จอมราชันย์อัญเชิญอสูร

ตอนที่ 57 : ข้าตกลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,884
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    17 ก.ค. 60

               ผู้คนในตระกูลชิวสัมผัสได้ถึงแรงกดดันพลังปราณอันบ้าคลั่งรุนแรงทำให้หายใจติดขัด ร่างกายสั่นสะท้าน นี่เป็นครั้งแรกที่เกิดเรื่องแบบนี้ภายในตระกูล 
               "อึก! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน มีเหตุร้ายแรงเกิดขึ้นรึ!"
               "นั่นผู้อาวุโส1 หืม..อะไรทำให้ท่านต้องโกรธเกรี้ยวถึงเพียงนี้ หรือว่าเกิดเรื่องกับใครซักคนในตระกูล"
               ท่านประมุขที่นั่งพักอยู่ที่ห้องโถงสัมผัสแรงกดดันได้จึงรีบพุ่งทะยานออกมาดู
               "ท่านผู้อาวุโส1ท่านใจเย็นลงซักนิดเถอะ ผู้คนแถวนี้จะทนไม่ไหวแล้วนะ ถ้าท่านยังส่งแรงกดดันอยู่อย่างนี้ คงมีคนตายแน่นอน"
               "อ่ะ! ท่านประมุข อภัยให้ข้าคนนี้ด้วยเถอะ ที่ข้ากระทำเยี่ยงนี้ออกมา"
               "ช่างมันเถอะ แล้วมีเรื่องอะไรที่ทำให้ท่านเป็นแบบนี้กันล่ะ" 
ผู้อาวุโส1ก้มหน้าลงเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมาด้วยเสียงสะอื้นไห้
               "ข้า...ข้า..พึ่งได้รับ..การแจ้งจากหยกชะตาของบุตรชายคนโตของท่าน..
เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว"
               ชิวเอ้อเหลียงยื่นแขนทั้ง2ข้างไปจับที่ไหลของผู้อาวุโส1 กล่าวถามด้วยความตกใจที่ได้ยินว่าหยกชะตา
               "ท่านว่าอะไรนะ!! หยกชะตาบุตรชายคนโตของข้า เกิดอะไรขึ้น บอกข้ามาเร็ว ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับหยกชะตาบุตรชายข้า"
               "หยกชะตา..บุตรชายท่านแตกสลายไปแล้ว หลังจากที่หยกชะตาของ
ชิวจางฟู่แตกสลายไปได้ไม่นาน"
               ครืนนน!! พลังปราณเซียนขั้นที่5 ปลดปล่อยแรงกดดันออกมา จิตสังหารอันมากล้น แผ่ขยายไปทั่ว แม้แต่ตระกูลที่อยู่ห่างออกไปยังสัมผัสได้
               "หืม แรงกดดันนี่...ชิวเอ้อเหลียง มีเรื่องอะไรร้ายแรงเกิดขึ้นสินะถึงได้ระเบิดพลังอันบ้าคลั่งเช่นนี้"
ชิวเอ้อเหลียงคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว ไม่ขาดสาย
                "ใครมันกล้าสังหารบุตรชายข้ากัน ข้าจะเอาเลือดมันมาเซ่นไหว้ดวงวิญญาณบุตรชายข้า ท่านรู้จักมันรึไม่ แล้วตอนนี้มันอยู่ที่ไหน ข้าจะไปฆ่ามัน!!"
               "ท่านประมุขสงบสติอารมณ์ของท่านลงก่อน เราไม่รู้จัก ไม่เคยเห็นหน้ามันมาก่อน จะต้องสืบว่ามันมาจากไหนมีใครหนุนหลังมันรึเปล่า ค่อยไปแก้แค้นก็ได้หากมันไม่มีใครหนุนหลัง ข้าเชื่อว่ามันน่าจะอยู่ที่เมืองนี้ล่ะ"
               ชิวเอ้อเหลียงหลับตาลงเพื่อทำจิตใจให้สงบ แรงกดดันก็ค่อยๆลดลงจนหายไป
               "ท่านส่งคนไปสืบข่าวดูว่ามีเหตุการณ์อะไรเกิดในเมืองนี้รึเปล่า แล้วมารายงานข้าทันที"
               "ทราบแล้วท่านประมุข" 
               ผู้อาวุโส1ยกมือคารวะแล้วเดินออกจากไป ชิวเอ้อเหลียงยืนทำหน้าเศร้าอยู่ที่เดิมก่อนจะหันหน้าขึ้นมองฟ้า บ่นพึมพำออกมา
               "ข้าผิดต่อเจ้าจริงๆ เอี่ยนหลิน ที่ไม่สามารถปกป้องดูแลบุตรชายได้ ข้าช่างเป็นบิดาที่ไม่เอาไหนจริงๆ"

ตระกูลอิง 
               อิงเป่ยคาดเดาเอาไว้แล้วว่าหลังจากนี้คงจะมีเรื่องปวดหัวตามมาอีก
 จึงเรียกทุกคนมาประชุมด่วน 
               "ข้าเรียกทุกคนมาประชุมตอนนี้ ก็มีเรื่องด่วนจะแจ้งให้ทราบ แต่ข้าจะรอให้ทุกคนแข็งแรงกว่านี้อีกหน่อย ข้าจะให้ทุกคนได้ฝึกฝนพลังปราณและฝึกวิชาเอาไว้ป้องกันตัว อันนี้ข้าไม่บังคับ ถ้าใครสนใจก็ให้ยกมือขึ้น ข้าจะให้ตำราฝึกฝนพลังปราณเริ่มต้นไปศึกษา"
               อ้าวเหลียงได้ยินก็ยิ้มจนแก้มปริ หันไปหาท่านแม่ก่อนจะพูดด้วยอาการตื่นเต้นออกมา
               "ท่านแม่ ข้าจะได้ฝึกฝนพลังปราณและวิชาการต่อสู้แล้ว ข้าจะแข็งแกร่งขึ้นแล้วท่านแม่"
               "แม่ดีใจกับเจ้าด้วยที่มีโอกาสฝึกฝน เจ้าจะต้องซื่อสัตย์ต่อคุณชาย ที่ทำให้เจ้าได้มีโอกาสแบบนี้ ถ้าเป็นคนอื่นเจ้าคงไม่มีโอกาส"
               ทุกคนที่ยกมือ มีแต่เด็กอายุประมาณ 8 ขวบ ไปจนถึง 15 ปี ที่เหลือนั่นอายุมากแล้วจึงไม่สนใจ ซึ่งได้แต่ฝากความหวังไว้กับบุตรของตน
เอาล่ะ พวกเจ้าที่ยกมือ ช่วยแยกออกมาทางนี้ ข้าจะให้พวกเจ้าได้ได้รับการฝึกฝนจาก พี่ชายกับพี่สาวทั้ง 4 คนนี้ พวกเจ้าอยากจะฝึกฝนกับคนไหนก็ให้ไปต่อแถวที่ข้างหน้าได้เลย
          คนแรกคือ พี่ชายหลงเทียน 
          คนที่สองคือ พี่สาวหลงหลิน
          คนที่สามคือ พี่สาวหลงหลิว
          คนที่สี่คือ พี่สาวหลงฟาง
              เด็กผู้ชายทุกคนรีบวิ่งไปหาหลงเทียน จำนวน10คน เด็กผู้หญิงก็วิ่งไปหาพี่สาวที่ตนชอบ แถวละ5คน6คน ซึ่งหลงหลินมี 6 คน หลงหลิวมี5คน 
หลงฟางมี 5คน
             "พวกเจ้าข้าฝากฝึกฝนด้วยนะ นี่เป็นตำราและวิชาต่างๆที่ข้ามี ให้เด็กๆที่สนใจได้เลือกฝึกฝนวิชาที่ตนชอบ และคอยแนะนำแนวทางการฝึกให้ก็พอ"
               "เข้าใจแล้ว คุณชาย ท่านวางใจได้ เด็กๆพวกนี้จะต้องปกป้องดูแลครอบครัวได้แน่นอน"หลงเทียนกล่าวกับอิงเป่ย
                "ทุกคนที่ไม่ต้องการฝึกฝนก็ไม่ต้องคิดมาก ข้าจะเปิดกิจการต่างๆขึ้นที่เมืองนี้ แต่ขอให้รอกันอีกหน่อย เพราะมีปัญหาเกิดขึ้น ข้าจึงต้องทำการแก้ซะก่อน ข้ารับรองได้ทุกคนที่อยู่ที่นี่จะต้องปลอดภัย  ใครมาดีข้าดีตอบ  ใครมาร้ายข้าร้ายกลับเท่าตัว"
               "ไม่ต้องกังวลหรอกคุณชาย พวกข้าจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ถึงแม้จะต่อสู้ไม่ได้ก็ตาม งานบ้านงานเรือนทุกอย่างพวกข้าจะทำให้ดีทีสุด"
               "ที่นี่ก็เหมือนบ้านของพวกท่านทุกคน ข้าคงต้องฝากทุกคนช่วยกันดูแล ถ้าขาดเหลือสิ่งใด มาแจ้งที่ข้าได้เลย ข้าจะจัดหาให้ นี่มันก็นานพอสมควรแล้ว พวกท่านไปพักผ่อนเถอะ ค่อยมาทำงานกันอีกที"

ตระกูลชิว
               หลังจากที่ได้ส่งคนออกไปสืบข่าวเรื่องที่เกิดขึ้นภายในเมือง ก็พอจะทราบแล้วจึงได้กลับไปรายงานให้ท่านประมุขฟัง
                    "ท่านประมุขข้ามารายงานข่าวคราวที่เกิดขึ้นมาในเมืองช่วงก่อนหน้านี้ ขอรับ"
                    "แล้วได้เรื่องราวอะไรมาบ้างล่ะ รีบพูดมาเร็วๆ"
               "ขอรับ ก่อนหน้านี้ได้มีคนซื้อตระกูลจินไปแล้วเปลี่ยนที่นั่นให้เป็นตระกูลอิง เมื่อไม่นานนี่เอง ซึ่งไม่ใช่คนของเมืองนี้ตั้งแต่แรก เป็นชายหนุ่มอายุประมาณ20ปี ประวัติไม่มีใครรู้ น่าจะเป็นบุตรชายจากตระกูลใหญ่จากทวีปอื่นก็อาจเป็นไปได้"
                    "นี่มันเรื่องใหญ่ขนาดนี่ทำไมข้าถึงไม่ได้ยินข่าวเลยล่ะ หรือว่ามันพึ่งมาเมืองนี้ไม่นาน"
                    "ใช่ ขอรับ ตระกูลอิงนั่นพึ่งจะก่อตั้งเมื่อวานนี้นี่เอง "
                    "แล้วมีเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับบุตรชายข้ารึเปล่า" 
                    "เอ่อ..คือว่า มีชาวบ้านบางคนเห็นคุณชายชิวเฟยหยูและชิวจางฟู่พร้อมกับผู้ติดตามอีกหลายคนไปที่ตระกูลอิง ขอรับ"
               ชิวเอ้อเหลียงขมวดคิ้วแน่น พอจะเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับบุตรชายตนเองแล้ว ก็ถอนหายใจ 
               "ข้าคงสอนเจ้าให้เป็นคนดีไม่ได้แล้วสินะ ข้าจะทำยังไงกับสถานะการณ์เช่นนี้ดี จะไปแก้แค้นให้กับบุตรชายเลยดีไหม หรือจะปล่อยผ่านไปดี"ชิวเอ้อเหลียงคิดทบทวนในใจ
               "เจ้าไปเรียกผู้อาวุโส 1 มาพบข้าหน่อย บอกว่าข้ามีเรื่องจะปรึกษา"
               "ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ ขอรับ"
ไม่นานผู้อาวุโส1ก็มาถึงห้องโถง 
            "ท่านประมุขเป็นยังไงบ้าง ท่านทราบแล้วรึว่าใครมันสังหารบุตรชายท่าน"
               "ข้าเรียกท่านมาก็เพราะเรื่องนี้ล่ะ เพราะว่าต้นเหตุจริงๆของเรื่องนี้คือ บุตรชายข้าเอง"
               "ท่านพูดเรื่องอะไรกันน่ะ ข้าไม่เข้าใจในสิ่งที่ท่านพูด"
               "เจ้ารู้ไหมว่ามีตระกูลใหม่ก่อตั้งขึ้น เมื่อวานนี้"
               "ข้าพึ่งทราบเมื่อวานนี่เอง แล้วมันเกี่ยวอะไร ข้าไม่เข้าใจ" 
ผู้อาวุโส1ถามออกไปด้วยใบหน้า งุนงง
               "เมื่อวานมีคนเห็นบุตรชายข้ากับจิวจางฟู่และผู้ติดตามมุ่งหน้าไปที่นั่น เจ้าพอจะเข้าใจใช่ไหมว่า มันเป็นยังไง"
               "อ่ะ! อย่าบอกนะว่า คุณชายไปหาเรื่องตระกูลใหม่นั่นน่ะ"
               "อย่างที่ท่านคิด ข้ารู้จักบุตรชายข้าดี มีรึที่เขาจะไม่ทำ"
               "ข้าจึงอยากจะถามความคิดเห็นของท่านว่าจะทำอย่างไรดี เพราะฝ่ายที่ผิดก็คือ บุตรชายข้า"
               "ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ไม่น่าจะสังหารกันเลยนิ นี่มันไม่เกินไปหน่อยหรอ"
               "งั้นท่านกับข้าก็ไปถามดูด้วยตัวเองเลยดีไหมล่ะ จะได้จบๆไป"
               "เอาอย่างที่ท่านว่าก็ได้" 
               "งั้นพวกเราไปกันเถอะ"
               ทั้ง2มุ่งหน้าออกจากตระกูลตนเองมุ่งหน้าไปที่ตระกูลอิง เมื่อมาถึงก็แปลกใจที่ไม่มีคนคุ้มกันหน้าประตู แถมยังเปิดไว้ ทั้ง2จึงพากันเดินเข้ามาด้านในก็พบกับเหล่าเด็กๆที่กำลังฝึกฝนอยู่ที่ลาน โดยมีชายหนุ่ม1คนหญิงสาว3คน ค่อยแนะนำอยู่ใกล้ๆ
               ซุนอ้าวเหลียง เมื่อสังเกตุเห็นว่ามีคนเข้ามาจึงได้วิ่งไปหาทันที 
               "ท่านทั้ง2มาที่ตระกูลอิงมีเรื่องอันใดรึ ขอรับ"
               "เอ่อ ข้ามาพบผู้นำตระกูลอิงน่ะ เจ้าช่วยนำทางข้าได้รึไม่"
               "ได้ ขอรับ" แต่ยังไม่ได้ขยับไปไหนก็มีชายหนุ่มมายืนอยู่ข้างๆซุนอ้าวเหลียงซะแล้ว ฟุบ!!
               "เหวอ!! เจ้าเป็นใคร มาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมข้าไม่รู้สึกตัวเลยล่ะ"
               "เอ่อ..ข้าสัมผัสได้ว่ามีคนมาจึงได้ออกมาต้อนรับ ไม่นึกว่าจะทำให้พวกท่านตกใจ"
               "หรือว่าเจ้าจะเป็นผู้นำตระกูลอิงอย่างนั้นรึ"
               "จะว่าอย่างนั้นก็ได้ อ้าวเหลียงเจ้าไปฝึกฝนต่อเถอะเดี๋ยวข้าอยู่ต่อเอง"
               "ขอรับ คุณชาย"
               "แล้วพวกท่านมานี่มีเรื่องอันใด ถ้าจะมาแก้แค้นข้าก็ยินดีสนองตามที่พวกท่านต้องการ"
               ชิวเอ้อเหลียงกับผู้อาวุโส1 ถึงกับพูดไม่ออก ไม่นึกเลยว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะพูดตรงๆแบบนี้
               "เจ้ารู้รึว่าพวกข้ามาจากตระกูลใด มาที่นี่ทำไม"
               "แน่นอน ข้ายอมรู้ เพราะข้าได้สังหารคนตระกูลชิวไปหลายคน ถึงแม้จะไม่ใช่ข้าคนเดียวก็เถอะ"
               เมื่อได้ยินผู้อาวุโส1ถึงกับเก็บอาการไม่อยู่ส่งแรงกดดันออกมาทันที 
อิงเป่ยหันไปมองหน้าผู้อาวุโส1พร้อมกับส่งแรงกดดันที่มากล้นพร้อมกับจิตสังหารไปที่ผู้อาวุโส1ตรงๆ
               วูบบ!! อึกก! พรวดด!! ผู้อาวุโส1ถึงกับกระอักเลือดออกมาทันทีก่อนจะทรุดนั่งลงกับพื้น น่าซีดขาว ตัวสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว จ้องมองไปที่อิงเป่ยก่อนจะพูดออกมา
               "ยกโทษให้ข้าด้วยเถอะที่เสียมารยาทต่อท่าน โปรดอภัยให้ข้าเถอะ"
               "ท่านผู้อาวุโสท่านเป็นอะไรไปน่ะ เกิดอะไรขึ้นกับท่านกัน"
               "ท่านไม่ต้องกังวลข้าไม่ฆ่าท่านหรอก ก็แค่เตือนเท่านั้น ข้าไม่เคยหาเรื่องใครก่อน และให้โอกาสเสมอเมื่อกลับใจ แต่ถ้าให้โอกาสไปแล้วกับโยนมันทิ้ง จะไม่มีครั้งต่อไป"
              "ข้าเข้าใจแล้ว ขอบคุณที่ไว้ชีวิตข้า"
               ผู้อาวุโสตอบออกมาด้วยความโล่งใจ ที่ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่านี้ 
ไม่งั้นคงตายไปนานแล้ว
               "งั้นข้าจะถามพวกท่าน จะเอายังไง จะแก้แค้นหรือจะคอยสนับสนุนตระกูลอิง ก็แล้วแต่พวกท่านจะเลือกก็แล้วกัน"
               ผู้อาวุโส1สะดุ้งเฮือกทันที เมื่อจะให้เลือก "ถ้าท่านประมุขเลือกแก้แค้นตระกูลชิวได้หายไปแน่นอน"ผู้อาวุโส1คิดในใจก่อนจะส่งข้อความทางจิตไปยังประมุขทันที
               "ท่านประมุขข้าแนะนำให้ท่านสนับสนุนตระกูลอิง อย่าเป็นศัตรูเด็ดขาดถ้าไม่อยากสิ้นตระกูลชิว"
               "หมายความว่ายังไง ข้าไม่ได้คิดจะมาเป็นศัตรู ข้ามาเพื่อถามเหตุผลเท่านั้น"
               "ข้าค่อยโล่งใจหน่อยนึกว่าท่านจะมาแก้แค้นซะอีก"
               "พวกท่านตกลงกันเรียบร้อยรึยัง" 
               "ก่อนจะตอบข้าอยากจะถามอีกเรื่องนึงก่อน เจ้าจะตอบได้รึเปล่า"
               "ได้สิ ข้าจะตอบ"
               "ทำไมเจ้าถึงสังหารบุตรชายคนโตข้า" 
               "ง่ายมากๆ ข้าเคยให้โอกาสบุตรชายเจ้าไปแล้วครั้งนึง แต่บุตรชายเจ้าก็โยนมันทิ้งที่นี่ เจ้าจะถามอะไรอีกไหม"
               "ถ้าตระกูลข้าสนับสนุนตระกูลเจ้า ตระกูลข้าต้องเสียอะไรรึเปล่า"
               "เรื่องนี้ไม่ต้องกังวล ข้าไม่ยุ่งเรื่องของตระกูลเจ้าแน่นอน เพียงแต่อย่าให้คนในตระกูลเจ้าออกมาข่มเหงรังแกคนอื่นก็พอ ข้าขอแค่นี้เอง ถ้าหากชาวบ้านเดือดร้อนเพราะตระกูลเจ้า เจ้าต้องรับผิดชอบ   คงไม่ต้องพูดคุยก็คงเข้าใจที่ข้าพูดนะ      ต่อให้พวกเจ้าขอความช่วยเหลือจากราชวงศ์ตระกูลอื่นๆมาก็ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก"
                         "คำตอบของเจ้าล่ะ"
                         "ข้าตกลง ที่จะสนับสนุนตระกูลเจ้า"
               เมื่อตกลงเสร็จทั้ง2ก็ขอตัวกลับตระกูลตนเองเพื่อจะประกาศให้คนในตระกูลได้ทราบเรื่องในวันนี้ จึงเดินออกจากตระกูลอิงไป ผู้อาวุโส1ได้บอกเรื่องที่ตนกระอักเลือดออกมาให้ประมุขฟัง
                    "ข้าโชคดีมากที่ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่านี้ แรงกดดันที่ข้าสัมผัสได้นั้นมันน่ากลัวเป็นอย่างมาก ถ้าข้าเดาไม่ผิดน่าจะจุดสูงสุดของปราณระดับเทพสงคราม" 
                    "ท่านพูดว่าอะไรนะ! ปราณเทพสงครามอย่างนั้นรึ!? นี่บุตรชายข้าไปหาเรื่องคนแบบนี้ได้ยังไงกัน ข้าคงต้องเข้มงวดให้หนักซะแล้ว ไม่งั้นตระกูลข้าคงจบสิ้นเพราะแบบนี้แน่ๆ"
                    ผู้อาวุโส1...........!









 


 


 
 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

935 ความคิดเห็น

  1. #880 The Killer Princess (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 08:19
    สงสัยตั้งนานละทำไมพระเอกถึงมาตั้งตระกูลที่เมืองนี้ แค่สงสารผู้คนหรอ หรือต้องการไม่ให้ตระกูลจินกลับมาที่เมืองนี้อีก ? ถ้ามีเหตุผลแค่นี้ไม่น่าเสียเงินเป็นพันๆเพชรเลย ใช้เงินแบบนี้ระวังเงินหมดตัวเเล้วจะรู้ซึ้งว่าควรช่วยแค่เท่าที่ช่วยได้ไม่ใช่ช่วยแล้วตัวเองลำบาก
    #880
    0
  2. #855 chefzapvp1234567 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 23:21
    อาวุโส1 มันดูไม่ลื่นไหลอะครับ ลองเปลี่ยนเป็นอาวุโสหนึ่งดูนะครับมันจะดูโฟลว-ฟลิป มากขึ้น
    #855
    0
  3. #838 com23476 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 18:08
    ว่ะๆฮ่าๆ สะใจมากพวกชอบกดขี่รังแกตายหมดๆเลย ชอบเรื่องนี้ที่สุด~♡(∩o∩)♡
    #838
    0
  4. #754 N^เสมoปaาe (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 09:34
    ไร้ทค่ะ ไม่สนใจค่ะว่า มุก หรือการเขียนเช่นไร ไม่ได้อวยนะค่ะ ใครไม่ชอบก็หลบไป อย่าวิจารณ์ ให้คนเขียน(เขาให้อ่านฟรี ยังเยอะอีก ไม่ได้คิดว่าตำหนิหรือวิจารณ์ไม่ได้นะค่ะ ) เขาเสียกำลังใจ ถ้ารู้มากก็เขียนเองอ่านเองละกัน (5555 อินมากไปหน่อย ไม่ชอบคนที่ติๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่สร้างสรรค์ ) ไร้ทอย่าใส่ใจเลยนะ เขียนต่อค่ะ คนไม่ชอบก็ ลบคอมเม้นท์ไป รักไร้ท ให้กำลังใจนะค่ะ เห็นคอมเม้นท์ แล้วหงุดหงิด
    #754
    0
  5. #515 Nopphong Sripattra (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 10:28
    สนุกดีครับ แต่หลังๆชักจะซ้ำไปหน่อย มุกมีเกรียนมา แล้วพระเอกใช้กำลังตบเกรียนล้างตระกูลนี่ วนหลายรอบชักรู้สึกว่ามันซ้ำอีกแล้ว นีาจะใช้มุกอื่นบ้างเช่นใช้เศรฐกิจบีบมัน ใช้ราชวงศบีบมัน หรือใช้ปัญญาบ้าง
    ผมเห็นพระเอกมันไม่พัฒนาเลย เอะอะก็ฆ่าทิ้งอย่างเดียว ตกลงพระเอกเป็นนักสำรวจหรือเป็นนักฆ่า อิอิ
    ยิ่งตอนล่าสุด ไม่ฆ่าทิ้งแล้ว ดูเหมือนจะเป็นผู้เป็นคนขึ้น(ไม่ใช่เครื่องจักรสังหาร) แต่ผู้ร้ายยอมง่ายไปหน่อย ลูกโดนฆ่าตาย ไหนจะศักดิ์ศรีตระกูลใหญ่ ไหนจะเรื่องอยู่ดีๆเข้ามาใหญ่ในเมือง อย่างน้อยน่าจะมีฉากแสดงพลัง ต่อด้วยเจรจามอบผลประโยชน์กัน
    ส่วนการตั้งตระกูลนี่ก็แปลกๆ คือพระเอกนี่มันเก่งคนเดียว ดันมาตั้งตระกูลอยู่คนละเมือง เดินทางก็นาน พระเอกจะปกป้องสองเมืองยังไง ไม่ใช่เดินทางไปเมืองแรก กลับมาอีกทีโดนล้างตระกูลไปแล้ว


    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 กรกฎาคม 2560 / 10:30
    #515
    0
  6. #514 haremkinglv100 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 10:06
    แบบนี้เค้าเรียกว่าอยู่เป็น
    #514
    0
  7. #513 Overlords (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 07:12
    ไนหักมุมไปน่ะ...อิอิ...แต่ก็ดโอ
    #513
    0
  8. #512 Auau17 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 07:08
    เป็นผู้นำที่ค่อนข้างดีเลยทีเดียว ดีที่มีสมอง เฮ้อออโล่งใจเเทนนึกว่าจะโดนล้างตระกลูซะเเล้ว
    #512
    0
  9. #510 Ultimated (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 04:20
    ดีนะที่ยังคุยกันรู้เรื่อง ไม่งั้นล่ะก็ หึหึ!!!
    #510
    0
  10. #509 Ultimated (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 04:20
    ดีนะที่ยังคุยกันรู้เรื่อง ไม่งั้นล่ะก็ หึหึ!!!
    #509
    0
  11. #507 Karishma99 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 22:49
    ยังดีที่ฉลาด
    #507
    0
  12. #506 VARANTHITA (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 22:20
    ดีน่ะ ไม่สิ้นคิดแบบตระกูลอื่น
    #506
    0
  13. #503 oiltipomsomsuay (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 21:15
    เจอคนรู้การแล้วรอๆๆค่ะ
    #503
    0
  14. #501 คุณชาย ไร้ลีลา (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 20:56
    ดีนะ ยังฉลาด
    #501
    0
  15. #500 0955844636 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 20:26
    รออ่านๆ
    #500
    0
  16. #498 เทคโนผู้ชอบอ่านนิยาย (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 20:07
    นาน ๆ ทีจะมีตระกูลที่ฉลาด
    #498
    0
  17. #496 pro1 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 19:44
    ขออีก...นะ
    #496
    0
  18. #495 MILKNOOB (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 19:26
    นานๆจะเจอตัวประกอบฉลาดซักเรื่องแหะ
    #495
    0
  19. #494 icezaza112233 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 19:17
    อยากกราบงามๆคนแบบนถึงจะนานับถือ ต้องมีเหลุผชไม่ใช้เอ้ะอ้ะช้างแค้น บัดซบ
    #494
    0
  20. #493 Zanzar (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 18:58
    เออดีตัวร้ายเรื่องนีบางตัวยังมีสมอง//ไม่สิหลายตัวเลย
    #493
    0
  21. #492 miss Iu (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 18:25
    นานๆทีจะมีพูดรู้เรื่องมาบ้างก็ดีเหมือนนะ
    #492
    0
  22. #491 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 18:17
    ยังดียังมีหัวคิด
    #491
    0
  23. #490 kamol1122 (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 18:12
    สนุกดีครับ
    #490
    0
  24. #489 ไจแอนท์คุง (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 18:09
    รอดไป ดีใจด้วยนะ
    #489
    0
  25. #488 defy (จากตอนที่ 57)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 17:31
    ขอบคุณครับ
    #488
    0