกันรึเปล่า แต่ต้องรออีกซักหน่อยมันยังไม่สุกน่ะ"
               "เจ้าค่ะ พวกข้าอยากลองกินอะไรใหม่ๆเหมือนกัน จนเริ่มเบื่ออาหารแบบเดิมๆแล้วด้วย" 
               5555!! "ถ้าพวกเจ้าอยากกินอาหารใหม่ๆพวกเจ้าต้องออกไปล่ากันเองนะ ข้าจะสอนวิธีการทำให้"
                 "ตกลงเจ้าค่ะ คุณชาย"
                    อิงเป่ยหยิบถ้วยขนาดเล็กออกมา แล้วนำกาน้ำไปตั้งไฟ เทเกลือลงในถ้วย แล้วทุบพริกกับกระเทียมให้ละเอียด รอให้น้ำร้อนเดือด ก่อนจะเทน้ำร้อนลงไปในถ้วย นำไม้มาคนเกลือในถ้วยให้ละลาย รอให้เย็นลงก่อนจะนำพริกกับกระเทียมที่ทุบจนละเอียดใส่ลงไปในถ้วย แล้วหยิบมีดมาผ่ามะนาวก่อนจะนำไปบีบลงถ้วย แล้วคนผสมให้เข้ากันอีกครั้ง
                    "เอาล่ะ เท่านี้ก็เรียบร้อย โอ้ ปลาสุกพอดีเลย พวกเจ้าหยิบไปคนละตัวสิ ระวังมันร้อนด้วยล่ะ"
               ควับ! ทั้ง4คว้าจับอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสูดลมหายใจรับกลิ่นหอมจากตัวปลาก่อนจะลงมือแกะหนังปลาออกเบาๆกลิ่นหอมหวานจากเนื้อปลาด้านในทำให้อดใจไม่ไหวรีบแกะเนื้อปลาออกมาชิมทันที
อร่อยสุดๆไปเลยคุณชาย กลิ่นหอมของเครื่องปรุงที่ใช้เข้ากันดีมาก เนื้อปลาก็นุ่มหอมหวาน แทบหยุดกินไม่ได้เลย
                    "พวกเจ้าลงกินคู่กับสิ่งนี้ดูสิ อย่าจิ้มเยอะนะเดียวมันจะเค็มเอาได้"
             เมื่อทั้ง4 นำเนื้อปลามาจิ้มลงที่ถ้วยนิดหน่อยแล้วนำเข้าปาก ทุกคนถึงกับทำตาโตตกตะลึงกับรสชาติที่เหนือยิ่งกว่าครั้งแรกที่ชิมเนื้อปลาเปล่าซะอีก
                    "อร่อยยิ่งกว่าเมื่อกี้อีก คุณชายเจ้าค่ะ สิ่งนั้นคืออะไรน่ะ มันช่วยให้เนื้อปลามีรสชาติเข้มข้นขึ้นจนเทียบไม่ได้เลย"
                    "อ๋อ มันคือ น้ำจิ้มน่ะ ที่ใช้กินคู่กับปลาย่าง ข้าจะนำไปเพิ่มเข้าที่ร้านอาหาร น่าจะไปได้สวย ถ้าพวกเจ้าชิมแล้วว่ามันอร่อย"
               "ข้ารับรองได้เลย เจ้าค่ะ อร่อยขนาดนี้เตรียมตัวขยายร้านได้เลย" หลงฟางกล่าวออกมา
                    5555!! "เจ้าก็พูดเกินไป นี่มันแค่เริ่มต้นเท่านั้น เอาอย่างนี้เป็นไง 
ถ้าพวกเจ้าไปหาวัตถุดิบมาให้ข้า เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนข้าจะทำอาหารใหม่ๆให้พวกเจ้ากินอีกพร้อมกับสอนวิธีทำด้วยเอาไหม"
                    "จริงๆหรือเจ้าค่ะ พวกข้าจะไปหาวัตถุดิบมาให้หลังจากสอนเด็กๆเสร็จแล้ววันพรุ่งนี้เลย"
                    "แน่นอนข้ารับปากพวกเจ้า ข้าสัญญา"
                    "เอาล่ะ เมื่อกินเสร็จก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนกันนะ พรุ่งนี้ข้าต้องไปที่ร้านอาหารแต่เช้าน่ะ เพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับลูกค้าที่จะมาชิมอาหารที่ร้าน คงจะวุ่นหน้าดู"
                    "เข้าใจแล้วคุณชาย"
                    อิงเป่ยเดินเข้าไปพักผ่อนหลังจากเก็บของเรียบร้อยแล้ว ก็นึกขึ้นมาได้ว่าอีกไม่ถึงเดือนก็ต้องกลับไปที่ตระกูลหยางแล้ว  ถ้าเปิดประตูมิติได้ก็ดีน่ะสิ
               "นี่เจ้าค้างคาว ถ้าข้าจะเปิดประตูมิติข้าต้องทำยังไงรึ"
               "หืม..นายท่านไม่เคยเปิดประตูมิติเลยอย่างนั้นรึ"
               "เอ่อ..จะว่าอย่างนั้นก็ไม่เชิงน่ะ ข้าเคยแต่ใช้อุปกรณ์ช่วยเปิดเท่านั้น แถมยังจำกัดการใช้อีก" 
               "ถ้าเป็นตอนนี้ท่านก็เปิดได้แต่มันมีเงินไขอยู่ ท่านจะต้องรู้จักสถานที่ที่ท่านจะต้องไปอย่างชัดเจนถึงจะไปได้ ถ้าสุ่มไปมันอันตรายน่ะ"
               "โอ้ อย่างนี้นี่เอง เอาไว้ค่อยลองดูละกัน วันนี้ข้าพักผ่อนก่อนดีกว่า"
               ค่ำคืนที่เงียบสงบกำลังผ่านพ้นไปอย่างช้าๆที่บ้านตระกูลหยาง ยังมีห้องหนึ่งที่ยังคงมีแสงสว่างจากโคมไฟ ยิ่งทำให้ขับความงดงามของหยางซุยหลิงให้เด่นชัดขึ้น ผิวขาวนวล ดวงตาคมโต คิ้วเล็กบาง ปากอมชมพู ปล่อยผมยาวสวยไปด้านหลัง นั่งอยู่ข้างหน้าต่าง จ้องมองออกไปยังท้องฟ้าที่ไร้หมู่ดาวยามค่ำคืนนี้ 
               "นี่มันก็ใกล้ถึงกำหนดที่คุณชายจะกลับมาแล้ว ไม่รู้ว่าครั้งนี้ข้าจะได้ออกไปท่องโลกกับเขารึเปล่าก็ไม่รู้ เฮ้อ.."
               "คุณหนูท่านถอยหายใจทำไมรึเจ้าค่ะ"
               "เอ่อ..ไม่มีอะไรเพียงแค่คิดว่าเมื่อไหร่ข้าจะได้ออกไปท่องโลกภายนอกบ้างก็เท่านั้น"
               "คุณหนูไม่ต้องกังวลไปหรอกเจ้าค่ะ ครั้งนี้อาจจะได้ไปดั่งใจหวังก็ได้"
               "ข้าก็หวังอย่างนั้นเหมือนกัน ตอนนี้เขาไปทำอะไรที่ไหนกันนะ" 
               "อี้หลิวว่าคงจะไปสำรวจอยู่ที่ป่าไหนซักแห่งก็ได้ เจ้าค่ะ" ฮิฮิ!
               "หวังว่าจะเป็นอย่างที่เจ้าว่า ไม่แน่อาจจะไปเหล่สาวสวยที่ไหนอยู่ก็ได้"
               "คงไม่เป็นแบบนั้นหรอกเจ้าค่ะ ซื่อบื้อ ขนาดนั้น"
               "จริงอย่างที่เจ้าว่า" คริคริ!
               "เจ้าไปพักผ่อนเถอะ ข้าจะฝึกฝนอีกหน่อยก่อนจะพักน่ะ" 
               "เข้าใจแล้วค่ะคุณหนู"
                    อิงเป่ยลืมตาตื่นขึ้นมาเมื่อแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา
กระทบใบหน้า ก่อนจะลุกขึ้นไปชำระร่างกายแล้วรีบเดินออกจากห้องพักไปยังร้านอาหาร
                    เมื่อมาถึงก็พบว่าท่านป้าซุนกำลังช่วยกันจัดสถานที่ พร้อมกับเตรียมวัตถุดิบในการทำอาหาร
                    "ลำบากพวกท่านหน่อยนะ พอดีข้าทำการทดลองอาหารดึกไปหน่อยเลยตื่นสายไปนิด"
                    "ไม่เป็นไรหรอกเจ้าค่ะ เรื่องแค่นี้สบายมาก พวกป้าก็เคยลำบากมาก่อน จึงไม่ต้องกังวลหรอกคุณชาย"
                    "ว่าแต่ท่านซื้อของที่ว่ามารึเปล่า ข้าจะได้บอกวิธีทำที่เหลือ" 
                    "แน่นอนเจ้าค่ะ พวกป้าไปซื้อมาแล้ว อยู่ด้านหลังครัว"
                    "ถ้าอย่างนั้นท่านป้าก็เข้ามาดูวิธีการทำต่อ แล้วข้าจะสอนการทำปลาย่างแบบพิเศษให้ด้วย"
                    "จริงๆหรอ คุณชายที่ว่ามีการทำอาหารแบบใหม่มาด้วยน่ะ เจ้าค่ะ" 
                    อิงเป่ยยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปในครัว แล้วนำปลากับวัตถุดิบที่ทำเมื่อคืนออกมาด้วย
               "งั้นมาเริ่มกันเลยดีกว่า เมื่อลูกค้ามาจะได้ทันพอดี"
               อิงเป่ย นำปลาใส่ชามขนาดใหญ่หลายตัวก่อนจะนำเกลือโรยลงไป พร้อมกับกระเทียมพริกไทยบดละเอียด จากนั้นก็คลุกเคล้าให้เข้ากัน ก่อนจะท้งไว้ซักพัก แล้วหันมาทำน้ำจิ้ม โดยนำเกลือใส่ถ้วยขนาดกลาง นำน้ำร้อนมาเทลงไป รอให้เกลือละลาย แล้วก็นำพริกกับกระเทียมพริกทุบให้แตกพอประมาณใส่ลงไปในถ้วยน้ำเกลือจากนั้นก็บีบมะนาวลงไปคนผสมให้เข้ากัน
               แล้วหันไปเตรียมปลาที่หมักไว้แล้ว นำมาเสียบไม้ ก่อนจะนำไปย่างที่เตาไฟ วางเรียงกันพอประมาณ ให้ง่ายต่อการพลิกกลับด้าน
               "ท่านป้าช่วยดูปลางย่างให้ที ถ้ามันเริ่มสุกก็ให้รีบพลิกอีกด้านแทนทันที เข้าใจรึเปล่าท่านป้า"
               "เข้าใจเจ้าค่ะ"
               "งั้นท่านป้าช่วยนำวัตถุดิบที่ว่ามาให้ที จะได้ทำเนื้อย่างต่อ"
               "นี่เจ้าค่ะ คุณชาย"
               "โอ้ ใช่จริงๆด้วยไม่นึกว่าจะมีนะเนี้ย เท่านี้เนื้อย่างก็สมบูรณ์แล้ว" 
               "ท่านป้าก็หมักตามสูตรเดิมเพียงแต่ตอนเอาเนื้อเสียบไม้ให้ท่านป้านำสิ่งนี่มาเสียบขั้นเนื้อชิ้นต่อไปไว้ก็พอ ทำสลับไปมากับเนื้อ ต้องหันของ2สิ่งนี่ก่อนนะ ถึงจะเสียบได้" อิงเป่ยจึงทำให้ดูเป็นตัวอย่าง
               "อ๋อ อย่างนี้เอง พวกป้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ"
               "คุณชาย มีลูกค้ามารอกันที่ข้างนอกแล้วเจ้าค่ะ"
               "บอกพวกเรารอซักครู่ก็แล้วกันกำลังทำอยู่ "อิงเป่ยร้องตะโกนออกมา
               "เข้าใจแล้ว เจ้าค่ะ"
               "พวกท่านรอซักครู่ คุณชายกำลังเร่งทำอาหารอยู่ ใจเย็นๆหน่อยนะ"
               "โอ้ ไม่เป็นไรหรอก พวกข้ามาเช้าเอง รอนิดหน่อยไม่เป็นไร"
               "ขอบคุณที่เข้าใจ เจ้าค่ะ"
               ถิงเฟยเหยาลืมตาตื่นขึ้นมาก็รีบชำระร่างกายก่อนจะออกจากโรงเตี้ยมชมจันทร์ มุ่งหน้ามายังร้านอาหารที่ตนได้กินเมื่อวาน เมื่อมาถึงก็ต้องตกตะลึง เพราะเริ่มมีคนมายื่นออกันที่หน้าร้านแล้ว แถมข้างในร้านยังเต็มแล้วด้วย
               "ข้ามาเช้าแล้วนะเนี้ย แต่ก็ยังช้ากว่าคนอื่นๆอีก ข้าจะทำยังไงดีล่ะ 
ไม่เป็นไรรอไปก่อนก็แล้วกัน"
                    และแล้วเวลาแห่งการรอคอยก็มาถึง เมื่อ แม่บ้านนำอาหารอย่างแรกออกมา ก็คือเนื้อย่าง และตามมาด้วยปลาย่างชุดพิเศษ ซึ่งราคาอยู่ที่30ทองแดง ซึ่งถูกมากๆเลย
               "โอ้ ในที่สุดก็ออกมาซะที พวกข้าแทบจะทนกลิ่นอันยั่วยวนไม่ไหวแล้ว ข้าขอที่1ก่อนเลยล่ะกัน" 
               "ไม่ต้องใจร้อน ได้ทุกคนแน่นอน เจ้าค่ะ"
                เนื้อย่างได้ถูกนำออกมาให้กับลูกค้ามากมายจนแทบจะทำไม่ทัน ทั้งหมั่นโถ เนื้อย่าง ปลางย่าง ก็ถูกนำออกมาเรื่อยๆ คนที่ได้ชิมกลุ่มแรกนั้นถึงกับเอ่ยปากพูดคำว่าอร่อยกันไม่หยุด จนคนนอกร้านแทบจะอกแตกตาย ยิ่งตอนที่เห็นท่าทางของพวกนั้นยิ่งแทบบ้าคลั่งกันเลยทีเดียว
                     "พวกเจ้ารีบลุกออกซะที พวกข้าจะได้ชิมบ้าง ข้าแทบจะทนไม่ไหวกับกลิ่นหอมพวกนี้ไม่ได้แล้วนะ" 
                    อิงเป่ยจึงบอกให้ท่านป้าทั้งหลายนำเนื้อใส่ชามแล้วนำออกไปหาคนที่ยืนอยู่นอกร้าน ให้ได้ชิมกัน
                    "ขอโทษที่ให้รอ มาแล้วๆ พวกท่านเข้าแถวแล้วมาสั่งที่ข้าได้นะ จะได้ไม่เสียเวลา"
                    "หืม..มีปลาย่างด้วยรึ ทำไมไม่เห็นบอกเลยว่าจะมีเมนูเพิ่ม"
                    "อ๋อ คุณชายพึ่งจะทำขึ้นมาเองเลยยังไม่ได้แจ้งให้ทราบ แต่รับรองความอร่อยได้ พวกท่านอยากลองดูไหมล่ะจะได้นำมาให้"
                    "ข้าเอา2อย่างเลย สั่งกลับไปกินบ้านได้เปล่า "
                    "ได้ เจ้าค่ะ" 
                    "งั้นพวกข้าขอสั่งไปกินที่บ้านก็แล้วกัน" 
ถิงเฟยเหยา ก็เดินเข้ามาสั่งอาหาร ทั้ง 3 อย่างกับแม่บ้านร้านอาหารทันที
               "ข้าขอสั่งไปกินที่บ้านทั้ง3อย่างเลย" 
               "ได้เจ้าค่ะ ปลาย่างนั้นใช้กินคู่กับน้ำจิ้มนี่นะเจ้าค่ะจะอร่อยขึ้นมาก" 
                    ถิงเฟยเหยาพยักหน้าเข้าใจก่อนจะจ่ายเงินแล้วออกจากร้านมุ่งสู่
โรงเตี้ยมชมจันทร์ ห้องพักของตน จากนั้นก็นำอาหารทั้ง3อย่างออกมา 
กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง 
พนักงานที่เห็นถิงเฟยเหยามาจึงได้ยกน้ำชามาให้ก็เคาะประตู
               ก๊อก!! ก๊อก!! "ข้านำน้ำชามาให้เจ้าค่ะ"
               "เข้ามาได้" เพียงแค่เปิดประตูเข้ามากลิ่นหอมก็กระทบเข้ากับจมูกของพนักงานทันที
               "กลิ่นหอมนี่มันอะไรกันน่ะ อ๊ะ! นั่นมันอาหารนิ เอ่อ..คือว่าท่านไปซื้ออาหารนี่มาจากไหนกันเจ้าค่ะ"
               "อ๋อ ข้าไปซื้อที่ร้านอาหารเปิดใหม่น่ะ ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่หรอก"
               "ทำไมข้าไม่เคยได้ยินเลยล่ะ หรือว่าที่คนบางส่วนหายไปเพราะว่าร้านอาหารนี่กัน"
               พนักงานรีบออกจากห้องไป แล้วรีบวิ่งเพื่อไปบอก ปิงชุนหลิว ทันที




               ความวุ่นวายกำลังมาเยือน โดยที่อิงเป่ยยังไม่รู้ตัว จะเป็นไงต่อ รอตอนต่อไปนะ ครับ
                                                            อาจจะ2วันลง1ตอนนะครับ





 

 
 
 


 
 
 

 
 







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

935 ความคิดเห็น

  1. #755 N^เสมoปaาe (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 10:09
    ไร้ท ถ้าท่านไม่อยากโดยราชันอสูร ทำร้าย รีบมาอัพเร็วๆๆๆนะท่าน จะฆ่าท่านนนนนนนนน
    #755
    0
  2. #753 Looney00 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 05:04
    ไรท์ทำร้ายรีดด้วยการเอาปลาเผามาล่อต่อมหิว55555
    #753
    0
  3. #751 kik-kik-saranung (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 21:02
    หลับใหล
    หลงใหล
    #751
    0
  4. #746 makone (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 11:11
    อยากทานปลาขึ้นมาเลยเชียว #น้ำลายสอ
    #746
    0
  5. #742 Zanzar (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 01:14
    มีคำกล่าวไว้ว่า ชายหล่อซื่อบือจะมีสาวสวยแสนดีมาตามติดแต่มันจะไม่สนใจ
    #742
    0
  6. #731 defy (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 21:27
    ขอบคุณครับ
    #731
    0
  7. #730 ขจร (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 21:14
    นิยาย กุ๊กทะลุมิติตบ8เกรียน มาแล้ว และรอต่อไป บางทีไรก็หายไปเลย ไปแล้วไม่กลับมาอิกเลย.
    #730
    0
  8. #729 Huntherfc (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 20:25
    ขอบคุณครับ
    #729
    0
  9. #728 Tababuya (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 18:04
    ตอนนี้อ่านไปเช็ดน้ำลายไป 55555 สนุกค่ะ
    #728
    0
  10. #727 joelamtan (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 17:45
    ขอบคุณครับ หิวเลยตอนนี้
    #727
    0
  11. #726 เทคโนผู้ชอบอ่านนิยาย (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 17:29
    คนเผ่าต่างๆ เริ่มตามหาตัวแล้ว ลืมแล้วว่าตามหาทำไม โอ้ย อ่านหลายเรื่องเกิน
    #726
    0
  12. #725 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 17:19
    ผมนี่ถึงขั้นอยากกินปลาย่างขึ้นมาเชียว
    #725
    0
  13. #724 oThe Nighto (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 17:09
    วุ่นวายหรอ กัวจะไม่ใช่สิ
    #724
    0
  14. #723 kamol1122 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 17:04
    สนุกดีครับ
    #723
    0
  15. #722 Karishma99 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2560 / 16:57
    ขอบคุณค่ะ
    #722
    0