จอมราชันย์อัญเชิญอสูร

ตอนที่ 55 : ตระกูลอิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,391
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    16 ก.ค. 60

               เมื่ออิงเป่ยเดินมาถึงหน้าประตูทางเข้าก็บอกให้ ซุนอ้าวเหลียงไปร้านช่างให้ทำป้าย ตระกูลอิง ขึ้นมา 2 ป้าย เพื่อจะเอามาเปลี่ยนที่หน้าประตูทางเข้าตระกูลและตึกหลังที่ใหญ่ที่อยู่กลางพื้นที่ตระกูล
                    "พวกท่านทุกคนพากันเดินไปที่ด้านหลังตึกหลังนี้ แล้วเดินต่อไปอีกนิดหน่อยก็จะถึงที่พักของทุกคน ก็ทำการเลือกห้องตามใจได้เลย หลังจากนั้นก็ให้พักผ่อน ให้หายเหนื่อยก่อนค่อยพากันไปอาบน้ำชำระร่างกายกันซะก่อนแล้วค่อยมาพบกันที่ลานหน้าตึกใหญ่นี้อีกครั้ง"
                         ทุกคนเหล่านี้ต่างกวาดตามองไปรอบๆด้วยความตื่นเต้นที่ได้เข้ามาอาศัยอยู่ในที่แห่งนี้ เมื่อได้ยินอิงเป่ยพูดก็ตั้งใจฟังก่อนจะแยกย้ายกันไปด้านหลังตึกตรงไปยังที่พัก ซึ่งเป็นบ้านเดี่ยวเรียงยาวเรียบกำแพงตระกูลไป เมื่อเปิดเข้าไปดูด้านในก็มีเตียง โต๊ะเก้าอี้ ซึ่งของใช้ถูกนำไปด้วยจึงมีอะไรไม่มาก แต่สำหรับคนเหล่านี้แล้ว มันก็มากเกินพอขอเพียงแค่มีที่พักที่ปลอดภัยมีหลังคาให้หลบฝนได้ก็ไม่ขออะไรไปมากกว่านี้อีกแล้ว
                    ความสุขที่ไม่เคยได้พบตลอดชีวิตของพวกเข้านั้นก็เริ่มจะเป็นความจริงขึ้นมาแล้วในตอนนี้ รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ เสียงพูดคุยกันเริ่มมากขึ้น
                    อิงเป่ยก็เดินออกจากตระกูลคนเดียวโดยบอกให้หลงเทียนและ3สาวรออยู่ที่นี่
                    "พวกเจ้าอยู่ที่นี่นะ เดี๋ยวข้ามา" ทั้ง4พยักหน้าตอบรับ
               อิงเป่ยเดินไปยังร้านอาหารที่อยู่ใกล้ๆให้ทำอาหารง่ายๆกับหมั่นโถซึ่งได้จ่ายเงินแล้วนำไปส่งที่ตระกูลจินเก่า และมุ่งไปยังร้านขายเสื้อผ้า ได้ทำการสั่งชุดทั่วไปธรรมดาทั้งของเด็กและผู้ใหญ่จำนวนมากโดยใช้จ่ายสำหรับชุดผู้ใหญ่ไปจำนวน1000ทองของเด็กอีก500ทอง 
               แล้วสั่งให้นำไปส่งที่ตระกูลจินเก่าอีกเหมือนเดิม อิงเป่ยได้เดินสั่งของไปทั่วเมืองจนร้านขายของเริ่มคึกครืนขึ้นมาทันที ที่มีลูกค้ารายใหญ่มาสั่งของจากร้าน นี่เป็นข่าวใหญ่สำหรับเมืองนี้อย่างรวดเร็วเพียงไม่กี่นาที
               ตอนนี้ขบวนสินค้ามากมายกำลังเคลื่อนขบวนไปยังตระกูลจินเก่า เสียงพูดคุยกันไม่ขาดสายตลอดการเดินทาง
                    "นี่ๆเจ้ารู้รึเปล่าว่าขบวนสินค้าเหล่านี้จะไปไหนกันน่ะ"
                    "ข้าก็พึ่งจะเห็นพร้อมกันกับเจ้านี่ล่ะ อย่ามาถามข้าสิ"
                    "นี่ๆข้าถามหน่อยสิ ว่าเจ้าจะเอาสิค้าเหล่านี้ไปส่งที่ไหนหรอ" 
                    "เถ้าแก่บอกให้พวกข้านำไปส่งที่ตระกูลจินเก่าน่ะ เห็นว่ามีคุณชายคนหนึ่งสั่ง"
                    "ตระกูลจินเก่ารึ มีคนซื้อแล้วอย่างนั้นหรอ เป็นไปได้ยังไง ขนาดตระกูลชิวยังไม่กล้าซื้อเลย" 
                    "ข้าว่าตามไปดูกันเลยดีกว่าจะได้หายข้องใจซะที"
               ชาวบ้านบางคนอดใจไม่ไหวจึงได้เดินตามกันไปเพื่อจะดูเจ้าของตึกตระกูลจินเก่าคนใหม่ เมื่อมาถึงก็พบกับชายหนุ่มหน้าตาดี กำลังพูดคุยกับผู้นำขบวนสินค้ามาส่ง 
               "พวกท่านขนของที่นำมาส่งวางไว้แถวๆนี่ก่อนก็ได้ เดี๋ยวข้าจะให้คนมาจัดการเอง "
               "ขอบคุณมากที่คุณชายอดหนุนร้านค้าของเถ้าแก่ข้า ขอรับ"
               "ไม่เป็นไร ถ้ามีสิ่งใดขาดเหลือข้าจะให้คนไปสั่งอีกแน่นอน พวกท่านกลับไปทำงานที่ร้านต่อเถอะ"
               "ข้าไม่นึกเลยว่าผู้ที่ซื้อตึกนี่จะเป็นชายหนุ่มอายุน้อยขนาดนี้ เขาเป็นนายน้อยตระกูลไหนกัน"
               "ขอทางหน่อย ข้านำป้ายตระกูลมาส่ง ขอรับ"
               "คุณชายข้าให้ทางร้านนำป้ายมาแล้ว ขอรับ"
               "ไหนดูสิ อืม...นับว่าใช้ได้ เจ้านำป้าย 1 ป้ายไปเปลี่ยนที่ประตูทางเข้าเมื่อกี้ และอีกป้ายนำไปเปลี่ยนที่หน้าตึกใหญ่หลังนี้"
               "เข้าใจแล้ว ข้าจะทำการเปลี่ยนให้เดี๋ยวนี้เลย ขอรับ"
               ตอนนี้สิ่งที่จะบ่งบอกว่าตระกูลอิงนั้นได้ถือกำเนิดขึ้นแล้วก็เมื่อทำการเปลี่ยนป้ายอันเก่าออกแล้วนำป้ายอันใหม่เข้าไปใส่แทน
เมื่อป้ายถูกเปลี่ยนแล้ว สิ่งที่ชาวเห็นและอ่านได้คือ ตระกูลอิง 
               ต่อจากนี้ไปตระกูลจินที่เมืองนี้ได้หายไปแล้ว และได้มีตระกูลใหม่ขึ้นมาแทน นั่นก็คือ ตระกูลอิง นั่นเอง 
               "ข้าไม่เคยได้ยินชื่อสกุลนี้มาก่อนเลย เจ้าเคยได้ยินหรือเปล่า"
               "ข้าก็เหมือนกับเจ้านั่นล่ะ" 
               "คงต้องรอดูต่อไปว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหลังจากที่ตระกูลนี้ก่อตั้งขึ้นมา "
               "ข้าว่าพวกตระกูลทั้งหลายคงอยู่ไม่สุขกันแน่ล่ะครานี้" 
               "แต่ข้าว่าตระกูลที่จะออกมาแสดงอำนาจคงไม่พ้นตระกูลชิวอีกเช่นเคย"
               "ข้าว่าคงไม่แน่หรอกมั้ง อาจจะเป็นตระกูลเหล่านั้นเองมากกว่าที่จะโดนดี"
               "เจ้าเอาความมั่นใจมากตากไหนกัน"
               "พวกเจ้าไม่แปลกใจเลยรึไง ที่คนธรรมดาจะมาก่อตั้งตระกูลที่นี่
ทั้งๆที่ไม่มีดีอะไรเลย ข้าดูไม่ผิดหรอก รอดูเรื่องสนุกๆกันได้เลย"
               อิงเป่ยมองซ้ายมองขวาก่อนจะมองเห็นอ้าวเหลียงกำลังเดินมาพอดีจึงตะโกนเรียก
               "อ้าวเหลียงเจ้าไปตามแม่และน้องสาวของเจ้ามา อย่าลืมบอกทุกคนให้มาที่นี่ด้วยนะ"
               "ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ คุณชาย "
อิงเป่ยเดินไปหาหลงเทียน หลงหลิน หลงหลิว หลงฟาง เพื่อนำแหวนมิติให้
               "พวกเจ้ามาเอาแหวนมิติไปคนละวง ข้าได้นำเงินและอาวุธ ตำราบางอย่างใส่ให้แล้ว พวกเจ้าก็ไปพักเถอะ"
               "คุณชายพวกข้าจะอยู่ช่วยก่อนถึงจะไปพักน่ะเจ้าค่ะ "
               "เอ่อ...ตามใจพวกเจ้าก็แล้วกัน"
            ไม่นานเท่าไหร่ อ้าวเหลียงก็เดินนำคนมาที่ลานกว้างหน้าตึก ซึ่งตอนนี้ก็ดูดีขึ้นมานิดหน่อยหน้าตาไม่มอมแมมเหมือนแต่ก่อนแต่เสื้อผ้าก็ยังเหมือนเดิม
               "เอาล่ะในเมื่อพวกท่านมากันแล้ว ข้าจะทำการแจกเสื้อผ้า อาหาร ของใช้จำเป็นบางอย่างให้แก่พวกท่านทุกคน ให้พวกท่านเข้าแถวไปรับเสื้อผ้าคนละ2ชุดกับพี่ชายท่านนั้นและพี่สาวทั้ง3คนได้เลย"
               เหล่าผู้คนต่างลุกขึ้นยืนเข้าแถว4แถวเพื่อรับชุดใหม่ แต่ละคนดีใจจนต้องหลั่งน้ำตาออกมา 
               ชาวบ้านที่มามุงดูต่างตกใจเป็นอย่างมากที่เห็นคนเหล่านี้ที่เคยอยู่ในสลัมได้มาอยู่ในตระกูลใหม่ ที่มีคุณชายผู้ใจบุญช่วยเหลือพวกเขา 
               ความรู้สึกแปลกๆที่พวกเกิดขึ้นนี้ทำให้ชาวบ้านบางคนถึงกับยิ้มแสดงความยินดีกับพวกเขาเหล่านี้ที่ได้หลุดพ้นจากความทรมานนั่นเสียที
               "ข้าว่าเมืองนี้คงจะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นอย่างที่เจ้าว่าแน่นอน ข้ามั่นใจได้ ถ้ามีคุณชายคนนี้อยู่ที่นี่ล่ะนะ"
               "อาหารที่อยู่ตรงนี้ข้าได้สั่งทำมา เพื่อความสะดวกเฉพาะวันนี้เท่านั้น ส่วนวันพรุ่งนี้พวกท่านจะได้ทำอาหารกินกันเองเป็นครอบครัว เดี๋ยวข้าจะให้คนนำพวกผักผลไม้เนื้อสัตว์มาไว้ให้พวกท่านทุกคน เมื่อพวกท่านแข็งแรงจนเป็นปกติแล้ว ข้าจะทำการเปิดร้านค้า และกิจการต่างๆให้พวกท่านได้ทำ ตอนนี้ก็อดใจรอกันไปก่อน เพราะต้องใช้เวลาหาทำเลเหมาะๆก่อน" 
               "ขอบคุณเจ้าค่ะคุณชาย ขอบคุณเจ้าค่ะ"
               เสียงกล่าวขอบคุณดังขึ้นมาเป็นระยะ พวกเขาเหล่านั้นกินอาหารไปร้องไห้ไปนี่เป็นอาหารมื้อแรกที่พวกเขาได้กินจนอิ่ม เมื่อเทียบกับตอนที่อยู่ในสลัม ต้องอดมื้อกินเมื่อไม่เคยได้กินอิ่มซักวัน บางวันก็ต้องกินเพียงน้ำเปล่าเพื่อประทังความหิว 
                    บางครอบครัวพ่อแม่ต้องอดเพื่อให้ลูกของตนได้กินอิ่มเพื่อลูกของตนนั้นพ่อแม่ยอมอดได้เสมอ แต่ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นอีกแล้ว หลังจากที่ได้รับการช่วยเหลือจากคุณชายคนนี้ ความซาบซึ้งใจในพระคุณครั้งนี้คงไม่อาจตอบแทนได้ในเร็ววัน แต่ซักวันโอกาสนั้นอาจมาถึงก็ได้
               หลังจากผ่านไป 1 ชั่วยามทุกอย่างก็ถูกจัดแบ่งให้ทุกคนเรียบร้อย ก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน เพื่อเตรียมพร้อมต้อนรับรุ่งอรุณของวันใหม่ที่จะมาเยือน
               อิงเป่ยได้กลับไปพักผ่อนที่โรงเตี้ยมเสี้ยวจันทราเหมือนเดิม ค่ำคืนแห่งความมืดมิดไร้แสงดาวสาดส่อง แสงไฟจากโคมตามบ้านเริ่มดับไปที่ละหลัง จนมาถึงดวงสุดท้ายที่มอดดับลง
                    รุ้งเช้าวันใหม่มาเยือน อิงเป่ยลุกขึ้นจากเตียงเดินไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดสีฟ้าครามไม่ได้สวมผ้าคลุมเงาภูติเดินออกมาจากห้องแล้วลงไปสั่งอาหารกินพร้อมกับผู้ติดตามทั้ง4 ก่อนจะพากันไปร้านขายผัก ขายเนื้อ ผลไม้ เครื่องปรุงต่างๆให้ไปส่งที่ตระกูลอิงซึ่งใช้จ่ายวันนี้เกือบ1พันทอง เมื่อสั่งเสร็จ
อิงเป่ยก็มุ่งไปที่ตระกูลตนทันที 
                   เมื่อวานเพราะเห็นว่าทุกคนยังเมื่อยล้าอยู่จึงไม่ได้บอกชื่อของตนออกไป จึงต้องการที่จะพูดคุยกันในวันนี้แทน เมื่อมาถึงก็เห็นทุกคนมารวมตัวกันที่ลานกว้างหน้าตึกพร้อมกับชุดใหม่ที่แจกไปเมื่อวานพร้อมกับรอยยิ้ม เสียงพูดคุยกันทำให้อิงเป่ยมีความสุขเมื่อได้เห็น
                  ซุนอ้าวเหลียงเห็นอิงเป่ยมาจึงรีบเดินเข้าไปหาพร้อมกล่าวทักทาย
               "อรุณสวัสดิ์ ขอรับคุณชาย"
               "พวกเขามารอข้าอย่างนั้นรึ ถึงได้มากันที่ลานกว้างกันทุกคนแบบนี้"
               "ใช่แล้ว ขอรับ" 
อิงเป่ยเดินไปยังลานกว้างแแลัวกล่าวทักทายกับผู้คนที่อยู่ตรงนั้น
               "สวัสดีทุกคน ข้าจะแนะนำตัวเองให้ทุกคนได้รู้จักอีกครั้ง 
ข้าชื่อว่า อิงเป่ย ไม่มีครอบครัวจริงๆ มีแต่คนที่รู้จักเท่านั้น และในวันนี้ข้าได้สร้างตระกูลของข้าขึ้นมาโดยมีผู้ติดตาม 4 คน เท่านั้น จึงไม่อาจเรียกว่าครอบครัวได้เต็มปากสักเท่าไหร่ ดังนั้นข้าจึงอยากให้ทุกคนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในตระกูลของข้า จะเข้าหรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับทุกคน ข้าไม่ได้บังคับ"
               "พวกเราทุกคนที่อยู่ที่นี่ ถ้าไม่ได้คุณชายอิงเป่ยช่วยไว้ป่านนี้คงต้องอดอยากนอนตายโดยไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยเลยซักคน พวกเราได้ตกลงคุยกันตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่า ถ้าคุณชายชวนพวกเราเข้าเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราก็จะตกลงทันที"
            "ถ้าทุกคนเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว  ทุกคนที่อยู่ที่นี่ไม่จำเป็นต้องทิ้งสกุลเดิมเพียงแค่นำคำว่า อิง ไปไว้หน้าสกุลพวกท่านก็พอหรือใครจะเปลี่ยนใช้สกุลอิงของข้าเลยก็ได้"
               ทุกคนเห็นด้วยกับคำกล่าวของอิงเป่ยโดยไม่คัดค้าน และเต็มใจที่จะทำตามยังไงอิงเป่ยก็เป็นผู้มีพระคุณต่อพวกเขาทุกคนตรงนี้
               "เอาล่ะ ในเมื่อแนะนำตัวกันแล้ว พวกท่านก็ไปรับผัก เนื้อ ผลไม้ ที่ข้าได้สั่งมาก่อนมาที่นี่เพื่อนำไปทำอาหารกินกันเถอะ หลังจากที่ทำทุกอย่างเสร็จก็ช่วยกันทำความสะอาดตึกช่วยกันหน่อย ข้าจะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ ข้าคงต้องขอตัวไปร้านค้าในเมืองเพื่อหาของมาประดับตกแต่งภายในห้องก่อน พวกท่านแยกย้ายกันไปทำอาหารเช้ากินกันเถอะ"
               "ทราบแล้ว ขอรับ/เจ้าค่ะ คุณชาย"
               ข่าวการก่อตั้งตระกูลอิงขึ้นมานั้นได้ทำให้พวกตระกูลใหญ่หลายตระกูลส่งคนมาสืบข่าวทันทีหลังจากที่ได้ยินข่าวลือจากชาวบ้าน ตระกูลชิวก็เป็นหนึ่งในนั้น ตอนแรกตระกูลชิวก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่หลังจากที่ได้ฟังรายงานถึงกับทำให้เดือดดาลขึ้นมาทันที โดยเฉพาะ ชิวเฟยหยู ที่ได้สั่งให้คนไปสืบข่าวอีกครั้งว่าจริงอย่างที่ชาวบ้านพูดรึเปล่า
               "เจ้าไปสืบข่าวอีกทีสิ ข้าอยากจะยืนยันให้แน่ชัดว่าใช่มันแน่ๆ"
               "ได้ ขอรับ นายน้อย"
               "เจ้านี่มันช่างกล้ามากเลยที่ทุบตีข้าแล้ว ยังกล้าก่อตั้งตระกูลขึ้นที่นี่อีก นี่มันหยามกันชัดๆ แต่ก็ดีเหมือนกัน ข้าจะได้ทำลายตระกูลมันให้หายไปจากเมืองนี้ซะเลย"
              ความแค้นที่ถูกทุบตีในครั้งนั้นได้ทำให้ความคิดความอ่านของ ชิวเฟยหยู มืดบอดลงทำให้ตัดสินใจที่จะทำลายตระกูลของอิงเป่ยทิ้งเพื่อระบายความแค้นของตัวเอง โดยหารู้ไม่ว่าจะนำหายนะครั้งยิ่งใหญ่นี่ไปสู่ตระกูลของตนเอง
               อิงเป่ยก็ออกจากตระกูลเพียงลำพังเพื่อไปร้านค้าเครื่องประดับตกแต่งภายในโดยให้ผู้ติดตามทั้ง4อยู่ดูแล เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นจะได้ช่วยทัน
               ครึ่งชั่วยามต่อมาได้มีกลุ่มคนจำนวนหนึ่งได้มุ่งหน้ามายังตระกูลใหม่ที่พึ่งก่อตั้งขึ้น เมื่อผู้คนเห็นกลุ่มคนเหล่านี้ก็รู้ทันทีว่ามาจากตระกูลใด
               "เอาอีกแล้วตระกูลชิวไอ้เรื่องกดขี่ห่มเหงคนอื่นนี่ถนัดนัก" 
               "เป้าหมายครั้งนี้คงเป็นตระกูลใหม่สินะ เฮ้อ ข้าละสงสารตระกูลใหม่นั่นจริงๆที่ต้องมาเจอกับตระกูลเลวๆเช่นนี้"
              อิงเป่ยได้ยินบทสนทนาก่อนจะเดินเข้าร้านค้าไปถึงกับหยุดนิ่ง แล้วจ้องมองไปยังกลุ่มคนเหล่านั้น ก่อนจะหยุดสายตาเมื่อเห็นชิวเฟยหยู  ความเย็นชาปรากฎขึ้นในดวงตา จิตสังหารพวยพุ่งออกมาก่อนจะหายไป
               "เจ้านี่มันไม่เข็ดจริงๆสินะ งั้นข้าจะส่งเจ้าไปเที่ยวนรกฟรีก็แล้วกัน"
อิงเป่ยหันหน้าไปทางตระกูลแล้วใช้เมฆาทะยานฟ้า  ฟุบ!! ร่างของอิงเป่ยหายไปอย่างไร้ร่องรอย
 


   



  

 

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

935 ความคิดเห็น

  1. #505 VARANTHITA (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 22:11
    พรัเอกนี่เอะอะเปฌนฆ่าเลยแฮะ..ใจร่มๆโหน่ยยย
    #505
    0
  2. #454 Looney00 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 21:21

    ล้างตระกูลชิวเลยอิงเป่ยซ่าดีนัก
    #454
    0
  3. #451 เทคโนผู้ชอบอ่านนิยาย (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 20:30
    เดี๋ยวคงสนุกถ้ารู้ว่าใครขับไล่ตุระกูลนั้นน่ะ
    #451
    0
  4. #450 MILKNOOB (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 20:28
    ไม่สอนวิชาให้ตระกูลตัวเองหน่อยหรอ
    หรือรอไห้สุขภาพชาวบ้านดีก่อนค่อยสอน ???
    #450
    0
  5. #449 pro1 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 20:09
    กำลังจะบู๋เลย
    #449
    0
  6. #447 patiphanpinkham (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 19:50
    ค้างเลยแบบนี้ ขออีกๆๆๆๆๆ
    #447
    0
  7. #445 dfrdz007 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 17:28
    ต่อๆๆๆๆๆๆ
    #445
    0
  8. #443 Visrut11 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 16:16
    ค้างเลยง่่่า 555รอๆๆมมาไวๆน้่า
    #443
    0
  9. #441 jaysama (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 15:12
    ตอนต่อปายยยยยยย
    #441
    0
  10. #440 คุณชาย ไร้ลีลา (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 15:09
    มีลบตระกูลละที่นี้
    #440
    0
  11. #439 defy (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 14:56
    ขอบคุณครับ
    #439
    0
  12. #438 dplay (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 14:56
    หวังว่าคงจะไม่ปอดแหกเหมือนตระกูลจิงนะ
    #438
    0
  13. #437 makone (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 14:55
    จัดไปเลย เต็มเหนี่ยวเลยพี่อิง หาเรื่องดีนัก555
    #437
    0
  14. #436 Tababuya (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 14:41
    ได้เวลาสนุกแล้วสิ 555 ตระกูลชิว แกว่งหัวหากระบี่
    #436
    0
  15. #435 joelamtan (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 14:30
    ได้เวลาลบตระกูลชิวแว้ว ขอบคุณครับ
    #435
    0
  16. #434 oThe Nighto (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 14:30
    หุๆๆๆๆ ล้มไปสิ 555555
    #434
    0
  17. #433 kamol1122 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 14:29
    สนุกดีครับ
    #433
    0